ΤΑ ΑΠΩΘΗΜΕΝΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ...

Γιατροί κάνουν επίσχεση εργασίας γιατί δεν χορταίνουν λεφτά...

Φαρμακοποιοί κλείνουν τα φαρμακεία για τον ίδιο λόγο...

Μαθηματικός με μεταπτυχιακά στην αναλογιστική/στατιστική παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα για λίγα χρήματα.

Φιλόλογος με μακρόχρονη εμπειρία αναλαμβάνει ως και μαθητές δημοτικού σε εξευτελιστικές τιμές...

Νέοι μηχανικοί παραμένουν άνεργοι ή δουλεύουν με μπλοκάκια σε παλιούς συναδέλφους που πέτυχαν καλές εποχές για τον κλάδο τους, για 300 - 500 ευρώ...

Νέοι δικηγόροι αν είναι τυχεροί δουλεύουν με τον ίδιο τρόπο ή αλλιώς οι κάπως πιο πεπειραμένοι προσπαθούν να "ψαρέψουν" κανένα υποψήφιο πελάτη στις σκάλες και τους διαδρόμους των δικαστηρίων.

Ανικανοποίητοι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων είναι συνέχεια στον δρόμο...

Αριστούχος απόφοιτη πολυτεχνικής σχολής με 4 ξένες γλώσσες ζητά οποιαδήποτε εργασία...
Άλλοι φεύγουν στο εξωτερικό για αναζήτηση εργασίας με αμφίβολα αποτελέσματα αν δεν είναι ήδη διακεκριμένοι κάπου...

Πολλές εκατοντάδες χιλιάδες νέοι/ες πληρώνουν τώρα με τον χειρότερο τρόπο τα απωθημένα της γιαγιάς ή το μικροαστικό όνειρο των γονιών για πανεπιστημιακές σπουδές και περγαμηνές επιστημοσύνης, για να κομπάζουν εκείνοι:

- Διάβαζε παιδάκι μου να γίνεις τρανός επιστήμονας να μπείς σε καλή δουλειά, όπως ο τάδε (μακρινός συγγενής, ο γιός του γείτονα, ή οποιοσδήποτε άλλος διέπρεπε πουλώντας επιστημοσύνη κατά την γνώμη τους...

Άντε τώρα επιστημόνοι να τους πείτε:

- Γιαγιά από τα 400 ευρώ της σύνταξης σου δίνει μου και μένα τα 200 να βγάζω όπως - όπως τον μήνα.

Πόσοι το λένε στα κρυφά; Όσοι δεν φαντάζεστε και φορτωμένοι με τρανταχτά "χαρτιά" υπεράνω υποψίας για μέλλον φτώχειας όταν τα κυνηγούσαν μετά μανίας και πολλών φροντιστηρίων στα νιάτα τους...

Ε, ρε επιστημόνοι, τα φανταζόσασταν τα χάλια σας;

Κι όσο ξέρω πως άτομο που χαρακτηρίστηκε "ανεπίδεκτος μαθήσεως" έχει δουλειά και λεφτά και μάλιστα καλά από τα 15 του, δεν έμεινε άνεργος ούτε μια μέρα εδώ και πάνω από 30 χρόνια, αντιθέτως τον παρακαλούνε να πάει αλλού με περισσότερα και αρνείται...

Και πολλοί - πολλοί άλλοι που άφησαν νωρίς το σχολείο είτε λόγω συνθηκών είτε λόγω χαρακτήρα, δεν έχουν να επιδείξουν πτυχία και διπλώματα, ούτε οι δικοί τους καμαρώνουν τις ταπεινές δουλειές που κάνουν, μα τουλάχιστον έχουν δουλειά και όλοι πήραν από πολύ νωρίς το πρώτο βδομαδιάτικο κι έζησαν τη ζωή τους.

Για να μην αναφέρω πόσο τυχεροί θα ήταν και πόσο αλλιώτικη θα ήταν η ζωή τους αν αντί να τους σπρώχνει στα γράμματα, είχε φροντίσει ο μπαμπάς να τους αφήσει ένα στρωμένο μαγαζί...

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΙ ΤΥΠΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ...

Στα χρονικά των Ελληνικών εκλογών δεν υπήρξε ανάλογη πολυδιάσπαση του εκλογικού σώματος. Ούτε  παρόμοιος κατακερματισμός του πολιτικού κόσμου, με μια πόλωση ανάμεσα σε δυο ισχυρές αντίρροπες δυνάμεις.

Η οικονομική κρίση και το ατυχές Μνημόνιο μας οδήγησαν σε ριζικές μεταμορφώσεις. Έφεραν σε πλήρη αποσύνθεση τον κοινωνικό ιστό, παραμόρφωσαν το πολιτικό σύστημα και συρρίκνωσαν επικίνδυνα την δημοκρατία.

Κατακτήσεις αγώνων εξανεμίστηκαν, εξαιτίας της ανικανότητας των πολιτικών  να διαχειριστούν στοιχειωδώς την κατάσταση. Η ελληνική κοινωνία έχει φτάσει σε ακραίες καταστάσεις βίας και φτώχειας ξεπερνώντας κατά πολύ τις αντοχές της. Κυριαρχούσες λέξεις είναι "Μνημόνιο ή Αντιμνημόνιο", "Μνημόνιο ή ΣΥΡΙΖΑ", "ευρώ ή δραχμή". Οι προεκλογικές πολιτικές θέσεις είναι απόλυτα διπρόσωπες. Κανείς δεν σκέφτεται ότι τα όνειρα των παιδιών για το σήμερα και το αύριο έγιναν καθημερινοί εφιάλτες μας.

Οι παλαιότερες "προδοσίες" (αποστασίες) βουλευτών, σήμερα μεταφράζονται σε σωτήριες για τον λαό συσπειρώσεις (για ποιούς άραγε;).

Η  αναδιάταξη ή μετάλλαξη του παλιού πολιτικού κόσμου, η άνοδος της Αριστεράς που έφτασε να διεκδικεί την εξουσία και η είσοδος της μέχρι πρότινος περιθωριακής Χρυσής Αυγής στη Βουλή και πολλά άλλα που συμβαίνουν απεικονίζουν τη σύγχυση και την απόγνωση μιας θνήσκουσας κοινωνίας. Κι όσο ο θυμός οπλίζει ακόμη το χέρι μας, μπροστά στην κάλπη οφείλουμε να δούμε με περισσότερη νηφαλιότητα και ψυχραιμία την τύχη του τόπου και της δημοκρατίας μας...

Στις εκλογές του περασμένου Μάη το εκλογικό σώμα ψήφισε πάνω - κάτω ως εξής:

- Οι άνω των 50 ετών επέλεξαν στην πλειοψηφία τους τα παραδοσιακά γερασμένα κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΚΚΕ).

- Οι κάτω των 50  υποστήριξαν νέα κόμματα που μπήκαν ή δεν μπήκαν οριακά στη Βουλή.

Μερικά από τα γενικά χαρακτηριστικά των ψηφοφόρων, είναι:

- Ο ψηφοφόρος - δαγκωτό: Περιλαμβάνει συνήθως άτομα ηλικιωμένα. Είναι οι λεγόμενοι παραδοσιακοί ψηφοφόροι: φανατικοί, αμετακίνητοι, ιδεολόγοι. Αποτελούν τον σκληρό πυρήνα (5% -10%) των παλαιών κομμάτων, με τους οραματιστές και αγωνιστές μιας ιδεολογίας των νεανικών τους χρόνων. Το χειρότερο; Δεν μεταβάλλουν στάση, όσα σφάλματα κι αν έχει κάνει η παράταξή τους!

- Ο νέος στην ηλικία ψηφοφόρος: Είναι απαλλαγμένος από παραδοσιακές ιδεολογίες που τις θεωρεί αποτυχημένες. Η μόνη ιδεολογία που ισχύει σήμερα γι αυτόν είναι η βία που βιώνει καθημερινά. Είναι ο νέος που τα έχει χάσει όλα, και δεν έχει να χάσει τίποτε παραπάνω. Η πλειονότητα τους περιλαμβάνει ανέργους νέους που δεν βρίσκουν εργασία, ή άλλους που την έχασαν. Θα ξαναψηφίσει τιμωρητικά τα κόμματα που του έκλεψαν τα όνειρα και τη ζωή του.

Εμμένει "αντιμνημονιακά" επειδή πιστεύει ότι μόνον έτσι θα ξεφύγει από τα καυτά προβλήματα που του έφερε το Μνημόνιο. Πρόκειται για ψήφο καθαρά συναισθηματική - οργισμένη και κρίνει κατά πολύ την έκβαση του αποτελέσματος. Με αυτή την κατηγορία ταυτίζονται όσοι θα ψηφίσουν για πρώτη φορά. Σύμφωνα με τους δημοσκόπους, οι νέοι ψηφοφόροι μη διαθέτοντας προηγούμενη εκλογική συμπεριφορά αποτελούν απρόβλεπτο παράγοντα.

- Η νεαρή γυναίκα ψηφοφόρος: Το μεγαλύτερο ποσοστό του 35% των αναποφάσιστων της 6ης του Μάη ήταν γυναίκες! Το ασθενές φύλο δεν παθιάζεται όσο το ισχυρό με την πολιτική, αν και είναι το μεγαλύτερο θύμα της κρίσης. Υπάρχουν κι άλλες παράμετροι που επηρεάζουν τη γυναικεία ψήφο, τέτοιοι όπως το παράστημα, η ομορφιά ή το νεαρό της ηλικίας του υποψηφίου, πιθανόν το ντύσιμο ή η ευφράδεια.

- Ο μετακινούμενος συμφεροντολογικά ψηφοφόρος: Συνιστά βασικό συντελεστή της "μετακινούμενης δύναμης" του παλαιοκομματικού συστήματος. Θέτει πρώτα το προσωπικό του συμφέρον και γι αυτό ψηφίζει συγγενικά ή φιλικά πρόσωπα: για να τον εξυπηρετήσουν. Προγράμματα και ιδεολογίες  κομμάτων έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Όσο για το κοινό συμφέρον, το πιστεύω του είναι: εγώ θα σώσω τον τόπο;

Δημιουργούν μια τραγελαφική κατάσταση καθόσον σε όποιο χώρο μετακινηθούν οι υποψήφιοι βουλευτές τους, εκεί μετακινούνται κι αυτοί. Είναι εμφανής και συνήθης αυτή η πολιτική πρακτική σε όλα τα κόμματα. Πρόκειται για μια επικίνδυνη ομάδα σε ό,τι αφορά τη σταθερότητα της δημοκρατίας, τη μη επιβολή της αξιοκρατίας, της ισονομίας και φυσικά του κράτους δικαίου.

- Ο αναποφάσιστος: Στις εκλογές του Ιούνη το ποσοστό του μάλλον θα κινηθεί χαμηλότερα από το Μάη εξαιτίας των ισχυρών διλημμάτων. Πρόκειται για εκείνα τα άτομα που τελικά ψηφίζοντας την τελευταία στιγμή, χαρίζουν τη νίκη (και τις 50 έδρες bonus) στο πλειοψηφούν κόμμα.
Όντας χαλαροί ιδεολογικά μπορεί να επηρεαστούν  ακόμη και την τελευταία στιγμή από τη φρασεολογία, τον φόβο ή τις λύσεις που προτείνουν τα κόμματα.

- Ο ψηφοφόρος της χρήσιμης ψήφου: Αποτελεί ιδιάζουσα περίπτωση και βρίσκεται σχεδόν σε όλα τα κόμματα. Ψηφίζει με απέχθεια το κόμμα που μισεί, επειδή ακριβώς προτάσσει το (όπως αυτός το εννοεί) συμφέρον της χώρας. Είτε φοβούμενος την επομένη των εκλογών είτε επειδή αντιπαθεί κάθε τι το καινοφανές και μεταξύ δυο "κακών" επιλέγει το κατά τη γνώμη του λιγότερο.

- Μια τελευταία περίπτωση που θα επηρεάσει θετικά ή αρνητικά την ψήφο κάποιων είναι η Ευρωπαϊκή ή αντιευρωπαϊκή στάση τους. Έτσι η προδιαγραφόμενη αμφίρροπη έκβαση του εκλογικού αποτελέσματος ίσως αποτελέσει ένα στάδιο για τον αναγκαστικό εξευρωπαϊσμό μας με συνέχιση των διαρθρωτικών αλλαγών ή θα μας αφήσει πίσω πολλές δεκαετίες στην παρέα των ανατολικών διεφθαρμένων χωρών...

Θα περάσουν αρκετές δεκαετίες, μέχρι ο Ελληνας ψηφοφόρος να μεταμορφωθεί από πελάτη (client) σε πολίτη (citoyen). Ισως τότε έχοντας αλλάξει ο ίδιος, να μπορέσει να αλλάξει και το κράτος.

Από πελατειακό, δηλαδή να το κάνει κράτος δικαίου, αξιοκρατίας κι ευνομίας...

ΓΕΡΟΙ ΚΑΙ ΝΕΟΙ...

Ο εγγονός βλέπει τον παππού του κοντά στα 90, με ανοικτά τα κουμπιά του παντελονιού του και για να του πει έμμεσα να τα κλείσει του λέει:

Ρε παππού, εκείνα τα συμπράγκαλα που 'χεις στο παντελόνι,
Εδά που εχαλάσανε η γιαγιά δεν σε μαλώνει;

Και ο παππούς του απαντά: Καταρχήν μην φωνάζεις, γιατί είδες σπίτι νεκρού και να έχει κλειστές τις πόρτες;

Και κατά δεύτερον:

Δε με πειράζει η γιαγιά, άστηνε να γκρινιάζει.
Το εργαλείο σκέφτομαι απού δεν ξαναφτιάχνει!

Μα τώρα υπάρχει ελπίδα να διορθωθεί και αυτό! Αμερικανοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι κατάφεραν να αντιστρέψουν σε ποντίκια εκφυλίσεις σχετιζόμενες με τη διαδικασία του γήρατος.

Το επίτευγμα αυτό έγινε εφικτό χάρη στα γονίδια της τελομεράσης, είπαν οι ερευνητές από το Ίδρυμα Καρκίνου Dana-Farber, στη Βοστώνη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αναπτύξουν τα ζώα νέα εγκεφαλικά κύτταρα, νεανικούς όρχεις, βελτιωμένη γονιμότητα και να ανακτήσουν τις χαμένες νοητικές λειτουργίες τους...

Καλά νέα ακούγονται τα παραπάνω για τους ηλικιωμένους, μα οι επιστημονικές γνώμες διίστανται κι εδώ.

Εσείς τι πιστεύετε;

Θέλετε να βρεθεί το φάρμακο που θα μας κρατάει για πάντα νέους, ή Θέλετε να γεράσετε σύμφωνα με αυτό που ορίζουν τα γονίδιά σας;

Τελικά τι σημαίνει πια τη σήμερον ημέρα, νέος και τι γέρος;

ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ...

Η χώρα ζει μεταξύ των άλλων δεινών μια φυγή των νέων της, ιδίως αυτών που έχουν κάποιες σπουδές που έχουν την αίσθηση πως η μόνη ελπίδα για επιτυχία βρίσκεται αλλού, σε άλλους τόπους.

Τα κίνητρα όσων μεταναστεύουν, δεν άλλαξαν και πολύ από αυτά των μεταναστών πριν από ένα αιώνα, η αναζήτηση ευκαιριών, εργασίας, επιτυχίας, καλύτερης τύχης κάπου αλλού. Αυτή τη φορά όμως οι μετανάστες δεν είναι εργάτες και χειρώνακτες χωρικοί, αλλά οι καλύτεροι και οι εξυπνότεροι της γενιάς τους.

Η παγωμένη αγορά, η οικονομική στασιμότητα, ο νεποτισμός και το ρουσφέτι της κοινωνίας που διαμόρφωσαν οι προηγούμενες γενιές, οδηγούν τους νέους στη φυγή. Ο λόγοι για αυτό το φαινόμενο είναι εμφανείς. Τα οικονομικά προβλήματα της χώρας πέφτουν στους ώμους των νέων της.

Η ανισορροπία εκτείνεται και στον ιδιωτικό τομέα, όπου οι διάφορες συντεχνίες σε συνδυασμό με τη κουλτούρα του χρόνιου βολέματος, απομακρύνουν τις καλές θέσεις εργασίας κι αμοιβών από τους νέους που πρωτομπαίνουν στην αγορά εργασίας.

Η πολιτική κατάσταση της χώρας είναι ακόμη πιο στάσιμη και από την αντίστοιχη οικονομική. Μια σειρά από διεφθαρμένες στα μάτια των νέων κυβερνήσεις 2 μόνο κομμάτων που εναλλάσονται ευκαιριακά στην εξουσία εδώ και πολλά χρόνια, περισσότερο απασχολημένες με τα προσωπικά και συγγενικά βολέματα "δικών τους παιδιών" και χρωματικές - διακομματικές κόντρες, παρά με την αντιμετώπιση των κατεστημένων συμφερόντων και των προβλημάτων που δημιουργούν σε μια στρεβλή κρατικοδίαιτη οικονομία.

Μια σειρά όμως από σκληρές απεργίες βολεμένων του γιγαντωμένου όλα αυτά τα χρόνια δημόσιου τομέα, ακυρώνουν ή καθυστερούν την όποια απόπειρα αλλαγής και στραγγαλίζουν τις απόπειρες μεταρρυθμίσεων με θηλιά το πολιτικό κόστος.

Η έξοδος των νέων δεν θα ήταν τόσο βλαβερή, αν μπορούσαν να πειστούν ώστε να επιστρέψουν φέρνοντας μαζί τους και τη διεθνή τους εμπειρία. Οι περισσότεροι θέλουν να επιστρέψουν. Η επιστροφή όμως παραμένει δύσκολη. Οι δουλειές όπου η αξία τους θα αμειφθεί και δεν θα καταντήσουν υφιστάμενοι κάποιου άσχετου που είχε τον τρόπο και τα μέσα να γίνει προϊστάμενος χωρίς να το αξίζει (συνήθως κάποιου κομματόσκυλου), είναι σπάνιες...

Είναι ακόμη και μια απογοήτευση, μια μελαγχολία μετά από τόσα χρόνια να βλέπουν ότι τελικά παρά τους αγώνες κάποιων ανθρώπων, ακόμα και μέχρι την ζωή τους έδωσαν κάποιοι ιδεολόγοι, τελικά η σαβούρα καταφέρνει να επιπλέει, οι ανέντιμοι να δικαιώνονται ακόμα και από το κράτος, τα λαμόγια και οι απατεώνες νάχουν βολέψει οικονομικά τις επόμενες δέκα γενιές απογόνων τους και ο κάθε έντιμος πατριώτης και σωστός Έλληνας να βρίσκεται στο περιθώριο της ζωής και της κοινωνία των παραπάνω...

Η χώρα είναι εγκλωβισμένη σε έναν φαύλο κύκλο. Η οικονομία της θα μαραζώνει όσο πνίγει τη καινοτομία και αποκλείει τους νέους. Και κάθε νέος που μεταναστεύει σημαίνει και μια λιγότερη φωνή που θα ζητάει ανανέωση, ένας λιγότερος εγκέφαλος που θα συμβάλλει σε ανάπτυξη.

Και πού θα πάνε όλοι αυτοί οι σύγχρονοι μετανάστες ν' αναδείξουν την επιστημοσύνη τους και τα όποια προσόντα τους;

Το να φεύγει κάποιος από το σπίτι του και από την πατρίδα του τα πιο δημιουργικά του χρόνια για να εργαστεί όπου βρει καλύτερα, δεν είναι δα και ταξίδι τουρισμού...

ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ 2. ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΣΤΗ ΒΙΑ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική κοινωνική ταινία του Γ. Μυλωνά από το 1984.

Τρεις νεαροί είχαν καταλήξει στις φυλακές ανηλίκων επειδή είχαν βουτήξει μια τσάντα με τρία εκατομμύρια. Μετά από μερικά χρόνια αποφυλακίζονται γεμάτοι από τις εμπειρίες που έζησαν όλα αυτά τα χρόνια κλεισμένοι στις φυλακές.

Σκοπός τους είναι να αρχίσουν μια καινούρια ζωή αποφεύγοντας όλα τα λάθη και τους τεντυμποϊσμούς του παρελθόντος.

Για κακή τους τύχη όμως...

Και σε πλήρη οθόνη:
http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-1255526323253507333&hl=el&fs=true

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΌ ΤΑ ΝΙΑΤΑ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική cult ταινία από το 1984 σε σκηνοθεσία Κ.Καραγιάννη. Γνωστότερη ως "Χούλιγκανς".

Ένας νεαρός μπλέκει σε μία ομάδα χούλιγκανς και μένει παράλυτος μετά από μία συμπλοκή. Ο πατέρας του προσπαθώντας να βρει τι συμβαίνει, ανακαλύπτει πως πίσω από τους χούλιγκανς κρύβεται μία φασιστική οργάνωση...





Και σε πλήρη οθόνη:
http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=8654332821120487751&hl=el&fs=true

ΑΝΕΡΓΙΑ, ΝΕΟΙ ΚΙ ΕΡΓΑΣΙΑ...

Ανεργία καλπάζουσα για πολύ κόσμο και ανεργία των νέων σε μεγαλύτερα ύψη. Η Ελλάδα διεκδικεί εδώ και καιρό το πανευρωπαϊκό ρεκόρ ανεργίας μεταξύ των νέων και σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις θα το κατακτήσει άνετα.

Ένας στους τρεις νέους άνεργους. Η κοινωνία σταμάτησε να παράγει θέσεις εργασίας και το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η ανεργία θα αυξηθεί για τους νέους, που τους έκλεψαν το μέλλον οι μεγαλύτεροι στα πλαίσια του δικού τους ευδαιμονισμού...

Οι νέοι που δεν έχουν μπούσουλα να προχωρήσουν, οι νέοι που τους γράφουν όλοι αφού κυνηγούν τους οικονομικούς δείκτες και τις στατιστικές και αγνοούν τους ανθρώπους με προβλήματα, αγωνίες και ζωή να ζήσουν...

Η μεγάλη άνοδος της ανεργίας, που συνδέεται με την ολοένα βαθύτερη οικονομική ύφεση, θα προκαλέσει νέα εκτίναξη του ποσοστού ανεργίας των νέων. Η ένταξή τους στην αγορά εργασίας θα γίνει ακόμη πιο δύσκολη και οι όροι για το δύσκολο ξεκίνημα από δυσάρεστοι έως απωθητικοί. Ήδη παίρνονται μέτρα για να μετατραπεί η γενιά των 700 ευρώ σε γενιά των 600 ευρώ. Με την ανασφάλιστη εργασία να κινείται στο 25% του συνόλου των απασχολούμενων και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας (μερική απασχόληση, ωρομίσθιοι) να κερδίζουν συνεχώς έδαφος, οι νέοι κινδυνεύουν να χάσουν εκτός από την επαγγελματική τους προοπτική και την κοινωνική τους αξιοπρέπεια.

Δεν είναι τυχαίο ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των νέων που βρίσκονται στο παραγωγικό στάδιο (7 στους 10) είναι προσκολλημένο στην οικογένεια και τις αξίες της, εξαιτίας της δύσκολης συγκυρίας, με το φάσμα της ανεργίας να επικρέμαται, αλλά και των χαμηλών αμοιβών που απολαμβάνει, αν επιτευχθεί να βρεθεί δουλειά.

Αλλά και 8 στους 10 νέους μας σήμερα δεν τολμούν να παντρευτούν, να κάνουν δική τους οικογένεια, φοβούμενοι τόσο την οικονομική δυσπραγία και ανασφάλειά τους, όσο και το επισφαλές της σχέσης που θα δημιουργήσουν. Εξάλλου η κοινωνική πολιτική προς την οικογένεια στη χώρα μας (αν υπάρχει κι αυτή) δεν έχει προσαρμοστεί στις αναδυόμενες νέες οικογενειακές συνθήκες και ανάγκες.

Από την άλλη, διάφοροι παράγοντες που σχετίζονται με την εργασία των (νέων κυρίως) γυναικών, την υποτιθέμενη χειραφέτηση κι ανεξαρτησία και τη γενική ανασφάλεια αποθαρρύνουν τους νέους κάθε φύλου , από την επιλογή άλλων μορφών συμβίωσης.

Αρκετοί σκέφτονται ξανά την παλιά κι όχι καλή λύση της μετανάστευσης.

Κανείς δεν πρόκειται να κάτσει να δουλέψει εδώ για να πληρώσει τα σπασμένα. Κανείς δεν πρόκειται να κάτσει εδώ για να συμμετέχει είκοσι χρόνια σε ένα πρόγραμμα σκληρής λιτότητας για να πληρωθούν Ολυμπιάδες, Ολυμπιακές, εθελούσιες εξόδοι βολεμένων, κλπ σπατάλες που δεν του αφορούν...

Διορισμός ή και αργομισθία στο Δημόσιο, ικανοποιητικές αποδοχές χωρίς μεγάλη επαγγελματική πίεση, προετοιμασία για μελλοντική εθελούσια έξοδο, αποφυγή δύσκολων εργασιών στον αγροτικό τομέα, στις οικοδομές και στα τεχνικά επαγγέλματα.

Αφού τους εκπαιδεύσανε στην υπερβολική προστασία και στην απαράδεκτη χαλάρωση, τους αφήνουμε τώρα να αντιμετωπίσουν μόνοι τον οικονομικό και κοινωνικό οδοστρωτήρα του ΔΝΤ. Προσυπογράφοντας τα μέτρα του πολυσυζητημένου μνημονίου, κήρυξαν στην ουσία τον πόλεμο κατά της νέας γενιάς.
Μία κοινωνία που συμπεριφέρεται με τόσο σκληρό τρόπο στους νέους δεν μπορεί να έχει καλό μέλλον. Η κακή οικονομική και κοινωνική κατάσταση της ελληνικής νεολαίας επισημαίνεται πλέον στα περισσότερα ρεπορτάζ των ξένων ΜΜΕ για την ελληνική κρίση. Το χειρότερο είναι ότι έχει προγραμματιστεί, μέσω των μέτρων που περιλαμβάνει το πολυσυζητημένο μνημόνιο, η οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση των νέων.

Τεράστια κοινωνική πληγή. Αυτομόρφωση και δια βίου εκπαίδευση (το φετινό) θέμα των πανελληνίων αλλά μετά τη γίνεται;

Η αγωνία για το μεροκάματο του νέου είναι εμφανής και πασιφανής.

Λειτουργικά συστήματα που να κατοχυρώνουν την πρόοδο και την απασχόληση των νέων δεν προβλέπονται.

Τι θα μπορούσε να γίνει; Πολλά και τίποτα. Το πιο εφικτό η απόπειρα αυτοαπασχόλησης, η δημιουργία μιας προσωποποιημένης δουλειάς για τον καθένα που έχει κάποια προσόντα και μπορεί να κάνει κάτι μ' αυτά.

Το μυστικό της επαγγελματικής επιτυχίας ειδικά αυτό τον καιρό, έγκειται στο να εστιάσει κάποιος με αποφασιστικότητα στον τομέα που αυτός διαφέρει από τους υπόλοιπους. Με άλλα λόγια, σε όλα αυτά που αυτός μπορεί να κάνει καλά ενώ οι ανταγωνιστές του τα αγνοούν ή δεν τα κάνουν καθόλου...

Η νέα γενιά δεν έχει προετοιμαστεί για τη φοβερή δοκιμασία στην οποία την υποβάλλουνε. Οι περισσότεροι γονείς μεγάλωσαν τα παιδιά τους σε ένα περιβάλλον οικονομικής και κοινωνικής προστασίας, θεωρώντας ότι η οικονομική άνοδος των τελευταίων δεκαετιών θα τους επέτρεπε να σχεδιάσουν ένα αρκετά άνετο μέλλον σε συνθήκες οικονομικού και κοινωνικού θερμοκηπίου.

Δεν είναι δύσκολο να προβλέψουμε ότι η έκρηξη λαϊκής δυσαρέσκειας και η αποσταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος με τη σημερινή του μορφή θα οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στην αντίδραση των νέων στο μέλλον που τους έχουνε ετοιμάσει εν αγνοία τους.

Όταν οργιστούν οι νέοι στα αλήθεια δεν θα μαζεύονται πια. Όχι οι γνωστοί - άγνωστοι επαγγελματίες της φασαρίας ούτε οι επαγγελματίες συνδικαλιστές που κατακλύζουν τις πορείες μπροστά - μπροστά, μα όλοι οι σκεπτόμενοι νέοι, όταν αποφασίσουν να σηκωθούν για τα καλά από τις καφετέριες, που τώρα τους ξενερώνουν ιδιαίτερα αυτές, με μια νωθρή ζωή βασισμένη σε ένα life style άκρατου καταναλωτισμού, αναντίστοιχο των δυνατοτήτων τους ...

ΝΕΟΙ - ΜΕΓΑΛΟΙ: ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΕΝΕΩΝ Ή ΚΑΛΥΨΗ ΛΑΘΩΝ;

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία εκείνου του15χρονου από έναν μπάτσο που είχε εντελώς στρεβλή αντίληψη για τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του, οι μεγάλοι αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της νεολαίας με λάθος τρόπο.

Για να μεταφέρουν το κόστος των λαθών και των παραλείψεών τους στη νεολαία έχουμε οργανώσει έναν ακήρυχτο πόλεμο γενεών. Λεηλατούν τα εκπαιδευτικά, εργασιακά, ασφαλιστικά δικαιώματα των νέων για να μην πληρώσουν τον λογαριασμό της κρίσης που οι ίδιοι προκαλέσανε.

Επιχειρούν διαλόγους με τους νέους επικοινωνιακού χαρακτήρα και με έντονα στοιχεία λαϊκισμού και συνεχίζουν ν' αντιμετωπίζουν τις πραγματικές ανάγκες των νέων ανθρώπων με χαρακτηριστική περιφρόνηση...

Υπάρχει πρόβλημα στη δημοσιονομική διαχείριση επειδή το δημόσιο ταμείο λεηλατήθηκε για τετραετίες ολόκληρες, από κυβερνήσεις, κόμματα και συνδικαλιστικές οργανώσεις; Μία από τις εύκολες λύσεις είναι ο περιορισμός των δαπανών για την παιδεία και η μετατροπή της εκπαίδευσης σε μια μορφή καταναγκασμού των νέων λόγω έλλειψης της αναγκαίας υποδομής και της κακής οργάνωσης και διάθεσης των εκπαιδευτικών.

Δεν βγαίνουν τα οικονομικά της κοινωνικής ασφάλισης επειδή για δεκαετίες ολόκληρες παίζανε κομματικά και συνδικαλιστικά παιχνίδια; Αναγνωρίζουν τα λεγόμενα ώριμα ασφαλιστικά δικαιώματα για να μην κινδυνέψει το βιοτικό επίπεδο των ήδη βολεμένων και στέλνουν όλο τον ασφαλιστικό λογαριασμό στους νέους, οι οποίοι θα πρέπει να πληρώνουν περισσότερα έχοντας λιγότερα ασφαλιστικά δικαιώματα και πολύ χειρότερη ασφαλιστική προοπτική από τους μεγαλύτερους...

Σημειώνεται αδιέξοδο στην αγορά εργασίας εξαιτίας δεκαετιών κακοδιαχείρισης του ευρύτερου δημόσιου τομέα της οικονομίας; Οργανώνουν προκλητικά πολυτελείς εθελούσιες εξόδους για τους πενηντάρηδες οι οποίοι πηγαίνουν σπίτι τους με υψηλότερες συντάξεις από το μισθό που είχαν και οργανώνουν ένα πραγματικό σκλαβοπάζαρο με stage για τη νέα γενιά, για να χρηματοδοτηθούν τα δικά τους δικαιώματα και προνόμια.

Συνδυάζουν το ρεκόρ ανεργίας των νέων με τη μετατροπή πολλών δημοσίων υπαλλήλων σε αργόμισθους, που υποβοηθούνται στο ανύπαρκτο έργο τους από κακοπληρωμένους νέους συμβασιούχους.

Πρόκειται για μία αδιέξοδη πολιτική, η οποία σε πρώτη φάση προκαλεί την αγανάκτηση ή και την εξέγερση της νεολαίας, που βλέπει κι αισθάνεται να οδηγείται σε πολλαπλά αδιέξοδα.

Σε 10 - 20 χρόνια όμως, όταν οι σημερινοί νέοι θα είναι σε ώριμη επαγγελματική ηλικία και θα παίρνουν σημαντικές αποφάσεις, θα προχωρήσουν στο εντυπωσιακό άδειασμα της τωρινής γενιάς που ελέγχει τα πράγματα, που σήμερα τους καταπιέζει. Θα αλλάξουν απλά, τους κανόνες του παιχνιδιού, για να λειτουργήσει καλύτερα η γενιά τους και να περιορίσουν τις υποχρεώσεις τους προς τους άλλους.
Για να αντιμετωπιστούν τα αίτια της δυσαρέσκειας των νέων πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία και οι προτεραιότητες.

Οι διορθωτικές κινήσεις δεν αρκούν για να φέρουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Επιβάλλεται δραστική αλλαγή των σχέσεων μεταξύ των μεγαλύτερων και των νέων.

Εάν τους εξασφαλίσουν ένα σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα, σταματήσουν να λεηλατούν τα ασφαλιστικά και εργασιακά τους δικαιώματα και σταθούν στο πλευρό τους ως μεγαλύτεροι και θεωρητικά ωριμότεροι, τότε μπορούν να ελπίζουνε ότι οι νέοι θα περάσουν από την απόρριψη και τη διαμαρτυρία στη δημιουργική αναζήτηση ενός καλύτερου αύριο.

Εάν φανούν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους προς τη νέα γενιά, τότε το βάρος της ευθύνης για την ποιότητα της αναζήτησης και της διεκδίκησης θα περάσει στους νέους.

Προς το παρόν, είναι τόσο άθλια η συλλογική συμπεριφορά των μεγαλύτερων προς αυτούς, ώστε έχουνε χάσει το ηθικό και πολιτικό δικαίωμα να τους κάνουμε κριτική για τα πολλά λάθη και τις υπερβολές τους κι αυτών, που δεν δικαιολογούνται έτσι απλά όπως δημαγωγούν αριστεριστές πολιτικάντηδες, μόνο και μόνο επειδή είναι νέοι.

Κι αν οι πραγματικές αιτίες της "εξέγερσης" είναι ο αποκλεισμός και η ματαίωση των προσδοκιών μιας ολόκληρης γενιάς που βουλιαγμένη στην προοπτική της ανεργίας αισθάνεται ότι την κορόιδεψαν, ας ρωτήσουν τους πατρώνες τους αν διαθέτουν τη λύση πριν ανταποκριθούν στα κελεύσματα τους για "μπάχαλο"...

ΣΑΤΑΝΑΔΕΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Κοινωνική cult ταινία του 1982.

Δύο παρέες ναρκομανών νέων συγκρούονται μεταξύ τους και όταν ο αρχηγός της μιας πεθαίνει, ο αδελφός του προσπαθεί να βρει ποιοί του προμήθευαν ναρκωτικά...

Δείτε τη σε πλήρη οθόνη:

http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-3714735121641560543&hl=el&fs=true

ΝΕΑΝΙΚΗ ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ...

Η οικονομική και κοινωνική κρίση του καιρού μας έχει σοβαρό αντίχτυπο στην αγορά εργασίας. Γεγονός που βλέπουμε και ακούμε καθημερινά, πλαισιωμένο με πολλά ζωντανά παραδείγματα...

Χειρότερο κακό στο νέο σε ηλικία άνθρωπο ως ον που ζει και δρα σε μιαν κοινωνία δεν υπάρχει από την ανεργία.

Να έχει δαπανήσει χρόνια και χρήμα σε σπουδές και να παραμένει ακούσια άνεργος.

Να ψάχνει και να μη του δίνουν δουλειά, την ώρα που αντί να λιγοστεύουν, οι ανάγκες του μεγαλώνουν και πολλαπλασιάζονται και τα χρόνια του περνούν και καταλήγουν σε δικαιολογία μη αποδοχής του από μελλοντικούς εργοδότες...

Το πρόβλημα της ανεργίας ως γνωστό πλήττει κυρίως τους νέους ανθρώπους στο ξεκίνημα της αυτόνομης ζωής τους.

Δεν είναι λίγες οι φορές που επισημαίνεται ότι η ανεργία της νέας γενιάς είναι ολέθρια για την κοινωνία, εφόσον τους απογοητεύει όταν έχουν τη διάθεση και την ορμή και δεν τους δίνει θάρρος να αγωνίζονται για να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος, πιο ανθρώπινος, δικαιότερος.

Την ίδια στιγμή, η καθεστηκυία τάξη κάθε κοινωνίας του καιρού μας δρα έτσι που λες και δε θέλει τους νέους ξύπνιους, με όρεξη για ζωή και δημιουργία, αλλά τους μετατρέπει σε υποχείρια κάποιων κοινωνικοπολιτικά και οικονομικά "δυνατών", σε άβουλα και χωρίς επαναστατικότητα όντα, που χωρίς κοινωνική συνείδηση νοιάζονται μονάχα για τον εαυτούλη τους...

Εργασία όμως δεν σημαίνει κατ' ανάγκη κι αποκλειστικά διορισμός σε δημόσια θέση, ή μίσθωση από κάποιο αφεντικό, αιτίες που αποτελούν και τα κύρια αίτια της ανεργίας, αφού συνωστίζονται πολλοί μελλοντικοί υπάλληλοι σε λιγοστές ΜΙΣΘΩΤΕΣ θέσεις, αποκλείοντας τις υπόλοιπες δυνατότητες απασχόλησης...

Η ατομική ή συλλογική επιχειρηματικότητα θα μπορούσε ν' αποτελέσει διέξοδο για πολλούς δημιουργικούς νέους/ες που ονειρεύονται κάτι παραπάνω από το να γίνουν κλητήρες, γραφιάδες ή δασκαλίτσες με πολλές θεσμοθετημένες αργίες και σίγουρη δημόσια ασφάλιση...

Η επιχειρηματικότητα αποτελεί κατά κύριο λόγο νοοτροπία. Πρόκειται για την δραστηριοποίηση και την ικανότητα που έχει ένα άτομο, μεμονωμένα ή στο πλαίσιο ενός οργανισμού, να αναγνωρίζει τις ευκαιρίες και να τις εκμεταλλεύεται προκειμένου να επιτύχει προστιθέμενη αξία, να έχει οικονομικό όφελος, να αλλάξει ή ακόμη και να δημιουργήσει μια νέα αγορά.

Με επιπλέον οφέλη πέρα του (αυξημένου) οικονομικού, την πρωτοβουλία, την έμπνευση και δημιουργικότητα, την καινοτομία, το πείσμα για επιτυχία, την καταξίωση, την προσωπική ανάπτυξη κι ολοκλήρωση, πράγματα που αφορούν πρωτίστως νέους με δίψα για ζωή.

Η στήριξη της επιχειρηματικότητας είναι θέμα βούλησης κυρίως πολιτικής και κυβερνητικής και δευτερευόντως ιδιωτικής και ατομικής, με πρώτο λόγο να έχει ο τολμών το ρίσκο νέος επιχειρηματίας.

Εκεί θάπρεπε να κατευθύνεται η κύρια προσπάθεια μείωσης της ανεργίας από τους επίσημους φορείς.

Που έχουν το χρέος και την ευθύνη ν' αντιμετωπίζουν μετωπικά και δυναμικά την ανεργία και το σωρό των προβλημάτων που σχετίζονται έμμεσα ή άμεσα με αυτήν όπως κοινωνικός αποκλεισμός, υλική και πνευματική ένδεια, ασφάλιση - υγεία - πρόνοια κ.α.

Οι κοινωνικοί φορείς ακόμη θα πρέπει να μην παρασύρονται όταν ακούνε για προγράμματα νέων θέσεων εργασίας τύπου stage, ούτε να παίρνουν αμέσως θέση στηρίζοντας απροκάλυπτα όσους προσπαθούν απεγνωσμένα να γαντζωθούν από τέτοιες και να κολλήσουν σε μια υπηρεσία με δημοσιοϋπαλληλίστικο ωράριο, γραφειοκρατία, απαξιωτικές συμπεριφορές κι ανευθυνότητα προς τους πολίτες που καλούνται να εξυπηρετήσουν, κλπ παρεπόμενα που συνεπάγονται οι θέσεις που εποφθαλμιούν...

Στο κάτω κάτω δεν μας αφορά όλους το πλάγιο ρουσφέτι του κάθε εξυπνάκια, για να τον βλέπομε μπροστά μας να χοροπηδά για την "επιδοτούμενη" εργασία του, παντελώς ανίκανος να βρει άλλη πιο ενδιαφέρουσα και προσοδοφόρα εντέλει...

Βέβαια οι νέοι έχουν δικαιώματα για κοινωνική ισότητα, ανάπτυξη κι ευημερία και κάθε νέος και νέα μπορεί να αδράξει την δική του ευκαιρία για την προσωπική πνευματική πρόοδο και υλική ευημερία.

Που απαιτούν και το ανάλογο ρίσκο και προσπάθεια. Στα χέρια τους είναι.

ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΝΕΟΙ ΚΙ ΑΛΛΑΓΗ...

Η τωρινή κυβέρνηση υπόσχεται αλλαγή σε όλα, στην νοοτροπία, στο ρουσφέτι, στην καρέκλα, στις μεγάλες και μικρές εξυπηρετήσεις. Υπόσχεται πως θα βάλει τάξη στο χάος των διαπλεκόμενων κομματικών σχέσεων και στην φοροδιαφυγή, πως θα καταπολεμήσει αποτελεσματικά το καρκίνωμα που αποκαλείται "Δημόσιο".

Μα αυτό προϋποθέτει την διαφάνεια στις προσλήψεις των δημοσίων υπαλλήλων, τα επιμορφωτικά σεμινάρια και σαφώς την μεταβολή ολόκληρης της κοινωνίας μιας και οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι απλά ένα μικρό κομμάτι της.

Τι θα γίνει λοιπόν με την υπόλοιπη κοινωνία;

Το πρόβλημα με την διαφθορά στην Ελλάδα είναι βαθύτατα κοινωνικό. Ξεκινά από την οικογένεια, το σχολείο, την εύρεση εργασίας και καταλήγει στο ίδιο το κράτος και τις υπηρεσίες του...

Η κυβέρνηση λοιπόν και συγκεκριμένα ο πρωθυπουργός, όταν μιλά για καταλυτικές αλλαγές θα πρέπει να έχει υπόψη του όλα αυτά που προϋποθέτουν ριζικές κοινωνικές τομές.

Είναι έτοιμη η ελληνική κοινωνία να δεχθεί τέτοιου είδους αλλαγές;

Μπορεί το κράτος να εμφυσήσει στον πολίτη την εμπιστοσύνη στους θεσμούς με την διαφάνεια και την αξιοκρατία;

Ή απλά όλα αυτά περί «άλλης σελίδας» στα πολιτικά πράγματα της χώρας δεν είναι τίποτε περισσότερο ή λιγότερο παρά κινήσεις εντυπωσιασμού;

Σίγουρα η νοοτροπία δεν αλλάζει από την μια στιγμή στην άλλη. Σε αυτό όμως τεράστια ευθύνη έχουν και τα κόμματα που δημιουργούν στρατιές ψηφοφόρων και οι οποίοι κάποια στιγμή ζητούν την εξαργύρωση της ψήφου.

Η μόνη λύση για ένα κράτος που θέλει να λέγεται δημοκρατικό όπως η Ελλάδα και θέλει να έχει κι ομαλή συνέχεια,, είναι να ξηλωθεί και να δημιουργηθεί από την αρχή.

Και αυτό προϋποθέτει καλλιέργεια κοινωνικής μόρφωσης από τα πολύ μικρά χρόνια.
Η αλλαγή της κοινωνίας προϋποθέτει μια άλλους είδους Παιδεία, βασισμένη στην μόρφωση και όχι στην ευκαιριακή μάθηση, προϋποθέτει βιβλία που να καλλιεργούν την ερευνητική διάθεση των μαθητών για την ιστορία και τον πολιτισμό της χώρας.

Και όλα αυτά τα θέματα είναι βαθύτατα κοινωνικά. Και έχουν να κάνουν με την καλλιέργεια ελεύθερου πνεύματος στα σχολεία που διαπλάθονται οι νέοι.

Από αυτούς πρέπει να ξεκινήσει η αλλαγή και όχι από του βολεμένους που απλά θέλουν να αυξήσουν τα εισοδήματά τους από την όποια αλλαγή κυβέρνησης.

Οι παλιοί δεν αλλάζουνε τώρα πια, όπως συνήθισαν θα λαλούνε...

Με καθαρές κουβέντες και απλά λόγια να απευθυνθεί πρωτίστως στους νέους, παρέχοντάς τους πρώτα όλα όσα τους στέρησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
Και με αυτό τον τρόπο ίσως κάποτε, όταν οι νέοι ωριμάσουν και βγουν στη ζωή αλλάξει και η νοοτροπία και δεν έχουμε τα φαινόμενα του σήμερα.

Γιατί ο Έλληνας αυτό που του έλλειψε ήταν οι ευκαιρίες που δεν του πρόσφεραν ποτέ ούτε οι πολιτικοί αλλά ούτε και τα κόμματα που απλά ποτέ δεν έκαναν την δουλειά τους...

ΝΕΑΝΙΚΑ ΠΟΝΗΡΑ ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ...

Τηλεόραση μπήκε πρώτη φορά στο σπίτι όταν πια ήμουν 15 χρονών...

Έτσι τα πρώτα χρόνια της εφηβείας 12 - 15 τα πέρασα αναγκαστικά χωρίς τηλεοπτικό θέαμα, μα με πολλές βόλτες και διαβάσματα.

Τα πιο πολλά κλασσικά βιβλία θα τάχετε διαβάσει κι εσείς...Τα πονηρά μου όμως αναγνώσματα που δεν είναι καθόλου λίγα, δεν ξέρω αν είχατε τις δικές μου ευκαιρίες να τα ξεφυλλίσετε, εγώ το έκανα χωρίς να δώσω και δεκάρα να τ' αποκτήσω...

Πορίζοντας από νωρίς έξω από το σπίτι και ξέροντας καλά τους δρόμους και τα κατατόπια της περιοχής που έμενα μα κι άλλες παραπέρα σταδιακά, τα συναντούσα κυριολεκτικά στον δρόμο μου, ενώ περπατούσα κάνοντας τη βόλτα μου...

Δεν υπήρχε περίπτωση να περάσω Κυριακή απόγευμα λίγο πριν το σούρουπο από το στενάκι όπου βρίσκονταν τα 2 βαρέλια που τότε άδειαζαν τα σκουπίδια του ξενοδοχείου "Κρήτη" και να μην βρώ το "Τράστ" και τον "Καζανόβα", δημοφιλή περιοδικά τότε, όπως έδειχναν τα πράγματα. Είχα μαζέψει εκατοντάδες κι από τα δυο σε αυτό το σημείο κείνα τα χρόνια, που περνούσα την βδομάδα διαβάζοντας τα στον ελεύθερο χρόνο μου.

Από άλλο συγκεκριμένο σημείο, στον παλιό δρόμο των μπορντέλλων απέναντι από ένα άθλιο μεγάλο καφενείο που συγκέντρωνε τους ρέμπελους της εποχής, μάζευα συχνά το "Θαυμάσιο" το πιο πονηρό περιοδικό τότε. Απλά περνούσα και το έπαιρνα από το τραπεζάκι εκεί έξω που το έβλεπα αφημένο, ενώ οι θαμώνες μέσα έβλεπαν τηλεόραση ή έπαιζαν χαρτιά...

Αν δεν τόβρισκα φρέσκο εκεί, το εύρισκα αργότερα όταν πάλιωνε και το πετούσαν στον μεγάλο σωρό σκουπίδια που σπάνια μάζευε ο δήμος, στη γωνία κάτω από την μεγάλη συκιά στον τότε χωματόδρομο της παλιάς Σταφιδικής.

Και σήμερα οι κάτοικοι της περιοχής εκεί ρίχνουν σκουπίδια και ογκώδη άχρηστα αντικείμενα, ας έχει στο μεταξύ πλακοστρωθεί κι αναβαθμιστεί η περιοχή, οι άνθρωποι και οι συνήθειες δεν αλλάζουνε ποτέ.

Σε άλλα τυχαία σημεία μα πάντα στα πέριξ του λιμανιού και της διπλανής παραλίας που τότε ευτυχώς ήταν άφτιαχτη κι αναξιοποίητη χωρίς ανούσιες καφετέριες στη σειρά κι αποτελούσε τόπο συναντήσεων και ραντεβού, συναντούσα το "φίλησε με", "διάβασε με", κλπ περιοδικά που δημοσίευαν και τολμηρές αγγελίες γνωριμιών, με ταχυδρομική θυρίδα απαραιτήτως, δεν υπήρχαν ακόμη κινητά κι sms. Τέτοια βρήκα λίγα τεύχη, μετά εξαφανίστηκαν...

Στο σημείο που άφηναν τα σκουπίδια του λούνα - πάρκ που τότε το στήνανε στο ανοιχτό χωράφι στην Ρεγγίνα, οι αληταράδες που δούλευαν εκεί άφηναν πολλά μικρά εικονογραφημένα ερωτικού περιεχομένου, τα μάζευα σωρό ιδίως όταν ήταν ώρα ν' αναχωρήσουν για αλλού, δυο φορές τον χρόνο ερχόταν κι έφευγαν...

Το "Σκάνδαλο" το άρπαζα με θράσος από ένα περίπτερο, που ο περιπτεράς το κρεμούσε με μανταλάκια σε προσιτό σημείο που όμως δεν έβλεπε καθισμένος μέσα. Δε νομίζω να ζημιώθηκε πολύ ο ρουφιάνος από ένα τεύχος που έχανε κάθε Σάββατο απόγευμα που περνούσα από εκεί, πουλούσε τόσα άλλα σε άλλους που τ' αγόραζαν...

Πολύ καλύτερα όλων όμως ήταν τα Comics Erotika, με κλασσικές ερωτικές ιστορίες εικονογραφημένες από διάσημους σκιτσογράφους όπως ο Guido Creapax, ο Ward, κ.α.
Τα αντάλλασσα στο γυμνάσιο με συμμαθητές και τ' αποκτούσα, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι ηλίθιοι προτιμούσαν τα taratata, zakoula, mondatore, terror, κλπ ασήμαντα που εύρισκα στο δρόμο και τους έφερνα...

Ας είναι όμως, χάρη σ' αυτούς και τους υπόλοιπους που πετούσαν τακτικά τα περιοδικά τους και τα μάζευα, πέρασα τα πρώτα εφηβικά μου χρόνια με πλήθος υλικό για πονηρό διάβασμα, χωρίς να ξοδέψω δεκάρα...

ΧΟΡΩΔΙΑ ΚΑΙ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΝΕΩΝ "ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ" ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ...

Επιλεγμένα πλάνα από την συναυλία της Χορωδίας και Ορχήστρας Νέων "Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος" της Θεσσαλονίκης, στα Χανιά στο Θέατρο της Ανατολικής Τάφρου, Σεπτέμβρης 2009.

http://www.youtube.com/watch?v=wXMjyXjVOZw

ΝΕΩΝ ΑΠΟΓΝΩΣΗ...

Μια κοινωνία που δεν έχει θέση για όλα τα μέλη της, καταλήγει σε κοινωνία μίσους και οργής που διαιωνίζεται από γενιά σε γενιά και τομίσος και η οργή τελικά δεν αφήνουν θέση και χώρο για απλή και ξεκάθαρη σκέψη και συναισθήματα.

Δεν θα έπρεπε να είναι έτσι τα πράγματα, μεσολάβησαν γεγονότα που έδωσαν τις ευκαιρίες σε αυτήν την κοινωνία να ξεπεράσει τον άσχημο εαυτό της και να προχωρήσει μπροστά, αλλά δυστυχώς αυτά δεν της επέτρεψαν να αδράξει τις ευκαιρίες αυτές.

Με τον "ωχαδελφισμό" τους οι μεγαλύτεροι επί δεκαετίες απομύζησαν τους πόρους για τους νεώτερους, δημιούργησαν αδιέξοδες καταστάσεις και πετύχανε να φέρουν τους νέους σε απόγνωση...

Για την απόγνωση και τα αδιέξοδα φταίνε οι ίδιοι πάντα, οι δημαγωγοί - ρουσφετολόγοι και καιροσκόποι πολιτικοί που διαχειριστήκανε εν λευκώ τα του τόπου.

Μια πηγή απόγνωσης που δημιουργήσανε είναι και το συνολικό εκπαιδευτικό σύστημα όπως λειτουργεί σήμερα.

Παλαιότερα μόλις ένα παιδί τέλειωνε το δημοτικό σχολείο, πήγαινε ο πατέρας του, ρωτούσε τον δάσκαλο κι εκεινος του ελεγε:
- Το παιδί σου τα παίρνει τα γράμματα...Να το στείλεις στο γυμνασιο να προχωρήσει....

Και ο πατέρας διαλεγε ενα γυμνάσιο από αυτά που υπήρχαν και το έστελνε. Ή σε μια τεχνική σχολή αν πιάνανε τα χέρια του σε πρακτικά πράματα και δεν ήθελε σώνει και καλά να το καμαρώσει γιατρό - δικηγόρο.

Τα άλλα παιδιά, που δεν μπορούσαν εκ των πραγμάτων να είναι στα σχολεία, εκείνα πήγαιναν στα χωράφια, στα συνεργεία κατευθείαν ή σε καμμιά στρατιωτική σχολή να ξετελέψουνε καραβανάδες ή άλλα μπάτσοι και παπάδες...Μα όλα είχανε στο τέλος δουλειά...

Σήμερα με την πίεση κάποιων οι πολιτικοί, διευκόλυναν την άνοδο προς το γυμνάσιο και το λύκειο σε παιδιά που δεν "τα παίρνουν τα γράμματα". Έτσι, τελειώνουν στρατιές ολόκληρες παιδιών που δεν ξερουν τίποτα, αλλά τα ίδια μαζί με τους γονείς τους νομίζουν οτι "ξέρουν γράμματα".

Έτσι αρχίζει η άλλη σιχαμένη ιστορία, της πίεσης δηλαδή των τοπικών πολιτικών "να διορίσουν το παιδί". Και έχουμε τα γνωστά στην Ελλάδα, σε διορίζω, με ψηφίζεις, σε προάγω, ψηφίζει και το σόι σου και πάει λέγοντας....

Και αυξήσανε και τον αριθμό των εισαγόμενων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, με αποτέλεσμα στρατούς από ημιμαθείς πτυχιούχους μιας και το επίπεδο έχει πέσει τραγικά με τόσο άσχετο κόσμο στα έδρανα των πανεπιστημίων, με τη βοήθεια και των συνεχών καταλήψεων από χαβαλέδες. Και φυσικά και οι πτυχιούχοι δεν ξέρουν τίποτα άλλο από το να αιτούνται διορισμό σε καλύτερη θέση από τους άλλους της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης...

Μα τότε ποιοί θα κανουν τις δουλειές που σήμερα θεωρούνται παρακατιανές, τις χειρονακτικές δηλαδή;

Μα οι σύγχρονοι δούλοι. Οι μετανάστες δηλαδή, αφου σαν περιούσιος λαός πλέον, οινέες γενιές δεν ασχολούνται με τέτοιες. Ας είναι καλά τα χαρτζιλίκι του μπαμπά μέχρι τα περασμένα τριάντα, οι χιλιάδες καφετέριες και μπάρ, η χλιδή που προβάλλουν οι ξανθοπουτάνες και οι gay λελέδες από τις τηλεοράσεις και οι αμφιφυλόφιλες βίζιτες που έχουν γίνει τα πρότυπα της νεολαίας.

Κι εκείνοι που "παίρνανε τα γράμματα" κι άξιζε να είναι στα πανεπιστήμια και να δημιουργούνε γνώση και πλούτο και κουράζονται και διαβάζουν σαν μαθητές για να μπούν με το γιουρούσι μυριάδων, πάλι χαμενοι είναι, αφού δεν μαθαίνουν όσα πρέπει, με το χάος των πανεπιστημίων.

Έτσι έρχονται άλλα παιδιά απ' έξω, που στάθηκεν τυχερότερα και πήραν απρόσκοπτα "δυνατά χαρτιά " από καλά πανεπιστήμια που κυριαρχεί αξιοκρατία κι όχι χαβαλές φοιτητών κι εκπαιδευτικών και παίρνουν τις καλές θέσεις και το χρήμα. Και οι ντόπιοι πτυχιούχοι βγαίνουν στο περιθώριο σαν ολότελα άχρηστοι, αφού έχουν κλείσει και οι χειρονακτικές δουλειές από τους ξένους που κατακλύσανε τον τόπο και μαζεύουν τα μεροκάματα.

Και παρασυρμένοι στην απελπισία τους από το αδιέξοδο από ανεύθυνους κι ανέξοδους δημαγωγούς "επαναστάτες" ξεσηκώνονται και πετροβολούνε κατά πάντων...

Το τι θα γίνει τώρα, έτσι που τα κάνανε για χρόνια οι κυβερνήσεις και στην Παιδεία αλλα και στην Οικονομία, ούτε το γνωρίζουν, ούτε το προβλέπουν, ούτε φαίνεται να θέλουν να κάνουν κάτι να σώσουν ότι μπορούν...Απλώς παρακολουθούν!

ΑΛΙΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Αν γεννηθείς χωρίς λεφτά, δεν σε σώζει ούτε ο διάολος ο ίδιος...

Τελικά δεν γίνεται ζωή χωρίς αυτά, είτε πρόκειται για νέους, είτε για μεγαλύτερους...

Ο έρωτας είναι απλώς ένα αλατοπίπερο στη ζωή, απλώς νοστιμίζει το κυρίως γεύμα που περιλαμβάνει πολλά περισσότερα...

Απολαύστε την σε πλήρη οθόνη:

http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-6920905984424856732&hl=el&fs=true

ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΙ ΑΙΤΗΜΑΤΑ...

Έληξε η Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Νέων χωρίς να γίνει είδηση.

Στόχος των εκδηλώσεων της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Νέων είναι οι νέοι μας να μαθαίνουν για το μέλλον τους, να καταθέτουν τις ιδέες τους, κι να αναπτύσσουν τον διαπολιτισμικό διάλογο.

Στο διαρκές γίγνεσθαι των ημερών, η γνώση απαξιώνεται την ίδια στιγμή που την αποκτούμε, εμείς αντιπαρατάσσουμε το Ελληνικό έθιμο των καταλήψεων.
Ένα "έθιμο" που ακυρώνει την πλέον αποδοτική περίοδο του σχολικού έτους.

Παρ' όλα αυτά, οι καταλήψεις θα μπορούσαν να είναι χρήσιμες αν επαναπροσδιοριζόταν τα αιτήματα των καταληψιών, πέρα από τα καθιερωμένα πια κοπανατζήδικα ή βαλτά αιτήματα διδασκόντων που βρίσκουν μια πρώτης τάξης ευκαιρία να λουφάρουν επ' αμοιβή.

Τα αιτήματά μου αν ήμουν ένας από τους "αρχηγούς" των καταληψιών:

Θα ζητούσα να μου μάθουν πώς να γίνω ενεργός πολίτης, πώς να προστατευτώ από την αλλοτρίωση και τους προστάτες, και πώς να γίνω οικολογικά συνειδητοποιημένος.

Θα ζητούσα να γίνονται περισσότερες επιμορφώσεις εκπαιδευτικών σε όλα τα σχολεία του Νομού. Και θα ήθελα να είναι αποτελεσματικές και τα αποτελέσματά τους μετρήσιμα.

Θα απαιτούσα να εφαρμοστεί η σύσταση της Ε.Ε. για τον εφοδιασμό των νέων με τις αυτονόητες δεξιότητες και γνώσεις ...

Επικοινωνία στη μητρική γλώσσα. Πρέπει να γίνεται σε πολύ ικανοποιητικό επίπεδο σε όλες τις διαστάσεις και τις μορφές της και σε όλα τα κοινωνικά και εργασιακά περιβάλλοντα.

Επικοινωνία στις ξένες γλώσσες. Η γνώση ξένων γλωσσών πρέπει να καλύπτει όχι μόνο τις βασικές ανάγκες επικοινωνίας αλλά κι αυτές που απαιτούνται για διαμεσολάβηση και διαπολιτισμική κατανόηση.

Μαθηματικές δεξιότητες και βασικές γνώσεις τεχνολογίας. Οι απόφοιτοί μας οφείλουν να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν προβλήματα της καθημερινότητας που για να λυθούν απαιτούν εφαρμογές, δραστηριότητες και διαδικασίες π.χ. απλές εμπορικές πράξεις, διαπραγματεύσεις.

Άνθρωπος και Φύση. Οι νέοι μας να είναι ενήμεροι για τις συνέπειες που έχουν στη Φύση οι ανθρώπινες δραστηριότητες και τις ευθύνες μας, για την Ενεργειακή Επανάσταση, για τις νέες τεχνολογίες και τις 5 θεμελιώδεις αρχές της:

1. Ισότητα και δικαιοσύνη
2. Σεβασμός στα φυσικά όρια του πλανήτη
3. Σταδιακή κατάργηση της ρυπογόνου ενέργειας
4. Αποκέντρωση των ενεργειακών συστημάτων
5. Αποσύνδεση της οικονομικής ανάπτυξης από ορυκτά καύσιμα

Ψηφιακή δεξιότητα. Επάρκεια γνώσεων στην πληροφορική κι αξιοποίηση των εφαρμογών της.

Μαθαίνω πώς να μαθαίνω. Οι νέοι μαθαίνουν πώς να μαθαίνουν κάθε αντικείμενο σε διαφορετικά περιβάλλοντα. Επειδή αυτή είναι η πιο επίκαιρη δεξιότητα της εποχής μας, θα έπρεπε να είναι το κυρίαρχο αίτημα όλων. Η δημοκρατικότητά του δεν αμφισβητείται μιας κι η ιδιαιτερότητα κι οι ανάγκες του κάθε μαθησιακού τύπου δεν πρέπει να ισοπεδώνονται.

Κοινωνική και πολιτική δεξιότητα. Ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων και της διαπροσωπικής ευφυΐας, έτσι ώστε οι νέοι εργαζόμενοι να συμμετέχουν αποτελεσματικά και δημιουργικά σε ομάδες εργασίας.
Ενημέρωση για τους κώδικες επικοινωνίας, το εθιμικό δίκαιο, τους θεσμούς της κοινωνίας μας και προαγωγή του εθελοντισμού.

Πρωτοβουλία κι επιχειρηματικότητα. Ανάπτυξη της ικανότητας για υλοποίηση ιδεών, δημιουργικότητα, καινοτομία, ανάληψη πρωτοβουλιών και διαχείριση project. Ενημέρωση για το εργασιακό περιβάλλον, την ανάπτυξη επιχειρηματικότητας στις ειδικές συνθήκες της κάθε περιοχής, τις αξίες μας και τη χρηστή διοίκηση.
Κουλτούρα. Εκτίμηση της σπουδαιότητας της κουλτούρας, των δημιουργικών της εκφράσεων, και των εμπειριών σε όλα τα είδη της Τέχνης και του Πολιτισμού.

Είμαι από τη φύση μου αισιόδοξος, γι' αυτό αρνούμαι να φανταστώ μια κοινωνία της οποίας τα μέλη στερούνται αυτές τις δεξιότητες.