ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ, ΣΠΟΥΔΕΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ...

Σήμερα οι Πανελλαδικές εξετάσεις θα τελειώσουν.

Το τέλος της εφηβείας της Ελληνικής νεολαίας στύβεται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες σε αυτό που ονομάζουμε Πανελλαδικές εξετάσεις, να διαβάζει εντατικά τα ίδια και τα ίδια αποξηραμένα βιβλία, μην τυχόν και ξεφύγει το "SOS" θέμα και διαψεύσει τις στατιστικές του κάθε φροντιστηρίου, να πάνε χαμένα τα λεφτά που σκάει ο πατέρας/μάνα μηνιαίως στη παραπαιδεία, που μόνο στην χώρα μας ανθεί...

Θα ακολουθήσουν και πάλι χαρές για την "επιτυχία" και λύπες για την 'αποτυχία" των φετινών εξεταζόμενων.

Όμως η πραγματικότητα είναι εξίσου σκληρή για νικητές και ηττημένους αυτών των εξετάσεων. Δεν έχει πια σημασία τι σπουδάζει κάποιος/α, ή τι δεν σπουδάζει. Σημασία έχει η εξεύρεση μιας δουλειάς που να του προσπορίζει τα προς το ζην.

Κι αν του αρέσει κιόλας και την κάνει με κέφι, ακόμη καλύτερα...

Δυστυχώς για αρκετές δεκαετίες τώρα, το εκπαιδευτικό μας σύστημα πριμοδοτούσε την είσοδο σε μια τριτοβάθμια σχολή ενώ ουσιαστικά θεωρούσε αποπαίδι της παιδείας την Τεχνική Εκπ/ση. Αντίθετα στις βόρειες χώρες η εξισορρόπηση των δυο τάσεων (τεχνική - θεωρητική) εκπ/σης αποβαίνει σωτήρια σε περιόδους κρίσης. Και όχι μόνο.

Μεταπολεμικά όνειρο του κάθε Έλληνα γονιού ήταν το όποιο πτυχίο: μάλιστα με προτίμηση ένα "χαρτί" που να οδηγεί στο δημόσιο, στις υπηρεσίες. Κάτι βέβαια που συνετέλεσε στην εγκατάλειψη της υπαίθρου και στην περιφρόνηση της χειρωνακτικής εργασίας.Το όνειρο του πτυχίου επισφράγισε τη νοοτροπία που περιφρόνησε τις χειρωνακτικές δουλειές σε αυτόν τον τόπο.

Η οικονομική κρίση που περνάμε δεν είναι άσχετη με αυτό το μοντέλο παραγωγής.

Στην Ελλάδα για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, οι εργοδότες αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη δυσκολία στην κάλυψη θέσεων "Επαγγελματιών Πωλητών", με δεύτερη σε δυσκολία κάλυψης ειδικότητα αυτή των "Υψηλόβαθμων Στελεχών", η οποία ανέβηκε δύο θέσεις στην κατάταξη από πέρυσι. Την τρίτη θέση εφέτος κατέχουν οι "Τεχνικοί", οι οποίοι πέρυσι είχαν καταλάβει τη δεύτερη θέση.

Περισσότεροι από ένας στους δύο (54%) Έλληνες εργοδότες εκτιμούν ότι οι θέσεις απασχόλησης, που παραμένουν κενές, λόγω δυσκολίας εύρεσης κατάλληλων εργαζομένων, έχουν από μέτρια έως υψηλή επίπτωση στην ικανότητα της επιχείρησης να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των πελατών της...
Οι κυριότεροι τομείς, που επηρεάζονται αρνητικά από την "έλλειψη ταλέντου", σύμφωνα με τους Έλληνες εργοδότες, είναι η ικανότητα εξυπηρέτησης πελατών (48%), η ανταγωνιστικότητα/παραγωγικότητα (42%) και η ικανότητα για δημιουργικότητα και καινοτομία (30%). Διδάσκονται πουθενά αυτά;

Στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης με τις θέσεις, που οι εργοδότες δυσκολεύονται περισσότερο να καλύψουν, βλέπουμε φέτος τις ίδιες ακριβώς ειδικότητες με το 2012: Τους εξειδικευμένους τεχνίτες, τους μηχανικούς και τους επαγγελματίες πωλητές. Δεν υπάρχει κανένα παράδοξο: απλώς πιστοποιείται ο παλαιός αφορισμός της "αποσύνδεσης της εκπαίδευσης από την αγορά εργασίας"...
Γεμίσαμε πτυχιούχους, πολλούς κι αριστούχους σε θεωρίες, αλλά ανίκανους να μιλήσουν ή να πουλήσουν κάτι σε άλλους, να φτιάξουν μια απλή πρίζα, να σφίξουν με μια πένσα, να λιμάρουν/κόψουν ίσια ένα κομμάτι ξύλο ή μέταλλο, ή να χειριστούν μια απλή εργαλειομηχανή με ασφάλεια, κ.ά. απλά χειρονακτικά, χώρια οι γεωπόνοι που δεν έχουν πάει ποτέ σε χωράφι και οι διορισμένοι καθηγητές που φοβούνται να μπούνε σε μια τάξη με παιδιά γυμνασίου/λυκείου!

Είναι που έμαθαν πράγματα θεωρητικά κάτι που μάλλον δεν χρειάζεται η κοινωνία μας, αν κρίνουμε από την επαγγελαμτική τους πορεία μετά τις σπουδές. Πόσα υπάρχοντα σήμερα τμήματα ή σχολές ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας; Πόσες σχολές ή τμήματα ιδρύθηκαν αποκλειστικά και μόνο με κομματικά κριτήρια;

Υπάρχουν βέβαια και ένα σωρό ταχύρρυθμα σεμινάρια και οι διάφορες μετεκπαιδεύσεις σε άλλα πιο προσγειωμένα αντικείμενα, αλλά πόσοι έχουν τη διάθεση να πάνε σ' αυτά; Συνήθως αναγκαστικά μετά από παρατεταμένη ανεργία...

Δεν είναι άραγε το κράτος (και τα κόμματα που βάζουν στις θέσεις αυτούς που το διευθύνουν) ο πρώτος και μεγαλύτερος, παραγωγός νοοτροπιών και αξιών;

Δεν είναι αυτό που ρυθμίζει το περιεχόμενο της παιδείας μας; Τι περιμένει ν' αλλάξει πορεία;

Μπά. Ξέρω από τώρα πως το κείμενο θα είναι επίκαιρο και θα το ψάχνουν τέτοια εποχή για πολλά χρόνια ακόμη. Θα ξεχαστεί όπως τα παραπάνω μέχρι τον επόμενο Μάιο και τις επόμενες πανελλαδικές εξετάσεις, όπου πάλι μια από τα ίδια...

ΤΑ ΑΠΩΘΗΜΕΝΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ...

Γιατροί κάνουν επίσχεση εργασίας γιατί δεν χορταίνουν λεφτά...

Φαρμακοποιοί κλείνουν τα φαρμακεία για τον ίδιο λόγο...

Μαθηματικός με μεταπτυχιακά στην αναλογιστική/στατιστική παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα για λίγα χρήματα.

Φιλόλογος με μακρόχρονη εμπειρία αναλαμβάνει ως και μαθητές δημοτικού σε εξευτελιστικές τιμές...

Νέοι μηχανικοί παραμένουν άνεργοι ή δουλεύουν με μπλοκάκια σε παλιούς συναδέλφους που πέτυχαν καλές εποχές για τον κλάδο τους, για 300 - 500 ευρώ...

Νέοι δικηγόροι αν είναι τυχεροί δουλεύουν με τον ίδιο τρόπο ή αλλιώς οι κάπως πιο πεπειραμένοι προσπαθούν να "ψαρέψουν" κανένα υποψήφιο πελάτη στις σκάλες και τους διαδρόμους των δικαστηρίων.

Ανικανοποίητοι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων είναι συνέχεια στον δρόμο...

Αριστούχος απόφοιτη πολυτεχνικής σχολής με 4 ξένες γλώσσες ζητά οποιαδήποτε εργασία...
Άλλοι φεύγουν στο εξωτερικό για αναζήτηση εργασίας με αμφίβολα αποτελέσματα αν δεν είναι ήδη διακεκριμένοι κάπου...

Πολλές εκατοντάδες χιλιάδες νέοι/ες πληρώνουν τώρα με τον χειρότερο τρόπο τα απωθημένα της γιαγιάς ή το μικροαστικό όνειρο των γονιών για πανεπιστημιακές σπουδές και περγαμηνές επιστημοσύνης, για να κομπάζουν εκείνοι:

- Διάβαζε παιδάκι μου να γίνεις τρανός επιστήμονας να μπείς σε καλή δουλειά, όπως ο τάδε (μακρινός συγγενής, ο γιός του γείτονα, ή οποιοσδήποτε άλλος διέπρεπε πουλώντας επιστημοσύνη κατά την γνώμη τους...

Άντε τώρα επιστημόνοι να τους πείτε:

- Γιαγιά από τα 400 ευρώ της σύνταξης σου δίνει μου και μένα τα 200 να βγάζω όπως - όπως τον μήνα.

Πόσοι το λένε στα κρυφά; Όσοι δεν φαντάζεστε και φορτωμένοι με τρανταχτά "χαρτιά" υπεράνω υποψίας για μέλλον φτώχειας όταν τα κυνηγούσαν μετά μανίας και πολλών φροντιστηρίων στα νιάτα τους...

Ε, ρε επιστημόνοι, τα φανταζόσασταν τα χάλια σας;

Κι όσο ξέρω πως άτομο που χαρακτηρίστηκε "ανεπίδεκτος μαθήσεως" έχει δουλειά και λεφτά και μάλιστα καλά από τα 15 του, δεν έμεινε άνεργος ούτε μια μέρα εδώ και πάνω από 30 χρόνια, αντιθέτως τον παρακαλούνε να πάει αλλού με περισσότερα και αρνείται...

Και πολλοί - πολλοί άλλοι που άφησαν νωρίς το σχολείο είτε λόγω συνθηκών είτε λόγω χαρακτήρα, δεν έχουν να επιδείξουν πτυχία και διπλώματα, ούτε οι δικοί τους καμαρώνουν τις ταπεινές δουλειές που κάνουν, μα τουλάχιστον έχουν δουλειά και όλοι πήραν από πολύ νωρίς το πρώτο βδομαδιάτικο κι έζησαν τη ζωή τους.

Για να μην αναφέρω πόσο τυχεροί θα ήταν και πόσο αλλιώτικη θα ήταν η ζωή τους αν αντί να τους σπρώχνει στα γράμματα, είχε φροντίσει ο μπαμπάς να τους αφήσει ένα στρωμένο μαγαζί...

ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ...

Στην καθορισμένη ώρα στάθηκε μπροστά στο μελλοντικό αφεντικό του ο μείρακας ο αναζητών εργασία και του εξέθετε τα προσόντα του αναλυτικά.

Έτσι στα όρθια που τον είχε αφήσει ο άλλος μπροστά στο μεγάλο γραφείο του, ενώ αυτός είχε μισοξαπλώσει στην δερμάτινη πολυθρόνα του μάνατζερ και κραδαίνοντας ένα μεγάλο κομπολόι έβλεπε απαθής σχεδόν τις προσπάθειες του να τον πείσει πως άξιζε να πάρει την θέση στην επιχείρηση του.

Επιχείρηση "Εκτελούνται Μεταφοραί" ήταν στην ουσία που άρχισε με το τρίκυκλο πριν κάποιες δεκαετίες, μα με την άδεια που του δώσανε οι καραβανάδες λίγο πριν ξεχάσουν την επανάσταση του '67 μπλέχτηκε σοβαρά στον χώρο και σαν κλειστό ολιγοπώλιο που ήταν οι δημόσιες μεταφορές, γρήγορα έκανε λεφτά και φορτηγά...

Τώρα λογιζόταν κι αυτός μεσαίος επιχειρηματίας στην πόλη του, με 15 μεγάλα φορτηγά που κάθε βράδυ έμπαιναν στα πλοία της γραμμής φίσκα από εμπορεύματα που μετέφερε σε πολλούς προορισμούς, εντός της Ελλάδας μα και διεθνείς. Είχε γραφείο, γραμματέα, και προσωπικό οδηγούς κι εργάτες να του κάνουν τις αγγαρείες. Μόρφωση όμως δεν απόκτησε ποτέ του...

Έτσι ο υποψήφιος υπάλληλος προσπάθησε να καλύψει αυτό το κενό, δείχνοντας του τις γνώσεις του στον χώρο, προσπάθεια που κατέληγε κάθε φορά σε ένα στερεότυπο:

- Και λοιπόν, αυτό το ξέρω, παρακάτω...

Έφτασε και στον μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών που είχε αποκτήσει από Αγγλικό πανεπιστήμιο στα "Logistics", προβλέποντας την εξέλιξη στις μεταφορές και την απαραίτητη οργάνωση που απαιτούνταν.

- Λογιστή έχω, τον έκοψε το αφεντικό, αποθηκάριο θέλω να φορτώνει και να ξεφορτώνει σβέλτα τα φορτηγά και να επιβλέπει τους εργάτες. Δεν μου λες τίποτα, ένα κομμάτι χαρτί μου δείχνεις, που δεν γράφει τι ξέρεις να κάνεις, μόνο πως πήγες μερικά χρόνια σε ένα σχολειό και δεν ξέρω τι σου μάθανε και ποιοι δασκάλοι. Και ήρθες να σε φορτωθώ εγώ να σε πληρώνω όσα λέει η συλλογική σύμβαση του κλάδου, χωρίς να υπολογίζω τι έργο που παράγεις.

Και συνέχισε με την αλήθεια της ζωής που ποτέ δεν διδάσκεται πουθενά, ιδίως σε εκπαιδευτικά ιδρύματα:

- Έναν δικό μου άνθρωπο μπιστικό θέλω να μου δουλεύει, νέος να του ακούει να σηκώνει φορτία κι όχι σιτεμένος. Τόσα μπορώ να του δώσω (είπε ένα ποσόν), μετά δεν βγαίνω εγώ κι άμα κλείσω εγώ το αφεντικό πάει στον διάολο και ο εργάτης. Αν δεν σου κάνει εσένα μπορεί να τη θέλει τη δουλειά ο Αλβανός, αν του φαίνονται λίγα κι αυτουνού υπάρχει ο Πακιστανός, ο Αιγύπτιος, ο Σομαλός ο αράπης, που παρακαλάνε κάθε πρωί για μεροκάματο κι όσο νάναι...

Αν εσύ είσαι καπάτσος κάνε μια δική σου δουλειά να βγάνεις όσα θες εγώ δόξα τον Θεό αυτή έχω φτιάξει.

Εδώ που τα λέμε αδίκως ενέπλεξε το Υπέρτατο Ον, καμιά σχέση δεν είχε με την προκοπή του, μάλλον τον ψηλό τον Μιζωτό έπρεπε να ευχαριστήσει για τις άδειες που του έδινε προεκλογικά για ιδιοτελείς εξυπηρετήσεις που του έκανε τόσα χρόνια και κάθε φορά έπαιρνε κι από μια, μιας και ο πονηρός πολιτικός είχε βρει τρόπο να ρουσφετολογεί ανέξοδα, άσε που το κράτος εκ των υστέρων του επέτρεπε κιόλας να τις εμπορεύεται τις άδειες στην μαύρη αγορά ο μεταφορέας με συναδέλφους του, εξ ου και τα 15 φορτηγά του τώρα, χώρια τα φράγκα στην μπάντα...

Κι εκεί που ο σύξυλος υποψήφιος υπάλληλος είδε σαν φλασιά μπροστά του τι έπρεπε να κάνει για να γίνει αφεντικό να διατάζει αντί να πληρώνει ακριβά άχρηστα χαρτιά πανεπιστημίων της Αγγλίας και να τα περιφέρει από τον ένα στον άλλο μπας και δεήσει κάποιος εξ αυτών να τον πάρει στην δούλεψη του, το παρολίγον αφεντικό του σηκώνεται από την δερμάτινη καρέκλα, βγαίνει έξω, μπαίνει σε ένα τεράστιο τζίπ ικανό να μεταφέρει τον εγωισμό του και την επιτυχία του και έφυγε από την έδρα του...

Είχε να πάει στο λιμάνι, να πιέσει τους οδηγούς του για

- Πιο γρήγορα, με καθυστερείτε...

Και μετά να "συσκεφτεί" με άλλους μεγαλο-ιδιοκτήτες φορτηγών σαν του λόγου του πως θα διατηρήσουν τα περιττά κεκτημένα τους, τώρα που η COSCO έχει μεγάλο μεταφορικό έργο να επιτελέσει και θέλουν μερίδιο κι άλλοι "εκτελούνται μεταφοραί" εξ Ευρώπης και πιέζουν τους δικούς τους πολιτικούς να πιέσουν τους δικούς μας να ανοίξουν το επάγγελμα των εκλεκτών τους, γιαυτό γίνεται το τζέρτζελο των τελευταίων ημερών...

Όσο για τον υποψήφιο υπάλληλο, κανείς δεν γνωρίζει πόσο θα περιμένει την απάντηση του αφεντικού...