ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ - ΕΞΑΓΩΓΕΣ...

Ενώ η Ελληνική οικονομία έχει ζήσει την κατάρρευση της εσωτερικής ζήτησης από το 2008 και μετά, δεν έχει ακόμα καταφέρει να βρει τον δρόμο προς τις αγορές του εξωτερικού.

Αυτό ωστόσο είναι το βασικό προαπαιτούμενο για την ανόρθωση της οικονομίας και έχει αρχίσει να συμβαίνει στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής περιφέρειας (Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία) οι οποίες σιγά-σιγά βγαίνουν από την κρίση.

Η στασιμότητα των εξαγωγών δείχνει τη δυσκολία που αντιμετωπίζει η Ελλάδα στην προσαρμογή της σε καθεστώς μεγαλύτερης παραγωγικότητας και εξωστρέφειας και αποτελεί τροχοπέδη για την ανάκαμψη της οικονομίας.

Για να εισρεύσουν πραγματικά (και όχι δανεικά) χρήματα στην χώρα, πρέπει να αυξηθούν οι εξαγωγές και να βελτιωθούν οι τουριστικές υπηρεσίες της.

Για να συμβεί αυτό θα πρέπει περισσότεροι να δημιουργήσουν εξωστρεφείς επιχειρήσεις.
Πώς δεν εξάγουμε! Εξάγουμε εργατικά χέρια και επιστημονικά μυαλά και εισάγουμε κάποια εμβάσματα!
Ένα πετυχημένο μοντέλο, όμως 50 χρόνια πριν, σε άλλες συνθήκες.

Επιπλέον αναπληρώνουμε το ποιοτικό ανθρώπινο δυναμικό που χάνουμε με κάθε ράτσας, θρησκείας και χρώματος αδέσποτο τομάρι που μπαίνει στη χώρα και δρα ανενόχλητο ικανοποιώντας όποια απωθημένα και στερήσεις είχε από τη χώρα του. Εις βάρος μας πάντα, μα μη μιλάμε γιατί θα μας πούνε ρατσιστές και "φασίστες" κάποιοι βλαμένοι...

Μάλιστα οι ψυχές που εξάγουμε, κατά κάποιον τρόπο χάνουνε και το δικαίωμα της ψήφου. Γιατί ποιος θα έρθει από τις ΗΠΑ, την Αυστραλία, το ΗΒ ή τη Γερμανία ακόμα, για να ψηφίσει;

Μέχρι να θεσπιστεί η ψήφος δια αλληλογραφίας, όπως πάρα πολύ πετυχημένα κάνουνε και άλλες χώρες της Ε.Ε. ένα έλλειμμα δημοκρατίας θα το έχουμε σε αυτή τη χώρα.

Αν και εσείς ποιους λέτε ότι θα ψηφίσουν εκείνοι που αναγκάστηκαν να φύγουν;

Είναι σαν να ζητάμε από έναν πρόσφυγα, να ψηφίσει εκείνους που τον εκτόπισαν....

Και πως να εξάγουμε Ελληνικά ποιοτικά προϊόντα όταν το υπερφορτωμένο πελατειακό κράτος φορτώνει νέους φόρους στον παραγωγικό τομέα, για να έχει λεφτά να δίνει η κάθε κυβέρνηση στην πελατεία της;

Και όταν δεν μειώνει την γραφειοκρατία και διαφθορά που πνίγουν την Ελληνική παραγωγικότητα, μην και ενοχληθεί το πελατειακό κατεστημένο; Όταν δεν μειώνει τις στρεβλώσεις που κάνουν πιο ακριβή την παραγωγή και άρα αυξάνουν τις τιμές και δυσχεραίνουν τον διεθνή ανταγωνισμό (όπως υπερβολικές εργοδοτικές εισφορές, κλειστά επαγγέλματα, φόροι υπέρ τρίτων, συντεχνιακά προνόμια, υψηλό κόστος ενέργειας κλπ), γιατί έτσι συμφέρει την πελατεία της;

Η μόνη δυνατότητα ανατροπής είναι ο Ελληνικός λαός να υποστηρίξει με την ψήφο του κάποια από τα νέα μη πελατειακά (κατά το μη- μνημονιακά) κόμματα!

Και τι πρέπει να κάνουμε είναι απλό: να κτίσουμε τους θεσμούς των επιτυχημένων Ευρωπαϊκών κρατών, που καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις διεθνώς τόσο σε ποιότητα ζωής των λαών όσο και στην διανομή πλούτου.

Όλα τα άλλα είναι κοροϊδίες πάνω σε κοροϊδίες, ψέματα πάνω στα ψέματα...

ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ...

Ας υποθέσουμε ότι έχουμε δύο άτομα τον κ. Τζίτζικα και τον κ. Μέρμηγκα.

Ο πρώτος επενδύει ένα κεφάλαιο που έχει δανεισθεί σε χρηματοοικονομικά εργαλεία (μετοχές, ομόλογα, κλπ) με την προσδοκία ότι η απόδοσή τους θα του καλύπτει το ενοίκιο του διαμέρισματος το οποίο νοικιάζει.

Ο δεύτερος δανείζεται και επενδύει το κεφάλαιό του στην αγορά μιας κατοικίας ελπίζοντας ότι η άνοδος της αξίας του ακινήτου θα του επιτρέπει να παίρνει δανεια που θα καλύπτουν τα τοκοχρεολύσια.

Όμως τα πράγματα δεν πάνε καλά και οι δύο φίλοι μας σύντομα αντιμετωπίζουν προβλήματα.
Ο κ.Τζίτζικας βλέπει τις αξίες/αποδόσεις των επενδυτικών του εργαλείων να καταβαραθρώνεται κατά 30%. Ανάλογα πράγματα συμβαίνουν και στον τομέα του real estate, με αποτέλεσμα η αξία του ακινήτου του φίλου κ. Μέρμηγκα να μειωθεί και αυτού κατά 30%. Με αποτέλεσμα λοιπόν τώρα οι δύο πρωταγωνιστές της ιστορίας αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να χάσουν την στέγη τους.

Στην ίδια κατάσταση βρίσκονται και οι δυό. Στην πραγματικότητα όμως όχι!

Γιατί φορολογεί το κράτος μόνο τα ακίνητα (το κεφάλαιο) κι όχι ομόλογα, καταθέσεις, μετοχές, ασχέτως αν έχουν αύξηση ή όχι; Αν λοιπόν θεωρηθεί το ακίνητο επενδυτικό προϊόν και φορολογείται η ύπαρξή του, ασχέτως αν αποφέρει εισόδημα ή όχι, να φορολογηθεί τότε όλη η κινητή κι ακίνητη περιουσία;

Φυσικά και είναι όχι η απάντηση κι εύκολη, γιατί τα ακίνητα δεν δραπετεύουν στο εξωτερικό και δεν καταθέτουν πινακίδες.

Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που πήραν ένα σπίτι με στεγαστικό δάνειο, δεν έκαναν "επένδυση", αλλά προσπάθησαν να εξασφαλίσουν ένα ελάχιστο όριο αξιοπρεπούς διαβίωσης. Δεν ενδιαφέρονται λοιπόν για την αξία του στην αγορά, αλλά για τη διατήρηση της χρήσης του ως χώρο κατοικίας.

Αυτό αφορά κυρίως τους μέρμηγκες που δούλεψαν, μάζεψαν ένα ποσό, δανείστηκαν για να φτιάξουν ή να αγοράσουν ένα σπίτι να βάλουν μέσα το κεφάλι τους ώστε να γλιτώσουν από το ενοίκιο στα γεράματα τους και να αφήσουν κάτι στα παιδιά τους όταν φύγουν απ' τον μάταιο τούτο κόσμο.

Από τη μία είναι το ομόλογο/μετοχές που είναι επένδυση που δυνητικά μπορεί να αποφέρει κέρδος και έχει ρίσκο όπως κάθε άλλη επένδυση. Αν πάρεις ομόλογα/μετοχές από μία εταιρεία/τράπεζα, η απόδοσή τους είναι άμεσα συνδεδεμένα με την πορεία της τράπεζας, επιτόκια τραπεζών, κτλ κτλ. Υπάρχει μία σχέση που τα συνδέει και μπορείς να κρίνεις (υποθετικά) το ενδεχόμενο ρίσκο και να αποφασίσεις.

Το στεγαστικό δάνειο όμως που παίρνει κάποιος, δεν είναι επένδυση με την έννοια του άμεσου κέρδους αν θα μπορέσεις να "διατηρήσεις την επένδυση κερδοφόρα" (να έχεις το σπίτι σου) εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο με το αν έχεις εισόδημα.

Όμως κάτι διεφθαρμένοι και διαπλεκόμενοι οδήγησαν τη χώρα ολόκληρη σε δεινή, πρωτοφανή οικονομική κρίση και οι μέρμηγκες βρέθηκαν με μειωμένο μισθό (αν όχι στην ανεργία) χωρίς όμως να μειωθεί το κόστος ζωής, υπέρογκους φόρους κι αδυναμία να αποπληρώσουν τα δάνεια που πήραν για το σπίτι τους. Για να σωθεί λοιπόν η χώρα και να εκμοντερνιστεί οικονομικά, κάποιοι θα τους τιμωρήσουν βγάζοντας τα σπίτια τους σε πλειστηριασμό!

Κάποιοι διαπλεκόμενοι κηφήνες που ουδέποτε εργάστηκαν πραγματικά κι έχουν εκμεταλλευτεί πολλά χρήματα από επιχειρηματικά δάνεια που ουδέποτε αποπλήρωσαν γιατί βούλιαξαν τις επιχειρήσεις τους (που διέφευγαν της φορολογίας όσο δήθεν λειτουργούσαν), περιμένουν πώς και πώς την ώρα που εκμεταλλευόμενοι την καθίζηση των τιμών των ακινήτων που θα βγουν σε πλειστηριασμό, θα τα αγοράσουν για σπόρια με τα κλεμμένα (που βρίσκονται ασφαλή στο εξωτερικό) όχι για να ζήσουν σ' αυτά, αλλά για να τα πουλήσουν όταν ανεβούν οι τιμές τους μην προσφέροντας απολύτως τίποτε στην κοινωνία.

Στους πλειστηριασμούς υπάρχουν πολλά ακόμα τραγελαφικά, όπως η μη συνδεση δανείου-αξίας σπιτιού, όπως συμβαίνει στο σοβαρό καπιταλισμό κι όχι στον σοβιετικό. Εδώ ακόμα και αν χάσεις το σπίτι του, συνεχίζεις να το πληρώνεις, αφού θα 'χει πέσει η αξία του έναντι του αρχικού δανείου.
Η θεία δίκη θα 'ναι να πάρουν τα σπίτια, να τους μείνουν μιας και ούτε τζαμπα δεν θα τα πουλάνε και να πληρώνουν τον ΕΝΦΙΑ. Ή μήπως τότε θα γίνει ρύθμιση εξαίρεσης;

Φυσικά αυτό θα γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε να μην πληρώσουν ούτε φόρους ακίνητης περιουσίας στο μεταξύ, μέσω εταιρειών και δήθεν επενδυτικών χρηματιστηριακών εργαλείων εξαιρετικά χρήσιμων στο να αφαιρούν πραγματικό χρήμα και θέσεις εργασίας από την πραγματική οικονομία και να εξανεμίζουν στην πρώτη κρίση το μέλλον γενεών ολόκληρων κάνοντας πλουσιότατους ελάχιστους...

ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΜΠΑΓΑΠΟΝΤΙΕΣ...

Ο Ηλίας Π. είναι άνεργος από επιλογή. Μέχρι πρότινος εργαζόταν σε εταιρεία ενημέρωσης οφειλετών.

Παραιτήθηκε πριν από μερικούς μήνες γιατί, όπως λέει σήμερα ο ίδιος, « ... κανείς δεν πρέπει να ξεπουλά την αξιοπρέπειά του για 300 ευρώ τον μήνα». Τόσα έπαιρνε για ένα πεντάωρο ασταμάτητων τηλεφωνικών ενοχλήσεων προς δανειολήπτες και οφειλέτες που αδυνατούσαν να εξοφλήσουν τα χρέη τους προς τράπεζες, εταιρείες κινητής τηλεφωνίας και πάσης φύσεως άλλες υπηρεσίες.
«Οι εισπρακτικές εταιρείες είναι ό,τι πιο εφιαλτικό έχω βιώσει επαγγελματικά.

Με είχαν υπενοικιάσει μέσω εταιρείας ευρέσεως εργασίας και η σύμβασή μου ανανεωνόταν μήνα με τον μήνα, ώστε σε περίπτωση απόλυσης να μην έχω καν δικαίωμα αποζημίωσης. Το χειρότερο, όμως, ήταν η ίδια η φύση της δουλειάς. Καθημερινά μας πίεζαν με χίλιους δυο τρόπους για να πιάνουμε τους υποτιθέμενους στόχους που είχαν θέσει, ώστε η εταιρεία είτε να εξασφαλίζει ένα ποσοστό από τις οφειλές είτε να διατηρεί στο ακέραιο τη σύμβασή της με τον εντολέα που, τις περισσότερες περιπτώσεις, ήταν τράπεζες».

Ο Ηλίας παραιτήθηκε πριν από τέσσερις μήνες, όταν μια μέρα ένα τηλεφώνημα δεν εξελίχθηκε όπως περίμενε. «Πάντοτε προσπαθούσα να είμαι ευγενικός με τους οφειλέτες, ίσως γιατί ενδόμυχα δεν συμφωνούσα με αυτό που έκανα. Οι περισσότεροι άνθρωποι ήταν άνεργοι, οικογενειάρχες που ένιωθες μεμιάς την αγωνία στη φωνή τους. Άλλοι τηλεφωνητές ήταν πιο σκληροί στην προσέγγισή τους, πιο αυστηροί, πιο απότομοι.

Μια-δυο φορές είχα ακούσει και απειλές για διαταγές πληρωμών, ασφαλιστικά μέτρα και διάφορα άλλα. Γενικά, η τακτική του εκβιασμού ήταν κάτι που ανεπίσημα ενέκρινε ο επικεφαλής του τμήματος. "Τρομάξτε τους και λίγο, αλλιώς δεν θα τα πάρουμε ποτέ ...", μας είχε πει σε ανύποπτη στιγμή, προσφέροντας τις περιβόητες "συμβουλές" του. Δεν το έκανα ποτέ. Κατάλαβα γρήγορα ότι γι' αυτούς ήμασταν αναλώσιμοι, μηχανές που έκοβαν δανεικό χρήμα. Έφερνες λεφτά, δούλευες. Δεν έφερνες, δεν δούλευες. Κι ας είχες πάρει 100-200 τηλέφωνα την ημέρα. Δεν είχε καμιά σημασία.
Είδα κόσμο να κλαίει από την πίεση, να φεύγει τρέχοντας από το γραφείο. Την επόμενη μέρα καθόταν κάποιος άλλος στη θέση του. Με την ίδια κουρασμένη διάθεση. Προσωπικά, πήρα την απόφαση να φύγω όταν μια μέρα τηλεφώνησα σε μια δανειολήπτρια κι εκείνη ξέσπασε σε κλάματα, λέγοντας ότι την είχαν πάρει και την προηγούμενη μέρα από κάποια εισπρακτική, απειλώντας ότι θα της κατασχέσουν περιουσιακά στοιχεία. Της εξήγησα ότι δεν μπορούν να το κάνουν αυτό και να μην ανησυχεί. Αισθανόμουν ντροπή. Όταν "αγοράζεις" το χρέος κάποιου, δεν είσαι εταιρεία. Είσαι νταβατζής».

Σήμερα, ο τζίρος που κάνουν οι εισπρακτικές εταιρείες στην Ελλάδα της ύφεσης είναι κάποιες δεκάδες εκατομμύρια ευρώ, με τις τάσεις των καθαρών κερδών τους να είναι σταθερά ανοδικές. Το 2003 ο τζίρος των εταιρειών ενημέρωσης οφειλετών μετά βίας ξεπερνούσε τα 10 εκατ. ευρώ. Πέντε χρόνια μετά είχε ανέλθει στα 60 εκατ., ενώ τα τελευταία δύο χρόνια έχει σημειωθεί αύξηση του τζίρου κατά 10%.

Για να κινηθούν τα γρανάζια αυτής της θηριώδους μηχανής που έχει στηθεί πάνω απ' το κουφάρι της ελληνικής οικονομίας, απαιτείται βέβαια κάτι περισσότερο από το μαζικό ανθρωποκυνηγητό οφειλετών μέσω τηλεφώνου. Απαιτείται σε πολλές περιπτώσεις η καταπάτηση των προσωπικών δεδομένων, η παράβαση του νόμου και, φυσικά, η άγνοια των οφειλετών.

Οι περισσότερες των καταγγελιών για τη δράση τους αφορούσαν τηλεφωνικές οχλήσεις σε ακατάλληλες ώρες στο σπίτι ή το γραφείο, παραβίαση προσωπικών δεδομένων, απειλές, ακόμα και εκβιασμούς. Την ίδια ώρα το Διαδίκτυο βρίθει από χιλιάδες ανεπίσημες καταγγελίες οφειλετών. Πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι μεγάλη εισπρακτική εταιρεία απέκτησε άγνωστο με ποιον τρόπο πρόσβαση σε απόρρητους τηλεφωνικούς αριθμούς δανειοληπτών στην Πάτρα. Παρά το αξιόποινο της πράξης, οι ενοχλήσεις προς τους συνδρομητές δεν σταμάτησαν, τουναντίον, συνοδεύτηκαν από απειλές περί κατασχέσεων και δικαστικών μέτρων.

Μέχρι σήμερα η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή έχει προβεί στην επιβολή προστίμων ύψους 390.000 ευρώ σε έξι εταιρείες ενημέρωσης οφειλετών, σε έναν δανειστή και μια εταιρεία μη εγγεγραμμένη στο Μητρώο των Εταιρειών Ενημέρωσης. Παράλληλα σε μια προσπάθεια να ενημερώσει τους πολίτες για τα δικαιώματά τους, έχει αναρτήσει στο επίσημο site της μια σχετική λίστα με συχνές ερωτήσεις.

Συνοπτικά αναφέρουμε ότι απαγορεύεται οι εταιρείες ενημέρωσης να καλούν καθημερινά τον οφειλέτη, να ενοχλούν συγγενικά πρόσωπα, να καλούν στον χώρο εργασίας του, αν και εφόσον δεν είναι αυτός ο μοναδικός αριθμός επικοινωνίας που έχει δηλωθεί, να καλούν σε άλλο τηλεφωνικό αριθμό από αυτόν που έχει δηλώσει ο οφειλέτης και, φυσικά, να καλούν οφειλέτες που έχουν προβεί σε δικαστικές ενέργειες.

Στην πράξη βέβαια το νομοθετικό πλαίσιο μοιάζει κομματάκι θολό σε μια κοινωνία που μοιράζεται ανάμεσα σε αυτούς που έχουν, αυτούς που δεν έχουν και αυτούς που αδυνατούν να πληρώσουν όσα έχουν.

ΜΟΥ ΧΡΩΣΤOYΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΩΣΑ...

"Σοκ" έχει προκαλέσει για άλλη μια φορά η αποκάλυψη του διπλού φονικού στην Εύβοια από τον 23χρονο Πακιστανό κηπουρό. Από την πρώτη στιγμή οι υποψίες των αξιωματικών της ασφάλειας στράφηκαν στον 23χρονο Πακιστανό που εργαζόταν για το γυναικολόγο και τη σύζυγό του, στη βίλα του Αλιβερίου.

«Τους σκότωσα γιατί μου χρωστούσαν. Έλιωσα με μια πέτρα το κεφάλι της γυναίκας και κάρφωσα ένα ξύλινο κοντάρι στο λαιμό του γιατρού...» είναι μερικά από τα λόγια που ψέλλισε στους άνδρες της Ασφάλειας ο 23χρονος αλλοδαπός με απόλυτη κυνικότητα...

Ξένο "εργάτη" θέλανε, έ;

Δεν υπάρχε ένας φτωχός Έλληνας κηπουρός ή αγρότης στην περιοχή τους να τον πάρουν στη δουλειά, έ;

Και να ήταν οι μόνοι που έτυχε να πληρώσουν το ζωτικό λάθος τους. Όλο και συχνότερα τέτοια θα διαβάζουμε, αν δημοσιεύονται...

Κάθε μέρα και ένα άγριο έγκλημα, κάθε μέρα κι ένας τυχαίος πολίτης υποψήφιο θύμα. Η φρίκη κυκλοφορεί ανεμπόδιστα στην χώρα, κάνοντας τη ζωή πολύ δύσκολη. Δυσκολότερη κι από τις περικοπές στους μισθούς ή τους φόρους.

Και πόσοι άλλοι ευαισθητούληδες θα βρεθούν στην θέση τους, αυριανά θύματα κάποιου αγνώμονα ευεργετηθέντα αλλοδαπού.

Παρασυρμένοι από κολλημένους ιδεολόγους του τύπου "χώρες χωρίς σύνορα" και ουτοπικής ειρηνικής συνύπαρξης - συμβίωσης όλως των λαών του κόσμου με τις τόσο διαφορετικές  κι ασύμβατες μεταξύ τους κουλτούρες.

Ποιός τους είπε οτι ο αδέσποτος δήθεν "κατατρεγμένος" νεαρός χωρίς όνομα και χαρτιά που περιφέρεται ανά τον κόσμο γλεντώντας την ελευθερία που για αδιάφορους για μας λόγους στερήθηκε στον τόπο του, είχε την παραμικρή διάθεση για δουλειά;

Εύκολο χρήμα για τη ζωή του ήθελε μόνο και το πήρε αδίστακτα όποτε το βρήκε...
Κάντε τώρα μια βόλτα στην περιοχή σας μόνο και δοκιμάστε να μετρήσετε πόσοι τέτοιοι ανεξαρτήτως εθνικότητας και χρώματος με ζωώδη συνείδηση και κοινωνικοποίηση αγέλης ή φυλακής ή ισλαμιστικού σχολείου, υπάρχουν και νομίζουν πως "τους χρωστούμε"τη μιζέρια της ζωής τους...

Οι λαθραίοι αλωνίζουν και το ξοφλημένο κατεστημένο της δήθεν πολιτικής ορθότητας ασχολείται με τις αντιρατσιστικές μπούρδες. Οι φυλακές μας, ακόμα και στα χάλια που είναι, μοιάζουν με ξενοδοχείο για αυτά τα άτομα, στέγη και τζάμπα φαγητό 3 φορές ημερησίως...

Σύλληψη - σύντομη κράτηση - πακετάρισμα κι απέλαση -επιστροφή στη  χώρα προέλευσης ή αλλιώς αν δεν του δεχτεί πίσω, ομαδικό φούντο στον πάτο μιας διεθνούς θάλασσας κι ας σκούζουν οι βαλτοί ξένοι "παρατηρητές". Που πανεύκολα μπαίνουν στη θέση τους, αν τους θυμίσουμε τα δικά τους (οι αραπάδες και οι λατίνοι για τους αμερικάνους, οι εβραίοι για τους γερμανούς, οι ινδοί - πακιστανοί για τους άγγλους, κλπ)...

ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ ΖΩΗ...

Το χρήμα ή παράς εδώ, είναι ουδέτερο. Ούτε καλό ούτε κακό. Δεν έχει πατρίδα ούτε ιδεολογία. Δεν έχει χρώμα, γλώσσα, θρησκεία, οσμή. Όμως οι λάτρεις του διψούνε να το αποκτήσουν. Το οσφραίνονται από χιλιόμετρα και εξαφανίζουν άτομα, λαούς και χώρες, για χάρη του.

Αυτός που πιστεύει ότι το χρήμα μπορεί να κάνει τα πάντα, μπορεί να κάνει τα πάντα για το χρήμα..(Βενιαμίν Φραγκλίνος)

Άλλοτε με δήθεν "επενδύσεις" κι άλλοτε με πόλεμο. Κλασικός, θρησκευτικός ή οικονομικός, δεν υπάρχει κανένας πόλεμος που να μην εστιάζεται στο χρήμα.

Αυτό παραμερίζει ηθικές, αναστολές, συναισθήματα, λογικές και δίκαια. Αυτό δημιουργεί μαφίες, πολυεθνικές, τραστ, συντεχνίες, συμμαχίες, καρτέλ

Δύσκολη παραμένει η έντιμη και με πολύ μόχθο απόκτηση του κι ακόμη δυσκολότερη  η σωστή χρήση του. Οποιος το αποκτά με αίμα και ιδρώτα, ξέρει την τιμή του. Όποιος το κληρονομεί ή το αποκτά παράνομα, το ξοδεύει και απερίσκεπτα. Αποτελεί δέλεαρ για ευκολότερη ζωή, γι' αυτό πολλές φορές είναι κίνητρο για εγκληματικές συμπεριφορές.

Ο πόθος για την απόκτησή του διαμορφώνει ανάλογα πρότυπα. Όπως του αδίστακτου "σπαγγοραμένου" εμπόρου Σάιλοκ κάποτε ή του σημερινού πλουτοκράτη - τραπεζίτη - μαφιόζου που ποδηγετεί κυβερνήσεις και χώρες.

Η ιεράρχηση του χρήματος στη ζωή κάθε ανθρώπου, του προσδίδει την ανάλογη αξία, ενασχόληση και αφοσίωση σκοπού. Το περίεργο όμως που συμβαίνει με το χρήμα είναι ότι όσο πιο μεγάλη σημασία δίνουν οι άνθρωποι στη σύγκριση των εισοδημάτων τους, τόσο χαμηλότερο βαθμό ικανοποίησης έχουν σε διάφορους δείκτες, όπως της ευτυχίας, ευεξίας κι απόλαυσης της ζωής. Κι αυτό επειδή το χρήμα, εκτός από τη φαινομενική άνεση, προσφέρει στον κάτοχό του την αγωνία και το άγχος της διατήρησης, της επαύξησής ή της απώλειάς του με συνέπεια την απομόνωση και τον εγκλωβισμό του κατόχου του στο κάστρο του φόβου. Θυσιάζονται γι' αυτό παλιές φιλίες ή αγαπημένα πρόσωπα για να αποκτηθούν νέα...

Το χρήμα μεταβάλλει τον ανθρώπινο χαρακτήρα. Κάνει τις ανθρώπινες συνειδήσεις εύκαμπτες. Κι αν μεν ο κάτοχός του είναι μια ολοκληρωμένη και ισχυρή προσωπικότητα, ίσως τον κάνει καλύτερο. Υπάρχουν πολλοί "μεγιστάνες του πλούτου" σήμερα που μέσω Ιδρυμάτων προσφέρουν στον κόσμο. Κατά τον μεγάλο Αμερικανό βιομήχανο αυτοκινήτων Henry Ford ο μεγαλύτερος στόχος του πλούτου δεν είναι η απόκτηση κι άλλου χρήματος, αλλά μέσω αυτού η βελτίωση της ζωής των ανθρώπων...
Όμως συχνότερο είναι το φαινόμενο ένας πλουτοκράτης να γίνεται χειρότερος, όταν στη ζωή του έχει ως πρώτο σύμβουλο την απληστία (την επ' άπειρο απόκτηση χρημάτων). Έτσι γίνεται αυτός υπηρέτης του χρήματος και αυτό δυνάστης του...

Μια από τις σύγχρονες παράνομες δραστηριότητες, αν και νομιμοφανής, είναι το ξέπλυμα μέσω διαδάλου τραπεζών ή εξωχώριων εταιριών, του λεγόμενου "μαύρου" χρήματος, του σκοτεινής δηλαδή προέλευσης. Υπάρχουν κρατίδια/πλυντήρια που αποτελούν και φορολογικούς "παραδείσους" για το διεθνές έγκλημα.

Μοναχός του ο οικονομικός πλούτος δεν είναι το κλειδί της ανθρώπινης ευτυχίας. Αυτή βρίσκεται μάλλον στο "κοινωνικό κεφάλαιο" που διαθέτει ο καθένας μας. Όχι στο "καταθετικό" των τραπεζών ή των οικονομικών δραστηριοτήτων του. Έτσι, η οικογένεια, η εργασία, τα παιδιά, η επικοινωνία, η υγεία, οι συγγενείς, οι κοινωνικές μας σχέσεις, η προσφορά στους άλλους, είναι μερικοί από τους καθοριστικούς παράγοντες της αληθινής ευτυχίας. Περισσότερα χρήματα δεν σημαίνουν κατ' ανάγκη περισσότερη ευτυχία.

Σίγουρα μας χρειάζεται ένα επίπεδο οικονομικής δύναμης για την εκπλήρωση των βασικών μας αναγκών. Όμως αυτό, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, δεν είναι υψηλό.

Στην ουσία, είμαστε πλούσιοι μέσα απ' αυτό που δίνουμε και φτωχοί μέσα απ' αυτό που αρνιόμαστε...

ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ...

Καθημερινά βλέπουμε να περικόπτονται αμοιβές, μισθοί και συντάξεις, με λογικό επακόλουθο να μεγαλώνει η ύφεση και στο ζήτημα της φοροδιαφυγής να μην έχουμε σοβαρά αποτελέσματα.

Το να οδηγούνται κάποιοι άνθρωποι στη φυλακή για χρέη προς το δημόσιο δεν είναι λύση, απλά μεγαλώνουν το δράμα των οικογενειών τους.

Θεμιτή η φορολόγηση και η πάταξη της φοροδιαφυγής για τους ελεύθερους επαγγελματίες, αλλά, όταν επιχειρείται τόσο βιαστικά και με μοναδικό σκοπό και στόχο  το πώς θα αυξηθούν τα κρατικά κέρδη, εν τέλει μήπως φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα;

Το ερώτημα είναι εάν έχουν ή όχι περιουσιακά στοιχεία ώστε να καλύψουν αν όχι όλο, τουλάχιστον ένα μέρος από τα χρέη τους.

Αυτή είναι η μία κατηγορία. Η άλλη αυτών που έχουν υπέρογκες καταθέσεις χωρίς να μπορούν να τις δικαιολογήσουν.

Εδώ θα έπρεπε ένα σοβαρό κράτος να τις δεσμεύει προς όφελος μιας κοινωνίας που υποφέρει από αυτούς που εκμεταλλευόμενοι την ανοχή ή και τη συνενοχή του κράτους αισχροκερδούσαν.

Ας ελέγξουν όλα τα περιουσιακά στοιχεία αυτών που εργάζονταν στις αμαρτωλές δημόσιες υπηρεσίες και στην τοπική αυτοδιοίκηση όπου γινόταν κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος και η διαφθορά ήταν καθημερινό φαινόμενο και θα δείτε πόσα εκατομμύρια θα βρεθούν για τα δημόσια ταμεία...

Ομοίως το έχειν και κατέχειν των γνωστών οικογενειών της διαπλοκής...

Λοιπόν; Τι έγινε μια ακόμα απλή διαπίστωση;

Ποιοι είναι οι μηχανισμοί που δεν επιτρέπουν τη γρήγορη απονομή δικαιοσύνης;

Εάν η νομοθεσία δεν το επιτρέπει ας την αλλάξουν γιατί η σημερινή κατάσταση έχει φέρει σε απόγνωση έναν ολόκληρο λαό.

Δεν μπορεί να συνεχισθεί αυτή η ατιμωρησία και η κοροϊδία όσον αφορά τις διαπιστώσεις των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους.

Εύλογα αναρωτιέται κανείς εάν στη σημερινή τραγική κατάσταση που βρισκόμαστε υπάρχουν πολιτικοί με στοιχειώδη λογική και φαντασία για να μας βγάλουν από το  τούνελ της μιζέριας και της απελπισίας...

ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ...

Το Δημόσιο στρέφεται δυναμικά κατά των μικροοφειλετών, επιστρατεύοντας την κατάσχεση μισθών, συντάξεων, καταθέσεων και άλλης κινητής περιουσίας των φορολογουμένων, προς είσπραξη των οφειλών έως 3.000 €.

Κάποιοι δεν καταλαβαίνουν ότι είναι αδύνατον να χορτάσει ο κόσμος σε ένα τραπέζι τρώγοντας μόνο μαρίδα. Πρέπει να ψηθούν και μερικά μεγάλα ψάρια.

Ειδάλως και εξολοθρευονται οι μαρίδες και η πείνα δεν περνάει...

Πόρωση δύο συνιστωσών αφενός ηληθιότητας και αφετέρου εξόφθαλμης προστασίας των φίλων γνωστών και μη εξαιρετέων...

Είναι ανήκουστο να καταδιώκουν τον κόσμο στην κατάσταση που βρίσκεται για μικροχρέη 200 και 300 ευρώ, αντί να τον διευκολύνουν ή και να χαρίζουν μικροποσά. Αφού ΔΕΝ έχει, τί να κάνει;

Οι φωστήρες με την φοβερή ιδέα περί μικροοφειλετών και αυτόματη ανάληψη απο τους τραπεζικούς λογαριασμούς των χρεών τους μας λένε φόρα παρτίδα πως έχουν το εργαλείο αλλά θα το χρησημοποίησουν όπως τους γουστάρει...

Έτσι όμως μας κάνουν να ρωτήσουμε για ποιό λόγο αυτόν τον άμεσο τρόπο πληρωμής των οφειλών, δεν το εφαρμόζουνε στους μεγαλο-ωφειλέτες όπου και θα πάρουν πολλά περισσότερα και ο λαός συμφωνεί και επαυξάνει και δεν πρόκειτε να φέρει καμμία μεταβολή στην μικροοικονομία , ισα ισα που θα την τονώσει μόνο και μόνο ψυχολογικά...

Η μόνη απάντηση σε αυτό το απλό ερώτημα που σημειωτέον προέκυψε αβίαστα απο τις πρακτικές τους είναι διότι δεν θέλουν...
 Ξεκάθαρα...

Γιατί δεν πιέζουν οι κυβερνητικοί εταίροι, οι οποίοι μέσα από την πραγματική φορολόγηση του πλούτου θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι με τη συμμετοχή τους στην κυβέρνηση συνέβαλαν καθοριστικά προς την δίκαιη κατανομή των θυσιών;

Είναι πλέον ολόκληρο το πολιτικό σύστημα στην υπηρεσία του μεγάλου πλούτου, χωρίς προσχήματα;

Πέραν της μέγιστης αναλγησίας τους, ξεσκεπάζεται το αληθινό πρόσωπο αυτών των δειλών που ακόμη και τώρα λειτουργούν σαν υπάλληλοι των μεγάλων συμφερόντων δυστυχώς οι αχρείοι...

ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΩ...

Τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών επιβεβαιώνουν την αδυναμία αποπληρωμής των οφειλών των ιδιωτών προς το δημόσιο.

Ολόκληρο το 2012 οι Έλληνες «φέσωσαν» με περισσότερα από 13 δισ. ευρώ το κράτος, σύμφωνα με τα στοιχεία για τα ληξιπρόθεσμα χρέη.

Αν αυτό δεν είναι σημάδι ότι οι Έλληνες έχουν φτάσει στα όριά τους, τα έτοιμα στέρεψαν και πλέον δεν έχουν να πληρώσουν φόρους και άλλα χαράτσια, τότε τι άλλο θα περιμένουμε;

Συνολικά οι ληξιπρόθεσμες οφειλές μέχρι το τέλος του 2011 μαζί με τα νέα χρέη του 2012 (που κι αυτά θα λογιστούν ως ληξιπρόθεσμα) έφτασαν τα 56,7 δισ. ευρώ, σχεδόν το 1/3 του ελληνικού ΑΕΠ.

Η κυβέρνηση ανησυχεί ιδιαίτερα καθώς οι εισπράξεις εσόδων δεν πηγαίνουν καθόλου καλά.

Τι θα πει όμως πως οι Έλληνες φέσωσαν το κράτος;

Αφού το κράτος ζητάει φόρους εξωπραγματικούς;

Αφού θέτει τεκμήρια με τα οποία καλούνται να πληρώσουν ακόμη και οι άνεργοι;

Αφού ακόμη και το ότι είναι κάποιος ζωντανός θα φτάσει ν' αποτελεί τεκμήριο τι περιμένουμε;

Και αυτοι ακόμα μιλάνε για διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Τι διεύρυνση να γίνει με 1,35 εκατομμύρια ανέργους; Και με τους συνήθεις φοροφυγάδες σοτ απυρόβλητο όπου ήταν πάντα;

Πρώτα τους αφήνεις άνεργους και άστεγους και μετά κλαψουρίζεις που τα έσοδά σου πέφτουν;

Που οι ασφαλιστικές εισφορές έχουν εκμηδενστεί γιατί δεν υπάρχουν καλώς έχει "εργαζόμενοι" υπάλληλοι ή αυτοαπασχολούμενοι;

Σε πληθυσμό 12 εκατομμυρίων έχουμε 3,5 εκ. εργαζομένους μόνο αλλα αυτοί ονειρεύονται παντού φοροφυγάδες.

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά η τρόικα βάζει απαγορευτικό για νέα ρύθμιση οφειλών ενώ απαιτεί για μικρο-οφειλέτες τη δέσμευση των τραπεζικών λογαριασμών για χρέη έως 3.000 ευρώ ο καθένας.

Αυτό να κάνουν, αν βρούνε ικανά ποσά αποταμιευμένα μέσα ή έξω από τη χώρα να τα κατάσχουν, να πληρωθούνε χρέη κι ωφειλές των κατόχων, σε όσους δεν βρούνε καν καταθέσεις τι θα κάνουν;

Προφανώς πιστεύουν ότι ΌΛΟΙ οι Έλληνες έχουν ακόμη λίπος να κάψουν, ότι κρύβουν τα λεφτά και δεν τα δίνουν για να εξοφλήσουν τα χρέη τους.

Η πραγματικότητα θέτει όρια όμως...

ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΑ...

Πόσα είναι τα ληξιπρόθεσμα στο σύνολό τους; 55 δις ευρώ. Τόσα χρωστούν δηλαδή οι πολίτες στο κράτος, που αν είχε εισπράξει τα 10 δις από αυτά σήμερα δε θα βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να μιλάμε για Μνημόνια.

Φυσικά μέσα στους οφειλέτες είναι και επιχειρήσεις, αλλά οι περισσότεροι είναι ιδιώτες ή ελεύθεροι επαγγελματίες που δεν έχουν ούτε για τα βασικά, πόσο μάλλον για φόρους.

Και τι κάνει το κράτος για να εισπράξει ό,τι μπορεί; Το γνωστό και δοκιμασμένο κόλπο. Δεκάδες δόσεις κι όποιος μπορεί έρχεται να πληρώσει. Απελπισμένοι είναι στο υπουργείο Οικονομικών, όσα και να εισπράξουν καλά θα είναι.

Τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά.

Το κράτος δεν πρόκειται να εισπράξει απο ανθρώπους που δεν έχουν να πληρώσουν. Και μην ακούω σαν δικαιολογία ότι κάποιοι έχουν να πληρώσουν αλλά δεν το κάνουν γιατί αυτό μου θυμίζει τον στρατό που μας έλεγαν ότι καταργήθηκε το ατομικό καψώνι και για τα αμαρτήματα ενός έτρεχε όλος ο λόχος πάνω κάτω.

Πόσο λογικό φαίνεται το Ελληνικό Κράτος να ζητάει από τον ελεύθερο επαγγελματία μισά-μισά τα κέρδη, που μόνος του δύσκολα αποκομίζει από μια "ελεύθερη" μα διαπλεκόμενη αγορά;

Πρέπει με κάποιον τρόπο να καταλάβουν τα σαίνια του υπουργείου Oικονομικών ότι αν ζητουσαν λογικά ποσά φόρων σίγουρα ο κόσμος θα πλήρωνε αλλά όταν ζητάνε εξωφρενικά πράγματα που κάποιους μήνες είναι περισσότερα και απο τα εισοδήματα που βγάζουμε τότε και τον καλύτερο μηχανισμό εισπράξεων να έχουν λεφτά δεν πρόκειται να πάρουν .

Εκτός αν κατά βάθος έχουν δίκιο κάποιοι "συνομοσιολόγοι" που λένε ότι το σχέδιο είναι να μας δημεύσουν τις περιουσίες.

ΜΑΥΡΟ ΧΡΗΜΑ...

Η πιο προνομιούχα τάξη στην Ελλάδα είναι η τάξη των κλεφτών.

Στην Ελλάδα εαν κλέβεις με τον σωστό τρόπο, αυτόν που κλέβει η κεθεστυκυία τάξη δηλαδή, δεν σε ακουμπά κανείς.

Ανοίξτε όλες τις τραπεζικές κινήσεις από το 2000 και μετά και θα βρείτε σχεδόν όλους όσους διακίνησαν μαύρο χρήμα τα "χρυσά" χρόνια της δεκαετιάς του 2000. Δεν είναι αδύνατο, είναι τεχνικά εφικτό.

Βάλτε στη συνέχεια μερικούς ικανούς ανθρώπους να σαρώσουν όλες τις πολεοδομικές άδειες στα ακριβά προάστια να βρείτε σε ποιους και σε ποιες εταιρείες ανήκουν πανάκριβα ακίνητα, στοχοποιήστε στη συνέχεια τους πιθανούς υπόπτους μαύρου χρήματος. Αδύνατο κι αυτό; Πανεύκολα γίνεται Μετά βέβαια πρέπει να αναλάβει το ΣΔΟΕ.

Παρεβάλλετε την περιουσιακή κατάσταση κινητή κι ακίνητη του καθενός μας με τις αντίστοιχες απολαβές - εισοδήματα που δηλώνει, βγάλτε τους πραγματικά φτωχούς και θα έχετε την υπόλοιπη φοροδοαφυγή στο πιάτο.

Αυτά έπρεπε να είχαν γίνει από την αρχή της κρίσης και εαν είχαν γίνει θα είχαν μαζευτεί πολλά δις από αυτά που πληρώνουν μισθωτοί και συνταξιούχοι σήμερα.

Γιατί δεν γίνονται;

Γιατι απλούστατα εαν γίνουν θα εκτεθεί και πολύς κόσμος που δεν θέλει το σημερινό "σύστημα εξουσίας". Χορηγοί κομμάτων και "εθνικοί νταβατζήδες", κομματάνθρωποι, νυν και πρώην πολιτικοί, επίορκοι υπάλληλοι σε καίριες θέσεις, εμπόροι και μεσάζοντες όπλων, εκδότες κι εργολάβοι, οι γνωστότεροι θεατρίνοι, μουσικοί, γιατροί και δικηγόροι, και, και...Όλος ο κόσμος που στην ουσία κάνει "κουμάντο" σε τούτον τον τόπο.

Το να βρείς λοιπόν σαν κράτος το μαύρο χρήμα είναι εύκολο αρκεί να ξέρεις που θα το βρείς και το σημαντικότερο να θέλεις και να θέλεις να "σπάσεις αβγά" με πολλούς που όταν κυβερνάς κατ' υπόδειξην τους σου παριστάνουν τους καλούς φίλους...

Οι κυβερνητικές εξουσίες δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα καλών προθέσεων αλλά αποκρυσταλλώματα κοινωνικών συσχετισμών δύναμης. Δυστυχώς η "εγωιστική" μερίδα, ακόμη και άν δεν είναι πλειοψηφική στην Ελλάδα, είναι κοινωνικά πανίσχυρη σε σύγκριση με όσους την κατακρίνουμε.

Ακριβώς επειδή είναι πανίσχυρη, σ' αυτήν πειθαρχεί η πολιτική εξουσία. Ανεξαρτήτως πολιτικού χρώματος. Το πραγματικό ζήτημα είναι πώς θα αναγκασθεί να αλλάξει νοοτροπία η εξουσία.
Ο κοινωνικός στιγματισμός των εγωιστικών συμπεριφορών είναι μια καλή αρχή.

Όχι μόνον δεν στιγματίζονται τέτοιοι άνθρωποι και συμπεριφορές, αλλά σε ευρείς κύκλους, οι "εγώ μόνον για την πάρτη μου" περνούν για πολύ μάγκες, όπως και το
- Εγώ θα σώσω τον κόσμο;

Δεν στιγματίζονται καν ούτε από το θορυβώδες τμήμα της κοινωνίας, το πρόθυμο να συμμετέχει σε πάσης φύσεως και θέματος διαδηλώσεις κια πορείες, εδώ όμως άχνα.

Όσο δεν γίνεται τίποτα, ή δεν υπαρχει πολιτική βούληση, ή μας κυβερνούν οι εκλεκτοί των παραπάνω βαρώνων του μαύρου χρήματος...

ΦΥΛΑΚΗ ΓΙΑ ΧΡΕΗ...

Ένα θλιβερό παράδειγμα ή εξ όνυχος τον λέοντα.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός παρενέβη λέει, για να μη πάει φυλακή ή κάτι τέτοιο κάποιος που χρωστούσε 5.000 ευρώ. Επιχειρηματίας που απλώς δεν πήγε καλά τον τελευταίο καιρό και το ΣΔΟΕ εξάντλησε την αυστηρότητα του νόμου σε έναν πολύτεκνο άνεργο πατέρα από το Ηράκλειο της Κρήτης για χρέη προς το Δημόσιο, ύψους 5.000 ευρώ.

Όταν για χρέος από 300 ευρώ και πάνω όπως (άδικος) νόμος ορίζει μπορεί το κράτος να προχωρήσει σε κατασχέσεις για χρέη που έχουν χιλιάδες Έλληνες, που αντί να κάνουν οικογένειες κι επιχειρήσεις στις παραγωγικές τους ηλικίες πηδάνε από τις ταράτσες ή κινδυνεύουν με αόριστη φυλάκιση στο όνομα της "δημοσιονομικής εξυγίανσης". Δεν φτάνουν οι φυλακές. κι όλο τέτοια θα έχουμε...

Η ουσία θα ήταν να δώσει εντολή αθόρυβα ο αρμόδιος υπουργός να ψηφιστεί νόμος που θα ισχύει για όλους που βρίσκονται στην ίδια μοίρα. Να μη φυλακίζεται κανείς για βεβαιωμένη αδυναμία καταβολής φόρων, προστίμων κι ειδικότερα υποχρεωτικών ασφαλιστικών εισφορών σε χρεωκοπημένα ταμεία (αν δεν πληρώνει ας μην πάρει σύνταξη η να έχει περίθαλψη, δικό του θέμα είναι)...

Ας δίνει η πολιτεία στον καθένα το δικαίωμα να επιχειρεί να βγάλει λεφτά να φτιάξει τη ζωή του, με όσο λιγότερα γραφειοκρατικά - διοικητικά εμπόδια γίνεται, αντί να τον απειλεί με φυλακή όπου δεν θα παράγει τίποτα παρά θα κοιμάται και θα παίζει τάβλι ή χαρτιά όλη μέρα και θα πρέπει να τον ταίζει τρείς φορές τη μέρα να μην ξεσηκωθεί.

Εντελώς άχρηστο μέτρο, την ώρα που πρέπει ν' αποσυμφορηθούν, ως φίσκα από σοβαρούς εγκληματίες ντόπιους και κυρίως ξένους - τριτοκοσμικούς κι όλο καινούριου περνούν τις πύλες τους κάθε μέρα.

Όσο για λεφτά, απο μη έχοντες δεν πρόκειται ποτέ να πάρει, από έχοντες και κρύβοντες μπορεί με έλεγχο περιουσίας, λογαριασμών - εμβασμάτων και κίνηση κεφαλαίων...
Όλα τα υπόλοιπα είναι προπαγάνδα για ηλίθιους.

ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική δραματική κοινωνική ταινία από το 1961.

Μια φτωχογειτονιά της Αθήνας ο Ασύρματος, είναι το κέντρο του κόσμου για τους ανθρώπους που ζουν εκεί και προσπαθούν με κάθε τρόπο να ξεφύγουν από την φτώχεια και την ανέχεια...

Ένας άρτι αποφυλακισμένος νέος θα σκαρφιστεί μια δουλειά με τον περίγυρο του για να βγάλει χρήματα, ώσπου όλοι ηττημένοι και απογοητευμένοι εξαιτίας των προσδοκιών που δεν ευοδώθηκαν ποτέ, θα αναγκαστούν να συμβιβαστούν με την ωμή πραγματικότητα...

Πρόκειται για μια ταινία γυρισμένη πάνω στα νεορεαλιστικά πρότυπα, με ένα πολύ δυνατό καστ ηθοποιών, η οποία εντυπωσίασε λόγω της ευαίσθητης σκηνοθετικής ματιάς του Αλέκου Αλεξανδράκη και των δυνατών κοινωνικών μηνυμάτων της.

ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΕΥΡΩ...

Οι άνθρωποι έχουν αποθρασυνθεί ελλείψει χρήματος και διάφοροι αετονύχηδες εφαρμόζουν ευφάνταστες "ταχυδακτυλουργικές" μεθόδους προκειμένου να ξαφρίζουν σε χρόνο μηδέν εισπράξεις καταστημάτων.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση απατεώνα (αληθινό περιστατικό), τον οποίο έχουν καταγράψει οι κάμερες κεντρικού καταστήματος.

Ενας άντρας μεσήλικας, καθωσπρέπει και καλοντυμένος, μπαίνει μέσα σε ώρα που υπάρχει πλήθος πελατών και λέει στην ταμία:

- Έχω 30 χαρτονομίσματα των 20 ευρώ, να σας τα δώσω να μου δώσετε το αντίστοιχο ποσό σε χαρτονομίσματα των 50 ευρώ;

Δίνει λοιπόν στην κοπέλα 31 χαρτονομίσματα των 20 ευρώ και η κοπέλα που τα μετρά και είναι ευσυνείδητη του λέει ότι είναι 31 και όχι 30. Αυτός τα παίρνει στα χέρια του, βγάζει το ένα και της τα ξαναδίνει.

Ο πονηρός όμως, κατά την κίνηση αυτή να τα πάρει και να βγάλει το ένα, με ταχυδακτυλουργικό τρόπο έχει κρύψει τα μισά στη χούφτα του...

Η κοπέλα που τα έχει μετρήσει λίγα δευτερόλεπτα πριν, όπως είναι φυσικό δεν τα ξαναμετρά. Του δίνει τα χαρτονομίσματα των 50 ευρώ και αυτός φεύγει ατάραχος έχοντας κερδίσει ένα σημαντικό ποσό!

ΤΑ ΡΕΣΤΑ...

Ο λόγος και η αηδία για τους 117 πρώην κοινοβουλευτικούς που κατέθεσαν αγωγές απαιτώντας την καταβολή αναδρομικών και αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης.

Όπως ισχυρίζονται πρόκειται για αποδοχές που παρανόμως δεν καταβλήθηκαν στους λογαριασμούς τους, αφού βάσει νόμου (που οι ίδιοι ψήφισαν) έπρεπε να ακολουθήσουν τις μισθολογικές αυξήσεις των δικαστικών.

Ανάμεσα τους βρίσκονται και άνθρωποι που όχι απλώς δεν έχουν οικονομικό πρόβλημα, αλλά θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι δημιούργησαν το πρόβλημα που έχουμε τώρα εμείς.

Στον ίδιο κατάλογο υπάρχουν πρώην βουλευτές που πέρασαν απαρατήρητοι από την βουλή, άλλοι χειρίστηκαν υποθέσεις που μας στέλνουν τώρα τον λογαριασμό.

Όλοι τους βέβαια συναίνεσαν στο άρμεγμα του εθνικού μας κουμπαρά.

Είχαν βιβλία με ρουσφέτια και έδωσαν ψεύτικες υποσχέσεις σε αφελείς και πονηρούς ψηφοφόρους, ανέχθηκαν μικρές ή μεγάλες απάτες.

Όσοι παραιτήθηκαν των αξιώσεών τους έπραξαν απλώς τα αυτονόητα.

Δεν χρειάζεται να δώσουμε συγχαρητήρια στους ανθρώπους που κατέστρεψαν την Ελλάδα είτε με τις πράξεις τους είτε με την απραξία τους.

Επίσης κανείς δεν μιλάει για τα εκατομμύρια ευρώ αναδρομικά που πήραν οι δικαστικοί αλλά μιλάνε μόνο γι αυτά που διεκδικούν οι πρώην βουλευτές, καιρός έιναι πρέπει να σταματήσει και αυτή η ιδιορυθμία με τις εξισώσεις των μισθών δικαστικών, πολιτικών, κλπ. Κάτι που ισχύει μόνο στην Ελλάδα, αλλά δεν βλέπω να ενοχλεί τους πολιτικούς μας, ή την τρόικα που μας έχει ζαλίσει (δικαίως μερικές φορές) για τα κλειστά επαγγέλματα, τους μισθούς και τις συντάξεις.

Τι να πεί κανείς;

Δεν φταίνε μόνο οι ίδιοι αλλά και τα κόμματα (κυρίως ΠΑΣΟΚ - ΝΔ) που δεν βρήκαν νομικό τρόπο να ψηφίσουν νόμο ώστε να μην μπορούν να τα διεκδικήσουν. Από την άλλη στα δύο κόμματα κάποιοι είναι ακόμη στελέχη, κάποιοι ή τα παιδιά τους θα πολιτευτούν στις επόμενες εκλογές.

Ποιά η επίσημη θέση των κομμάτων;

Προκαλεί τόσο μεγάλη οργή η κίνηση τους να ζητούν τόσα χρήματα αναδρομικά όλοι αυτοί που συνέβαλλαν στο να φτάσουμε εδώ!

Να καθίσει κάποιος και να καταγράψει το κοινοβουλευτικό έργο του καθενός, αν πρόσφεραν τίποτα όσο ήταν εν ενεργεία.

Και μετά να βγάλει τον λογαριασμό πόσο κόστισε στον Ελληνικό λαό η κάθε ερώτησή τους, η κάθε ψήφος τους, η κάθε επιτροπή στην οποία συμμετείχαν κλπ.

Κάτι μου λέει ότι η μεγαλύτερη προσφορά τους προς τον τόπο θα ήταν η παραίτηση από αυτό το δικαίωμα που τους εκχώρησε η δημοκρατία, την οποία και εκμεταλλεύτηκαν βάναυσα.

ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ;

Δυο μόλις μέρες πριν να εκφωνηθούν οι επετειακοί δεκάρικοι στα μνημεία των πεσόντων, θα αναγκαστούμε να σκύψουμε την κεφαλή μπροστά στην κα Μέρκελ, η οποία μαζί με τα τις Βρυξέλλες και το Δ.Ν.Τ. θα αποτελούν στο εξής τα πραγματικά αφεντικά όλων ημών των υπηκόων τους που θα ζούμε πλέον σε καθεστώς μειωμένης εθνικής κυριαρχίας.

Όταν δηλαδή αποδεχόμασταν την Κοινή Αγροτική Πολιτική που μας έλεγε τι και πού θα φυτέψουμε, πόσα στρέμματα, δεν είχαμε καθεστώς μειωμένης εθνικής κυριαρχίας;

Κι όταν τα διάφορα ευρωπαϊκά ταμεία μας έλεγαν πού θα επενδύσουμε, με ποιους όρους και με ποιες διαδικασίες, οι οποίες έπρεπε να εγκριθούν κι αυτές από αρμόδια κοινοτικά όργανα, δεν είχαμε καθεστώς μειωμένης εθνικής κυριαρχίας;

Άραγε η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν συνιστά απεμπόληση μέρους της εθνικής μας κυριαρχίας ή όταν εισπράτταμε επιδοτήσεις από κοινοτικά κονδύλια όλα ήταν καλά και εμείς είμαστε ο κυρίαρχος λαός και τουμπεκί ψιλοκομμένο;

Τι θα πάθουμε που δεν το έχουμε πάθει ακόμη;

Το κύριο που θα πάθουμε είναι πως θα πάψουμε να είμαστε πολίτες της χώρας μας και θα μετατραπούμε σε υπηκόους, καθώς η χώρα μας θα μετατραπεί σε αποικία που δεν θα την λυμαίνονται πλέον μόνο οι γνωστοί "εθνικοι νταβατζηδες" αλλα και οι διεθνεις γνωστοί μα απρόσωποι ληστοσυμμοριτες μέσω των υπαλλήλων τους.

Όταν υπήρχε χρόνος εδώ και μήνες για ηγέτες και "ηγετικές πρωτοβουλίες" προτού θα ήταν αργά, δεν άκουγε δυστυχώς κανείς ή δεν μπορούσε δυστυχώς κανένας πολιτικός να ανταποκριθεί. Δύσκολα πλέον τα πράγματα για αποφάσεις κι ενέργειες.

Κοινοτικά τάνκς και στρατεύματα πάντως δεν θα μπουν στη χώρα ακόμη κι αν δεν πληρώσουμε τα χρέη μας...

Κανείς πολιτικός παράγοντας, στην Ελλάδα, στην Ευρώπη ή στον κόσμο, δεν ξέρει τί θα γίνει.

Όλοι μιλούν για σχέδια αλλά κανείς δεν ξέρει τι θα του ξημερώσει...

Μένει μόνο μια ατέρμονη σειρά συνεδριάσεων με αναποτελεσματικούς Ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι, όπως θα έχετε παρατηρήσει κι εσείς, το μόνο που φαίνεται από το ρεπορτάζ των καναλιών ότι μπορούν να κάνουν είναι να χαριεντίζονται μεταξύ τους...

Αν ήμουν Goldman Sachs ή Morgan Stanley θα γλένταγα με τα Ευρωπαϊκά ανθρωπάκια που θέλουν να λέγονται ηγέτες της Ευρώπης. Μια τρύπα πάνε να κλείσουν, δέκα ανοίγουν.

Το σύστημα θέλει παγκόσμιο reset αλλά αυτό θέλει guts. Τα οποία οι πολιτικοί αυτοί παράγοντες που εν πολλοίς είναι αχυράνθρωποι που χρηματοδοτούνται από τις αγορές, δεν διαθέτουν...

ΦΤΩΧΟΙ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΚΑ...

Αλί σ' όσους φτωχαίνουνε
και δανεικά γυρεύουν,
αυτοί που τους τα δίνουνε
το τι τους μαγειρεύουν...

Ελλάδα ποιοί σε φέρανε
σε τούτονε το χάλι,
τους ξέρεις κι όμως άφησες
να τη γλιτώσουν πάλι...

Δυστυχώς η ιστορία θα το γράψει σαν γεγονός, όμως εγώ και εσύ είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε τα αποτελέσματα της φτώχιας της ανέχειας και της χρεωκοπίας, την ώρα που οι κύριοι υπαίτιοι της κατάστασης θα συνεχίζουν να απολαμβάνουν ότι στερούν από εμάς.

Εκτός κι αν τους το βγάλουμε ξινό...

ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΕΛΟΥΜΕ;

Τελικά αυτή την κοινωνία θέλουμε;

Μια κοινωνία που αργά αλλά σταθερά μετατρέπει τον άνθρωπο σε ένα αναλώσιμο μηχανισμό ευτελούς αξίας; Μια κοινωνία που αιμορραγεί οικονομικά επειδή μερικές συμμορίες αδίστακτων πολιτικών εδώ και μια σειρά ετών καταρρακώνουν την εθνική και προσωπική αξιοπρέπεια;

Το θέμα είναι πως έστω κι αν "δεν τα φάγαμε μαζί" είμαστε τώρα μαζί συνένοχοι με την ανοχή και την παθητικότητά μας σε αυτό που εξακολουθούμε να επιτρέπουμε να μας συμβαίνει...




Ναι είμαστε συνένοχοι γιατί συντηρησαμε αυτην την κατάσταση, γιατί αποδεχτήκαμε σιωπηρά την κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος, γιατί δεχτήκαμε ή ανεχτληκαμε τις πελατειακές σχέσεις, γιατί τελικά αποφασίσαμε να είμαστε υπήκοοι και όχι πολίτες της χώρας μας.

Είμαστε συνένοχοι και για την ανοχή και για την παθητικότητα μας και γιατί επιλέγουμε δια της ψήφου μας να μας βγάλουν απο την κρίση τα ίδια πρόσωπα που μας έβαλαν σ αυτήν.

Για ένα παρελθόν που κατασκευάστηκε πίσω από την πλάτη μας, στα ρετιρέ της εξουσίας, στα κότερα και στα τζετ ορισμένων ευνοημένων μεγαλοεργολάβων, καναλαρχών και λοιπών "συμμοριών της ημέρας", σε συνεργασία με τους ίδιους ανθρώπους που τότε είχαμε επιλέξει να κυβερνούν και σήμερα δήθεν αγωνιούν για το μέλλον της Ελλάδας.

Τώρα μπήκε το ΔΝΤ και ζητά τα χαμένα χρήματα πίσω...Έφτασε η ώρα της πληρωμής...

Εκτοπίζεται η όποια Ελληνική κυβέρνηση και άλλοι πλέον κυβερνούν τη χώρα μας.

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΤΙΜΙΟΣ ΡΩΜΙΟΣ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική κωμωδία από το 1989. Ένας φουκαράς καφετζής γίνεται το πρόσωπο της ημέρας όταν παρ' όλα τα οικονομικά προβλήματά του, αποφασίζει να επιστρέψει στην αστυνομία μία κούτα με πολλά χρήματα που βρήκε τυχαία...




Και σε πλήρη οθόνη: http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=4200776508773828872&hl=el&fs=true

ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ...

Υπόθεση Α.

Το δημόσιο εκχωρεί δωρεάν μια μεγάλη δημόσια έκταση σε μεγάλη πόλη της Κρήτης για τη δημιουργία Mall, πακέτο με φορολογικές και πολεοδομικές -fast track- διευκολύνσεις.

Έρχεται σε συνεννόηση με εθνικό εργολάβο, ο οποίος παίρνει τη δουλειά, την ολοκληρώνει και τη μοσχοπουλάει σε μια πολυεθνική.

Τα πρώτα χρόνια κυλάει λίγο χρήμα στην περιοχή και υπάρχει μια ψευδαίσθηση ανάπτυξης και καλοζωίας. Σε λίγα χρόνια διαπιστώνουμε ότι κλείνουν άλλες μικρότερες επιχειρήσεις στο κέντρο και ότι τα ευρώ μεταναστεύουν στη Γερμανία...

Υπόθεση Β.

Το δημόσιο κτίζει το Mall με δικές του δαπάνες. Νοικιάζει τα καταστήματα σε επιτυχημένους επιχειρηματίες της πόλης.

Κάθε χρόνο εισπράττει ενοίκια, δημιουργείται ανάπτυξη και το χρήμα ανακυκλώνεται μέσα στην τοπική αγορά.

Το κράτος εισπράττει και από ενοίκια και από διευρυμένη φορολογική βάση...


Και οι δύο παραπάνω υποθέσεις είναι φιλελεύθερες. Η Α λέγεται νεοφιλελεύθερη, η Β κοινωνική φιλελεύθερη.

Η βασική τους διαφορά είναι ότι η υπόθεση Α συνοδεύεται από μίζα αναλόγου μεγέθους και η ιστορία έχει αποδείξει ότι προτιμάται, όταν πρόκειται ν΄ανακατευτεί το δημόσιο...

ΤΡΟΪΚΑ ΚΑΙ 50 ΔΙΣ...

Τέσσερις είναι οι διορισμένοι υπάλληλοι της τρόικας για να κάνουν κουμάντο στο πρόγραμμα της ελληνικής οικονομίας ένεκα του μνημονίου και να προτείνουν λύσεις।

Ο προϊστάμενος είναι εγκατεστημένος στην Αθήνα, οι άλλοι πηγαινοέρχονται να επεξεργάζονται το επικαιροποιημένο μνημόνιο για την επόμενη δόση από το αύνολο του δανείου των 110 δις ευρώ.

Την τελευταία φορά ήλθαν, είδαν, πρότειναν κι έδωσαν συνέντευξη τύπου στο Ζάππειο Μέγαρο। Εκεί ξεκαθάρισαν ορθά κοφτά ότι ο Ελληνικός λαός πρέπει να δεχθεί τις επεμβάσεις της κυβέρνησης στις αποκρατικοποιήσεις και πωλήσεις για να εξοικονομηθούν 50 δισ. ευρώ, ποσό το οποίο θα ήτο δυνατόν να εισπραχθεί από εκποίηση δημόσιας γης και περιουσίας.

Δέκα ακίνητα που ανήκουν στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου και μπορούν να χαρακτηριστούν "φιλέτα" βρίσκονται στην πρώτη λίστα των εκτάσεων που μπορεί να αξιοποιήσει άμεσα το δημόσιο, από μια δεξαμενή 71000 ακινήτων που όμως ως τώρα δεν υφίσταται μια ενιαία πολιτική για τη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας. Έτσι πολλοί φορείς και ιδιώτες εκμεταλλεύονται τη πολυδιάσπαση και αποσπούν τμήματα της δημόσιας περιουσίας, πολλά από τα οποία παραμένουν ανεκμετάλλευτα...

Η τρόικα επεσήμανε ότι ο Ελληνικός λαός (η κοινωνία όλη δηλαδή) πρέπει να γνωρίζει ότι θα περάσει δύσκολα χρόνια। Διαπίστωσε ότι "τα κεκτημένα συμφέροντα" θα αντιδράσουν εντονότατα, δηλαδή κανείς δεν θα μείνει ανεπηρέαστος από τα μέτρα.

Είπαν ότι μπορούν να πουληθούν εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες του δημοσίου για την εξοικονόμηση 50 δισ। ευρώ, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι κωλυσιεργεί και είδε ότι "αυτοί" οι άνθρωποι είναι εξαγριωμένοι διότι θεωρούν ότι θίγονται τα προνόμιά τους (εμάς τους Ελληνες εννοούσε)...

Ακόμη είπε σε συνέδριο που διοργάνωσε η Τράπεζα της Ελλάδος ότι πρέπει να μειωθούν ακόμη οι μισθοί, ότι στο δημόσιο υπάρχει μεγάλη συσσώρευση εργαζομένων, η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της εκτςταμένης διαφθοράς, να γίνει αναδιάρθρωση των ΔΕΚΟ, αναδιάρθρωση του φορολογικού συστήματος και ότι η Ελληνική οικονομία μοιάζει με Μερσεντές, η οποία, ενώ μπορεί να τρέχει με 100, πάει με 20। Δηλαδή να τους τη δώσουμε, να την οδηγήσουν αυτοί που ξέρουν καλυτερα για να τρέξει με 180;

Το μνημόνιο είπαν ότι μπορεί να τερματίζεται το 2014, αλλά απαιτείται ένα άλλο πρόγραμμα για το 2012 - 2015 κι έδωσαν προθεσμία να ετοιμαστεί εντός 6μήνου। Το 2011 πρέπει να βρεθούν 5 δισ. ευρώ, το 2012 15 δισ. ευρώ και μέχρι το 2015 50 δισ. ευρώ. Τούτο θα θεωρηθεί βιώσιμο πολιτικά, εφόσον συναινέσουν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Το ερώτημα είναι ποιος ο λόγος να εξαγγείλουν οι τροϊκανοί αυτά τα μέτρα. Οι υποψιαζόμενοι ότι κάτι ύποπτο συμβαίνει, λένε ότι την πώληση δημοσίας περιουσίας επιζητούν οι ξένοι, για να μην χάσουν τα λεφτά τους και όχι η κυβέρνηση, η οποία όμως υποχρεούται στο πλαίσιο του μνημονίου, να συμφωνήσει.

Οι υπάλληλοι της τρόικας φαίνεται πως έχουν παρανοήσει το νόημα του ρόλου τους, αγνοούν τις υποχρεώσεις τους και με την προκλητικότητά τους μας κάνουν να διερωτώμεθα ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο. Οι μουσαφίρηδες - επόπτες επεμβαίνουν στην οικονομική μας ζωή, διότι εμείς τους δώσαμε το δικαίωμα, αλλά δεν έχουν καμία θέση να αναμειγνύονται στα του οίκου μας και να υποδεικνύουν. Φαίνεται πως κανείς δεν τους μίλησε ότι δεν πρέπει να επεμβαίνουν στα εσωτερικά μας.

Εντονη βεβαίως ήταν η διαμαρτυρία της κυβέρνησης και του κ. πρωθυπουργού, ο οποίος μίλησε με τον Στρος Καν και τον Ολι Ρεν, οι οποίοι εξέφρασαν την κατανόησή τους και τον σεβασμό τους προς τον Ελληνικό λαό. Όμως όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά. Και η φωτιά είναι τα 50 δισ. ευρώ, τα οποία η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να τα βρει μέχρι το 2015, η οποία διευκρίνισε ότι πρόκειται για αξιοποίηση και όχι για πώληση δημόσιας περιουσίας.
Αν πιστέψουμε ότι δεν ήταν σκέψεις της κυβέρνησης αλλά προτάσεις της τρόικας, γιατί να μην πούμε ότι αυτοί κάνουν ότι είπε ο Σαμαράς τον Ιούλιο του 2010, δηλαδή ότι: Υπολογίζεται ότι ένα σύνολο 50 δισ। ευρώ μπορεί να βρεθεί τα επόμενα δύο χρόνια από εμπορική αξιοποίηση μέρους ακίνητης περιουσίας και ενός ολοκληρωμένου προγράμματος αποκρατικοποιήσεων...

Είχαν δε υπ' όψιν τους και τις δηλώσεις του Παπανδρέου, όταν επεσκέφθη το Χρηματιστήριο της Ν।Υ. τον Σεπτέμβριο του 2010, ότι η ακίνητη περιουσία του δημοσίου ανέρχεται στα 270 δισ. ευρώ και θα την αξιοποιήσουμε...

Πάντως τα 50 δισ। ευρώ είναι πολλά λεφτά και δεν μαζεύονται εύκολα। Το κακό δε είναι ότι αν βρεθούν, δεν θα πάνε στην ανάπτυξη της χώρας, αλλά για την εξυπηρέτηση του χρέους και τα συμφέροντα των δανειστών.

Για τούτο κόπτονται πρωτίστως οι τροϊκανοί, οι οποίοι το παρακάνουν। Με τις εξαγγελίες τους μας οδηγούν να πιστέψουμε σώνει και καλά ότι είμαστε υποτελείς...

Το θέμα είναι πολιτικό, αφορά -και σημειολογικά δια των συνεντεύξεων την εθνική αξιοπρέπεια.

Υπάλληλοι έστω ανώτεροι, έρχονται να ελέγξουν, αλλά δεν μπορούν να υποκαθιστούν την εκλεγμένη ηγεσία της χώρας, να φέρονται ως ανθύπατοι, ως πολιτικοί διοικητές της, να κρίνουν, να επικρίνουν, να προσβάλλουν.

Δουλειά τους είναι να αποφαίνονται επι τεχικών χρηματοοικονομικών θεμάτων και όχι να προβαίνουν σε προσβλητικές πολιτικές αξιολογήσεις.

Με μια τέτοια συμπεριφορά προσβάλει και τον Eλληνικό λαό οποίος έχει εκλέξει μια κυβέρνηση, από αυτή θα ζητήσει λογαριασμό στο τέλος για τα πεπραγμένα της και όχι από τους τροικανούς.