ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΣΗΡΙΑΛ "ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ"...

Άλλη μια επανάληψη του προσφιλούς σήριαλ της μεταπολίτευσης, έλαβε χώρα και μόλις τελείωσε στον χώρο του εκπαιδευτικού (έτσι το οραματίστηκε ο ευεργέτης που πλήρωσε την δημιουργία του) ιδρύματος και στους γύρω δρόμους...

Τώρα μετρά τα αποκαΐδια και υπολογίζει τις ζημιές, το Ελληνικό κράτος επίσημα. Συνηθισμένο πια σε τέτοια στην καθιερωμένη ημερομηνία, που μόνο εδώ τυχαίνει να επαναλαμβάνονται τα ίδια κι απαράλλακτα χρόνο με τον χρόνο.

Ένα κράτος που δεν είναι μπανανία, μπορεί σε λίγα λεπτά να καταστείλει ταραξίες που αποκλείονται σε χώρο, ή σε μια μικρή αστική περιοχή. Η λογική απλώς της απώθησης όπως συμβαίνει σε διαδηλώσεις, είναι άκαιρη και ύποπτη ως διαταγή δράσης.

Ας σταματήσει το δούλεμα. Μια - δυο μάνικες με πίεση νερού της πυροσβεστικής να τους κάνουν μούσκεμα και να σβήνουν αμέσως τις μολότοφ είναι μια πρώτη, απλή και οικονομική λύση. Αλλά τότε θα πλευριτώσουν οι κουκουλωμένοι μπούληδες και θα κρυολογήσουν, οπότε δεν θα είναι και αύριο εκεί...

Δήθεν αντιεξουσιαστές, δήθεν αναρχικοί, δήθεν "συλλογικότητες" και λοιποί αριστερίζοντες βλαμένοι. Που υποδύονται τους οργισμένους επαναστάτες για να λαμπαδιάζουν ό,τι μπορεί να αρπάξει φωτιά, να καταστρέψουν δημόσια και ιδιωτική περιουσία, να τα κάνουν όλα λίμπα και τον λογαριασμό να τον πληρώνουμε πάντα εμείς...

Ποιός τους ενθαρρύνει και τους παροτρύνει να πράττουν ενάντια στο έθνος, το κράτος, τα σύμβολα, τους θεσμούς, την κοινωνία τους συνανθρώπους;

Αν μάθει από νωρίς στο σπίτι και το σχολείο το παιδάκι το εύπιστο όχι να καίει την σημαία αλλά να την προσκυνά, τότε όσοι εφηβικοί και μεταεφηβικοί δαίμονες και να μπουν μέσα του τα δημόσια κτίρια θα τα σέβεται ...

Το φαινόμενο θα εκλείψει όταν θα γίνει κοινή συνείδηση ότι το να καταστρέφεις ξένη και δημόσια περιουσία, δεν είναι δικαίωμα. Είναι έγκλημα. Κάποιος πρέπει να πει σ' αυτά τα παιδιά ότι το να καταστρέφεις δεν είναι μαγκιά. Είναι το πιο εύκολο. Μαγκιά είναι να δημιουργείς.

Αλλά ποιος;

Αφού εδώ που μένω βλέπω τακτικά συγκεκριμένους δάσκαλους και καθηγητές να πρωτοστατούν σε επεισόδια και ταραχές που οι ίδιοι πρωτύτερα σκέφτηκαν σχεδίασαν και υλοποίησαν, καλώντας μάλιστα και τον κόσμο να συμμετέχει στους "αγώνες" τους. Με κάθε αιτία κι αφορμή, δίκαιη ή παράλογη, κάθε λίγες μέρες στους δρόμους βρίσκονται αφού ο μισθός πέφτει κανονικά.

Συμμετέχουν και μερικοί άπλυτοι κουρελιάρηδες "αναρχικοί", που δεν θα επαρκούσαν για ταραχές αν κατέβαιναν μόνοι τους. Και για αρκετούς γονείς μαθητών πέρα βρέχει. Και πάντα οι πρωταίτιοι αθωώνονται πανηγυρικά, αν τυχόν συλληφθούν μερικοί από σπόντα.

Δεν είμαι προφήτης, μα μπορώ να περιγράψω ακριβώς και με λεπτομέρειες τι θα (ξανα)συμβεί σε δυο βδομάδες από τώρα, σε άλλη μια ακόμη μαθητική "επέτειο" που οι ίδιοι καθιέρωσαν να "γιορτάζουν" αρχές Δεκέμβρη. Το έχω ξαναδεί επίσης κι αυτό, το νέο σήριαλ που τώρα είναι ακόμη στα πρώτα του γυρίσματα...

Δυστυχώς με αυτούς τους άβουλους πολιτικούς που έχουμε τις τελευταίες δεκαετίες πέρα από κόμματα και χρώματα, βλέπω μέχρι και τα εγγόνια μου να είναι στο ίδιο έργο θεατές.

Γιατί είναι πολιτικό το θέμα και η αστυνομία αν πάρει κάποτε τις ανάλογες εντολές ξέρει να κάνει την δουλειά της ή ελπίζω να είναι σε θέση να...

ΚΑΠΟΤΕ, ΑΛΛΙΩΤΙΚΑ...

Κάποτε είχαμε όνειρα που τελείωσαν.

Κάποτε υπήρχαν δουλειές που μειώθηκαν κι εντέλει έλειψαν.

Κάποτε είμαστε άνθρωποι γελαστοί και χαρούμενοι, γιατί είχαμε κανονικότητα στη ζωή μας, επιδιώκαμε να σπουδάσουμε, να μάθουμε, να πετύχουμε, αισιοδοξούσαμε και οικοδομούσαμε το μέλλον μας κι αυτό των παιδιών μας.

Οι σαλεμένοι αριστεροί στην απέναντι γωνία πετούσαν πέτρες σε κάθε μορφής δημιουργικότητα. Είτε με την βία είτε με την κοινωνική διαπόμπευση είτε με τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Να μη αναπτυχθεί τίποτε εκτός από τον "αριστερό" τρόπο σκέψης. Από το σχολείο, το λύκειο, το πανεπιστήμιο, τους συλλόγους, την βιοπάλη.

Τα πανεπιστήμια γέμισε από σχεδόν εμμονικούς αριστερούς καθηγητές και ας είχαν μετεκπαιδευτεί στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια των ελευθέρων χωρών της Ευρώπης και της Αμερικής. Και παρήγαγαν τόσα χρόνια φοιτητές κι απόφοιτους κακέκτυπα τους. Κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις αποκλείονταν από καρέκλες κι αξιώματα, απογοητεύονταν κι έφευγαν στο εξωτερικό. Η νεολαία εθίστηκε σε ένα κόσμο διαρκούς αμφισβήτησης. Με καλύτερες σπουδές από τους γονείς τους και καλύτερες προθέσεις, αλλά αιχμάλωτη και μετέωρη στην γενική κοινωνική αναταραχή.

Το Δημόσιο έγινε το κουτί της Πανδώρας και η λύση για κάθε νόσο. Η πολιτική εκμαύλισε τις συνειδήσεις για μια θέση στο Δημόσιο και εξαγόρασε την ψήφο των πολιτών, για να δημιουργηθεί το πελατειακό κράτος χωρίς δομές και χωρίς ανάπτυξη. Μόνο το δημόσιο είχε ψυχή και έχριζε συμπαράστασης από όλους ανεξαιρέτως μέχρι σήμερα. Όσοι πολιτικοί απλώς τόλμησαν και ζήτησαν τη μείωση του, απλώς εξαφανίστηκαν πολύ σύντομα.

Κάθε προσπάθεια για ανάπτυξη, κάθε ελπιδοφόρα επένδυση, όσο καλοπροαίρετη διάθεση και αν υπήρχε την έπνιγαν στη γένεσή της. Με τις απεργίες, τις ομάδες συμπαράστασης των δήθεν εργαζομένων, τους πανταχού παρόντες σε τέτοια συνδικαλιστές, τους κλακαδόρους δημοσιογράφους, τους τυχάρπαστους "κοινωνικούς αγωνιστές" και τα δικά τους πολιτικά παπαγαλάκια.

Η ιδιωτική πρωτοβουλία άρχισε να πυροβολείται σαν να πρόκειται για κοινωνικό κακό.
Εκεί που πάντα ασφυκτιούσε σε ένα εχθρικό περιβάλλον που την κατέπνιγε, κατακερματίσθηκε, χρεωκόπησε, έφυγε για άλλες χώρες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε τη χαριστική βολή στην ιδιωτική οικονομία, λόγω ιδεολογίας (ή επίμονης ηλιθιότητας) και την αποτελείωσε.

Οι οικονομίες των νοικοκυριών εξαντλήθηκαν, η αγοραστική δύναμή τους συρρικνώθηκε, η παραγωγική οικονομία τελματώθηκε και η ανάπτυξη ματαιώθηκε.

Οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα βρέθηκαν ανυπεράσπιστοι στους δρόμους, άνεργοι. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους ίδιους, την ατομική τους αξιοπρέπεια, την οικογένειά τους και τα παιδιά τους.

Που είναι όλοι αυτοί οι ευαίσθητοι αριστεροί να κλάψουν για τον ιδιωτικό τομέα που πεθαίνει;

Το αδηφάγο κράτος επιχαίρει για τους διορισμούς των δικών τους παιδιών σαν παλαιότερα σαν "λάφυρο νίκης" και τελευταία σαν «ηθικό πλεονέκτημα» της αριστεράς.

Σε ένα ρουσβετολογικό ορυμαγδό που θα ζήλευαν και οι πιο διεφθαρμένες χώρες. Τώρα που έρχεται ο λογαριασμός θα καταλάβει τι έγινε όλα αυτά χρόνια.

Η χώρα βυθίστηκε στο σκοτάδι.

Κάποιος πρέπει να ανοίξει τον διακόπτη για να μπει φως. Χωρίς καθυστέρηση.

Κάποιος να αλλάξει τα πράγματα για να υπάρξει μέλλον...

Για να μην ακουστεί κι όχι άδικα στο εγγύς μέλλον από τη νέα γενιά:

Τί έκανες όταν διαμορφωνόταν το μέλλον μου μπαμπά (και μαμά φυσικά);

ΚΡΑΤΙΚΗ ΠΕΛΑΤΕΙΑ...

Το πελατειακό κράτος που μας έφερε στην κρίση, το ίδιο κράτος σήμερα προσπαθεί να διατηρηθεί όπως όπως μέρα παρά μέρα. Στο φαύλο, παλαιοκομματικό και άθλιο μεταπολιτευτικό καθεστώς που έφερε την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού.

Όταν τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία σταμάτησαν να χρηματοδοτούν τις πελατειακές παροχές, το πελατειακό κράτος ζήτησε και πήρε χρήματα από την Τρόικα. Αλλά όσο μπορούσε δεν εφήρμοσε τα συμφωνηθέντα μέτρα με αποτέλεσμα η οικονομία μας να βουλιάζει.

Και τώρα που τα χρήματα του μνημονίου επίσης τελειώνουν φορολογεί ότι στέκεται και ότι κινείται στην προσπάθειά του να διατηρήσει για λίγο ακόμα την ψευδαίσθηση ότι οι πελατειακές παροχές είναι βιώσιμες.

Έτσι όταν ο κόσμος χάνεται, το κράτος μας συνεχίζει να πληρώνει σε 500.000 νεαρούς συνταξιούχους που δεν είναι ούτε καν 60 χρονών. Συνεχίζει να πληρώνει στρατιές αχρείαστων δημοσίων υπαλλήλων. Συνεχίζει να πετάει χρήματα σε έργα με το διαπλεκόμενο σύστημα. Και χάρισε τις συχνότητες στα κανάλια. Και συνεχίζει να βαραίνει την ελληνική κοινωνία με 199 φόρους υπέρ τρίτων. Και πλήρωνε για μήνες μισθό σε χιλιάδες απεργούντες υπαλλήλους που παράνομα κρατούσαν κλειστά τα μεγάλα ΑΕΙ της Αθήνας...

Με δυο λόγια το παράλογο που συμβαίνει σήμερα είναι το κράτος να παίρνει λεφτά απ' ότι έχει απομείνει από τον παραγωγικό τομέα της κοινωνίας και να τα δίνει στον μη παραγωγικό.

Το ίδιο πελατειακό κράτος που μας έφερε στην κρίση, το ίδιο ακριβώς συνεχίζει να μας βουλιάζει.
Και σύσσωμο το πολιτικό κατεστημένο (η αντιπολίτευση ευθέως, η συμπολίτευση έμμεσα) μας λέει ότι φταίνε οι "κακοί" ξένοι..

ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ...

Καθημερινά βλέπουμε να περικόπτονται αμοιβές, μισθοί και συντάξεις, με λογικό επακόλουθο να μεγαλώνει η ύφεση και στο ζήτημα της φοροδιαφυγής να μην έχουμε σοβαρά αποτελέσματα.

Το να οδηγούνται κάποιοι άνθρωποι στη φυλακή για χρέη προς το δημόσιο δεν είναι λύση, απλά μεγαλώνουν το δράμα των οικογενειών τους.

Θεμιτή η φορολόγηση και η πάταξη της φοροδιαφυγής για τους ελεύθερους επαγγελματίες, αλλά, όταν επιχειρείται τόσο βιαστικά και με μοναδικό σκοπό και στόχο  το πώς θα αυξηθούν τα κρατικά κέρδη, εν τέλει μήπως φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα;

Το ερώτημα είναι εάν έχουν ή όχι περιουσιακά στοιχεία ώστε να καλύψουν αν όχι όλο, τουλάχιστον ένα μέρος από τα χρέη τους.

Αυτή είναι η μία κατηγορία. Η άλλη αυτών που έχουν υπέρογκες καταθέσεις χωρίς να μπορούν να τις δικαιολογήσουν.

Εδώ θα έπρεπε ένα σοβαρό κράτος να τις δεσμεύει προς όφελος μιας κοινωνίας που υποφέρει από αυτούς που εκμεταλλευόμενοι την ανοχή ή και τη συνενοχή του κράτους αισχροκερδούσαν.

Ας ελέγξουν όλα τα περιουσιακά στοιχεία αυτών που εργάζονταν στις αμαρτωλές δημόσιες υπηρεσίες και στην τοπική αυτοδιοίκηση όπου γινόταν κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος και η διαφθορά ήταν καθημερινό φαινόμενο και θα δείτε πόσα εκατομμύρια θα βρεθούν για τα δημόσια ταμεία...

Ομοίως το έχειν και κατέχειν των γνωστών οικογενειών της διαπλοκής...

Λοιπόν; Τι έγινε μια ακόμα απλή διαπίστωση;

Ποιοι είναι οι μηχανισμοί που δεν επιτρέπουν τη γρήγορη απονομή δικαιοσύνης;

Εάν η νομοθεσία δεν το επιτρέπει ας την αλλάξουν γιατί η σημερινή κατάσταση έχει φέρει σε απόγνωση έναν ολόκληρο λαό.

Δεν μπορεί να συνεχισθεί αυτή η ατιμωρησία και η κοροϊδία όσον αφορά τις διαπιστώσεις των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους.

Εύλογα αναρωτιέται κανείς εάν στη σημερινή τραγική κατάσταση που βρισκόμαστε υπάρχουν πολιτικοί με στοιχειώδη λογική και φαντασία για να μας βγάλουν από το  τούνελ της μιζέριας και της απελπισίας...

ΚΑΤΩΤΑΤΟΣ ΜΙΣΘΟΣ...

Ο κατώτατος μισθός είναι η μεγαλύτερη υποκρισία του πολιτικού συστήματος και των συνδικαλιστών.

Επειδή για όσους ξέρουν την πραγματικότητα, ουδέποτε υπήρξε. Είναι μόνο η θεωρητική έννοια που τραβάει τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην οικονομία και την παραοικονομία.

Σε μια αγορά υπάρχουν όλες οι αμοιβές. Απλώς κάτω από τον κατώτατο είναι αδήλωτες...

Ένας εργάτης πχ που δεν έχει να ταΐσει τα παιδιά του είναι διατεθειμένος να δουλέψει για 300 ευρώ τον μήνα, μπορεί και για λιγότερο. Ένας άλλος που έχει μαγαζί θέλει βοηθό αλλά δεν βγαίνει με ΙΚΑ, δώρα, κ.λ.π. Αν συναντηθούν αυτοί οι δύο νομίζετε ότι δεν θα τα βρουν; Δεν θα ανακαλύψουν κάποιον τρόπο, με «μαύρα» ή με κάποια νομιμοφανή φόρμουλα για να σώσει ο ένας τον άλλον;

Μια εταιρεία που πάει καλά και έχει π.χ. 3 ικανούς πωλητές που φέρνουν όλη τη δουλειά, θα τους αφήσει μόνο με τον κατώτατο ή θα έχουν και το παχυλό bonus τους σαν ανταμοιβή απόδωσης;

Νομίζει κανένας ότι η τεράστια παραοικονομία που υπολογίζεται πια όσο και η επίσημη οικονομία στη χώρα μας, τραβάει κανένα ζόρι για το επίπεδο του κατώτατου μισθού ή για τις συλλογικές συμβάσεις;

Ο κατώτατος μισθός, από μόνος του δεν έχει καμμιά σημασία για την ανταγωνιστικότητα, όταν όλες οι άλλες παράμετροι είναι εφιαλτικές:

Δεν θα ξέρεις όταν ξεκινήσεις την όποια επένδυσή σου πότε θα πάρεις άδεια. Αν θα σου χρειαστούν 5 μήνες ή 5 χρόνια. Δεν ξέρεις πόσα πρέπει να δώσεις σε λάδωμα των υπεύθυνων για να ξεκινήσεις και πόσα θα χρειάζεται να δίνεις κάθε χρόνο για να λειτουργείς.

Δεν ξέρεις πόσο φόρο θα πληρώνεις, γιατί κάθε τόσο αλλάζει ο φορολογικός νόμος και σου ζητάνε όσα τους λείπουν.

Δεν ξέρεις αν θα μπορείς να διακινείς τα προϊόντα σου γιατί όποιος (σκανδαλωδώς αμοιβόμενος ή επιδοτούμενος) θέλει μπορεί να κλείνει τους δρόμους, να απαγορεύει στα πλοία να αποπλεύσουν, να νεκρώνει τις συγκοινωνίες. Δεν ξέρεις καν αν θα μπορείς να πηγαίνεις στη δουλειά σου, γιατί κάτι άπλυτοι τύποι με σημαίες και λάβαρα που πιστεύουν ακόμα στις μαλακίες του Στάλιν μπορεί να έρθουν να σου βάλουν αλυσίδες γύρω - γύρω ή να μπουν στο γραφείο σου και να το κάνουν λαμπόγιαλο.

Οι ίδιοι εδώ νομίζουν πως έχουν το αυτοδίκαιο δικαίωμα να συν-διοικούν την επένδυση σου και να καθορίζουν ποιούς θα πάρεις να δουλέψουν και πόσο θέλουν αυτοί να πληρώνονται, συν τις λοιπές παροχές που θεωρούν πάλι αυτοί ως "κεκτημένα" τους.

Δεν ξέρεις αν η επένδυσή σου που κάποια στιγμή νόμισες ότι το κράτος την χαρακτήρισε νόμιμη, θα συνεχίσει να είναι, καθώς υπάρχει πάντα το πολύ πιθανό ενδεχόμενο να ενοχλεί τον γείτονα, τον ανταγωνιστή, τον "οικολόγο" της γειτονιάς και να προσφύγει στο ΣτΕ που θα σου τη βγάλει παράνομη, κι ας έχεις ρίξει έναν σκασμό λεφτά και ατελείωτα απαιτούμενα δικαιολογητικά από δεκάδες υπηρεσίες, μπαλάκι από τον Άννα στον Καϊάφα για να τη στήσεις. Δεν ξέρεις αν σε περίπτωση που χρειαστεί να καταφύγεις στη Δικαιοσύνη, πως θα βγει απόφαση και σε πόσα χρόνια

Θα είχε σημασία αν το κράτος λειτουργούσε. Αν είχαμε κράτος ο επενδυτής θα προσέθετε το μισθολογικό στο υπόλοιπο κόστος της επένδυσης, διότι τότε θα μπορούσε να φτιάξει ένα φυσιολογικό business plan. Και θα έβλεπε αν τον συμφέρει ή όχι. Ρωτήστε όσους προσπάθησαν να φτιάξουν ένα business plan για κάποια σοβαρή επένδυση στην Ελλάδα, πόσο έξω έπεσαν!

Μήπως όμως έχει σημασία ο κατώτατος μισθός σε όσους ήδη έχουν δουλειά, ως δίχτυ ασφαλείας; Καμμία απολύτως. Διότι κανένας νόμος, καμμία υπουργική απόφαση δεν μπορεί να καταργήσει τον θεμελιώδη κανόνα για τη λειτουργία οποιασδήποτε επιχείρησης: αν δεν βγάζει κέρδος θα κλείσει.

Όπως έκλεισαν πάνω από 500.000 επιχειρήσεις από το 2009 μέχρι σήμερα και οδήγησαν 1.500.000 ανθρώπους στην ανεργία. Όλοι όσοι έμειναν άνεργοι, πριν κλείσει η εταιρεία τους, έπαιρναν από τον κατώτατο μισθό και πάνω! Πόσο τους προστάτεψε; Αν ακούγοντας τα κελεύσματα των λαϊκιστών, ο κάθε υπουργός όριζε τον κατώτατο μισθό στα 1.800 ευρώ, αυτό σημαίνει αυτομάτως ότι αυτά τα λεφτά θα τα είχε κάποιος επιχειρηματίας για να τα πληρώσει;

Εφόσον δεν έχει νόημα για τους ανέργους και δεν προστατεύει τους εργαζόμενους στην ιδιωτική οικονομία, ποιους αφορά τελικά ο κατώτατος μισθός;

Τους δημόσιους υπαλλήλους; Ούτε αυτούς. Είναι θέμα μηνών να διαλυθεί η μεταπολιτευτική φενάκη που θέλει το Δημόσιο να πληρώνει στα σίγουρα τους υπαλλήλους του. Ήδη μετά τις γενναίες περικοπές  έχουν καταλάβει όλοι, ότι οι μισθοί του Δημοσίου δεν είναι εξασφαλισμένοι τουλάχιστον όσον αφορά στο ύψος τους. Πολύ σύντομα θα καταλάβουν ότι δεν είναι εξασφαλισμένοι ούτε ως προς την ίδια την ύπαρξη τους...

Ο κατώτατος μισθός είναι η μεγαλύτερη υποκρισία του πολιτικού συστήματος και των συνδικαλιστών. Κάθε αναφορά σε αυτόν γίνεται μόνο για να μπουρδολογούν οι λαϊκιστές των καναλιών. Για να κάνουν τον καμπόσο οι πολιτικάντηδες στους ψηφοφόρους τους. Ίσως οι μόνοι που θα βολευτούν με τέτοιο μισθό να είναι οι άχρηστοι που κατάφεραν να "τρυπώσουν" κάπου και δεν ελπίζουν τίποτα παραπάνω στη μίζερη ζωή τους...

Καμιά επίδραση δεν έχει σε όσους ξέρουν καλά ότι το μοναδικό δίχτυ ασφάλειας και για τον ιδιωτικό και για τον δημόσιο τομέα είναι η παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών που να έχουν ζήτηση...

ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ...

Μας ήρθε λοιπόν ο λογαριασμός του πελατειακού κράτους και δεν μας αρέσει.

Είναι άδικο. Το κόστος των ρουσφετολογικών προσλήψεων, των συνδικαλιστικών απαιτήσεων υμετέρων, των χρυσών συντάξεων, της κρατικοδίαιτης επιχειρηματικής διαπλοκής και των ακριβών φαρμάκων, έπρεπε να συνεχίσουν να το πληρώνουν οι Γερμανοί φορολογούμενοι. Στο κάτω κάτω της γραφής τους κάνουμε την χάρη να αγοράζουμε τα προϊόντα τους με τα λεφτά που μας δανείζουν.

Και τώρα λέμε ότι χρειαζόμαστε μεταρυθμίσεις.

Όμως το μνημόνιο που είναι γεμάτο αυτονόητες μεταρυθμίσεις (κατά της γραφειοκρατίας, κατά της φοροδιαφυγής, κατά των καθυστερήσεων στην δικαιοσύνη, υπέρ του ορθολογισμού στο φορολογικό) φροντίσαμε επί 2,5 χρόνια να μην εφαρμοστεί, διότι το μνημόνιο είναι "κακό".

Όλα τα πολιτικά κόμματα, είτε είναι στην κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση πολεμούνε τις αυτονόητες μεταρρυθμίσεις του μνημονίου, για να το υποστηρίξουν μετά έργω και λόγω, ευκαιρίας δοθείσας. Όπου όλο το διαπλεκόμενο δημοσιογραφικό κατεστημένο παραπληροφορεί τον κόσμο για το μνημόνιο...

Και ψηφίζουμε το κόμμα που υπόσχεται ότι θα το καταργήσει...

Οι αντιφάσεις μας ως λαός είναι βαθιές και όσο συνεχίζεται η αντιμνημονιακή παραφροσύνη τόσο το χειρότερο θα είναι για όλους μας.

Καλά βαστάει το παραμύθι, όμως το πληρώνουν οι πιο αδύνατοι.

ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ...

Από εδώ και στο εξής πριν από κάθε κηδεία, γάμο ή κατάθεση διαζυγίου θα είναι υποχρεωτικό να γίνεται και η ανάλογη συμβολαιογραφική πράξη την οποία εν συνεχεία ο συμβολαιογράφος θα διαβιβάζει στην Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων, από όπου θα ενημερώνονται άμεσα τα ασφαλιστικά ταμεία και οι οικονομικές υπηρεσίες για οποιαδήποτε μεταβολή...

Είμαστε για γέλια άλλη μια φορά ακόμη!

Αντί να είναι υποχρεωμένα τα ληξιαρχεία, έστω με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο να κοινοποιούν τις αλλαγές στα ασφαλιστικά ταμεία, εμείς σκεφθήκαμε τους συμβολαιογράφους.

Δηλαδή το κράτος επειδή δεν εμπιστεύεται τους υπαλλήλους του, βάζει ιδιώτες να κάνουν τη δουλειά, που είναι όμως άσχετη με τα πραγματικά καθήκοντά τους. Και μπαίνει ένα ακόμα γραφειοκρατικό λιθαράκι στον δρόμο της ταλαιπωρίας των πολιτών κι ένα ακόμη έξοδο 50 ευρώ + τα μαύρα που θα εμφανιστούν κι εδώ...

Τα ΚΕΠ δεν μπορούν να παίξουν ενδιάμεσο ρόλο; Αυτά είναι συνδεδεμένα με όλες τις υπηρεσίες.
Θα υποχρεωνόμαστε όλοι μας μετά από διάφορες αποφάσεις να συνεισφέρουμε χορηγία χαράτσι στην κάθε επαγγελματική τάξη που αντιμετωπίζει οικονομικά ζόρια;

Το ότι οι πολιτικοί για κάθε λύση βρίσκουν είκοσι προβλήματα για να διαιωνίζεται η γραφειοκρατία, η διαφθορά και η ρουσφετολογία είναι γνωστό. Είναι όμως επίσης γνωστό ότι για τον κάθε απαράδεκτο πολιτικό που φεύγει, έρχονται χειρότεροι να πάρουν την θέση του.

Ορθολογισμός, μελέτη, ανάλυση και συναίσθηση, χρειάζεται και μετά βγαίνει η κάθε απόφαση.

Ρεσιτάλ πρόκλησης από υπουργούς σε καθημερινή βάση και μετά ακούω, είναι δύσκολη η διαπραγμάτευση και υπάρχει φως στο τούνελ και κάντε πάλι θυσίες αλλά τώρα ναί, θα πιάσουν τόπο κλπ.

Αδυνατώ να πιστέψω ότι όλη βλακεία της μεταπολίτευσης έχει μαζευτεί σε ένα κυβερνητικό σχήμα οπότε απλά εκτελούν ξεδιάντροπα σχέδιο κι ας έρθει τώρα κάποιος να πει ότι όλα αυτά είναι ιδέες της τρόικας..

Όσοι σχεδιάζουν αυτές τις ευφάνταστες(;) παρεμβάσεις, διαιωνίζουν το αναχρονιστικό κράτος, συναινούν στην ταλαιπωρία των πολιτών χωρίς λόγο αφού προηγουμένως έχουν υποτιμήσει τη νοημοσύνη τους.

Και ταυτόχρονα κάνουν και τα δωράκια τους στις συντεχνίες που επιθυμούν...

ΑΝ ΥΠΗΡΧΕ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ...

Αν υπήρχε υπεύθυνος αρχηγός του Ελληνικού κράτους με βούληση και κύρος, κάτι  που δεν φαίνεται διαθέτει το σημερινό αρρωστάρικο ανθρωπάκι που καταλαμβάνει τη θέση, ίσως να επέμενε στη συνεύρεση των ανεπαρκών όπως αποδεικνύονται "αρχηγών" που δεν μπορούν να βάλουν την Ελλάδα πάνω από το προσωπικό τους συμφέρον, γύρω από ένα τραπέζι.

Θα ρωτούσε ποιοι είναι οι εθκικοί στόχοι μας ως Ελλάδα. 1 Να μείνουμε ως χώρα στο ευρώ, 2 Να φύγουμε σταδιακά από το μνημόνιο 3...4.... 5...κλπ κλπ θα πίεζε να καταλήγανε σε μία κοινή απόφαση πάνω σε 5-10 άξονες.

Την επόμενη μέρα θα φώναζε με δική του πρωτοβουλία τους τεχνοκράτες, τους συμβούλους και τα ανεκμετάλευτα μυαλά αυτής της χώρας που κάθε μέρα καταθέτουν λύσεις σε έγκυρες οικονομικές εφημερίδες κι ακόμη από τους άλλους, από κείνους που διαπρέπουν σε κάθε τομέα στο εξωτερικό αλλά εδώ δεν τους δινει κανείς καμία σημασία.

Θα μάζευε 20 άτομα και θα τους έδινε τις αποφάσεις - οδηγίες των "αρχηγών" που υποτίθεται εκπροσωπούν τον λαό που τους ψήφισε) και θα τους έκλεινε μέσα στο  ίδιο γραφείο συσκέψεων για 3 μέρες να βρούν τις εφικτές κι άμεσα εφαρμόσιμες λύσεις για μια κυβέρνηση με χρονικό περιθώριο τα 2 χρόνια.

Θα επέλεγε έναν Έλληνα πρόθυμο και ικανό να υλοποιήσει το πρόγραμμα να του αναθέσει την πρωθυπουργία.

Μετά θα όρκιζε την κυβέρνηση με πρόσωπα που θα διάλεγε αυτός ο πρωθυπουργός μόνος κι ανενόχλητος. Οχι μικροκομματισμοι, πολιτικά παιχνίδια, αλισβερίσια, απίθανοι "όροι και προυποθέσεις" συμφεροντολογικοί υπολογισμοί, κομματικές ισσοροπίες και σκοπιμότητες.

Όπως κάνανε τώρα όλοι οι πολιτικοί που θα ξαναπάμε στην κάλπη για απανωτές εκλογές κι αυτοί θα ψάχνουν μέχρι τότε ποιός φταίει λέει περισσότερο...

Μα με τους ίδιους αρχηγούς, τα ίδια κόμματα, τις ίδιες νοοτροπίες και φοβίες και προπαντός τους ίδιους ψηφοφόρους όπως πριν ένα μήνα, τι περιμένουν ν' αλλάξει τώρα, ριζικές ανατροπές δεν γίνονται σε ένα μήνα πέρα από μια μικρή μεταβολή πάνω - κάτω στα ποσοστά τους και ίσως αντί 7 να έχουμε 8, 9 κόμματα εντός της επόμενης βουλής;

Γιατί εγώ βλέπω να αλλάζει άλλη μια ημερομηνία αναβολής του προβλήματος της χώρας, με τις μεθεπόμενες εκλογές του Ιουλίου, μετά και τις νέες αδιέξοδες κόντρες ΚΑΙ στη νέα βουλή...

ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ ΑΓΚΥΛΩΣΗ...

Εξακολουθούμε να ζούμε σ' ένα κράτος κυριολρκτικά μπάχαλο. Που είναι κράτος εν κράτει, ιδιοκτησία της εκάστοτε κυβέρνησης.

Ενα κράτος δηλαδή ουσιαστικά αποξενωμένο από τον ή κομματικό "αντιφρονούντα" πολίτη. Κάθε κυβέρνηση των τελευταίων δεκαετιών απέβλεπε στο να κατακτήσει το κράτος έσωθεν, με το να διορίζει συνεχώς και μόνο τα δικά της τα παιδιά.

Όλοι οι κυβερνώντες βλέπανε τη διόγκωσή του δημόσιου τομέα, κανείς όμως δεν αναλάμβανε το πολιτικό κόστος να τον ελαττώσει. Ώσπου φτάσαμε σήμερα στο απροχώρητο να έχουμε έναν απ' τα πιο διογκωμένα δημόσια σε όλη την Ε.Ε.

Έρχονται τώρα οι ξένοι παρατηρητές και η τρόϊκα που εξετάζοντας εξονυχιστικά τις δομές ενός τέτοιου κράτους προτείνουν ριζικές αλλαγές.

Πρώτ' απ' όλα διαπιστώνουν μια πληθωρική κυβέρνηση, έπειτα άπειρα νομικά πρόσωπα, δεκάδες ανεξάρτητες αρχές, μια παράλογη πολυνομία, μια πανσπερμία δομών που αρκετές δεν εξυπηρετούν τίποτα, αλλά και παντελή έλλειψη συντονισμού του κράτους. Επιπρόσθετα υπάρχει μια απίστευτη αγκυλωτική γραφειοκρατία, ως επιστέγασμα των πάντων.

Αυτή η γραφειοκρατία αποτελεί και τον κυριότερο ανασταλτικό παράγοντα για οποιαδήποτε προσπάθεια εκσυγχρονισμού του δημοσίου, της επιχειρηματικότητας, των επενδύσεων, μιας οποιασδήποτε τέλος πάντων προόδου...

Το συμπέρασμα των ξένων ειδικών είναι απογοητευτικό. Λένε πως τα προβλήματα με το Ελληνικό κράτος είναι τόσο σοβαρά όσο και το χρέος της χώρας και είναι αυτά που απειλούν με διάλυση το κράτος.

Ο ΟΟΣΑ, είναι μεγάλος γνώστης της δομής του Ελληνικού κράτους, αφού σχεδόν κάθε χρόνο συντάσσει εκθέσεις σχετικά με τους δείκτες της οικονομίας μας. Σύμφωνα πάντα με τους εμπειρογνώμονές του, θα μπορούσαν να εξοικονομηθούν ετησίως 15 δισ. ευρώ, μόνο με μια απλούστευση των διαδικασιών στο 20% της γραφειοκρατίας...

Πληγή της γραφειοκρατίας είναι κυρίως το μη ξεκαθάρισμα των αρμοδιοτήτων των διαφόρων προϊσταμένων, με συνέπεια ο απλός πολίτης να στέλνεται από γραφείο σε γραφείο αναρμόδιων, για μια και μόνο υπογραφή. Με όλες τις γνωστές ταλαιπωρίες, το χάσιμο πολύτιμου χρόνου και εργατοωρών, το σπάσιμο νεύρων και την αναστολή των πάντων, αφού ποτέ δεν εξυπηρετείται άμεσα...

Το ίδιο παθαίνει και όποιος επενδυτής τολμήσει να δοκιμάσει την Ελληνική γραφειοκρατία και τις διαδικασίες της, με αποτέλεσμα να καταλήγει με τα κεφάλαια του σε γειτονικές χώρες.

Ένα αγκυλωτικό σύστημα που καιρός είναι να αλλάξει εκ θεμελίων πριν από κάθε αλλαγή του δημόσιου τομέα. Αν δεν απαλλαγούμε από αυτό, δεν έχουμε καμία ελπίδα για προόδο...

ΧΑΜΕΝΟΙ ΦΟΡΟΙ...

Όταν οι πολίτες βλέπουν τα λεφτά από τους φόρους να πηγαίνουν χαμένα και οι υπηρεσίες υγείας - παιδείας - ασφάλισης να είναι τέτοιες που τους οδηγούν να ξοδεύουν ένα κάρο λεφτά σε ιδιωτική παιδεία - υγεία - ασφάλιση, πώς να πειστούν οι έρημοι να πληρώνουν όλους τους φόρους και τις εισφορές χωρίς να χρεωκοπήσουν;

Φαύλος κύκλος. Όταν μάλιστα αυτοί οι φόροι αυξάνονται αλόγιστα κατακόρυφα σε περίοδο παρατεταμένης ύφεσης, τότε το θέμα δεν αφορά οικονομολόγους αλλά ψυχιάτρους.

Όταν δε βάζει κι έκτακτες εισφορές, τότε είναι που ο πολίτης φοροδιαφεύγει για να προστατευθεί. Όποιος δηλώνει πολλά, πληρώνει και πολλά και αυτό είναι άδικο κι εντελώς αψυχολόγητο.

Για να πάψουν οι Έλληνες να φοροδιαφεύγουν, πρέπει και το κράτος να πάψει να τους αντιμετωπίζει ως κλέφτες εκ προοιμίου, κάτι που κάνει από ιδρύσεώς του.

Κοντολογίς η φορομπηχτική πολιτική δεν έφερε ποτέ και πουθενά θετικά αποτελέσματα. Δυστυχώς οι αναρμόδιοι που κυβερνούν δεν το καταλαβαίνουν και δεν κάνουν καν τον κόπο να σκεφτούν...

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΠΥΡΟΣΒΕΣΗ...

Πυροσβέστες, εθελοντές και οργανώσεις προστασίας των δασών κάνουν ήδη από τις πρώτες πυρκαγιές σοβαρές καταγγελίες για ανοχύρωτη χώρα η οποία θα χάσει και φέτος χιλιάδες στρέμματα δάσους, δεκάδες πνεύμονες πρασίνου.

Δυστυχώς ο μισός Ιούλιος και ολόκληρος ο Αύγουστος θα είναι η χαρά των εμπρηστών και οι πυροσβέστες θα κάνουν το σταυρό τους περιμένοντας θεία παρέμβαση.

Μιλώντας σε κανάλια όλοι κάνουν λόγο για μεγάλη έλλειψη κονδυλίων, περικοπές σε χρήματα και υλικό που είναι απαραίτητο για να αντιμετωπιστούν οι φωτιές.

Προσλήψεις ούτε λόγος φυσικά σε Πυροσβεστική και δήμους, περίσσευμα για επιπλέον οχήματα δεν υπάρχουν και όλοι ελπίζουμε σε καμιά χορηγία πλούσιου αφενικού.

Αυτό που πρέπει να γίνει τώρα, στο "και πέντε" είναι να αξιοποιήσει η Π.Υ. τις δυνάμεις εθελοντών και οσα τεχνικά μέσα διαθέτουν πρός πλήρωση των κενών.

Η νοοτροπία "οχι πολίτες στα πόδια μας" και η απομόνωση των ομάδων εθελοντών είναι τελειωμένη, κάποιοι πολίτες ενίοτε διαθέτουν εκπαίδευση, οχήματα και έχουν οργανώσει υποδομές ισάξιες με της Π.Υ. και οπωσδήποτε εκείνων των εποχιακών πυροσβεστών.

Στο παρελθόν με ελάχιστα μέσα αλλά με τους πολίτες σε εγρήγορση είχαμε λιγότερεs πυρκαγιές. Τώρα τα κλιμάκια της πυροσβεστικής που είναι διασκορπισμένα κάνουν πρωταθλητισμό στο τάβλι όλο το χρόνο.

Οι πολίτες έχουν η δεν έχουν υποχρέωση να έχουν αποψιλωμένα τα κτηματά τους που βρίσκονται δίπλα σε δρόμους;Τους έγινε καμιά σύσταση ή έλεγχος από τις αρμόδιες υπηρεσίες;

Στην Ευρώπη εως και 50 - 60 % των πυροσβεστών είναι εκπαιδευμένοι εθελοντές και δεν είναι δυνατόν σε καιρούς μνημονίου και περικοπών να περιμένωμε προσλήψεις και προμήθειες υλικού.

Πέραν τούτου, η διάθεση μεικτών περιπολιών στρατού και Π.Υ. σε επικίνδυνες περιοχές πρέπει να γίνει τώρα, οχι οταν ξεκινήσει το κύμα πυρκαιών ως συνήθως. Τα τελευταία χρόνια, τα περίπολα βγαίνουν αφού εκδηλωθούν μείζονα περιστατικά οπως της ΒΑ Αττικής.

Φυσικά και υπάρχουν οικονομικά προβλήματα, φυσικά και η χώρα βρίσκεται στο χείλος της χρεοκοπίας. Όμως υπάρχουν και κάποιες προτεραιότητες εθνικής σημασίας που πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψη.

Δεν μπορούμε να αφήσουμε το δασικό πλούτο που απέμεινε στη χώρα αυτή να γίνει έρμαιο των εμπρηστών επειδή το μνημόνιο δεν αφήνει να γίνουν προσλήψεις και να δοθούν κονδύλια για εργασίες απαραίτητες προκειμένου να μην καούν τα δάση.

Ακόμη η κατάσταση είναι ελέγξιμη, αφού λόγω βροχών η χαμηλή βλάστηση είναι ακόμη χλωρή, κάτι που δεν θα ισχύει μετά απο μια εβδομάδα μελτέμι και υγρασία 30 - 40 %. Περιφρούρηση, οργάνωση, αναγνώριση και ανάθεση τομέων ευθύνης τώρα που είναι καιρός!

ΥΠΟΥΛΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ...

Από την ίδρυση του μέχρι και σήμερα το κράτος των Ελλήνων έχει στενάξει κάτω από δύο φανερούς εμφυλίους και από εκατοντάδες άλλους κρυφούς.

Πότε αυτός ο λαός ομονόησε και έστρεψε την κεφαλή προς μία κατεύθυνση; To έκανε σε ελάχιστες περιπτώσεις και πάντα βγαίνοντας από μία καταστροφή.

Τα τελευταία εκατό χρόνια οι Έλληνες έχουν σφαχτεί μεταξύ τους, μίσησαν ο ένας τον άλλον, φακελώθηκαν και εντάχθηκαν σε κομματικούς στρατούς για να πλιατσικολογήσουν μετά την κατάκτηση της εξουσίας. Οι μισοί ψηφοφόροι ψηφίζουν με γνώμονα το ατόμικό τους συμφέρον (ρουσφέτια), και οι άλλοι μισοί είναι απλά βλάκες. Άντε να το ελαφρύνω λίγο, παραπλανημένοι από τα ΜΜΕ και τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης που εκείνα επιβάλλουν.

Κάποιοι άλλοι νομίζουν ακόμη ότι θα πάρουμε την Πόλη, κάποιοι ότι θα έρθει η επανάσταση εξ αριστερών, χωρίς να ξέρουν βέβαια ότι μέχρι να ολοκληρωθούν οι ουτοπικές προσδοκίες τους, απλά ριχνουν νερό στον μύλο του συστήματος που αποτελεί φέουδο των πρώτων μισών ως άλλοι "χρήσιμοι ηλίθιοι"...

Παραλλήλως όσοι τα κατέφεραν μπάζωσαν τη χώρα με αυθαίρετα, έκλεψαν την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία, ενέταξαν τη κομπίνα στο πλαίσιο της κοινωνικής ανοχής.

Κάθε επάγγελμα, κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει δημιουργήσει την σκοτεινή πλευρά του, τη σκιά των συναλλαγών του σε βάρος όποιων αναζητήσουν τις υπηρεσίες του, των παράνομων δοσοληψιών του, των περίεργων συμφωνιών του, της μαύρης οικονομίας και εργασίας. Πιο συγκεκριμένα ο γιατρός έχει το φακελάκι, ο δικηγόρος τα νομικά παραθυράκια, ο καθηγητής το φροντιστήριο, ο εφοριακός τη δοσοληψία, ο ελεύθερος επαγγελματίας δεν κόβει αποδείξεις όποτε μπορεί, ο καλλιτέχνης κρύβει αμοιβές, ο ποδοσφαιριστής, ο διαιτητής ή ο παράγοντας γενικώς στήνει παιχνίδια και στοιχήματα, ο προϊστάμενος παίρνει γρηγορόσημο, ο πλούσιος δεν πληρώνει την εφορία, ο ιδιοκτήτης κρύβει ενοίκια, ο κατασκευαστής φτιάχνει ημιυπαίθριους, ο έχων τα μέσα φτιάχνει αυθαίρετα, ο δασάρχης δεν βλέπει δασικές εκτάσεις, ο πολιτικός διορίζει ή παίρνει μίζες και το κράτος φτιάχνει νόμους και προσποιείται ότι λύνει το πρόβλημα.

Μπορείτε να απαριθμήσετε μαζί μου πολλές τέτοιες συμπεριφορές μας, από το τσιγάρο, τις υπερωρίες, τις αποδείξεις, μέχρι να κλέψω φρούτα από το γείτονα έως και να βάζω ένα καφάσι στο δρόμο για να το βρω αύριο και να παρκάρω...

Σε κάθε επαγγελματική κατηγορία στην Ελλάδα, έχει δημιουργηθεί μία ολιγάριθμη "αριστοκρατία", είτε από νεποτισμό, είτε από ευνοιοκρατία. Δεν είναι όλοι οι γιατροί ίδια κι όμοια, όπωε δεν είναι όλοι οι δικηγόροι, οι καθηγητές, οι αστυνομικοί, οι εφοριακοί κλπ.

Αλλά την αδυναμία της διοίκησης, και την αδυναμία της διακυβέρνησης να διοικήσουν και να κυβερνήσουν, προσπαθούν να την χρεώσουν στους υπαλλήλους τους γενικά και αόριστα.

Η μαύρη οικονομία αντιστοιχεί κάθε χρόνο στο 30% της συνολικής. Χαλάμε ως καταναλωτές πολίτες τουλάχιστον το 50% του εισοδήματός μας για φακελάκια, φροντιστήρια, αδήλωτες δαπάνες.

Επίσης το Κράτος έχει ξεπεράσει τον εαυτό του δικαιολογώντας αδικαιολόγητες δαπάνες και ενέργειες. Τα χρήματα στη ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ, οι πάσης φύσης μελέτες, τα περίεργα επιδόματα σε περίεργες συνδικαλιστικές ομάδες, τα έξοδα των Βουλευτών, ο αριθμός των υπαλλήλων σε μερικές υπηρεσίες, τα υπερτιμολογημένα μεγάλα έργα, ο ρόλος των κρατικών διαφημίσεων στα ΜΜΕ, ο παρασιτισμός των μεγάλων Ιδιωτικών τζακιών, είναι μερικά παραδείγματα κοινωνίας υπό πτώχευση, που προσποιείται συνεχώς για μεταρρυθμίσεις και κόκκινες γραμμές.

Έχουμε διαστρεβλώσει την πραγματικότητα.

Προσποιούμαστε όλοι μας ότι είμαστε κομμάτι μιας κοινωνίας που διέπεται από νόμους. Προσποιούμαστε ότι δουλεύουμε, για να έχουμε το νου μας να βγάλουμε με κάποιο τρόπο μαύρα.

Δεν είναι επιτυχημένος στη σημερινή κοινωνία ο εργατικός, ο φιλότιμος, ο ενεργός πολίτης, αλλά ο τεμπέλης, ο άτιμος και ο παθητικός-μηχανορράφος πολίτης. Γι' αυτό τα παιδιά και η νέα γενιά είναι τόσο προβληματική, μέχρι να αφομοιωθεί από το σύστημά μας, να βρει δουλειά, να φτιάξει σπίτι, να παντρευτεί, να ζήσει.

Δεν ξέρει πως παίζεται το παιχνίδι. Ένα παιχνίδι που φτιάχνεται με σκοπό, με επιμέρους στόχους και φυσικά επιδιώξεις...

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΑ...

Το κυριότερο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι το πολιτικό κατεστημένο προστατεύει το οικονομικό κατεστημένο. Απλώνει δίχτυ προστασίας κάτω από τις οικονομικές δραστηριότητες των μεγάλων προστατευόμενων οικονομικών παραγόντων μέχρις εκεί που δεν πάει άλλο. Με μια σειρά νόμων - αγκυλώσεων που αποτρέπουν κάθε επένδυση ουσίας που θα οδηγήσει σε ανάπτυξη.Δεν επιτρέπει την πετρελαιοκίνηση γιατί όσοι λυμαίνονται τα καύσιμα δεν είναι έτοιμοι ή δεν θέλουν να επενδύσουν στο πετρέλαιο. Αργεί να εκδώσει άδειες για ΑΠΕ επειδή προστατεύει τον άλλο που εισάγει ρεύμα και το πουλάει στη ΔΕΗ. Και όταν επιτραπεί η παραγωγή ρεύματος από ιδιώτες, φωτογραφίζει εκείνον που σαν μέσα στα πράγματα μπορεί εύκολα να το κάνει, απαγορεύοντας σε άλλους να τολμήσουν να σκεφτούν καν τέτοια επένδυση... Κάθε νέα ευκαιρία για επενδύσεις π.χ πληροφορική την προγραμματίζει να την πάρει ο τρίτος εκλεκτός τους αφού έχει εκ προοιμίου εξασφαλίσει τις κρατικές προμήθειες αποθαρρύνοντας έτσι κάθε υγιή Έλληνα ή ξένο επενδυτή. Πέντε - έξι γνωστές οικογένειες λυμαίνονται κάθε οικονομική δραστηριότητα υπό την υψηλή προστασία του κράτους, καταργώντας κάθε έννοια ανταγωνιστικότητας και εξωστρέφειας. Όπως οι νονοί της νύχτας μοιράζουν περιοχές και μαγαζιά, έτσι το ιδιώτυπο Ελληνικό οικονομικό κατεστημένο υπό την προστασία του κράτους μοιράζεται τις ευκαιρίες για επενδύσεις χωρίς φιλοδοξία διεθνούς διάκρισης, απλά όσο φτάνει να μοιραστεί το εγχώριο "χαρτί". Δε συζητάμε για ποιότητα και διεθνή ανταγωνισμό. Ούτε για επιχειρηματίες που μπορούν να επιβιώσουν σε δύσκολο περιβάλλον άνευ άνωθεν προστασίας... Έτσι μόλις έρθει η "στραβή" δεν αντέχουν και ή κλείνουν ή δανείζονται θαλασσοδάνεια. Όποιος περιμένει επενδύσεις από σοβαρά ξένα κεφάλαια, ας ακούει τις δικαιολογίες που λένε. Η αλήθεια είναι ότι το πολιτικό κατεστημένο προστατεύοντας τις πεντε -εξι οικογένειες εμποδίζει καθε σοβαρή επενδυτική πρόθεση απο ξένα κεφάλαια.

ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΟ...

Ο πολίτης στην Ελλάδα έχει την εντύπωση για να μην πω τη βεβαιότητα, ότι τα χρήματά του δεν πιάνουν ποτέ τόπο.

Αντίθετα είναι σαν να έχουμε ένα κρατικό πηγάδι χωρίς πάτο.

Κακοδιαχείρηση, μίζες, εξυπηρέτηση ημετέρων. Εμπιστοσύνη πολίτη - κράτους υπό το μηδέν.

Γιαυτό η παραοικονομία ανθεί και μεγαλουργεί, όπως έκανε πάντα εδώ και χρόνια...

Δημόσιοι λειτουργοί χρηματίζονται εν γνώση όλων. Δικαστές αδυνατούν να τιμωρήσουν προκλητικούς επιχειρηματίες του κόσμου της διαπλοκής που εμπαίζουν την κοινωνία. Βουλευτές ζητούν θυσίες από τους άλλους, ξεχνώντας τον εαυτό τους και τους υπεράριθμους υπαλλήλους τους. Η διερεύνηση των διεφθαρμένων πολιτικών που ζημίωσαν τη χώρα κινείται με ρυθμούς παγετώνος, η συντεχνιακή αλληλεγγύη βασιλεύει, οι εξεταστικές επιτροπές δυσφημούν τη Βουλή ως το μεγαλύτερο πλυντήριο της χώρας.

Πληρώνουμε ένα σωρό φόρους άμεσους και έμμεσους με μηδενικές ή σχεδόν μηδενικές παροχές.

Υποτίθεται ότι έχουμε δωρεάν σύστημα υγείας. Όλοι ξέρουμε ότι αν δεν έχετε να πληρώσετε το φακελάκι στο γιατρό για να σας χειρουργήσει τότε μάλλον δεν θα χειρουργηθείτε ποτέ. Όμως οι γιατροί τον χαβά τους και την "επιστημονική" συντεχνία τους..

Έχουμε υποτίθεται δωρεάν παιδεία όπου το μαγαζί που λέγεται παραπαιδεία, και το οποίο καλά κρατεί εδώ και δεκαετίες, τρώει από τους γονείς μερικά δις τον χρόνο μόνο για εισαγωγή σε σχολές, όχι σπουδές και πτυχία...

Έχουμε παροχές υπηρεσίας όπως το ηλεκτρικό ρεύμα του οποίου η τιμή συνεχώς αυξάνει επί δεκαετίες προκειμένου να εξυγιανθεί ο φορέας παροχής που λέγεται ΔΕΗ, χωρίς να επιτυγχάνεται ποτέ η πολυπόθητη εξυγίανση...

Έχουμε χρυσοπληρώσει το κύκλωμα των προμηθειών για την εθνική άμυνα όπου εκεί οι μίζες είναι καθεστώς όπως είναι συχνές και οι προμήθειες ακατάλληλων συστημάτων και ανταλλακτικών, που στοιβάζονται μετά στις αποθήκες...

Έρχεται τώρα η αύξηση κατά 40% στη τιμή των Αθηναικών αστικών συγκοινωνιών (εδώ ήταν από την Πρωτοχρονιά κιόλας), με το επιχείρημα της εξυγίανσης, σε μια συγκυρία μείωσης εισοδημάτων και αυξημένης ανεργίας. Οι Αθηναικές αστικές συγκοινωνίες μπήκαν μέσα λόγω των εξωφρενικών και προκλητικών μισθών και προνομίων των εργαζομένων σ΄αυτές, καθώς και των τρελών και ασύστολων διορισμών ημετέρων από τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών. Τηρουμένων των αναλογιών, οι μισθοί αυτών των κυρίων είναι περίπου δεκαπλάσιοι από αντίστοιχους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα, αν λάβουμε υπόψη μας τόσο το μορφωτικό τους επίπεδο όσο και την παραγωγικότητά τους.

Αντί λοιπόν η κυβέρνηση σαν σωστός διαχειριστής, να μειώσει είτε τον αριθμό τους είτε τους μισθούς τους σε επίπεδα τέτοια που να μην είναι ελλειμματικές, επιλέγει την εύκολη λύση του να τα παίρνει από το φτωχό και ταλαίπωρο επιβατικό κοινό, προκειμένου να μη πειράξει ούτε μια τρίχα από τους καλοβολεμένους νυν και πρώην ψηφοφόρους της.

Αν με τόσο κυνηγητό "τζαμπατζήδων", με τόσες περικοπές, τόσα μέτρα για είσπραξη από παντού μέσω φόρων και αυξήσεων και τα κρατικά έσοδα παρουσιάζουν μαύρη τρύπα 100 εκατ. ευρώ, τότε τι θα γίνει όταν ο κόσμος θα φτάσει στο αμήν;

Σε λίγους μήνες που δεν θα υπάρχει σάλιο, θα έχουν στερέψει οι κάνουλες και οι τσέπες, από ποιον θα πάρουν χρήματα;

Από ποιον ονειρεύονται να εισπράξουν 12,7 δις ευρώ επιπλέον με τα μέτρα που θα ανακοινωθούν μόλις καταλήξει η ευρωπαϊκή συμφωνία;

Δεν βλέπουν ότι υπάρχει αδιέξοδο; Αν μέχρι σήμερα συγκεντρώθηκαν κάποια χρήματα, δε βλέπουν ότι δεν αντέχει άλλο ο κόσμος; Προσπάθησαν να αναζητήσουν αλλού έσοδα, εκεί που πράγματι υπάρχουνε λεφτά, με την απλή εφαρμογή νόμων που έχουν περάσει στην βουλή;

Οτι συμβαίνει και με τα καλύτερα σπίτια, συμβαίνει και με τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Όταν τα χρέη σε "καβαλικέψουν" η κατάσταση γίνεται ανεξέλεγχτη. Γίνεται κράτος - όμηρος δανειστών και μνημονίων ξένων συμφερόντων. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή ούτε εθνική πολιτική, η όποια πολιτική ακολουθείται υπαγορεύεται από το εξωτερικό και υλοποιείται ως έχει...

Και το βασικότερο: Δεν καταλαβαίνουν ότι χωρίς ουσιατική ανάπτυξη κι έξοδο το συντομότερο από τέτοια κατάσταση, σύντομα θα έλθουν και οι στάσεις πληρωμών;
Ο κόσμος θα πει "δεν πληρώνω - δεν πληρώνω" και θα το εννοεί, όχι γιατί ανήκει σε κάποιο γραφικό κίνημα αλλά γιατί δεν έχει να πληρώσει!

ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΜΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ...

Χριστουγενιάτικο μεσημεριανό τραπέζι στον κήπο με τη ζέστη να μην αντέχεται.

Σε αντίθεση με την παγωμάρα στις κουβέντες των ανθρώπων, όπου το κύριο αντικείμενο της συζήτησης ήταν η οικονομική κρίση. Έκδηλη η κατήφεια και η απαισιοδοξία για το μέλλον. Πρόσωπα σκυθρωπά, φοβισμένα, με την αγωνία έντονα ζωγραφισμένη. Δάνεια, εισφορές, πιστωτικές κάρτες, ενοίκια, λογαριασμοί, εφορία, τέλη κυκλοφορίας κλπ.

Είναι άδικο, χυδαίο και ανήθικο να καταδικάζεται μια ολόκληρη κοινωνία σε εξαθλίωση για να σωθούν πέντε τράπεζες και να πλουτίζουν οι διαχειριστές τους. Οι τράπεζες σώζονται και οι πολίτες πεθαίνουν . Η εμμονή του κράτους στα γνωστά μέτρα δεν ωφέλησε σε τίποτε . Δεν πολλαπλασιάτηκε το χρήμα των τραπεζών ώστε το κράτος να εισπράξει. Το κράτος δεν προσπάθησε καμμία μέριμνα για του πολίτες τους εξαπάτησε και τους οδήγησε ή τους οδηγεί στην εξαθλίωση.

Το κράτος μαζεύει λεφτά από φόρους για να πληρώνει τους δανειστές της χώρας, η κοινωνία πορεύεται καταναλώνοντας αγαθά που στην πλειοψηφία τους είναι εισαγώμενα,το ισοζύγιο τραχουσών συναλλαγών παρά την οξύτατη ύφεση βρίσκεται στο 10% του ΑΕΠ, οι τράπεζες δεν δανείζουν αφού δεν έχουν ρευστότητα και μιας και δεν μπορούμε να τυπώσουμε χρήμα, περνάμε σε κατάσταση απενταρίας...

Άνθρωποι περικόπτουν ότι μπορούν. Κάτι που στο παρελθόν αποτελούσε εξαίρεση και δείγμα αυτοσυγκράτησης έχει γίνει συνηθισμενη πραγματικότητα. Θέλουν δεν θέλουν τώρα έτσι κάνουν.

Δε με απασχολεί ο εξορθολογισμός των δημοσίων οικονοικών που θα γινόταν καλύτερα και με άλλους τρόπους, με απασχολεί ο εξανθρωπισμός της πολιτείας.

Αλήθεια έχει σκεφτεί κανένας στα σοβαρά τι θα απογίνουν οι άνθρωποι, όχι αυτοί που βολεύτηκαν και χάνουν ένα μέρος μόνο του εισοδήματος τους μα οι υπόλοιποι, οι περισσότεροι εκ των οποίων έχουν μικρές επιχειρήσεις ή γραφεία και θα χάσουν ότι κατάφεραν να φτιάξουν;

Ξέρετε με τι θα βρεθούν αντιμέτωποι από εδώ και στο εξής;

- Θα μείνουν χωρίς εισόδημα να καταναλώσουν και αυτό θα επιτείνει περαιτέρω την ύφεση της οικονομίας με αποτέλεσμα να μείνουν στο περιθώριο και εκτός οικονομικής δραστηριότητας κλάδοι ολόκληροι.

- Θα είναι πρακτικά αδύνατον να ανταποκριθούν στις παρελθούσες, τρέχουσες, αλλά και τις μελλοντικές υποχρεώσεις τους.

- Θα τους κυνηγάνε οι τράπεζες, απειλώντας με κατασχέσεις των όποιων περιουσιακών στοιχείων τους έμειναν.

- Θα τους κυνηγάει το Δημόσιο για ληξιπρόθεσμα χρέη.

- Θα τους κυνηγάνε τα ασφαλιστικά ταμεία για "βεβαιωμένες εισφορές".

- Θα καταχωρηθούν στον Τειρεσία» οπότε στο μέλλον η προσφυγή σε δανεισμό θα είναι αδύνατη.

- Θα μείνουν ανασφάλιστοι, οπότε θα οξυνθεί το πρόβλημα των ταμείων.

- Θα βρεθούν όλοι αντιμέτωποι με την ποινική δικαιοσύνη καθότι οι ασφαλιστικές εισφορές, οι ακάλυπτες επιταγές και τα ληξιπρόθεσμα χρέη είναι και ποινικά αδικήματα.

- Θα αδυνατούν να κάνουν οποιαδήποτε επαγγελματική δραστηριότητα διότι δεν θα έχουν ασφαλιστική και φορολογική ενημερότητα, άρα δεν θα μπορούν να θεωρούν βιβλία.

Προβλήματα ανάλογα υπάρχουν σε πολλές κοινωνικές ομάδες, με κοινό στοιχείο την έλλειψη του χρήματος, κάτι που στραγγαλίζει κάθε δημιουργική δράση.και στο παρόν και στο μέλλον...

Αν δεν το έχουν ήδη συνειδητοποιήσει, δημιουργούνε μια γενιά νεόπτωχων, που δεν έχει συνηθίσει ούτε περίμενε τέτοια κατρακύλα και δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί ούτε στα στοιχειώδη.

Πόσο ρεαλιστική είναι η ελπίδα; ακόμη να μην καταρρεύσει η κοινωνία, ακόμη και η οικογένεια (εάν υπάρχει) και προσαρμογή είτε με φυγή στην επαρχία και τις αγροτικές δουλειές για επιβίωση (εάν υπάρχει σαν εναλλακτική λύση) είτε με μεταναστευση (που όμως δεν συνίσταται ούτε αποτελεί λύση, τα ίδια κι αλλού)...

ΤΑ ΚΑΛΑ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ...

Το ΠΑΣΟΚ έχει λάβει τις αποφάσεις του με βάση τις εντολές της τρόικας, τις οποίες και εκτελεί κατά γράμμα ασχέτως το φιλολαϊκό δούλεμα που ρίχνει με την βοήθεια των καναλιών.

Μια παλαιότερη φράση του Πάγκαλου που προκάλεσε αντιδράσεις ολόκληρη ήταν: "Το μνημόνιο είναι ευτυχία για τον τόπο. Όχι για την κακή πλευρά του αλλά γιατί μας δίνει τη μοναδική ευκαιρία να κάνουμε ριζική αναδιάρθρωση".

Όλα τα υπόλοιπα πέρα από αυτή την διαπίστωση είναι για εσωτερική κατανάλωση και αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από δημαγωγική συνήθεια και αντιπολιτευτικές μικροπολιτικές σκοπιμότητες.

Ο ορθολογικώς σκεπτόμενος θα 'πρεπε να συμφωνήσει με την παραπάνω φράση αλλά δεν τον αφήνουν. Τον οδηγούν αγεληδόν στην εξαγωγή λανθασμένων συμπερασμάτων και κρίσεων περί τον χαρακτήρα του Πάγκαλου ότι δεν έχει καλούς τρόπους, ότι προσβάλλει, ότι παραδοξολογεί, ενώ πάνω στον αυθορμητισμό του έχει και κάποιο δίκιο.

Τη ζητούσε την τρόικα ο οργανισμός μας. Και ο τρόπος που λειτουργούσε ευκαιριακά - πελατειακά κράτος και δημόσια διοίκηση...

Μας έφερε το βασανιστικό μνημόνιο, που για κάθε ρευστοποίηση μέρους του δανείου πρέπει να επικαιροποιείται. Με μεγάλες αλλαγές στα ως τώρα δεδομένα και τον τρόπο που λειτουργούσαμε ως κράτος.

Ήταν αναγκαία λοιπόν η τρόικα για να μας μάθει τους κανόνες, πώς θα επιβάλλουμε τις διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία και πώς θα πατάξουμε τη φοροδιαφυγή. Η επικοινωνιακή προσπάθεια, αυτό που λέμε με το καλό, δεν έφερε αποτελέσματα και η φαύλη κερδοσκοπία οργίαζε.

Τη θέλαμε την τρόικα για να μας πουν πώς θα μειώσουμε τις δαπάνες στην Υγεία χωρίς να βλαφτούν οι προσφερόμενες υπηρεσίες και πώς θα αναδιαρθρώσουμε τη χώρα για να εξασφαλίσουμε οικονομικά οφέλη.

Μας έπρεπε η τρόικα για ν' απλοποιηθεί η αδειοδότηση της επιχειρηματικότητας και να πάψουν να εμποδίζουν τις επενδύσεις οι πολυδαίδαλες προϋποθέσεις, που χρειάζονται στο επιχειρείν.

Τη ζητούσαμε την τρόικα για να σταματήσουν οι συνδικαλιστικοί εκβιασμοί και οι πολυθεσίτες προνομιούχοι του δημοσίου τομέα να καταλάβουν ότι πρέπει να τελειώσει το πάρτυ, που έτρωγαν τόσο καλά τα προηγούμενα χρόνια, δικτυωμένοι και προφυλαγμένοι απ' την ανοχή των αμαρτωλών Διοικήσεων. Αυτοί επέμεναν στις απανωτές απεργιακές κινητοποιήσεις χωρίς αντίκρισμα πολλές φορές.

Χρειαζόταν η τρόικα για να σφίξουν τα ζωνάρια, ώστε ν' αποφασίσουμε ν' αξιοποιήσουμε την περιουσία του Δημοσίου, την οποία λυμαίνονται οι επιτήδειοι και να κινηθούν με μεγαλύτερες ταχύτητες τα Υπουργεία, για την αποτελεσματική λειτουργία της κρατικής μηχανής χωρίς προχειρότητες, λοβιτούρες και ασυνεννοησίες των συναρμόδιων υπουργών.

Ήταν απαραίτητη η παρουσία της τρόικας, να μας αφυπνίσει, επισημαίνοντας όλα όσα συνέβαιναν από την κακοδαιμονία και ότι ξεπερνώντας τα μπορεί να είμαστε αύριο καλύτερα απ' όσο είμαστε σήμερα.

Για το αμέσως προσεχές διάστημα η Τρόικα θέτει ως προτεραιότητες, την αναδιάρθρωση των ΔΕΚΟ, την απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, τη μείωση της σπατάλης και την πάταξη της διαφθοράς στην Υγεία, την καλύτερη στόχευση του συστήματος κοινωνικής προστασίας, τη βελτίωση του φορολογικού συστήματος, τη μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων και τη μείωση των δαπανών για στρατιωτικούς εξοπλισμούς.

Αν και όλοι οι πολίτες άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο, κρίνουν ως αναγκαίες τις περισσότερες από τις παραπάνω ενέργειες, (με τις περισσότερες αντιρρήσεις στις δυο τελευταίες) ο τρόπος και η ταχύτητα εφαρμογής των μέτρων που νομοθετούνται δεν συμβαδίζουν με την αντοχή των πολιτών, οι οποίοι διαμαρτύρονται γιατί κανείς δεν τους ρωτάει πλέον.

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΥΛΑ ΔΙΕΘΝΗ ΣΧΕΔΙΑ...

Υπάρχει μεγάλη ανισοκατανομή του πλούτου στον πλανήτη και ενώ πολλοί άνθρωποι λιμοκτονούν άλλοι όχι μόνο ζουν με χλιδή αλλά και εκμεταλλεύονται ασύστολα τους αδυνάτους.

Τα μεγάλα διεθνή συμφέροντα ελέγχουν την παγκόσμια παραγωγή αγαθών και διατηρούν μία ανισότητα πλούτου που τους εξασφαλίζει τη διατήρηση της δικής τους υπεροχής και ισχύος. Η σχεδιαζόμενη από τους εξουσιαστές παγκοσμιοποίηση έχει αυτόν ακριβώς το σκοπό και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν στην υλοποίηση των σχεδίων τους είναι οι ιδιαιτερότητες των λαών όπως η γλώσσα, η ιστορία, ο πολιτισμός και η θρησκεία τους, όλα κείνα δηλαδή που τους συγκροτούν και τους διατηρούν ως έθνη και κράτη.

Ένα από τα μέσα που έχουν επιστρατεύσει για να μηδενίσουν τα έθνη κράτη, να ομοιο-γενοποιήσουν τους λαούς και να τους μετατρέψουν σε μία άμορφη μάζα είναι και η λαθρομετανάστευση, που την εφαρμόζουν χρόνια τώρα και στην Ελλάδα.

Ουσιαστικά αυτή αποτελεί εισβολή αλλοφύλων - αλλοθρήσκων και εντελώς διαφορετικής κουλτούρας ανθρώπων στο έδαφος μας. Παλαιά οι εισβολείς έρχονταν οπλισμένοι και τους αντιμετωπίσαμε στον Μαραθώνα, στις Θερμοπύλες και στη Σαλαμίνα, δημιουργώντας σελίδες δόξας στην ιστορία και τον πολιτισμό μας, σήμερα που έρχονται ξυπόλυτοι τους ανοίγουμε διάπλατα τις κερκόπορτες για να διέλθει ο Δούρειος Ίππος με το όνομα δήθεν της αγάπης και της αλληλεγγύης των λαών...

Σαν παράδειγμα θα αναφέρω μόνο την Ινδία και το Πακιστάν όπου ζουν περίπου δύο δισεκατομμύρια εξαθλιωμένων ανθρώπων.
Δέκα εκατομμύρια από αυτούς, όσοι είναι δηλαδή όλοι οι Έλληνες στην Ελλάδα, αποτελούν το 0,5% του πληθυσμού των χωρών αυτών. Εάν αυτοί έλθουν στην Ελλάδα θα παραμείνει στην εξαθλίωση το υπόλοιπο 99,5% και η ανακούφιση που θα έχουν οι παραμένοντες στις χώρες αυτές θα είναι μηδαμινή. Όμως τα δέκα αυτά εκατομμύρια ερχόμενα στην Ελλάδα θα την διαλύσουν όχι μόνο οικονομικά αλλά ακόμη γλωσσικά, πολιτισμικά, εθνικά και θρησκευτικά...

Εάν κάποιοι "ιδεολόγοι" θέλουν πράγματι να δείξουν ουσιαστική αγάπη προς τους φτωχούς και τους εξαθλιωμένους της γης και δεν είναι βαλτοί να καταστρέψουν την ίδια τους την χώρα, θα πρέπει να πολεμήσουν εκείνους που κρατούν αυτούς τους ανθρώπους σε εξαθλίωση μέσα στην ίδια τους τη χώρα. Στην Ινδία π.χ. υπάρχει μία τάξη από βαθύπλουτους ανθρώπους που ελέγχουν την βιομηχανία και τις εξαγωγές της χώρας, των οποίων ο πλούτος του καθενός υπερβαίνει κατά πολύ τον πλούτο όλης της Ελλάδας και θα μπορούσαν να βοηθήσουν ουσιαστικά τους συμπατριώτες τους με αναδιάρθρωση των κοινωνικών τάξεων και δικαιότερο καταμερισμό των παραγομένων αγαθών.

Το γεγονός ότι οι σχεδιαστές της παγκοσμιοποίησης επιμένουν να στέλνουν εξαθλιωμένους στην Ελλάδα, δείχνει άμεσα ότι δεν αποσκοπούν στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των ανθρώπων του πλανήτη αλλά χρησιμοποιούν μερικούς από αυτούς ώστε με το πρόσχημα της δήθεν αγάπης και αλληλεγγύης να γίνουν τα μέσα αλλοίωσης των λαών και βαθμιαίας εξαφάνισης των εθνών κρατών.

Δυστυχώς εδώ στην πατρίδα μας εκτός από την περιθωριοποιημένη Αριστερά που σχεδιάζει το διεθνές προλεταριάτο και τον "κοσμοπολίτη" Πρωθυπουργό μας που επανειλημμένα έχει δηλώσει ότι πρέπει να θυσιάσουμε μέρος από τα εθνικά μας συμφέροντα υπέρ μίας παγκόσμιας κυβέρνησης και με την υπογραφή της δανειακής σύμβασης και του μνημονίου έχει παραχωρήσει τα κρατικά κυριαρχικά μας δικαιώματα σε ξένους, έρχεται τώρα και η Εκκλησία της Ελλάδος με τον σιωπηλό Αρχιεπίσκοπο να συμβάλει στην αλλοτρίωση μας, υποπίπτοντας στο αμάρτημα του συγκρητισμού (αυτοί τα βγάλανε και κείνα).

Εμείς από τους θεολόγους μάθαμε τι πάει να πει συγκρητισμός (συγκερασμός θρησκευτικών τάσεων) και να που τώρα η ίδια η Εκκλησία της Ελλάδος, υποτασσόμενη στην εξουσία, έρχεται σαν δεύτερος Σολομών να θυσιάσει στα είδωλα.

Οργάνωσε προχθές συναυλία στον Άγιο Παντελεήμονα των Αχαρνών μιας περιοχής που έχει μαγαρίσει από αδέσποτους νεαρούς τριτοκοσμικούς μουσουλμάνους προσκαλούσα όλη την διεφθαρμένη εξουσία, το κηφηναριό του μεγάρου μουσικής και τους πουλημένους "αηδούς" που έχουμε μάθει πια τόσα χρόνια, να προκαλέσουν το κοινό αίσθημα των κατοίκων που βιώνουν καθημερινά τη λαθρομετανάστευση και τα αποτελέσματα της που ανέφερα παραπάνω. Όλα αυτά με το ψευδώνυμο της αγάπης, της συμφιλίωσης και του πολυ-πολιτισμού, που ηχούν κενά λόγια για τους ανθρώπους που ζούνε εκεί, ντόπιους μα και ξένους.

Τι άραγε εξυπηρετούσε μια τέτοια συναυλία την στιγμή που οι κάτοικοι της περιοχής τρομοκρατούνται απο την ανεξέλεγκτη δράση εγκληματιών λαθρομεταναστών που δεν έχουν να χάσουν τίποτα και η κυβέρνηση έχει αφήσει ορθάνοιχτα τα σύνορα στον Έβρο;

[Όπως λένε παλαιοί Αθηναίοι, η συνοικία του Αγίου Παντελεήμονα ήταν παλιά μικροαστική και μεσοαστική συνοικία της Αθήνας, με τα καλύτερα σπίτια να είναι από την πάνω μεριά της Αχαρνών και την κάτω μεριά, μεταξύ Αχαρνών και Λιοσίων, πιο λαϊκή περιοχή.

Η συνοικία αρχικά υποβαθμίστηκε με τη φυγή πολλών μεσοαστών κατοίκων τη δεκαετία του 80, τη συνεπακόλουθη ενοικίαση διαμερισμάτων σε Αλβανούς και άλλους ανατολικοευρωπαίους μετανάστες, εντάξιμους όμως, τη δεκαετία του 90.

Η καταστροφή ήρθε με την έλευση των Αφγανών και των Σομαλών λαθρομεταναστών. Διάφοροι ασυνείδητοι αρπακολατζήδες συμπολίτες τους με την ανοχή των αρχών, τους νοικιάζουν διαμερίσματα με το κεφάλι και μένουν 10 -10 σε αυτά. Οι κάτοικοι δεν έχουν κανενα πρόβλημα με τους Αλβανούς και Πολωνούς που μένουν εκεί, οι οποίοι ειναι ενταγμένοι και όχι ξέμπαρκοι. Το πρόβλημα είναι οι Αφροασιάτες που κλέβουν και ληστεύουν και μαζεύονται έξω από κάτι περίεργα ιντερνετ καφέ και τηλεφωνεία].

Όταν οι Έλληνες πήγαιναν μετανάστες στη Γερμανία, το Βέλγιο, την Αμερική και την Αυστραλία τους εξέταζαν και στα δόντια εάν είναι ικανοί για δουλεία και τους έστελναν συστημένους να επανδρώσουν ανθρακωρυχεία, βαριές βιομηχανικές και κατασκευαστικές μονάδες αναπτυσσομένων χωρών. Σήμερα η Ελλάδα δεν έχει εκείνες τις παραγωγικές προϋποθέσεις για να δεχθεί τα στίφη των βαρβάρων που έρχονται δήθεν ως εργάτες. Αντί αυτού έχουμε φορείς και οργανώσεις που άρχισαν να μας κάνουν και μαθήματα πολυ-πολιτισμικότητας και να μας ζητούν να είμαστε "ανεκτικοί" στο κύμα των λαθρομεταναστών που μας στέλνει η Τουρκία...

Οι υποψήφιοι δήμαρχοι πήραν ήδη το μάθημα τους στις δημοτικές εκλογές στην περιοχή, μα φαίνεται πως το μήνυμα δεν έφτασε ακόμη εκεί που στάλθηκε...

Εάν και η επίσημη εκκλησία εθελοτυφλεί σε αυτόν Δούρειο Ίππο, τότε ας ανοίξει τους ναούς της να φιλοξενήσει τους άστεγους εισβολείς και να μην παραβιάζει τους οίκους των νοικοκυραίων που θέλουν να ζήσουν στον τόπο τους με τον τρόπο που μάθανε από τους πατεράδες τους...

Όπως είπε και ένα παπαδοπαίδι: Είχαμε δει τη σιωπή των αμνών, τώρα βλέπουμε και τη σιωπή των Ποιμένων στη σφαγή των Αμνών...

ΓΕΝΙΚΗ ΠΕΡΑΙΩΣΗ...

Παράταση για την περαίωση έδωσε το υπουργείο Οικονομικών μέχρι το τέλος του χρόνου. Για να μπούν λεφτά στα ταμεία του κράτους, πρωταρχικό μέλημα της κυβέρνησης. Να δώσουν οι πολίτες λογαριασμό για τα λεφτά που κέρδισαν με τις προσπάθειες και τις δράσεις τους τα προηγούμενα χρόνια.

Μα πέρα από τα λεφτά, ένα σωρό άλλα πράγματα και καταστάσεις θέλουν και κείνα "περαίωση" και λύση.

Να ξεκινήσουν οι πολίτες να στέλνουν "σημειώματα" (mail κτλ) στον πρωθυπουργό ζητώντας "περαίωση" για ό,τι του κατέβει καθενός;

Θέματα να "περαιωθούν" θα βρεθούν, όπως:

Για την κατάσταση της οικονομίας, για τον ηθικό ξεπεσμό της κοινωνίας των media, για την εξαθλίωση των γηραιότερων, για τα άθλια νοσοκομεία και τα γελοία κομματικά πανεπιστήμια, για τις μίζες των υπουργών του, για την δωρεάν παιδεία που κοστίζει 10χιλ/κεφάλι/έτος, για τις αμυντικές δαπάνες που φέρνουν την Τουρκία να βολτάρει έξω από το Σούνιο, για τους Σκοπιανούς που άφησαν να παίζουν παιχνίδια στην πλάτη μας, για τους Μεμέτηδες που στήνουν μειονότητες στη Θράκη, για τους Πακιστανούς και λοιπούς τριτοκοσμικούς που απειλούν την Αθήνα...

Για τα νησιά και τις ακριτικές περιοχές που συμμετέχουν στον εθνικό λογαριασμό ενώ έχουν αφεθεί στις τύχες τους, για την παραποίηση της Ιστορίας μας και την εθνική ύπνωση των υπουργών Παιδείας, για τους "αναπτυξιακούς νόμους" που πάντα μένουν στα χαρτιά για την πλέμπα ενώ οι "ημέτεροι" τσιμπάνε τις χρηματοδοτήσεις, για τα διόδια στους δρόμους που φασιστικά επιβάλλονται και κατά παράβαση υπερασπίζονται από την αστυνομία εις βάρος του πολίτη, για την Ελληνική φέτα που στο σούπερ μάρκετ έρχεται μέσω Γαλλίας με τιμές Ελβετίας, για τα ξεπουλήματα εθνικής περιουσίας στους Γερμανούς τραπεζίτες, για τα άπειρα δάνεια που έχουν συναφθεί κρυφά και δεσμεύουν την χώρα για τις επόμενες γενιές...

Για τα ατελείωτα ψέμματα που έχουν αραδειάσει για να κλέψουν την εξουσία, για τις ατελείωτες απάτες του κράτους και των πολιτικών που έχουν γίνει παράσιτα στην πλάτη του πολίτη και της κοινωνίας, για την σημερινή ξεφτίλα και ντροπή ενός από τους αρχαιότερους λαούς του πλανήτη με χιλιάδες χρόνια ιστορίας πίσω, για την απέραντη εθελοδουλεία και γονυκλισία στους πάτρωνες γερμανούς-αμερικάνους-γάλλους-άγγλους, για τις εμμονές και ιδεοληψίες που με το ζόρι θέλουν να εφαρμόσουν σε ένα έθνος με εθνική συνείδηση και ιστορική καταγραφή.

Για όλα αυτά και άλλα τόσα ο Ελληνικός λαός δεν ωφείλει να ζητήσει άμεση "περαίωση" και ξεκαθάρισμα από την κυβέρνηση και το κράτος-απατεώνα που τα διαχειρίστηκε επί πολλές δεκαετίες χωρίς να δίνει λογαριασμό;

ΦΤΩΧΕΙΑ...

Το ότι η οικονομική και κοινωνική κατάσταση μισθωτών και συνταξιούχων, μικρομεσαίων και εν γένει εργαζόμενων πάει απ' το κακό στο χειρότερο δεν χρειάζεται να ξαναειπωθεί.

Πραγματικά η αγορά αγκομαχεί, ρευστό δεν κυκλοφορεί, μαγαζιά κλείνουν ή αλλάζουν χρήση, δάνεια με το σταγονόμετρο, η οικοδομή αλλού σε ελεύθερη πτώση και αλλού σε βαθιά καθίζηση, η νεολαία αρχίζει να μεταναστεύει σε άλλες χώρες...

Όλα δείχνουν ότι μπαίνουμε στη χειρότερη φάση της κρίσης. Όλοι βρισκόμαστε σε αναμονή, αλλά και υπόκωφο αναβρασμό. Κάνουμε υπομονή που κι αυτή έχει τα όριά της. Είναι χαρακτηριστικό όπως λένε παράγοντες της αγοράς, ότι οι επιχειρησιακές συμβάσεις έχουν ήδη αρχίσει να εφαρμόζονται, προτού ψηφιστεί ο νόμος.

Πληροφορίες λένε ότι δόθηκαν τις προηγούμενες ημέρες δουλειές με 540 ευρώ σε εμπορικό κέντρο που άνοιξε πρόσφατα. Μάλιστα η προσέλευση ενδιαφερομένων ήταν τέτοια που η επιχείρηση βρέθηκε σε δίλημμα ποιους θα προσλάβει. Και 500 να τους έλεγε τέτοια ήταν η απελπισία που θα έτρεχαν.

Το μεγάλο πρόβλημα της Ελληνικής μνημονιακής μετάλλαξης δεν είναι οι νόμοι ή τα μέτρα. Είναι η μεγάλη βραδύτητα που παρατηρείται στις αναγκαίες αλλαγές και κυρίως στον τομέα της αργόστροφης και ακόμη ως σήμερα πέρα βρέχει κρατικής μηχανής.

Είναι βέβαια, και η αναποφασιστικότητα με την οποία κινείται η κυβέρνηση, είναι και οι αντιδράσεις των βολεμένων που θέλουν στασιμότητα. Νόμοι υπάρχουν και είναι υπέρ του δέοντος καλοί. Εκείνο όμως που δεν υπάρχει είναι η λειτουργία του κράτους όπως θάπρεπε να υπάρχει για ν' ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των καιρών.

Σκουριασμένα τα γρανάζια του, ξεπερασμένη η υποδομή του με υπερπληθώρα υπαλλήλων εκεί που δεν πρέπει κι έλλειψη εκεί που χρειάζονται, σε πολλές περιπτώσεις με υπέρογκους μισθούς και μηδαμινό έργο, γραφειοκρατία και διαφθορά καθυστερούν ότι καινούριο προωθείται, κ.λπ.

Έτσι πριν από τη εντέχνως διαδιδόμενη σε πολλούς τόνους πτώχευση της χώρας (αν γίνει κι όποτε γίνει), είναι φανερό ότι κάποιοι παίζουν με τα νεύρα μας και προσπαθούν να μας κοροϊδέψουν μπροστά στα μάτια μας.

Παράλληλα ένα μεγάλο ποσοστό πολιτών ήδη βρίσκεται κάτω απ' τα όρια της φτώχειας Και όσο αυτό το κράτος δεν διορθώνεται με γρήγορους ρυθμούς τόσο και το ποσοστό των φτωχών θα αυξάνει με ό,τι συνεπάγεται κοινωνικά και πολιτικά κάτι τέτοιο...

ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ...

Στην καθορισμένη ώρα στάθηκε μπροστά στο μελλοντικό αφεντικό του ο μείρακας ο αναζητών εργασία και του εξέθετε τα προσόντα του αναλυτικά.

Έτσι στα όρθια που τον είχε αφήσει ο άλλος μπροστά στο μεγάλο γραφείο του, ενώ αυτός είχε μισοξαπλώσει στην δερμάτινη πολυθρόνα του μάνατζερ και κραδαίνοντας ένα μεγάλο κομπολόι έβλεπε απαθής σχεδόν τις προσπάθειες του να τον πείσει πως άξιζε να πάρει την θέση στην επιχείρηση του.

Επιχείρηση "Εκτελούνται Μεταφοραί" ήταν στην ουσία που άρχισε με το τρίκυκλο πριν κάποιες δεκαετίες, μα με την άδεια που του δώσανε οι καραβανάδες λίγο πριν ξεχάσουν την επανάσταση του '67 μπλέχτηκε σοβαρά στον χώρο και σαν κλειστό ολιγοπώλιο που ήταν οι δημόσιες μεταφορές, γρήγορα έκανε λεφτά και φορτηγά...

Τώρα λογιζόταν κι αυτός μεσαίος επιχειρηματίας στην πόλη του, με 15 μεγάλα φορτηγά που κάθε βράδυ έμπαιναν στα πλοία της γραμμής φίσκα από εμπορεύματα που μετέφερε σε πολλούς προορισμούς, εντός της Ελλάδας μα και διεθνείς. Είχε γραφείο, γραμματέα, και προσωπικό οδηγούς κι εργάτες να του κάνουν τις αγγαρείες. Μόρφωση όμως δεν απόκτησε ποτέ του...

Έτσι ο υποψήφιος υπάλληλος προσπάθησε να καλύψει αυτό το κενό, δείχνοντας του τις γνώσεις του στον χώρο, προσπάθεια που κατέληγε κάθε φορά σε ένα στερεότυπο:

- Και λοιπόν, αυτό το ξέρω, παρακάτω...

Έφτασε και στον μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών που είχε αποκτήσει από Αγγλικό πανεπιστήμιο στα "Logistics", προβλέποντας την εξέλιξη στις μεταφορές και την απαραίτητη οργάνωση που απαιτούνταν.

- Λογιστή έχω, τον έκοψε το αφεντικό, αποθηκάριο θέλω να φορτώνει και να ξεφορτώνει σβέλτα τα φορτηγά και να επιβλέπει τους εργάτες. Δεν μου λες τίποτα, ένα κομμάτι χαρτί μου δείχνεις, που δεν γράφει τι ξέρεις να κάνεις, μόνο πως πήγες μερικά χρόνια σε ένα σχολειό και δεν ξέρω τι σου μάθανε και ποιοι δασκάλοι. Και ήρθες να σε φορτωθώ εγώ να σε πληρώνω όσα λέει η συλλογική σύμβαση του κλάδου, χωρίς να υπολογίζω τι έργο που παράγεις.

Και συνέχισε με την αλήθεια της ζωής που ποτέ δεν διδάσκεται πουθενά, ιδίως σε εκπαιδευτικά ιδρύματα:

- Έναν δικό μου άνθρωπο μπιστικό θέλω να μου δουλεύει, νέος να του ακούει να σηκώνει φορτία κι όχι σιτεμένος. Τόσα μπορώ να του δώσω (είπε ένα ποσόν), μετά δεν βγαίνω εγώ κι άμα κλείσω εγώ το αφεντικό πάει στον διάολο και ο εργάτης. Αν δεν σου κάνει εσένα μπορεί να τη θέλει τη δουλειά ο Αλβανός, αν του φαίνονται λίγα κι αυτουνού υπάρχει ο Πακιστανός, ο Αιγύπτιος, ο Σομαλός ο αράπης, που παρακαλάνε κάθε πρωί για μεροκάματο κι όσο νάναι...

Αν εσύ είσαι καπάτσος κάνε μια δική σου δουλειά να βγάνεις όσα θες εγώ δόξα τον Θεό αυτή έχω φτιάξει.

Εδώ που τα λέμε αδίκως ενέπλεξε το Υπέρτατο Ον, καμιά σχέση δεν είχε με την προκοπή του, μάλλον τον ψηλό τον Μιζωτό έπρεπε να ευχαριστήσει για τις άδειες που του έδινε προεκλογικά για ιδιοτελείς εξυπηρετήσεις που του έκανε τόσα χρόνια και κάθε φορά έπαιρνε κι από μια, μιας και ο πονηρός πολιτικός είχε βρει τρόπο να ρουσφετολογεί ανέξοδα, άσε που το κράτος εκ των υστέρων του επέτρεπε κιόλας να τις εμπορεύεται τις άδειες στην μαύρη αγορά ο μεταφορέας με συναδέλφους του, εξ ου και τα 15 φορτηγά του τώρα, χώρια τα φράγκα στην μπάντα...

Κι εκεί που ο σύξυλος υποψήφιος υπάλληλος είδε σαν φλασιά μπροστά του τι έπρεπε να κάνει για να γίνει αφεντικό να διατάζει αντί να πληρώνει ακριβά άχρηστα χαρτιά πανεπιστημίων της Αγγλίας και να τα περιφέρει από τον ένα στον άλλο μπας και δεήσει κάποιος εξ αυτών να τον πάρει στην δούλεψη του, το παρολίγον αφεντικό του σηκώνεται από την δερμάτινη καρέκλα, βγαίνει έξω, μπαίνει σε ένα τεράστιο τζίπ ικανό να μεταφέρει τον εγωισμό του και την επιτυχία του και έφυγε από την έδρα του...

Είχε να πάει στο λιμάνι, να πιέσει τους οδηγούς του για

- Πιο γρήγορα, με καθυστερείτε...

Και μετά να "συσκεφτεί" με άλλους μεγαλο-ιδιοκτήτες φορτηγών σαν του λόγου του πως θα διατηρήσουν τα περιττά κεκτημένα τους, τώρα που η COSCO έχει μεγάλο μεταφορικό έργο να επιτελέσει και θέλουν μερίδιο κι άλλοι "εκτελούνται μεταφοραί" εξ Ευρώπης και πιέζουν τους δικούς τους πολιτικούς να πιέσουν τους δικούς μας να ανοίξουν το επάγγελμα των εκλεκτών τους, γιαυτό γίνεται το τζέρτζελο των τελευταίων ημερών...

Όσο για τον υποψήφιο υπάλληλο, κανείς δεν γνωρίζει πόσο θα περιμένει την απάντηση του αφεντικού...