Bλέπω κι ακούω πολύ συχνά ιδίως από ανθρώπους του ΣΥΡΙΖΑ και
υποψήφιους περιφερειάρχες - δημάρχους, να κάνουν τις δηλώσεις τους περί
μάχης μνημονιακών - αντιμνημονιακών στις δημοτικές εκλογές.
Και συνειδητοποίησα πως η κολυμπήθρα του Σιλωάμ υπάρχει και σήμερα. Κυκλοφορεί ανάμεσα μας.
Για την ακρίβεια, κυκλοφορεί μέσα στο στόμα μας, έτοιμη ανά πάσα στιγμή να βοηθήσει κάθε τυφλό πολιτικάντη να βρει το φως του.
Η σημερινή κολυμπήθρα του Σιλωάμ είναι μια φράση: «είμαι αντιμνημονιακός».
Την ξεστομίσατε; Μπράβο. Εξαγνιστήκατε.
Αυτό εξάλλου, είναι και το βασικό επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ σε βάρος των δύο αντιπάλων του, ότι είναι "μνημονιακοί".
Άρα, ανίκανοι; Ρωτώ εγώ. Και ο "αντιμνημονιακός", είναι εξ ορισμού ικανός;
Δεν θα κρίνουμε δηλαδή τον κάθε ένα θετικά ή αρνητικά για την απόδοση του ως περιφερειάρχη και για το αν κατάφερε να βελτιώσει τη ζωή μας, ή τι θα μπορέσει να προσφέρει αν εκλεγεί με το πρόγραμμα του, αλλά πρέπει να τον κρίνουμε για το αν έχει κάνει δήλωση μετανοίας επειδή το κόμμα του στήριξε το μνημόνιο αυτό μας λέει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Μην φοβάται πια κανείς, αδέρφια, όσο κι αν κόπριζε εδώ και μια - δυο δεκαετίες σε οποιονδήποτε δημόσιο φορέα, όποιες απόψεις κι αν έχει περί παντός επιστητού!
Αν είναι αντιμνημονιακός κατά δήλωση του:
α) έχει εξασφαλίσει απόλυτη αμνηστία και
β) είναι ικανότατος, ότι κι αν του βάλεις να κάνει θα τα καταφέρει, όλοι οι αντιμνημονιακοί έχουν τρελό ταλέντο στα πάντα.
Αυτή η στάση του ΣΥΡΙΖΑ να προωθεί τον νέο διχασμό της χώρας σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς ανθρώπους, μου θυμίζει εκείνο το παλιό ανέκδοτο: «δεν είμαι εγώ ρατσιστής, εκείνοι είναι μαύροι».
Και μπερδεύομαι κι εγώ και κάθε άλλος σκεπτόμενος άνθρωπος, επειδή το μυαλό του καθενός μας νομίζει πως θυμάται ένα μικρό κόμμα που το έλεγαν Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου, το οποίο φώναζε επί χρόνια να μην κομματικοποιούμε τις αυτοδιοικητικές εκλογές, να μην βάζουν τα μεγάλα κόμματα εκβιαστικά διλήμματα στους ψηφοφόρους για να τους αναγκάζουν να ψηφίζουν ως "γουρούνι στο σακί" τους υποψηφίους τους.
Πόσο εύκολη είναι η αμνησία στο χθες μόλις κάποιο κόμμα (εντελώς τυχαία εδώ) αποκτήσει δύναμη, ε;
Οποιαδήποτε απάντηση από κομματάρχες κάθε κόμματος, ευπρόσδεκτη...
Και συνειδητοποίησα πως η κολυμπήθρα του Σιλωάμ υπάρχει και σήμερα. Κυκλοφορεί ανάμεσα μας.
Για την ακρίβεια, κυκλοφορεί μέσα στο στόμα μας, έτοιμη ανά πάσα στιγμή να βοηθήσει κάθε τυφλό πολιτικάντη να βρει το φως του.
Η σημερινή κολυμπήθρα του Σιλωάμ είναι μια φράση: «είμαι αντιμνημονιακός».
Την ξεστομίσατε; Μπράβο. Εξαγνιστήκατε.
Αυτό εξάλλου, είναι και το βασικό επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ σε βάρος των δύο αντιπάλων του, ότι είναι "μνημονιακοί".
Άρα, ανίκανοι; Ρωτώ εγώ. Και ο "αντιμνημονιακός", είναι εξ ορισμού ικανός;
Δεν θα κρίνουμε δηλαδή τον κάθε ένα θετικά ή αρνητικά για την απόδοση του ως περιφερειάρχη και για το αν κατάφερε να βελτιώσει τη ζωή μας, ή τι θα μπορέσει να προσφέρει αν εκλεγεί με το πρόγραμμα του, αλλά πρέπει να τον κρίνουμε για το αν έχει κάνει δήλωση μετανοίας επειδή το κόμμα του στήριξε το μνημόνιο αυτό μας λέει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Μην φοβάται πια κανείς, αδέρφια, όσο κι αν κόπριζε εδώ και μια - δυο δεκαετίες σε οποιονδήποτε δημόσιο φορέα, όποιες απόψεις κι αν έχει περί παντός επιστητού!
Αν είναι αντιμνημονιακός κατά δήλωση του:
α) έχει εξασφαλίσει απόλυτη αμνηστία και
β) είναι ικανότατος, ότι κι αν του βάλεις να κάνει θα τα καταφέρει, όλοι οι αντιμνημονιακοί έχουν τρελό ταλέντο στα πάντα.
Αυτή η στάση του ΣΥΡΙΖΑ να προωθεί τον νέο διχασμό της χώρας σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς ανθρώπους, μου θυμίζει εκείνο το παλιό ανέκδοτο: «δεν είμαι εγώ ρατσιστής, εκείνοι είναι μαύροι».
Και μπερδεύομαι κι εγώ και κάθε άλλος σκεπτόμενος άνθρωπος, επειδή το μυαλό του καθενός μας νομίζει πως θυμάται ένα μικρό κόμμα που το έλεγαν Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου, το οποίο φώναζε επί χρόνια να μην κομματικοποιούμε τις αυτοδιοικητικές εκλογές, να μην βάζουν τα μεγάλα κόμματα εκβιαστικά διλήμματα στους ψηφοφόρους για να τους αναγκάζουν να ψηφίζουν ως "γουρούνι στο σακί" τους υποψηφίους τους.
Πόσο εύκολη είναι η αμνησία στο χθες μόλις κάποιο κόμμα (εντελώς τυχαία εδώ) αποκτήσει δύναμη, ε;
Οποιαδήποτε απάντηση από κομματάρχες κάθε κόμματος, ευπρόσδεκτη...
