ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ...

Το βασικό στοιχείο που προκαλεί ολοένα και μεγαλύτερη διάσπαση στην Ελληνική κοινωνία είναι ότι κανένας πολιτκός χώρος δεν λέει την πραγματική αλήθεια στον Ελληνικό λαό και άπαντες βολεύονται σε τακτικισμούς.

Και ο λαός; Χαμένος σε παράλογα μίση, αντί να σηκώσει το κεφάλι απλώς βρίζει. Και βεβαια δεν φταίει πουθενά...

Μα μέχρι εδώ και 2-3 χρόνια οι Έλληνες ψήφιζαν συγκεκριμένα κόμματα μαζικά με ανταλλάγματα τους διορισμούς, τις μεταθέσεις, τα ρουσφέτια, την τακτοποίηση αυθαιρέτων, τα δάνεια, τις επιτροπές, τις κομπίνες, τις μικρο-μεγαλο-εξυπηρετήσεις κλπ. Η μεγάλη πλειοψηφία όσων άνηκαν στα κόμματα εξουσίας "έγλυψαν" από ένα κοκκαλάκι, κάποιοι βεβαίως πήραν πολύ περισσότερα.

Όσοι δεν πήραν το "κατιτίς" τους δεν είναι επειδή δεν ήθελαν αλλά επειδή δεν πρόλαβαν, σοβαροί να είμαστε. Εδώ και 1-2 χρόνια έγιναν όλοι ανεξάρτητοι και ακομμάτιστοι, έχουν εξαγριωθεί με τους πολιτικούς και ζητούν την κεφαλή τους επί πίνακι...

Είναι πικρή η αλήθεια, αλλά όλοι "μαζί τα φάγαμε", οπότε δεν σας φταίνε οι πολιτικοί.

Εσείς κυρίως, τα κομματόσκυλα (δηλ. το 80% του Ελληνικού λαού) ξημεροβραδιαζόσασταν στα βουλευτικά και υπουργικά γραφεία για ρουσφέτια.

Οπότε τέρμα η εύκολη ατάκα ότι σας φταίνει "οι πολιτικοί", εάν πράγματι σας έφταιγαν θα είχατε φροντίσει να κάνετε και να ψηφίσετε κάτι διαφορετικό..

Τόση ανωριμότητα και συνάμα ανευθυνότητα!

Και το μεγάλο ερώτημα - πρόκληση είναι:

- Πότε και πώς θα εκπαιδευτούν οι πολιτικοί, ώστε να αποκτήσουν κάποτε πολιτική συνείδηση;

Βέβαια όταν γενιές ολόκληρες από δαύτους γαλουχούνται μέσα σε άρρωστο κλίμα ρουσφετιού, διαφθοράς, ανευθυνότητας κλπ., θα ήταν ουτοπία να περιμέναμε την μεταστροφή και το "θαύμα" μέσα σε καιρό.

Αλλά τουλάχιστον ας βλέπαμε μια πρόθεση, μια εκκίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ...

Το iPhone 5 έχει έρθει στην Ελλάδα στην υψηλότερη τιμή που διακινείται διεθνώς.

Πουθενά στον κόσμο δεν πωλείται τόσο ακριβά όσο στην Ελλάδα της κρίσης και του Μνημονίου, υπ' ευθύνη φυσικά της εταιρείας και όχι π.χ. του κράτους.

Γιατί νομίζετε; Πώς έρχεται σε μια αγορά που είναι σ΄ αυτή την ύφεση ένα προϊόν στην υψηλότερη τιμή διεθνώς; Διότι ο καταναλωτής έχει αυτή την προτεραιότητα. Όταν βλέπει μια εταιρεία ένα προϊόν της ότι έχει ζήτηση κι ότι ο καταναλωτής το θέλει σ' αυτή την τιμή δεν θα το χαρίσει γιατί δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα...

Ακόμα και οι λοιποί οι υπό της κρίσεως πληγέντες, θεωρούν τόσο σημαντικό να αγοράσουν iPhone και το κακό συναπάντημα, ώστε κάνουν αιματηρές οικονομίες, δανείζονται, υποθηκεύουν, πουλάνε, πουλιούνται, με σκοπό να το αποκτήσουν.

Όσο όσο! Σαν να είναι ζήτημα ζωής και θανάτου...

Κάποιοι τα έχουν, και κάποιοι άλλοι τα βρίσκουν... Και έτσι, μόνον έτσι, καθίσταται εφικτό να έχει έρθει το τάδε ή το δείνα προϊόν στην Ελλάδα στην υψηλότερη τιμή που διακινείται διεθνώς.
Ακόμα και μέσα στην κρίση, μέσα στην ωρίμανση του Μνημονίου, ο ακραίος χυδαίος καταναλωτισμός είναι η μόνη προτεραιότητα για πολλούς Έλληνες της παραοικονομίας και της φοροφιαφυγής όπως οι ίδιοι δείχνουν.

Προφανώς, μελέτες έχουν αποδείξει στις πολυεθνικές ότι ο Έλληνας ιεραρχεί τόσο ψηλά στην κλίμακα προτεραιοτήτων του το σβήσιμο της καταναλωτικής του δίψας, τόσο ψηλότερα απ' ότι όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαϊκοί λαοί, που θα σπεύσει να αποδώσει το υστέρημά του, ή το δανεικό του, ή το της δόσης του, σε ό,τι θα πικάρει τον πλησίον του και θα δώσει στον ίδιον ένα ελάχιστο κάλπικο αίσθημα κοινωνικής υπεροχής.

Έτσι, πωλούνται εδώ διάφορα πολυτελή και όχι απαραίτητα προϊόντα σε τιμές με τις οποίες κανείς δεν επρόκειτο να τα αγοράσει πουθενά αλλού  στον πολιτισμένο κόσμο.

Αφού πολλοί θα βρεθούν να τα αγοράσουν, όσο ακριβά κι αν τα πουλάμε, χαζοί είμαστε; Αφού υπάρχει ζήτηση γι' αυτήν την προσφορά, δίκιο έχουν τα στελέχη των πολυεθνικών...

Δεν υπάρχει καμία μετάνοια, καμία αλλαγή νοοτροπιών και προτεραιοτήτων...

ΕΛΑ ΡΕ ΑΔΕΡΦΕ ΤΩΡΑ...

Μιά μικρή είδηση, ένα μεγάλο δείγμα ομαδικής συμπεριφοράς.

Η είδηση ασυνήθιστη. Ενας αστυνομικός στη Μυτιλήνη βάζει πρόστιμο 80 ευρώ σε ένα δεκάχρονο παιδάκι γιατί το ποδήλατό του δεν είχε κουδούνι. Ασφαλώς σε όλους μας προξενεί αλγεινή εντύπωση η τυπολατρεία και η αυστηρότητα του οργάνου για αυτό και όλα τα μέσα ενημέρωσης το καταδίκασαν...

Πρόσεξα ότι πουθενά δεν δόθηκε άλλη διάσταση παρά μόνο στην υπερβολή του αστυνομικού. Ο κοινός τόπος όλων ήταν ότι ένα αγόρι σε τρυφερή ηλικία που υποπίπτει σε μια παρατυπία βρε αδερφέ, κάνεις πως δεν το βλέπεις.

Κανείς δεν σκέφτηκε ότι το παιδί, ανεξαρτήτως από το γεγονός ότι κακώς τιμωρήθηκε, δεν πρέπει να συνεχίσει να οδηγεί το ποδήλατό του χωρίς κουδούνι. Κανείς δεν αναρωτήθηκε αν το παιδί φορούσε κράνος ή ακόμα αν είναι ασφαλές σε τόσο μικρή ηλικία να οδηγεί καν μέσα στην κίνηση της πόλης.
Άκουγε ο κόσμος "δημοσιογράφους" από το ραδιόφωνο να περιγελούν την είδηση. Ούτε ένας τους δεν σκέφθηκε, ότι πρέπει κάποτε τα παιδιά μας να μαθαίνουν σωστή οδηγική συμπεριφορά!

Το ότι το παιδάκι είχε εμπλακεί σε ένα ευτυχώς αναίμακτο ατύχημα με το ποδήλατό του, το ανέφεραν απλά και τόνιζαν αυτό που στους δημοσιογράφους φάνταζε παράλογο.

Αντί να επιβάλλουν το πρόστιμο, που προβλέπεται από τον Νόμο και να κάνουν αυτηρές συστάσεις στους γονείς του ανηλίκου, οι προϊστάμενοι του αστυνομικού φρόντισαν να τον αδειάσουν και να σβήσουν το πρόστιμο.
 
Έμαθαν στο παιδί τι σημαίνει στην Ελλάδα το "έλα βρε αδερφέ τώρα..."

Όταν σε λίγα χρόνια το ίδιο παιδί θα οδηγεί μηχανή ή αυτοκίνητο χωρίς άδεια ή θα παραβιάζει το κόκκινο, όπως κάνουν χιλιάδες συμπολίτες μας θρασύτατα, δεν θα φταίει αυτό.

Ο δε αστυνομικός που έκανε το καθήκον του καταλαβαίνετε ότι δεν θα το ξανακάνει, γιατί σίγουρα τώρα αισθάνεται ο κακός της περιοχής και θα είναι και δαχτυλοδεικτούμενος από τους ελληναράδες ψυχοπονιάρηδες της μικρής κοινωνίας.

Φοβάμαι ότι δεν υπάρχει ελπίδα για αλλαγή με αυτές τις νοοτροπίες που έχουμε.

ΣΧΟΛΕΣ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΕΣ...

Τα κριτήρια επιλογής σχολών την εποχή του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου, έχουν διαφοροποιηθεί από αυτά του παρελθόντος και σχετίζονται πρώτα και κύρια με το βαλάντιο της οικογένειας του φοιτητή και την αυριανή προοπτική για εργασία...

Ο τόπος της έδρας της σχολής και διαμονής για μερικά χρόνια, ήταν ένα από τα κριτήρια που απέκτησαν αυξημένη βαρύτητα για την Ελληνική οικογένεια.

Παιδιά τα οποία με τις μονάδες που συγκέντρωσαν θα μπορούσαν να εγγραφούν σε σχολές από αυτές που θεωρούνται, ακόμη, προνομιακές (Νομική, Πολυτεχνείο, Ιατρική) που θα έπρεπε να ζήσουν μακριά από το σπίτι των γονιών τους, απέρριψαν για οικονομικούς λόγους αυτές τις επιλογές.

Ένας άνεργος γονιός, ένας κουρεμένος μισθός ή μια ανεμική σύνταξη δεν μπορούν να αντέξουν ένα δεύτερο νοικοκυριό σε άλλη πόλη για το γιο ή την κόρη που πρέπει να σπουδάσει εκεί. Επιπλέον οι προτιμήσεις των σχολών που δήλωσαν οι υποψήφιοι, δείχνει απομάκρυνση από τις σχολές όπου η προσδοκία αποκατάστασης δεν είναι πλέον το ίδιο ζωηρή όπως άλλοτε (π.χ. στις παιδαγωγικές, λόγω μείωσης των διορισμών στην εκπαίδευση) πράγμα που οδήγησε σε πτώση των βάσεων, σε αντίθεση με τις στρατιωτικές σχολές όπου η πτώση ήταν σαφώς μικρότερη.

Αυτά και άλλα δείχνουν ότι οι νέοι δεν πάνε πλέον στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση για να σπουδάσουν την επιστήμη που αγαπούν και ονειρεύτηκαν να υπηρετήσουν, αλλά για να εκπαιδευτούν σε ένα τομέα ο οποίος θα τους εξασφαλίσει την μεγαλύτερη δυνατότητα πρόσβασης σε μια δουλειά.

Πόσα σπίτια και πόσα οικόπεδα έχουν "σκοτωθεί" μπιρ παρά για χαμένα χρόνια σπουδών δωρεάν παιδείας για να φτιαχτούν διπλωματούχοι σουβλατζήδες, ψήστες, τυλιχτές, ντελιβεράδες κοκ.

Το επιπλέον πρόβλημα είναι ότι το εκπαιδευτικό και πολιτικό σύστημα, δεν τους στηρίζει σε αυτό που επιθυμούν να κάνουν στη ζωή τους, αλλά τους οδηγεί σε ότι τους τύχει με τα μόρια ενός Η/Υ που βγάζει τα αποτελέσματα και κατατάσσει σε σχολές, μέχρι σημείου που για έναν ή μία που καταφέρνει και "μπαίνει" στην τριτοβάθμια εκπαίδευση να μη λέμε "πέτυχε", αλλά "έτυχε" και μπήκε.

Χρειαζόμαστε παντού ικανούς τεχνοκράτες, αλλά όχι από τα πανεπιστήμια που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα και που ελπίζω τώρα να αλλάξουν τουλάχιστον σε επίπεδο νοοτροπίας.

ΑΛΛΑΓΗ ΠΡΩΤΑ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΧΗΜΑΤΩΝ...

Σήμερα διαπιστώνουμε ότι κυβερνά η γεωοικονομία και φυσικά τα μεγάλα τραπεζοοικονομικά ιδρύματα και πολυεθνικές. Η εξουσία έχει αποσπαστεί από τον λαό, οι αποφάσεις παίρνονται πίσω από κλειστές πόρτες κι απλώς ανακοινώνονται από τους κυβερνώντες πολιτικούς, που χάνουν έτσι κάθε αξιοπιστία κι εμπιστοσύνη. Την ώρα που οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί θρυμματίζονται υπό το βάρος των συνταγών της τρόικας για την ανάκαμψη της οικονομίας, οι μετρήσεις της κοινής γνώμης ξαφνιάζουν με την επιμονή τους σε αποτελέσματα που τα υφιστάμενα κόμματα αρνούνται να διαβάσουν. Τα δυο μεγαλύτερα κόμματα εξαντλούν την αγωνία τους στο ποιο και πόσο προηγείται, χωρίς να δείχνουν να προβληματίζονται για το γεγονός ότι και τα δυο μαζί συγκεντρώνουν κάτω από το 43% του εκλογικού σώματος. Τα κόμματα της Αριστεράς, αυτή την εποχή της άγριας λιτότητας, καμώνονται ότι δεν καταλαβαίνουν ότι η μονιμοποίησή τους σε ποσοστά που δεν απέχουν σχεδόν καθόλου από τα εκλογικά ποσοστά τους αντικατοπτρίζει την απόρριψή τους από τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών που αδιαφορεί για τον τετριμμένο καταγγελτικό πολιτικό τους λόγο, ο οποίος δεν προσκομίζει εναλλακτική και υλοποιήσιμη πολιτική πρόταση και προπαντός μια άλλη προοπτική διακυβέρνησης. Οσον αφορά τα νέα πολιτικά σχήματα, οι πολίτες θεωρούν ότι ιδρύθηκαν για να ικανοποιήσουν προσωπικές φιλοδοξίες των αρχηγών τους μέχρι να γίνουν υποστυλώματα των κομμάτων εξουσίας, γι' αυτό και τους επιμερίζουν ποσοστά που δεν φτάνουν το σκαλοπάτι εισόδου τους στη Βουλή. Ολοι ελπίζουν χωρίς να έχουν και εντελώς άδικο ότι το 31% των αναποφάσιστων (μαζί με αυτούς που δηλώνουν σήμερα ότι θα ψηφίσουν λευκό ή άκυρο) θα ψηφίσουν στις εκλογές κατά τον μέχρι σήμερα τυχαίο τρόπο και θα διασωθούν. Το ερώτημα όμως είναι πώς θα σωθεί η χώρα από πολιτικούς σχηματισμούς, οι οποίοι μόνο τη μέρα των εκλογών γίνονται ανεκτοί από τους πολίτες και όλη την υπόλοιπη τετραετία απορρίπτονται; Όλα συμβαίνουν και όλα μπορεί να συμβούν κι όμως δεν μαθαίνουμε την αλήθεια ούτε γι' αυτά που συνέβησαν, ούτε για τα αληθινά αναγκαία μέτρα. Σήμερα διαψεύδονται νέα μέτρα και αύριο έχουν ληφθεί, με κάποια τάχα δικαιολογία; Αν δεν αλλάξουμε πορεία πρώτα εμείς οι αρχόμενοι, αποκλείεται να αλλάξουν οι άρχοντές μας, αφού με την ψήφο μας θα παραμένουν φτυστοί εμείς: με τα πάθη, τις φιλοδοξίες και τα αλισβερίσια μας, σε βάρος του γενικού συμφέροντος. Ο λαός αυτής της χώρας ψάχνει απεγνωσμένα να βρει κάποιον να του πει όλη την αλήθεια, αλλά όπως όλα δείχνουν μάλλον ψάχνει άδικα. Δεν αλλάζει μία νοοτροπία σαράντα χρόνων. Τενεκέδες πολιτικοί με χαμηλούς δείκτες σ΄ ολους τους τομείς με χαμηλή αυτοεκτίμηση, χωρίς την στοιχειώδη επιστημονική κατάρτiση παρά μόνο με πτυχίο της παπαγαλίας - αντιγραφής, αντιλαμβανόμενοι την τρύπα του πολιτικού συστήματος, έταζαν τα πάντα στους πάντες, εκμεταλεύτηκαν την αρρωστημένη νοοτροπία αλλά καραγκιόζη ενός σημαντικού κομματιού του λαού μας "ψήφισε εσύ τον φαύλο μπορεί κάτι να κερδίσεις, άσε τον άξιο να τον ψηφίσουν οι άλλοι", εκλεγόταν ρουσφετολογούσαν ανενόχλητοι και εκτόπιζαν κάθε τι δημιουργικό και αξιόλογο. Πρέπει να προσεχθεί ότι σήμερα οι μεν τενεκέδες θα καταφύγουν στην ίδια μέθοδο για να επιβιώσουν πολιτικά, οι άλλοι αναλογιζόμενοι την δυσκολία της σημερινής κατάστασης αποφεύγουν να εκτεθούν για να συμβάλλουν στα κοινά. Εδώ παίζεται το παιχνίδι. Γνωστός του γνωστού, εκλεκτός του του life style, παιδί - κλώνος βουλευτή πρώη υπουργού, παιδί του, της, άνθρωποι του περιβάλλοντος νυν βουλευτών, άνθρωποι που δεν μπορούν να εκφράσουν ούτε τον εαυτό τους, ή άλλοι της διαπλοκής και του πελατειακού κράτους κλπ, τέρμα! Εξονυχιστικό έλεγχο για την δουλειά του κεθενός μέχρι σήμερα, για τις επιτυχίες ή ήττες του, για τις γνώσεις του, για... Όχι "αυτός μας φέρνει ψήφους αυτόν θα βάλουμε"... Μακριά από τους ολίγιστους, τους οσφυοκάμτες, τους δουλοπρεπείς υπηρέτες συμφερόντων. Μακριά και από αυτούς που γλείφουν νυχθημερόν τους δημοσιογράφους για να τους κάνουν γνωστούς. Μόνο έτσι μπορεί να πείσει ένα πολιτικό σχήμα ότι κάτι θα αλλάξει! Να γυρίσει η κοινωνία να το ακούσει και να το στηρίξει. Με τους ίδιους και παρόμοιους κλαύτα...