ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ...

Το βασικό στοιχείο που προκαλεί ολοένα και μεγαλύτερη διάσπαση στην Ελληνική κοινωνία είναι ότι κανένας πολιτκός χώρος δεν λέει την πραγματική αλήθεια στον Ελληνικό λαό και άπαντες βολεύονται σε τακτικισμούς.

Και ο λαός; Χαμένος σε παράλογα μίση, αντί να σηκώσει το κεφάλι απλώς βρίζει. Και βεβαια δεν φταίει πουθενά...

Μα μέχρι εδώ και 2-3 χρόνια οι Έλληνες ψήφιζαν συγκεκριμένα κόμματα μαζικά με ανταλλάγματα τους διορισμούς, τις μεταθέσεις, τα ρουσφέτια, την τακτοποίηση αυθαιρέτων, τα δάνεια, τις επιτροπές, τις κομπίνες, τις μικρο-μεγαλο-εξυπηρετήσεις κλπ. Η μεγάλη πλειοψηφία όσων άνηκαν στα κόμματα εξουσίας "έγλυψαν" από ένα κοκκαλάκι, κάποιοι βεβαίως πήραν πολύ περισσότερα.

Όσοι δεν πήραν το "κατιτίς" τους δεν είναι επειδή δεν ήθελαν αλλά επειδή δεν πρόλαβαν, σοβαροί να είμαστε. Εδώ και 1-2 χρόνια έγιναν όλοι ανεξάρτητοι και ακομμάτιστοι, έχουν εξαγριωθεί με τους πολιτικούς και ζητούν την κεφαλή τους επί πίνακι...

Είναι πικρή η αλήθεια, αλλά όλοι "μαζί τα φάγαμε", οπότε δεν σας φταίνε οι πολιτικοί.

Εσείς κυρίως, τα κομματόσκυλα (δηλ. το 80% του Ελληνικού λαού) ξημεροβραδιαζόσασταν στα βουλευτικά και υπουργικά γραφεία για ρουσφέτια.

Οπότε τέρμα η εύκολη ατάκα ότι σας φταίνει "οι πολιτικοί", εάν πράγματι σας έφταιγαν θα είχατε φροντίσει να κάνετε και να ψηφίσετε κάτι διαφορετικό..

Τόση ανωριμότητα και συνάμα ανευθυνότητα!

Και το μεγάλο ερώτημα - πρόκληση είναι:

- Πότε και πώς θα εκπαιδευτούν οι πολιτικοί, ώστε να αποκτήσουν κάποτε πολιτική συνείδηση;

Βέβαια όταν γενιές ολόκληρες από δαύτους γαλουχούνται μέσα σε άρρωστο κλίμα ρουσφετιού, διαφθοράς, ανευθυνότητας κλπ., θα ήταν ουτοπία να περιμέναμε την μεταστροφή και το "θαύμα" μέσα σε καιρό.

Αλλά τουλάχιστον ας βλέπαμε μια πρόθεση, μια εκκίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση...

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΝΟΣ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗ...

Καταραμένε Παπαδόπουλε...(Η επιστολή ενός άγνωστου Δημοκράτη που βρήκα στο διαδίκτυο)... 

46 χρόνια μετά και ακόμα τυραννάς τα καημένα παιδιά της νέας τάξης. Γιατί βρε άθλιε;

Νομίζεις πώς δεν θυμάμαι ότι μου στέρησες στο χωριό μου την λάμπα πετρελαίου και τον χωματόδρομο που τόσο αγαπούσα και μου έφερες ηλεκτρικό, άσφαλτο και τηλέφωνο στην καλύβα μου και που έδωσες 20ετες άτοκο δάνειο για να κάνω σπίτι, με μόνο όρο μάλιστα να έχει την τουαλέτα μέσα; 

Και ειλικρινά τσατίζομαι γιατί ο άθλιος ο χουντικός κατάφερνε να φτιάχνει τόσα έργα σχεδόν δωρεάν, χρησιμοποιώντας την στρατιωτική ΜΟΜΑ! Γιατί ρε χάλασες την πιάτσα; Σε πείραζε να δώσεις την δουλειά σε κανένα εργολάβο; Πέθαναν της πείνας οι άνθρωποι και κοντά σ' αυτούς και τόσοι άλλοι μεσάζοντες και σύμβουλοι.

Ποιος σου είπε ρε παλιάνθρωπε ότι θέλαμε να γίνουμε βιομηχανική χώρα και ξεκίνησες να φτιάχνεις σε όλη την Ελλάδα Βιομηχανικές Περιοχές ξεκινώντας από τα Οινόφυτα;

Αλλά ξέρω γιατί τα έκανες. Για να βρίσκουν χιλιάδες Έλληνες δουλειά εκεί, τόσα χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα και να ταλαιπωρούνται λες και πείραζε να είχαμε λίγο νέφος περισσότερο;

Ποιος σου είπε ρε ότι θέλαμε να παράγουμε προϊόντα; Εμείς να καταναλώνουμε θέλαμε!

Δεν φτάνει αυτό παλιοδικτάτορα, αλλά διέγραψες τα αγροτικά χρέη του πατέρα μου και όλων των αγροτών; Τους καλόμαθες, τους έλυσες τα προβλήματά τους και τώρα κάθε τρεις και λίγο μπλόκα!

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά έστελνες και εκείνο τον Μακαρέζο και έκανε συμφωνίες ακόμη και με τους Κινέζους και τους πουλούσες τα αγαθά που έκανε εξαγωγή η χώρα και πέταξες στον δρόμο τόσους μεσάζοντες.

Άσε εκείνος ο Πατακός με το μυστρί του! Βρε μανία!

Κάθε μέρα εγκαίνια για σχολεία, νοσοκομεία, εργοστάσια, γέφυρες, δρόμους και εργατικές κατοικίες! Μας ζάλιζες στα επίκαιρα όποτε πηγαίναμε σινεμά!

Τι κατάφερες ρε; Τι μαγείρεψες και πήρες βραβείο οικονομικής ανάπτυξης το 1973 χωρίς να πάρεις δάνεια και να αφήσεις χρέη πίσω σου;

Δεν ντράπηκες να ταπεινώνεις το δολάριο επί τόσα χρόνια; Ακούς εκεί! Η δραχμή ισχυρότερη από το δολάριο!

Τι σου κάναμε και μας καταράστηκες για να φτάσουμε τα 300 δισεκατομμύρια ευρώ χρέη;

Αχρείε Παπαδόπουλε αφού έτρωγες μόνο το φαγητό σου, στο τέλος δεν είχες τίποτα να αφήσεις. Το μόνο σου περιουσιακό στοιχείο να ήταν η στολή σου.
Και αντί να την δωρίσεις τρομάρα σου στο κράτος είχες ζητήσει να σε θάψουν με αυτήν!

Εκείνο που δεν κατάλαβα είναι γιατί ξεκίνησες την ιστορία να βγάλεις τα πετρέλαια στον Πρίνο και ξεκίνησες να μας βάζεις σε περιπέτειες με τους καλούς μας γείτονες τους Τούρκους;

Μια χαρά δεν κοιμόμασταν ήσυχοι; Ήθελες να μας κάνεις παραγωγούς πετρελαίου σαν τους αραπάδες;

Τα εργοστάσια ενέργειας που κατασκεύασες π.χ. στην Πτολεμαΐδα ή στους Φιλίππους που τα έφτιαξες μάλιστα με τους Ρώσους κομουνιστές για ποιόν λόγο τα έκανες;
Σώνει και καλά να καταργήσεις όλες τις λάμπες πετρελαίου στα χωριά και γέμιζες στύλους και καλώδια όλη την ύπαιθρο! Βρε μανία.

Χώρια τα στάδια αθλητισμού σε όλη τη χώρα. Άκου λέει «κάθε πόλη και στάδιο κάθε χωριό και γυμναστήριο»! Άσχημα περνάει τώρα η νεολαία πίνοντας φραπέδες στις καφετέριες;

Βρε άχρηστε αναχρονιστικέ, αντιδημοκράτη ποιος σου είπε ότι ήθελα να μπορώ να κοιμάμαι με την πόρτα ανοιχτή και να μην φοβάμαι μην μπει κανένας μέσα το βράδυ για πλιάτσικο;

Ακούς εκεί να μου κάνει κουμάντο στον αν θα αμπαρώσω την πόρτα μου ή όχι ... Ποιος σου είπε ότι ήθελα να νιώθω ασφαλής ρε παλιοφασίστα;

Τέλος σιχαμερέ φασίστα αντί να κάνεις μνημεία για τον Ζαχαριάδη και όλα τα καλά παιδιά που πάλεψαν να μην υπάρχει Έλληνας πάνω από τον Όλυμπο, εσύ τους έστειλες εξορία και ακύρωσες όλα τα σχέδιά τους που θα μας έκαναν ένα όμορφο παράδεισο με κολεκτίβες και κολχόζ, όπως τα κατάφεραν οι ευτυχισμένοι γείτονες μας οι Βούλγαροι, οι Αλβανοί, οι Ρουμάνοι και λοιποί τυχεροί των Ανατολικών χωρών που εισπράττουν τώρα τόσο συνάλλαγμα από τα εργαζόμενα κορίτσια τους στο εξωτερικό, ενώ οι δικοί μας επιστρέφοντας πήραν συντάξεις και τους κοροϊδεύουν. Αλλά μετά την γκέλα του πολέμου του Γιομ Κιπουρ, πλήγωσες ανεπανόρθωτα τους φίλους μου τους Ισραηλίτες.

Ακούς εκεί να μην δώσεις διευκολύνσεις στους Αμερικάνους και τους Εβραίους για χάρη των Αράβων που μας παίρνανε όλο το ελληνικό τσιμέντο για τα έργα τους σε μια εποχή που όλοι οι πολίτες και το κράτος εδώ έκτιζαν και τα τσιμεντάδικά μας είχαν τρελαθεί στην δουλειά;

Ευτυχώς που μετά τα πούλησε η Νέα Δημοκρατία στους ξένους αφού το ΠΑΣΟΚ πρώτα τα κοινωνικοποίησε και τα έκανε ζημιογόνα και τώρα επιτέλους έτσι ησυχάσαμε!

Δεν ντρέπεσαι βρε άθλιε εχθρέ της Δημοκρατίας;

Μας στέρησες ένα από τα βασικότερα ανθρώπινα δικαιώματα να μην τραγουδάμε 14 τραγούδια του Θεοδωράκη; Ξέρεις τι ψυχολογικά τραύματα μας προκάλεσε εκείνη η απαγόρευση; Τραύματα βαθιά που δεν έχουν επουλωθεί ακόμη!

Όλα αυτά τα γράφω γιατί μετά από τόσα χρόνια εξακολουθώ να ακούω τον έξαλλο τον γείτονα μου, που μου τα πρήζει και να φωνάζει κάθε τέτοια μέρα "ζήτω 21η Απριλίου"!

Bαρέθηκα να ακούω συνέχεια «Πού είσαι Παπαδόπουλε ...» όταν πέφτω στα μπλόκα της Εθνικής οδού όπου διάφορες κοινωνικές ομάδες πότε αγροτών - πότε ποδοσφαιρόφιλων και άλλων διαμαρτυρομένων ανθρώπων ασκούν το δημοκρατικό τους δικαίωμα - πάντοτε υπό την προστασία της αστυνομίας - να σταματούν την κυκλοφορία, καθώς και κάθε φορά όταν βρίσκομαι στο κέντρο των Αθηνών όπου φιλήσυχοι πολίτες εκφράζουν πολιτισμένα και ειρηνικά την αγανάκτησή τους για τις αδικίες σε βάρος τους, έχοντας επιπλέον παράλληλα την ευθύνη να προστατεύσουν τα καταστήματα, τους εργαζομένους και τους περαστικούς από τους προβοκάτορες φασίστες που σπάνε, καίνε και καταστρέφουν τα πάντα.

Εγώ είμαι Δημοκράτης ρε και ας πεινάω, και ας μου έχει βγάλει στο σφυρί η τράπεζα το σπίτι, και ας είμαι άνεργος και εγώ και τα παιδιά μου και ας ταλαιπωρούμαι όποτε χρειαστεί να πάω στα νοσοκομεία και ας κοιμάμαι κλειδαμπαρωμένος το βράδυ μπας και κάνει ντου κανένας λυσσασμένος για χρήμα οικονομικός μετανάστης, αφού βέβαια ενημερωθώ πρώτα από την τηλεόραση για τις κλοπές, τις κομπίνες και τις μίζες τόσων και τόσων πρώην υπουργών πράσινων και γαλάζιων, που οι άνθρωποι τι έκαναν τελικά;

Εξαργύρωσαν τους κόπους και τους αγώνες τους από την Ιταλία την Γαλλία, την Γερμανία και την Σουηδία όπου "αυτοεξορίστηκαν", για την εδραίωση της Δημοκρατίας μετά την μεταπολίτευση!
Λίγο το έχεις αυτό;

ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ...

Πολιτικά πρόσωπα που είχαν μάθει να την βγάζουν καθαρή στηριζόμενοι στην κομματική μισαλοδοξία που υποδαύλιζαν χωρίζοντας τον λαό σε Πασόκ και ΝΔ εκμεταλλευόμενοι τον κομματικό φανατισμό.

Ακόμα και σήμερα που έχουμε φτάσει ως εδώ, υπάρχουν κάποιοι που διαμαρτύρονται γιατί πήγε πρώτα "Νεοδημοκράτης" και όχι "Πασόκος" φυλακή.

Καλά ακόμα συνεχίζουμε να κοιμόμαστε παρά την χρεοκοπία οικονομική και κοινωνική που ζούμε;
Ακόμα δεν έχουμε ξυπνήσει να καταλάβουμε ότι κάποιοι κάτω από την προβιά του "δεξιού" και του "προοδευτικού" θησαύριζαν σε βάρος μας;

Οι ποινές για όσους χρησιμοποίησαν την ψήφο του λαού για να πλουτίσουν, πρέπει να είναι παραδειγματικές. Κανονικά για τους πολιτικούς που θησαυρίζουν κλέβοντας, το έγκλημα πρέπει να χαρακτηρίζεται ειδεχθές.

Ακόμα και για την τυχόν αφέλεια που έδειξε ο πρώην δήμαρχος για σειρά ετών αν δεν τα πήρε, δικαίως έφαγε ισόβια.

Ποιος τους είπε ότι μπορούν να διαχειρίζονται τα εκατομμύρια των πολιτών με έξω καρδιά και χαβαλέ;

Αυτή η απόφαση ανοίγει το «κακό» σπυρί της διαφθοράς, της κλεψιάς και της βαριάς (σκοπούμενης ή μη αμέλειας) στην περιοχή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Σίγουρα μετά από αυτή την απόφαση, χιλιάδες Δήμαρχοι, Αντιδήμαρχοι, Δημοτικοί Σύμβουλοι και εντεταλμένοι δημοτικοί υπάλληλοι, έχουν αρχίσει να στριφογυρνούν στον ύπνο τους και να αισθάνονται την ώρα της τιμωρίας κοντά τους.

Μέσα λοιπόν για να μαθαίνουν και οι υπόλοιποι...

ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ...

Ο Λέανδρος Ρακιντζής, γενικός επιθεωρητής δημόσιας διοίκησης περιγράφει το πορτρέτο του διεφθαρμένου υπαλλήλου και την ομερτά που επικρατεί μεταξύ τους.

Με συνέντευξή του στην Athens Voice, αναφέρει:

«Χωρίς να είναι κανόνας, από τα στοιχεία προκύπτει: έχει 20 με 25 χρόνια υπηρεσίας, πανεπιστημιακή εκπαίδευση, είναι υψηλά στην ιεραρχία. Γνωρίζει τους κανόνες, δεν φοβάται τίποτα επειδή είναι στα όρια της συνταξιοδότησης.

Έως ότου να τον πιάσουν και να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες θα έχει πάρει τη σύνταξή του.

Εξάλλου ένα ποινικό δικαστήριο κάνει επτά με οκτώ χρόνια για να ολοκληρωθεί...

Επιπλέον πολλά εξαρτώνται από την πρώτη τοποθέτηση του δημοσίου υπαλλήλου.

Εάν πέσει σε γραφείο αδιάφορο ή με λαμόγια, θα χαλάσει κι αυτός.

Ιδίως στην επαρχία υπάρχει μια ομερτά. Αλληλοϋποστηρίζονται.

Γι' αυτό υπογραμμίζω ξανά και ξανά ότι πρέπει να επανέλθει το κώλυμα της εντοπιότητας.

Ο εφοριακός, ο πολεοδόμος, ο αστυνομικός δεν πρέπει να υπηρετούν στον τόπο καταγωγής τους».

Στην κορυφή πάντως της πυραμίδας διαφθοράς βρίσκονται οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης και τα υπουργεία, καθώς βάσει της ετήσιας έκθεσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου καταγράφηκαν αμέτρητες περιπτώσεις υπέρογκων δαπανών και περιστατικών διασπάθισης δημοσίου χρήματος, με φαιδρά  αποκορυφώματα μισθώσεις λεωφορείων ΚΤΕΛ 8.200 ευρώ από δύο δήμους για να μεταβούν οι κάτοικοι στην Αθήνα για διαμαρτυρία κατά τις συνένωσης Δήμων με το σχέδιο Καλλικράτης και γεύματα 22.400 ευρώ σε χωριά της Βορείου Ελλάδας για την ανούσια και βαρετή εκπομπή «Κυριακή στο Χωριό».

Ούτε η οικονομική κρίση, ούτε τα μνημόνια δε μπορούν όπως φαίνεται, να αλλάξουν το DNA μιας μερίδας Ελλήνων που πιστεύουν ότι το πάρτι θα μπορεί να συνεχίζεται, ακόμη κι όταν η Ελλάδα είναι χρεοκοπημένη...

ΜΑΥΡΟ ΧΡΗΜΑ...

Η πιο προνομιούχα τάξη στην Ελλάδα είναι η τάξη των κλεφτών.

Στην Ελλάδα εαν κλέβεις με τον σωστό τρόπο, αυτόν που κλέβει η κεθεστυκυία τάξη δηλαδή, δεν σε ακουμπά κανείς.

Ανοίξτε όλες τις τραπεζικές κινήσεις από το 2000 και μετά και θα βρείτε σχεδόν όλους όσους διακίνησαν μαύρο χρήμα τα "χρυσά" χρόνια της δεκαετιάς του 2000. Δεν είναι αδύνατο, είναι τεχνικά εφικτό.

Βάλτε στη συνέχεια μερικούς ικανούς ανθρώπους να σαρώσουν όλες τις πολεοδομικές άδειες στα ακριβά προάστια να βρείτε σε ποιους και σε ποιες εταιρείες ανήκουν πανάκριβα ακίνητα, στοχοποιήστε στη συνέχεια τους πιθανούς υπόπτους μαύρου χρήματος. Αδύνατο κι αυτό; Πανεύκολα γίνεται Μετά βέβαια πρέπει να αναλάβει το ΣΔΟΕ.

Παρεβάλλετε την περιουσιακή κατάσταση κινητή κι ακίνητη του καθενός μας με τις αντίστοιχες απολαβές - εισοδήματα που δηλώνει, βγάλτε τους πραγματικά φτωχούς και θα έχετε την υπόλοιπη φοροδοαφυγή στο πιάτο.

Αυτά έπρεπε να είχαν γίνει από την αρχή της κρίσης και εαν είχαν γίνει θα είχαν μαζευτεί πολλά δις από αυτά που πληρώνουν μισθωτοί και συνταξιούχοι σήμερα.

Γιατί δεν γίνονται;

Γιατι απλούστατα εαν γίνουν θα εκτεθεί και πολύς κόσμος που δεν θέλει το σημερινό "σύστημα εξουσίας". Χορηγοί κομμάτων και "εθνικοί νταβατζήδες", κομματάνθρωποι, νυν και πρώην πολιτικοί, επίορκοι υπάλληλοι σε καίριες θέσεις, εμπόροι και μεσάζοντες όπλων, εκδότες κι εργολάβοι, οι γνωστότεροι θεατρίνοι, μουσικοί, γιατροί και δικηγόροι, και, και...Όλος ο κόσμος που στην ουσία κάνει "κουμάντο" σε τούτον τον τόπο.

Το να βρείς λοιπόν σαν κράτος το μαύρο χρήμα είναι εύκολο αρκεί να ξέρεις που θα το βρείς και το σημαντικότερο να θέλεις και να θέλεις να "σπάσεις αβγά" με πολλούς που όταν κυβερνάς κατ' υπόδειξην τους σου παριστάνουν τους καλούς φίλους...

Οι κυβερνητικές εξουσίες δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα καλών προθέσεων αλλά αποκρυσταλλώματα κοινωνικών συσχετισμών δύναμης. Δυστυχώς η "εγωιστική" μερίδα, ακόμη και άν δεν είναι πλειοψηφική στην Ελλάδα, είναι κοινωνικά πανίσχυρη σε σύγκριση με όσους την κατακρίνουμε.

Ακριβώς επειδή είναι πανίσχυρη, σ' αυτήν πειθαρχεί η πολιτική εξουσία. Ανεξαρτήτως πολιτικού χρώματος. Το πραγματικό ζήτημα είναι πώς θα αναγκασθεί να αλλάξει νοοτροπία η εξουσία.
Ο κοινωνικός στιγματισμός των εγωιστικών συμπεριφορών είναι μια καλή αρχή.

Όχι μόνον δεν στιγματίζονται τέτοιοι άνθρωποι και συμπεριφορές, αλλά σε ευρείς κύκλους, οι "εγώ μόνον για την πάρτη μου" περνούν για πολύ μάγκες, όπως και το
- Εγώ θα σώσω τον κόσμο;

Δεν στιγματίζονται καν ούτε από το θορυβώδες τμήμα της κοινωνίας, το πρόθυμο να συμμετέχει σε πάσης φύσεως και θέματος διαδηλώσεις κια πορείες, εδώ όμως άχνα.

Όσο δεν γίνεται τίποτα, ή δεν υπαρχει πολιτική βούληση, ή μας κυβερνούν οι εκλεκτοί των παραπάνω βαρώνων του μαύρου χρήματος...

ΕΞΑΡΣΗ ΤΩΝ ΒΙΑΙΩΝ ΑΚΡΩΝ...

Δεκαετίες τώρα βλέπουμε τους πολιτικούς να συντηρούν την εκλογική τους πελατεία με σκανδαλώδη προνόμια, διορισμούς, επιδόματα, τερατώδη ανοχή στην φοροδιαφυγή, σε πολεοδομικές παραβάσεις, ατιμωρησία στους πάντες ακόμα και αν τους έπιαναν την ώρα που έκλεβαν...

Η ανεπάρκεια του πολιτικού συστήματος, η αδυναμία συγκρότησης ενός αποτελεσματικού κράτους που θα στηρίζει τους πολίτες και θα εφαρμόζει τους ψηφισμένους νόμους χωρίς εξαιρέσεις και παραθυράκια, η προβληματική απονομή της δικαιοσύνης και η αθρόα, ανεξέλεγκτη κι αχρείαστη  προσέλευση εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών στη χώρα εξαιτίας της παντελούς απουσίας μεταναστευτικής πολιτικής δημιούργησαν ένα εκρηκτικό μίγμα, η ανάφλεξη του οποίου ήταν θέμα χρόνου αν κάποια στιγμή στράβωναν τα πράγματα.

Και η στιγμή αυτή ήρθε όταν η Ελληνική κοινωνία μπήκε στη δίνη της ύφεσης, της ανέχειας και της απελπισίας με εξαιρετικά βίαιο και απότομο τρόπο και ως κορυφαία ζητήματα αναδείχθηκαν η υψηλή ανεργία, η έντονη οικονομική δυσπραγία και η ραγδαία αύξηση της ξενόφερτης εγκληματικότητας.

Το Ελληνικό πολιτικό σύστημα (κυρίως τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα εξουσίας, διότι η Αριστερά συνήθιζε να πετροβολά εκ του ασφαλούς αρνούμενη σχεδόν τα πάντα), στάθηκε αδύναμο και ανίκανο να αναγνώσει νωρίς τα μηνύματα, να κάνει την αυτοκριτική του και να επιχειρήσει να αλλάξει, αλλάζοντας και τη χώρα, με τη χάραξη και την αποτελεσματική υλοποίηση συγκεκριμένων πολιτικών που θα έδιναν πειστικές λύσεις.

Ακόμη και να επιβάλλει την τάξη όταν οι στιγμές το απαιτούσαν. Πολλά τα παραδείγματα αυτής της πολιτικής ανεπάρκειας, που έφεραν την κατάσταση στα όρια και αποθράσυναν κάθε λογής ταραξίες κι "επαναστάτες", με την χρήση της βίας σε κάθε της μορφή (σωματική, ψυχολογική, λεκτική) να αποενοχοποιηθεί από ένα μεγάλο διαστρωματωμένο τμήμα της Ελληνικής κοινωνίας και να αποτελέσει στοιχείο της καθημερινότητάς της...

Σε παράθυρα τηλεοπτικών σταθμών. Σε γήπεδα. Σε πανεπιστήμια και σε σχολεία. Σε κεντρικούς δρόμους πόλεων, αεροδρόμια και λιμάνια με πρόσχημα θιγμένα συντεχνιακά συμφέροντα. Σε διαδηλώσεις. Σε σπίτια. Μέσα και έξω από τη Βουλή.

Όλα αυτά για να μην έχουν το περίφημο πολιτικό κόστος και να συνεχίσουν να βρίσκονται στην εξουσία, γιατί εκεί γίνεται το μεγάλο φαγοπότι...

Τώρα βλέπουμε όσους θέλουν να ρίξουν τα "διεφθαρμένα" καθεστώτα να προτείνουν τριτοκοσμικές λύσεις που αντέγραψαν από άλλες αποτυχημένες χώρες και να μιλάνε για διαγραφή του χρέους, κρατικοποιήσεις, κοινωνικοποιήσεις, ένταξη των μεταναστών (ανεξαιρέτως;) στην κοινωνία, ουσιαστικά έναν αυτόνομο δρόμο εκτός Ευρώπης και έναν ουτοπικό "αριστερό παράδεισο" που όλοι θα τον θέλαμε αν δεν γνωρίζαμε με μαθηματική ακρίβεια την κατάληξή του...

Όταν σε μια κοινωνία υπάρχουν δουλειές, ικανοποιητικές αμοιβές, ανάπτυξη, προοπτική και ελπίδα και όχι ανασφάλεια και φόβος και ταυτόχρονα, ένα αποτελεσματικό κράτος πρόνοιας τότε οι όποιες ακραίες φωνές μπαίνουν αναπόφευκτα στο περιθώριο.

Αν οι εκπρόσωποι των κομμάτων δεν ρίξουν τους τόνους και αν δεν επιχειρήσουν με ειλικρίνεια να βρουν κοινά σημεία συνεννόησης, προτάσσοντας το εθνικό συμφέρον, που απαιτεί τη ριζική ανασυγκρότηση της χώρας και όχι τη μικροπολιτική τους κακομοιριά και επιβίωση, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η Eλληνική κοινωνία να στρέφεται ολοένα και περισσότερο σε πολιτικούς σχηματισμούς που αντιπροσωπεύουν ακραίες και "αντιδημοκρατικές" συμπεριφορές.

Αφού οι πολίτες - ψηφοφόροι μπούχτισαν λαπάδες. Σιχάθηκαν να ακούνε τα ίδια φθαρμένα ονόματα κι οικογενειοκρατίες στα τσιφλίκια τους δεκαετίες τώρα, όπως βαρεθήκανε, δεν θέλουε υποψήφιους βουλευτές πρώην αθλητές, τραγουδιστάδες, μανεκέν δημοσιογραφούντα τσιράκια διαπλεκόμενων αφεντικών, κλπ κενότητες επειδή απλά φέρνουν ψήφους από τους χαχόλους θαυμαστές τους.

Τι ξέρουν από αληθινή πολιτική αυτοί;

Τι μπορεί να ελπίζει ο καθείς πολίτης από δαύτους και τις ιδέες τους;

Μετά εκπλήσεστε για την βίαιη έξαρση των άκρων;

ΣΑΠΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΡΟΦΗ...

Η άσκηση εξουσίας στην Ελλάδα κυρίως μετά τη μεταπολίτευση, κατάντησε ένα ιδιότυπο ιδιωτικό καθεστώς ορισμένων προσώπων, οικογενειών και κομμάτων.

Με μια αλληλοδιαδοχή  στην εξουσία άλλοτε της αρτηριοσκληρωτικής δεξιάς και άλλοτε της ελπιδοφόρας(;) σοσιαλοδημοκρατίας, αλλά και τον εκμαυλισμό του Ελληνικού λαού γύρω από μια επίπλαστη ευημερία, ένα πελατειακό κράτος του ρουσφετιού, του κομματισμού και του άκρατου λαϊκισμού, σε συνδυασμό με μια σχεδόν κατοχυρωμένη διαφθορά και τον μικροαστικό ατομισμό του Έλληνα, νομοτελειακώς μας έφεραν στην τραγική κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα.

Δυό μεγάλες κομματικές οικογένειες κυβέρνησαν ουσιαστικά τη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες, οι δεξιοί (παλιά ΕΡΕ - Ν.Δ.) και οι κεντρώοι - σοσιαλιστές (παλιά Ε.Κ. - ΠΑΣΟΚ).

Τα μέλη και οι κολλητοί αυτών των δυο πολιτικών οικογενειών έτρωγαν καλά για χρόνια, λεηλατώντας το κράτος και συνιστώντας μεταξύ τους μια ομερτά που δεν επέτρεπε σε άλλους να διαταράξουν την ησυχία τους. Κάπου - κάπου πετούσαν κατιτίς στους υπόλοιπους Έλληνες τους "μη προνομιούχους", με περιτυλίγματα κοινωνικής δικαιοσύνης και αυξήσεων. Κι αυτό βέβαια μετά από στημένους απεργιακούς "αγώνες" των κομματικών συνδικαλιστο-πατέρων που φταίνε όσο και οι πολιτικοί. Έτσι φτάσαμε ως εδώ, αφού σερνόμασταν χρόνια με το περίσευμα τους...

Μα και οι αριστερές δυνάμεις ή όσοι υποστηρίζουν ότι εκπροσωπούν την Αριστερά στη χώρα μας καλοπερνούσαν. Συμμετείχαν από κοινού με τους άλλους εθνοπατέρες στην περιχαράκωση του βασιλείου τους ψηφίζοντας τα ωραία προνόμια και τους παχυλούς μισθούς τους, τις αυξήσεις και τις άλλες παροχές τους, τις συνταγματικές ανευθυνο-ευθύνες τους, την ασυλία τους.

Σκορπισμένοι σε ολιγομελή γκρουπούσκουλα με ανεκδιήγητες ηγεσίες χαμένες στον κόσμο τους, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές του έθνους δεν λένε να ομονοήσουν και να προτείνουν έναν πειστικό κι εφικτό λόγο, με ρεαλιστικά επιχειρήματα εξόδου από την κρίση.

Με μοναδικό άλλοθι για την ύπαρξη τους τυποποιημένες διαδηλώσεις - πορείες με κάθε αιτία κι αφορμή, μα με κανένα αποτέλεσμα και όφελος για τον λαό που καλούσαν και καλούν ακόμη ν' "αγωνιστεί".

Πιθανόν η αριστερά να συμμετείχε λιγότερο στην επίσημη διαφθορά, αλλά οι βουλευτές της ήξεραν τι συνέβαινε τόσα χρόνια και δεν μιλούσαν; Πότε η Ελληνική αριστερά κατέβασε τον κόσμο εναντίον της διαφθοράς των άλλων κομμάτων, ή εναντίον της δημοσιονομικής σπατάλης που έβλεπε γύρω της ή των αβέρτα διορισμών τους οποίους και η ίδια πίεζε να γίνουν, ψηφίζοντας ανάλογους νόμους στη Βουλή;

Για τις βουλευτικές ή κομματικές απολαβές και τις οικονομικές διευκολύνσεις της ελέω κοινοβουλίου, δεν λέει κανείς τους κουβέντα σήμερα. Ακόμη και τώρα με τις εκλογές να πλησιάζουν, έκανε άραγε καμιά κίνηση να αποποιηθεί, έστω μέρος της κρατικής επιχορήγησης για τις εκλογές στα κόμματα, ώστε αυτή να πάει στους ανέργους και τον λαό για τον οποίο δείχνει ότι κόπτεται;

Έπρεπε να έλθει στη χώρα μας η ξένη τρόικα, ώστε να μαθαίνουμε κάθε μέρα πόσο σάπιο κράτος μας παρέδωσαν όλοι οι παλαιοπολιτικοί της Μεταπολίτευσης.

Αυτή ήταν και η μεγαλύτερη νίκη της τρόικας. Με τις υπογραφές στα Μνημόνια οδήγησε όχι μόνο στην οικονομική υποτέλεια, αλλά και στην πλήρη απαξίωση των κομμάτων εξουσίας.

Επιτάχυνε το τέλος του μεταπολιτευτικού μοντέλου εξουσίας των κομμάτων. Στην θέση των οποίων προωθεί πλέον με όλα τα διαπλεκόμενα μέσα κυβερνήσεις τεχνοκρατών με τον Παπαδήμο, ή άλλον πιο ικανό.

Κι αφού οι ξένοι "σωτήρες"  διέλυσαν το πολιτικό σύστημα με την τακτική τους,  εμφανίστηκαν και οι νεόκοποι σωτήρες για να ευτελίσουν και να το γελοιοποιήσουν εντελώς...

Πολιτικοί παλαιάς κοπής και νοοτροπίας σαν τον Καμμένο, τον Κουβέλη, το Δημαρά ή τον Καστανίδη και την Λούκα, που μέχρι πριν από λίγα χρόνια αν τους έλεγε κανείς ότι θα γινόντουσαν αρχηγοί κόμματος θα γελούσαν οι ίδιοι, παριστάνουν τώρα τους σωτήρες και τάχα πως έχουν ιδέες, λύσεις, δρόμους διεξόδου. Αλλά στην ουσία είναι σάρκες εκ της σαρκός του συστήματος.

Για ποιον λόγο λοιπόν η κοινωνία να μην αποστρέφεται όλο το παλαιο-πολιτικό σύστημα;
Η διάσταση κοινωνίας και πολιτικής θα συνεχίζεται, όσο θα υπάρχει έστω και ένας παλαιοπολιτικός στη Βουλή...

ΦΘΑΡΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΣΕ ΝΕΑ ΚΟΜΜΑΤΑ...

Το μνημόνιο και εξ αυτού διαγραφές γέννησαν και θα συνεχίσουν να γεννούν νέα κόμματα, που στην πολιτική κρίση θα περίμενε κανείς να είναι οργανώσεις νέων προσώπων που έρχονται με νέες νοοτροπίες και φρέσκιες ιδέες, να αλλάξουν τα πράγματα.

Tα πρόσωπα όμως είναι τα ίδια που υπήρχαν χρόνια στη βουλή σαν άβουλοι βουλευτές άλλων αρχηγών και βλέπουμε τώρα να μας περικυκλώσουν ασφυκτικά από παντού με μια μικρή παραλλαγή σε ίδιες ιδέες, πρακτικές, αντιλήψεις...

Συνήθως οι νεόκοπες "πολιτικές κινήσεις" έχουν ως αφετηρία ένα από τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα και διαθέτουν ως βασικό κορμό τη διχοτόμηση, τον εμφύλιο προσώπων που έχει ενσκήψει στο ξεπερασμε΄νο και διεθφαρμένο εσωτερικό τους

Kαι το κακό είναι πως αυτά τα ίδια φθαρμένα πρόσωπα έχουν προσδώσει αναβαθμισμένο ρόλο στους εαυτούς τους. Tώρα έγιναν είτε αρχηγοί, είτε υπαρχηγοί, είτε μέλη της ιδρυτικής ομάδας.

Η περίοδος αυτή που είναι προεκλογική προσφέρεται για κόμματα και αρχηγούς, πόσο μάλλον πρώτης τάξης ευκαιρία για να μοιράσουν υποσχέσεις και όνειρα στους απελπισμένους "Έλληνες πολίτες και που ξέρεις, ίσως κάποιοι βρεθούν στα ίδια έδρανα με άλλη κάλυψη.

Όλοι μπορούν να κάνουν ένα δικό τους κόμμα και δει αντιμνημονιακό χωρίς να έχουν άλλον αρχηγό πάνω απ' το κεφάλι τους.

Κατά αυτή την τακτική ή τη χρονική σύμπτωση, το ενδιαφέρον πολλών στελεχών και ψηφοφόρων των κομμάτων στρέφεται στους συσχετισμούς παύλα συμμαχίες που θα διαμορφωθούν στην κάλπη των εθνικών εκλογών...

Και στο κατά πόσον οι προερχόμενες από το τάδε κόμμα πολιτικές κινήσεις και πρωτοβουλίες θα προσελκύσουν ψηφοφόρους του κόμματος. Αν προσελκύσουν δηλαδή, επειδή πάντα υπάρχει ορατό το ενδεχόμενο να παραμείνουν μια φρούδα φιλοδοξία κάποιων θιγμένων και ριγμένων...

Δεν θα το κάνουν για τον εαυτό τους και το μέλλον τους, για τους Έλληνες θα το κάνουν, γιατί προφανώς θεωρούν ότι είναι τόσο απελπισμένοι που δεν έχουν άλλη επιλογή...

Οι εκλογές έρχονται, αλλά το θέμα είναι τι θα ψηφίσουμε στο τέλος, όταν και όποτε αυτές γίνουν, ποιοι θα είναι οι υποψήφιοι, από ποιο κόμμα προήλθαν, με ποιους τσακώθηκαν, από ποιους πολιτικούς συσχετισμούς-πολιτικές κινήσεις κατέφτασαν, αν ψήφισαν ναι στο μνημόνιο ή όχι, κ.λπ.

Ποιος δεν θέλει να κυβερνήσει αυτόν τον τόπο;

Οι υποψήφιοι στις εκλογές θα είναι περισσότεροι από τους ψηφοφόρους.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ...

Τα πραγματικά αίτια που μας έφεραν στη σημερινή κατάντια προέρχονται από μια συγκεκριμένη νοοτροπία που έχει ριζώσει ως λογική και αυτονόητη στην αντίληψη της Ελληνικής κοινωνίας εδώ και δεκαετίες.

Ειδικά στην σχέση πολιτικών - πολιτών. Όπου κυριαρχεί από την μια η διαφθορά και από τη άλλη ο ατομικισμός και η επιδίωξη του προσωπικού συμφέροντος με κάθε αντάλλαγμα.

Το μεγαλύτερο αδίκημα των πολιτικών δεν είναι τα λεφτά που με ανήθικα μέσα κέρδισαν, αλλά η προσπάθεια που ποτέ δεν έκαναν για να καταπολεμήσουν το πελατειακό κράτος, προφανώς γιατί βοηθούσε στην επανεκλογή τους.

Υπερφόρτωσαν τον δημόσιο τομέα με τους διπλάσιους υπαλλήλους απ' όσους πραγματικά χρειαζόταν και άντεχε και τον ανάγκασαν να πληρώνει τεράστια ποσά για τους μισθούς τους. Το χειρότερο όμως είναι ότι αυτοί οι δημόσιοι υπάλληλοι επειδή ακριβώς προσλήφθηκαν με αναξιοκρατικά μέσα, δεν είναι ούτε παραγωγικοί, ούτε αποτελεσματικοί, αλλά αντίθετα αλλαζόνες και προκλητικοί ζωρίς σεβασμό προς τον πολίτη.

Από ηθικής απόψεως, όμως, φταίει τόσο ο πολιτικός που διόριζε ασύστολα και αναξιοκρατικά για ψηφοθηρικούς λόγους, όσο και ο πολίτης που διακαώς απαιτούσε την πρόσληψη του, υποσχόμενος τις ψήφους όλης του της οικογένειας εάν έπαιρνε μια θέση στο δημόσιο. Και τώρα που τα φράγκα τέλειωσαν και άρχισαν οι απολύσεις και οι περικοπές, όλοι αυτοί έχουν στραφεί εναντίον της πολιτικής ηγεσίας.

Πόσοι Έλληνες άραγε έγλειφαν τους βουλευτές για μια θέση στο δημόσιο τότε, ενώ τώρα τους κυνηγούν για να τους λυντσάρουν; Πόσοι Έλληνες έκλεβαν το κράτος με κάθε τρόπο και τώρα διατείνονται ότι μόνοι τους οι πολιτικοί τα φάγανε;

Όλοι μαζί συνεργαστήκαμε για να δημιουργηθεί η σήψη που τώρα μας καταστρέφει. Μόνο που τώρα η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο και την κατάσταση μας εκμεταλλεύονται οι κερδοσκόποι για να γεμίσουν ακόμα περισσότερο τις τσέπες τους, επενδύοντας στη δική μας ανικανότητα να αλλάξουμε.

Πρέπει αυτή η κρίση να αποτελέσει ένα στοίχημα.

Αν το κερδίσουμε και καταφέρουμε να μεταβάλλουμε άρδην τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε και δρούμε, τότε μπορούμε να ονειρευόμαστε την σωτηρία. Αλλιώς όχι μόνο δεν θα ξεκολλήσουμε από τον βάλτο, αλλά όσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότερο θα βουλιάζουμε στην σαπίλα του.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ...

Όποια πέτρα και να σηκώσεις θα βρεις λαμογιές, διαφθορά, συμφέροντα, κλέψιμο κτλ, έχει καταντήσει αηδία πια. Είμαστε στην πλειοψηφία μας οι Έλληνες ελεϊνοί, κουτοπόνηροι, βολεψάκηδες και κοιτάμε το προσωπικό μας συμφέρον μας πάνω απ' όλα.

Οι φωτογραφικοί διαγωνισμοί, τα φιλέτα του Δημοσίου, η επιστήμη των μεσαζόντων γαλούχησαν γενιές επί γενεών "αστών" κρατικοδίαιτους, εξαρτώμενους, αντιπαραγωγικούς.

Όπου πίσω από τις μεταξωτές γραβάτες και τα χρυσά μανικετόκουμπα, τους καλούς τρόπους και τις βίλες, τα εκκλησιάσματα και τις αγαθοεργίες, τα πούρα και τη προβολή στα ΜΜΕ με κάθε ευκαιρία, τις θέσεις και τις καρέκλες, κρύβεται ότι χειρότερο και απεχθέστερο υπάρχει σήμερα στην Ελληνική κοινωνία.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που για να πετύχουν τους στόχους τους, τάιζαν ολόκληρα παρασιτικά συστήματα. Στην πραγματικότητα υπερτιμολογούσαν έργα και υπηρεσίες προκειμένου να πάρουν όλοι το «μερτικό» τους, να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι και να μην μιλήσει κανείς στα ΜΜΕ. Στην πράξη επιβάρυναν τον φορολογούμενο και το χρέος με δυσθεώρητα και αναίτια ποσά. Η δομή των κρατικών προμηθειών κάθε είδους, έκρυβε από πίσω της μια θλιβερή παθογένεια. Οι αρχές της ελεύθερης οικονομίας αλλά και της λογικής αντικαταστάθηκαν από τις απαιτήσεις των συμμετεχόντων στη μοιρασιά...

Επί της ουσίας η αστική τάξη αντικαταστάθηκε από μια μεσαία τάξη με μικρο-αστικά χαρακτηριστικά, ενώ η μεγαλο-αστική τάξη από τα "νέα τζάκια" των απολύτως κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών που ξέρουμε τα τελευταία 30 χρόνια...

Έτσι στο "DNA" του μέσου Ελληνα εισήχθη με τον τρόπο αυτόν η πεποίθηση ότι η "αρπαχτή" είναι λαϊκή κατάκτηση, η ήσσων προσπάθεια προτέρημα και φυσικά το "μέσον" εφόδιο κοινωνικής καταξίωσης.Φοβούμαι ότι η αρρωστημένη αυτή νοοτροπία δύσκολα εκριζώνεται.

Μα το μέλλον έρχεται κάλπάζοντας. Μπροστά σ αυτόν τον κοινωνικό εκφυλλισμό και την νεοταξική επέλαση κανείς δεν έλεγε τίποτα από την υποτίθεται διανόηση των σοφών και την ξεφτυλισμένη και πουλημένη πολιτική τάξη.

Οι κοινωνικές ανακατατάξεις θα είναι πλέον τσουναμικικής έντασης.

Οι συνθήκες είναι γρήγορα μεταβαλλόμενες και τα πάντα αλλάζουν με απρόβλεπτη ταχύτητα.Τα εγχώρια και ξένα συμφέροντα επιδιώκουν να δημιουργηθεί ένα καινούριο status quo το οποίο θα εξυπηρετεί τέλεια τα σχέδιά τους, να επιβάλλει τη δικής του πολιτική ατζέντα,παρουσιάζοντας ίσως και μια ολοκληρωμένη πολιτική διακήρυξη που να δίνει στη χώρα όραμα, ελπίδα και προοπτική.

Η Νέα Μεταπολίτευση δεν πρέπει να επιβληθεί από πρόσωπα που συντονισμένα, αφανίζουν τη χώρα, απέτυχαν οικτρά σε βάθος χρόνου και δεν μπορούν να εμπνεύσουν τους πολίτες, αλλά από πρόσωπα που έχουν γνήσιο, δημοκρατικό, πατριωτικό λόγο και να βαδίζουν τολμηρά με βασικούς πυλώνες την απονομή δικαιοσύνης, την αγάπη προς τη πατρίδα και τη στήριξη της κοινωνίας, που κακοποιείται βάναυσα σε κάθε επίπεδο.

Άμα υπήρχε μια πραγματική μεσαία τάξη στην Ελλάδα, που να έχει πραγματική ιδιωτική πρωτοβουλία και να κινεί τα νήματα της οικονομίας δεν θα φτάναμε ως εδώ.
Μόνο με άφθαρτα, νέα πρόσωπα, κοινωνικά και επαγγελματικά καταξιωμένα, αλλά κυρίως χωρίς την ρετσινιά του λαμόγιου και του λιγούρη, μπορεί να ατενήσει με αισιοδοξία το μέλλον της η λεηλατημένη χώρα.

ΤΡΩΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΙΖΕΣ...

Καλή η πολιτική σπέκουλα της διαφθοράς με τους πρώην υπουργούς και πρωθυπουργούς για κομματικούς λόγους, αλλά αποδεικνύεται ότι γύρω από κάθε διάσημο πολιτικό υπάρχει ομάδα τρωκτικών που ροκανίζει τα πάντα.

Εκεί πρέπει να εστιαστούν οι έρευνες, που τελικά δεν είναι θέμα εξεταστικών επιτροπών, αλλά θέμα του εισαγγελέα, της αστυνομίας και του ΣΔΟΕ. Υπάρχει όμως η πολιτική βούληση για κάτι τέτοιο, ή εντέλει είναι ακριβώς αυτές οι συμμορίες το δεκανίκι της κάθε εξουσίας και της κάθε κυβέρνησης;

Και φυσικά ας μην ξεχνάμε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ έκανε πώς το εφάρμοζε, αλλά στην ουσία φρόντιζε να ξεδοντιάσει κάθε ουσιαστική δυνατότητα των αρχών για να φτάσουν σε κάποιο αποτέλεσμα (χαρακτηριστικό παράδειγμα οι δικαστικές έρευνες για τη Siemens).

Η κοροϊδία και το ξεδόντιασμα των θεσμών της δικαιοσύνης αποδίδει κι αυτή το ίδιο αδιέξοδο που βλέπουμε σήμερα από τις εξεταστικές. Ροκάνισμα χρόνου και τελικώς αθώοι λόγω παραγραφής οι εμπλεκόμενοι πρωτοκλασσάτοι και τα συν αυτώ τρωκτικά.

Ας επισημάνω ότι οι εξεταστικές επιτροπές είναι μια χαρά κουκούλωμα και απαλλαγή δια της πολιτικής οδού όλων αυτών των μη πολιτικών προσώπων που πραγματικά τα φάγανε με την ανοχή και ίσως με κάποιο μερίδιο στη μάσα των ίδιων των πολιτικών.

Κυβερνητικό στέλεχος δήλωσε ότι ειδικά στο ΥΠΕΘΑ, με το πρόσχημα της Τουρκικής απειλής στήθηκε ένα πάρτι στο χώρο των αμυντικών εξοπλισμών και ορισμένοι έφτιαξαν περιουσίες, ενδεχομένως και πολιτικές καριέρες. Τουλάχιστον να ήταν άμεσα αξιοποιήσιμα αυτά που πήραμε, να λέγαμε χαλάλι οι μίζες που πήρανε. Υποβρύχια χωρίς τορπίλες που γέρνουν στην θάλασσα, άρματα χωρίς πυρομαχικά παραλάβαμε τελικά, και πάει λέγοντας...

Κάθε σύμβαση φέρει τις υπογραφές του πολιτικού προϊσταμένου (Υπουργού) καθώς και του εν Ελλάδι αντιπροσώπου της κατασκευάστριας εταιρίας, μα επωφελούνταν κι άλλοι ενδιάμεσοι, άγνωστο σε μας πως τρύπωσαν στις συμφωνίες...

Με την έρευνα αποκαλύπτονται ένα - ένα και βγαίνουν φόρα παρτίδα όσα πρόσωπα πραγματικά συμμετείχαν στο "μαζί τα φάγαμε" του Πάγκαλου.

Έτσι όπως πάει το πράγμα οι Έλληνες που δεν έχουμε πάρει μίζα από κάποιο δημόσιο έργο, τελικά είμαστε μειονότητα...

ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ...

Από την επανάσταση του '21 και μετά που δημιουργήθηκε το σύγχρονο Ελληνικό κράτος, η πολιτική διαφθορά στην πατρίδα μας οργιάζει. Δεν είναι καθόλου υπερβολή να λέμε ότι το νεο-Ελληνικό κράτος είναι θεμελιωμένο στην πολιτική διαφθορά.

Παρόλη την έξαρση του φαινομένου όμως, έχουμε ελάχιστες τιμωρίες.

Μια άλλη καθαρά επίσης ελληνική παράμετρος, τουλάχιστον για την σύγχρονη εποχή, είναι ότι στην χώρα μας έχουμε "κοινωνικοποιήσει" την διαφθορά.

Δηλαδή ενώ στις σύγχρονες δυτικές χώρες, όπου επίσης η διαφθορά είναι τεραστίων διαστάσεων, το φαινόμενο περιορίζεται στα ψηλά άβατα της εξουσίας, στην Ελλάδα βλέπουμε ακόμη και κατώτερους και κατώτατους αξιωματούχους και κρατικούς λειτουργούς να μετέχουν σε ένα μεγάλο φαγοπότι. Στο οποίο συχνά προσπαθούν με διάφορες μεθόδους να κάνουν συνένοχο και τον λαό.

Και σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα με επιτυχία, αφού σε μια συναλλαγή όλοι οι μετέχοντες φταίνε εξίσου.

Η διαφθορά εμφανίζεται δύσκολος εχθρός. Εχει πλοκάμια παντού. Διαπλέκεται ακόμη και με τον ελεγκτικό μηχανισμό και έχει "εγκατασταθεί" στις συνειδήσεις πολλών νεο-Ελλήνων, με τρόπο που αγγίζει την ηθική της νομιμοποίηση.

Πρόκειται για μια τεράστια αλήθεια που νυχθημερόν ροκανίζει τα θεμέλια της κοινωνίας μας.

Η διαφθορά αποτελεί τροχοπέδη στην ανάπτυξη της χώρας κα η καταπολέμησή της αποτελεί εθνική υπόθεση.

Η ελληνική εκδοχή της διαφθοράς λοιπόν είναι εργαλείο εξωθεσμικών, εγχώριων και αλλοδαπών οικονομικών κέντρων και κέντρων εξουσίας, με σκοπό την οικονομική υποταγή της πατρίδας μας. Η διαφθορά δεν επέτρεψε στην πατρίδα μας να αποκτήσει αυτόνομη ανάπτυξη. Και ανάπτυξη σημαίνει θέσεις εργασίας, έσοδα για το κράτος, ευημερία και προκοπή.

Έχουμε ιδρύσει μια απίστευτη γραφειοκρατία η οποία εκμεταλλευόμενη την πολυνομία βασιλεύει:

- Για την ίδρυση μια Ανώνυμης Εταιρείας χρειάζονται δεκάδες άδειες, υπογραφές κι εγκρίσεις...

- Η εκλογή των καθηγητών στα πανεπιστήμια τα 20 τελευταία χρόνια αποτελεί πεδίο συναλλαγής κομματικοποιημένων φοιτητών και καθηγητών, με αντάλλαγμα πτυχία και μεταπτυχιακά σε άτομα που δεν τους πρέπει

- Οι πολεοδομίες - Οι εφορίες

- Η εύρεση κρεβατιού νοσηλείας σε νοσοκομείο, ή η εξασφάλιση προτεραιότητας σε εγχείρηση

- Το λαθρεμπόριο και παρα-εμπόριο κάτω από "τη μύτη των αρχών"

- Τα διπλώματα οδήγησης μετά πληρωμής και παρακάμπτοντας εξετάσεις

- Ο μηχανισμός υποσχέσεων - διορισμών - μεταθέσεων - συντάξεων μαϊμού και λοιπών παροχών, που κάθε βουλευτής διατηρεί στο πολιτικό του γραφείο, κλπ

- Η συνήθης διαδρομή (να μαθαίνεται όσοι άλλα νομίζετε) για διορισμό σήμερα είναι: την ώρα που εσείς ή τα παιδιά σας διαβάζουν και μαζεύουν χαρτιά για να δώσουν εξετάσεις στο δημόσιο, την ίδια ώρα κάποιο κομματόσκυλο προσλαμβάνεται 6μηνίτης εποχιακός σε κάποιο δήμο με ένα τηλεφώνημα από συγκεκριμένο γραφείο, στη συνέχεια με κάποιες "αγωνιστικές" ψευδοαπεργίες γίνεται συμβασιούχος αορίστου χρόνου, μετά παίρνει μια μετάταξη στη νομαρχία ή στη περιφέρεια, μετά σε κάποια άγνωστη υπηρεσία του ευρύτερου δημόσιου, και στη συνέχεια παίρνει την οριστική μονιμότητα του μέσω κάποιας οργανικής θέσης σε κάποιο υπουργείο. Ποιες εξετάσεις και ποιο ΑΣΕΠ; Αυτά είναι για τα κορόιδα...

Η βάση για μια αδιάφθορη πολιτεία θα πρέπει να είναι ο (μελλοντικά) αδιάφθορος πολίτης.

Για να υπάρξει αδιάφθορος πολίτης πρέπει να διαπαιδαγωγηθεί έτσι από αδιάφθορους παιδαγωγούς και η διαφθορά και ο διεφθαρμένος αξιωματούχος να απαξιωθούν κοινωνικά, να περιθωριοποιηθούν.

Η Ελλάδα θα συνεχίσει να είναι μια διεφθαρμένη χώρα για πολλά χρόνια ακόμα. Για να αλλάξει κάποτε (με την απόσυρση και τον βιολογικό θάνατο των γενιών που την εξέθρεψαν), θέλει θεσμούς που θα ελέγχουν τον παρασιτισμό, τις πελατειακές σχέσεις και την καθημερινή διαφθορά που έχει γίνει συνήθεια.

Μέχρι την στιγμή που ο πολίτης θα καταλάβει πως το συμφέρον της κοινωνίας συνολικά είναι μακροπρόθεσμα και δικό του συμφέρον και πως η διαφθορά αν και άμεσα μπορεί να τον εξυπηρετήσει μακροπρόθεσμα θα βλάψει και τον ίδιον και την κοινωνία μέσα στην οποία ζει ΟΛΟΙ θα συνεχίζουμε να ζούμε σε μια διεφθαρμένη κοινωνία...

ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΗΘΩΣ ΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΩΝ...

Για να είμαστε ρεαλιστές, ζητάμε από τους πολιτικούς αρχηγούς να αναδείξουν σωρηδόν νέους και ικανούς ανθρώπους για ν' αναλάβουν υπεύθυνες πολιτικές θέσεις στην θέση των κομματόσκυλων, ανθρώπους που δυστυχώς δεν υπάρχουν...

Όσοι στην Ελλάδα ήταν στοιχειωδώς εργατικοί και ευφυείς ή έκαναν δικές τους δουλειές ή εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα.

Ποιός θα παρατήσει την δουλειά του που έχει φτύσει αίμα για να την στρώσει για να μπλέξει με την καμαρίλα της πολιτικής.

Τέτοια διαφθορά, διαπλοκή και παρεο-κρατία δεν αντέχεται από σοβαρούς ανθρώπους που μπορούν να προσφέρουν στα κοινά.

Ετσι με την πολιτική ασχολήθηκαν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν ελεύθερο χρόνο και η συντριπτική τους πλεοψηφία έχει διορισθεί με μη αξιοκρατικά κριτήρια. Ή κόπροι γόνοι πλούσιων οικογενειών, αναπόσπαστο μέρος του κατεστημένου που τους βόλεψε, πως να τολμήσουν να το αλλάξουν; Το βασικό είναι η παλαιολιθική νοοτροπία τους.

Τα ίδια επικρατούν και στις νεολαίες των κομμάτων, όπου μετά από παιδομάζωμα σε σχολεία και πανεπιστήμια εκθρέφονται και μπολιάζονται με τον παλαιοκομματισμό και το πελατειακό σύστημα για μελλοντικά οφίτσια...

Δυστυχώς οι ανεπαρκέστεροι της κοινωνίας έχουν μετατραπεί σε επαγγελματικά στελέχη που λύνουν και δένουν σε όλα τα κόμματα και καταλαμβάνουν και τις κρίσιμες θέσεις, που μεταβάλλουν σε απλές "καρέκλες"...

Κατά τόπους κυκλοφορούν πολλά λαμόγια που φορώντας δήθεν τον "μανδύα" μιας παράταξης, το μόνο που επιζητούν είναι να έχουν προσωπικό όφελος με το αζημίωτο σε κάθε τοπική κοινωνία όλοι λίγο πολύ τους ξέρουμε, τους συναντούμε σε εκδηλώσεις όπου κάνουν δημόσιες σχέσεις, ή μπορούμε να συμφάγουμε και μαζί εκεί όπου συνεστιάζονται μετά ομοίων τους, όλοι διψασμένοι για τίτλους και αξιώματα (που μόλις αναλάβουν γίνονται ρεζίλι στην κοινωνία, ακριβώς λόγω της ανεπάρκειας τους)..

Αν δεν καταφέρουν να γίνουν βουλευτές, γίνονται με άλλη ευκαιρία νομάρχες, δήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι, πρόεδροι οργανισμών και κρατικοδίαιτων επιχειρήσεων, κλπ.

Το πρόβλημα της χώρας είναι κατά βάση πολιτικό γιατί με την πολιτική ασχολούνται επαγγελματικά χαμηλών δυνατοτήτων άτομα.

Και τα πολιτικά προβλήματα σε ένα κόμμα τα επιλύει η ηγεσία. Οσο η ηγεσία δηλαδή ο κάθε Πρόεδρος, δεν προβαίνει στις ενδεδειγμένες ενέργειες γιά την επίλυση του προβλήματος στο δικό του κόμμα, τόσο το πρόβλημα θα σέρνεται.

Χρόνια τώρα όλοι έντοπίζουν το πρόβλημα, αλλά κανένας δεν το λύνει...

ΟΛΟΙ ΦΤΑΙΧΤΕΣ...

Σε τηλεοπτική εκπομπή (ενός υπηρέτη συγκεκριμένων νταβατζήδων) για τη δεινή οικονομική θέση που βρισκόμαστε δε φταίει λέει η διαφθορά αλλά το ότι καταναλώναμε περισσότερα από όσα παράγουμε...

Δηλαδή για να καταλάβουμε καλά οι μίζες ή οι χορηγίες της Siemens δίνονταν έτσι στον αέρα, χωρίς συγκεκριμένους παραλήπτες που τώρα αποκαλύπτονται σταδιακά, ενώ στον κρατικό προυπολογισμό δεν υπήρχε επιβάρυνση λόγω υπερτιμολογήσεων, ακριβώς για να βγει με το παραπάνω η χασούρα.Ούτε και επιβαρύνθηκε ο κρατικός προυπολογισμός από τις υπερκοστολογήσεις των δημοσίων έργων ακριβώς γιατί το κόστος του λαδώματος ανέβαζε την τελική τιμή στα ύψη.

Στο φινάλε το γεγονός ότι ξεμελιώθηκε η εγχώρια πολεμική βιομηχανία μόνο και μόνο για να μην τίθεται θέμα συμπαραγωγής του 40% των παραγγελθέντων στα πλαίσια των ανταποδοτικών οφελών ώστε να μπορούν να πέφτουν ο μίζες πιο άνετα και πιο απλόχερα, δεν στέρησε τον τόπο από θέσεις εργασίας.

Οτι συνδικαλιστές και σοσιαλίζοντες πολιτικοί έκαναν ότι μπορούσαν σε προηγούμενες δεκαετίες και τελικά πέτυχαν να στραγγαλίσουν τη όποια βιομηχανική παραγωγή, να χαθούν επενδύσεις και να φύγουν για αλλού τα κεφάλαια και οι χιλιάδες θέσεις εργασίας, μετατρέποντας ολόκληρες περιοχές σε γκέτο ανεργίας για τη προσμονή ενός ουτοπικού σοσιαλισμού που ποτέ δεν ήρθε από τότε...

Θάψανε την εγχώρια βιομηχανία για να μην υπάρχουν εδώ ανταγωνιστικά εργοστάσια απέναντι στους έξω, ή αντίστοιχες επενδύσεις. Έτσι τώρα εκτός από καταχρεωμένοι είμαστε και εξαρτημένοι γιατί κατάντησαν την χώρα μας μια μη παραγωγική αλάνα, έρμαιο του κάθε μιζαρίζοντος μεσάζοντα.

Οτι μια χούφτα κρατικοδίαιτοι "επιχειρηματίες" έγιναν μεγιστάνες στη θέση αυτών των παραπάνω επενδυτών, με αναφορές στην κοινωνία μέσω της μπάλας και της τηλεόρασης για να αρπάζουν τις εθνικές προμήθειες και τα δημόσια έργα...

Η οι προμήθειες των ταμείων για την υγεία που απαιτούν πολλαπλάσια δαπάνη από ότι στο εξωτερικό.

Και πολλά άλλα, σε κάθε δημόσιο τομέα με υποψία κέρδους, που φτάσανε όλα μαζί να κάνουν σούμα στην σημερινή κατάσταση.

Πολλοί οι φταίχτες λοιπόν και πάνω από όλους τ' αφεντικά του συγκεκριμένου υπηρέτη, που οι περιουσίες τους αποτελούν κομμάτι του ελλείμματος, αφού δημιουργήθηκαν από το πουθενά, αποτέλεσμα διαπλοκής με την ανοχή και συμπαράσταση των σάπιων πολιτικών που οι ίδιοι στηρίζουν κι αναπαράγουν με τα μέσα τους, φαύλος κύκλος οι μεταπράτες, μα όχι και μας εγκαλούνε κιόλας!

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΚΕΝΤΡΙΚΑ...

Οι πολίτες της Ελλάδας, σε ένα πρόσωπο κατά βάση αναθέτουν την τύχη τους. Στον αρχηγό του κόμματος που έρχεται πρώτο στις εκλογές κερδίζοντας έτσι την εξουσία, που την ασκεί απεριόριστα όταν γίνεται πρωθυπουργός σε λίγες μέρες εκ των εκλογών.

Μέχρι ν' αποφασίσει ο ίδιος πότε βολεύει να προκηρύξει νέες, ή ανενόχλητος να εξαντλήσει την τετραετία του.

Από εκεί και πέρα αυτός ευθύνεται για κατανομή των ρόλων και των αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στον καθένα άλλο στον κομματικό ή κρατικό μηχανισμό. Σ αυτόν ανήκει η μεγαλύτερη ευθύνη να επιτηρεί τη χρηστή διοίκηση.

Επειδή οι Πρωθυπουργοί που πέρασαν δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους έχουμε τα αποτελέσματα που βλέπουμε σήμερα...

Ως απόλυτοι άρχοντες συνήθως και στο κόμμα τους και στο κράτος, έχουν την κύρια ευθύνη για την ποιότητα του πολιτικού προσωπικού, τον τρόπο ανάδειξης ενός πολιτικού (φίλου τους, συμπαθούντα, ή συστημένο από συμφέροντα) και τα κριτήρια επιλογής του για θέσεις διακυβέρνησης και άσκησης εξουσίας...

Ποιος ευθύνεται για τον Μαντέλη, τον Τσουκάτο, τον Ρουσόπουλο, τον Βουλγαράκη, τον Σουφλιά, τον Αγγέλου;

Εντάξει, μεγάλοι άνθρωποι είναι και ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του και δεν μπορούμε να τις χρεώσουμε σε άλλους. Όταν όμως αυτές οι πράξεις προέρχονται εκ της θέσεώς του, δεν φέρει καμία ευθύνη αυτός που του έδωσε τη θέση;

Όταν ένας υπουργός συλλαμβάνεται διεφθαρμένος, δωροδοκούμενος, προωθώντας συγκεκριμένα συμφέροντα εις βάρος του τόπου του, δεν φέρει καμιά ευθύνη ο πρωθυπουργός που τον διόρισε;

Και τι κλάσης πρωθυπουργοί είναι διάφοροι που μας κυβέρνησαν κατά καιρούς που δεν πήραν είδηση τι συμβαίνει στην αυλή τους, ενώ ο κόσμος και τα μέσα φίλια ή αντίπαλα βοούσαν;

Σε πολλές περιπτώσεις τα τελευταία χρόνια και σε ότι αφορά τα δυο μεγάλα κόμματα η ανέλιξη ορισμένων προσώπων από μόνη της μαρτυράει και το είδος της διακυβέρνησης που θα ασκούσαν. Με αποκλειστικό κριτήριο την κομματική ιδιότητα και κυρίως την εσωκομματική σχέση με τον αρχηγό και άλλους ισχυρούς παράγοντες του κόμματος, έπαιρνε κάποιος κατ' απονομή και όχι κατ' αξία, ένα υψηλό κομματικό αξίωμα και στη συνέχεια το χρησιμοποιούσε για να μπει στην πολιτική.

Μετά η ανέλιξη είναι γνωστή κι επαναλαμβανόμενη: Διορίζοντας αφειδώς, ξοδεύοντας τα χρήματα του φορέα που διοικούσε και ενίοτε καρπωνόμενος ένα μέρος από αυτά τα χρήματα, ή βολεύοντας αυτούς που θα τον υποστήριζαν οικονομικά στην πολιτική του διαδρομή στο μέλλον.

Υπάρχουν άνθρωποι που για δεκαετίες κυβερνούν άλλους ανθρώπους μόνο και μόνο επειδή είχαν ισχυρή πρόσβαση στο κόμμα. Υπάρχουν πρόσωπα που έγιναν υπουργοί σε υπουργεία στα οποία δεν θα μπορούσαν προσληφθούν ούτε κλητήρες. Με άλλα λόγια η διαδικασία με την οποία μπαίνουν στην πολιτική πολλοί, είναι εξ αρχής μια φαύλη διαδικασία.

Οπότε η φαύλη συνέχεια είναι αναπόφευκτη...

Στοιχεία φαυλότητας έχουν και οι διεργασίες συγκρότησης των υπουργικών συμβουλίων, των όποιων την αρμοδιότητα έχουν αποκλειστικά κατά την κρίση τους οι πρωθυπουργοί. Οι εσωκομματικές σκοπιμότητες, οι προσωπικές σχέσεις, η ευνοιοκρατική αντίληψη, αλλά και οι εξωθεν παρεμβάσεις οδηγούν σε υπουργικούς θωκουςπροσωπα εντελώς ακατάλληλη, με ηθικά προβλήματα εξ αρχής.

Όταν γίνεται αντιληπτή η καθόλου ηθική δραστηριότητα τους, η απλώς η ανικανότητα τους, δεν είναι εύκολο να εκδιωχτούν. Γιατί εν τω μεταξύ ξέρουν πράγματα που μπορούν να εκθέσουν κυβέρνηση, το κόμμα, η τον αρχηγό, η έχουν εξαγοράσει υποστήριξη (με δημόσιο χρήμα φυσικά) στο χώρο της οικονομίας, των μέσων ενημέρωσης, ή φέρουν συστατική επιστολή από διαπλεκόμενους που ευνόησαν κι ως εκ τούτου όλα καλώς...

Το πολιτικό σύστημα σάπισε στην διαδρομή του ως σήμερα, γιατί σε ένα μεγάλο τμήμα του αποτελείται από σάπιους ανθρώπους.

Γιατί στην επιλογή των προσώπων που θα έμπαιναν στην πολιτική η θα ασκούσαν εξουσία δεν υπήρχε κανένας έλεγχος ποιότητας και καταλληλότητας. Πολύ συχνά όποιος μπαίνει στην πολιτική αισθάνεται ότι το πρώτο που πρέπει να κάνει είναι να πλουτίσει. Το κάνει γιατί το κάνει και ο συνάδελφος του στην κυβέρνηση, στην Βουλή, ο πρώτος σε ψήφους αντίπαλος στην εκλογική περιφέρεια του, κλπ

Το κάνει γιατί δεν κινδυνεύει να τιμωρηθεί με τη συντεχνιακή αντίληψη που πολιτικοί πάλι ψήφισαν. Και το κάνει γιατί όσο πιο διεφθαρμένος είναι τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να παραμείνει στην εξουσία, να στήσει τον δικό του μηχανισμό στήριξης να τον προβάλουν τα μέσα ενημέρωσης και να κυριαρχεί στην εκλογική ότι περιφέρεια, "θάβοντας" άλλους που διαφέρουν και δεν ακολουθούν το ίδιο μονοπάτι...

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΙ ΥΠΑΙΤΙΟΙ...

Ακούγοντας τον πρωθυπουργό ότι για την προσφυγή στο ΔΝΤ, φταίει η κακοδιαχείριση του δημόσιου χρήματος, οι ρουσφετολογικοί διορισμοί, τα χατίρια και οι προμήθειες σε επιχειρηματίες, η αναξιοκρατία, το κομματικό κράτος κ.τ.λ.

Αλήθεια ποιοι είναι αυτοί που κυβέρνησαν από τη μεταπολίτευση και μετά αυτή τη χώρα;

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν είχε πάρει είδηση για αυτά που κατήγγειλε από το βήμα της Βουλής έχοντας υπηρετήσει ως Υπουργός για τόσα χρονιά;

Δεν έχει αναρωτηθεί πώς άραγε δημιουργήθηκαν οι "κομματικοί στρατοί" που θα ψηφίζουν πάντα τους ίδιους και τους ίδιους, ό,τι μέτρα και να πάρουν;

Δεν χρειάζεται αναλυτική σκέψη και ειδικότερες γνώσεις για να καταλάβει κανείς ότι τα «δανεικά» πάνε απλώς για να πληρωθούν τα προηγούμενα "δανεικά". Για να συνεχιστεί ο φαύλος κύκλος της υπερχρέωσης. Ότι για να μη δανείζεσαι, πρέπει όχι μόνο να καταναλώνεις λιγότερα, αλλά -κυρίως- να παράγεις περισσότερα.

Όταν απολύεσαι ή πληρώνεσαι λιγότερο, τότε η οικονομία οδηγείται σε ύφεση. Η χώρα δεν παράγει, άρα δεν έχει για να πληρώσει τα χρέη της.

Επίσης θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ο κόσμος ότι όσα "ρουσφέτια" και αν κάνουν οι πολιτικοί, στην ουσία είναι αδύναμοι και ότι προσφέρουν με το ένα χέρι, το αφαιρούν με το άλλο εις διπλούν. Συνεπώς θα πρέπει ο κόσμος να κατανοήσει ότι τα πολιτικά δικαιώματα του τα ασκεί με γνώμονα το γενικό συμφέρον και όχι το στενό ατομικό, ελπίζω το τελευταίο πάθημα να έγινε μάθημα.

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είναι σαφές ότι η γενιά του Πολυτεχνείου απέτυχε να διαχειριστεί τις τύχες της χώρας και ήρθε η ώρα να αποσυρθεί άμεσα τόσο σε επίπεδο πολιτικής όσο και επίπεδο δημόσιας διοίκησης. Ας γίνει λοιπόν η ρήξη με το παρελθόν τώρα, προκειμένου να προχωρήσουμε όλοι μαζί.

Ας προχωρήσει η κυβέρνηση στην άμεση αντικατάσταση των διευθυντικής ιεραρχίας του δημοσίου τομέα με νέους ανθρώπους. Η μηχανογράφηση του Δημοσίου και η ανάδειξη νέων ανθρώπων ηλικίας 40 - 45 ετών με φρέσκες διαφορετικές ιδέες και χωρίς παλαιοκομματικές ιδεολογικές αγκυλώσεις, ούτε διεφθαρμένους από κεκτημένη συνήθεια, μπορεί ν' αποτελεί μια καλή λύση για το πρόβλημα της Ελλάδος.

Η ανωτέρω ανάγκη είναι περισσότερη επιτακτική στον δημόσιο τομέα λόγω των ιδεολογικών αγκυλώσεων και της διαφθοράς που έχει επικρατήσει λόγω των καιρών τότε στην ανώτερη ιεραρχικά διοικητική βαθμίδα.

Στόχος η άμεση υλοποίηση των λύσεων που προτείνετε μέσα σε ορίζοντα διετίας, προκειμένου να ξεμπερδέψουμε άμεσα με το ΔΝΤ.

Θάρρος χρειάζεται προκειμένου η αδυσώπητη πραγματικότητα να μετατραπεί σε ελπίδα. Χρόνο πλέον δεν έχουμε, αφού είναι ήδη εδώ...

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΛΙΣΒΕΡΙΣΙ...

Δεν είναι η πρώτη φορά που βγαίνουμε πρωταθλητές στη διαφθορά. Κι ούτε άλλαξε κάτι στην ιεραρχία των υπηρεσιών που πρωταγωνιστούν σ΄ αυτήν: Νοσοκομεία (φακελάκι), Πολεοδομίες (γρηγορόσημο), Εφορίες (διακανονισμός), ΙΚΑ, Νομαρχίες κ.λπ., κλπ. είναι εντυπωσιακό το γεγονός που επισημαίνεται από τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρίας που έκανε την έρευνα (Public Issue): η μέση τιμή ανά "λάδωμα" (πέρυσι), στον μεν δημόσιο τομέα ανέρχεται στα 1.355 ευρώ, στον δε ιδιωτικό στα 1.671.

Το πιο αποκαρδιωτικό όμως, είναι ότι ο Έλληνας είναι επιρρεπής και ιδιαίτερα δεκτικός στη διαφθορά! Σε πολύ μεγάλο ποσοστό - πάνω από το 85% των ερωτηθέντων -ομολογούν ότι θα "λάδωναν" για να εξυπηρετηθούν!

Και στο ίδιο περίπου ποσοστό οι ερωτώμενοι λένε πως θα ήθελαν να παταχθεί η διαφθορά! (Αλλά πώς;)

Η διαφθορά είναι "ταγκό" που χορεύεται από δυο: αν εμείς οι ίδιοι δεν πεισθούμε ότι η "δουλειά" μας γίνεται (και πρέπει να γίνεται) νόμιμα και όχι με το «λάδωμα», για ποιο λόγο ο άλλος (γιατρός, υπάλληλος, κ.λπ.) να μην εκμεταλλευτεί την αδυναμία μας; Εμείς οι ίδιοι δεν ευνοούμε την πραγματικότητα; Δυστυχώς, δεν έχουμε μάθει να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματά μας καταγγέλλοντας τις παρανομίες που διαπιστώνουμε.

Η διαπλοκή (στην πολιτική και την οικονομία) είναι διεθνές φαινόμενο, όμως το προσωπικό "αλισβερίσι" εξαρτάται από εμάς προσωπικά.

Η διαφθορά ξεκινά από ψηλά. Εδραιωμένη ως πολιτικό και οικονομικό ρουσφέτι, διακλαδίζεται στις αναθέσεις σε ημέτερους των προγραμμάτων των υπουργείων (με εικονικούς διαγωνισμούς), μπαίνει στα νοσοκομεία και τα φάρμακα, διαχέεται στις δημόσιες υπηρεσίες, διαποτίζει τον ιδιωτικό τομέα για να καταλήξει στους απλούς υπαλλήλους που έμαθαν ν' αναζητούν κι αυτοί το μερίδιο τους, κάποιοι δε με περίσσιο θράσος.

Κανείς δεν καταγγέλλεται, κανείς δεν τιμωρείται. Αφού από παλιά είναι γνωστό πως "όλοι τα παίρνουνε... κρυφά και φανερά"...

Ευχή είναι να χτυπηθεί το κακό στη ρίζα του. Πολιτική βούληση χρειάζεται και συνεχής, ανηλεής έλεγχος.

Δεν θα έχουμε μόνο οικονομικό όφελος. Είναι και θέμα κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότητας των πολιτών στις σχέσεις τους με τις υπηρεσίες του κράτους.

ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ...

Η διαφθορά, η διαπλοκή, ο χρηματισμός, η χυδαιότητα και η απληστία, είναι κυρίαρχα σε κάθε τομέα αλλά οι άνθρωποι στην συντριπτική τους πλειονότητα δεν είναι σε θέση για διάφορους λόγους να αντιδράσουν, να διαμαρτυρηθούν, να αγαναχτήσουν και να στραφούν ενάντια όχι απλώς στους διαπλεκόμενους και τους διεφθαρμένους αλλά ενάντια στο ίδιο το σύστημα που γεννά τη διαπλοκή και τη διαφθορά.

Άλλωστε οι πολλοί απλώς υποψιάζονται και αγνοούν σε βάθος τα περισσότερα από τα κακώς έχοντα γύρω τους. Άγονται και φέρονται από τους λαοπλάνους, τους δημαγωγούς, τους υποκριτές πολιτικούς, την παντοδύναμη διαφήμιση και τα κυκλώματα.

Χρόνια παρακολουθούμε και ακούμε δημόσιους υπαλλήλους, πολιτικούς, να κάνουν "αρπαχτές" και μάλιστα χοντρές και μετά την Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ), όλα και όλοι βγαίνουν καθαρά...

Ποτέ κανείς δεν τιμωρήθηκε για οικονομική απάτη είτε προς όφελός του είτε προς όφελος άλλου. Η κομπίνα έγινε, αποδείχθηκε, αλλά κανείς δεν ευθύνεται και όλα μέλι γάλα...

Κι όμως το φακελάκι κυκλοφορεί, το λάδωμα είναι για να δουλέψει η μηχανή και ενώ όλοι ξέρουν για όλα, τη στιγμή που πρέπει γυρίζουν τάχα το κεφάλι προς την άλλη πλευρά και κάνουν τους ανήξερους.

Πώς λοιπόν μια οικογένεια, μια χώρα, μια ανθρωπότητα, μπορεί να κάνει βήματα προόδου όταν λειτουργεί με τρόπους εκβιαστικούς, αρπαχτής, μη νόμιμους;

Ποιος θα σηκώσει τη ράβδο της δικαιοσύνης και θα την κινήσει εναντίον κάθε ενός που λόγω θέσεως δημιουργεί συνήθως τεράστιο προσωπικό όφελος εις βάρος όλων μας.

Όποιος μπορεί κλέβει το κράτος, τον διπλανό του, τον οποιονδήποτε και... τιμωρούνται μόνο όσοι είναι εκτός "συστήματος".

Ποιος να πιστέψει ποιον, όταν δεν έχουμε εμπιστοσύνη ούτε στον εαυτό μας, διότι όσο είμαστε στην απέξω, πιστεύουμε στην δικαιοσύνη, στην τιμωρία. Αν όμως μας δινόταν η ευκαιρία να βρεθούμε σε θέση κλειδί και μπορούσαμε να κάνουμε χοντρή μπαζιά, κανείς δεν βάζει το χέρι στη φωτιά ότι δεν θα το έκανε.

Αφεθήκαμε και καταντήσαμε όλοι κομπιναδόροι, άνομοι, άδικοι, κλέφτες. Ποιος θα μας σώσει λοιπόν από τους κλέφτες; Πού θα βρεθεί ο μη κλέφτης για να επιβάλει δικαιοσύνη;

Και θα τολμήσει να το κάνει με τόσους αντιπάλους γύρω του, που θα είναι έτοιμοι να τον κατασπαράξουν;

ΔΙΑΦΘΟΡΑ: ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΚΑΙ ΖΗΤΗΣΗ...

Η δημοσιοϋπαλληλική ελίτ με βάση τις νόμιμες αποδοχές και τα παράπλευρα εκ διαφθοράς εισοδήματα έχει εθισθεί στην απόλαυση ενός προσωπικού κοινωνικού και οικονομικού καθεστώτος το οποίο έφτασε σήμερα να της παρέχει ουσιαστικά την κοινωνική ηγεμονία.

Και η διαφθορά σαν εμπόρευμα, υπόκειται στον νόμο Προσφοράς και Ζήτησης.

Όταν ακούγονται πολεοδομικές ρυθμίσεις ανεβαίνει η ταρίφα στις πολεοδομίες.

Όταν ακούγονται φορολογικές μεταρρυθμίσεις αυξάνει η ταρίφα στην Εφορία.

Όταν συλλαμβάνονται παραδικαστικά κυκλώματα αυξάνει η ταρίφα στα δικαστήρια.

Όταν εξαγγέλλονται περιβαλλοντικά μέτρα, εκτός της αναμενόμενης ως σίγουρης καταστροφής του Περιβάλλοντος, αυξάνει η ταρίφα της χωροθέτησης εγκαταστάσεων.

Όσο η τέλεση παράτυπης ή νόμιμα παράνομης πράξης στη Δημόσια Διοίκηση αυξάνει σε επικινδυνότητα για τον χειριστή, ανεβαίνει το καταβλητέο για την τέλεσή της ποσό.

Ποιος άλλος εκτός από τους διαφθαρμένους υπαλλήλους και τους προστάτες τους πολιτικούς απολαμβάνει ασφάλεια εργασίας, υψηλότατο εισόδημα και ωμή εξουσία;
Εκτός από μερικά (διαπλεκόμενα μεταξύ τους) φυσικά πρόσωπα, που θεωρούνται οι εγχώριοι "μεγιστάνες", ποιοι άλλοι έχουν τόση δύναμη προσωπικής επιρροής;

Κάτι μικροί επιχειρηματίες κι έμποροι, που τρέχουν σαν την άδικη κατάρα, σίγουρα όχι. Κάτι ελάχιστοι καινοτόμοι επιστήμονες ούτε. Βιοπαλαιστές και απλοί εργαζόμενοι δεν συζητείται.

Συνεπώς συνυπολογιζόμενου του "παγώματος" των μισθών τους, αναμένεται να προκύψουν τα εξής αποτελέσματα:

1. Τα υψηλόμισθα στρώματα των ΔΥ θα ανεβάσουν περαιτέρω τις τιμές για «διευκόλυνση», «παράβαση καθήκοντος», «ερμηνεία νόμου» και «γρηγορόσημο», ώστε να διατηρήσουν το επίπεδο ζωής που κατ' αυτούς «δικαιωματικά» απολαμβάνουν.

2. Τα μεσαία και χαμηλόμισθα στρώματα των ΔΥ θα υποβαθμίσουν περαιτέρω την ποιότητα των όποιων υπηρεσιών παρέχουν, στα όρια της «λευκής απεργίας», με σκοπό να αποσπάσουν και αυτοί από τους συναλλασσόμενους ένα μικρό κομμάτι από την πίττα της διαφθοράς, οι δε πιο θρασείς θα ζητάνε χρήματα ακόμα και για να δώσουν αριθμό πρωτοκόλλου, συνηθέστατο και σήμερα για «κράτηση αριθμών».

Τελικό αποτέλεσμα η πλήρης αποδιάρθρωση του όποιου κρατικού μηχανισμού και η πτώση της παραγωγικότητας στα τάρταρα.

Γάγγραινα του συστήματος όμως είναι η υπάρχουσα κρατική διάρθρωση που αποτελεί λόγο ύπαρξης για μια κάστα «συστημικών» παντός καιρού και κομματικού χρώματος.

Ποιος και με ποια εσωτερική δύναμη θα ξεκινήσει επιχείρηση ή θα αναλάβει παραγωγική ή άλλη οικονομική ενέργεια που θα περιλαμβάνει απαραίτητα διαδικασία σε δημόσιο φορέα ή υπηρεσία;

Και να την αναλάβει και να την φέρει σε πέρας, θα μετακυλίσει άμεσα το κόστος αυτών που υπέστη και κατέβαλε στον τελικό χρήστη ή καταναλωτή, με άνοδο του επιπέδου τιμών, πυροδοτώντας νέο φαύλο κύκλο πτώσης του βιοτικού επιπέδου κοκ.

Ο πρωθυπουργός με τις προχθεσινές εξαγγελίες επιχείρησε να βάλει στο φιλότιμο τους Έλληνες, να τους κάνει κοινωνούς της κρίσης, λες και αυτοί φταίνε που η οικονομία είναι κατεστραμμένη.

Γενικό πάγωμα μισθών στο δημόσιο, μείωση επιδομάτων 10%, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, ακριβότερα καύσιμα για όλους, φόροι στα ακίνητα και άλλα πολλά και "τσουχτερά" που θα διευκρινιστούν με το επερχόμενο φορολογικό νομοσχέδιο.

Μήπως ακούσατε αν θα πληρώσουν αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στο γκρεμό;

Όχι, δεν τα ακούσατε διότι το σόου είχε συγκεκριμένους θεατές. Τους ξένους οίκους και τις αγορές που θέλουν να χυθεί αίμα, ζητούν θυσίες για να μας αφήσουν ήσυχους.

Ούτε το επώδυνο αλλά εν τέλει λυτρωτικό σενάριο της αναγέννησης μέσα από τις στάχτες της όποιας καταστροφής, φαίνεται εύκολο. Θα σερνόμαστε πολύ καιρό ακόμα.

Απλά μάς έβγαλαν στην "αναφορά", για αυτό δεν θα' λεγα ότι είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος.

ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΚΙ ΕΥΘΥΝΕΣ...

Ακούστηκαν χθες στην συζήτηση στη Βουλή:

Η σύγχρονη διακυβέρνηση απαιτεί αποκέντρωση εξουσιών και συγκέντρωση αρμοδιοτήτων σε όλη την κλίμακα της διοίκησης. Ενώ σήμερα έχουμε ακριβώς το αντίθετο: συγκέντρωση των εξουσιών στην κορυφή και πολυδιάσπαση αρμοδιοτήτων στη βάση...

Στην Ελλάδα δημιουργήθηκε ένα μοντέλο που διατηρεί όλες τις εξουσίες συγκεντρωμένες στην κορυφή, αλλά διανέμει αρμοδιότητες συνεχώς προς τα κάτω χωρίς αντίστοιχους πόρους. Το αποτέλεσμα ήταν να προκύψει μια σοβαρή αναντιστοιχία ανάμεσα στις εξουσίες και τις αρμοδιότητες στην κορυφή, αλλά και ανάμεσα στις αρμοδιότητες και τους απαραίτητους πόρους στη βάση του οικοδομήματος.

Έτσι προέκυψε ένα διοικητικό-πολιτικό μοντέλο, όπου στην κορυφή του υπάρχουν εξουσίες χωρίς αρμοδιότητες, ενώ στη βάση του υπάρχουν αρμοδιότητες χωρίς πόρους. Κι ανάμεσα αναπτύχθηκε μια τεράστια γραφειοκρατία. Που αυτό-αναπαράγεται και μπλοκάρει τα πάντα.

Καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να κυβερνήσει όπως θέλει, διότι οι πρωτοβουλίες της διασπώνται σε πολλαπλές "υπογραφές", που κατακερματίζουν την ευθύνη, ενώ το διοικητικό σύστημα είναι μονίμως μπλοκαρισμένο προς τα κάτω.

Και το γραφειοκρατικό μπλοκάρισμα κινητροδοτεί μόνο μηχανισμούς λαδώματος και γρηγορόσημου. Όπου όσοι έχουν το πόστο και την ευχέρεια ζητάνε "μεσιτικά" για να εξυπηρετήσουν σε λογικούς χρόνους νόμιμα αιτήματα των πολιτών...

Aυτό είναι πια καθημερινό γεγονός .Δυστυχώς όμως έφτασε να θεωρείται λαϊκό κεκτημένο, και ο οποιοσδήποτε τολμηρός επιχειρήσει να βάλει μια κάποια τάξη στα πράγματα, θα χαρακτηρισθει "αυταρχικος", "στενοκεφαλος", "ηθικολογος", θα λοιδωρηθεί από τα ίδια ΜΜΕ, θα καταψηφιστεί κατ' υπόδειξη, θα περιθωριοποιηθεί και άλλα που σκοπό θα έχουν τη συνέχιση της ανομίας.

Η διαφθορά δημιουργείται όταν υπάρχουν ξένα λεφτά, λεφτά τρίτων, λεφτά φορολογουμένων, χρεωστούμενα φορολογουμένων, μελλοντικοί λογαριασμοί φορολογουμένων, και μηχανισμός βίας, εξαναγκασμού, κοροϊδίας από λίγους, για να τα πάρουν από τους πολλούς...

- Πληρώνεις ή εκβιάζεις τον πολιτικό για να σου κάνει το δικό σου σε βάρος του συνόλου.

- Πληρώνεις το φιλικό σου ΜΜΕ για να πείσει ή να εκβιάσει τον πολιτικό να σου κάνει το δικό σου σε βάρος του συνόλου.

- Λες ψέματα στο σύνολο που συνήθως κοιμάται μακάριο ή αδιαφορεί, σε συνεργασία με τον πολιτικό και το ΜΜΕ για να πάρεις κάτι που δεν σου ανήκει.

- Χρησιμοποιείς ως ευνοημένος - διαπλεκόμενος λεφτά του συνόλου, για να κάνεις όλα τα παραπάνω, για να κάνεις κι άλλα πράγματα σε βάρος του συνόλου.

- Κλέβεις, υφαρπάζεις και εκβιάζεις για πράγματα που δεν σου ανήκουν, για ίδιον όφελος.

- Όταν όλα τελειώσουν, φτάνεις να ξεπουλάς και το Έθνος σου το ίδιο, αν έτσι σε βολεύει για να συνεχίσεις τα σχέδια σου...

Από το ένα δωράκι στον ευατό του που έγινε τρόπος ζωής κάποτε με πρωθυπουργική ρήση, φτάσαμε να διοργανώσουμε την ακριβότερη Ολυμπιάδα, να πληρώνεται η καθαρίστρια των τελωνείων, της ΔΟΥ και της Βουλής καλύτερα από επιτρόπους της ΕΕ να τιμούμε κομιστές dvd κάνοντας τους εκδότες και μιζαδόρους εργολάβους με χαριστικά δημόσια έργα.

Οι πολιτικοί μας να συνευρίσκονται τακτικά να συζητούν για τα αποτελέσματα της διαχείρισης τους...

Και εμείς ν' απορούμε ακόμη με το μέγεθος και την ατιμωρησία της διαφθοράς, της θεσμικής κλοπής του δημόσιου χρήματος και της αναξιοπιστίας των πάντων. Όμως για την διαφθορά των κρατών τους ευθύνονται οπωσδήποτε και οι πολίτες τους, αφού ψηφίζουν (και ξαναψηφίζουν), όχι μόνον ανίκανες κυβερνήσεις, αλλά και τους ίδιους διεφθαρμένους πολιτικούς επί χρόνια και χρόνια...