ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ...

Το iPhone 5 έχει έρθει στην Ελλάδα στην υψηλότερη τιμή που διακινείται διεθνώς.

Πουθενά στον κόσμο δεν πωλείται τόσο ακριβά όσο στην Ελλάδα της κρίσης και του Μνημονίου, υπ' ευθύνη φυσικά της εταιρείας και όχι π.χ. του κράτους.

Γιατί νομίζετε; Πώς έρχεται σε μια αγορά που είναι σ΄ αυτή την ύφεση ένα προϊόν στην υψηλότερη τιμή διεθνώς; Διότι ο καταναλωτής έχει αυτή την προτεραιότητα. Όταν βλέπει μια εταιρεία ένα προϊόν της ότι έχει ζήτηση κι ότι ο καταναλωτής το θέλει σ' αυτή την τιμή δεν θα το χαρίσει γιατί δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα...

Ακόμα και οι λοιποί οι υπό της κρίσεως πληγέντες, θεωρούν τόσο σημαντικό να αγοράσουν iPhone και το κακό συναπάντημα, ώστε κάνουν αιματηρές οικονομίες, δανείζονται, υποθηκεύουν, πουλάνε, πουλιούνται, με σκοπό να το αποκτήσουν.

Όσο όσο! Σαν να είναι ζήτημα ζωής και θανάτου...

Κάποιοι τα έχουν, και κάποιοι άλλοι τα βρίσκουν... Και έτσι, μόνον έτσι, καθίσταται εφικτό να έχει έρθει το τάδε ή το δείνα προϊόν στην Ελλάδα στην υψηλότερη τιμή που διακινείται διεθνώς.
Ακόμα και μέσα στην κρίση, μέσα στην ωρίμανση του Μνημονίου, ο ακραίος χυδαίος καταναλωτισμός είναι η μόνη προτεραιότητα για πολλούς Έλληνες της παραοικονομίας και της φοροφιαφυγής όπως οι ίδιοι δείχνουν.

Προφανώς, μελέτες έχουν αποδείξει στις πολυεθνικές ότι ο Έλληνας ιεραρχεί τόσο ψηλά στην κλίμακα προτεραιοτήτων του το σβήσιμο της καταναλωτικής του δίψας, τόσο ψηλότερα απ' ότι όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαϊκοί λαοί, που θα σπεύσει να αποδώσει το υστέρημά του, ή το δανεικό του, ή το της δόσης του, σε ό,τι θα πικάρει τον πλησίον του και θα δώσει στον ίδιον ένα ελάχιστο κάλπικο αίσθημα κοινωνικής υπεροχής.

Έτσι, πωλούνται εδώ διάφορα πολυτελή και όχι απαραίτητα προϊόντα σε τιμές με τις οποίες κανείς δεν επρόκειτο να τα αγοράσει πουθενά αλλού  στον πολιτισμένο κόσμο.

Αφού πολλοί θα βρεθούν να τα αγοράσουν, όσο ακριβά κι αν τα πουλάμε, χαζοί είμαστε; Αφού υπάρχει ζήτηση γι' αυτήν την προσφορά, δίκιο έχουν τα στελέχη των πολυεθνικών...

Δεν υπάρχει καμία μετάνοια, καμία αλλαγή νοοτροπιών και προτεραιοτήτων...

ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΩΝ...

Η Ελληνική κοινωνία έχει σαφές έλλειμμα προτεραιοτήτων.

Η ανάπτυξη δεν έρχεται από τις περικοπές σοβιετικού τύπου που εφαρμόζουν οι κυβερνώντες μέχρι τώρα.

Δεν μπορεί ο επιστήμονας με τα πτυχία και τις γνώσεις (πραγματικά κι όχι εικονικά για μια θέση γραφιά στο δημόσιο) να παίρνει λιγότερα από τον συνταξιούχο κλητήρα της ενώσεως γεωργικών συνεταιρισμών που είχε μπεί ρουσφετολογικά στα 20 του κι έχει βγει στη σύνταξη από τα 50 του.

Προφανώς ο πρώτος που θα μπορούσε να συνεισφέρει στην ανάπτυξη του τόπου αποδημεί σε πιο καλοπληρωμένες θέσεις στο εξωτερικό και η Ελλάδα μένει να συντηρεί τους καφενόβιους συνταξιούχους και "ψευδοανάπηρους"  όπως και τους κρατικοδίαιτους "επιχειρηματίες" της διαπλοκής.

Πάντα με δανεικά από ξένους, αφού έχουμε αφανίσει και παροπλίσει όλους αυτούς που μπορούν να παράγουν κάτι με προστιθέμενη αξία.

Δεν είναι δυνατόν να έχουν κατακρεουργηθεί οι προϋπολογισμοί των πανεπιστημίων και των νοσοκομείων, να γίνονται πράγματα όπως η ένταξη των πανεπιστημιακών ακινήτων στο ΤΑΙΠΕΔ για ξεπούλημα και παράλληλα να εξακολουθούν να μοιράζονται δις σε υμετέρους για αυτοκινητοδρόμους, ξενοκίνητη πράσινη ανάπτυξη και χαριστικές επιχειρηματικές επιδοτήσεις δήθεν καινοτομίας.

Η διαπραγμάτευση που μόλις έκλεισε δείχνει τις ίδιες εμμονές και οδηγούν οποιονδήποτε έχει ίχνος αντικειμενικότητας στο αβίαστο συμπέρασμα ότι αυτοί που έτρωγαν από το κράτος μέχρι τώρα θέλουν να συνεχίσουν το πάρτυ, βρίσκοντας την αμέριστη υποστήριξη του πολιτικού επιτελείου.

Ποιος δεν καταλαβαίνει ότι τα συγκεκριμένα μέτρα οδηγούν σίγουρα σε κοινωνική εξαθλίωση;

Ποιος δεν αντιλαμβάνεται ότι η τυχόν επιστροφή στη δραχμή οδηγεί επίσης στο ίδιο αποτέλεσμα;

Συνεπώς, αδιέξοδο; ΟΧΙ. Άμεση κατάρρευση του σάπιου πολιτικού σκηνικού με αλλαγή των ανδρείκελων πολιτικών με άλλους πιο πατριώτες.

Οι κυβερνώντες πρέπει να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να ακολουθήσουν μια πραγματικά πατριωτική πολιτική αλλιώς η ολοκληρωτική καταστροφή της Ελληνικής κοινωνίας είναι βέβαια.

Εκτός και αν αυτός είναι ο απώτερος στόχος...

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΤΙΓΜΑ...

Με την επίσημη έναρξη της προεκλογικής περιόδου (αφού θα έχουν μεσολαβήσει τα Πάθη, η Σταύρωση και η Ανάσταση) θα αρχίσει η πιο σκληρή και αμφίροπη μάχη που έχει δοθεί μέχρι σήμερα πριν από εθνικές εκλογές.

Διαπλεκόμενοι, κρατούντες, άλλα συμφέροντα και κάποιοι που δεν θέλουν να αποδεχθούν ότι ανήκουν ήδη στο παρελθόν θα προσπαθήσουν να διασωθούν μαχόμενοι με λύσσα.

Προσπαθώντας να μπούνε εμπόδιο στην ανάδειξη νέων πολιτικών και νοοτροπιών...

Σε αυτή την ίστατη προσπάθεια να αποτρέψουν το μοιραίο θα επιστρατεύσουν κάθε τρόπο, κάθε μέσο. ΜΜΕ, ανίερες συμμαχίες, πιέσεις προς κάθε κατεύθυνση θα αποτελέσουν τα "εργαλεία" στην τελευταία τους γραμμή άμυνας πριν περάσουν οριστικά στα αζήτητα της ιστορίας...

Φαίνεται οτι στην παρούσα ιστορική στιγμή αποφασίσθηκε και υλοποιήθηκε τάχιστα η πολιτική και κοινωνική αστάθεια, με τον κατακερματισμό του πολιτικού και πιθανώς εθνικού χώρου. Η τελευταία μοδάτη πολιτική έκφραση είναι η ψήφος τιμωρίας μέσω νεόκοπων πολιτικών σχημάτων παλαιών πολιτικών και διαφαινόμενη τάση όχι η ανάδειξη ρεαλιστικών λύσεων στα προβλήματα της χώρας, αλλά μια έντονη μισαλλοδοξία και προσωπικές πικρίες και μικροσυμφέροντα...

Αυτοί χαμένοι είναι, άχουν φάει και ρημάξει ότι μπορούσαν και δεν έχουν να χάσουν κάτι περισσότερο.

Τουναντίον ο λαός θα έχει χάσει ίσως τα πάντα.

Οι επιλογές είναι συγκεκριμένες, το πολιτικό στίγμα του καθενός μετρημένο, η πορεία του και στάση του γνωστή. Η κρισιμότητα των περιστάσεων, επιβάλλει στον κάθε ένα πολιτικό που διεκδικεί την ψήφο των συμπολιτών του, να κάνει γνωστές με πολύ σαφή θέση τρόπο τις πολιτικές του θέσεις και προτεραιότητες.

Και είναι να απορείς ποιοι θα αποφασίσουν τώρα να κατέλθουν για πρώτη φορά στον πολιτικό στίβο.
Οι μέρες που ζούμε τώρα είναι οι χειρότερες για την προσέλκυση στην πολιτική νέων, ικανών και άδολων ανθρώπων.Τι θα είναι αυτοί οι άνθρωποι που θα μπούνε υποψήφιοι σε αυτές τις εκλογές; Πατριώτες με διάθεση προσφοράς; Μεγαλομανείς που πιστεύουν ότι αυτοί θα σώσουν τη χώρα; Επηρμένοι με άγνοια κινδύνου; Λαμόγια που βλέπουν άδεια θέση και τρέχουν να την αρπάξουν;

Όλοι ωστόσω είμαστε Έλληνες και κανένας δεν μπορεί να καπηλεύεται για λογαριασμό του την εθνική ανεξαρτησία, τον πατριωτισμό, την ελευθερία, την δημοκρατία, την πρόοδο, με φανφαρόνικες εξαγγελίες σε καταστατικά κομμάτων κι αποκομμάτων όλων των αποχρώσεων και τάσεων.

Μόνο που στο βάθος οι επιλογές δεν είναι όσες και οι διακδικητές της ψήφου, αλλά μόνο δύο.
Φυγή προς τα εμπρός ή καθήλωση, απαξίωση και συνθλιβή.

Εμείς σαν ψηφοφόροι κι όχι χαχόλοι όπως μας θέλουν κάποιοι (με τις επιλογές προσώπων που έχουν κάνει για τα ψηφοδέλτια τους και σύντομα θα τα δούμε), διαλέγουμε, "ζυγιάζουμε" και ψηφίζουμε...

ΝΕΟΙ - ΜΕΓΑΛΟΙ: ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΕΝΕΩΝ Ή ΚΑΛΥΨΗ ΛΑΘΩΝ;

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία εκείνου του15χρονου από έναν μπάτσο που είχε εντελώς στρεβλή αντίληψη για τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του, οι μεγάλοι αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της νεολαίας με λάθος τρόπο.

Για να μεταφέρουν το κόστος των λαθών και των παραλείψεών τους στη νεολαία έχουμε οργανώσει έναν ακήρυχτο πόλεμο γενεών. Λεηλατούν τα εκπαιδευτικά, εργασιακά, ασφαλιστικά δικαιώματα των νέων για να μην πληρώσουν τον λογαριασμό της κρίσης που οι ίδιοι προκαλέσανε.

Επιχειρούν διαλόγους με τους νέους επικοινωνιακού χαρακτήρα και με έντονα στοιχεία λαϊκισμού και συνεχίζουν ν' αντιμετωπίζουν τις πραγματικές ανάγκες των νέων ανθρώπων με χαρακτηριστική περιφρόνηση...

Υπάρχει πρόβλημα στη δημοσιονομική διαχείριση επειδή το δημόσιο ταμείο λεηλατήθηκε για τετραετίες ολόκληρες, από κυβερνήσεις, κόμματα και συνδικαλιστικές οργανώσεις; Μία από τις εύκολες λύσεις είναι ο περιορισμός των δαπανών για την παιδεία και η μετατροπή της εκπαίδευσης σε μια μορφή καταναγκασμού των νέων λόγω έλλειψης της αναγκαίας υποδομής και της κακής οργάνωσης και διάθεσης των εκπαιδευτικών.

Δεν βγαίνουν τα οικονομικά της κοινωνικής ασφάλισης επειδή για δεκαετίες ολόκληρες παίζανε κομματικά και συνδικαλιστικά παιχνίδια; Αναγνωρίζουν τα λεγόμενα ώριμα ασφαλιστικά δικαιώματα για να μην κινδυνέψει το βιοτικό επίπεδο των ήδη βολεμένων και στέλνουν όλο τον ασφαλιστικό λογαριασμό στους νέους, οι οποίοι θα πρέπει να πληρώνουν περισσότερα έχοντας λιγότερα ασφαλιστικά δικαιώματα και πολύ χειρότερη ασφαλιστική προοπτική από τους μεγαλύτερους...

Σημειώνεται αδιέξοδο στην αγορά εργασίας εξαιτίας δεκαετιών κακοδιαχείρισης του ευρύτερου δημόσιου τομέα της οικονομίας; Οργανώνουν προκλητικά πολυτελείς εθελούσιες εξόδους για τους πενηντάρηδες οι οποίοι πηγαίνουν σπίτι τους με υψηλότερες συντάξεις από το μισθό που είχαν και οργανώνουν ένα πραγματικό σκλαβοπάζαρο με stage για τη νέα γενιά, για να χρηματοδοτηθούν τα δικά τους δικαιώματα και προνόμια.

Συνδυάζουν το ρεκόρ ανεργίας των νέων με τη μετατροπή πολλών δημοσίων υπαλλήλων σε αργόμισθους, που υποβοηθούνται στο ανύπαρκτο έργο τους από κακοπληρωμένους νέους συμβασιούχους.

Πρόκειται για μία αδιέξοδη πολιτική, η οποία σε πρώτη φάση προκαλεί την αγανάκτηση ή και την εξέγερση της νεολαίας, που βλέπει κι αισθάνεται να οδηγείται σε πολλαπλά αδιέξοδα.

Σε 10 - 20 χρόνια όμως, όταν οι σημερινοί νέοι θα είναι σε ώριμη επαγγελματική ηλικία και θα παίρνουν σημαντικές αποφάσεις, θα προχωρήσουν στο εντυπωσιακό άδειασμα της τωρινής γενιάς που ελέγχει τα πράγματα, που σήμερα τους καταπιέζει. Θα αλλάξουν απλά, τους κανόνες του παιχνιδιού, για να λειτουργήσει καλύτερα η γενιά τους και να περιορίσουν τις υποχρεώσεις τους προς τους άλλους.
Για να αντιμετωπιστούν τα αίτια της δυσαρέσκειας των νέων πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία και οι προτεραιότητες.

Οι διορθωτικές κινήσεις δεν αρκούν για να φέρουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Επιβάλλεται δραστική αλλαγή των σχέσεων μεταξύ των μεγαλύτερων και των νέων.

Εάν τους εξασφαλίσουν ένα σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα, σταματήσουν να λεηλατούν τα ασφαλιστικά και εργασιακά τους δικαιώματα και σταθούν στο πλευρό τους ως μεγαλύτεροι και θεωρητικά ωριμότεροι, τότε μπορούν να ελπίζουνε ότι οι νέοι θα περάσουν από την απόρριψη και τη διαμαρτυρία στη δημιουργική αναζήτηση ενός καλύτερου αύριο.

Εάν φανούν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους προς τη νέα γενιά, τότε το βάρος της ευθύνης για την ποιότητα της αναζήτησης και της διεκδίκησης θα περάσει στους νέους.

Προς το παρόν, είναι τόσο άθλια η συλλογική συμπεριφορά των μεγαλύτερων προς αυτούς, ώστε έχουνε χάσει το ηθικό και πολιτικό δικαίωμα να τους κάνουμε κριτική για τα πολλά λάθη και τις υπερβολές τους κι αυτών, που δεν δικαιολογούνται έτσι απλά όπως δημαγωγούν αριστεριστές πολιτικάντηδες, μόνο και μόνο επειδή είναι νέοι.

Κι αν οι πραγματικές αιτίες της "εξέγερσης" είναι ο αποκλεισμός και η ματαίωση των προσδοκιών μιας ολόκληρης γενιάς που βουλιαγμένη στην προοπτική της ανεργίας αισθάνεται ότι την κορόιδεψαν, ας ρωτήσουν τους πατρώνες τους αν διαθέτουν τη λύση πριν ανταποκριθούν στα κελεύσματα τους για "μπάχαλο"...

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΛΥΚΟΦΙΛΙΕΣ...

Βουλευτές και οι 2 εκλεγόμενοι στον ίδιο νομό. Ο ένας έχει πρόσφατα αναλάβει υπεύθυνο πόστο στη νέα κυβέρνηση, πράγμα που εμφανώς έχει ενοχλήσει τον άλλο, λόγω υποβάθμισης του από τα μικροπολιτικά πράγματα του τόπου, όπου ο πρώτος "θα αλωνίζει ανενόχλητος" κατά τον δεύτερο...

Κυριακή μεσημέρι ήταν καλεσμένοι σε εκδήλωση με ομιλία και κοπή πίτας. Κάθονταν δίπλα - δίπλα αφού χαιρετήθηκαν εγκάρδια κι αντάλλαξαν φιλοφρονήσεις, ως συνήθως...Μπροστά στα μάτια των ανθρώπων και τα δικά μου, αφού ήμουν παρών στην ίδια εκδήλωση...

Μετά ο ένας αποχώρησε νωρίς λόγω καθηκόντων, ο άλλος παρέμεινε μέχρι τέλους όπου στον χώρο και στην ώρα του μπουφέ, χαριεντιζόταν με δημοσιογράφους φίλα προσκείμενους σ' αυτόν.

Μετά ήρθαν τα γεγονότα με τους τοπικούς αγρότες που ανέβηκαν σύσσωμοι στην Αθήνα για να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά και συμβολικά με τα τρακτέρ και τα αγροτικά τους οχήματα...

Και σταμάτησαν στον Πειραιά από τα ΜΑΤ, που είχαν εντολή να μην τους αφήσουν να περάσουν τα κάγκελα του λιμανιού...Τα υπόλοιπα είναι γνωστά από τα δελτία ειδήσεων...

Εκείνο όμως που ψιθυρίζουν οι κακές γλώσσες και είναι κοινό μυστικό, είναι πως ο ένας οργάνωσε εσπευμένα την "απόβαση" δικών του αγροτών παρά τις αντιρρήσεις του άλλου με το πόστο, με τις υποδείξεις του υψηλού προστάτη του, μόνο και μόνο για να δημιουργήσει πρόβλημα αξιοπιστίας κι ανεπάρκειας σ' αυτόν με το υπεύθυνο πόστο και κατ' επέκταση σ' αυτόν που του έδωσε το πόστο, που συνηθίζει να μένει απόμακρα κι αμέτοχος όταν είναι τα δύσκολα...

Μάλιστα λένε ακόμη πως προετοίμαζε τέτοιο κλίμα περιοδεύοντας και μιλώντας σε αγροτικές συνάξεις για μερικές μέρες προηγουμένως και με δηλώσεις σε όποια μέσα μπορούσε...

Από τις οποίες επωφελήθηκε έτερο κόμμα, στελέχη του οποίου έτρεξαν με τους δικούς τους χρωματικά αγρότες σαν δευτερευόντως υποκινητές τάχα για συμπαράσταση, μα με κύριο σκοπό να καλύψουν την ανεπάρκεια του δικού τους αρχηγού σε ζητήματα των αγροτών του παραμελημένου τελευταία νησιού.

Και ακόμη παραπέρα, δημοσιογράφος που το μεσημέρι της Κυριακής χαριεντιζόταν με τον εν λόγω βουλευτή, θεάθηκε στο τοπικό κανάλι την Δευτέρα το βράδυ να μεταδίδει επιτόπου τα τεκταινόμενα από τον Πειραιά, με τρόπο όμως που μόνο τον εκλεκτό τους βόλευε κι εξυπηρετούσε...

Εξ ού και μίλησε ο έχων το πόστο για "πολιτικά υποκινούμενες ενέργειες" μα δεν είχε την τόλμη να διευκρινήσει ποιούς εννοούσε πρωτίστως, από τους αρκετούς τελικά που είχαν βλέψεις...

Το άδικο είναι πως τελικά την πλήρωσε ο έτερος και αξιολογότερος βουλευτής του τόπου που προπηλακίστηκε όταν καλοπροαίρετα επενέβη με μια προσπάθεια να κατευνάσει ταραχές, να δώσει ελπίδα για λύσεις και να αποφορτίσει το κλίμα οργής και αγανάκτησης που είχε δημιουργηθεί...
Και μια ακόμη βουλευτής που βρέθηκε στην μέση εν ώρα μάχης...

Με τέτοιες τακτικές και σκοπιμότητες η Ελλάδα βουλιάζει και μαζί της βουλιάζουμε όλοι μας...

Μα με τέτοιες λυκοφιλίες, πού να βρεθεί ομοψυχία, εθνική συνείδηση και πολιτική γενναιότητα για αποφάσεις που θα αλλάξουν την κατηφορική πορεία της χώρας;

Αφού άμεση προτεραιότητα έχει ο καθείς την πάρτη του...

ΤΟ ΒΑΖΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ...

Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του μ'; ένα μεγάλο χάρτινο κουτί. Χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία...

Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:

- Είναι γεμάτο το βάζο;

Και οι μαθητές απάντησαν:

- Ναι, είναι γεμάτο.

Αυτός χαμογέλασε και χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βότσαλα και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βότσαλα κύλησαν και άρχισαν να γεμίζουν τα κενά μεταξύ των πετρών.
Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:

- Είναι γεμάτο το βάζο;

Και οι μαθητές πάλι απάντησαν:

- Ναι, είναι γεμάτο.

Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των πετρών και των βότσαλων.

Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:

- Είναι γεμάτο το βάζο;

Οι μαθητές δίστασαν για λίγο, αλλά απάντησαν:

- Ναι, είναι γεμάτο.

Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει πήρε από την χάρτινη κούτα δύο μπουκάλια μπύρες και άρχισε να τα αδειάζει μέσα στο βάζο. Τα υγρά γέμισαν όλο το υπόλοιπο κενό του βάζου. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:

- Είναι γεμάτο το βάζο;

Οι μαθητές αυτή τη φορά, γέλασαν και είπαν:

- Ναι, είναι γεμάτο.

Τώρα, λέει ο καθηγητής, θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αυτό αντιπροσωπεύει τη ζωή σας. Οι πέτρες είναι τα πιο σημαντικά στη ζωή σας, η οικογένεια, ο σύντροφός σας, τα παιδιά σας, η υγεία σας, οι καλοί σας φίλοι. Είναι τόσο σημαντικά που ακόμα κι αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη.

Τα βότσαλα είναι τα άλλα πράγματα που έρχονται στη ζωή σας, όπως οι σπουδές, η δουλειά σας, το σπίτι σας, το αυτοκίνητό σας, τα στερεοφωνικά σας. Αν αυτά τα βάλετε πρώτα στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, τα σημαντικά στη ζωή σας. Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα, τα πολύ μικρά της ζωής. Αν βάλεις πρώτα άμμο στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος ούτε για τις πέτρες, ούτε για τα βότσαλα.

Το βάζο είναι η ζωή σας. Αν ξοδεύετε χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματα, δεν θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά. Ξεχωρίστε ποια είναι τα πιο σημαντικά για την ευτυχία σας. Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε τη σύντροφό σας, προσέξτε την υγεία σας, χαρείτε με τους φίλους σας.

Πάντα θα υπάρχει χώρος για γνώση και σπουδές, πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία, πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας, το αυτοκίνητό σας, τα στερεοφωνικά σας. Όμως, να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα. Ξεχωρίστε τις προτεραιότητες.

Οι μαθητές έμειναν άφωνοι. Ένας όμως ρώτησε:

- Καλά, η μπύρα τι αντιπροσωπεύει;

Ο καθηγητής γελώντας του απαντά:

- Χαίρομαι που ρωτάς. Θα σας πω.
Δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας, δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι, γιατί πρέπει να ξέρετε ότι ...ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΔΥΟ ΜΠΥΡΙΤΣΕΣ !!

ΜΠΕΣ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ...

Επιτέλους τα κατάφερες, πέτυχες τον στόχο σου: να μας φορτώσεις την ζωή σου.

Να συνεισφέρουμε όλοι στην αργομισθία σου, να έχεις την καλύτερη κοινωνική ασφάλιση απο το δημόσιο (εσύ, η οικογένεια σου και το υπόλοιπο σόι σου) ενώ εμείς ή θα αρκεστούμε στη ξεφτίλα των άλλων ταμείων ή θα πληρώνουμε αδρά κάποια ιδιωτική ασφάλιση και θα επιλέγουμε το επίπεδο των υπηρεσιών που θέλουμε να έχουμε.

Να έχεις δικές σου όλες τις αργίες, Σαββατοκύριακα, απογεύματα, να κοιμάσαι όσο θές, να ταξιδεύεις, να ασχολείσαι με τα χόμπυ σου (έχεις κάποιο αλήθεια, ή μόνο το τάβλι σε συγκινεί;)

Να φάμε στην μάπα τις αυριανές απεργίες σου, μόνο για τον παρά, τα αναρίθμητα επιδόματα, τα "κεκτημένα" της συντεχνίας σου, ήτοι το δικαίωμα στην μίζα, την αναξιοκρατία, την ανικανότητα, την ατιμωρησία, την άρνηση αξιολόγησης.

Να μην χρειαστεί ποτέ να πάρεις πρωτοβουλία, να αυτοσχεδιάσεις,να ρισκάρεις, να αναλάβεις ευθύνη για τίποτα στην δήθεν "καριέρα" σου. Να είσαι πάντα ένα άφωνο μαϊμούνι, στο περιθώριο των εξελίξεων.

Να βρεθείς με μιά καλή σύνταξη το συντομότερο δυνατό, το μύχιο όνειρο σου.

Πολλά τα δικαιώματα σου απο δώ και μπρός, άξιζε τον κόπο και τον χρόνο που επένδυσε ο πατέρας σου γλύφοντας κώλους, κολλώντας αφίσες και ξενυχτώντας σε εκλογικά κέντρα παραμονές εκλογών, να σιγουρέψει το κωλόπαιδο του, αφού δεν κατάφερε να πετύχει στη ζωή, να σου αφήσει κάτι άλλο.

Πολλά τα προνόμια σου και είμαι σίγουρος πως θα σε ζηλεύουν ήδη πολλοί, σαν εσένα ακριβώς κι αυτοί. Που έμειναν απέξω προς το παρόν...Δεν είναι αδικία;

Γιαυτό προτείνω στην κυβέρνηση, απο τώρα και στο εξής να μην αφήνει κανένα σας παραπονεμένο. Να φροντίσει τάχιστα το βόλεμα σας, όλων ανεξαιρέτως, να μην έχει και πολιτικό κόστος.

Ολοι μέσα λοιπόν και μάλιστα σε όποια υπηρεσία επιθυμεί ο καθένας. Με κάποιους απλούς υπολογισμούς [τόσες οι θέσεις, τόσοι οι ενδιαφερόμενοι, τόσες οι ώρες εργασίας = τόσες μέρες ή τόσες ώρες/μέρα δικαιούται να δουλεύει ο καθένας....ΚΑΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΟΜΩΣ...Όχι όλον το μισθό, το ποσοστό που αντιστοιχεί στον χρόνο που δούλεψε].


Τόσο απλά!!


Μόνο έτσι θα έχουν όλοι μιά σίγουρη θέση εργασίας σαν κρατικοί υπάλληλοι.

Έτσι δεν θα χρειάζεται να ξαναστείλεις το γέρο σου να παρακαλεί τον βουλευτή σας.
Τότε μπορεί κι αυτός και οι υπόλοιποι 300, να βρούν χρόνο να ασχοληθούν με τα πραγματικά προβλήματα του τόπου τους, τα μεγάλα και σημαντικά, δεν θα έχουν πλέον το πρόσχημα πως έτρεχαν "για την υπόθεση σου".
Αν είναι παλαιο - κομματικός κάποιος κι έχει συνηθίσει την πρότερη εξυπηρέτηση των πελατών του, θα τον αλλάξουμε με άλλον νεώτερο, να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις όπως τις διαμορφώνουν οι συνθήκες ΣΗΜΕΡΑ.

Δεν μας αφορά ο ρουσφετοκατάλογος του, δεν είμαστε γραμμένοι μέσα καν.

Τί, δεν σου αρέσει η ιδέα μου;

Δεν θα φτάνει ο μισθός που θα παίρνεις σε τέτοια περίπτωση να βόσκεις κάθε βράδυ στις ταβέρνες και τα μπάρ;
Μα, αυτό το εισόδημα καταφέρνεις να κερδίζεις με τα προσόντα κια τις ικανότητες που διαθέτεις, προσαρμόσου λοιπόν στο είδος ζωής που του αρμόζει, μην κοιτάς πως ζούν οι επιτυχημένοι που έχουν πληρώσει το τίμημα της επιτυχίας κι έχουν τον όποιο τρόπο ζωής επιθυμούν, αυτό είναι άλλη ιστορία, εσύ δεν επιθυμείς τέτοια ζωή αφού επέλεξες να μην ρισκάρεις στην πιάτσα, τα ίδια θα ξαναλέμε πάλι όπως παραπανω;


Τί ήθελες δηλαδή, να βολευτείς μόνο εσύ και οι υπόλοιποι να μείνουν απόξω; Μα τόσο μαλάκας είσαι;
Θες να κάνουν απεργία, να διαδηλώνουν, να προκαλούν ταραχές που δεν θα είναι κι αυτοί μέσα;

Δεν είναι μόνο δικός σου ο κόσμος, δεν τον έφτιαξε ο μπαμπάκας σου όπως θα βόλευε την οικογένεια σας μόνο, το δημόσιο είναι για να εξυπηρετεί την καθημερινότητα των πολιτών με άριστους λειτουργούς, κι όχι να καμαρώνει για την προτεραιότητα η θειά σου και εμείς οι υπόλοιποι στην ουρά....