Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

ΕΙΔΕΣ ΤΟ Κ...ΠΑΙΔΟ ΜΕ ΤΗΝ PORSCHE;

Για μια ακόμα φορά, η χώρα ολόκληρη συγκλονίζεται από ένα τροχαίο. Αυτή τη φορά, νεκροί είναι μια μάνα με το μωρό της, καθώς και άλλοι δύο...

Και τώρα η μισή Ελλάδα αναρωτιέται:

- Ποιος φταίει για το τροχαίο με την Porsche;

Γιατί έγινε αυτή η τραγωδία; Και θα αρχίσουν οι ειδικοί και οι «ειδικοί». Από το «οι Porsche είναι σκοτώστρες», μέχρι «φταίνε οι πλούσιοι». Και, τι έγινε αλήθεια, γιατί η Porsche μπήκε στο πάρκινγκ έχοντας χάσει ήδη τον έλεγχο; Λάστιχο με πολλά χιλιόμετρα; Αδιαθεσία του οδηγού; Προσπαθούσε να φωτογραφήσει το καντράν; Είχε πάει στην ευθεία της Θήβας να τελικιάσει; Απλά το «έχασε»; Μάλλον δεν θα το μάθουμε...

Σίγουρα, αν το αυτοκίνητο ήταν ένα οποιδήποτε άλλο μοντέλο, όμως «τσιπωμένο» από κάποιο βελτιωτικό οίκο, απόδοσης +500 ίππων, να μην έδινε κάποιος τόσο μεγάλη βαρύτητα, αφού εκτός τους γνώστες, λίγοι θα καταλάβαιναν για το τι ακριβώς κρύβεται κάτω από το αμάξωμα του και πως ελέγχεται ένα τέτοιο "εργαλείο" με το γκάζι στο πάτωμα, ή να γνωρίζουν πως στις τελικές που φτάνουν δεν ισχύουν τα crash tests των εταιριών, που γίνονται με 50 - 60 χλμ/ω.

Όμως λέγοντας «Porsche», πέρα του ότι όλοι καταλαβαίνουν ότι πρόκειται για ένα γρήγορο αυτοκίνητο, βγάζει και το πιπεράτο της είδησης. Που παρεπιτπόντως τέτοιου είδους αυτοκίνητα δεν προρίζονται για δώρα αποφοίτησης του 18άρη μπούλη του πλούσιου μπαμπά, ούτε ανταμοιβή για νη νεαρή πουτάνα που πλούτισε κρυφά από τις βίζιτες σε πλούσιους μπερμπάντηδες.

Επι της ουσία, δεν έχει σημασία αν ήταν Porsche ή ένα λαϊκότερο φτιαγμένο tourbo.

Όλοι αυτό συζητάνε και δηλώνουν σοκαρισμένοι. Δήθεν. Ναι, δήθεν σοκαρισμένοι.

Αφού ένα μεγάλο ποσοστό αυτών που σήμερα «θρηνούν», αύριο θα περάσουν με κόκκινο, θα παραβιάσουν το STOP, δεν θα φορέσουν ζώνη, θα μπουν ανάποδα στο μονόδρομο, θα παρκάρουν στη γωνία, θα το πατήσουν λίγο παραπάνω, θα πάρουν το αυτοκίνητο αφού έχουν πιει «δυο ποτηράκια», θα κάνουν σφήνες και χίλια δυο ακόμα. Και, όταν κάποιος τους ζητήσει το λόγο, θα πουλήσουν τσαμπουκά από πάνω. Ψέματα;

Σέ όλα τα Καθαροδευτεριάτικα τραπέζια άκουγε κανείς:

- Ειδες ρέ στο βίντεο πώς έτρεχε η Πόρσε;

Καί μετα τό τραπέζι οι περισσότεροι από αυτούς γυρνούνε οδηγώντας μεθυσμένοι στα σπιτια τους...
Γιατί οδηγούνε έχοντας χεσμένους τους γύρω τους και σα να μη τους ενδιαφέρει αν κάποιος/α τους περιμένει σπίτι; Τι φταίει;

Όλοι μας. Ο καθένας μας ξεχωριστά, που, έστω μια φορά θα πει «δε βαριέσαι». Που δεν παίρνει την οδήγηση στα σοβαρά. Που γράφει τον ΚΟΚ και τη λογική στα παλιά του τα παπούτσια, είτε οδηγεί νταλίκα ή λεωφορείο (ακόμα και σχολικά, ρε αθεόφοβοι) με φθαρμένα λάστιχα, είτε αυτοκίνητο όπως του γουστάρει, είτε μηχανάκι/μηχανή ξεφτιλίζοντας τον ΚΟΚ, είτε ποδήλατο κινούμενος όπως και όπου του καπνίσει (αλήθεια, για εσάς τα φανάρια δεν ισχύουν, ή είστε απέθαντοι;), είτε ακόμα και ως πεζός...

Αντί για ''θεματικές ενότητες'' και για ''έμφυλες ταυτότητες'' στα σχολεία,να καθιερωθούν μαθήματα οδηγικής συμπεριφοράς. Μόνο αν ενταχθεί η οδηγική παιδεία στην εκπαιδευτική διαδικασία μπορεί να ελπίζουμε να αλλάξει κάτι στην Ελλάδα στο θέμα αυτό.

Όποιος/α νέος/α μαθαίνει οδήγηση και πριν δώσει εξετάσεις για δίπλωμα, θα πρέπει να βλέπει δυο τρία ρεαλιστικά βιντεο πώς γίνεται ένας άνθρωπος αμέσως μετά από κάποιο σφοδρό τρακάρισμα (να χει διαμελιστεί η να ακούγεται ο επιθανάτιος ρόγχος). Άλλο ένα βιντεο με τα ουρλιαχτά δύστυχων γονιών στο νοσοκομείο όταν μαθαίνουν για τα παιδιά τους και ένα ακόμη από την κηδεία. Να πηγαίνει με τον δάσκαλο του υποχρεωτικά μια βόλτα ως το ΚΑΤ να βλέπει ανθρώπους σε καροτσάκια ή με κομμένα μέλη, ανάπηρους σε μια αγωνιώδη και δαπανηρή προσπάθεια να επανέλθουν...να καταλαβαίνει...να σοκαριστεί, γιατί όχι; 

Να καταλάβει ο καθένας πόσο σημαντικός και πόσο ανεκτίμητος είναι, πόσο αναντικατάστατοι είμαστε γενικώς όλοι μας, για εκείνους τους ανθρώπους που μας περιμένουν στο σπίτι.

Αυτές είναι δυνατές εικόνες που δεν βγαίνουν ποτέ από το μυαλό εν αντιθέσει με ένα εκ του άμβωνος "κήρυγμα", όπως έσπευσαν αμέσως να κάνουν σαν έτοιμοι από καιρό πολλοί χρήστες του διαδικτύου...

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2017

Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΟΥΣΤΗ...

Χρόνια της δεκαετίας του ΄70, τότε που υπήρχε πραγματική ανάπτυξη και οι οικοδομές αναγείρονταν σωρηδόν, δυο και τρεις ταυτόχρονα σχεδόν σε κάθε γειτονιά.

Στις νεοαναγειρόμενες που βρίσκονταν στα θεμέλια και τα καλούπια, δουλεύανε οι καλουπατζήδες, πλήθος διψήφιο στις μεγάλες οικοδομές, σκαρφαλωμένοι στις σκαλωσιές, μισόγυμνοι στις πλάτες και μαυρισμένοι όλοι κάτω από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο.

Όταν έπιανε του κολατσιού η ώρα, καθίζανε αποκαμωμένοι να ξελαφάξουνε και να πάρουνε μια ανάσα, μερικές μπουκιές κι ένα τσιγάρο, αφού πιάνανε δουλειά από το χάραμα...

Τότε εύρισκε την κατάλληλη ώρα ο πούστης (gay σήμερα) της περιοχής να πάει τάχα στην λαική αγορά. Είχε φροντίσει να βάλει το κολλητό κοντό παντελονάκι του, επίτηδες κι επιμελώς πολύ ψηλά κομμένο να μισοδείχνει τα κωλομέρια του, έσπρωχνε το ελαφρύ μεταλλικό καροτσάκι για ψώνια, αφού τα νετελικάτα άτριχα χεράκια του δεν βαστούσανε να φέρουν πίσω στο σπίτι γεμάτες τσάντες με λαχανικά και φρούτα κι έσκυβε όσο μπορούσε μπροστά, περνώντας από την οικοδομή αργά και ράθυμα.

Να το δούνε όσο περισσότερη ώρα γινόταν οι μαζεμένοι εργάτες, που τον υποδέχονταν με κραυγές, νιαουρίσματα, πονηρά υπονοούμενα και αμέτρητες ζάρπες, πολύ δημοφιλές τότε μέσο αποδοκιμασίας. Ενίοτε έτρωγε και κάποια πέτρα ή μπουκάλι μπύρας ή ότι άλλο υπήρχε πρόχειρο, μα συνέχιζε να περνάει τακτικά, για μέρες κι εβδομάδες και να επιδεικνύει το μέρος που "η παρά φύσιν επαφή" θα ικανοποιούσε το πάθος του...

Τον μόνο σκοπό που είχε αφιερώσει την ζωή του, μετά την μοιραία για κείνον μέρα στο ίδιο του το σπίτι, ή σε κάποιο κολέγιο με εσώκλειστους, ή σε κάποια κατασκήνωση, ή σε ενοριακό κατηχητικό ή κάποιο δήθεν ευσεβές μοναστήρι, ή τυχόν σε πράσκαιρη φυλάκιση εν μέσω κίναιδων, ή όπου αλλού τέλος πάντων τον στριχώξανε και τον ξεκωλιάσανε σαν αδύναμο χαρακτήρα κάποιοι κυριαρχικοί διεστραμμένοι πρωτύτερα, αφήνοντας του ισόβια το κουσούρι...

Το ίδιο κουσούρι που έτρωγε και τον έτερο πούστη της σημερινής ιστορίας, αυτόν που είχε την ατυχία να μένει σε άλλη γειτονιά πιο απόκεντρη, σπαρμένη με μηχανουργεία, συνεργεία αυτοκινήτων, σιδεράδικα και λοιπά παρόμοια αντρίκια εργαστήρια μόχθου, που τότε δουλεύανε στο φούλ και με υπερπλήρη προσωπικό, αφού κανείς δεν έμενε άνεργος άσχετα αν ήξερε ή όχι "γράμματα", διέθετε η δεν διέθετε πτυχία...

Αυτός επίσης τραβούσε καθημερινά το δικό του παρόμοιο πανηγύρι με τα πειράγματα από τα τραχιά αρσενικά, μα μια ορισμένη μέρα είχε την τιμητική του:

- Τι μέρα είναι σήμερο, μωρή πουστάρα;

- Παρασκευή, απαντούσε αυτός κάθε φορά με το ανάλογο νάζι, ξέροντας πολύ καλά την κατάληξη

- Ο μπούτσος μου στον κώλο σου θα κάνει επισκευή!

Στην πραγματικότητα δεν χρειαζόταν κανείς τους την συγκεκριμένη μέρα, αφού μπορεί να περιγελούσαν και να μασκάρευγαν τους πούστηδες όποτε τους έβλεπαν, μα αρκετές φορές σα νύχτωνε κάποιοι, οι πιο διεστραμμένοι, πιο αποκτηνωμένοι, πιο περίεργοι, πιο ανώμαλοι, πιο καυλωμένοι ή όλα μαζί, πήγαιναν στα ύποτπα ραντεβού που στήνονταν όταν σουρούπωνε έξω από τους δημοτικούς καμπινέδες της αγοράς.

Στην ύποπτη αντροπαρέα προστίθενταν καμιά φορά και κάποιοι μοναχικοί στρατιώτες ή ξεπεσμένοι μπατηροτουρίστες, αργότερα και οι πρώτοι Αλβανοί όταν καταφτάνανε ξυπόλυτοι και κατάκλυζαν τις πλατείες, οπότε μεταφέρθηκε και το στέκι της κίναιδης ακολασίας σε άλλους πιο βολικούς δημοτικούς καμπινέδες, σε άλλη πλατεία

Όπου ετερόκλητα ζευγαράκια από άντρες μόνο εύρισκαν βρώμικη ικανοποίηση στα όρθια, για λίγα λεπτά της ώρας ή καμιά φορά και για λίγα χρήματα από τη μεριά των πούστηδων. Οι οποίοι την έστηναν απέξω από νωρίς, τριγυρίζοντας ύποπτα για ώρες πολλές και λοξοκοιτώντας ποιός άραγε καλοσκαρωμένος άντρας θα κατέβαινε, να τον πλησιάσουν σιγά - σιγά, να προσπαθήσουν να ρίξουν μια ματιά στην φτόνη του κι αν τους επαρκούσε το μέγεθος να κάνουν παιχνίδι, να απευθύνουν την τολμηρή πρόταση που αν είχε την επιθυμητή ανταπόκριση, θα έβγαινε μια ακόμη νύχτα με παρέα, θα έφευγε για λίγο η φαγούρα που ένοιωθε ο τρυπημένος κώλος τους...

Τους τακτοποιούσαν τους πούστηδες της εποχής συχνά και τακτικά όταν ήταν στα νιάτα τους και ωραίοι, μα τα χρόνια περνούσαν για όλους, οι οικοδόμοι και οι τεχνίτες παντρεύονταν, έκαναν οικογένειες με παιδιά και ξέχασαν τους πρώην περιστασικούς συντρόφους. Που γερασμένοι και ασχημισμένοι, όλο και πιο σπάνια εύρισκαν εραστές, συνήθως αλλοδαπά νεαρά ψωλάρια που έδερναν και σκότωναν καμιά φορά, όλα για λίγο βρώμικο χρήμα παραπάνω στην ανώμαλη συναλλαγή...

Μην βλέπετε κάποιες επώνυμες αποτριχωμένες κωλότρυπες με τόλμη, θράσος και πολλά λεφτά, που ίσως προχωρήδουν σε "γάμο" με τους εκλεκτούς τους, οι πολλοί ανώνυμοι πούστηδες της ανωνυμίας μάταια θα περιμένουν την  πρόταση γάμου του γαμιά. Κι αν είχαν προχωρήσει ακόμη περισσότερο, σαν τραβεστί να φέρονται και να ντύνονται γυναικεία, θα είχανε τραβήξει πολλά περισσότερα...

Άτυχοι κωλότρυπες, θύματα κάποιων περιστάσεων, της ζωής ή του δικού τους πάθους, που τους μένει μόνο μια μόνιμη ακράτεια φυσικό επακόλουθο στα πεπραγμένα τους, στα γεράματα να συντροφεύει κάποιες ίσως αναμνήσεις, όντας κυριολεκτικά σκατόγεροι μόνοι κι έρημοι, η φυσική κατάληξη του φτωχού πούστη...

Σιχαμένο ανάγνωσμα, όπως στην σκληρή πραγματικότητα είναι κατά βάθος και όλη η ζωή ενός οποιουδήποτε πούστη.

Με πέρα για πέρα αληθινές δυο μικρές ιστορίες που έβλεπα να διαδραματίζονται στα παιδικά κι εφηβικά μου χρόνια.

Με πλησιάσανε κάποτε σε διαφορετικές εποχές και οι δυο πούστηδες σαν άντρα πια, για να γίνω μέρος κι εγώ κάποιας ιστορίας, μα έχοντας άλλες ερωτικές επιθυμίες και ίσως διαστροφές, τελείως διαφορετικές από τις δικές τους, χωρίσαμε ευγενικά και παρέμεινα θεατής στο δράμα τους...

Αφιερωμένο στην προσεχή εβδομάδα των "πάσης φύσης ανωμαλιών και σεξουαλικών ταυτοτήτων" που ετοιμάζει το υπουργείο παιδείας...

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

10.000 ΝΕΕΣ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙΣ...

Πόσοι ψήφοι άραγε αντιστοιχούν σε άλλες 10.000 ακόμη μονιμοποιήσεις συμβασιούχων  υπαλλήλων;

Πολλοί. Με βάρος μεγαλύτερο από ότι νομίζουμε.

Η κυβέρνηση ξέρει πολύ καλά τι κάνει όταν πιέζει την Τοπική Αυτοδιοίκηση για μονιμοποίηση των συμβασιούχων. Στο εκλογικό σώμα της Ελλάδας δέκα χιλιάδες άνθρωποι και οι οικογένειές τους είναι ένα σημαντικό μέγεθος με βαρύτητα που καταγράφεται στην επόμενη(;) εκλογική αναμέτρηση...

Έτσι μεθοδικά προωθεί τη μονιμοποίηση χιλιάδων συμβασιούχων, προσλαμβάνει ως και τάχα "διακεκριμένους αθλητές", αλλά κανένα κόμμα από το δήθεν μέτωπο της λογικής δεν τολμά να το καταγγείλει. Κατά τα άλλα, θεωρούν πως είναι μεταρρυθμιστές...

Ποιός θέλετε να αντιδράσει; Ποιός τολμάει;

Οι πολιτικοί ξέρουν ότι θα εξαφανιστούν αν πάνε κόντρα στο πελατειακό κράτος. Έχουμε παραδείγματα από το παρελθόν.

Ούτε οι άνεργοι νέοι με τα πολλά πτυχία και τα μεταπτυχιακά, ούτε οι γονείς τους ούτε οποιοσδήποτε λογικός πολίτης δεν έχει πια δύναμη να αντισταθεί.

Παρακολουθούμε όλοι άπραγοι τη χώρα να γυρίζει δεκαετίες πίσω στο παλιό καλό σύστημα του ρουσφετιού και των διορισμών, της μονιμοποίησης συμβασιούχων που είχαν μπάρμπα στην Κορώνη και κατάφεραν κάποια στιγμή να "τρυπώσουν" ή κάποιων αθλητών που ίσως να μην έχουν κανένα άλλο προσόν εκτός από τις αθλητικές επιδόσεις τους.

Και αν κάποιος δήμαρχος ισχυριστεί ότι δεν χρειάζεται πλέον τους συμβασιούχους, θα του πουν ότι σκοπεύει να δώσει τη δουλειά σε δικά του "εργολαβικά συμφέροντα".

Λες και δεν υπήρξε χρεοκοπία, δεν εξαγγέλθηκαν επανειλημένως μεταρρυθμίσεις, λες και δεν χρειάζεται επιτέλους να δουλέψει σωστά ένα αναδιορθωμένο δημόσιο με ανθρώπους ικανούς και μόνο όσους πραγματικά χρειάζονται...

"Δεν μπορεί να δουλεύει κανείς με παρατάσεις. Πρέπει να έχει ο κάθε άνθρωπος έναν ορίζοντα, έναν οικογενειακό προγραμματισμό. Δεν γίνεται να συνεχίζεται αυτή η κατάσταση", όπως είπε ο φωστήρας αρμόδιος υπουργός...

Μα αυτό το αυτονόητο για τον καθένα...

Αφορά μόνο τους πελάτες "μας"!

Οι υπόλοιποι δεν φαίνεται να έχουν αυτό το δικαίωμα!

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

ΧΙΟΝΙ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ...

Οι νιφάδες πέφτουν έντονες και πυκνές μέσα στα Χανιά, σε μια παγωμένη, ήσυχη ατμόσφαιρα.

Εάν η χιονόπτωση συνεχιστεί με αυτόν το ρυθμό, ως το μεσημέρι ίσως το "στρώσει" ξανά...

 Σε όλη την Κρήτη, που σπάνια δείχνει έτσι από δορυφόρο:

Τελευταία φορά που είδα χιόνι εδώ ήταν το 2004, πάνε πολλά χρόνια πια...

Και κάποιους χειμώνες ενδιάμεσα, δεν χρειαζόμουν καν θέρμανση.

Ούτε είχα την εικόνα που βλέπετε από τα παράθυρα μου, σε απόσταση λιγότερο από 100 μέτρα από τη θάλασσα...





Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΑΗΤΗΤΗ...

Η βλακεία στην Ελλάδα είναι αήττητη, όπως όλα τα τεκταινόμενα ιδίως τα πολιτικά, τείνουν να αποδείξουν...

Χώρα πλειοψηφίας ηλιθίων με ηλίθιους πολιτικούς κατά πλειοψηφία ανεπάγγελτους. Το μόνο ενδιαφέρον των ηλιθίων πολιτικών και πολιτών είναι το ρουσφέτι και το προσωπικό βόλεμα πάση θυσία.

Θα δανείζομαι από τους ξένους για να μοιράζω λεφτά στους Έλληνες, αλλά θα διώχνω τους δανειστές, θα χτυπάω τα νταούλια και θα χορεύουν οι αγορές αντάμα με τους "αγωνιστές" στις πλατείες. Αυτό και μόνο έκανε κυβέρνηση δυο φορές την σύμπραξη Τσίπρα - Καμμένου...

Όπου έδωσαν ρεσιτάλ Βαρουφάκης με παρδαλά πουκάμισα σε ξένα φόρουμ και Μητρόπουλος με το "Θα διαγράψω όλα τα χρέη και όλα τα δάνεια" πριν αποχωρήσουν...

 Άλλοι χωρίς να έχουν δουλέψει ποτέ στην ελεύθερη αγορά επιμένουν ακόμη να "αγωνίζονται" σε κάθε ευκαιρία διαμαρτυρίας, επιμένοντας πως κάποτε θα φέρουν τη δικτατορία του προλεταριάτου και ο καθένας θα δουλεύει ανάλογα με τις δυνατότητές του και θα πληρώνεται ανάλογα με τις ανάγκες του...

Κάποιοι γραφικοί πήγαν ακόμη παραπέρα, καλώντας σε αγώνες για να διαγράψουμε το χρέος γιατί είναι επονείδιστο, θα τυπώνουμε δραχμές και θα περνάμε ζωή και κότα... 

Οι (όχι και λίγοι) οπαδοί του Σώρρα προσέρχονται οικειοθελώς στα γραφεία που άνοιξε ανά την χώρα, όπου καταβάλλουν συνδρομή και περιμένουν να πληρώσουν την εφορία και τα τυχόν χρέη τους με το "μερίδιο" τους από το Σωρρο-ομόλογο των 600 δις...

Γιατί είναι πλέον φανερό, ότι η κοινωνία κάτω απ' αυτές τις συνθήκες και με αυτό το πολιτικό προσωπικό που διαχειρίζεται τα προβλήματα της, είναι σε μεγάλη κρίση. Δεν εμπιστεύεται τίποτα και συγχρόνως πιστεύει τα πάντα.

Οποιοσδήποτε σκεφτεί μια απατεωνιά, θα την εφαρμόσει επιτυχώς σε ηλικιωμένους ή νεώτερους, μορφωμένους ή όχι, εργαζόμενους ή άνεργους...

Γυρίζεις το βράδυ στο σπίτι να καταλαγιάσεις βλέποντας μια ταινία δράσης, μα ανοίγοντας την τηλεόραση θα πέσεις σε γελοίους πωλητές που ουρλιάζοντας για ώρες ατελείωτες προσπαθούν να σε πείσουν(;) να αποκτήσεις σε εξευτελιστικές τιμές ένα συνεχώς ανανεούμενο πλήθος από συσκευές, κοσμήματα, παπούτσια, βιβλία, κρέμες ή μπουκαλάκια, είτε σε γραφικούς μαγερούκους να ανακατώνουνε τσικάλια, είτε σε ψώνια που παριστάνουν πως τραγουδούν, ή χορεύουν, ή εκτονώνονται, ή ότι καυλώσει του καθεμιανού...

Ευτυχώς φέτος τελειώσανε οι "σοβαροί" δημαγωγούντες σε εκπομπές με "καλεσμένους" τους πολιτικάντηδες, λόγω χρεωκοπίας επιτέλους των μέσων που σύχναζαν...

Όσο και να μην γουστάρεις τα πάνελ με τούς βλαμμένους δεν γίνεται αλλιώς, έχουνε το κοινό τους και πρέπει να είναι και επαρκές για να τους συντηρεί, χρόνια κρατάνε... 

Πανελλήνια παράκρουση;
 
Μια καλά σκηνοθετημένη μα κακόγουστη θεατρική παράσταση του παραλόγου;

Τι είναι αυτά;

Τι συμβαίνει στην κοινωνία;

Καμιά ελπίδα, πουθενά; 

Είναι δυνατόν να είναι αλήθεια τόση αφέλεια;

Να είναι σοβαρή ασθένεια, ή επαληθεύονται τα βιβλία κάποιου πως κυκλοφορούν ανάμεσά μας και πρέπει να έχουμε διαβάσει τον αδηγό επιβίωσης του ίδιου για να τα βγάλουμε πέρα όποτε εκδηλωθούν;

Αυτός είναι ένας ολόκληρος κόσμος που ζει δίπλα μας, έχει άποψη, διαμορφώνει αυτό που λέμε κοινή γνώμη και δυστυχώς ψηφίζει.

Πάντα αναρωτιέμαι πώς αυτοί οι άνθρωποι κρατάνε σπίτια και οικογένειες...

Αυτοί οι ηλίθιοι που βλέπεις και οι άλλοι που τους ακολουθούνε είναι δείγματα ψηφοφόρων και σύντομα θα στείλουν κάποιους στη Βουλή των Ελλήνων, να προστεθούνε σε όσους είναι ήδη εντός...

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ 2017...

Μια νέα χρονιά ξεκινά ...
2017.jpg
"Καλή χρονιά", "Ευτυχές το Νέο Έτος" ευχόμαστε σε φίλους και γνωστούς κι ετούτες εδώ οι ευχές, μαζί με άλλες πολλές που λέγονται άσχετα αν εννοούνται, σηματοδοτούν την έναρξη μιας νέας περιόδου, για την οποία όλοι ευχόμαστε να είναι καλύτερη από αυτή που πέρασε.

Ελπίζουμε ο γέρος χρόνος να πάρει φεύγοντας μαζί του μια για πάντα του καθετί ενοχλητικό. Να αφήσει πίσω μόνο τα καλά του, κι η νέα χρονιά με τον ερχομό της να μας δώσει τη δύναμη να αλλάξουμε παλιές συνήθειες, να μάθουμε  καινούργια πράγματα, να κάνουμε ενδιαφέρουσες γνωριμίες, και άλλα πολλά...

Γιατί εδώ που τα λέμε, με τα τόσα βάσανα κι απογοητεύσεις των καιρών μας, το χρωστάμε στον εαυτό μας να  του προφέρουμε μια καλύτερη ζωή, τουλάχιστον σε ότι αφορά την καθημερινότητά μας ή σε ότι μπορούμε εμείς οι ίδιοι να αλλάξουμε..

Τι μας δυσκολεύει; Γιατί κάποια πράγματα δεν μας έρχονται βολικά, όσο κι αν προσπαθούμε; Τι δεν πάει καλά στις σχέσεις μας; Πως, τέλος πάντων, θα μπορούσαμε να διορθώσουμε τα κάθε λογής κακώς κείμενα που μας παιδεύουν; Πως αξιολογούμε χωρίς σκεπτικά, προσβαλλόμαστε εύκολα ή οργιζόμαστε με το παραμικρό, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να λειτουργήσουμε σωστά;


Ας ξεκινήσουμε την νέα χρονιά με καινούργια μυαλά, υπομονή και πάνω απ' όλα ψυχραιμία και καλή καρδιά!

Καλή και δημιουργική χρονιά σε όλους!!

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΗΣ "ΝΤΕ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΕΥΤΥΧΙΑΣ"...

Χριστούγεννα και λοιπές γιορτές άλλη μια φορά,όπως κάθε χρόνο όταν πλησιάζει το τέλος του.

Τα ραδιόφωνα ξαναθυμήθηκαν εκείνα τα γνωστά τραγούδια των γιορτών. Εντάξει, τα έχουμε ξανακούσει δεν τα έχουμε χορτάσει κι ας τ' ακούμε κάθε χρόνο...

Σε Χριστουγεννιάτικους ρυθμούς οι πόλεις και τα χωριά με πλούσιες εκδηλώσεις που διοργανώνουν οι διάφοροι τοπικοί φορείς και μεταφέρουν καθημερινά το λεγόμενο "πνεύμα των Χριστουγέννων".

Που περιλαμβάνει πολύχρωμα φωτάκια που λαμπυρίζουν παντού, το βορειο-Ευρωπαϊκό έλατο, τον απαραίτητο κοκκινοντυμένο και στρουμπουλό Αη - Βασίλη με το έλκηθρο,  τα διάφορα ξωτικά, τις νεράιδες του δάσους, τα καινοφανή πρόχειρα παγοδρόμια στις πόλεις για την διασκέδαση των παιδιών,τα δώρα, τα κάλαντα, τις πολλές χριστουγεννιάτικες συναυλίες για κάθε ηλικία και γούστο.

Η επίκληση το Πνεύμα των γιορτών που λίγοι ξέρουν πως οφείλεται στη νουβέλα του Κάρολου Ντίκενς "Χριστουγεννιάτικη Ιστορία", η πιο διάσημη χριστουγεννιάτικη ιστορία του κόσμου από το 1843, που αναφέρεται στη μεταστροφή του παράξενου και τσιγκούνη Εμπενίζερ Σκρουτζ μετά την επίσκεψη που δέχεται από τον πεθαμένο συνεταίρο του Τζέικομπ Μάρλεϊ και από τα φαντάσματα των Χριστουγέννων.

Και ξαφνικά όλα γύρω πλημμυρίζουν αγάπη για λίγες μέρες. Μαζί με τις κούφιες ευχές χαράς, ευτυχίας & γενναιοδωρίας από αδιάφορα χείλη που δεν σημαίνουν τίποτα, τα πολυπληθή bazaar αγορών, το νέο κατεστημένο "δώστε μου για να δώσω" φιλανθρωπικό άλλοθι κάποιων διοργανωτών. Που έτσι θέλουν να πιστεύουν πως δείχνουν στην κοινωνία πως τάχα νοιάζονται για όσους έχουν ανάγκη, με τα λεφτά των άλλων βεβαίως...

Και προπαντός αμέτρητες παροτρύνσεις για ψώνια, δώρα, αναγκαστική υποχρέωση υπερκαταναλωτισμού, πολυτελή ρεβεγιόν με αφθονία φαγητών και γλυκών, εξωτικά ταξίδια κι ευκαιρίες διασκέδασης για τους μεγάλους...

Η οικονομική κρίση μας εξανάγκασε να αφαιρέσουμε αρκετά από τα μη ουσιαστικά, όμως πάλι υπερτερεί η αγωνία μην τυχόν και λείψει αυτή η φτιαχτή ατμόσφαιρα, της "ντε και καλά χαράς και ευτυχίας". Εκείνο το δήθεν ανέμελο:

- Τι θα κάνετε τις γιορτές;

Χωρίς να υπενθυμίζεται πουθενά όμως η κύρια αιτία της γιορτής, πως κάποτε γεννήθηκε ο χριστός - σωτήρας, όπως πιστεύουν οι Χριστιανοί. Τέτοιες μέρες κι εποχή, που ο θεός -  ήλιος των αρχαίων περνούσε το χειμερινό ηλιοστάσιο και το φως της ημέρας άρχιζε να διαρκεί περισσότερο, δίνοντας ελπίδα αισιοδοξίας στην ζωή τους. Και των μεν και των δε...

Το ξεχνούν οι θνητοί, σκυμμένοι με κρύες ίσως καρδιές στα γιορτινά τραπέζια και τα ζεστά φαγητά...
Χορτάτοι από την ευδαιμονία μα αγνοώντας τον ευτελισμό που προκαλείται από την εμπορευματοποίηση των πάντων, παραβλέποντας εσκεμμένα ότι κάποιοι άλλοι την ίδια ώρα αισθάνονται σαν κάποιοι να τους έχουν αφαιρέσει το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή ζωή.

Οι υπερβολικές προσδοκίες, τα διαφημιστικά σποτ που βομβαρδίζουν με ατελείωτα μηνύματα αγάπης και χαράς, η ανταλλαγή ευχών μεταξύ φιλικών προσώπων, το εορταστικό κλίμα των ημερών, μα και το γεγονός πως τα Χριστούγεννα είναι συνδεδεμένα με οικογενειακές ειδυλλιακές στιγμές απόλυτης ξεγνοιασιάς που δεν υφίστανται ελλείψει κατάλληλης παρέας, ελλείψει υγείας ή ελευθερίας, ή απλά ελλείψει των πάντα απαραίτητων χρημάτων, δεν αντηχούν για όλους το ίδιο χαρμόσυνα...

Οι υπερβολικές προσδοκίες, τα διαφημιστικά σποτ που μας βομβαρδίζουν με ατέλειωτα μηνύματα αγάπης και χαράς, αλλά και το γεγονός ότι τα Χριστούγεννα είναι άμεσα συνδεδεμένα με τις ειδυλλιακές στιγμές και την απόλυτη ξεγνοιασιά, - See more at: http://www.imommy.gr/news/article/1406/ereyna--h-melagxolia-twn-xristoygennwn/#sthash.JR2InykR.dpuf
Οι υπερβολικές προσδοκίες, τα διαφημιστικά σποτ που μας βομβαρδίζουν με ατέλειωτα μηνύματα αγάπης και χαράς, αλλά και το γεγονός ότι τα Χριστούγεννα είναι άμεσα συνδεδεμένα με τις ειδυλλιακές στιγμές και την απόλυτη ξεγνοιασιά, - See more at: http://www.imommy.gr/news/article/1406/ereyna--h-melagxolia-twn-xristoygennwn/#sthash.JR2InykR.dpuf
Οι υπερβολικές προσδοκίες, τα διαφημιστικά σποτ που μας βομβαρδίζουν με ατέλειωτα μηνύματα αγάπης και χαράς, αλλά και το γεγονός ότι τα Χριστούγεννα είναι άμεσα συνδεδεμένα με τις ειδυλλιακές στιγμές και την απόλυτη ξεγνοιασιά, - See more at: http://www.imommy.gr/news/article/1406/ereyna--h-melagxolia-twn-xristoygennwn/#sthash.JR2InykR.dpuf
Οι υπερβολικές προσδοκίες, τα διαφημιστικά σποτ που μας βομβαρδίζουν με ατέλειωτα μηνύματα αγάπης και χαράς, αλλά και το γεγονός ότι τα Χριστούγεννα είναι άμεσα συνδεδεμένα με τις ειδυλλιακές στιγμές και την απόλυτη ξεγνοιασιά, - See more at: http://www.imommy.gr/news/article/1406/ereyna--h-melagxolia-twn-xristoygennwn/#sthash.JR2InykR.dpuf
Οι υπερβολικές προσδοκίες, τα διαφημιστικά σποτ που μας βομβαρδίζουν με ατέλειωτα μηνύματα αγάπης και χαράς, αλλά και το γεγονός ότι τα Χριστούγεννα είναι άμεσα συνδεδεμένα με τις ειδυλλιακές στιγμές και την απόλυτη ξεγνοιασιά, - See more at: http://www.imommy.gr/news/article/1406/ereyna--h-melagxolia-twn-xristoygennwn/#sthash.JR2InykR.dpufΟταν ορισμένα από τα καλά πράγματα στη ζωή που προέρχονται από τη παράδοση μας μετατρέπονται σε σύγχρονα εμπορεύματα τότε διαφθείρονται και ευτελίζονται.Οι υπερβολικές προσδοκίες, τα διαφημιστικά σποτ που βομβαρδίζουν με ατελείωτα μηνύματα αγάπης και χαράς,
Οι υπερβολικές προσδοκίες, τα διαφημιστικά σποτ που μας βομβαρδίζουν με ατέλειωτα μηνύματα αγάπης και χαράς, αλλά και το γεγονός ότι τα Χριστούγεννα είναι άμεσα συνδεδεμένα με τις ειδυλλιακές στιγμές και την απόλυτη ξεγνοιασιά, - See more at: http://www.imommy.gr/news/article/1406/ereyna--h-melagxolia-twn-xristoygennwn/#sthash.JR2InykR.dpuf
Γι αυτό και κάθε χρόνο κάποιοι ενδόμυχα υποσχόμαστε στον εαυτό μας να είναι όλα διαφορετικά φέτος.

Και μετά αναλαμβάνει η αμείλικτη πραγματικότητα να διαλύσει τις ψευδαισθήσεις...

Υπάρχει κάτι να μου αλλάξει τη διάθεση και να δω τα Χριστούγεννα αλλιώς;