ΕΜΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ...

Και ξαφνικά το "δεν υπάρχει περιθώριο για νέα μέτρα" έγινε "στοχευμένες περικοπές στις δαπάνες"...

Συζητάμε για τα άμεσα οριζόντια μέτρα αλλά δεν κάνουμε κουβέντα για τα έμμεσα οριζόντια μέτρα. Αυτά που μπορεί να μην είναι νέοι φόροι, είναι όμως νέα χαράτσια που θα οδηγήσουν σε ακόμη μεγαλύτερη πτώχευση τον ελληνικό λαό.

Για παράδειγμα, ο νέος τρόπος κάλυψης των φαρμάκων. Από χθες όσοι παίρνουν πρωτότυπο φάρμακο αν και υπάρχει γενόσημο για να αγοράσουν, θα πληρώνουν περισσότερα από την τσέπη τους. Μια εκτίμηση κάνει λόγο για 150 εκατ. ευρώ που θα βγαίνουν από την τσέπη των Ελλήνων κάθε χρόνο.

Αυτό δεν είναι χαράτσι; Δεν είναι έμμεσο οριζόντιο μέτρο;

Λέει το υπουργείο ότι πρέπει να ενισχυθεί η χρήση γενόσημων τα οποία είναι εξίσου καλά και αποτελεσματικά. Πώς όμως θα πείσει χιλιάδες ασθενείς που παίρνουν για δεκαετίες ένα συγκεκριμένο φάρμακο να πάρουν κάποιο άλλο; Πώς θα πείσει χιλιάδες γεροντάκια και γριούλες που παίρνουν χρόνια ένα σκεύασμα για την πίεση, τον θυρεοειδή, το σάκχαρο ή άλλη χρόνια πάθηση και είναι απόλυτα ρυθμισμένος, να πάρει άλλο σκεύασμα; Το πιο πιθανό είναι να ψάξει να βρει λεφτά να πάρει αυτό που ξέρει. Που θα βρει τα λεφτά είναι άλλο ζήτημα, αλλά κατά το κράτος "θα κόψει το λαιμό του"...

Από την άλλη, τη συνταγογράφηση την κατευθύνουν οι ίδιοι οι γιατροί. Άμα ο γιατρός σου γράψει το φάρμακο που αυτός θέλει και δεν είναι το γενόσημο, εσύ το φάρμακο που σου είπε θα πάρεις, ακόμη κι αν πρέπει να το πληρώσεις από την τσέπη σου. Έτσι έχουν τα πράγματα δυστυχώς και πρόκειται για ένα μέτρο που πλήττει οριζόντια τις λαϊκές οικογένειες.

Όπως το ίδιο θα κάνει και το 25άρι ευρώ που πρέπει να πληρώνουν όσοι μπαίνουν για νοσηλεία σε κάποιο νοσοκομείο. Όπως χαράτσι είναι και η πληρωμή ενός ευρώ για κάθε συνταγή στα φαρμακεία.
Από τέτοιους έμμεσους φόρους αδειάζει η τσέπη των Ελλήνων και δε χρειάζονται άλλα μέτρα και περικοπές.

Φτάνουν τα έκτακτα χαράτσια που γίνονται μόνιμα, όπως π.χ. η πληρωμή φόρου εσαεί σε κάθε ιδιόκτητο ακίνητο, ακόμη και για το ξερό χωραφάκι με το κοτέτσι στο χωριό. Ακόμη και τα 10-20 ευρώ που θα κληθούν να πληρώσουν χιλιάδες Έλληνες είναι επιβάρυνση, όπως και να το κάνουμε, όπως και να το βαφτίσουμε.

Έτσι όμως οδηγείται ο λαός σε απόγνωση και δε χρειάζεται η τρόικα να έρθει να μας δώσει μια ακόμη "συμβουλή".

Δηλαδή εάν συνεχίσουμε τη λάθος συνταγή θα σωθούμε;

Εάν συνεχίσουμε φοροεισπρακτική επιδρομή χωρίς ανάπτυξη θα σωθούμε;

Εάν συνεχίσουμε τη στουρνάρειο συνταγή θα σωθούμε;

Εάν συνεχίσουμε την εξαθλίωση θα σωθούμε;

Εφόσον συνεχίσουμε να επιχειρηματολογούμε σε αυτή τη κατεύθυνση δεν υπάρχει καμιά ελπίδα για την Ελλάδα...

ΠΟΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΣΩΖΟΥΝ;

Tα μέτρα που εισηγούνται δεν είναι απλώς σκληρά και αναποτελεσματικά. Είναι άδικα

Ο απλός πολίτης, μπορεί να  αντέξει τις στερήσεις.

Όμως, η αδικία τον πνίγει. Δεν αντέχεται...

Είναι αδικία να υπάρχουν 1.5 εκατομμύριο άνεργοι στον ιδιωτικό τομέα εντελώς απροστάτευτοι και όλη η μάχη να γίνεται για να μη θιγεί το κομματικό σκυλολόι του δημοσίου.

Είναι αδικία να κόβονται "οριζοντίως" μισθοί και συντάξεις, ενώ στην ΕΡΤ και τις ΔΕΚΟ μοιράζονται τα 3χίλιαρα σαν βασικοί μισθοί...

Μέχρι που μπορεί να φτάσει  η εξαθλίωση της κοινωνίας μας;

Οι αποδέκτες των νέων μέτρων είναι άνθρωποι που, έως πρόσφατα, είχαν μια οργανωμένη ζωή, με υποχρεώσεις και  ευθύνες.

Και έρχεται το κράτος με το έτσι θέλω, τους ανατρέπει μονομερώς την εξίσωση χωρίς να κάνει απολύτως τίποτα για το άλλο μέρος της. Το κόστος διαβίωσης.

Η ΔΕΗ αυξάνει τα τιμολόγια, τα καύσιμα δεν λένε να σταματήσουν την άνοδο, το κράτος αυξάνει τους άμεσους και τους έμμεσους  φόρους, ενώ παντού η ακρίβεια καλπάζει.

Ανελέητα, πολλαπλά χτυπήματα...
Πόσο ν' αντέξει μια μέση οικογένεια;

Είναι αδικία να πληρώνουν οι ίδιοι και οι ίδιοι, ενώ οι επιτήδειοι περιμένουν το σινιάλο για ορμήσουν στο πλιάτσικο.

Είναι αδικία να κόβεται η σύνταξη ενός ανήμπορου γέροντα, όταν χρυσοκάνθαροι λυμαίνονται τον πλούτο της χώρας.

Από  την άλλη, οι  τράπεζες πήραν δεκάδες δις κρατικών εγγυήσεων για να σωθούν.
Αυτά είναι λεφτά  που θα τα πληρώνουν οι επόμενες γενιές, που θα γεννηθούν υπερ-χρεωμένες με "αμαρτίες" άλλων...

Ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να κλέψουνε το μέλλον τους, για συμφέροντα ιδιωτών;

Και γιατί δεν δείχνουνε την ίδια επιμονή για να σώσουνε και τα χρεωμένα εξ αιτίας της κρίσης νοικοκυριά;

Ύστερα  έβαλαν πάλι στο στόχαστρο τους ελεύθερους επαγγελματίες και ξεκινάνε και αναδρομικούς ελέγχους...

Δυστυχώς η αυστηρότητα του κράτους εξαντλείται στους μη αντιδρώντες. Χρόνια τώρα. Για αυτό δεν πείθει. Για αυτό ουδείς το εμπιστεύεται.

Οι μέχρι τώρα κινήσεις των κυβέρνησεων των τελευταίων τριών ετών δεικνύουν ότι δεν υπάρχει όραμα, ότι δεν ενδιαφέρονται για τη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού και ότι δεν έχουν σαν προτεραιότητα τη πραγματική επανασύσταση του Ελληνικού κράτους.

Φαίνεται πρώτα να βάζουν σε προτεραιότητα την εξόφληση κάποιων γραμμάτιων που έχουν με εγχώρια και εξωχώρια συμφέροντα.

Παρακολουθούμε ανήμπορους ή ανίκανους πολιτικούς να μας οδηγούνε στην καταστροφή και το χειρότερο από όλα να παριστάνουν πως κάνουν και το σωστό, εξοργίζοντας μας.

Θέλουν λέει με τα μέτρα να μας σώσουν. Πως μας σώζουν όταν μετά από κάθε δέσμη μέτρων τα πράγματα  χειροτερεύουν;

Αναρωτήθηκαν ποια Ελλάδα θα σώσουν τελικά;

Ναι, έχει ανάγκη μεταρρυθμίσεων αυτό το άθλιο κράτος που κάποιοι οικοδομήσανε και  συντηρούνε για δεκαετίες, αλλά όχι από μεταρρυθμίσεις που διαλύουν  την κοινωνία και εξαθλιώνουν τους ανθρώπους. Γιατί αυτό γίνεται με το μνημόνιο...

Καιρός είναι να βάλει η κυβέρνηση πραγματικές κόκκινες γραμμές απευθείας στους ξένους ηγέτες. Κάτι που θέπρεπε να κάνει ο Σαμαράς στις συναντήσεις που θα έχει στη Ρώμη. Είναι η ώρα να σταλούν μηνύματα στους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ. Ότι δηλαδή η Ελληνική κοινωνία θα ακυρώσει τα μέτρα ακόμη κι αν αυτά ψηφιστούν, διότι δε θα μπορέσει να τα αντέξει.

Για να σώσεις σαν ηγέτης έναν λαό πρέπει να πιστέψεις στις δυνατότητες  και την προοπτική του.
Και ο λαός αυτός για να βγεί από την κρίση και την απελπισία, πρέπει να οδηγηθεί από ένα εφικτό όραμα...

Το μνημόνιο δεν αποτελεί όραμα. Μόνον όταν το καταλάβουμε αυτό, θα έχουμε ελπίδα...

ΑΠΛΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΕΣΟΔΑ...

Πόσο ανίκανες και ταυτόχρονα αμοραλιστικές μπορεί να είναι οι κυβερνήσεις για να εφαρμόζουν μονίμως στις πλάτες των πιο  αδύναμων το Μνημόνιο;

Μια απλή ματιά και στο τρέχον πακέτο μέτρων, δείχνει ότι και αυτή τη φορά μια από τα ίδια θα έχουμε, χωρίς προοπτική ανάκαμψης κι ανάπτυξης που με τέτοια "μέτρα" αναβάλλονται επ' αόριστον.

Μα καλά πιστεύουν ότι μπορούν αυτά τα μέτρα να βγουν, περιμένουν να μην αντιδράσει ο κόσμος και απλά να περιμένει μια ακόμη αναπόφευκτη θυσία; Μάλλον έχουν κάνει λάθος υπολογισμούς.

Αν ήταν να συνεχιστεί η πολιτική του Παπανδρέου και του Παπαδήμου δεν υπήρχε λόγος να γίνουν εκλογές. Πριν τις εκλογές ακούσαμε πολλές προτάσεις και από τον Σαμαρά και από άλλους. Γιατί δεν τις υλοποιούν; Τι περιμένουν; Γιατί δε βάζουν λίγη φαντασία στη δημιουργία του πακέτου;

Το πιο εξοργιστικό για την κοινή λογική είναι η φράση "οι θυσίες πιάνουν τόπο", ξέροντας πως σε λίγο καιρό θ' απαιτηθούν νέα μέτρα, αφού όλα αυτά τα προηγούμενα που πάρθηκαν δεν απόδωσαν τα αναμενόμενα.

Η πλήρης αποτυχία της τρίτης κατά σειρά κυβέρνησης να βρει έσοδα με υγιή τρόπο, τη στρέφει για μια ακόμη φορά εναντίον των πιο αδύναμων και σχεδόν τους υποδεικνύει να είναι και ευχαριστημένοι γιατί δεν θα τους πάρουν άλλα;

Μα δεν έχουν άλλα να τους πάρουν, αφού όμως ακόμη δεν έχουν βγει στους δρόμους οι πολίτες κι όχι οι συνήθεις μπάχαλοι να κάψουν τα πάντα, σημαίνει ότι το ζωνάρι τους σηκώνει άνετα κι άλλο σφίξιμο.

Κακά τα ψέμματα μόνο με το σφίξιμο του ζωναριού, λύση για την κοινωνία δεν δίνεται...

Οι μεγαλο-φοροφυγάδες κάνουν πάρτι και όσοι καταβρόχθισαν τα τελευταία χρόνια δάνεια, επιδοτήσεις, προμήθειες και τα έστειλαν στο εξωτερικό σουλατσάρουν άνετοι και η κυβέρνηση πάει να λύσει το δημοσιονομικό από τα λίγα ευρώ που θα προσπαθήσει να πάρει από δω κι από κει, από όσους φαινομενικά νομίζει πως "έχουν" ακόμη.

Σε ένα κράτος που λειτουργεί συχνά μονόπλευρα και άδικα, αυτοί που πήραν με εργολαβίες, συμβάσεις, κίνητρα, κλπ απείρως περισσότερα δεν πρέπει να επιστρέψουν τίποτε;

ΙΣΟΔΥΝΑΜΑ ΜΕΤΡΑ...

Είμαστε πάνω από δύο χρόνια μέσα σε αυτή τη δίνη των μέτρων που κατ' επανάληψη "λαμβάνονται", και ακόμα δεν είδαμε την αποτελεσματικότητα τους, ούτε έχουμε καταφέρει να φτιάξουμε έναν δίκαιο και λειτουργικό φορολογικό νόμο.

Όλοι οι κλάδοι έχουν βγει και ζητούν από τη νέα κυβέρνηση να μην πειραχτούν αυτοί αλλά οι άλλοι. Να καεί ο γείτονας, όχι όμως οι ίδιοι.

Δεν έχει "τρέξει" ούτε μία σοβαρή αποκρατικοποίηση, δεν έχει κλείσει ένας αχρείαστος οργανισμός, δεν περικόπηκαν τα περιττά και τα σκανδαλώδη του δημοσίου σε αντίθεση με άλλα χρήσιμα, δεν απολύθηκε ακόμη ουδένας υπεράριθμος κλητήρας ή φύλακας, δεν άνοιξε ουσιαστικά κανένα επάγγελμα, η λογική του συντεχνιασμού, του βολέματος, της πάρτης εξακολουθεί να κυριαρχεί, η επιχειρηματικότητα σέρνεται σε απίθανα γραφειοκρατικά εμπόδια...

Αντιθέτως ρίχνανται στο τραπέζι ανώδυνες προτάσεις για αύξηση θητείας (αυτών που πάνε και κάνουν, οι υπόλοιποι που τη γλιτώνουν δεν ιδρώνουν), πως ίσως χρειαστεί να την πληρώσουν και οι παπάδες (η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων συμφωνούν με την πρόταση για τους μισθούς τους) ή ακόμη πως κάποιοι αιώνιοι φοιτητές πάψουν να τρέφονται από το κράτος και να σταματήσουν να είναι κρατικοδίαιτοι.

Μην κοροιδευομαστε.
Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις και τα παραπάνω ακούγονται αστεία...

Η τρόικα πάντως δείχνει ότι στο βάθος δεν διαθέται καμία πρόθεση επαναδιαπραγμάτευσης.

Εκ των πραγμάτων, όταν οι εκπρόσωποι της τρόικας καθίσουν στο τραπέζι, πρώτα θα απαιτήσουν τα μέτρα που αποδίδουν σίγουρα και ύστερα θα επιτρέψουν στη φαντασία των δικών μας φωστήρων να εκφραστεί...

Μα με τις δηλώσεις της κυβέρνησης ότι δεν θα γίνουν απολύσεις Δ.Υ., με την εξαίρεση από τις περικοπές στα ειδικά - προνομιούχα μισθολόγια, με τα ημίμετρα στις περικοπές δαπανών των υπουργείων και τον συνήθη στρουθοκαμηλισμό στις μεταρρυθμίσεις, σιγά σιγά η ελπίδα αντικαθίσταται με την απογοήτευση ότι πάλι τίποτα δεν θα γίνει και το μάρμαρο θα το πληρώσουν όσοι ιδιωτικοί υπάλληλοι κι επιχειρηματίες έχουν ακόμα δουλειά....