Η ΜΑΓΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ...

Το ζούμε κάθε μέρα ολοένα και πιο έντονα στις οικογένειές μας: η νεολαία αδυνατεί να ζήσει μια φυσιολογική, ανθρώπινη ζωή, όπως είχανε συνηθίσει και προγραμματίσει οι παλαιότεροι.

Η ανασφάλεια για το μέλλον είναι διάχυτη σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, περισσότερο όμως στις αναπαραγωγικές ηλικίες. Το γεγονός αυτό λειτουργεί ανασταλτικά για  όποιους οικογενειακούς προγραμματισμούς.

Ο γάμος απομακρύνεται λόγω οικονομικής δυσπραγίας (και νεο-αποκτηθείσας νοοτροπίας των θηλυκών να μην δεσμεύονται μη στερηθούν προσωρινά τις εξόδους και τα λούσα), με το σκεπτικό αφενός ότι η απόκτηση παιδιών συνεπάγεται ένα επιπρόσθετο υπέρογκο οικονομικό κόστος και αφετέρου ότι οι προοπτικές διαγράφονται τόσο ζοφερές, που τα παιδιά που θα έλθουν στον κόσμο θα δυσκολευτούν αφάνταστα για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην.

Οι δαπάνες για την ανατροφή παιδιών είναι δυσβάσταχτες, ασφάλιση ουσιαστικά δεν υπάρχει, γιατροί συμβεβλημένοι ελάχιστοι, εργασία δύσκολη και δυσεύρετη. Έτσι για πολλούς νέους ανθρώπους, που έχουν χάσει τη δουλειά τους ή έχουν υποστεί άγρια αφαίμαξη στο μισθό, ο γάμος αναβάλλεται επ΄ αόριστον.

Εξάλλου ο ένας στους δυο νέους θέλει να μεταναστεύσει, νομίζοντας πως θα βρει αλλού ότι δεν έχει εδώ. Κι αυτό είναι που διαλύει τελείως τη "μελλοντική μαγιά" του έθνους. Με τη συνεχή μετανάστευση νέων ατόμων, η Ελλάδα στερείται όχι μόνο το πλέον παραγωγικό με οικονομικούς όρους κομμάτι του πληθυσμού, αλλά και αυτό που είναι σε θέση να μεριμνήσει για την ανανέωση  - αναπαραγωγή του πληθυσμού, κάτι που μπορεί να έχει άμεσα καταστροφικές επιπτώσεις για την Ελλάδα μετατρέποντας την σε μια χώρα ηλικιωμένων.

Πώς το έλεγαν οι Αρχαίοι; Ενός κακού (κρίσης -ύφεσης), μύρια έπονται...

Και οι πολιτικοί μας να τυρβάζουν περί άλλα...

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (H ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική ιστορική ταινία του Φ. Φυλακτού από το 1973.

Μια μοναδική στο είδος της ταινία μεγάλου μήκους,που δικαίως χαρακτηρίστηκε από ειδικούς ως η πλουσιότερη και αυθεντικότερη υπερπαραγωγή στον Ελληνικό κινηματογράφο.

Φέρνει σε άμεση επαφή με τα ιστορικά εθνικά και πολεμικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στις αρχές του 20ου αιώνα με πρόσωπα επώνυμα και ανώνυμα που αγωνίστηκαν για τα μεγάλα ιδεώδη της Φυλής...

Στα τέλη του 19ου αιώνα, η υπό τουρκική κατοχή Μακεδονία και οι Ελληνικοί πληθυσμοί της υποφέρουν διπλά, μιας και οι Βούλγαροι κομιτατζήδες δρουν στην περιοχή παράλληλα με τις Τουρκικές δυνάμεις.

Ο Έλληνας αξιωματικός Παύλος Μελάς, μέλος της Εθνικής Εταιρείας από τα χρόνια του στην Σχολή Ευελπίδων, αποφασίζει το 1904 να αναλάβει την ηγεσία του αγώνα στη Μακεδονία.

Μαζί με τους άνδρες του θα φέρουν σε πέρας τρεις αποστολές, αλλά στο τέλος θα παγιδευτούν κατόπιν προδοσίας και ο Μελάς θα σκοτωθεί από Τούρκους στρατιώτες στην Σιάτιστα...

ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ;

Δυο μόλις μέρες πριν να εκφωνηθούν οι επετειακοί δεκάρικοι στα μνημεία των πεσόντων, θα αναγκαστούμε να σκύψουμε την κεφαλή μπροστά στην κα Μέρκελ, η οποία μαζί με τα τις Βρυξέλλες και το Δ.Ν.Τ. θα αποτελούν στο εξής τα πραγματικά αφεντικά όλων ημών των υπηκόων τους που θα ζούμε πλέον σε καθεστώς μειωμένης εθνικής κυριαρχίας.

Όταν δηλαδή αποδεχόμασταν την Κοινή Αγροτική Πολιτική που μας έλεγε τι και πού θα φυτέψουμε, πόσα στρέμματα, δεν είχαμε καθεστώς μειωμένης εθνικής κυριαρχίας;

Κι όταν τα διάφορα ευρωπαϊκά ταμεία μας έλεγαν πού θα επενδύσουμε, με ποιους όρους και με ποιες διαδικασίες, οι οποίες έπρεπε να εγκριθούν κι αυτές από αρμόδια κοινοτικά όργανα, δεν είχαμε καθεστώς μειωμένης εθνικής κυριαρχίας;

Άραγε η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν συνιστά απεμπόληση μέρους της εθνικής μας κυριαρχίας ή όταν εισπράτταμε επιδοτήσεις από κοινοτικά κονδύλια όλα ήταν καλά και εμείς είμαστε ο κυρίαρχος λαός και τουμπεκί ψιλοκομμένο;

Τι θα πάθουμε που δεν το έχουμε πάθει ακόμη;

Το κύριο που θα πάθουμε είναι πως θα πάψουμε να είμαστε πολίτες της χώρας μας και θα μετατραπούμε σε υπηκόους, καθώς η χώρα μας θα μετατραπεί σε αποικία που δεν θα την λυμαίνονται πλέον μόνο οι γνωστοί "εθνικοι νταβατζηδες" αλλα και οι διεθνεις γνωστοί μα απρόσωποι ληστοσυμμοριτες μέσω των υπαλλήλων τους.

Όταν υπήρχε χρόνος εδώ και μήνες για ηγέτες και "ηγετικές πρωτοβουλίες" προτού θα ήταν αργά, δεν άκουγε δυστυχώς κανείς ή δεν μπορούσε δυστυχώς κανένας πολιτικός να ανταποκριθεί. Δύσκολα πλέον τα πράγματα για αποφάσεις κι ενέργειες.

Κοινοτικά τάνκς και στρατεύματα πάντως δεν θα μπουν στη χώρα ακόμη κι αν δεν πληρώσουμε τα χρέη μας...

Κανείς πολιτικός παράγοντας, στην Ελλάδα, στην Ευρώπη ή στον κόσμο, δεν ξέρει τί θα γίνει.

Όλοι μιλούν για σχέδια αλλά κανείς δεν ξέρει τι θα του ξημερώσει...

Μένει μόνο μια ατέρμονη σειρά συνεδριάσεων με αναποτελεσματικούς Ευρωπαίους ηγέτες, οι οποίοι, όπως θα έχετε παρατηρήσει κι εσείς, το μόνο που φαίνεται από το ρεπορτάζ των καναλιών ότι μπορούν να κάνουν είναι να χαριεντίζονται μεταξύ τους...

Αν ήμουν Goldman Sachs ή Morgan Stanley θα γλένταγα με τα Ευρωπαϊκά ανθρωπάκια που θέλουν να λέγονται ηγέτες της Ευρώπης. Μια τρύπα πάνε να κλείσουν, δέκα ανοίγουν.

Το σύστημα θέλει παγκόσμιο reset αλλά αυτό θέλει guts. Τα οποία οι πολιτικοί αυτοί παράγοντες που εν πολλοίς είναι αχυράνθρωποι που χρηματοδοτούνται από τις αγορές, δεν διαθέτουν...

ΓΕΝΙΚΗ ΠΕΡΑΙΩΣΗ...

Παράταση για την περαίωση έδωσε το υπουργείο Οικονομικών μέχρι το τέλος του χρόνου. Για να μπούν λεφτά στα ταμεία του κράτους, πρωταρχικό μέλημα της κυβέρνησης. Να δώσουν οι πολίτες λογαριασμό για τα λεφτά που κέρδισαν με τις προσπάθειες και τις δράσεις τους τα προηγούμενα χρόνια.

Μα πέρα από τα λεφτά, ένα σωρό άλλα πράγματα και καταστάσεις θέλουν και κείνα "περαίωση" και λύση.

Να ξεκινήσουν οι πολίτες να στέλνουν "σημειώματα" (mail κτλ) στον πρωθυπουργό ζητώντας "περαίωση" για ό,τι του κατέβει καθενός;

Θέματα να "περαιωθούν" θα βρεθούν, όπως:

Για την κατάσταση της οικονομίας, για τον ηθικό ξεπεσμό της κοινωνίας των media, για την εξαθλίωση των γηραιότερων, για τα άθλια νοσοκομεία και τα γελοία κομματικά πανεπιστήμια, για τις μίζες των υπουργών του, για την δωρεάν παιδεία που κοστίζει 10χιλ/κεφάλι/έτος, για τις αμυντικές δαπάνες που φέρνουν την Τουρκία να βολτάρει έξω από το Σούνιο, για τους Σκοπιανούς που άφησαν να παίζουν παιχνίδια στην πλάτη μας, για τους Μεμέτηδες που στήνουν μειονότητες στη Θράκη, για τους Πακιστανούς και λοιπούς τριτοκοσμικούς που απειλούν την Αθήνα...

Για τα νησιά και τις ακριτικές περιοχές που συμμετέχουν στον εθνικό λογαριασμό ενώ έχουν αφεθεί στις τύχες τους, για την παραποίηση της Ιστορίας μας και την εθνική ύπνωση των υπουργών Παιδείας, για τους "αναπτυξιακούς νόμους" που πάντα μένουν στα χαρτιά για την πλέμπα ενώ οι "ημέτεροι" τσιμπάνε τις χρηματοδοτήσεις, για τα διόδια στους δρόμους που φασιστικά επιβάλλονται και κατά παράβαση υπερασπίζονται από την αστυνομία εις βάρος του πολίτη, για την Ελληνική φέτα που στο σούπερ μάρκετ έρχεται μέσω Γαλλίας με τιμές Ελβετίας, για τα ξεπουλήματα εθνικής περιουσίας στους Γερμανούς τραπεζίτες, για τα άπειρα δάνεια που έχουν συναφθεί κρυφά και δεσμεύουν την χώρα για τις επόμενες γενιές...

Για τα ατελείωτα ψέμματα που έχουν αραδειάσει για να κλέψουν την εξουσία, για τις ατελείωτες απάτες του κράτους και των πολιτικών που έχουν γίνει παράσιτα στην πλάτη του πολίτη και της κοινωνίας, για την σημερινή ξεφτίλα και ντροπή ενός από τους αρχαιότερους λαούς του πλανήτη με χιλιάδες χρόνια ιστορίας πίσω, για την απέραντη εθελοδουλεία και γονυκλισία στους πάτρωνες γερμανούς-αμερικάνους-γάλλους-άγγλους, για τις εμμονές και ιδεοληψίες που με το ζόρι θέλουν να εφαρμόσουν σε ένα έθνος με εθνική συνείδηση και ιστορική καταγραφή.

Για όλα αυτά και άλλα τόσα ο Ελληνικός λαός δεν ωφείλει να ζητήσει άμεση "περαίωση" και ξεκαθάρισμα από την κυβέρνηση και το κράτος-απατεώνα που τα διαχειρίστηκε επί πολλές δεκαετίες χωρίς να δίνει λογαριασμό;

ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ...

Το βρήκα σε συνδρομητικό newletter και το αναδημοσιεύω αυτούσιο, να το διαβάσει όσο γίνεται περισσότερος κόσμος:

Επειδή δεν θυμόμαστε και πολλά από την στατιστική στο πανεπιστήμιο, και επειδή αυτό αποκλείεται να γίνει ποτέ θέμα στις πανελλαδικές εξετάσεις...

Άσκηση 1

Να βρεθεί: Η πιθανότητα να συμβεί τρεις φορές σε 189 χρόνια ζωής του Ελληνικού κράτους στην ίδια χώρα, με πληθυσμό 8,000,000 (έστω) να γίνουν πρωθυπουργοί. Παππούς, Γιος και Εγγονός της ίδιας οικογένειας. ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΟΧΙ ΜΙΑ!

Άσκηση 2

Να βρεθεί: Η πιθανότητα να συμβεί επτά φορές σε 189 χρόνια ζωής του Ελληνικού κράτους στην ίδια χώρα, με πληθυσμό 8,000,000 (κατοίκων έστω) να γίνουν πρωθυπουργοί Πατέρας και Γιος.

Οι απαντήσεις

A) Aπό παππού σε γιο και εγγονό:

O Δημήτριος Pάλλης (1844-1921) πέντε φορές πρωθυπουργός (1897, 1903, 1905, 1909 και 1920-21).
O γιος του Iωάννης (1878-1946) μια φορά (κατοχικός 1943-44).
Γιος και εγγονός ήταν ο Γεώργιος (1918-2006) μια φορά πρωθυπουργός ( 1980-81).
Aξίζει να σημειωθεί ότι Γ. Pάλλης ήταν και εγγονός πρωθυπουργού από τη μητέρα του (κόρη του Γ. Θεοτόκη).
O Γεώργιος Παπανδρέου (1888-1968) τέσσερις φορές πρωθυπουργός (1944, 1944-1945, 1963 και 1964-65 ).
O Aνδρέας Παπανδρέου (1919-1996) τρεις (1981-85, 1985- 89 και 1993-96).
Γιος και εγγονός είναι ο Γιώργος μόλις άρχισε την πρώτη θητεία.
O Διομήδης Kυριακός (1811-69) κατέκτησε το αξίωμα μια φορά (1863).
Tο ίδιο και ογδόντα χρόνια αργότερα (1949) ο εγγονός του Aλέξανδρος Fιομήδης - Kυριακός (1875-1951)
Στην ίδια κατηγορία θα μπορούσε να προστεθεί άλλη μια περίπτωση.
Πρόκειται για τον Γεώργιο Kουντουριώτη (1782-1858) , που κάθισε στην καρέκλα μια φορά (1848) και ο εγγονός του Παύλος (1855-1935) έγινε Πρόεδρος της Fημοκρατίας (1924-1929).

B) Aπό πατέρα σε γιο:

O Σπυρίδων Tρικούπης (1788-1873) υπήρξε ο πρόεδρος του πρώτου νεοελληνικού υπουργικού συμβουλίου (1833).
O γιος του Xαρίλαος (1832-1896) διατέλεσε εφτά φορές πρωθυπουργός ((1875, 1878, 1880, 1882-85, 1886-90, 1892-3 και 1893-1895).
O Θρασύβουλος Zαΐμης (1825-1889) δυο φορές πρωθυπουργός (1869-70 και 1871).
O γιος του Aλέξανδρος οχτώ φορές πρωθυπουργός (1897, 1901, 1915, 1916, 1917, 1926, 1927 και 1928) και Πρόεδρος της Δημοκρατίας (1929-1935).
Aς προστεθεί ότι ο Aνδρέας πατέρας του πρώτου και παππούς του δεύτερου είχε διατελέσει πριν την έλευση του Kαποδίστρια και μετά τη δολοφονία του πρόεδρος της «Διοικητικής Eπιτροπής Eλλάδος» (αξίωμα ανάλογο του πρωθυπουργού).
O Eλευθέριος Bενιζέλος (1864-1936) εννιά φορές πρωθυπουργός (1910-15, 1915, 1917-20, 1924, 1928-29, 1929-32, 1932, 1932-33, 1933).
O γιος του Σοφοκλής ορκίστηκε πέντε φορές (1944 και κατά διαστήματα το 1950-51). O Γεώργιος Θεοτόκης (1844-1916) τέσσερις φορές (1899-1901, 1903 και 1903-05 .
O γιος του Iωάννης (1880-1961) μια (1950).
Το ξαναγράφω αυτό έγινε ΕΠΤΑ ΦΟΡΕΣ σε 189 χρόνια!

ΤΕΛΙΚΑ ΕΧΟΥΜΕ ''ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ"!

Είμαστε το μόνο έθνος στην ιστορία που απαίτησε δυο φορές ξένο βασιλιά για να τον κυβερνήσει και τους εξόρισε σχεδόν όλους, μεταξύ άλλων με το πρόσχημα ότι, σαν υπερήφανοι Έλληνες, δεν δεχόμαστε την κληρονομικότητα.

Είμαστε ή δεν είμαστε Έθνος ανισόρροπων; (Ή μήπως συμφωνήσαμε ποτέ σιωπηλώς πως η εξουσία στην Ελλάδα πρέπει να είναι αποκλειστικά υπόθεση κάποιων "εκλεκτών" οικογενειών);

"...Σ' αυτόν τον τόπο των παράλληλων μονόλογων, όπου όλοι είμαστε τόσο τραγικά αυτοδίδακτοι..." Γιώργος Σεφέρης

ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ 2009...

Αρκετά θέματα μέγιστης σημασίας (διαχείριση εθνικών θεμάτων και πανεθνική προπαρασκευή για τη διαφαινόμενη όξυνσή τους στο μέλλον) απουσιάζουν από την ατζέντα των κομμάτων εξουσίας.

Κατοχή της Κύπρου από Τουρκικές δυνάμεις, διαρκές Casus belli, Σκοπιανός Αλυτρωτισμός, τρία πανίσχυρα όπλα στα χέρια της Ελλάδας αντί να αποτελούν την αιχμή του δόρατος της εξωτερικής μας πολιτικής παραμένουν αναξιοποίητα και αχρησιμοποίητα.

Η ευθύνη ανήκει στο σύνολο της πολιτικής ηγεσίας της χώρας, που φαίνεται ότι δεν βλέπει την πίσω από το βουνό αθέατη πλευρά.

Η χώρα οδεύει σε μια πολιτική ενδοτισμού, συμβιβασμού και υποχωρητικότητας, με στόχο τον κατευνασμό της Τουρκίας. Όμως, η πολιτική αυτή επιφέρει τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα πολλά χρόνια τώρα...

Επείγει η χάραξη μιας σθεναρής και αποφασιστικής πολιτικής για την αντιμετώπιση των μεγίστης σημασίας εθνικών μας θεμάτων, (Κυπριακό, Αιγαίο, Σκοπιανό). Είναι τυχαίο ότι λείπει από την ατζέντα των "κομμάτων εξουσίας" η διαχείριση αυτών των κρίσιμων ζητημάτων του Έθνους στη βάση του αδιαπραγμάτευτου του ανυποχώρητου σε ό,τι αφορά την προάσπιση των εθνικών μας δικαίων;

Είναι δυνατόν τη στιγμή που η Τουρκία προωθεί στο διπλωματικό και στρατιωτικό πεδίο τα στρατηγικά σχέδια της επεκτατικής της πολιτικής, οι δικοί μας πολιτικοί αργηγοί να κατατρώγονται με στείρες αντιπαραθέσεις; Χωρίς την άμυνά μας στα ανάλογα πεδία και χωρίς την αναγκαία προπαρασκευή για την ενίσχυση του εθνικού φρονήματος του λαού, την ομοψυχία και την συνοχή του;

Πρέπει σε τέτοιες συνθήκες να εμπεδώσουνε στην συνείδηση του Λαού την εθνική αυτοπεποίθηση, Και δεν το κάνουνε. Γιατί;

Είναι δυνατόν, τη στιγμή που οι από βορρά αλλά και οι εξ ανατολών γείτονες διαπαιδαγωγούν τη νεολαία τους με εθνικό όραμα, την εμπνέουν με αισιοδοξία, την εκπαιδεύουν με προοπτική και εθνικούς στόχους, εδώ να την έχουνε παραιτημένη από οράματα, χωρίς προοπτική και χωρίς πνευματική προετοιμασία για να διαδραματίσει στο μέλλον τον εκ προορισμού ιστορικό ρόλο του Ελληνισμού;

Υπάρχει ανάγκη επαναπροσδιορισμού στην κατεύθυνση της κατοχύρωσης των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, τα οποία συμπίπτουν με τα εθνικά μας σύνορα, αλλά και ανάγκη προώθησης των πολιτιστικών και πνευματικών μας αξιών, οι οποίες φέρουν τη σφραγίδα του ελληνισμού χωρίς σύνορα.

Είναι η ώρα της εθνικής μας αφύπνισης, της πατριωτικής αυτογνωσίας για την απόκρουση των κινδύνων που είναι ορατοί. Πρέπει να συνειδητοποιήσει η πολιτική ηγεσία του τόπου, ότι όταν η ιστορία της αναθέτει την ανάληψη εθνικής ευθύνης για την αντιμετώπιση κρισίμων ζητημάτων, δεν μπορεί να μεταθέτει την ευθύνη αυτή στις γενιές του μέλλοντος.

Δεν μπορεί να μεταβιβάζει την εθνική κληρονομιά βεβαρημένη, υποθηκευμένη στις γενιές του αύριο. Αυτό αποτελεί εθνική ατολμία. Και αυτή την ατολμία, αυτή τη δειλία η ιστορία θα την καταλογίσει...