ΙΔΙΟΝ ΑΔΙΕΞΟΔΟ...

Πραγματικά έχει δημιουργηθεί ένα ζοφερό τοπίο, ένα σκηνικό που δεν έχει προηγούμενο για την Ελλάδα.

Μόνος του φούσκωσε ο ΣΥΡΙΖΑ την απίστευτη βλακώδη αντιμνημονιακή απάτη τα τελευταία χρόνια, αλλά όλοι μαζί θα υποστούμε την πίεση του αδιεξόδου, στο οποίο τώρα έχει εμπλακεί.
Αφού οι κουτόφραγκοι βλέπουν ξεκάθαρα αυτό που δεν μπορεί να δει ο καθ' ημάς αποβλακωμένος αριστερίζων οχλο-πολτός.

Οι άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει με ξοφλημένες σήμερα Σταλινικές ιδέες, οι άνθρωποι που έχουν καταστρέψει την παιδεία και την οικονομία, οι άνθρωποι που πουλάνε κομμουνισμό στους ηλιθιους αλλά οι ίδιοι έχουν τα (καθόλου λίγα) λεφτά τους έξω, οι υπερασπιστές κάθε ανώμαλου και παλαβού αιτήματος μειοψηφιών, οι συντεχνίες των τεμπέληδων, οι γραφικοί - επικίνδυνοι που έγιναν υπουργοί...

Το πρόβλημα δεν είναι το μνημόνιο, αλλά η μερική και κακή εκτέλεση του προκειμένου να μην θιγούν τα κεκτημένα των πελατειακών συντεχνιών τον κομμάτων. Στην ωμή πραγματικότητα ένα προνομιούχο ποσοστό του πληθυσμού ζει εις βάρος των υπολοίπων!

Ζουν και εξαρτώνται απο το κράτος, το θεωρούν ιδιοκτησία τους και αμύνονται για την σωτηρία των κεκτημένων τους, αδιαφορώντας για το κόστος και την καταστροφή που προκαλούν στον ιδιωτικό τομέα και το κοινωνικό σύνολο.

Ο ιδιωτικός τομέας της χώρας έχει καταστραφεί με 1.500.000 ανέργους μέχρι τώρα, την ίδια στιγμή που τα κόμματα εξουσίας κρατούν με νύχια και με δόντια αρκετές χιλιάδες άχρηστων δημοσίων υπαλλήλων τους οποίους δεν έχει να τους πληρώσει το κράτος, παρόλα αυτά είναι εξασφαλισμένοι μέχρις άγαμης θυγατέρας. Ακόμα και τους απολυμένους του δημοσίου τους έχουν με πρόωρες συντάξεις επιτείνοντας το οικονομικό αδιέξοδο...

Tα απαραίτητα μέτρα που θα κάνουν ανταγωνιστική την αγορά (πχ στις μονοπωλιακές αγορές των αγαθών, κατάργηση κλειστών επαγγελμάτων) καθυστερούν ή δεν εφαρμόζονται καθόλου...

Τα περισσότερα μέτρα που επιβάλει το μνημόνιο να εφαρμοστούν είναι μονόδρομος για οποιαδήποτε σύγχρονη χώρα που θέλει να είναι ανταγωνιστική. Έπρεπε να τα είχαμε κάνει μόνοι μας εδώ και πολλά χρόνια...


************************************
Πού είδατε πως υποστηρίζω το μνημόνιο ή τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, τον Μητσοτάκη ή κάποιον από τους γνωστούς που κατάστρεψαν τη χώρα επειδή ακριβώς είχαν πάνω από όλα την κομματική τους πελατεία και αγνοούσαν όλους εμάς τους υπόλοιπους, με το να μην αλλάζουν τίποτα.

Αυτή η αντιπαραγωγική αδράνεια μας βούλιαξε και το ίδιο συνεχίζεται και τώρα με τη πελατεία του Κατρούγκαλου που "δικαιώνεται" και ξαναγυρίζει στις θέσεις που κατείχε, με στόχο προφανώς λίαν συντόμως μια πρόωρη συνταξιοδότηση κι ένα γερό εφάπαξ για να μας απαλλάξουνε από τα τομάρια τους.

Τα βλέπουνε οι Ευρωπαίοι,τα βλέπουμε κι εμείς, κάποιοι τα γράφουμε κιόλας κι εδώ σταματά κάθε άλλη αντίδραση...

ΙΣΟΔΥΝΑΜΑ ΜΕΤΡΑ...

Είμαστε πάνω από δύο χρόνια μέσα σε αυτή τη δίνη των μέτρων που κατ' επανάληψη "λαμβάνονται", και ακόμα δεν είδαμε την αποτελεσματικότητα τους, ούτε έχουμε καταφέρει να φτιάξουμε έναν δίκαιο και λειτουργικό φορολογικό νόμο.

Όλοι οι κλάδοι έχουν βγει και ζητούν από τη νέα κυβέρνηση να μην πειραχτούν αυτοί αλλά οι άλλοι. Να καεί ο γείτονας, όχι όμως οι ίδιοι.

Δεν έχει "τρέξει" ούτε μία σοβαρή αποκρατικοποίηση, δεν έχει κλείσει ένας αχρείαστος οργανισμός, δεν περικόπηκαν τα περιττά και τα σκανδαλώδη του δημοσίου σε αντίθεση με άλλα χρήσιμα, δεν απολύθηκε ακόμη ουδένας υπεράριθμος κλητήρας ή φύλακας, δεν άνοιξε ουσιαστικά κανένα επάγγελμα, η λογική του συντεχνιασμού, του βολέματος, της πάρτης εξακολουθεί να κυριαρχεί, η επιχειρηματικότητα σέρνεται σε απίθανα γραφειοκρατικά εμπόδια...

Αντιθέτως ρίχνανται στο τραπέζι ανώδυνες προτάσεις για αύξηση θητείας (αυτών που πάνε και κάνουν, οι υπόλοιποι που τη γλιτώνουν δεν ιδρώνουν), πως ίσως χρειαστεί να την πληρώσουν και οι παπάδες (η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων συμφωνούν με την πρόταση για τους μισθούς τους) ή ακόμη πως κάποιοι αιώνιοι φοιτητές πάψουν να τρέφονται από το κράτος και να σταματήσουν να είναι κρατικοδίαιτοι.

Μην κοροιδευομαστε.
Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις και τα παραπάνω ακούγονται αστεία...

Η τρόικα πάντως δείχνει ότι στο βάθος δεν διαθέται καμία πρόθεση επαναδιαπραγμάτευσης.

Εκ των πραγμάτων, όταν οι εκπρόσωποι της τρόικας καθίσουν στο τραπέζι, πρώτα θα απαιτήσουν τα μέτρα που αποδίδουν σίγουρα και ύστερα θα επιτρέψουν στη φαντασία των δικών μας φωστήρων να εκφραστεί...

Μα με τις δηλώσεις της κυβέρνησης ότι δεν θα γίνουν απολύσεις Δ.Υ., με την εξαίρεση από τις περικοπές στα ειδικά - προνομιούχα μισθολόγια, με τα ημίμετρα στις περικοπές δαπανών των υπουργείων και τον συνήθη στρουθοκαμηλισμό στις μεταρρυθμίσεις, σιγά σιγά η ελπίδα αντικαθίσταται με την απογοήτευση ότι πάλι τίποτα δεν θα γίνει και το μάρμαρο θα το πληρώσουν όσοι ιδιωτικοί υπάλληλοι κι επιχειρηματίες έχουν ακόμα δουλειά....

ΤΡΟΙΚΑ ΕΔΩ ΚΙ ΑΛΛΟΥ...

Στις Βρυξέλλες επιβεβαιώνεται αυτό που διαπιστώθηκε τις προηγούμενες ημέρες και αφορά την αμετακίνητη στάση των τροικανών.

Οι οποίοι ψυχροί και αμείλικτοι αρνούνται οποιαδήποτε παραχώρηση επιμένοντας στο να φέρουμε το πρόγραμμα εντός τροχιάς και μετά βλέπουμε. Το πώς επιβεβαιώνεται θα το μάθουμε σύντομα...

Οι Ευρωπαίοι και η τρόικα θα πιέζουν για όλο και πιο σκληρά μέτρα για να μην πάρουμε θάρρος και να είμαστε και ευχαριστημένοι αν μας ρίχνουν και κάνα ψίχουλο, εκβιάζοντας μας πριν εκταμιεύσουν την κάθε δόση...

Κι εμείς περιοριζόμαστε να σκεφτόμαστε και ν' αναλύουμε τι θα γίνει αν οι εταίροι μας επιμένουν στην τωρινή τους διάθεση που είναι να συναρτούν την εκταμίευση της επόμενης δόσης με την πρόοδο του προγράμματος που έχουν επιβάλλει.

Αν η κυβέρνηση τούτη τουλάχιστον δεν τολμήσει να χτυπήσει και καμιά φορά το χέρι στο τραπέζι, να μην περιμέμουμε άσπρη μέρα.

Όμως δεν ακούστηκε ως τώρα από κυβερνητικά χείλη η λέξη "επαναδιαπραγμάτευση" (που ήταν του συρμού την προεκλογική περίοδο) τη στιγμή που καλείται να διαχειριστεί ένα χρεοκοπημένο οικονομικό περιβάλλον το οποίο δεν έχει ανάγκη από χρηστή διαχείριση αλλά από μικρές επαναστάσεις. Και παράλληλα στη βουλή το προηγούμενο τριήμερο περίσσευσε ο λαϊκισμός και η υποκρισία από την πλευρά της αξιωματικής αντιπολίτευσης...

Οι τροικανοί είναι ικανοί να θέλουν να βγάλουν από την Ελλάδα και λίγα από τα "σπασμένα" της Ισπανίας και της Ιταλίας γιατί αυτές τις χώρες δεν μπόρεσαν να τις βάλουν απόλυτα στο χέρι...

Εν τω μεταξύ βλέπουμε και το εξής παράδοξο: ενώ άλλες χώρες χρησιμοποιούν την έξοδό τους από το ευρώ ως μέσο εκβιασμού στην Ε.Ε για να πετύχουν καλύτερους όρους (Ιταλία, Ισπανία, Φινλανδία), εμείς χρησιμοποιούμε το ίδιο επιχείρημα ως μέσο εκβιασμού των Ελλήνων.

ΕΜΕΙΣ ΔΙΑΦΕΡΟΥΜΕ;

Για να αποκτήσουμε εμείς οι Ελληνες το δικαίωμα να ελπίζουμε σε παραμονή στην ευρωζώνη, πρέπει επιτέλους να καταβάλουμε ως κράτος και ως κυβέρνηση μία προσπάθεια.

Όχι την προσπάθεια που και οι ξένοι αναγνωρίζουν ότι καταβάλουμε εμείς οι πολίτες που ως εύκολα θύματα πληρώνουμε φόρους μέχρι τρέλας και βλέπουμε το εισόδημά μας να πετσοκόβεται, ή τις δουλειές μας να χάνονται...

Αλλά την προσπάθεια που αναλογεί στην κυβέρνηση και στο κράτος: να γίνει έστω μία επιτυχημένη ιδιωτικοποίηση, να κλείσει έστω ένας άχρηστος δημόσιος οργανισμός, να απολυθεί έστω ένας δημόσιος υπάλληλος (εκτός εάν πιστεύουμε στα σοβαρά ότι δεν περισσεύει κανένας) να χτυπηθεί έστω μία από τις ομάδες που διατηρούν προνόμια εις βάρος μας.

Η διαφορά μας από όλες τις άλλες χώρες της ΕΕ που φαντασιωνόμαστε ότι ανήκουμε μαζί τους, είναι ότι στην Ελλάδα δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα από τα παραπάνω. Φαντασιωνόμαστε, ότι τάχα θα παίξουμε κάποιο ρόλο στην κρισιμότερη μάχη, βαδίζοντας αμέριμνοι και παρακολουθώντας από μακριά τις εχθροπραξίες.

Πιστεύουμε στα σοβαρά ότι θα κάνει την παραμικρή διαφορά αν πάει στις Βρυξέλλες ο Σαμαράς αντί του Παπούλια, αν θα συνοδεύεται ή όχι από τους Βενιζέλο - Κουβέλη, ή αν θα πάει μεθαύριο ο Τσίπρας να το παίξει σκληρός διαπραγματευτής;

Γιατί δε ρωτάμε την Ισπανία, ή την Πορτογαλία, την Ιρλανδία ή και την Κύπρο ακόμη εάν θεωρούν ότι βρισκόμαστε μαζί τους, στην ίδια κατάσταση;

Δηλαδή τα δικά τους μνημόνια βγαίνουν και μόνο το δικό μας χρειάζεται εδώ και τώρα επαναδιαπραγμάτευση;

Και δεν είναι ολοφάνερο ότι η υλοποίηση τουλάχιστον ορισμένων βασικών από τις θετικές δεσμεύσεις που έχουμε σαν χώρα υπογράψει, αποτελεί προϋπόθεση και κομμάτι μίας πιθανής, μελλοντικής επαναδιαπραγμάτευσης;

ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ; ΠΩΣ;

Αφού η ΝΔ συνήργησε να περάσουν στη Βουλή τα περισσότερα μέτρα της κυβέρνησης, συμφωνώντας με τις γενικές γραμμές της ασκούμενης πολιτικής χωρίς να διαφοροποιείται, αλλά να διατυπώνει αδαπάνως ασαφείς λύσεις εξόδου της χώρας απ' την ομηρεία της φοροληστείας της έξωθεν επιβληθείσης, τώρα ζητά εκλογές.

Με σύνθημα την αποτυχία εφαρμογής του Μνημονίου και την εκτίμησή της ότι ο λαός θα την φέρει στην εξουσία με σκοπό να επαναδιαπραγματευθεί με την τρόικα.

Ο Σαμαράς, ο οποίος πρόσφατα υπέστη εκδήλωση δυσπιστίας και δυσαρέσκειας απ' τους συναδέλφους του των συγγενών ευρωπαϊκών κομμάτων, αλλά κέρδισε μια μικρή άνοδο στις δημοσκοπήσεις, πορεύεται με σημαία την επαναδιαπραγμάτευση.

Οταν ακούν αυτή τη λέξη τα υψηλά ιστάμενα πρόσωπα της ΕΕ παθαίνουν ντελίριο και τους πιάνει παραλήρημα, γιατί ούτε γι' αστείο δεν θα το δεχθούν, επειδή θα επιβεβαιωθεί η αποτυχία της πολιτικής τους. Και διότι δεν καταδέχονται καν να κάνουν αυτοκριτική για την καταστροφική πολιτική τους έναντι της Ελλάδας. Θα αρνηθούν λοιπόν με τον αντίλογο ότι η ψήφιση των νόμων έχει και τη δική τους ανοχή. Πώς τώρα υπαναχωρεί;

Ας πούμε ότι έτσι όπως εξελίσσεται η κατάσταση πάμε σε εκλογές κι έρθει πρώτο κόμμα η ΝΔ. Αν και είναι εκ των πραγμάτων απίθανο να πάρει αυτοδυναμία, τότε αποκλείεται η συνύπαρξη. Πώς ο Σαμαράς θα συγκυβερνήσει με αντιπάλους για τους οποίους όπως έχει ανακοινωθεί θα κάνει Εξεταστική Επιτροπή για να διερευνηθούν οι πολιτικές ευθύνες και πώς φθάσαμε στο Μνημόνιο;

Κι αν ακόμη έρθουν ευνοϊκά γι' αυτόν, πώς θα πάει να επαναδιαπραγματευθεί το Μνημόνιο; Τι όπλα θ' αντιπαραθέσει στο τραπέζι των συζητήσεων; Η τρόικα έχει δείξει τη συμπεριφορά της. Το πολύ να της υποδείξει ένα μαντρωμένο γήπεδο, μέσα στο οποίο θα είναι υποχρεωμένη να κινείται η Ελλάδα η εξαρτημένη απ' τα δάνεια, με τον κίνδυνο της στάσης πληρωμών να την απειλεί κάθε φορά που θα πρέπει να παίρνει μια δόση. Θα τα πάει καλύτερα με τους ανθρώπους της ΝΔ;

Το ΠΑΣΟΚ δεν επιθυμεί πρόωρες εκλογές. Ποιος θα τις προκαλέσει; Οι τροϊκανοί; Μα δεν θα θεωρηθούν ότι επεμβαίνουν εκτός από τα οικονομικά και στα εσωτερικά της χώρας; Είναι που είναι η στάση ανάρμοστη απέναντί μας..

Ο τρόπος που φέρθηκε η Λαγκάρντ στον Βενιζέλο προχθές είναι ίδιος μ' αυτόν του επιτρόπου προς τον υφιστάμενό του. Ζήτησε ένα χαρτί από την Ελλάδα, μια υπεύθυνη δήλωση του πρωθυπουργού, ένα προσύμφωνο ότι θα τηρηθούν επακριβώς όσα μέτρα υπεσχέθησαν οι Ελληνες για να ξανασταλούν οι τρεις υπάλληλοι επιθεωρητές να μας ξαναελέγξουν. Πράγματα απαράδεκτα, ευτέλεια δίχως ίχνος συστολής, γιατί ο πρωθυπουργός και ο υπουργός αντιπροσωπεύουν έναν περήφανο λαό που δεν δέχεται να του καταρρακώνουν την υπερηφάνειά του επειδή έφτασε το χρεός εκεί που πήγε..

Οταν λοιπόν βρισκόμαστε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και τώρα παρακαλάμε επαιτώντας την 6η δόση γιατί τον Οκτώβριο δεν θα μπορέσουμε να πληρώσουμε ληξιπρόθεσμα δάνεια, τοκοχρεολύσια και μισθούς - συντάξεις, θα ζητήσουνε οι της ΝΔ να κάνουνε επαναδιαπραγμάτευση;

Βλέπουμε ότι οι τροϊκανοί αμφιβάλλουν αν η κυβέρνηση (που τολμά και ανακοινώνει αποφάσεις) μπορεί να πετύχει με τα μέτρα. Γιατί να πιστέψει ότι θα τα καταφέρει καλύτερα η ΝΔ, που ποτέ δεν είχε τον λαό με το μέρος της σε προηγούμενες κυβερνήσεις; Ποιες είναι οι ισχυρές αντιπροτάσεις της ΝΔ για να πεισθούν οι τροϊκανοί ότι θα μεταβάλλουν την κατάσταση από εκεί που έχει φθάσει; Εδώ δεν θέλει την απόλυση κάποιων δεκάδων υπαλλήλων να μειωθεί λίγο το δημόσιο κι εμφανίζεται στο πλευρό των ταξιτζήδων, στα δύσκολα κυβερνητικά καθήκοντα τι θα κάνει με τις λοιπές συντεχνίες (πχ ΔΕΗ);

Εάν ποτέ τα υψηλά ιστάμενα πρόσωπα δεχθούν να συζητήσουν σοβαρά ένα είδος επαναδιαπραγμάτευσης αυτό θα συνέβαινε μετά από κάποια μαζική έκρηξη του κόσμου λόγω της ατελέσφορης πολιτικής, που ασκήθηκε μέχρι τώρα απ' τους εμπνευστές της σοσιαλιστικής και νεοφιλελεύθερης πολιτικής, κι όχι από λεονταρισμούς της αντιπολίτευσης...

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΞΙΖΟΥΝ;

Επειδή στην ζωή δεν παίρνουμε ότι αξίζουμε, μα όσα μπορούμε να διαπραγματευτούμε...