ΕΙΔΕΣ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ;

Την περίοδο του Εθνικού διχασμού στην Κρήτη, ένας επιθεωρητής δημοτικής εκπαίδευσης ανέβαινε μ' ένα μουλάρι σ' ένα ορεινό και δύσβατο χωριό, για να επιθεωρήσει τον εκεί δάσκαλο.
Στο δρόμο που επήγαινε συναντά έναν αγωγιάτη και τον ρωτά:
- Δε μου λες πατριώτη, ο δάσκαλος εδώ στο χωριό τι είναι; Βενιζελικός ή βασιλικός;

- Βενιζελικός, απαντά ο αγωγιάτης.
- Α, το γαϊδούρι...σχολίασε ο επιθεωρητής.
Ο αγωγιάτης όμως ήταν Βενιζελικός και φίλος του δασκάλου και έτρεξε να μεταφέρει στον δάσκαλο τη στιχομυθία.
- Το. και το...δάσκαλε. Σε είπε γαϊδούρι.
Την επομένη μπαίνει ο επιθεωρητής στην τάξη και ρωτά το δάσκαλο ποιο είναι το μάθημα της ημέρας.
- Τα σημεία της στίξεως, απαντά ο δάσκαλος.
- Ας δούμε, λοιπόν, τι ξέρουν τα παιδιά, λέει ο επιθεωρητής.
Ο δάσκαλος σήκωσε ένα μαθητή, τον Σήφη, στον πίνακα και του είπε να γράψει τη φράση:
- Ο επιθεωρητής είπε, (κόμμα), ο δάσκαλος είναι γαϊδούρι (τελεία).
Αφού έκπληκτος ο μαθητής, το έγραψε, τον ρωτά ο δάσκαλος:
- Ποιος είναι, παιδί μου, γαϊδούρι;
- Ο δάσκαλος, ψέλλισε ο μαθητής.
- Και ποιος το είπε;
- Ο επιθεωρητής, κύριε...
- Ωραία, είπε ο δάσκαλος. Σβήσε τώρα το κόμμα και βάλ' το αλλιώς: Ο επιθεωρητής, (κόμμα), είπε ο δάσκαλος, (κόμμα), είναι γαϊδούρι.
Μόλις τελείωσε ο μαθητής, τον ρωτά ο δάσκαλος:
- Ποιος είναι τώρα, παιδί μου, το γαϊδούρι;
- Ο επιθεωρητής, απαντά δειλά ο μαθητής.
- Και ποιος το είπε;
- Ο δάσκαλος, απαντά ο μαθητής...
Οπότε στρέφεται ο δάσκαλος στην τάξη και λέει:
- Είδατε παιδιά τι κάνουν τα κόμματα; Πότε βγάζουν γάιδαρο τον επιθεωρητή και πότε το δάσκαλο!

ΕΥΡΟΕΚΛΟΓΕΣ 2014...

Σαράντα έξι κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων, καθώς και ένας ανεξάρτητος - μεμονωμένος υποψήφιος κατέθεσαν στον Άρειο Πάγο αιτήσεις συμμετοχής στις επερχόμενες ευρωεκλογές της 25 Μαΐου 2014.

Τα 46 κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων που κατέθεσαν αιτήσεις είναι (σύμφωνα με τη σειρά κατάθεσης των αιτήσεων):

1. Ένωση Κεντρώων - Βασίλης Λεβέντης,
2. ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. (Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή) με συντονιστική επιτροπή,
3. ΟΚΔΕ (Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας) με διοικούσα επιτροπή,
4. Α.Σ.Κ.Ε. - Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας) με εκτελεστική επιτροπή,
5. Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας - Χρίστος Χρηστίδης,
6. Κοινωνία - Μιχάλης Ηλιάδης,
7. ΚΕΑΝ (Κίνημα Εθνικής Αντίστασης) - Ιπποκράτης Σαββούρας,
8. Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας - Αλή Τσαούς Μουσταφά,
9. ΛΑΟΣ - Γιώργος Καρατζαφέρης,
10. Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών - Γιώργος Τσαγκανέλιας,
11. Εθνική Αυγή - Μιχάλης Γιαννόγκωνας,
12. ΚΚΕ - Δημήτρης Κουτσούμπας,
13. Το Ποτάμι - Σταύρος Θεοδωράκης,
14. Ανεξάρτητη Ανανεωτική Αριστερά, Ανανεωτική Δεξιά, Ανανεωτικό ΠΑΣΟΚ, Ανανεωτική Νέα Δημοκρατία, Όχι στον Πόλεμο, Κόμμα Επιχείρηση Χαρίζω Οικόπεδα, Χαρίζω Χρέη, Σώζω Ζωές, Σώζω τα Πλούτη των Ελλήνων, Πανεργατικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος (ΠΑ-Ε.Κ.Ε.) - Μιλτιάδης Τσαλαζίδης
15. Λαϊκός Σύνδεσμός -Χρυσή Αυγή - Νίκος Μιχαλολιάκος.
16. Γέφυρες Δημιουργία Ξανά - Θάνος Τζήμερος / Δράση - Θόδωρος Σκυλακάκης (συνασπισμός κομμάτων),
17. Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ Τροτσκιστές), Σαμπετάι Μάτσας,
18. Λευκό, Κων. Ντάλιος,
19. Δημοσθένης Βεργής Έλληνες Οικολόγοι,
20. Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (ΕΠΑΜ), Δημήτρης Καζάκης,
21. ΟΑΚΚΕ (Οργανισμός για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ), 3μελής διοικούσα επιτροπή Η. Ζαφειρόπουλος, Δ. Γουρνάς και Ε. Κωνσταντοπούλου,
22. Ελευθερία, Μάριος Παπαιωάννου,
23. Δημοκρατική Αριστερά - Προοδευτική Συνεργασία, Φώτης Κουβέλης,
24. Εθνικό Μέτωπο, Εμμ. Κώνστας,
25. Ελιά - Δημοκρατική Παράταξη: Ε. Βενιζέλος (ΠΑΣΟΚ), Ανδρ. Λοβέρδος (Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα), Εμμ. Επιτροπάκης (Δυναμική Ελλάδα), Ν. Μπίστης (Μεταρρυθμιστική Αριστερά), Ι. Ράπτης (Νέοι Μεταρρυθμιστές), Ι. Τούντας (Πολιτεία 2012) και Ν. Διακουλάκης (Πρωτοβουλία Β΄),
26. Πράσινοι- Αλληλεγγύη, Δημιουργία, Οικολογία, Ν. Χρυσόγελος, Μ. Πίνιου Καλλή,
27. ΜΛ ΚΚΕ (Μαρξιστικό - Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος), διοικούσε επιτροπή Αντ. Παπαδόπουλος και Π. Κουφοβασίλης,
28. Νέα Δημοκρατία, Αντ. Σαμαράς,
29. Κολλάτος - Ανεξάρτητο Πολιτικό Κίνημα - Οικολογικό Ελληνικό, Δ. Κολλάτος,
30. Ελπίδα Πολιτείας, Δημ. Αντωνίου,
31. Κόμμα Νέων, Κυρ. Τοψόγλου,
32. Παναθηναϊκό Κίνημα, Θ. Μαραγκουδάκης,
33. Δραχμή, Θ. Κατσανέβας (συνασπισμός των κομμάτων Ελληνικό Κοινωνικό Κίνημα και Πατριωτικό Κοινωνικό Κίνημα),
34. Οικολόγοι Πράσινοι και Κόμμα Πειρατών (6μελής εκτελεστική γραμματεία),
35. Εθνική Ελπίδα, Γ. Παπαδόπουλος,
36. Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία - Ουράνιο Τόξο, Σταύρος Αναστασιάδης,
37. Ένωση για την Πατρίδα και το Λαό, Β. Πολύδωρας και Χ. Ζώης (Νέα Μεταρρυθμιστική Ριζοσπαστική Ανασυγκρότηση), Ν. Νικολόπουλος (Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος), Π. Ψωμιάδης (Πατριωτικό Δίκτυο Αφύπνηση) - Συνασπισμός κομμάτων,
38. Σχέδιο Β΄ , Γραμματέας πολιτικής επιτροπής Αντ. Σταυρόπουλος,
39. Σοσιαλιστικό Κόμμα, Στ. Τζουμάκας,
40. Έλληνες Ευρωπαίοι Πολίτες, Γ. Χατζημαρκάκης,
41. Νέα Ελλάδα, Ηλ. Μαρκόπουλος,
42. Συνασπισμός Ριζοσπαστική Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ), Αλ. Τσίπρας,
43. Κοινωνία Αξιών, Δ. Μπουραντάς,
44. Αγροτικό Κτηνοτροφικό Κόμμα Ελλάδας (ΑΚΚΕΛ), Ε. Τσιομπανίδης,
45. Πατριωτική ΄Ενωση - Ελληνική Λαϊκή Συσπείρωση (ΕΛ.ΛΑΣ), συνασπισμών των κομμάτων: Αν. Κότσιαλος (Κόμμα Εθνικής Σωτηρίας-ΚΕΣΩ), Οδ. Τηλιγάδας (Εθνικός Λαικός Σχηματισμός - ΕΛΑΣ), Κ. Γκέκας (Κίνημα Πολιτικής Αλήθειας - ΚΙΠΑΛ),
46. Ανεξάρτητοι Έλληνες, Ευρωπαικό Αντιμνημονιακό Μέτωπο, Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών, Πυρίκαυστος Ελλάδα, Ελληνικό Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας, Ανεξάρτητοι Έλληνες, Πάνος Καμμένος, Ι. Δημαράς, Γ. Καλεάδης και Γ. Κόκκας.

Τώρα με τόσα κόμματα κι αποκόμματα που καλύπτουνε τα πάντα, δικαιολογείται αποχή;

ΤΩΡΙΝΑ & ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ...

Εμφανίζονται νέα κόμματα με πρόσωπα (εκτός από τα ανακυκλούμενα γνωστά και ηλίθια παραγνωρισμένα), που κάποτε δεν τα ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας του αρχηγού τους και κάποια μάλιστα κοντεύουν να πάρουν και την εξουσία.

Φυσικά ένα κόμμα που ξεκινάει απο 3% και σε δυό χρόνια φτάνει το 30-40% είναι προφανές οτι έχει πάρει τους ψήφους απο τα άλλα κόμματα. Το ίδιο είχε συμβεί με το ΠΑΣΟΚ το 1981. Πήρε όλη σχεδόν την Ενωση Κέντρου που κυβερνούσε πριν τη Χούντα και ένα μέρος της ΝΔ και κυβέρνησε.

Είναι αδύνατο οταν καταρρέει το πολιτικό σύστημα που κυβερνά, να εμφανιστεί ένα νέο κόμμα που δεν θα έχει μέσα του το μεγαλύτερο κομμάτι των ψηφοφόρων απο τα διεφθαρμένα κόμματα εξουσίας. Είναι αδύνατο να φέρουμε έναν καινούριο λαό που δεν ανήκε πριν στο ΠΑΣΟΚ κυρίως (κυβέρνησε 30 χρόνια) και στην ΝΔ δευτερευόντως (κυβέρνησε 10 περίπου χρόνια) μετά τη μεταπολίτευση.

Το θεμα όμως είναι το εξής: Ποιό κομμάτι αυτου του 43% πήρε; Το υγιές; Το βρώμικο; Τους παρτάκηδες; Τους βολεμένους; Τους αγνούς ιδεολόγους; κλπ κλπ

Μιλάμε για κρίσιμη μάζα πια, από δυσαρεστημένους ψηφοφόρους, πως να μην είναι:

- Δυσβάσταχτη φορολογία.
- Μειώσεις μισθών και συντάξεων.
- Εργασιακός μεσαίωνας.
- Λαθρομετανάστευση.
- Ανεργία.
- Απολύσεις.
- Καταστροφή παραγωγικού ιστού της χώρας, αντί για εξυγίανση.
- Διαφθορά από τη κορυφή ως τη βάση του συστήματος.
- Κατασπατάληση δημοσίου χρήματος.
- Μηδενική εξυγίανση τομέων του δημοσίου.
- Αυξήσεις διοδίων υπερ των νταβατζήδων - μπετατζήδων.
- Χαριστικές Συμβάσεις σε χρεωκοπημένους καναλάρχες.
- Υγεία καταβαραθρωμένη.
- Πιθανή απεμπόληση Εθνικής κυριαρχίας.

Που περιμένουμε να κατευθυνθεί αυτός ο κόσμος; Τα πράγματα τοποθετούνται στη βάση της απλής λογικής και από εκεί περιμένουν απαντήσεις.

Να λοιπόν μια μεγάλη ευκαιρία για τις αλλαγές που απαιτούν οι καιροί. Κι όποιος κάνει την κίνηση πρώτος να το θυμηθείτε. Θα τον στηρίξει ο λαός με κάθε τρόπο.

Η είδηση θα ήταν να μπορούσαν να συνεννοηθούν οι τρέχα γύρευε "αρχηγοί" που βλέπουμε να εμφανίζονται σήμερα.

Και να αναδείξουν τον πιο κατάλλλο για τις περιστάσεις που αντιμετωπίζουμε...

Αυτόν που θα πάρει τη χώρα και τον λαό της από το χέρι και θα τον οδηγήσει μπροστά, χωρίς ψέματα και κομματικές σκοπιμότητες, με ένα νέο εθνικό και κοινωνικό συμβόλαιο...

MNHMONIAKOI - ANTIMNHMONIAKOI...

Bλέπω κι ακούω πολύ συχνά ιδίως από ανθρώπους του ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφιους περιφερειάρχες - δημάρχους, να κάνουν τις δηλώσεις τους περί μάχης μνημονιακών - αντιμνημονιακών στις δημοτικές εκλογές.

Και συνειδητοποίησα πως η κολυμπήθρα του Σιλωάμ υπάρχει και σήμερα. Κυκλοφορεί ανάμεσα μας.

Για την ακρίβεια, κυκλοφορεί μέσα στο στόμα μας, έτοιμη ανά πάσα στιγμή να βοηθήσει κάθε τυφλό πολιτικάντη να βρει το φως του.

Η σημερινή κολυμπήθρα του Σιλωάμ είναι μια φράση: «είμαι αντιμνημονιακός».

Την ξεστομίσατε; Μπράβο. Εξαγνιστήκατε.

Αυτό εξάλλου, είναι και το βασικό επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ σε βάρος των δύο αντιπάλων του, ότι είναι "μνημονιακοί".

Άρα, ανίκανοι; Ρωτώ εγώ. Και ο "αντιμνημονιακός", είναι εξ ορισμού ικανός;

Δεν θα κρίνουμε δηλαδή τον κάθε ένα θετικά ή αρνητικά για την απόδοση του ως περιφερειάρχη και για το αν κατάφερε να βελτιώσει τη ζωή μας, ή τι θα μπορέσει να προσφέρει αν εκλεγεί με το πρόγραμμα του, αλλά πρέπει να τον κρίνουμε για το αν έχει κάνει δήλωση μετανοίας επειδή το κόμμα του στήριξε το μνημόνιο αυτό μας λέει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Μην φοβάται πια κανείς, αδέρφια, όσο κι αν κόπριζε εδώ και μια - δυο δεκαετίες σε οποιονδήποτε δημόσιο φορέα, όποιες απόψεις κι αν έχει περί παντός επιστητού!

Αν είναι αντιμνημονιακός κατά δήλωση του:
α) έχει εξασφαλίσει απόλυτη αμνηστία και
β) είναι ικανότατος, ότι κι αν του βάλεις να κάνει θα τα καταφέρει, όλοι οι αντιμνημονιακοί έχουν τρελό ταλέντο στα πάντα.

Αυτή η στάση του ΣΥΡΙΖΑ να προωθεί τον νέο διχασμό της χώρας σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς ανθρώπους, μου θυμίζει εκείνο το παλιό ανέκδοτο: «δεν είμαι εγώ ρατσιστής, εκείνοι είναι μαύροι».

Και μπερδεύομαι κι εγώ και κάθε άλλος σκεπτόμενος άνθρωπος, επειδή το μυαλό του καθενός μας νομίζει πως θυμάται ένα μικρό κόμμα που το έλεγαν Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου, το οποίο φώναζε επί χρόνια να μην κομματικοποιούμε τις αυτοδιοικητικές εκλογές, να μην βάζουν τα μεγάλα κόμματα εκβιαστικά διλήμματα στους ψηφοφόρους για να τους αναγκάζουν να ψηφίζουν ως "γουρούνι στο σακί" τους υποψηφίους τους.

Πόσο εύκολη είναι η αμνησία στο χθες μόλις κάποιο κόμμα (εντελώς τυχαία εδώ) αποκτήσει δύναμη, ε;

Οποιαδήποτε απάντηση από κομματάρχες κάθε κόμματος, ευπρόσδεκτη...

ΜΕ ΑΥΤΑ Ή ΜΕ ΑΛΛΑ;

Βουλιάζουμε σε μια θάλασσα ανοησιών που συνεχίζουν να εκφέρονται στο δημόσιο λόγο από νυν και πρώην πολιτικούς, μα όπως φαίνεται πολλοί Έλληνες πολίτες ακόμη πιστεύουν και ψηφίζουν...

ΓΙ' αυτό στη χώρα μας θα πληρώνουν εσαεί οι μαλάκες οι φτωχοί, πίνοντας νερό στο όνομα των τελευταίων τριών ηγετών της κρίσης  (Καραμανλή, Παπανδρέου, Σαμαρά) και των επόμενων, που άμα θέλουν να δουν εξουσία και δόξα, θα πρέπει να είναι ακόμα πιο σκληροί με τους φτωχούς κι αδύναμους.

Μόνο στη χώρα μας (υπό καθεστώς επιτήρησης από τους δανειστές), μπορείς να λες ότι εφαρμόζεις τα πάντα που συμφωνείς και υπογράφεις, αλλά να μην εφαρμόζεις σχεδόν τίποτε, μετά να νομοθετείς τα πάντα, αλλά να υλοποιείς τα μισά και τελικά να τσακώνεται με τους επιτηρητές που εσύ έφερες, ενώ εν τω μεταξύ έχεις οδηγήσεις τον μισό πληθυσμό στον Καιάδα...

Η σωστή μέθοδος διακυβέρνησης είναι να εφαρμόσεις, έστω καθυστερημένα, ένα έντιμο μεσοπρόθεσμο οικονομικό πρόγραμμα με στόχους και με κοινωνική δικαιοσύνη για να πληρώνουν οι έχοντες και να σε πιστέψουν οι πολίτες. Η λάθος είναι παριστάνεις τον επιτυχημένο έχοντας πλακώσει όσους έχεις του χεριού σου στους φόρους και στην ανεργία για το καλό τους.

Και η μοναδική Ελληνική μέθοδος να λες ότι τώρα χρειάζεται ένα νέο πολιτικό κόμμα για να πάρει την κατάσταση στα χέρια του και να την αλλάξει.

Όταν μετά από τέσσερα χρόνια μεταρρυθμίσεων η διαφθορά, ο κρατισμός, η σπατάλη και υπέρογκος δημόσιος τομέας των πελατών του κομματικού συστήματος συνεχίζεται, όσο συνεχίζεται η ατιμωρησία των υπαιτείων πολιτικών, είναι σίγουρο πλέον ότι το σύστημα κάνει ότι είναι δυνατόν για τα κεκτημένα του. Όταν καταργεί τον ιδιωτικό τομέα και τη μεσαία τάξη αυξάνοντας τους φορολογικούς συντελεστές και παίρνεις όλη τη ρευστότητα από το περίφημο PSI και συρρικνώνεις το ΑΕΠ σε επίπεδα σοβιετικής χώρας και το χρέος είναι στα ίδια επίπεδα, τότε τι μπορεί να περιμένει ένας λαός πού έχει και αυτός τις ευθύνες του για τις επιλογές του;

Θεωρητικά όλα τα κόμματα θα μπορούσαν με έναυσμα την κρίση να είχαν κάνει αυτοκάθαρση ή αυτορθολογισμό.

Αλλά με την εμπειρία των τελευταίων ετών πιστεύει κανείς ότι ο Βενιζέλος ή ο Κουβέλης ή ο Σαμαράς ή ο Τσίπρας θα αφήσουν νέα και άφθαρτα πρόσωπα με γνώσεις, ήθος και ικανότητες να πάρουν την ηγεσία των αντίστοιχων κομμάτων;

Άρα απομένει να σαρωθεί το παλιό πολιτικό προσωπικό και στη θέση του οι (σόφρωνες) πολίτες να αναδείξουν με την ψήφο τους νέα και άφθαρτα πρόσωπα με γνώσεις, ήθος και ικανότητες, χωρίς διαπλοκές και διαθέσεις να σώζουν κυρίως τον εαυτό τους και δεν χρειάζεται απαραίτητα να περιμένουν ότι θα αντιμετωπίσουν την κατάσταση εκείνοι που τη δημιούργησαν και να τους ανακυκλώνουν ή να τους ανανεώνουν τον χρόνο εξουσίας...

Άρα μόνο καινούργια κόμματα μπορούν να παν τον τόπο μπροστά;

ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑ...

Τα τελευταία 15 χρόνια έχουν γίνει εκατοντάδες παράνομες προσλήψεις υπαλλήλων, συγγενών εν ενεργεία και συνταξιούχων υπαλλήλων. Τους προσέλαβαν με παράνομα δικαιολογητικά, με ψεύτικες προϋπηρεσίες, με παράνομες προϋπηρεσίες, με παράνομα πτυχία, ώστε να γίνουν αορίστου χρόνου.

Υπέγραφαν κάποιοι υψηλά ιστάμενοι ψεύτικες προϋπηρεσίες για να προσληφθούν ως υπάλληλοι αορίστου χρόνου. Υπήρξε παράνομος πλουτισμός των αρμοδίων που έκαναν τις παράνομες προσλήψεις. Τους έστελναν στα κομματικά γραφεία πριν από την πρόσληψή τους για να πάρουν έγκριση από αυτά και έτσι έχουν πλήρη κομματική προστασία.

Η οικογενειοκρατία  που έχει κατακλύσει τα πάντα και οι παράνομες προσλήψεις αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία. Προβαίνει σε καταλήστευση του δημοσίου χρήματος, σε κάθε είδους παρανομία, χρηματοδοτούν τους ευεργέτες τους, προϊσταμένους, διοικήσεις και κόμματα, συνθλίβουν όποιον δεν ενδίδει ή αντιστέκεται στις παρανομίες τους.

Η οικογενειοκρατία και οι παράνομοι προσληφθέντες που αποτελούν τη πλειοψηφία, με την ψήφο τους εξέλεγαν διοικήσεις, με την  ψήφο τους εκλέγουν μέλη υπηρεσιακών συμβουλίων, με την ψήφο τους εκλέγουν τα ΔΣ των συλλόγων προσωπικού κλπ, (όλο σχεδόν το ΔΣ διοικητικού προσωπικού υπηρετεί στην Δ/νση Διοικητικού!) κλπ. Οι κλίκες αυτές αποτελούν στην κυριολεξία συμμορία, μαφία, υπόκοσμο που λυμαίνεται τα πάντα, εις βάρος του Δημοσίου Συμφέροντος.

Στην οικογενειοκρατία παράνομα μοιράζουν πολλαπλούς μισθούς για ψεύτικες υπερωρίες, από κρυφούς  λογαριασμούς κλπ. Χωρίς αυτήν την οικογενειοκρατία δεν θα μπορούσε να υπάρχει η τεράστια διαφθορά και η καταλήστευση του Δημοσίου χρήματος πέρα από κάθε όριο, που λαμβάνει χώρα, τουλάχιστον τα τελευταία 15 χρόνια και πτώχευσαν την Χώρα μας. Οι εισαγγελείς θα πρέπει να προβούν στην ποινική δίωξη αυτών που έκαναν τις παράνομες προσλήψεις τα τελευταία 15 χρόνια, να γίνει αυστηρός έλεγχος του πόθεν έσχες.

Πρέπει να διαλυθεί η οικογενειοκρατία για να παταχθεί η διαφθορά, διότι αυτά τα δύο συνδέονται.

Πρέπει να γίνει επιτόπιος αιφνίδιος έλεγχος από επιθεωρητές κλπ για τις παράνομες προσλήψεις. Το να καλούνται να δώσου στοιχεία τα ίδια τα μέλη της οικογενειοκρατίας και αυτοί που  προέβηκαν στις παράνομες προσλήψεις, με σκοπό τον παράνομο πλουτισμό, ποτέ δεν πρόκειται να πουν την αλήθεια. Γι' αυτό, θα πρέπει να διωχθεί η οικογενειοκρατία, για να σταματήσει το φαγοπότι που εδώ και 15 τουλάχιστον χρόνια έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Το θέμα αυτό δεν είναι εύκολο. Οι κομματικές παρεμβάσεις πάντοτε ήταν έντονες για την κάλυψη του κομματικού στρατού, της οικογενειοκρατίας, των ομάδων για την καταλήστευση του Δημοσίου Χρήματος. Το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης πρέπει να απολύσει τους επίορκους, τα μέλη της οικογενειοκρατίας, τους υπεύθυνους για τις παράνομες προσλήψεις, τους επαγγελματίες κλέφτες. Να μην περιορίζεται μόνον σε γενικόλογες ανακοινώσεις του τύπου «θα ελεγχθούν τα παράνομα πτυχία», αλλά να πει και για δίωξη της οικογενειοκρατίας, τις παράνομες προϋπηρεσίες, βάσει των οποίων προσλήφθηκαν υπάλληλοι, τους επίορκους που έκαναν αυτές τις προσλήψεις. Είναι θλιβερό και περίεργο να μην τολμούν να θίξουν καν το τεράστιο θέμα της οικογενειοκρατίας. Είναι τουλάχιστον στρουθοκαμηλισμός να ζητά το Υπουργείο, από τέτοιου είδους υπηρεσίες, τα σχετικά στοιχεία, δηλαδή από τα μέλη της οικογενειοκρατίας, τους ίδιους τους υπεύθυνους γι' αυτή την κατάσταση, διότι εξυπακούεται ότι δεν λένε την αλήθεια και τα συγκαλύπτουν. Να στείλουν επιτόπου επιθεωρητές κλπ, να τα ελέγξουν, αν πραγματικά θέλουν να μάθουν την αλήθεια. Όλα τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.

Τα συμφέροντα που διακυβεύονται είναι μεγάλα, καθώς και οι κομματικές καλύψεις. Ίσως γι' αυτό έχουν μπλοκάρει και προσπαθούν να βρουν άλλους για απόλυση ή διαθεσιμότητα, όπως δήθεν ακατάλληλους (αλήθεια, ποιος θα τους κρίνει; Η ίδια η οικογενειοκρατία; Οι κλίκες; Οι κομματικοί μηχανισμοί που τους διόρισαν;) Ο σκοπός τους είναι να τα μαγειρέψουν, ώστε να σωθούν τα μέλη της οικογενειοκρατίας, που αποτελούν κομματικούς στρατούς και προφανώς αλληλοκαλύπτονται. Έτσι θα γλυτώσουν οι πραγματικοί επίορκοι που έκαναν τις παράνομες προσλήψεις, διότι θίγονται τα κακουργήματα υψηλά ιστάμενων προσώπων.

Θα την πληρώσουν οι έντιμοι πτυχιούχοι μόνιμο υπάλληλοι που είναι έξω από αυτά, βαπτίζοντάς τους δήθεν ακατάλληλους και τα μέλη της οικογενειοκρατίας που έβαλαν από το παράθυρο, αορίστου χρόνο υπάλληλοι, και χωρίς διαγωνισμό δήθεν κατάλληλους! Τα μέλη της οικογενειοκρατίας έχουν στελεχώσει αναξιοκρατικά υπηρεσίες.  Πολλοί υπάλληλοι εξ αυτών έχουν προσληφθεί με πτυχία που καμιά σχέση δεν έχουν με το αντικείμενό τους και τις δραστηριότητες αυτής της υπηρεσίας!  Άραγε, τι λέει γι' αυτό το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης;

Σήμερα, ενώ νόμος επέβαλλε την απομάκρυνση, υπαλλήλων που έληξαν οι συμβάσεις τους ορισμένου χρόνου ή έργου, τώρα , με την Ελλάδα και τον λαό να υποφέρουν, με αθλιότητες και τεχνάσματα τους επαναπροσλαμβάνουν, μέσω του ΕΣΠΑ (χωρίς να τους απασχολούν στο ΕΣΠΑ) ή τους πληρώνουν με τεχνάσματα από αλλού! Αυτοί, εξυπακούεται ότι είναι συγγενείς υπηρετούντων.
Επομένως, για την προστασία του Δημοσίου συμφέροντος θα πρέπει άμεσα:

Να απολυθούν αυτοί που μπήκαν από το παράθυρο, υπάλληλοι αορίστου χρόνου χωρίς διαγωνισμό, αυτοί που  παράνομα τους προσέλαβαν τα μέλη της οικογενειοκρατίας, που αποτελούν κλίκες, συμμορίες και τις εστίες διαφθοράς, που είναι και οι αληθινοί επίορκοι. Καμιά νομιμοποίηση τέτοιων παράνομων καταστάσεων.

Να μην πληρώσουν οι έντιμοι μόνιμοι υπάλληλοι, που οι επίορκοι, υψηλά ιστάμενοι προσπαθούν με τεχνάσματα και μεθοδεύσεις να τους βαπτίσουν δήθεν ακατάλληλους, ενώ είναι πτυχιούχο και διορίσθηκαν μετά από συμμετοχή τους σε Πανελλήνιο Διαγωνισμό

Αρκετά ανέχθηκε ο Ελληνικός λαός τον κομματισμό και την οικογενειοκρατία, που δεινοπαθεί εξαιτίας τέτοιων εγκλημάτων.

Να σταματήσει επιτέλους να μηχανορραφεί το κομματικό κράτος και οι επαγγελματίες συνδικαλιστές, για να προστατεύσουν τον δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κομματικό στρατό. Να γίνει εξυγίανση του Δημοσίου για το Δημόσιο συμφέρον, για την Χώρα μας που έχει γονατίσει από τέτοιου είδους εγκλήματα. Η δικαιοσύνη θα πρέπει να πράξει το καθήκον της ανεξάρτητα από τις πιο πάνω αντιξοότητες και τις μεθοδεύσεις του κομματισμού.

ΕΜΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΕΥΘΥΝΗ...

Ζητάτε ποτέ επιχειρηματικές συμβουλές πλουτισμού από ανθρώπους που είναι μπατίρηδες; Όχι βέβαια, κανείς δεν θέλει να ξέρει έναν ξοφλημένο μπατίρη, πόσο μάλλον να τον ακούει...

Όμως το ίδιο ακριβώς λάθος κάνουμε σαν λαός με τους πολιτικούς.

Εμπιστευόμαστε να μας διοικήσουν και ν' αποφασίζουν για μας άνθρωποι που στις μεταξύ μας συζητήσεις κατηγορούμε και σιχτιρίζουμε.

Εμπιστευόμαστε το εργασιακό μας μέλλον σε ανθρώπους που ποτέ στη ζωή τους δεν έχουν δουλέψει.

Εμπιστευόμαστε την ασφάλεια της χώρας μας σε ανθρώπους που δεν έχουν υπηρετήσει αλλά έχουν αποδεσμευτεί από τη στρατιωτική τους θητεία είτε λόγω τρέλλας ή λόγω ανικανότητας.

Επειδή μόνο και μόνο μπήκανε σε κάποιο κόμμα κι εφτασαν άγνωστο πως, να καταλάβουν θέσεις, τίτλους, αξιώματα με την κομματική ταυτότητα.

Τα κόμματα όμως είναι οι οπαδοί τους!

Κανείς δημοκρατικά εκλεγμένος δεν μπορεί να κυβερνήσει κόντρα στην θέληση των οπαδών του. Μην περιμένετε αλλαγή μοντέλου διακυβέρνησης αν δεν αλλάξουμε ως κοινωνία. Όταν εξακολουθούμε να "συχνάζουμε" σε υπουργικά, βουλευτικά και κομματικά γραφεία τίποτε δεν θα αλλάξει.

Παρακολουθώντας τους λόγους των πολιτικών μας ή διαβάζοντας τις συνεντεύξεις τους στον Τύπο, έχει κανείς την αίσθηση ότι όλοι τους βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου.

Αυτό που κυριαρχεί στον δημόσιο λόγο τους, είναι μάλλον κάτι ουτοπίες, κόσμοι δηλαδή που τους φαντάζονται μόνον αυτοί.

Η σκληρή πραγματικότητα που βιώνει ο απλός πολίτης, δεν έχει θέση στους κόσμους τους...

Αν συμφωνούσαν σε δυο τρία πράγματα τουλάχιστον, για να βγούμε από την κρίση; Τίποτε!

Ας συνέλθουμε λοιπόν, γιατί όταν εξακολουθούμε να ανεχόμαστε τέτοιες καταστάσεις και να συμβιβαζόμαστε και λειτουργούμε με τους παραπάνω τρόπους τελικά, δεν είμαστε χωρίς ευθύνη!

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ...

Όταν στην εξουσία εναλλάσσονταν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, η νομή του κράτους εθεωρείτο φυσιολογικό επακόλουθο μετά την κάθε εκλογική αναμέτρηση.

Όπου βλέπαμε το πρώτο μέλημα του νικητή, που ήταν η άλωση του δημοσίου από τα δικά του παιδιά καθώς και η αλλαγή των συνδικαλιστικών ηγεσιών από ημέτερους.

Όλα αυτά με "νόμιμες" διαδικασίες, αποδεκτές από τον δικομματισμό...

Ο υπόλοιπος λαός χαρακτήριζε πολύ σωστά αυτούς τους κομματικούς συνδικαλιστές κομματόσκυλα. Οι εργαζόμενοι άρχισαν να απαξιώνουν τους στημένους αγώνες τέτοιων συνδικαλιστών. Που θεωρούσαν τις κατακτημένες θέσεις περισσότερο ως εφαλτήριο για τα βουλευτικά έδρανα και λιγότερο για το καλό του κλάδου.

Και έτσι γινόταν...
Ας σκεφτούμε μόνο τους αγώνες που έπρεπε να γίνουν, αλλά δεν έγιναν, διότι αυτό ήθελε η εκάστοτε κυβέρνηση. Ή τους παράταιρους ανεπιτυχείς αγώνες. Δέστε τη Βουλή σήμερα, μετρήστε τους κομματικούς συνδικαλιστές - βουλευτές μετά τη μεταπολίτευση και θα καταλάβετε.

Όποια κυβέρνηση τα είχε καλά με τους συνδικαλιστές, μακροημέρευε. Οποια ακόμη ήθελε να υποστηρίξει τους συνδικαλιστές της, τους προέτρεπε να απεργήσουν για να τους δώσει "κάτι"

Έτσι δημιουργήθηκαν τα μισθολογικά ρετιρέ του δημοσίου. Ετσι το ενιαίο μισθολόγιο δεν υπήρξε ποτέ ενιαίο. Η καθαρά κομματική επιδοματική πολιτική κατέστρεψε κάθε έννοια δίκαιης αμοιβής των εργαζομένων. Οποιος πίεζε περισσότερο (τον λαό όμως κι όχι τα κόμματα και τις ηγεσίες) οικονομικά ή κοινωνικά κέρδιζε τα περισσότερα.

Αυτό γίνεται και σήμερα, έστω με πενιχρότερα αποτελέσματα (διαπραγματεύσεις για μη μειώσεις ορισμένων), αφού παραμονεύουν μνημόνιο, δανειστές, χρεοκοπία.

ΕίναιΙ φανερό πως οι οποιεσδήποτε μαξιμαλιστικές συνδικαλιστικές απαιτήσεις, την ώρα που περικόπτονται αγρίως μισθοί και συντάξεις, συνιστούν μάλλον πρόκληση για την υπόλοιπη κοινωνία...
Τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολα και μπορεί να γίνουν ακόμη χειρότερα αν επικρατήσει κοινωνικός αναβρασμός, κλείσιμο δρόμων, τυφλές απεργίες.

Βέβαια οι οποιοιδήποτε "εργατοπατέρες" με την τεράστια δύναμη που τους έδωσαν τα φιλικά προς αυτούς κόμματα και οι κυβερνήσεις, είναι ακόμη σε θέση να επηρεάζουν καταλυτικά την κοινωνία, την πολιτική και την πορεία της χώρας.

Μα σήμερα η Ελληνική κοινωνία αντιλαμβάνεται πως οι συντεχνίες με τα παράλογα αιτήματα τους, έχουν τελειώσει. Γι' αυτό και αντιδρά με σοβαρότητα και αυστηρότητα σε "κιτητοποιήσεις" και φαινόμενα τύπου Φωτόπουλου, Σταματόπουλου ή Μπούτα κλπ συνδικαΛΗΣΤΩΝ που ταυτίζουν τα δικά τους κρατικοδίαιτα συμφέροντα με αυτά της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού...

Το θέμα είναι, αν το ίδιο το κράτος θα έχει το σθένος και την ικανότητα να προστατεύει το δημόσιο συμφέρον και να επιβάλει στοιχειώδη δικαιοσύνη.

Δεν μηδενίζονται έτσι οι αγώνες κανενός εργαζόμενου, αλλά δεν πρέπει όλοι μαζί να "καίγονται" εξυπηρετώντας μικροκοματικές σκοπιμότητες ορισμένων.

Επιθυμούμε όλοι μια κυβέρνηση που να μας βγάλει από την παρατεταμένη κρίση, με ομαλό τρόπο. Διορθώνοντας ταυτόχρονα και τις κοινωνικές αδικίες που συσσωρεύτηκαν εδώ και δεκαετίες...

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΟΠΑΔΟΣ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική κωμωδία από το 1985.
 
Ένας χήρος πατέρας με πολλά παιδιά, προσπαθεί να επιβιώσει μαζί με την νέα γυναίκα του κάνοντας οτι περνάει από το χέρι του για να τα βγάλει πέρα. Τα τρία από τα τέσσερα παιδιά του είναι φοιτητές σε τρείς διαφορετικές πόλεις και για να καταφέρει να τα επισκέπτεται το παίζει οπαδός σε ομάδες και πολιτικά κόμματα για να εξασφαλίσει τσάμπα την μεταφορά...

Ο Κώστας Τσάκωνας σε μια ακόμα ταινία του Τάκη Βουγιουκλάκη, θίγοντας καίρια θέματα λαμογιάς και ρουσφετιού στην Ελλάδα του '80.

Δίνοντας έμφαση στην πατρική αγάπη και στις θυσίες που μπορεί να κάνει κάποιος για το παιδί του και περνώντας προφητικά μηνύματα για την καταστροφή που θα φέρει η νοοτροπία του τότε νεοέλληνα της λαμογιάς, του ρουσφετιού και της καβατζας.

ΜΝΗΜΟΝΙΟ: ΚΑΛΟ ΠΡΙΝ, ΚΑΚΟ ΤΩΡΑ, ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ, ΚΛΠ...

Ολοι μιλούν τώρα εν όψι δεύτερων εκλογών για το πόσο καταστροφικό είναι το Μνημόνιο, σε αντίθεση με το πόσο απελευθερωτική θα είναι η ψήφος που θα τους δώσουμε. Ακόμη κι αυτοί που που το έφεραν και το επέβαλλαν ψηφίζοντας του.

Μνημόνιο ή ΣΥΡΙΖΑ το τελευταίο δίλημμα του κόμματος που μπορεί να αναγκαστεί να διαχειριστεί τα πράγματα την επόεμνη μέρα. Έτσι απλά και κοφτά. Είναι το λιγότερο προκλητική η απώλεια επαφής των νεοφανών κι ανέμελων επαναστατών - πολιτικών μας με τη σκληρή καθημερινή πραγματικότητα που βιώνουμε.

Όλοι σκέφτονται την εύκολη λύση με εύκολες λέξεις: καταγγελία, ακύρωση ή επαναδιαπραγμάτευση κ.λπ. του μνημονίου. Χωρίς καν να υπάρχει ένας ουσιαστικός προβληματισμός μεταξύ των κομμάτων πάνω στο τι πρόκειται ται να ακολουθήσει αύριο.

Βλέπετε σε προεκλογικές περιόδους ενδιαφέρει η πάση θυσία υφαρπαγή της ψήφου των πολιτών, με στρογγυλοποιήσεις, αοριστολογίες, ευχολόγια και καυτά διλήμματα.

Ποιος όμως εκφοβίζει έτσι τον λαό, ή ποιος τον φοβάται;

Στη λύση του μνημονίου μάς οδήγησαν πρώτα η ανικανότητα και η αχρειότητα των πρώην κομμάτων εξουσίας Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ, με τον αλόγιστο δανεισμό τους για να  τρέφεται το πελατειακό κράτος που  κατασκεύασαν μεταπολιτευτικά.

Αλλά το Μνημόνιο ήλθε κι από τους επαγγελματίες συνδικαλιστές του ΠAME και του ΣYPIZA. Που με τις πάντα αντιπολιτευτικές πρακτικές που ακολουθούσαν για χρόνια και πριν το Μνημόνιο συνετέλεσαν στη διάλυση της οικονομίας.

Ποιοι ζητούσαν συνεχώς διορισμούς; Ποιοι ανάγκασαν σε φυγή στο εξωτερικό άπειρες βιομηχανίες; Ποιοι κατέστρεψαν μεθοδικά την μικρομεσαία οικονομία με τις συνεχείς  απεργίες, τις πορείες, καταλήψεις, κλεισίματα δρόμων και λιμανιών, καταστροφές και  βανδαλισμούς; Ποιοι νέκρωναν επί τούτου και μεθοδικά κάθε λίγο και λιγάκι το κέντρο;

Ας μας πουν τέλος πάντων, τα κόμματα που φιλοδοξούν να διαχειριστούν μετεκλογικά το Μνημόνιο, με ποιους σοφούς εγγυημένης επάρκειας, αμεροληψίας και εμπειρίας θα το πράξουν. Με ποιο άραγε αξιόπιστο επιτελικό όργανο θα αναδιατάξουν τις δομές του κράτους; Θέλουμε δράσεις με ονόματα και όχι "βλέπουμε και κάνουμε" στην πορεία. H αγωνία των πολιτών είναι πώς θα βγούμε, αν βγούμε ποτέ με τέτοιες αντιφατικές πολιτικές και με τους σημερινούς πολιτικούς από την κρίση.

Τα κόμματα δυστυχώς περί άλλα τυρβάζουν, όπως για τους όρους της τηλεμαχίας μόνο δυο από τους τόσους αρχηγούς. Δεν συμφωνούν λέει ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ για το debate, για μερικές ασήμαντες λεπτομέρειες...Γιατί, πού, πότε και γιατί συμφώνησαν ποτέ; Εδώ ο κόσμος καίγεται, τα επιχειρήματά τους για το debate που δεν θα γίνει μας μάραναν...

Δείχνουν να μην αντιλαμβάνονται ότι οι καιροί άλλαξαν. Ότι εφεξής οι αυτοδύναμες μονοκομματικές ή και  οι δικομματικές κυβερνήσεις ανήκουν στη σφαίρα του ονείρου. Ότι μια συνεργασία όλων με ένα ελάχιστο και άμεσα εφαρμόσιμο πρόγραμμα σύγκλισης είναι απαίτηση του λαού.

Πριν είναι αργά για όλους μας...

ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΙ ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ...

Από τα καλά της κρίσης και της απαξίωσης κομμάτων και πολιτικών, είναι ότι οι σύγχρονοι προεκλογικοί αγώνες διεξάγονται στα τηλεοπτικά κανάλια, αφήνοντας ελεύθερες τις πλατείες και τα μπαλκόνια από βαβούρα και σκουπίδια, αφού ούτε στα όνειρα τους δεν μαζεύουν αρκετό κόσμο να ακολουθεί τις "εκστρατείες" τους κουνώντας σημαιάκια...

Και πάλι βέβαια προεκλογικά δρώμενα σε όλο το Ελληνικό μεγαλείο τους: με τις ανούσιες δηλαδή, μνημονιολογικές ή αντιμνημονιολογικές φλυαρίες των εκπροσώπων των κομμάτων σε ατέρμονες συζητήσεις...

Χωρίς αυτοί να τολμούν να υπεισέλθουν στην πραγματική ουσία των προβλημάτων της κοινωνίας. Όπως, ας πούμε την τρομακτική αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που χάνουν τη δουλειά τους, για τους νέους που δεν πρόκειται να βρούν σύντομα ή ποτέ, αλλά κυρίως των άλλων που απελπισμένοι από ότι τους επιφυλλάσει το μέλλον οδηγούνται στην αυτοκτονία.

Από τα τηλεοπτικά κανάλια και τους "καλεσμένους" (οι ίδιοι γνωστοί και ανούσιοι ξανά και ξανά, ανα βδομάδα και κανάλι), ενώ από τη  άλλη απουσιάζει παντελώς ο λαός. Έστω κι αν υποστηρίζουν όλοι οι ομιλούντες ότι ομιλούν εν ονόματί του...

Θα δείτε να μονολογούν μεταξύ τους με έναν απόλυτο κομματικό αυτισμό και μια εσωστρέφεια που χαρακτηρίζει δεκαετίες το πολιτικό μας σύστημα. Τα δε ΜΜΕ αμιλλώνται στο να παρουσιάζουν τα ευνοούμενα από αυτά κόμματα, με τους ευνοούμενους συνομιλητές και ανώδυνα θέματα - ερωτήσεις, με το αζημλιωτο για δαύτα κάτω πάο το τραπέζι, όπως θα αποκαλυφτεί πάλι μετά...

Έχει κανείς την αίσθηση ότι οι εκλογές δεν γίνονται για τον τόπο, αλλά για τα ΜΜΕ, όπως παλαιότερα για ορισμένα τυπογραφεία αφισών και τους πρόθυμους αφισοκολλητάδες...

Από το πρωί μέχρι το βράδυ παρελαύνουν ποικίλα πρόσωπα και ακούγονται οι πιο ετερόκλητες απόψεις. Που συνήθως άλλη όψη έχουν με το φως του ήλιου κι άλλη με τη δύση του.

Από την πρώτη έως τη δεύτερη προεκλογική περίοδο κόμματα, πολιτικοί μας τα έχουν πρήξει με όσα λένε και σχεδιάζουν για μελλοντικές ουσιαστικές αλλαγές σε όλους τους τομείς. Αλήθεια, αυτοί πότε θα αλλάξουν, για να αλλάξουν και τα πράματα;

Και όμως οι συμμετέχοντες στους καθημερινούς ανούσιους μονολόγους δείχνουν να πιστεύουν πως υπάρχουν κάποιοι που ενδιαφέρονται για τα λεγόμενα τους. Ή πως βρίσκονται κάποιοι που σπαταλούν χρόνο ενώ έξω είναι καλοκαίρι, για να τους παρακολουθούν...

Αλλά η επικοινωνία, επικοινωνία...Όταν μάλιστα προέρχεται από το τετράγωνο κουτί του σαλονιού μας...

ΠΟΛΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΜΑ ΠΟΥ Η ΕΥΘΥΝΗ;

Μετά το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης του Μάη, αποκαλύφτηκε ξεκάθαρα η δυσκολία στην πολιτική επικοινωνία και συναίνεση μεταξύ των αρχηγών κομμάτων, δεδομένου ότι όλοι τους είχαν εκ των προτέρων στο μυαλό τους τις επόμενες εκλογές, αφού το αποτέλεσμα δεν ικανοποιούσε κανέναν τους.

Αρχής γενομένης από τον Σαμαρά (Ν.Δ.), αλλά και τον Τσίπρα (ΣΥΡΙΖΑ) που το ποσοστό του 17% τον μέθυσε. Το ΚΚΕ ήταν το μόνο ειλικρινές και συνεπές κόμμα στις απόψεις και την τακτική του. Απέσχε από κάθε διαδικασία, μη έχοντας σχέση με την εποχή και την πραγματικότητα. Αλλά και η ΔΗΜ.ΑΡ. όπως και το κόμμα των "Ανεξάρτητων Ελλήνων" δεν είχαν καμιά πρόθεση να συμβάλλουν στη λύση του αδιεξόδου. Είτε φοβούμενα τον αφανισμό τους λόγω των ευθυνών και της φθοράς που θα επωμίζονταν, είτε επειδή πιστεύουν ότι ο λαός θα τους ενισχύσει περαιτέρω.

Γευθήκαμε για τα καλά τις συγκεχυμένες προοπτικές -  προγραμματισμούς του κάθε κόμματος, ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με τα μέλλον. Κανείς δεν μας λέει ξεκάθαρα τι ακριβώς σκέφτεται σχετικά με την Ευρώπη, το ευρώ και ο μνημόνιο. Και τι θα πράξετε αν οι Ευρωπαίοι δεν αποδεχθούν την αλλαγή των όρων του μνημονίου που θα προτείνετε;

Να μιλήσουν για την επόμενη μέρα, για τα νέα χαράτσια που έρχονται, για την όποια άμεση αλλαγή έστω και μικρή, στη σκληρή καθημερινότητα των πολιτών, για την αλλαγή του κλίματος στην Ευρώπη και πάνω απ' όλα για την ανεργία και την ξενόφερτη εγκληματικότητα. Απαντήσεις συγκεκριμένες χρειάζονται στα προβλήματα που θ'αντιμετωπίσει ο κόσμος τους επόμενους 2- 4- 6 μήνες, διότι είναι πολλοί πια εκείνοι που δεν έχουν ούτε αυτόν τον χρονικό ορίζοντα...

Κανείς δεν προτείνει μια εφικτή λύση. Αυτοσχεδιάζουν με μεγαλόσχημα λόγια και άπειρες ανεφάρμοστες προτάσεις από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ.

Παράλληλα με την αλαζονεία προμετωπίδα της Ν.Δ. και των «Ανεξάρτητων Ελλήνων», με τον δήθεν ταπεινό μα αμετανόητο λόγο του κ. Βενιζέλου (ΠΑΣΟΚ), με την απόλυτη αδιαλλαξία του ΣΥΡΙΖΑ, με το ήξεις, αφήξεις του  Κουβέλη (ΔΗΜ.ΑΡ.) και το όχι σε όλα και όλους του ΚΚΕ, τι το καινούργιο να περιμένει κανείς με τις επαναληπτικές εκλογές; Μάλλον μία από τα ίδια, πιθανόν με ελάχιστες παραλλαγές ως προς τα ποσοατά που θα πάρουν τώρα...

Και πάλι το μπαλάκι είναι στους ψηφοφόρους που αυτή τη φορά ζυγίζοντας και τους καιροσκοπισμούς των κομμάτων, ελπίζουμε να ψηφίσουν πιο ώριμα, με μεγαλύτερη νηφαλιότητα και υπευθυνότητα. Οι ψηφοφόροι δεν είναι κουκιά για να μεταφέρονται και να μεταβιβάζονται τόσο απλά, όπως ελπίζουν να γίνει οι ηγεσίες των κομμάτων. Μα πως θα δείξουν ποια πρόσωπα θέλουν με τις αρχηγικές λίστες υποψηφίων, χωρίς την δυνατότητα σταυρού προτίμησης;

Τα κόμματα άλλη μια φορά δεν αφουγκράστηκαν την αγωνία της κοινωνίας. Αγνόησαν την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού που εκφράζει δημοσκοπικά (μετεκλογικά) την επιθυμία του (κατά 72%) για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας.

Με οποιοδήποτε μάλιστα κόστος γι' αυτά. Ούτε φυσικά και το γεγονός ότι το 78% των ερωτηθέντων θέλει την παραμονή μας στο ευρώ. Αποδείχθηκε για μια άλλη φορά ότι το μικροκομματικό συμφέρον προέχει του εθνικού κι ότι ο πολιτικαντισμός ζει και βασιλεύει στη χώρα μας.

Με τόσο ρευστή κατάσταση, με μια τέτοια αβεβαιότητα να κυριαρχεί στην Ευρώπη και τον κόσμο, με την αλλαγή συσχετισμών και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, με την προσοχή όλου του δυτικού κόσμου και της οικονομίας στραμμένες στην Ελλάδα, τι περισσότερο να περιμένει κανείς από αδρανή και αυτιστικά κόμματα;

Θα προκάνουμε να ελέγξουμε τις εξελίξεις προς όφελος μας, ή θα μας υπερφαλαγγίσει η επερχόμενη κατάρρευση της χώρας;

ΑΝ ΥΠΗΡΧΕ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ...

Αν υπήρχε υπεύθυνος αρχηγός του Ελληνικού κράτους με βούληση και κύρος, κάτι  που δεν φαίνεται διαθέτει το σημερινό αρρωστάρικο ανθρωπάκι που καταλαμβάνει τη θέση, ίσως να επέμενε στη συνεύρεση των ανεπαρκών όπως αποδεικνύονται "αρχηγών" που δεν μπορούν να βάλουν την Ελλάδα πάνω από το προσωπικό τους συμφέρον, γύρω από ένα τραπέζι.

Θα ρωτούσε ποιοι είναι οι εθκικοί στόχοι μας ως Ελλάδα. 1 Να μείνουμε ως χώρα στο ευρώ, 2 Να φύγουμε σταδιακά από το μνημόνιο 3...4.... 5...κλπ κλπ θα πίεζε να καταλήγανε σε μία κοινή απόφαση πάνω σε 5-10 άξονες.

Την επόμενη μέρα θα φώναζε με δική του πρωτοβουλία τους τεχνοκράτες, τους συμβούλους και τα ανεκμετάλευτα μυαλά αυτής της χώρας που κάθε μέρα καταθέτουν λύσεις σε έγκυρες οικονομικές εφημερίδες κι ακόμη από τους άλλους, από κείνους που διαπρέπουν σε κάθε τομέα στο εξωτερικό αλλά εδώ δεν τους δινει κανείς καμία σημασία.

Θα μάζευε 20 άτομα και θα τους έδινε τις αποφάσεις - οδηγίες των "αρχηγών" που υποτίθεται εκπροσωπούν τον λαό που τους ψήφισε) και θα τους έκλεινε μέσα στο  ίδιο γραφείο συσκέψεων για 3 μέρες να βρούν τις εφικτές κι άμεσα εφαρμόσιμες λύσεις για μια κυβέρνηση με χρονικό περιθώριο τα 2 χρόνια.

Θα επέλεγε έναν Έλληνα πρόθυμο και ικανό να υλοποιήσει το πρόγραμμα να του αναθέσει την πρωθυπουργία.

Μετά θα όρκιζε την κυβέρνηση με πρόσωπα που θα διάλεγε αυτός ο πρωθυπουργός μόνος κι ανενόχλητος. Οχι μικροκομματισμοι, πολιτικά παιχνίδια, αλισβερίσια, απίθανοι "όροι και προυποθέσεις" συμφεροντολογικοί υπολογισμοί, κομματικές ισσοροπίες και σκοπιμότητες.

Όπως κάνανε τώρα όλοι οι πολιτικοί που θα ξαναπάμε στην κάλπη για απανωτές εκλογές κι αυτοί θα ψάχνουν μέχρι τότε ποιός φταίει λέει περισσότερο...

Μα με τους ίδιους αρχηγούς, τα ίδια κόμματα, τις ίδιες νοοτροπίες και φοβίες και προπαντός τους ίδιους ψηφοφόρους όπως πριν ένα μήνα, τι περιμένουν ν' αλλάξει τώρα, ριζικές ανατροπές δεν γίνονται σε ένα μήνα πέρα από μια μικρή μεταβολή πάνω - κάτω στα ποσοστά τους και ίσως αντί 7 να έχουμε 8, 9 κόμματα εντός της επόμενης βουλής;

Γιατί εγώ βλέπω να αλλάζει άλλη μια ημερομηνία αναβολής του προβλήματος της χώρας, με τις μεθεπόμενες εκλογές του Ιουλίου, μετά και τις νέες αδιέξοδες κόντρες ΚΑΙ στη νέα βουλή...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ...

Το σημαντικό εκλογικό ποσοστό που έφερε η Χρυσή Αυγή και που έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία στο εφησυχασμένο πολιτικό μας σύστημα, ( οι υπόλοιποι, εμείς που κυκλοφορούμε και ζούμε στην πραγματικότητα το ξέραμε από καιρό), δεν χρειάζεται ούτε περισπούδαστες αναλύσεις, ούτε πολλές θεωρητικές φιοριτούρες και λεκτικές ακροβασίες για να εξηγηθεί.

Δεν χρειάζεται ούτε καν αφορισμούς. Aπό το είδος των αντιδράσεων φαίνεται πως είμαστε σε καλό δρόμο ως λαός για μια κάθαρση.

Ήδη άρχισαν τα ψευτοκλάματα και οι διαμαρτυρίες από τα τσιράκια των νταβατζοκάναλων κι εφημεριδάδων εργολάβων από τη μια και από τους ραββίνους του ΚΙΣ από την άλλη, που όπως δείχνουν προτιμούν και βολεύονται τόσα χρόνια με τους "άλλους" εκλεκτούς του λαού, αυτούς που πρόθυμα γονατίζουν και υπακούνε εντολές σε στοές. Θα ακολουθήσουν σίγουρα κι άλλες μυξοπαρθένες και κάθε λογής αριστερίζοντες φοβικοί.

Αυτοί ζούνε στον κρυφό κόσμο τους καλυμένοι και προστατευμένοι μα όλοι οι υπόλοιποι ζούνε στον πραγματικό, όπως οι πρώτοι τον κατάντησαν εσκεμμένα ή με παραλείψεις, μάλιστα καθείς μόνος κι απροστάτευτος...

Και να η εγκληματικότητα και οι συμμορίες με καταμερισμένη δράση κι αγαστή συνεργασία και να τα διάφορου χρώματος γκέτο στις γειτονιές και κανενός αρμόδιου το αυτί να μην ιδρώνει παρά τις συνεχείς εκκλήσεις του κόσμου...

Λοιπόν τι λέτε αυτοί (οι αρκετοί για αρχή), που ψήφησαν ΧΑ νοιάζονται κατά βάθος αν ο Μιχαλολιάκος πριν 35 χρόνια γιόρταζε τα γενέθλια του Χίτλερ (όποιος θέλει είναι ελεύθερος να γιορτάσει κι αυτά του Μάο, του Τσε, του Έλβις ή του Μίκι Μάους, χωρίς να παρεξηγείται κανείς), αν χαιρετά στρατιωτικά για σπάσιμο ή αν αύριο πέσει και πάρει 20 κάμψεις στο Σύνταγμα μπροστά στον άγνωστο στρατιώτη;

Εδώ η Κανέλη είναι στην βουλή τόσα χρόνια και κάνει σαν τη λυσσασμένη σκύλα όποτε τη βάλουν να μιλήσει, δυο - τρείς ακόμη γραφικοί θα τη χαλάσουν;

Όσο για τα εγερτήρια, αυτά μπορούν να περιορισούν στα μέλη μεταξύ τους κι όχι στους υπόλοιπους ανθρώπους σε ανοιχτες εκδηλώσεις, δεν θα διατάζει όλο τον κόσμο ούτε τώρα ούτε ποτέ στην φαντασία του κι ας επιλέξει ο ίδιος αν θέλει να δείχνει προς τα όξω σαν αρχηγός κόμματος ή σαν κομπλεξικός δεκανέας νεοσύλλεκτων.

Μια αποστολή του ανέθεσαν όλοι όσοι τον προτίμησαν, πρωτίστως να ξεβρωμέσει την Ελλάδα από την αφρο-ασιατική-βαλκάνια πλέμπα που μαγαρίζει τον τόπο όπου κι αν την πάνε, αρχίζοντας από τους πιο επικίνδυνους και δευτερευόντως ή παράλληλα με το κύριο έργο του να ξεμπροστιάσει την "διαπλοκή" που έχει αποθρασυνθεί τόσο για το κέρδος, που ένας τους έφτασε να νοθεύει ως και τα καύσιμα του στρατού που ο ίδιος αποκλειστικά προμηθεύει το κράτος. διαπλοκή που με τις αντιδράσεις της δείχνει να φοβάται τη ΧΑ περισσότερο από τους αραπάδες...

Αφού τα λοιπά κόμματα κι αποκόμματα δεν κάνουν τίποτα ουσιατικό να καθαρίσει η πατρίδα μας από όλους τους αχρείαστους λαθρομετανάστες και τα αδίστακτα διαπλεκόμενα συμφέροντα που εγκληματούν, εδώ είναι η χρησιμότητα του κόμματος αυτού, η αποστολή του, από εδώ αντλεί την τωρινή του δύναμη και παρουσία στην βουλή.

Εσύ ο απλός πολίτης που δεν μπορείς να κάνεις κυριολεκτικά τίποτα για τα παραπάνω, μα ζεις τον αγώνα για επιβίωση, τη φτώχεια σου, το δράμα της ανεργίας σου, την καθημερινή ξενόφερτη εγκληματικότητα ενάντια σε σένα και την οικογένεια σου, τι τσινάς;

Απατεώνας εργολάβος δημοσίων έργων είσαι και τους θες για φτηνά μεροκάματα;

Μεγαλοσιφλικάς με κληρονομικές εκτάσεις για καλλιέργεια και συγκομιδή;

Διεφθαρμένος μιζαδόρος που επωφελείσαι πολλαπλώς από την κατάσταση που δημιούργησες από το πόστο που σε βάλανε;

Αναλαμβάνεις "καθαρισμούς" πολυκατοικιών και γραφείων με σκλαβωμένους εργάτες;

Κλεπταποδόχος μαντρατζής με παλιοσίδερα, αγοράζεις κλεμένα κοσμήματα  - χρυσαφικά ή μήπως παραγωγός - εισαγωγέας άχρηστων CD - DVD - ψιλικών και λοιπών "μαϊμούδων" προϊόντων να κοροϊδεύεις τον κόσμο και θες άβουλο πλήθος από πλανόδιους πωλητές;

Νοικιάζεις το αχούρι σου με το κεφάλι, στριμώχνεις 20 και βάλε μαυριδερά τομάρια σε ένα δωμάτιο για να έχεις αφορολόγητα έσοδα, μαγαρίζεις τη γειτονιά σου με την παρουσία τους και τις αρρώστιες τους και ζητάς και τα ρέστα;

Σκοπεύεις να ανοίξεις μπορντέλλο με αραπίνες ή μπάρ - καφενείο με πρόθυμες πουτάνες κάθε ράτσας, να μαζεύουν τα σάλια από τους στραβοχυμένους αγαμίες της περιοχής με το αζημίωτο; 

Πούστης (gay σήμερα) είσαι και γυρεύεις τακτικά αράπικο άφθονο και φτηνό από τον δρόμο;

Ή ανήκεις στους ιδεολόγους μαλάκες του τίποτα, που πάνε στις λαϊκές αγορές και επίμονα απαιτουν λεφτά, ρούχα και τρόφιμα ενοχλώντας προκλητικά τον φτωχό κόσμο για να τα μοιράζουν σε δαύτους, ενώ οι ίδιοι οι αυτόκλητοι "αλληλέγγυοι" ποτέ δεν βάζουν το χέρι στην τσέπη ή στην ντουλάπα τους.
Πεταμένα έξοδα, σε πηγάδι χωρίς πάτο...

ΥΓ. Προσωπικά δεν τους ψήφισα αυτούς στην ΧΑ τούτη τη φορά, έχω άλλους αξιόλογους να στηρίζω τώρα σε άλλον πολιτικό χώρο. Εξάλλου βασική αρχή μου είναι να ψηφίζω πρόσωπα κι όχι κόμματα και ιδεολογίες, αυτά τα ελάχιστα πρόσωπα που γνωρίζω, μιλάμε τακτικά και συννενοούμαστε, ποτέ φανφαρόνους γνωστούς ή αγνώστους με κομματική πελατεία που τους ακολουθεί πιστά, που με σνομπάρουν, με αγνοούν, με κοροιδεύουν, μου προτάσσουν ονόματα και καταγωγή, οικογένειες και τζάκια μα ποτέ δεν με ακούνε.

Στο μέλλον όμως αν οι επιλογές μου αποδειχτούν ανεπαρκείς και τα κόμματα τους συνεχίσουν να αδρανούν στα παραπάνω θέματα κι αν η αποστολή της ΧΑ βαίνει καλώς, ίσως να γνωρίσω και κάποιους προσωπικά κι αποδειχτούν σωστοί και συμβατοί με μένα, τίποτα δεν είναι δεδομένο, ούτε εγώ κολλάω σε ψεύτικες διαχωριστικές γραμμές...

ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ...

Βραδιά εκλογών και πανσέληνος, η συγκυρία το έφερε να είναι πιο μεγάλη και φωτεινή από άλλες φορές.

Σιγά ένα τέτοιο βράδυ που θα κάθομαι να παρακολουθώ αποτελέσματα από εκλογικά τμήματα και δηλώσεις κερδισμένων ή χαμένων...

Χαλάρωση σε τόπο ήσυχο κι έρημο, ανασυγκρότηση του νού μακριά από κανάλια με τους γνωστούς κι αναμενόμενους "καλεσμένους" με την συνήθη τους μπουρδολογία κι επιστροφή αργά, όταν πια τα πολιτικά πράγματα είχαν ξεκαθαρίσει...

Όλα πήγαν όπως τα περίμενα και τα φανταζόμουν καιρό τώρα, χωρίς exit poll και πολύπλοκες αναλύσεις. Έπεσα έξω μόνο στα πόσα κόμματα θα έμπαιναν στην βουλή, περίμενα ένα - δυο ακόμη οριακά.

Κατά τα άλλα ούτε αυτοδυναμία κανείς φαντασμένος, πολλοί μαλάκες δεν πήγαν να ψηφίσουν τη μόνη μέρα που μπορούσαν να εκφράσουν γνώμη με σημασία πέρα από συλλαλητήρια και διαμαρτυρίες, αφήνοντας σε άλλους το μέλλον τους, μα ο εκλεκτός μου βγήκε βουλευτής, οι ανεπιθύμητοι και προκλητικοί απομακρύνθηκαν επιτέλους, μια ακροδεξιά άνοδος ως χρήσιμο αντίβαρο στο αριστερό σκηνικό, όποιος με διάβαζε τις προηγούμενες μέρες δεν θα είχε καμιά έκπληξη.

Άντε τώρα, πάμε παρακάτω να δούμε τι θα ξετελέψει με το νέο πολιτικό τοπίο, ή θα επαναλαβω το ίδιο σε μερικές εβδομάδες, στις νέες εκλογές λόγω αδιεξόδου;

ΑΝΟΔΟΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ...

Η άνοδος της ακροδεξιάς είναι πανευρωπαϊκό φαινόμενο. Δείτε τη Λεπέν στις Γαλλικές εκλογές που πήρε 20% και παρ' ολίγο να κερδίσει και τον Σαρκοζί.

Στην Ελλάδα η Χρυσή Αυγή διεκδικεί και ίσως πετύχει είσοδο στη Βουλή χαιρετώντας ναζιστικά. Για να δούμε τότε το πολιτικό σύστημα πώς θα αντιδράσει. Διότι για την άνοδο των άκρων υπεύθυνα είναι τα πολιτικά κόμματα και η πολιτική τους. Η ανικανότητα, η διαφθορά, ο παράνομος πλουτισμός, η αδιαφορία για τη χώρα και το λαό και πολλά άλλα είναι θέματα που οδηγούν στη στροφή των πολιτών στα άκρα.

Βασική αιτία της ανόδου της ακροδεξιάς είναι η εγκατάλειψη του κέντρου της Αθήνας και των λοιπών πόλεων στην ξενόφερτη ιδίως εγκληματικότητα και η αδυναμία διαχείρισης της μεταναστευτικής εισβολής από μια ανεπιθύμητη αφρο-ασιατική-βαλκανική πλέμπα που μαγαρίζει τον τόπο όπου κι αν την πάνε. Και αυτή η επικίνδυνη σαβούρα δεν είναι οι Φιλλιππινέζες που ζουν μαζί μας τόσα χρόνια χωρίς προβλήματα, ούτε εκείνοι από όποιον τόπο που ήρθαν να ζήσουν στον τόπο μας με τις οικογένειες τους δουλεύοντας έντιμα σεβόμενοι την χώρα που τους φιλοξενεί και δεν βλέπω να τους κυνηγά κανείς.

Υπάρχουν όμως πολλές χιλιάδες περιφερόμενοι αλήτες που κουβαλήθηκαν με μοναδικό σκοπό να λεηλατήσουν και να πλιατσικολογήσουν στη χώρα μας. Τα ίδια έκαναν και στις δικές τους χώρες στους άλλους κατοίκους ή στους τουρίστες, πριν τους δοθεί η ευκαιρία για μετανάστευση, να τους φορτωθούμε εμείς. Ακούω καλοκάγαθες γριούλες που ζούνε σε γειτονιές που κατάντησαν γκέτο βορειο-αφρικανών κι έχουν πέσει θύματα τους πολλαπλώς, να λένε μεταξύ τους: όχι να διώξουν απλώς τους ανεπιθύμητους ξένους, μα να τους ξεκάνουν όλους εδώ μην τύχει να ξαναγυρίσουν, είναι "φασίστες" οι γριές; Ποιός τους έκανε να μιλάνε έτσι;

Αυτοί πρέπει να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά με όποιον τρόπο, πάει και τελείωσε!
Στο κάτω - κάτω κάποιος πρέπει να κάνει την βρωμοδουλειά, δεν είναι πρόθυμος να βγεί κανείς άλλος να κυνηγά μαυριδερούς εγκληματίες κι αλήτες, έλαχε σε αυτούς ο κλήρος. Και αν στη θέση του γελοίου σημερινού αρχηγού ήταν ηγέτης της Χρυσής Αυγής ένας άλλος τύπος πιο συγκροτημένος, έξυπνος κι...εμφανίσιμος, υπό τις παρούσες συνθήκες στα γκέτο των πόλεων θα έπαιρνε ως και αυτοδυναμία...

Εδώ και χρόνια ικετεύουν οι κάτοικοι στο κέντρο της πρωτεύουσας και σε άλλες πόλεις της χώρας, για αντιμετώπιση του φαινομένου της λαθρομετανάστευσης. Ικευτεύουν για λίγη ασφάλεια στην καθημερινότητα τους. Και δε ζητούν τον Χρυσοχοϊδη να κάνει αυτοψία στο κέντρο με καμιά 10αριά επίλεκτους μπάτσους και τις κάμερες να τον ακολουθούν όπως έκανε σε μια εκπομπή. Όταν λοιπόν την ασφάλεια δεν τους την παρέχει το κράτος αλλά η Χρυσή Αυγή, τότε ας μην παραξενεύονται για την ακροδεξιά που ανεβαίνει.

Την τελευταία 5ετία οι Χρυσαυγίτες έχουν οργανώσει ομάδες βοήθειας ηλικιωμένων και ανήμπορων στις περιοχές γκέτο, εκεί που δεν πατάει αστυνομία. Το γνωρίζει το επίσημο κράτος, έκανε όμως τίποτε για να το αποτρέψει;

Κι όταν μπήκε για πρώτη φορά νόμιμα στο δήμο της Αθήνας με σύνθημα την ασφάλεια στον Αγιο Παντελεήμονα κι αλλού, γιατί οι κυβερνήσεις αδιαφόρησαν, γιατί δεν άκουσαν το καμπανάκι;
Άλλωστε, είτε κόκκινος, είτε μαύρος είτε πράσινος είτε μπλέ ο φασισμός είναι ένας. Καταστρέφει, δεν αποδέχεται την άλλη άποψη, ομνύει σε ιδεολογίες ακραίες, βιαιοπραγεί.

Καμιά διαφορά δεν μπορεί να βρει κανείς στους ναζιστές Χρυσαυγίτες και στους δήθεν "επαναστάτες", ακραριστερούς ή αναρχικούς. Το ίδιο θρασύδειλοι είναι που χτυπάνε και τρομοκρατούν. Και πρέπει να έχουν την ίδια αντιμετώπιση, απομόνωση, καταδίκη, πάταξη. Να βγάλουν όλοι τις κουκούλες...

Για να ανακοπεί η άνοδος της Χρυσής Αυγής το πολιτικό σύστημα που θα προκύψει από τις εκλογές πρέπει να δώσει άμεση λύση στο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης και της ασφάλειας των πολιτών, πειστικά με πράξεις όμως και όχι με ευχολόγια.

Κάποιοι από τους "φωστήρες" που πάντα πέφτουν έξω στις προβλέψεις τους βαυκαλίζονται ότι η είσοδος της Χρυσής Αυγής στη Βουλή είναι απλώς ένα συγκυριακό φαινόμενο που ως τις επόμενες εκλογές θα ξεφουσκώσει, μα όσο δεν θα δίνεται αποτελεσματική λύση στο πρόβλημα, η Χρυσή Αυγή θα αποδεικνύεται ότι ήρθε για να μείνει και ίσως καταφέρει να οργανωθεί αποτελεσματικότερα στο μέλλον.

Εμένα προσωπικά το μόνο που με ενοχλεί στο θέμα, είναι ότι ιδιοποιήθηκαν σύμβολα Ναζιστικά που δεν έχουν καμιά θέση στην Ελληνική Ιστορία...

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΑΒΕΒΑΙΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ...

Φαίνεται μια αποστροφή της μεγάλης πλειοψηφίας στην σκέψη μίας αυτοδύναμης κυβέρνησης στις επόμενες εκλογές. Υπάρχουν πολλοί ψηφοφόροι οργισμένοι με τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος, δηλαδή με τα κόμματα και με τα πρόσωπα που τα συναπαρτίζουν.

Οτι το πολιτικό σύστημα και τα κόμματα εδώ στην Ελλάδα θεωρούνται συνώνυμα του ρουσφετιού, της διαφθοράς, του διορισμού ημετέρων, της αναξιοκρατίας και της αναποτελεσματικότητας όταν πρόκειται για το συμφέρον του πολίτη.

Το πραγματικό πρόβλημα των κομμάτων σε αυτές τις εκλογές είναι ότι θα έχουν απέναντί τους ένα διαφορετικό εκλογικό σώμα, εξαπατημένο, υποψιασμένο και πολύ θυμωμένο.

Με διάθεση να τιμωρήσει τους πάντες.

Υπάρχει διάχυτη μια αμφιβολία για το κατά πόσο τα κόμματα το έχουν αντιληφθεί.

Για τις απαντήσεις που καλούνται να δώσουν τις επόμενες προεκλογικές εβδομάδες: Για τα δύσκολα που θα συνεχιστούν και τα ακόμη δυσκολότερα που θα προκύψουν.

Για το αν διαθέτουν την τόλμη, να πάρουν καθαρή θέση από τώρα σχετικά με την προοπτική της μετεκλογικής συνεργασίας. Να πουν με ποιόν θα μπορούσαν να συνεργαστούν και υπό ποιές προϋποθέσεις.

Και όχι να πασάρουν την σχεδόν απίθανη προσδοκία περί αυτοδυναμίας, που θα διαψευτεί την επομένη των εκλογών. Να μας πουν με ποιούς θα κυβερνήσουν. Τα ονόματα να είναι στο τραπέζι.

Και το κυριότερο το ζήτημα που προκύπτει είναι ποιο κόμμα θα ενημερώσει με ειλικρίνεια προεκλογικά ποιά θα είναι και πως προτίθεται να ψηφίσει τα νέα μέτρα που θ' απαιτηθούν μετεκλογικά...

Είναι απαντήσεις που απαιτεί κάθε (γνωστικός) ψηφοφόρος πριν από αυτές τις εκλογές...

ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ;

Tην ώρα που κόβονται συντάξεις, οι μισθοί όσων ακόμη εργάζονται είναι εντελώς απαξιωτικοί και οι περισσότεροι Έλληνες αναζητούν μάταια τρόπους να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες και να αντεπεξέλθουν στηαπανωτή ή φορολογία, τα κόμματα θα εισπράξουν 7.030.714,29 ευρώ ως τακτική χρηματοδότηση και 689.285,71 ευρώ ως οικονομική ενίσχυση για ερευνητικούς (;) και επιμορφωτικούς σκοπούς. Σύνολο: 7.720.000 ευρώ για τους πρώτους τρεις μήνες του 2012.

Το 2010 και το 2011 τα κόμματα είχαν λάβει για ερευνητικούς και επιμορφωτικούς σκοπούς 4.357.140 ευρώ και 4.823.089 ευρώ αντίστοιχα.

Και η εύλογη απορία είναι τι ερευνητικούς σκοπούς έχουν να υλοποιήσουν οι κομματικοί φωστήρες, όταν μάλιστα βρίσκονται σε προεκλογική περίοδο; Ποιά άραγε να είναι η καλύτερη θέση για τις αφίσες που πρόκειται να γεμίσουν τους τοίχους σε λίγο; ποιό το αποτελεσματικότερο καμουφλάζ για να κυκλοφορούν οι νυν βουλευτές στις επαρχίες τους χωρίς να τους αναγνωρίζει και να τους μοτσάρει ο κόσμος; ποιό χρώμα και κόμπος γραβάτας κρύβει καλύτερα την ανικανότητα σκέψης και ομιλίας; ή με τι φάρμακο θα γίνουν πιο εύπεπτες οι προεκλογικές μπούρδες που θ' αμολούν τα στελέχη τους στις προεκλογικές περιοδείες;

Νομίζουν πως τους δίνει κανείς γνωστικός πολίτης σημασία ακόμη;

Την ίδια ώρα τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά Ιδρύματα αδυνατούν να καλύψουν βασικές ανάγκες σε ερευνητικό προσωπικό και υποδομές και κάποια κλείνουν...

Και για να έχουμε μέτρο σύγκρισης: Πέντε νέοι ερευνητές κοστίζουν περίπου 120.000, ένα κινητό εργαστήριο αναλύσεων για την τεχνική στήριξη των αγροτών κοστίζει 160.000, η δημιουργία ενός τεστ για την ταυτοποίηση της αυθεντικότητας (ποικιλία κ.λπ.) κοστίζει 700.000.

Αλήθεια πιστεύουν κάποιοι ακόμα και σήμερα ότι η έρευνα και η καινοτομία την οποία όλοι προβάλουν ως μοχλό ανάπτυξης, θα πρέπει να γίνεται από τα πολιτικά κόμματα και τα ερευνητικά Ιδρύματα της χώρας (κάποια με αξιόλογο ερευνητικό έργο στην επαρχία κι άγνωστα στο κέντρο) πρέπει να κλείσουν;

ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΑ;

Πάμε λοιπόν όπως πάμε, για εκλογές. Από κόμματα και κομματάκια άλλο τίποτα...

Στη Ν Δ το σύνθημα περί οικονομικής ενίσχυσης του κόμματος συνοψίζεται στο "Δυνατή Νέα Δημοκρατία". Απλά στέλνει όποιος γαλάζιος μπουνταλάς θέλει ένα μήνυμα με χρέωση 1,48 ευρώ υπέρ του κόμματος του.

Το ΠΑΣΟΚ επανέρχεται μετά την εκλογή Βενιζέλου στη προεδρία, με κείνο το κλασικό πια "το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ενωμένο δυνατό", με τα 2 ευρώ που πλήρωσαν για να ψηφίσουν αρχηγό όσοι πράσινοι μπουνταλάδες απέμειναν.

Κοντά σ' αυτούς το σταλινικό ΚΚΕ επιμένει να θέλει "Δυνατό ΚΚΕ", το ίδιο δε επιθυμούν για πάρτη τους ο ΣΥΡΙΖΑ, ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΛΑΟΣ, η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ που τελευταία βρίσκει απήχηση στους αηδιασμένους πολίτες, η "Δημοκρατική Αριστερά" οι Οικολόγοι Πράσινοι, (οι πάλαι ποτέ βασιλόφρονες τι απογίνανε;) κλπ από τα παλαιότερα.

Αλλά και με την Κοινωνική Συμφωνία, το Άρμα Πολιτών, τους Ανεξάρτητους Έλληνες, τη ΔΗΣΥ, τη Δράση και ότι άλλο νεώτερο από-κομμα προκύψει ως τις εκλογές, χώρια το αδιόρατο κόμμα του "Κανένα" που θα προσελκύσει πάλι αρκετούς ψηφοφόρους...

Με όλα ν' απευθύνονται στους οικονομικά εξαθλιωμένους ψηφοφόρους που το τελευταίο που τους νοιάζει είναι οι έδρες κάποιων, δεν είναι πολιτικό θράσος να ζητούν τα κόμματα να είναι και δυνατά;

Πως θα γίνει αυτό όταν όλα τραβάνε πολωτικές διαχωριστικές γραμμές για να μεγιστοποιήσουν τη θέση τους την επόμενη μέρα;

Και η εύλογη απορία, για να φτιάξει κάποιος ένα κόμμα με κάποιες υποτυπώδεις δομές στο κέντρο και στην περιφέρεια, χρειάζονται αρκετά χρήματα. Αλήθεια που τα βρίσκουν οι πολλοί "αρχηγοί";

Κόμματα όλων των αποχρώσεων, ιδεολογιών και για όλα τα γούστα θα έχουν οι φετινές εκλογές κι ότι βγάλουν τα κουκιά. Έτσι ο καθένας και ανάλογα με την ιδεολογία του πρέπει να επιλέξει εκείνο το κόμμα που του λέει αλήθειες, όσο πικρές και αν είναι και όχι αυτά που θέλει να ακούσει...

Διάλεξε ψηφοφόρε.

Και μην ξεχνάς. Μετά την απομάκρυνση από την κάλπη, κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται...

ΦΘΑΡΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΣΕ ΝΕΑ ΚΟΜΜΑΤΑ...

Το μνημόνιο και εξ αυτού διαγραφές γέννησαν και θα συνεχίσουν να γεννούν νέα κόμματα, που στην πολιτική κρίση θα περίμενε κανείς να είναι οργανώσεις νέων προσώπων που έρχονται με νέες νοοτροπίες και φρέσκιες ιδέες, να αλλάξουν τα πράγματα.

Tα πρόσωπα όμως είναι τα ίδια που υπήρχαν χρόνια στη βουλή σαν άβουλοι βουλευτές άλλων αρχηγών και βλέπουμε τώρα να μας περικυκλώσουν ασφυκτικά από παντού με μια μικρή παραλλαγή σε ίδιες ιδέες, πρακτικές, αντιλήψεις...

Συνήθως οι νεόκοπες "πολιτικές κινήσεις" έχουν ως αφετηρία ένα από τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα και διαθέτουν ως βασικό κορμό τη διχοτόμηση, τον εμφύλιο προσώπων που έχει ενσκήψει στο ξεπερασμε΄νο και διεθφαρμένο εσωτερικό τους

Kαι το κακό είναι πως αυτά τα ίδια φθαρμένα πρόσωπα έχουν προσδώσει αναβαθμισμένο ρόλο στους εαυτούς τους. Tώρα έγιναν είτε αρχηγοί, είτε υπαρχηγοί, είτε μέλη της ιδρυτικής ομάδας.

Η περίοδος αυτή που είναι προεκλογική προσφέρεται για κόμματα και αρχηγούς, πόσο μάλλον πρώτης τάξης ευκαιρία για να μοιράσουν υποσχέσεις και όνειρα στους απελπισμένους "Έλληνες πολίτες και που ξέρεις, ίσως κάποιοι βρεθούν στα ίδια έδρανα με άλλη κάλυψη.

Όλοι μπορούν να κάνουν ένα δικό τους κόμμα και δει αντιμνημονιακό χωρίς να έχουν άλλον αρχηγό πάνω απ' το κεφάλι τους.

Κατά αυτή την τακτική ή τη χρονική σύμπτωση, το ενδιαφέρον πολλών στελεχών και ψηφοφόρων των κομμάτων στρέφεται στους συσχετισμούς παύλα συμμαχίες που θα διαμορφωθούν στην κάλπη των εθνικών εκλογών...

Και στο κατά πόσον οι προερχόμενες από το τάδε κόμμα πολιτικές κινήσεις και πρωτοβουλίες θα προσελκύσουν ψηφοφόρους του κόμματος. Αν προσελκύσουν δηλαδή, επειδή πάντα υπάρχει ορατό το ενδεχόμενο να παραμείνουν μια φρούδα φιλοδοξία κάποιων θιγμένων και ριγμένων...

Δεν θα το κάνουν για τον εαυτό τους και το μέλλον τους, για τους Έλληνες θα το κάνουν, γιατί προφανώς θεωρούν ότι είναι τόσο απελπισμένοι που δεν έχουν άλλη επιλογή...

Οι εκλογές έρχονται, αλλά το θέμα είναι τι θα ψηφίσουμε στο τέλος, όταν και όποτε αυτές γίνουν, ποιοι θα είναι οι υποψήφιοι, από ποιο κόμμα προήλθαν, με ποιους τσακώθηκαν, από ποιους πολιτικούς συσχετισμούς-πολιτικές κινήσεις κατέφτασαν, αν ψήφισαν ναι στο μνημόνιο ή όχι, κ.λπ.

Ποιος δεν θέλει να κυβερνήσει αυτόν τον τόπο;

Οι υποψήφιοι στις εκλογές θα είναι περισσότεροι από τους ψηφοφόρους.