Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα έσοδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα έσοδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2013

ΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΜΕΙΟΝ...

Σύμφωνα με στελέχη του υπουργείου Οικονομικών τον Φεβρουάριο η πορεία των εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού έχει πάρει την κατιούσα και πολύ δύσκολα θα επιτευχθεί ο μηνιαίος στόχος για έσοδα 4 δισ. ευρώ περίπου...

Η πραγματικότητα είναι αδυσώπητα σκληρή για την πλειοψηφία του κόσμου: τα εισοδήματα μειώθηκαν, το κόστος διαβίωσης εκτοξεύτηκε και τα αποταμιευμένα τέλειωσαν.

Δεν μπορούν να πληρώσουν ΦΠΑ, δεν βάζουν πετρέλαιο στα σπίτια τους και καταναλώνουν λιγότερη βενζίνη, δεν καταναλώνουν όπως παλιά, απέσυραν χιλιάδες πινακίδες αυτοκινήτων για να γλιτώσουν τα χαράτσια και τα ακριβά τέλη κυκλοφορίας. Και παράλληλα, έκοψαν ακόμη και το τσιγάρο. Το αποτέλεσμα είναι το κράτος που επέβαλε όλους αυτούς τους φόρους να μην εισπράττει τα έσοδα που υπολόγιζε. Αλλά λιγότερες είναι οι εισπράξεις και από τους άμεσους φόρους.

Απλά δεν υπάρχει δυνατότητα πληρωμής και άλλων φόρων.

Οι κυβερνώντες μέχρι σήμερα μόνο λένε ότι θα πιάσουν τους φοροφυγάδες χωρίς ουσιαστικά να κάνουν τίποτα για αυτό, χαρίζουν εκατομμύρια στους καναλάρχες, λιώνουν τη μεσαία τάξη και σε καμία περίπτωση δε πείθουν ότι έχουν ένα συγκροτημένο σχέδιο εξόδου από τη κρίση...

Οι αιτίες της κατάρρευσης των εσόδων είναι πολλές και γνωστές.

Ο πιο βασικός λόγος είναι ότι η φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων τέλειωσε. Το ταμείον είναι μείον, δεν υπάρχει σάλιο και οι πολίτες δεν πληρώνουν.

Μα είναι λογικό να περιμένει μία κυβέρνηση με την ανεργία να αυξάνεται συνέχεια και την ύφεση να είναι ακόμη εδώ, να αυξηθούν τα φορολογικά έσοδα ή έστω να μην μειωθούν;

Δεν γίνεται αυτό. Είναι παράλογο. Δεν μπορείς να εισπράτεις απο τον ίδιο κόσμο τα ίδια χρήματα τώρα που η ανεργία είναι στο 27% με το 2009 που ήταν στο 7%, μιλώντας για έσοδα από φόρους που δεν έρχονται.

Και το πιο παράλογο από όλα είναι βέβαια ότι η ανεργία και η ύφεση έφτασε ως εδώ προκειμένου να μαζευτούν χρήματα, τα οποία ποτέ δεν θα μαζευτούν, εξαιτίας ακριβώς της ανεργίας και της ύφεσης...

Όλο αυτό το διάστημα (της κρίσης), σε όσους υποστήριζαν ότι το πρόγραμμα της ταυτόχρονης ακραίας λιτότητας και υπερφορολόγησης είναι αδιέξοδο και ότι χρειάζεται τροποποίηση, πολλοί δογματικοί μνημονιακοί απαντούσαν ότι δεν υπάρχει εναλλακτική, διότι κάθε τέτοια απαιτεί επιπλέον χρηματοδότηση και κανείς δεν προτίθεται να βάλει ούτε δεκάρα παραπάνω...

Τώρα φτάνουμε στην ώρα της αλήθειας...

Το πρόγραμμα δεν βγαίνει λόγω υστέρησης των εσόδων.

Θα καλύψει το κενό η τρόικα, κατεδαφίζοντας την υπερμνημονιακή επιχειρηματολογία ή θα ζητήσει πάλι νέα μέτρα φορολογικού ή άλλου χαρακτήρα οδηγώντας τη χώρα σε πολιτική κρίση και πιθανώς κατεδαφίζοντας την κυβέρνηση;

Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΠΛΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΕΣΟΔΑ...

Πόσο ανίκανες και ταυτόχρονα αμοραλιστικές μπορεί να είναι οι κυβερνήσεις για να εφαρμόζουν μονίμως στις πλάτες των πιο  αδύναμων το Μνημόνιο;

Μια απλή ματιά και στο τρέχον πακέτο μέτρων, δείχνει ότι και αυτή τη φορά μια από τα ίδια θα έχουμε, χωρίς προοπτική ανάκαμψης κι ανάπτυξης που με τέτοια "μέτρα" αναβάλλονται επ' αόριστον.

Μα καλά πιστεύουν ότι μπορούν αυτά τα μέτρα να βγουν, περιμένουν να μην αντιδράσει ο κόσμος και απλά να περιμένει μια ακόμη αναπόφευκτη θυσία; Μάλλον έχουν κάνει λάθος υπολογισμούς.

Αν ήταν να συνεχιστεί η πολιτική του Παπανδρέου και του Παπαδήμου δεν υπήρχε λόγος να γίνουν εκλογές. Πριν τις εκλογές ακούσαμε πολλές προτάσεις και από τον Σαμαρά και από άλλους. Γιατί δεν τις υλοποιούν; Τι περιμένουν; Γιατί δε βάζουν λίγη φαντασία στη δημιουργία του πακέτου;

Το πιο εξοργιστικό για την κοινή λογική είναι η φράση "οι θυσίες πιάνουν τόπο", ξέροντας πως σε λίγο καιρό θ' απαιτηθούν νέα μέτρα, αφού όλα αυτά τα προηγούμενα που πάρθηκαν δεν απόδωσαν τα αναμενόμενα.

Η πλήρης αποτυχία της τρίτης κατά σειρά κυβέρνησης να βρει έσοδα με υγιή τρόπο, τη στρέφει για μια ακόμη φορά εναντίον των πιο αδύναμων και σχεδόν τους υποδεικνύει να είναι και ευχαριστημένοι γιατί δεν θα τους πάρουν άλλα;

Μα δεν έχουν άλλα να τους πάρουν, αφού όμως ακόμη δεν έχουν βγει στους δρόμους οι πολίτες κι όχι οι συνήθεις μπάχαλοι να κάψουν τα πάντα, σημαίνει ότι το ζωνάρι τους σηκώνει άνετα κι άλλο σφίξιμο.

Κακά τα ψέμματα μόνο με το σφίξιμο του ζωναριού, λύση για την κοινωνία δεν δίνεται...

Οι μεγαλο-φοροφυγάδες κάνουν πάρτι και όσοι καταβρόχθισαν τα τελευταία χρόνια δάνεια, επιδοτήσεις, προμήθειες και τα έστειλαν στο εξωτερικό σουλατσάρουν άνετοι και η κυβέρνηση πάει να λύσει το δημοσιονομικό από τα λίγα ευρώ που θα προσπαθήσει να πάρει από δω κι από κει, από όσους φαινομενικά νομίζει πως "έχουν" ακόμη.

Σε ένα κράτος που λειτουργεί συχνά μονόπλευρα και άδικα, αυτοί που πήραν με εργολαβίες, συμβάσεις, κίνητρα, κλπ απείρως περισσότερα δεν πρέπει να επιστρέψουν τίποτε;

Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011

ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΟ...


Ο πολίτης στην Ελλάδα έχει την εντύπωση για να μην πω τη βεβαιότητα, ότι τα χρήματά του δεν πιάνουν ποτέ τόπο.

Αντίθετα είναι σαν να έχουμε ένα κρατικό πηγάδι χωρίς πάτο.

Κακοδιαχείρηση, μίζες, εξυπηρέτηση ημετέρων. Εμπιστοσύνη πολίτη - κράτους υπό το μηδέν.

Γιαυτό η παραοικονομία ανθεί και μεγαλουργεί, όπως έκανε πάντα εδώ και χρόνια...

Δημόσιοι λειτουργοί χρηματίζονται εν γνώση όλων. Δικαστές αδυνατούν να τιμωρήσουν προκλητικούς επιχειρηματίες του κόσμου της διαπλοκής που εμπαίζουν την κοινωνία. Βουλευτές ζητούν θυσίες από τους άλλους, ξεχνώντας τον εαυτό τους και τους υπεράριθμους υπαλλήλους τους. Η διερεύνηση των διεφθαρμένων πολιτικών που ζημίωσαν τη χώρα κινείται με ρυθμούς παγετώνος, η συντεχνιακή αλληλεγγύη βασιλεύει, οι εξεταστικές επιτροπές δυσφημούν τη Βουλή ως το μεγαλύτερο πλυντήριο της χώρας.

Πληρώνουμε ένα σωρό φόρους άμεσους και έμμεσους με μηδενικές ή σχεδόν μηδενικές παροχές.

Υποτίθεται ότι έχουμε δωρεάν σύστημα υγείας. Όλοι ξέρουμε ότι αν δεν έχετε να πληρώσετε το φακελάκι στο γιατρό για να σας χειρουργήσει τότε μάλλον δεν θα χειρουργηθείτε ποτέ. Όμως οι γιατροί τον χαβά τους και την "επιστημονική" συντεχνία τους..

Έχουμε υποτίθεται δωρεάν παιδεία όπου το μαγαζί που λέγεται παραπαιδεία, και το οποίο καλά κρατεί εδώ και δεκαετίες, τρώει από τους γονείς μερικά δις τον χρόνο μόνο για εισαγωγή σε σχολές, όχι σπουδές και πτυχία...

Έχουμε παροχές υπηρεσίας όπως το ηλεκτρικό ρεύμα του οποίου η τιμή συνεχώς αυξάνει επί δεκαετίες προκειμένου να εξυγιανθεί ο φορέας παροχής που λέγεται ΔΕΗ, χωρίς να επιτυγχάνεται ποτέ η πολυπόθητη εξυγίανση...

Έχουμε χρυσοπληρώσει το κύκλωμα των προμηθειών για την εθνική άμυνα όπου εκεί οι μίζες είναι καθεστώς όπως είναι συχνές και οι προμήθειες ακατάλληλων συστημάτων και ανταλλακτικών, που στοιβάζονται μετά στις αποθήκες...

Έρχεται τώρα η αύξηση κατά 40% στη τιμή των Αθηναικών αστικών συγκοινωνιών (εδώ ήταν από την Πρωτοχρονιά κιόλας), με το επιχείρημα της εξυγίανσης, σε μια συγκυρία μείωσης εισοδημάτων και αυξημένης ανεργίας. Οι Αθηναικές αστικές συγκοινωνίες μπήκαν μέσα λόγω των εξωφρενικών και προκλητικών μισθών και προνομίων των εργαζομένων σ΄αυτές, καθώς και των τρελών και ασύστολων διορισμών ημετέρων από τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών. Τηρουμένων των αναλογιών, οι μισθοί αυτών των κυρίων είναι περίπου δεκαπλάσιοι από αντίστοιχους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα, αν λάβουμε υπόψη μας τόσο το μορφωτικό τους επίπεδο όσο και την παραγωγικότητά τους.

Αντί λοιπόν η κυβέρνηση σαν σωστός διαχειριστής, να μειώσει είτε τον αριθμό τους είτε τους μισθούς τους σε επίπεδα τέτοια που να μην είναι ελλειμματικές, επιλέγει την εύκολη λύση του να τα παίρνει από το φτωχό και ταλαίπωρο επιβατικό κοινό, προκειμένου να μη πειράξει ούτε μια τρίχα από τους καλοβολεμένους νυν και πρώην ψηφοφόρους της.

Αν με τόσο κυνηγητό "τζαμπατζήδων", με τόσες περικοπές, τόσα μέτρα για είσπραξη από παντού μέσω φόρων και αυξήσεων και τα κρατικά έσοδα παρουσιάζουν μαύρη τρύπα 100 εκατ. ευρώ, τότε τι θα γίνει όταν ο κόσμος θα φτάσει στο αμήν;

Σε λίγους μήνες που δεν θα υπάρχει σάλιο, θα έχουν στερέψει οι κάνουλες και οι τσέπες, από ποιον θα πάρουν χρήματα;

Από ποιον ονειρεύονται να εισπράξουν 12,7 δις ευρώ επιπλέον με τα μέτρα που θα ανακοινωθούν μόλις καταλήξει η ευρωπαϊκή συμφωνία;

Δεν βλέπουν ότι υπάρχει αδιέξοδο; Αν μέχρι σήμερα συγκεντρώθηκαν κάποια χρήματα, δε βλέπουν ότι δεν αντέχει άλλο ο κόσμος; Προσπάθησαν να αναζητήσουν αλλού έσοδα, εκεί που πράγματι υπάρχουνε λεφτά, με την απλή εφαρμογή νόμων που έχουν περάσει στην βουλή;

Οτι συμβαίνει και με τα καλύτερα σπίτια, συμβαίνει και με τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Όταν τα χρέη σε "καβαλικέψουν" η κατάσταση γίνεται ανεξέλεγχτη. Γίνεται κράτος - όμηρος δανειστών και μνημονίων ξένων συμφερόντων. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή ούτε εθνική πολιτική, η όποια πολιτική ακολουθείται υπαγορεύεται από το εξωτερικό και υλοποιείται ως έχει...

Και το βασικότερο: Δεν καταλαβαίνουν ότι χωρίς ουσιατική ανάπτυξη κι έξοδο το συντομότερο από τέτοια κατάσταση, σύντομα θα έλθουν και οι στάσεις πληρωμών;
Ο κόσμος θα πει "δεν πληρώνω - δεν πληρώνω" και θα το εννοεί, όχι γιατί ανήκει σε κάποιο γραφικό κίνημα αλλά γιατί δεν έχει να πληρώσει!

Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2009

MADE IN BANGLADESH...


Από το Μπαγκλαντές έφτασε εδώ ο Ραχμάν, περνώντας 30 χώρες ανάμεσα, για να ξεπεινάσει κι αυτός μαζί με μιλιούνια άλλους ξεπεσμένους του πλανήτη...

Καμμιά αχέση βέβαια η χώρα και η πόλη μας με τη δική του. Διαφορετικά τα ήθη, η θρησκεία, το φαγητό. Όλα εκτός από τα ρούχα που έβλεπε σε πολλά μαγαζιά. "Made in Bangladesh" έγραφαν όχι στο ταμπελάκι με τα χαρακτηριστικά τους βέβαια, μα στις χάρτινες κούτες που απρόσεκτα άφηναν απέξω από τα μαγαζιά οι έμποροι για τον σκουπιδιάρη και έγραφαν με μεγάλα γράμματα τον τόπο αναχώρησης τους και με κόκκινο μαρκαδόρο τ' όνομα του παραλήπτη τους, ικανά να προσελκύσουν το ενδιαφέρον του κάθε (λίγο) προσεκτικού παρατηρητή - διαβάτη, τις μέρες των παραλαβών...

Τα ήξερε ο Ραχμάν τα ρούχα τα ψευδοεπώνυμα, τέτοια έφτιαχνε στα νιάτα του δουλεύοντας 15ωρα στο υπόγειο εργαστήρι του τότε αφεντικού του για 5 δολλάρια τη μέρα, κάθε μέρα, αφού εκεί δεν υπήρχαν Κυριακές, ούτε Κύριοι εξ ουρανού να τους τις αφιερώσουν...

Να που τώρα στη μέση της ζωής του αξιώθηκε να βρεθεί στα μέρη που κατέληγαν τα προϊόντα που του φάγανε τα καλύτερα του χρόνια. Σαν ξένος δεν παραξενεύτηκε που σ' ένα τέτοιο πολυτελές φαινομενικά μαγαζί έγραφε "outlet", δεν ήξερε αυτός ο αγράμματος τι σήμαινε στην δυτική κοινωνία...

Και οι άλλοι που ζούσαν εκεί; Κάποιοι γνώριζαν πως εκεί κατέληγαν τα υπόλοιπα της σεζόν και τα σπασμένα νούμερα από το κύριο μαγαζί το "abovo" κι αν ήταν τυχεροί και προλάβαιναν εγκαίρως να εντοπίσουν το χρώμα και το νούμερο τους, αποκτούσαν επώνυμο κουστούμι ή πουκάμισο σε τιμή ευκαιρίας...μα αυτά τα κελεπίρια ήταν μετρημένα, ούτε 20 κομμάτια τη σεζόν...

Κάποιοι που ήξεραν κι από άλλα "outlet" πρωτευουσιάνικα, απορούσαν πως λειτουργούσε το μαγαζί όλο τον χρόνο, έβγαζε κέρδη ικανά να το διατηρούν σε κεντρικό σημείο της πόλης, αναβαθμισμένο και φρουρούμενο όντως απέναντι από γραφείο υπουργού, να το ανακαινίζουν, να περνούν καλά οι ιδιοκτήτες και να βολευτούν και κάποιες υπάλληλοι (μόνο εμφανίσημες και πρόθυμες), οι πιο ευνοημένες της υπόθεσης, αφού έπαιρναν μηνιαίως μισθό υπερ-αρκετό για τα προσόντα τους καθαρές και ξεκούραστες, χωρίς να έχουν τις ανησυχίες και τα τρεξίματα των αφεντικών, ακόμη και τις μέρες που δεν έμπαιναν πελάτες και τις περνούσαν με φραπέδες, χαχανίζοντας για τους περαστικούς μέσα απο την φυμέ τζαμαρία...

Το μυστικό τους που τώρα ήξερε ως κι ο Ραχμάν, ήταν πως μαζί με τα λίγα επώνυμα κουστούμια με έκπτωση 60% όπως διαφήμιζαν, έφερναν και πουλούσαν τα "made in Bangladesh" είδη με κέρδος 800% όλο τον χρόνο. Πολλά τα είδη, κυρίως casual και γυναικεία φορέματα μιας σεζόν, όπως τα βερνίκια και οι βαφές για τα μαλλιά των θηλυκών πελατών...

Πολλοί πελάτες προστέθηκαν σ' αυτούς που ήξεραν το "outlet" σαν μέρος περιορισμένων ευκαιριών κάποιες περιόδους μετά τις εκπτώσεις...Χωριάτες, φτωχοδιαόλοι, τριτοκοσμικοί απόκληροι που ένοιωθαν εκεί μέσα "όπως στην πατρίδα", κλπ αγοραστές περιορισμένου εισοδήματος που δεν νοιάζονταν για την ποιότητα των ρούχων, μα περισσότερο για τα νάζια της σέξυ πωλήτριας και τον καλλίγραμμο στα όρια του ιδανικού κώλου της που ήξερε να τον κουνά όπως λίγες ακόμη και πότε - πότε σε στιγμές αφέλειας της, κατάφερναν να χουφτώνουν για μερικά δευτερόλεπτα...
Για αυτήν τη χαζούλα δεν έχει διαφορά αν είναι αρσενικοί ή θηλυκοί, αφού δείχνει αμφι...

Πολλοί οι πελάτες, πολλά και τα έσοδα κι ας είναι μερικά ευρώ μόνο από τον καθένα...συνολικά είναι αρκετά να ταίζουν όλα τα άτομα που φαίνεται να έχουν κάνει την τύχη τους με το συγκεκριμένο "outlet" και πολλά παραπάνω στη ζωή τους...

Μα και τους πελάτες που τη βρίσκουν εκεί τακτικά, αφού είναι συνέχεια γεμάτο τι να τους νοιάξει παραπέρα για το ότι αισχροκερδεί ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας τους, ο πονηρός επαρχιακός λιανέμπορος ενδυμάτων, ο οποίος βέβαια εάν χάσει και τον τελευταίο του αξιοπρεπή πελάτη θα διατυμπανίζει ότι φταίει το σύστημα, η κυβέρνηση και τα καρτέλ και θα αποκρύπτει ότι φταίει και αυτός προσωπικά...

Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2007

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΑ ΖΩΝΙΑΝΑ, ΠΙΚΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ...


Ποιός πολιτισμός, ποιά ανάπτυξη, στην περιφέρεια;

Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος εξακολουθούν να βρίσκονται τα Ζωνιανά καθώς οι αστυνομικές επιχειρήσεις συνεχίζονται.
Ταυτόχρονα οι αναλύσεις και οι ερμηνείες του φαινομένου «Ζωνιανά» δίνουν και παίρνουν.
Πολλά έχουν γραφτεί και ακουστεί όλες αυτές τις ημέρες.
Ουδείς όμως ανέλαβε πολιτική ευθύνη παρά το γεγονός ότι, όπως επωνύμως έχει καταγγελθεί, υπήρχε πολιτική κάλυψη που ευνοούσε την ανάπτυξη του οργανωμένου εγκλήματος από ορισμένους κατοίκους όχι μόνο των Ζωνιανών αλλά και άλλων κοντινών περιοχών.

Δεν είναι μόνο τα Ζωνιανά. Δεν είναι μόνο ο ορεινός Μυλοπόταμος.
Δεν είναι μόνο το Ρέθυμνο. Ούτε είναι μόνο η Κρήτη.

Και είναι λάθος να νομίζουμε ότι εκεί, στα ορεινά, είναι το έγκλημα και άρα εμείς οι υπόλοιποι ζούμε σε δήθεν πολιτισμένες και αγνές κοινωνίες.
Τα Ζωνιανά είναι κοντά μας, ίσως βρίσκονται και μέσα μας.

Σε όλη την Κρήτη αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα, υπάρχουν εστίες εγκληματικότητας, καθώς στον σημερινό "καινούργιο κόσμο", πολλοί ζουν έχοντας ως μοναδικό σκοπό το χρήμα.

Και όσοι δεν έχουν νόμιμο τρόπο να αυξήσουν τα έσοδά τους, είναι πολύ εύκολο να καταφύγουν σε παράνομες πράξεις, δείγμα τόλμης κι αντρισμού για αυτούς.
Όχι βέβαια επειδή είναι γεννημένοι αντάρτες κι ανυπάκουοι.
Όχι επειδή τους ενοχλεί το σύστημα και το κράτος.
Απλά και μόνον για το λόγο ότι η κυρίαρχη ιδεολογία τους είναι η τσέπη τους. Και συχνά έχοντας, όπως καταγγέλλεται," ισχυρές πολιτικές πλάτες" δεν διστάζουν να προχωρούν σε απίστευτες ενέργειες εις βάρος συνανθρώπων τους.
Είναι όμως λύση η καταστολή; Είναι λύση αυτές οι αστυνομικές επιχειρήσεις;
Όταν, άλλωστε, η "επιχείρηση Ψηλορείτης" ολοκληρωθεί και η ΕΚΑΜ φύγει, τι θα μείνει;
Και τι θα γίνει;
Τα ΜΜΕ θα "ξεχάσουν" την περιοχή ολότελα, μέχρι να συμβεί κάποιο νέο τραγικό περιστατικό. Και τα χωριά αυτά θα ξαναμπούν στην πεζή καθημερινότητα. Και αυτό διότι μέχρι σήμερα οι πάντες μιλάνε για καταστολή και όχι για ποιοτικές υποδομές και πολιτισμό, για πραγματική αλλαγή στις συνθήκες ζωής στην περιφέρεια.

Ποιος μίλησε, αλήθεια, για την ανάγκη υποδομών αγροτουρισμού, για τη σημασία που έχει η υλοποίηση έργων ανάδειξης του μνημειακού πλούτου της Κρήτης, των βουνών, των σπηλαίων, των διαδρομών στα ορεινά;

Ποιος επίσης τόνισε την ανάγκη ανάπτυξης παιδαγωγικών προγραμμάτων στον Μυλοπόταμο με την ισχυρή παράδοση και αλλού;

Ποιος ενδιαφέρθηκε να ζήσει με τους κατοίκους, να κάνει παρέα με τα παιδιά τους, να συζητήσει, να επικοινωνήσει, να ενημερώσει αλλά και να ενημερωθεί. Να τους μιλήσει αλλά και να τους ακούσει. Να σκύψει πάνω στα προβλήματα και στις ανάγκες τους.

Οι δάσκαλοι πάνε με το ζόρι στην περιοχή, οι γιατροί το ίδιο, με στόχο κάποια μόρια στο βιογραφικό τους και να φεύγουν το συντομότερο, σώοι και αρτιμελείς, ας μην μιλάμε για άλλες ειδικότητες «γραμματιζούμενων» όπως αποκαλούνται περιπαικτικά στην περιοχή.
Ποιος αρμόδιος κρατικός φορέας νοιάστηκε για όλα αυτά που σε βάθος χρόνου, δημιουργούν άλλες αξίες οι οποίες είναι πιθανόν να καταστήσουν περιττές τις παράνομες δουλειές που προέρχονται από λίγους αλλά "στιγματίζουν" μια ολόκληρη περιοχή.

Ποιος θα ασχοληθεί με όλα εκείνα που θα δώσουν στους κατοίκους των χωριών αυτών τη δυνατότητα να ζήσουν με έναν άλλον τρόπο στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο κόσμο μας που η επικοινωνία κι ενημέρωση δεν γνωρίζουν σύνορα.
Σήμερα κυκλοφορούν στο Internet βίντεο με τις αστυνομικές επιχειρήσεις στα Ζωνιανά, τραβηγμένα από τους ίδιους. Μια επίσκεψη στον δικτυακό τόπο του youtube.com αρκεί για να δεί όλος ο κόσμος τι γίνεται τώρα στον Μυλοποτάμο.

Αν δεν ληφθούν τώρα μέτρα για ποιοτική ανάπτυξη, όχι μόνο στον ορεινό Μυλοπόταμο, αλλά και στα ορεινά Κεραμειά των Χανίων που αρχίζουν να αναπτύσσονται παρόμοιες καταστάσεις τα 3 τελευταία χρόνια, και σε περιοχές του νότιου Ηρακλείου και σε άλλα μέρη της χώρας που δεν γνωρίζω μα σίγουρα υπάρχουν, το αύριο θα είναι πολύ χειρότερο...