10.000 ΝΕΕΣ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙΣ...

Πόσοι ψήφοι άραγε αντιστοιχούν σε άλλες 10.000 ακόμη μονιμοποιήσεις συμβασιούχων  υπαλλήλων;

Πολλοί. Με βάρος μεγαλύτερο από ότι νομίζουμε.

Η κυβέρνηση ξέρει πολύ καλά τι κάνει όταν πιέζει την Τοπική Αυτοδιοίκηση για μονιμοποίηση των συμβασιούχων. Στο εκλογικό σώμα της Ελλάδας δέκα χιλιάδες άνθρωποι και οι οικογένειές τους είναι ένα σημαντικό μέγεθος με βαρύτητα που καταγράφεται στην επόμενη(;) εκλογική αναμέτρηση...

Έτσι μεθοδικά προωθεί τη μονιμοποίηση χιλιάδων συμβασιούχων, προσλαμβάνει ως και τάχα "διακεκριμένους αθλητές", αλλά κανένα κόμμα από το δήθεν μέτωπο της λογικής δεν τολμά να το καταγγείλει. Κατά τα άλλα, θεωρούν πως είναι μεταρρυθμιστές...

Ποιός θέλετε να αντιδράσει; Ποιός τολμάει;

Οι πολιτικοί ξέρουν ότι θα εξαφανιστούν αν πάνε κόντρα στο πελατειακό κράτος. Έχουμε παραδείγματα από το παρελθόν.

Ούτε οι άνεργοι νέοι με τα πολλά πτυχία και τα μεταπτυχιακά, ούτε οι γονείς τους ούτε οποιοσδήποτε λογικός πολίτης δεν έχει πια δύναμη να αντισταθεί.

Παρακολουθούμε όλοι άπραγοι τη χώρα να γυρίζει δεκαετίες πίσω στο παλιό καλό σύστημα του ρουσφετιού και των διορισμών, της μονιμοποίησης συμβασιούχων που είχαν μπάρμπα στην Κορώνη και κατάφεραν κάποια στιγμή να "τρυπώσουν" ή κάποιων αθλητών που ίσως να μην έχουν κανένα άλλο προσόν εκτός από τις αθλητικές επιδόσεις τους.

Και αν κάποιος δήμαρχος ισχυριστεί ότι δεν χρειάζεται πλέον τους συμβασιούχους, θα του πουν ότι σκοπεύει να δώσει τη δουλειά σε δικά του "εργολαβικά συμφέροντα".

Λες και δεν υπήρξε χρεοκοπία, δεν εξαγγέλθηκαν επανειλημένως μεταρρυθμίσεις, λες και δεν χρειάζεται επιτέλους να δουλέψει σωστά ένα αναδιορθωμένο δημόσιο με ανθρώπους ικανούς και μόνο όσους πραγματικά χρειάζονται...

"Δεν μπορεί να δουλεύει κανείς με παρατάσεις. Πρέπει να έχει ο κάθε άνθρωπος έναν ορίζοντα, έναν οικογενειακό προγραμματισμό. Δεν γίνεται να συνεχίζεται αυτή η κατάσταση", όπως είπε ο φωστήρας αρμόδιος υπουργός...

Μα αυτό το αυτονόητο για τον καθένα...

Αφορά μόνο τους πελάτες "μας"!

Οι υπόλοιποι δεν φαίνεται να έχουν αυτό το δικαίωμα!

ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ...

Από σημείωμα διαμαρτυρίας κάποιου:

"Δουλεύω για 550 Ευρώ μεικτά με μπλοκάκι. Το 20% μου το παρακρατάνε στην πηγή, πρέπει να πληρώνω τα ταμεία από την τσέπη μου και τελικά έρχομαι στα 150-200 Ευρώ το μήνα. Βγαίνω διότι μένω στο σπίτι του πατέρα μου και δεν πληρώνω τίποτε. Όλα αυτά με δυο ξένες γλώσσες και μεταπτυχιακό.

Το αφεντικό μου είχε κέρδη 250.000 Ευρώ. Έχει 10 άτομα προσωπικό όλους υποαμειβόμενους. Θα μπορούσε να έχει λίγα λιγότερα κέρδη και να μας καλύψει τα ταμεία. Ούτε το κάνει, ούτε μας πληρώνει, ούτε τον ελέγχει κανείς, όπως έχουν υποχρέωση να πράττουν οι κρατικές υπηρεσίες"

Και γιατί κάθεστε και οι δέκα "υποαμοιβόμενοι" με ψίχουλα να βγάζετε τη δουλειά αλλουνού, αξίας 250.000 ευρώ τον χρόνο;

Αν είστε πράγματι εσείς ο "κινητήριος μοχλός" της εν λόγω επιχείρησης, δεν μπορείτε αλήθεια να συνεργαστείτε μεταξύ σας ιδρύοντας μια παρόμοια επιχείρηση μερικοί τουλάχιστον, να μοιράζεστε τα κέρδη που δεν θα είναι λιγότερα από 125.000 ευρώ κάθε χρόνο;

ή

Μήπως το αφεντικό κάνει την κύρια δουλειά, δηλαδή προωθεί ότι κάνετε, βρίσκει τους πελάτες που πρόθυμα πληρώνουν 250.000 και ξέρει να τους κρατά & να τους πολλαπλασιάζει, ενώ εσείς βολεύεστε με ότι σας δίνει δουλεύοντας μέσα κι εκ του ασφαλούς, αφού φοβάστε να βγείτε στην ελεύθερη αγορά;

Τι από τα 2 ισχύει;

ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑ...

Τα τελευταία 15 χρόνια έχουν γίνει εκατοντάδες παράνομες προσλήψεις υπαλλήλων, συγγενών εν ενεργεία και συνταξιούχων υπαλλήλων. Τους προσέλαβαν με παράνομα δικαιολογητικά, με ψεύτικες προϋπηρεσίες, με παράνομες προϋπηρεσίες, με παράνομα πτυχία, ώστε να γίνουν αορίστου χρόνου.

Υπέγραφαν κάποιοι υψηλά ιστάμενοι ψεύτικες προϋπηρεσίες για να προσληφθούν ως υπάλληλοι αορίστου χρόνου. Υπήρξε παράνομος πλουτισμός των αρμοδίων που έκαναν τις παράνομες προσλήψεις. Τους έστελναν στα κομματικά γραφεία πριν από την πρόσληψή τους για να πάρουν έγκριση από αυτά και έτσι έχουν πλήρη κομματική προστασία.

Η οικογενειοκρατία  που έχει κατακλύσει τα πάντα και οι παράνομες προσλήψεις αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία. Προβαίνει σε καταλήστευση του δημοσίου χρήματος, σε κάθε είδους παρανομία, χρηματοδοτούν τους ευεργέτες τους, προϊσταμένους, διοικήσεις και κόμματα, συνθλίβουν όποιον δεν ενδίδει ή αντιστέκεται στις παρανομίες τους.

Η οικογενειοκρατία και οι παράνομοι προσληφθέντες που αποτελούν τη πλειοψηφία, με την ψήφο τους εξέλεγαν διοικήσεις, με την  ψήφο τους εκλέγουν μέλη υπηρεσιακών συμβουλίων, με την ψήφο τους εκλέγουν τα ΔΣ των συλλόγων προσωπικού κλπ, (όλο σχεδόν το ΔΣ διοικητικού προσωπικού υπηρετεί στην Δ/νση Διοικητικού!) κλπ. Οι κλίκες αυτές αποτελούν στην κυριολεξία συμμορία, μαφία, υπόκοσμο που λυμαίνεται τα πάντα, εις βάρος του Δημοσίου Συμφέροντος.

Στην οικογενειοκρατία παράνομα μοιράζουν πολλαπλούς μισθούς για ψεύτικες υπερωρίες, από κρυφούς  λογαριασμούς κλπ. Χωρίς αυτήν την οικογενειοκρατία δεν θα μπορούσε να υπάρχει η τεράστια διαφθορά και η καταλήστευση του Δημοσίου χρήματος πέρα από κάθε όριο, που λαμβάνει χώρα, τουλάχιστον τα τελευταία 15 χρόνια και πτώχευσαν την Χώρα μας. Οι εισαγγελείς θα πρέπει να προβούν στην ποινική δίωξη αυτών που έκαναν τις παράνομες προσλήψεις τα τελευταία 15 χρόνια, να γίνει αυστηρός έλεγχος του πόθεν έσχες.

Πρέπει να διαλυθεί η οικογενειοκρατία για να παταχθεί η διαφθορά, διότι αυτά τα δύο συνδέονται.

Πρέπει να γίνει επιτόπιος αιφνίδιος έλεγχος από επιθεωρητές κλπ για τις παράνομες προσλήψεις. Το να καλούνται να δώσου στοιχεία τα ίδια τα μέλη της οικογενειοκρατίας και αυτοί που  προέβηκαν στις παράνομες προσλήψεις, με σκοπό τον παράνομο πλουτισμό, ποτέ δεν πρόκειται να πουν την αλήθεια. Γι' αυτό, θα πρέπει να διωχθεί η οικογενειοκρατία, για να σταματήσει το φαγοπότι που εδώ και 15 τουλάχιστον χρόνια έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Το θέμα αυτό δεν είναι εύκολο. Οι κομματικές παρεμβάσεις πάντοτε ήταν έντονες για την κάλυψη του κομματικού στρατού, της οικογενειοκρατίας, των ομάδων για την καταλήστευση του Δημοσίου Χρήματος. Το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης πρέπει να απολύσει τους επίορκους, τα μέλη της οικογενειοκρατίας, τους υπεύθυνους για τις παράνομες προσλήψεις, τους επαγγελματίες κλέφτες. Να μην περιορίζεται μόνον σε γενικόλογες ανακοινώσεις του τύπου «θα ελεγχθούν τα παράνομα πτυχία», αλλά να πει και για δίωξη της οικογενειοκρατίας, τις παράνομες προϋπηρεσίες, βάσει των οποίων προσλήφθηκαν υπάλληλοι, τους επίορκους που έκαναν αυτές τις προσλήψεις. Είναι θλιβερό και περίεργο να μην τολμούν να θίξουν καν το τεράστιο θέμα της οικογενειοκρατίας. Είναι τουλάχιστον στρουθοκαμηλισμός να ζητά το Υπουργείο, από τέτοιου είδους υπηρεσίες, τα σχετικά στοιχεία, δηλαδή από τα μέλη της οικογενειοκρατίας, τους ίδιους τους υπεύθυνους γι' αυτή την κατάσταση, διότι εξυπακούεται ότι δεν λένε την αλήθεια και τα συγκαλύπτουν. Να στείλουν επιτόπου επιθεωρητές κλπ, να τα ελέγξουν, αν πραγματικά θέλουν να μάθουν την αλήθεια. Όλα τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.

Τα συμφέροντα που διακυβεύονται είναι μεγάλα, καθώς και οι κομματικές καλύψεις. Ίσως γι' αυτό έχουν μπλοκάρει και προσπαθούν να βρουν άλλους για απόλυση ή διαθεσιμότητα, όπως δήθεν ακατάλληλους (αλήθεια, ποιος θα τους κρίνει; Η ίδια η οικογενειοκρατία; Οι κλίκες; Οι κομματικοί μηχανισμοί που τους διόρισαν;) Ο σκοπός τους είναι να τα μαγειρέψουν, ώστε να σωθούν τα μέλη της οικογενειοκρατίας, που αποτελούν κομματικούς στρατούς και προφανώς αλληλοκαλύπτονται. Έτσι θα γλυτώσουν οι πραγματικοί επίορκοι που έκαναν τις παράνομες προσλήψεις, διότι θίγονται τα κακουργήματα υψηλά ιστάμενων προσώπων.

Θα την πληρώσουν οι έντιμοι πτυχιούχοι μόνιμο υπάλληλοι που είναι έξω από αυτά, βαπτίζοντάς τους δήθεν ακατάλληλους και τα μέλη της οικογενειοκρατίας που έβαλαν από το παράθυρο, αορίστου χρόνο υπάλληλοι, και χωρίς διαγωνισμό δήθεν κατάλληλους! Τα μέλη της οικογενειοκρατίας έχουν στελεχώσει αναξιοκρατικά υπηρεσίες.  Πολλοί υπάλληλοι εξ αυτών έχουν προσληφθεί με πτυχία που καμιά σχέση δεν έχουν με το αντικείμενό τους και τις δραστηριότητες αυτής της υπηρεσίας!  Άραγε, τι λέει γι' αυτό το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης;

Σήμερα, ενώ νόμος επέβαλλε την απομάκρυνση, υπαλλήλων που έληξαν οι συμβάσεις τους ορισμένου χρόνου ή έργου, τώρα , με την Ελλάδα και τον λαό να υποφέρουν, με αθλιότητες και τεχνάσματα τους επαναπροσλαμβάνουν, μέσω του ΕΣΠΑ (χωρίς να τους απασχολούν στο ΕΣΠΑ) ή τους πληρώνουν με τεχνάσματα από αλλού! Αυτοί, εξυπακούεται ότι είναι συγγενείς υπηρετούντων.
Επομένως, για την προστασία του Δημοσίου συμφέροντος θα πρέπει άμεσα:

Να απολυθούν αυτοί που μπήκαν από το παράθυρο, υπάλληλοι αορίστου χρόνου χωρίς διαγωνισμό, αυτοί που  παράνομα τους προσέλαβαν τα μέλη της οικογενειοκρατίας, που αποτελούν κλίκες, συμμορίες και τις εστίες διαφθοράς, που είναι και οι αληθινοί επίορκοι. Καμιά νομιμοποίηση τέτοιων παράνομων καταστάσεων.

Να μην πληρώσουν οι έντιμοι μόνιμοι υπάλληλοι, που οι επίορκοι, υψηλά ιστάμενοι προσπαθούν με τεχνάσματα και μεθοδεύσεις να τους βαπτίσουν δήθεν ακατάλληλους, ενώ είναι πτυχιούχο και διορίσθηκαν μετά από συμμετοχή τους σε Πανελλήνιο Διαγωνισμό

Αρκετά ανέχθηκε ο Ελληνικός λαός τον κομματισμό και την οικογενειοκρατία, που δεινοπαθεί εξαιτίας τέτοιων εγκλημάτων.

Να σταματήσει επιτέλους να μηχανορραφεί το κομματικό κράτος και οι επαγγελματίες συνδικαλιστές, για να προστατεύσουν τον δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κομματικό στρατό. Να γίνει εξυγίανση του Δημοσίου για το Δημόσιο συμφέρον, για την Χώρα μας που έχει γονατίσει από τέτοιου είδους εγκλήματα. Η δικαιοσύνη θα πρέπει να πράξει το καθήκον της ανεξάρτητα από τις πιο πάνω αντιξοότητες και τις μεθοδεύσεις του κομματισμού.

ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ...

Ο Λέανδρος Ρακιντζής, γενικός επιθεωρητής δημόσιας διοίκησης περιγράφει το πορτρέτο του διεφθαρμένου υπαλλήλου και την ομερτά που επικρατεί μεταξύ τους.

Με συνέντευξή του στην Athens Voice, αναφέρει:

«Χωρίς να είναι κανόνας, από τα στοιχεία προκύπτει: έχει 20 με 25 χρόνια υπηρεσίας, πανεπιστημιακή εκπαίδευση, είναι υψηλά στην ιεραρχία. Γνωρίζει τους κανόνες, δεν φοβάται τίποτα επειδή είναι στα όρια της συνταξιοδότησης.

Έως ότου να τον πιάσουν και να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες θα έχει πάρει τη σύνταξή του.

Εξάλλου ένα ποινικό δικαστήριο κάνει επτά με οκτώ χρόνια για να ολοκληρωθεί...

Επιπλέον πολλά εξαρτώνται από την πρώτη τοποθέτηση του δημοσίου υπαλλήλου.

Εάν πέσει σε γραφείο αδιάφορο ή με λαμόγια, θα χαλάσει κι αυτός.

Ιδίως στην επαρχία υπάρχει μια ομερτά. Αλληλοϋποστηρίζονται.

Γι' αυτό υπογραμμίζω ξανά και ξανά ότι πρέπει να επανέλθει το κώλυμα της εντοπιότητας.

Ο εφοριακός, ο πολεοδόμος, ο αστυνομικός δεν πρέπει να υπηρετούν στον τόπο καταγωγής τους».

Στην κορυφή πάντως της πυραμίδας διαφθοράς βρίσκονται οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης και τα υπουργεία, καθώς βάσει της ετήσιας έκθεσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου καταγράφηκαν αμέτρητες περιπτώσεις υπέρογκων δαπανών και περιστατικών διασπάθισης δημοσίου χρήματος, με φαιδρά  αποκορυφώματα μισθώσεις λεωφορείων ΚΤΕΛ 8.200 ευρώ από δύο δήμους για να μεταβούν οι κάτοικοι στην Αθήνα για διαμαρτυρία κατά τις συνένωσης Δήμων με το σχέδιο Καλλικράτης και γεύματα 22.400 ευρώ σε χωριά της Βορείου Ελλάδας για την ανούσια και βαρετή εκπομπή «Κυριακή στο Χωριό».

Ούτε η οικονομική κρίση, ούτε τα μνημόνια δε μπορούν όπως φαίνεται, να αλλάξουν το DNA μιας μερίδας Ελλήνων που πιστεύουν ότι το πάρτι θα μπορεί να συνεχίζεται, ακόμη κι όταν η Ελλάδα είναι χρεοκοπημένη...

ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ...

Περίπου 5,5 εκατομμύρια νέοι δεν μπορούν να βρουν εργασία στην Ευρώπη.

Κάποτε θεωρούνταν πως το να έχει κάποιος πολλά και σημαντικά πτυχία ήταν ένα σίγουρο διαβατήριο για μια ζηλευτή θέση στον κόσμο της εργασίας.

Για κάποιους ίσως ήταν ήταν, μα για τους περισσότερους όχι, που τρύπωναν όπου πρωτο-έβρισκαν δουλειά και δεν προσπαθούσαν ποτέ ξανά για κάτι καλύτερο.

Σήμερα η ασυδοσία του κάθε εργοδότη, αντάμα με την οικονομική κρίση που κλείνει επιχειρήσεις και καταστήματα, έχει κάνει την εργασία είδος πολυτελείας, όσα πτυχία και να έχει κάποιος υποψήφιος υπάλληλος...

Στο επίπεδο ρεκόρ του 26% εκτινάχθηκε το ποσοστό της ανεργίας τον Σεπτέμβριο, με τον αριθμό των ανέργων να αυξάνεται σε 1.295.203 άτομα.

Μάλιστα η Ελλάδα συγκαταλέγεται μεταξύ των χωρών που έχουν το μεγαλύτερο οικονομικό κόστος από την ανεργία των νέων.

Στους καταλόγους της ανεργίας είναι κυρίως νέοι έως 24 ετών (ποσοστό 56,4%) και γυναίκες (ποσοστό 30,1%).

Ένας νέος που υποβάλλει το βιογραφικό του ή πάει ο ίδιος προσωπικά να ζητήσει δουλειά ας πούμε στα 25 του, αντικρίζει συνήθως την απαξίωση των εργοδοτών του. Οχι σπάνια και την ειρωνεία. Αιτία; Δεν έχει λένε πολλά πτυχία...

Αν προσπαθήσει ξανά να χτυπήσει πόρτες στα 30 του, η απάντηση είναι ότι δεν έχει αρκετή εμπειρία στο αντικείμενο που ασχολούνται αυτοί και που ποτέ δεν του έδωσαν την ευκαιρία να μάθει...

Στα 45 του θα του πούνε πως είναι πολύ μεγάλος για τη δουλειά που τον θέλουν, οπότε δεν τους κάνει.

Μετά τα 50 του, άδικα ψάχνει για οποιαδήποτε θέση...

Κι αν πάει στα 65 ή στα 67 του να ζητήσει σύνταξη, το κράτος θα του απαντήσει πως δεν δούλεψε αρκετά στη ζωή του για να δικαιούται μια κάποια σύνταξη!

ΔΗΜΑΡΧΩΝ ΚΟΜΠΙΝΕΣ...

Ξέρετε πώς βρέθηκαν οι περισσότεροι δήμοι της χώρας με υπεράριθμο προσωπικό και με μόνιμο πρόβλημα στην καθαριότητα, πέρα από άλλες δημοτικές κομπίνες που συνιστούν μια από τις κύριες αιτίες διαφθοράς της χώρας;

Πρώτα οι δημοτικοί άρχοντες ανακάλυψαν ότι η καθαριότητα είναι ένα θέμα που πουλά προεκλογικά. Μετά ανακάλυψαν τον τρόπο να το αξιοποιούν και μετεκλογικά...

Το μόνο που είχαν να κάνουν οι δήμαρχοι ήταν να αφήνουν τους δρόμους βρώμικους για λίγο ή πολύ καιρό και να μετατρέψουν την υπόθεση της καθαριότητας της πόλης τους σε αιώνιο πρόβλημα.

Με αυτό τον τρόπο προετοίμαζαν τους δημότες να εισπράξουν θετικά κάθε προσπάθεια του δημάρχου να ξεβρωμίσει την πόλη.

Στην συνέχεια ο δήμαρχος άρχιζε να προσλαμβάνει προσωπικό για τις υπηρεσίες καθαριότητας. Και όταν εξαντλήθηκαν οι δυνατότητες για προσλήψεις μονίμων υπαλλήλων με τις δήθεν "αδιάβλητες" διαδικασίες του εκάστοτε δημάρχου, μπήκε σε εφαρμογή το κόλπο με τους συμβασιούχους.
Βήμα πρώτο: προσλαμβάνεις όποιον σου γουστάρει (και στην πορεία, όσους σου γουστάρει) ως υπάλληλο καθαριότητας για να κάνει την σκληρή δουλειά στο απορρριματοφόρο.

Βήμα δεύτερο: μερικές εβδομάδες, ή μερικούς μήνες αργότερα, ο προσληφθείς στην καθαριότητα "θυμάται" ότι κατέχει ένα πτυχίο ανώτατης σχολής, ή κάποιο πρόβλημα υγείας, που είναι σε θέση να πιστοποιήσει.

Βήμα τρίτο: ο δήμος "υποχρεούται" (επικαλούμενος κάποιες υπο-παραγράφους σε εγκυκλίους) να μεταθέσει σε διοικητικό πόστο τους υπαλλήλους καθαριότητας με τα παραπάνω χαρακτηριστικά.
Άρχοντας ο δήμαρχος και happy end και για τον υπάλληλο που επιτέλους βολεύτηκε όπως ήθελε...

Μέχρι τώρα, που επιτέλους μπορεί μα κυβερνητική αποφασιστικότητα να καθαρίσει και αυτή η "βρώμα", όσο κι αν σκούζουνε οι υπόλογοι δήμαρχοι και οι δήθεν "απαραίτητοι" υπάλληλοι τους με τον καφέ και το τσιγάρο στο χέρι.

- Να μας πουν γιατί μας μονιμοποίησαν, αφού ήθελαν να μας διώξουν;
ρωτούνε δήθεν τον λαό, όπου δούνε κάμερα σε ζωντανή τηλεοπτική σύνδεση.

- Έ, τι να γίνει, έφτασε και σας η ώρα σας, αρκετά σας ανεχτήκαμε όσο ήσασταν μέσα...

ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ...

Τόσα χρόνια λέμε για τον παρασιτικό και διογκωμένο δημόσιο τομέα. Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι υπεράριθμοι, πως φτάσαμε εδώ; Μα με τους διορισμούς από το παράθυρο, δεκάδων χιλιάδων υπαλλήλων με μοναδικό κριτήριο βέβαια την ψηφοθηρία. Από όλες τις κυβερνήσεις από τη μεταπολίτευση και μετά. Κραυγές και καταγγελίες όταν ήσαν στην αξιωματική αντιπολίτευση, και διορισμοί όταν ήσαν στην κυβέρνηση...

Τώρα που η τρόικα επιτάσσει το αυτονόητο, λέμε κρίμα οι άνθρωποι. Πρέπει να αποφασίσουμε τι Ελλάδα θέλουμε και να πάρουμε όλοι ξεκάθαρη θέση.

Το ΠΑΣΟΚ λέει παίρνω τα μέτρα του μνημονίου και από την άλλη διορίζει 25000 άτομα! Ο Σαμαράς μιλάει για το 1821! Άλλοι λένε μην αλλάξει τίποτα στο δημόσιο. Όταν οι ηγέτες είναι κατώτεροι των περιστάσεων και κολλημένοι, οι ξένοι θα έρθουν να καλύψουν το κενό...

120.000 είναι ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων που θέλει η τρόικα να απολυθούν, με στόχο τη σύμπτυξη των οργανικών μονάδων των Υπουργείων και των εποπτευόμενων οργανισμών κατά 30%. Είναι το αίτημα για το οποίο πρέπει να δεσμευτεί η κυβέρνηση προκειμένου να ξεμπλοκάρει η 6η δόση του δανείου.

Ο δημόσιος τομέας είναι υπερβολικά μεγάλος στην Ελλάδα χρειάζεται πραγματικά να μειωθεί, αλλά σταδικά με αξιολόγηση και όχι επειδή δεν μπορούν να βρεθούν τα λεφτά να τον συντηρούν. Η κατάρα της μονιμότητας τους έκανε τεμπέληδες, νωθρούς και αγενείς. Φίλησαν κατουρημένες ποδιές για να πάρουν τη θέση τους κι όταν την πήραν άρχιζαν τις απεργίες για να πάρουν περισσότερα.

Θα είναι δύσκολο για αυτούς που είχαν συνηθίσει στην μονιμότητα, αλλά τους άλλους του ιδιωτικού τομέα ή ακόμη χειρότερα τους άνεργους τους σκέφτηκε κανείς;

Δεν θυμάμαι ανάλογο ζόρι για τις χιλιάδες ΙΥ που χάθηκαν σε μια νύχτα και δεν θα έχουν και την ευκαιρία να βολευτούν αλλιώς τα υπόλοιπα χρόνια τους στην απίθανη εργασιακή εφεδρεία.

Εφεδρείες στην πλάτη αυτών που υποφέρουν, με τίποτα. Ας κάνουν τις δουλειές των αλλοδαπών, ή ας ξαναπάνε στα χωράφια. Εξάλλου στην ζωή κάθε ανθρώπου έρχεται και η ώρα που πρέπει να δουλέψει πραγματικά και οι άξιοι θα επιζήσουν παντού. Δεν με ενδιαφέρει τι θ΄απογίνουν γιατί όταν αυτοί βολεύτηκαν στο δημόσιο με ένα απολυτήριο λυκείου και βουλευτική παρέμβαση, γελούσαν με άτομα σαν εμένα. Πέρασαν καλά πολύ καιρό βολεμένοι, ας έχουν τώρα τις αναμνήσεις κείνων των χρόνων. Να δουν όψιμα τι σημαίνει να ψάχνεις για δουλειά με την αξία σου κι όχι με το μέσο σου...

Ας αρχίσουν τις απολύσεις από τους αργόμισθους αποσπασμένους ΔΥ που "απασχολούν" στα βουλευτικά και υπουργικά γραφεία τους, και που στα χαρτιά καταλαμβάνουν πολύτιμη θέση σε κάποια υπηρεσία, και το παίζουν και βασιλικότεροι του βασιλέως ως κομματικοί μπάστακες.

Η αλήθεια είναι μία και μοναδική: Στο Δημόσιο, στις ΔΕΚΟ και στην Τ. Αυτοδιοίκηση υπάρχουν εργαζόμενοι που μπήκαν γιατί τους άξιζε και άλλοι που μπήκαν στην κυριολεξία από το παράθυρο. Υπάρχουν κάποιοι σκληρά εργαζόμενοι σε νευραλγικές υπηρεσίες, αλλά υπάρχουν και περισσότεροι κηφήνες και αργόμισθοι που υπηρετούν ως κι από το σπίτι τους.

Αυτοί πρέπει να φύγουν διότι δεν πρόσφεραν δεν προσφέρουν και δεν είναι διατεθειμένοι να προσφέρουν στον τόπο. Εννοείται ότι οι περισσότεροι έχουν και οικογένειες, δάνεια και ένα σωρό άλλες υποχρεώσεις. Όπως και η συντριπτική πλειοψηφία των υπόλοιπων Ελλήνων...

Αν δεν αλλάξει το πολιτικό σύστημα ώστε να μην είναι κομματικό το κράτος, και 9 στους 10 να απολύσουμε μια τρύπα στο νερό κάνουμε. Αυτή είναι η διαφορά μας με το Βορρά, που έχει ισχυρές κρατικές δομές, με συμβολή στην ανάπτυξη και ισορροπία με τον καινοτόμο ιδιωτικό τομέα.

Ας προτείνει λοιπόν η ΑΔΕΔΥ εθελοντική εξίσωση αποδοχών και άλλων παροχών στον μέσο όρο του ιδιωτικό τομέα, ας προτείνετε οι πανεπιστημιακοί και οι εκπαιδευτικοί γενικότερα αύξηση της ολιγόωρης απασχόλησης σας, ας προτείνουν οι στρατιωτικοί να συνταξιοδοτούνται στα 60 και όχι στα 45 τους, για να πιστέψουμε ότι πραγματικά σας νοιάζει η "συνοχή του κοινωνικού ιστού" και να την αναζητήσουμε παρέα, διαφορετικά ούτε έχουμε ούτε θέλουμε να έχουμε καμμία συνοχή με ομάδες που όχι μόνο κανιβαλίζουν καθημερινά τις σάρκες μας αλλά μας κάνουν και κήρυγμα από πάνω...

Όταν αποφασίσουν οι δημόσιοι υπάλληλοι να κρίνονται και η θέση τους θα κρίνεται με τα ίδια καλά και κακά κριτήρια του ιδιώτη, τότε θα αποκτήσουν τον σεβασμό του πολίτη που του πληρώνει. Όλα τα άλλα περιττεύουν...

ΑΝΕΡΓΙΑ; ΜΟΝΟ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ...

Τορναδόρος δούλευε ο άνθρωπος για χρόνια, μέχρι που συνταξιοδοτήθηκε το αφεντικό κι έκλεισε το μηχανουργείο, τότε απολύθηκε και ο εργάτης. Σε 3 μέρες είχε βρει δουλειά παρόμοια με αυτή που έκανε ως τώρα, με καλύτερες εργασιακές συνθήκες σε μεγαλύτερη επιχείρηση...

Οδηγός σε επιχείρηση μεταφορών ήταν άλλος και τον απόλυσαν. Σε μια βδομάδα είχε βρει άλλη δουλειά πάλι σαν οδηγός, μα χωρίς να κουβαλεί τώρα κασόνια στην πλάτη του να φορτώνει και να ξεφορτώνει φορτηγά...

Άλλη δούλευε σε κομμωτήριο, έκοβε και λιμάριζε νύχια μόνο, μέχρι που θεωρήθηκε μη απαραίτητη και της είπαν να μην ξαναπάει. Πήρε τα εργαλεία της σ΄ένα κομψό βαλιτσάκι κι άρχισε επισκέψεις κατ΄οικον σε πελάτισσες που γνώριζε κι άλλες που την σύστησαν αυτές. Τώρα κερδίζει περισσότερα λεφτά δουλεύοντας τις ώρες που αυτή καθορίζει...

Τρείς μόνο μικρές ιστορίες εργαζόμενων που δούλευαν υπάλληλοι, απολύθηκαν και πήγαν αλλού ή έκαναν κάτι διαφορετικό και τα κατάφεραν καλύτερα από ότι ήταν πρώτα.

Έτσι είναι, όποιος είναι στην αγορά εργασίας δραστήριος, γνωστός στο περιβάλλον που κινείται, έχει κάτι να προσφέρει και το ξέρουν αυτό οι ανθρώποι οι άλλοι, δυνητικοί πελάτες ή εργοδότες, δέν χάνεται. Μένει άνεργος για λίγες μέρες ή βδομάδες και ξεκινά κάτι άλλο με αυτά που ξέρει να κάνει.

Ούτε καν πάει να ζητά παρασιτικά επιδόματα στο ΟΑΕΔ κλαψουρίζοντας για το ανύπαρκτο μέλλον του.

Στον αντίποδα έχουμε κάποιους υπάλληλους που βρέθηκαν με μια ευνοική συγκυρία ή κατά λάθος σε κάποιον παρασιτικό "δημόσιο φορέα" από αυτούς που πρόκειται να κλείσουν ή να συγχωνευτούν με άλλους, να χοροπηδούν στον δρόμο και να σκούζουν για τη δουλειά που θα χάσουν...

Ξέροντας πως είναι άχρηστοι κατά βάθος και ποτέ δεν θα βρούν αλλού δουλειά με τις τωρινές χαριστικές του αποδοχές αφού δεν προσφέρουν τίποτα, νομίζοντας λανθασμένα πως βολεύτηκαν από τύχη και καλυπτόμενοι από μια πλάνα μονιμότητα που τους υποσχέθηκαν, μας θέλουν συνένοχους με άτοπα επιχειρήματα να μας πείσουν να τους στηρίξουμε στον αγώνα να μην αλλάξει τίποτα, για να συνεχίσουν όπως πρώτα να πληρώνονται μισθούς κι επιδόματα σαν φύλακες ή τραπεζοκόμοι (οι συνήθεις ειδικότητες που δηλώνουν).

Μη μας λείψει η αχρείαστη παρουσία τους, ή μην αφήσουν τη βολική συνήθεια να κλέβουν τρόφιμα από την κουζίνα να τα κουβαλούν στα σπίτια τους (πραγματικό παράδειγμα), ή μη στερηθούν τη μίζα που είχαν στη ζούλα κι αυτοί;

Ρε άντε από δώ! Επιτέλους ξεκαθάρισμα...

ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ...

Η γραφειοκρατία γιγαντώνεται αντί να μειώνεται. Μιλάνε για μείωση του δημοσίου τομέα και ταυτόχρονα βγάζουν νέες θέσεις συμβασιούχων για διοικητικές υπηρεσίες...


Όσοι έχουν δουλέψει στο δημόσιο ξέρουν ότι "διοικητική υπηρεσία" σημαίνει κάτσε σε ένα γραφείο πάρε και μια σφραγίδα και βάρα μύγες. Άχρηστη γραφειοκρατία. Έτσι διαλύθηκε το δημόσιο. Σε κάθε υπηρεσία η αναλογία γραμματέων λυκείου προς ειδικευμένο προσωπικό είναι 10/1.

Οι συμβασιούχοι είναι συμβασιούχοι. Υπάρχουν μέχρι να λήξει η σύμβαση τους. Το γνώριζαν όταν προσλήφθηκαν, ρουσφετολογικά κατά κύριο λόγο.

Τώρα αν κάλυπταν "πάγιες ανάγκες" όπως είναι η καθημερινή τουυς καραμέλα, κάποιοι άλλοι πρπει να φύγουν και να πάρουν τη θέση τους αξιοκραιτκά αυτοί.

Τώρα το αν είναι αυτοί που δουλεύουν ή όχι, αν είναι δίκαιο ή άδικο, ή αν καταφέρουν ποτέ να βρουν αλλού τέτοια δουλειά, είναι άλλη ιστορία. ΔΕΝ θα βρούν και το γνωρίζουν πολύ καλά, για αυτό γραπώνονται με τα νύχια από την "σύμβαση" και την παρατραβούν να χωρέσει όλη τη ζωή τους...

Θα πρέπει να γίνει ριζική αναθεώρηση του συντάγματος, και να αντιμετωπισθούν όλοι οι ΔΥ, μόνιμοι ή συμβασιούχοι από μηδενικής βάσης, με κριτήρια ιδιωτικού τομέα, όποιος δεν χρειάζεται φεύγει.

Έτσι θα επωφεληθούν μερικοί με όρεξη να εργαστούν οι οποίοι βγάζουν τεράστιο όγκο δουλειάς, και πληρώνονται το ίδιο με άλλους που κάθονται και ξύνονται ολημερίς. Ή και λιγότερα, επειδή είναι νεότεροι.

Κια θα εξυπηρετούντια καλύτερα και γρηγορότερα οι πολίτες, που τώρα στέκονται σε ουρές αντιμετωπίζοντας αδιαφορία, ειρωνεία, αμάθεια, αλλαζονία, κλπ συνήθειες του δημοσίου από μόνιμους του δημοτικού ή του γυμνασίου που απειλούν κιόλας με τη σφραγίδα...

Αυτά, κάλως ή κακώς, πρέπει να σταματήσουν, ανεξαρτήτως μνημονίου ή οτιδήποτε άλλου. Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να πληρώνεται για οτι προσφερει κια δεν ωφείλει κανείς τίποτα να τον ανέχεται επειδή αν φύγει δεν θα βρει ποτέ αλλού δουλειά και τι θ' απογίνει...

Αν άξιζε, θα εύρισκε!

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙ ΟΙ ΨΕΥΔΟ-ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ...

Μετά το κάλεσμα του Εμπορικού Συλλόγου Χανίων για δίωρη παράταση (16.30) το Σάββατο 2 Απριλίου, του ωραρίου των καταστημάτων λόγω της έλευσης του πρώτου κρουαζιερόπλοιου, το σωματείο ιδιωτικών υπαλλήλων φοβάται ότι η παράτασή του στρώνει το έδαφος και δημιουργεί ιστορικό προηγούμενο για περεταίρω απελευθέρωση και ελαστικοποίηση του ωραρίου εργασίας των εμποροϋπάλληλων...

...ως σωματείο θεωρούμε ότι η παράταση του ωραρίου λειτουργίας στρώνει το έδαφος και δημιουργεί ιστορικό προηγούμενο για περεταίρω απελευθέρωση και ελαστικοποίηση του ωραρίου εργασίας των εμποροϋπάλληλων, αφού στο μέλλον στο όνομα της ανάπτυξης και της καλύτερης λειτουργίας της τοπικής αγοράς θα προχωρήσουν περεταίρω τα μέτρα που προωθούν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μαζί με την ΝΔ και έχουν ο σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των μεγαλεμπόρων και των πολυεθνικών. Μέτρα τα οποία στοχεύουν στην κατάργηση κάθε δικαιώματος των εργαζομένων στον κλάδο αλλά και στην εξόντωση των μικρών και αυτοαπασχολούμενων ΕΒΕ τους οποίους συνθλίβουν τα μονοπώλια....

....θα βρισκόμαστε σε αγωνιστική ετοιμότητα προκειμένου να διαφυλάξουμε και να περιφρουρήσουμε με κάθε τρόπο τα δικαιώματα μας, να αντιπαλέψουμε την πολιτική των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΕΕ που θέλει τους εργαζόμενους του κλάδου λάστιχο και με το κεφάλι σκυμμένο και...

Η ίδια πάλι ξύλινη γλώσσα από την χιλιοπαιγμένη "κασέτα του Περισσού" από ένα ολιγομελές "σωματείο" που κανείς υπάλληλος δεν γνωρίζει ούτε ψήφισε ποτέ, που με τέτοιου είδους ανακοινώσεις καθώς και συμμετοχή σε κάθει είδους πορεία, διαδήλωση και ταραχή προσπαθεί τί;

Σε μια περίπτωση που η τοπική "μηχανή" λειτούργησε υποδειγματικά για το άνοιγμα της αυλαίας των αφίξεων κρουαζιερόπλοιων στα Χανιά. Για να μια προσπάθεια να μείνουν στον τόπο μερικά από τα λεφτά που εύποροι ξοδεύουν σε θαλάσσια ταξίδια αναψυχής ανά τον κόσμο κι έφτασε και η σειρά μας ν' αρπάξουμε ότι προλάβουμε...

Έστω κι αν παραμελήσουμε αντίστοιχες "φιέστες υποδοχής" και στο αεροδρόμιο, όπου άρχισαν πρώτες πτήσεις τσάρτερ απο την βόρεια Ευρώπη και φέτος. Με πακέτα ευκαιρίας και φτωχοτουρίστες των ΚΑΠΗ να θέλουνε όσο - όσο διακοπές της μιας βδομάδας.

Δεν γνωρίζω που ζουν και κυρίως πως ζουν οι συντάκτες του κειμένου. Γνωρίζω όμως ότι ο τυφλός κομματικός συνδικαλισμός είναι συννένοχος για την κατάντιας της χώρας μας. Αυτή η διαχρονικά απόλυτη μειοψηφία, αν και δεν κυβερνά ούτε θα αξιωθεί ποτέ, ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για τα χάλια της χώρας μας. Αναγνωρίζει μόνο τα δήθεν δικαιώματάα της αλλά καμμία υποχρέωση έναντι του "κοινού καλού".

Προτιμούν να μην δουλεύουνε καθόλου στο συνήθες ωράριο, παρά να δουλέψουνε μιά ώρα παραπάνω, μπας και κρατηθεί η κάθε τοπική επιχείρηση που δίνει ψωμί σε πολλούς, κι όχι βέβαια σε μένα τον μάγκα και αλήτη (που ΕΧΟΝΤΑΣ προσωπικότητα κ Κατσέλη) δεν κατάφερα να φορτώσω τη ζωή μου σε κανένα αφεντικό.

Και αναγκαστικά έπρεπε να ξεκινήσω κάτι εντελώς δικό μου.

Ξεκινώντας από το 1 ευρώ κι όχι τα 700 - 800 αρχικό μισθό του κάθε υπάλληλου που θέλει και τα ρέστα.

Εδώ πληρώνεται κανονικά ακόμη κι αν δεν έχει τίποτα να πουλήσει, για να βρω ένα οποιοδήποτε ρούχο που να μπορώ να το βάλω, πρέπει να το ψάξω κάθε φορά σε 4 - 6 - 8 μαγαζιά, όπως έχει καταντήσει η αγορά με τις εναπομείναντες σαβούρες που δεν ανανεώνονται...

ΤΡΟΪΚΑ ΚΑΙ 50 ΔΙΣ...

Τέσσερις είναι οι διορισμένοι υπάλληλοι της τρόικας για να κάνουν κουμάντο στο πρόγραμμα της ελληνικής οικονομίας ένεκα του μνημονίου και να προτείνουν λύσεις।

Ο προϊστάμενος είναι εγκατεστημένος στην Αθήνα, οι άλλοι πηγαινοέρχονται να επεξεργάζονται το επικαιροποιημένο μνημόνιο για την επόμενη δόση από το αύνολο του δανείου των 110 δις ευρώ.

Την τελευταία φορά ήλθαν, είδαν, πρότειναν κι έδωσαν συνέντευξη τύπου στο Ζάππειο Μέγαρο। Εκεί ξεκαθάρισαν ορθά κοφτά ότι ο Ελληνικός λαός πρέπει να δεχθεί τις επεμβάσεις της κυβέρνησης στις αποκρατικοποιήσεις και πωλήσεις για να εξοικονομηθούν 50 δισ. ευρώ, ποσό το οποίο θα ήτο δυνατόν να εισπραχθεί από εκποίηση δημόσιας γης και περιουσίας.

Δέκα ακίνητα που ανήκουν στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου και μπορούν να χαρακτηριστούν "φιλέτα" βρίσκονται στην πρώτη λίστα των εκτάσεων που μπορεί να αξιοποιήσει άμεσα το δημόσιο, από μια δεξαμενή 71000 ακινήτων που όμως ως τώρα δεν υφίσταται μια ενιαία πολιτική για τη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας. Έτσι πολλοί φορείς και ιδιώτες εκμεταλλεύονται τη πολυδιάσπαση και αποσπούν τμήματα της δημόσιας περιουσίας, πολλά από τα οποία παραμένουν ανεκμετάλλευτα...

Η τρόικα επεσήμανε ότι ο Ελληνικός λαός (η κοινωνία όλη δηλαδή) πρέπει να γνωρίζει ότι θα περάσει δύσκολα χρόνια। Διαπίστωσε ότι "τα κεκτημένα συμφέροντα" θα αντιδράσουν εντονότατα, δηλαδή κανείς δεν θα μείνει ανεπηρέαστος από τα μέτρα.

Είπαν ότι μπορούν να πουληθούν εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες του δημοσίου για την εξοικονόμηση 50 δισ। ευρώ, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι κωλυσιεργεί και είδε ότι "αυτοί" οι άνθρωποι είναι εξαγριωμένοι διότι θεωρούν ότι θίγονται τα προνόμιά τους (εμάς τους Ελληνες εννοούσε)...

Ακόμη είπε σε συνέδριο που διοργάνωσε η Τράπεζα της Ελλάδος ότι πρέπει να μειωθούν ακόμη οι μισθοί, ότι στο δημόσιο υπάρχει μεγάλη συσσώρευση εργαζομένων, η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της εκτςταμένης διαφθοράς, να γίνει αναδιάρθρωση των ΔΕΚΟ, αναδιάρθρωση του φορολογικού συστήματος και ότι η Ελληνική οικονομία μοιάζει με Μερσεντές, η οποία, ενώ μπορεί να τρέχει με 100, πάει με 20। Δηλαδή να τους τη δώσουμε, να την οδηγήσουν αυτοί που ξέρουν καλυτερα για να τρέξει με 180;

Το μνημόνιο είπαν ότι μπορεί να τερματίζεται το 2014, αλλά απαιτείται ένα άλλο πρόγραμμα για το 2012 - 2015 κι έδωσαν προθεσμία να ετοιμαστεί εντός 6μήνου। Το 2011 πρέπει να βρεθούν 5 δισ. ευρώ, το 2012 15 δισ. ευρώ και μέχρι το 2015 50 δισ. ευρώ. Τούτο θα θεωρηθεί βιώσιμο πολιτικά, εφόσον συναινέσουν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Το ερώτημα είναι ποιος ο λόγος να εξαγγείλουν οι τροϊκανοί αυτά τα μέτρα. Οι υποψιαζόμενοι ότι κάτι ύποπτο συμβαίνει, λένε ότι την πώληση δημοσίας περιουσίας επιζητούν οι ξένοι, για να μην χάσουν τα λεφτά τους και όχι η κυβέρνηση, η οποία όμως υποχρεούται στο πλαίσιο του μνημονίου, να συμφωνήσει.

Οι υπάλληλοι της τρόικας φαίνεται πως έχουν παρανοήσει το νόημα του ρόλου τους, αγνοούν τις υποχρεώσεις τους και με την προκλητικότητά τους μας κάνουν να διερωτώμεθα ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο. Οι μουσαφίρηδες - επόπτες επεμβαίνουν στην οικονομική μας ζωή, διότι εμείς τους δώσαμε το δικαίωμα, αλλά δεν έχουν καμία θέση να αναμειγνύονται στα του οίκου μας και να υποδεικνύουν. Φαίνεται πως κανείς δεν τους μίλησε ότι δεν πρέπει να επεμβαίνουν στα εσωτερικά μας.

Εντονη βεβαίως ήταν η διαμαρτυρία της κυβέρνησης και του κ. πρωθυπουργού, ο οποίος μίλησε με τον Στρος Καν και τον Ολι Ρεν, οι οποίοι εξέφρασαν την κατανόησή τους και τον σεβασμό τους προς τον Ελληνικό λαό. Όμως όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά. Και η φωτιά είναι τα 50 δισ. ευρώ, τα οποία η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να τα βρει μέχρι το 2015, η οποία διευκρίνισε ότι πρόκειται για αξιοποίηση και όχι για πώληση δημόσιας περιουσίας.
Αν πιστέψουμε ότι δεν ήταν σκέψεις της κυβέρνησης αλλά προτάσεις της τρόικας, γιατί να μην πούμε ότι αυτοί κάνουν ότι είπε ο Σαμαράς τον Ιούλιο του 2010, δηλαδή ότι: Υπολογίζεται ότι ένα σύνολο 50 δισ। ευρώ μπορεί να βρεθεί τα επόμενα δύο χρόνια από εμπορική αξιοποίηση μέρους ακίνητης περιουσίας και ενός ολοκληρωμένου προγράμματος αποκρατικοποιήσεων...

Είχαν δε υπ' όψιν τους και τις δηλώσεις του Παπανδρέου, όταν επεσκέφθη το Χρηματιστήριο της Ν।Υ. τον Σεπτέμβριο του 2010, ότι η ακίνητη περιουσία του δημοσίου ανέρχεται στα 270 δισ. ευρώ και θα την αξιοποιήσουμε...

Πάντως τα 50 δισ। ευρώ είναι πολλά λεφτά και δεν μαζεύονται εύκολα। Το κακό δε είναι ότι αν βρεθούν, δεν θα πάνε στην ανάπτυξη της χώρας, αλλά για την εξυπηρέτηση του χρέους και τα συμφέροντα των δανειστών.

Για τούτο κόπτονται πρωτίστως οι τροϊκανοί, οι οποίοι το παρακάνουν। Με τις εξαγγελίες τους μας οδηγούν να πιστέψουμε σώνει και καλά ότι είμαστε υποτελείς...

Το θέμα είναι πολιτικό, αφορά -και σημειολογικά δια των συνεντεύξεων την εθνική αξιοπρέπεια.

Υπάλληλοι έστω ανώτεροι, έρχονται να ελέγξουν, αλλά δεν μπορούν να υποκαθιστούν την εκλεγμένη ηγεσία της χώρας, να φέρονται ως ανθύπατοι, ως πολιτικοί διοικητές της, να κρίνουν, να επικρίνουν, να προσβάλλουν.

Δουλειά τους είναι να αποφαίνονται επι τεχικών χρηματοοικονομικών θεμάτων και όχι να προβαίνουν σε προσβλητικές πολιτικές αξιολογήσεις.

Με μια τέτοια συμπεριφορά προσβάλει και τον Eλληνικό λαό οποίος έχει εκλέξει μια κυβέρνηση, από αυτή θα ζητήσει λογαριασμό στο τέλος για τα πεπραγμένα της και όχι από τους τροικανούς.

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ...

Και ο Δημόσιος και ο Ιδιωτικός τομέας στην Ελλάδα λειτουργεί με τραγικές έως και γελοίες στρεβλώσεις, αδικίες, ανισοκατανομές που όμως στηρίζονται σε νόμους του κράτους, που οι πολιτικοί που ψηφίσαμε εμπνεύστηκαν και ψήφισαν στην βουλή.

Η απαίτηση ίσης αμοιβής για ίση εργασία είναι και αυτονόητη και δίκαιη.

Δεν καταλαβαίνω γιατί ένας δημόσιος υπάλληλος για την ίδια και λιγότερη εργασία (συνήθως λιγότερη σε παραγωγικότητα και χρόνο) πρέπει να αμοίβεται κατά πολύ περισσότερο από έναν που δουλεύει στον ιδιωτικό τομέα. Και γιατί πρέπει να υπάρχει μονιμότητα στο Δημόσιο αν αποδειχτεί ανίκανος ή ανεπαρκής ένας συγκεκριμένος υπάλληλος μετά τη πρόσληψη του;

Απλό είναι το θέμα.

Που έπρεπε να έχει γίνει εδώ και πολλά χρόνια, αντί να περιμένουμε τώρα από την τρόικα να συμμαζεύει τις κακοδαιμονίες μας.

Εξίσωση μισθών δημόσιου και ιδωτικού τομέα όπως και όλων των άλλων παροχών και δικαιωμάτων (άδειες, επιδόματα κλπ). Η διαφοροποίηση να υπάρχει μόνο βάσει αντικειμενικών κριτηρίων όπως προϋπηρεσία, παιδιά, πτυχία κλπ και όχι με το εάν κάποιος εργάζεται υπάλληλος ως δημόσιος ή ιδιωτικός...

Αφού είχε προηγηθεί η περίφημη εξίσωση μισθών από υπουργείο σε υπουργείο ή ανάμεσα σε υπηρεσίες όπου υπηρετούν φαινομενικά άλλου Θεού και προνομίων υπάλληλοι...

Γιατί η εξίσωση των μισθών σε μια πραγματικά υγιή κι ανταγωνιστική αντί για κρατικοδίαιτη οικονομία θα μπορούσε να γίνει προς τα πάνω και όλοι οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα να αμοίβονται και να χαίρουν των παροχών των εργαζόμενων στον δημόσιο τομέα.

Αυτό προϋποθέτει άφθονα λεφτά από παραγωγικές διαδικασίες, που θα φέρουν ευημερία σε όλους.

Εάν όμως αυτό δεν γίνεται όπως φτάσαμε, τότε να υπάρξει εξίσωση μισθών και παροχών με κάποιον τρόπο. Έστω και προσωρινή μέχρι να φτάσει η χώρα στην παραπάνω κατάσταση, ή αναγκαστικά με επιβολή αν είναι να συνεχίσουμε να πληρώνουμε την μαύρη τρύπα του δημοσίου. Αυτό είναι το δίκαιο.

Το θέμα δεν είναι να απολύσει μαζικά το κράτος ή να κρεμάσουμε τους υπαλλήλους που διορίστηκαν από πολιτικούς όλα τα τελευταία χρόνια...

Δεν θα τους κρεμάσουμε, απλά θα εξισώσουμε με τις αμοιβές, τις άδειες, με τα ωράρια, με τα επιδόματα και όλες τις άλλες διευκολύνσεις, όλες ίσες για κάθε υπάλληλο. Θα τα καταφέρουν όσο κι αν σκούζουν οι συνδικαλιστές τους. Γιατί σε πολλούς βολεμένους προφανώς δεν αρέσει η πραγματική ισότητα των Ελλήνων πολιτών. Και θα τα καταφέρουν και αυτοί με λίγη καλή θέληση, όπως και εμείς τα καταφέρναμε και τα καταφέρνουμε επί δεκαετίες.

Το θέμα είναι να μην είναι προκλητικά προνομιούχος ο δημόσιος υπάλληλος έναντι του ιδιωτικού. Δεν μπορεί ο ένας να ζει με 750 ευρώ που στο τέλος της εργάσιμης ζωής του θα γίνουν 1500 και ο άλλος να παίρνει εξαρχής 3.500 όπου τα 2000 τουλάχιστον είναι γελοίας έμπνευσης "επιδόματα" που δόθηκαν ευκαιριακά και ρουσφετολογικά, συνήθως παραμονές εκλογών ή μετά από δήθεν "αγωνιστικές κινητοποιήσεις" που πλήρωσε όλη η κοινωνία τον λογαριασμό τους. Είναι λένε "κεκτημένα δικαιώματα" που απέκτησαν με αγώνες κοινωνικούς. Με επικεφαλής εργατοπατέρες που καταλήγουν βουλευτές και υπουργοί και ο δυστυχισμένος Έλληνας να τους έχει στο σβέρκο του. Από εκεί και πέρα...

Σαφώς υπάρχουν λαμογιές και άθλιοι και στον ιδιωτικό τομέα. Με μια καίρια διαφορά ομως. Στον ιδιωτικό υπάρχει η αγορά που ψηφίζει τον καλό και τον κακό, υπάρχει η απαραίτητη εξειδίκευση σε αντίθεση με την μονιμότητα, τις ατέρμονες ΕΔΕ που δεν καταλήγουν πουθενά στο τέλος και τα κομματικά πτυχία και ταυτότητες που προσληφθήκανε πολλοί ως πρόσφατα...

Σήμερα βέβαια φτάσαμε να είναι τυχερός και στόχος φθόνου κάποιος που έχει ακόμη εργασία είτε στον ιδιωτικό είτε στον δημόσιο τομέα.

Αυτά τα αυτονόητα που αναφέρω όμως θεωρούνται νεοφιλελεύθερα και άρα κατακριτέα..

ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ...

Το μνημόνιο δεν υπεγράφη για την αλλαγή των εργασιακών σχέσεων στον ιδιωτικό τομέα. Και οι άνθρωποι της τρόικας προσπαθούν να καταστήσουν σαφές ότι δεν έχουν ζητήσει εκείνοι την μείωση αποδοχών στον ιδιωτικό τομέα.

Άλλωστε ο περιορισμός του κόστους εργασίας βυθίζει όλο και περισσότερο την οικονομία στην κινούμενη άμμο της ύφεσης.

Κάποιοι θα πουν ότι η ύφεση οδηγεί ορισμένες επιχειρήσεις σε τραγική μείωση του τζίρου. Μα αρχικά υπήρχε η σκέψη να επιτρέπεται συναινετική μείωση του κόστους εργασίας αν η επιχείρηση αποδείκνυε (δεν είναι δα και δύσκολο) ότι αντιμετωπίζει προβλήματα. Τελικώς δεν έγινε ούτε αυτό.

Ουσιαστικά αυτό που έγινε είναι να αποκτήσουν οι επιχειρήσεις το δικαίωμα ελεύθερης διαχείρισης του εργατικού δυναμικού με ένα βασικό μισθό 740 ευρώ.
Η τρόικα δεν ζήτησε κάτι τέτοιο. Το ζήτησαν όμως οι μεγάλες επιχειρήσεις της χώρας. Και οι βασικοί συνομιλητές της τρόικας, συμπεριφέρονται ως εκπρόσωποι επιχειρηματιών ή τουλάχιστον αυτήν την εντύπωση δίνουν.

Ότι γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για τις Συλλογικές Διαπραγματεύσεις, τις Κλαδικές Συμβάσεις και τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα, ανήκουν πια στο παρελθόν.

Οι μειώσεις μισθών είτε προέρχονται από τη μη αύξηση (όπως στην Γερμανία) είτα από την συμφωνημένη μείωση, μειώνουν το κόστος της παραγωγής και κάνουν την επιχείρηση βιώσιμη σε περίοδο κρίσης, αποφεύγοντας το λουκέτο και τις απολύσεις και δίνουν για αρκετές κάποια προοπτική κερδών σε περίοδο ανάκαμψης.

Επιχειρήσεις που αν κάνουν απολύσεις τώρα θα βαθύνει η ύφεση περισσότερο και η κατάσταση θα χειροτερέψει για όλους. Ίσως όχι για όλους αφού όντως κάποιοι καιροσκόποι επιχειρηματίες θα τρίβουν τα χέρια τους βλέποντας να συνωστίζονται όλο και περισσότεροι άνεργοι διεκδικώντας μια θέση εργασίας με την ελάχιστη δυνατή αμοιβή.

Πέρα από τις κραυγές και την προπαγάνδα, οι εργαζόμενοι προτιμούν να έχουν μισθό ή μεροκάματο έστω και μειωμένο παρά να ψάχνουν για δουλειά. Όλοι ελπίζουνε να είναι όλα αυτά προσωρινά και γι'αυτό προσπαθούνε να αντέξουνε. Οι μονοι που βάζουν εμπόδια και ελπίζουν σε αποτυχία είναι οι μονίμως διαμαρτυρόμενοι αριστερίζοντες και οι ελπίζοντες στην επιστροφή στο γενικό μπάχαλο...

Ξαναλέω για πολλοστή φορά πως όποιος πιστεύει πως μπορεί να σταθεί μόνος του στην αγορά ας μην χάνει τον χρόνο του να φορτωθεί σε κάποιο αφεντικό που νομίζει πως τον αδικεί.

Ας τολμήσει να ρισκάρει κάνοντας το μεγάλο βήμα της αυτο-απασχόλησης να δείξει ποιός είναι, αν είναι κάτι πέρα από συνεχώς διαμαρτυρόμενο υπάλληλάκι με σίγουρο όμως μισθό!

ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ...

Στην καθορισμένη ώρα στάθηκε μπροστά στο μελλοντικό αφεντικό του ο μείρακας ο αναζητών εργασία και του εξέθετε τα προσόντα του αναλυτικά.

Έτσι στα όρθια που τον είχε αφήσει ο άλλος μπροστά στο μεγάλο γραφείο του, ενώ αυτός είχε μισοξαπλώσει στην δερμάτινη πολυθρόνα του μάνατζερ και κραδαίνοντας ένα μεγάλο κομπολόι έβλεπε απαθής σχεδόν τις προσπάθειες του να τον πείσει πως άξιζε να πάρει την θέση στην επιχείρηση του.

Επιχείρηση "Εκτελούνται Μεταφοραί" ήταν στην ουσία που άρχισε με το τρίκυκλο πριν κάποιες δεκαετίες, μα με την άδεια που του δώσανε οι καραβανάδες λίγο πριν ξεχάσουν την επανάσταση του '67 μπλέχτηκε σοβαρά στον χώρο και σαν κλειστό ολιγοπώλιο που ήταν οι δημόσιες μεταφορές, γρήγορα έκανε λεφτά και φορτηγά...

Τώρα λογιζόταν κι αυτός μεσαίος επιχειρηματίας στην πόλη του, με 15 μεγάλα φορτηγά που κάθε βράδυ έμπαιναν στα πλοία της γραμμής φίσκα από εμπορεύματα που μετέφερε σε πολλούς προορισμούς, εντός της Ελλάδας μα και διεθνείς. Είχε γραφείο, γραμματέα, και προσωπικό οδηγούς κι εργάτες να του κάνουν τις αγγαρείες. Μόρφωση όμως δεν απόκτησε ποτέ του...

Έτσι ο υποψήφιος υπάλληλος προσπάθησε να καλύψει αυτό το κενό, δείχνοντας του τις γνώσεις του στον χώρο, προσπάθεια που κατέληγε κάθε φορά σε ένα στερεότυπο:

- Και λοιπόν, αυτό το ξέρω, παρακάτω...

Έφτασε και στον μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών που είχε αποκτήσει από Αγγλικό πανεπιστήμιο στα "Logistics", προβλέποντας την εξέλιξη στις μεταφορές και την απαραίτητη οργάνωση που απαιτούνταν.

- Λογιστή έχω, τον έκοψε το αφεντικό, αποθηκάριο θέλω να φορτώνει και να ξεφορτώνει σβέλτα τα φορτηγά και να επιβλέπει τους εργάτες. Δεν μου λες τίποτα, ένα κομμάτι χαρτί μου δείχνεις, που δεν γράφει τι ξέρεις να κάνεις, μόνο πως πήγες μερικά χρόνια σε ένα σχολειό και δεν ξέρω τι σου μάθανε και ποιοι δασκάλοι. Και ήρθες να σε φορτωθώ εγώ να σε πληρώνω όσα λέει η συλλογική σύμβαση του κλάδου, χωρίς να υπολογίζω τι έργο που παράγεις.

Και συνέχισε με την αλήθεια της ζωής που ποτέ δεν διδάσκεται πουθενά, ιδίως σε εκπαιδευτικά ιδρύματα:

- Έναν δικό μου άνθρωπο μπιστικό θέλω να μου δουλεύει, νέος να του ακούει να σηκώνει φορτία κι όχι σιτεμένος. Τόσα μπορώ να του δώσω (είπε ένα ποσόν), μετά δεν βγαίνω εγώ κι άμα κλείσω εγώ το αφεντικό πάει στον διάολο και ο εργάτης. Αν δεν σου κάνει εσένα μπορεί να τη θέλει τη δουλειά ο Αλβανός, αν του φαίνονται λίγα κι αυτουνού υπάρχει ο Πακιστανός, ο Αιγύπτιος, ο Σομαλός ο αράπης, που παρακαλάνε κάθε πρωί για μεροκάματο κι όσο νάναι...

Αν εσύ είσαι καπάτσος κάνε μια δική σου δουλειά να βγάνεις όσα θες εγώ δόξα τον Θεό αυτή έχω φτιάξει.

Εδώ που τα λέμε αδίκως ενέπλεξε το Υπέρτατο Ον, καμιά σχέση δεν είχε με την προκοπή του, μάλλον τον ψηλό τον Μιζωτό έπρεπε να ευχαριστήσει για τις άδειες που του έδινε προεκλογικά για ιδιοτελείς εξυπηρετήσεις που του έκανε τόσα χρόνια και κάθε φορά έπαιρνε κι από μια, μιας και ο πονηρός πολιτικός είχε βρει τρόπο να ρουσφετολογεί ανέξοδα, άσε που το κράτος εκ των υστέρων του επέτρεπε κιόλας να τις εμπορεύεται τις άδειες στην μαύρη αγορά ο μεταφορέας με συναδέλφους του, εξ ου και τα 15 φορτηγά του τώρα, χώρια τα φράγκα στην μπάντα...

Κι εκεί που ο σύξυλος υποψήφιος υπάλληλος είδε σαν φλασιά μπροστά του τι έπρεπε να κάνει για να γίνει αφεντικό να διατάζει αντί να πληρώνει ακριβά άχρηστα χαρτιά πανεπιστημίων της Αγγλίας και να τα περιφέρει από τον ένα στον άλλο μπας και δεήσει κάποιος εξ αυτών να τον πάρει στην δούλεψη του, το παρολίγον αφεντικό του σηκώνεται από την δερμάτινη καρέκλα, βγαίνει έξω, μπαίνει σε ένα τεράστιο τζίπ ικανό να μεταφέρει τον εγωισμό του και την επιτυχία του και έφυγε από την έδρα του...

Είχε να πάει στο λιμάνι, να πιέσει τους οδηγούς του για

- Πιο γρήγορα, με καθυστερείτε...

Και μετά να "συσκεφτεί" με άλλους μεγαλο-ιδιοκτήτες φορτηγών σαν του λόγου του πως θα διατηρήσουν τα περιττά κεκτημένα τους, τώρα που η COSCO έχει μεγάλο μεταφορικό έργο να επιτελέσει και θέλουν μερίδιο κι άλλοι "εκτελούνται μεταφοραί" εξ Ευρώπης και πιέζουν τους δικούς τους πολιτικούς να πιέσουν τους δικούς μας να ανοίξουν το επάγγελμα των εκλεκτών τους, γιαυτό γίνεται το τζέρτζελο των τελευταίων ημερών...

Όσο για τον υποψήφιο υπάλληλο, κανείς δεν γνωρίζει πόσο θα περιμένει την απάντηση του αφεντικού...

ΡΟΥΣΦΕΤΟΒΟΛΕΜΕΝΟΥ ΠΟΡΕΙΑ...

Ήταν ένας άνθρωπος τότε το 1982, που σήμερα φαντάζει μακρινό, μα τον έχουμε φόρτωμα ακόμη όλοι στον καφά μας, με την πορεία της ζωής του που όλοι εμείε επίσης χρηματοδοτήσαμε (και συνεχίζουμε μέχρι τον θάνατο του):

- που μπήκε στα 22 με κομματικό μέσον σε ΔΕΚΟ, αγράμματος ντενεκές

- που η απασχόλησή του ήταν να κόβει το εξωφλητικό απόκομμα σε λογαριασμούς (π.χ. ΟΤΕ - ΔΕΗ) και να πατάει σφραγίδα "εξωφλήθη"

- που κάνοντας χρήση διαφόρων διατάξεων συνταξιοδοτήθηκε μετά 25-30 χρόνια "υπηρεσίας"

- ή σαν μητέρα στα 40 της

- που παίρνει πάνω από 2.000 ευρώ σύνταξη (επί 14)

- που απολαμβάνει εξίσου ευνοϊκές υπηρεσίες περίθαλψης

- που ουδέποτε τον απασχόλησε το ζήτημα από ποιες πραγματικές οικονομικές πράξεις προέρχεται η σύνταξή του

- που την φράση "παίρνω ένα ελάχιστο ρίσκο στη ζωή" την έχει διαβάσει μόνο σε εφημερίδες

περίμενε ότι από τα 50 μέχρι τα 80 με την παχυλή σύνταξη, συνδυασμένη συνήθως από μια εξίσου παχυλή της επίσης πρασινοδιορισμένης συζύγου, θα ζήσει μια κοσμοπολίτικη ζωή ως τα βαθιά του γεράματα, φυσικά υπάρχει πρόβλημα.

Άλλο παράδειγμα "επιτυχημένης" πορείας υπαλλήλου:

Αν είσαι μέλος σε κάποια ΤΟ κόμματος, προσλαμβάνεσαι ως εποχική καθαρίστρια σε Δήμο, και μετά, με λίγο αφισοκόλληση, λίγο γλείψιμο και πολύ χάσιμο αξιοπρέπειας, μετατάσσεσαι (διότι παρουσιάζεις ξαφνικά απολυτήριο λυκείου) σε άλλη θέση, διοικητική.

Με τη πρώτη ευκαιρία γίνεσαι αορίστου. Μετά από πολύ γλέιψιμο παίρνεις μετάθεση σε αμιγή δημόσια υπηρεσία ως ΕΣΙΔ, μετά μονιμοποιείσαι, και παίρνεις και μια εκπαιδευτική άδεια για να σπουδάσεις σε τμήμα κάποιου υποψήφιου βουλευτή καθηγητή ΑΕΙ, σε περνάει τα μαθήματα επειδή του σταυρώνεις ψηφοδέλτια και τρέχεις πίσω του και ξαφνικά καταλήγεις μέσα σε 10 χρόνια από τότε που άρχισες, ως προϊστάμενος σε τμήμα του δημοσίου, με πτυχίο ΑΕΙ (πέτσινο) και κομματικά κονέ τόσα που σε καθιστούν παράγοντα. Αν συνδικαλιστείς κιόλας, τότε και οι θεσμοί είναι δικοί σου, ως βουλευτής ή ακόμη και υπουργός μπορείς να φτάσεις.

Αυτές είναι οι πορείες που ακολουθούνε οι κλασικοί δημόσιοι υπάλληλοι. Είπατε τίποτα περί ΑΣΕΠ και αξιοκρατίας;

Πολύ περισσότερο όταν ο ντενεκές με την προσωπική ευμάρεια πληρωμένη με συλλογικά δανεικά "σπούδασε", δηλαδή έκανε με κάθε μέσο (όπως πληρωμένα πτυχία σε Ρουμανίες, Βουλγαρίες, Ουγκάντες κλπ) πτυχιούχους τους απογόνους του και τους διόρισε και αυτούς για να συνεχίσουν οικογενειακά το ξεκοκκάλισμα του δημοσίου τομέα.

Αλλά πάνω απ' όλα έθεσε το κοινωνικό πρότυπο. Ποιος είναι τόσο μαλάκας να δουλεύει όταν ο διπλανός του "ξύνεται" και περνά ζωή χαρισάμενη; 18χρονοι συζητούν στις καφετέριες από τώρα για μελλοντικές συντάξεις αν καταφέρουν να πράξουν τα ίδια!

Δεν λυπάμαι κανέναν από αυτούς, τώρα που σκούζουν για τα "κεκτημένα δικαιώματα και λοιπά προνόμια" που χάνουν.

Το ζήτημα είναι ότι η προσωπική τους ευημερία και οι εγκληματικές ηγεσίες που ψήφισαν για να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους μάς τραβάνε όλους στο βυθό. Εν πάση περιπτώσει χίλιες απογραφές να γίνουν, αν δεν κοπεί η κομματοκρατία λέτε να δουλέψουν τα βολεμένα λαμόγια; Όποιος το πιστεύει, δεν γνωρίζει από δημόσιο.

ΕΛΛΑΣ ΒΟΛΕΜΕΝΩΝ...

Ελλάς Ελλήνων βολεμένων. Μόνο αυτός ο τίτλος ταιριάζει σε μια χώρο όπου σύμφωνα τουλάχιστον με κάποιες έρευνες, ένας στους 10 πολίτες είναι εργαζόμενος στο Δημόσιο τομέα.

Έτσι εξηγείται που πάει μεγάλο μέρος των εσόδων της οικονομίας μας που σε λίγο δε θα έχουμε να πληρώσουμε τους μισθούς τους...

Τα στοιχεία που έδωσε το ΕΒΕΑ είναι αποκαλυπτικά: 1,1 εκατ. Έλληνες έχουν "τρυπώσει" στον δημόσιο τομέα ποσοστό περί τα 22.3%, όταν σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες με πολλαπλάσιο πληθυσμό δεν ξεπερνά το 14%.

Ωστόσο, το εντυπωσιακό είναι ότι μόλις οι 450.000 από αυτούς είναι μόνιμοι και οι υπόλοιποι με συμβάσεις, δηλαδή όμηροι των κομμάτων που παίζουν τα κομματικά τους παιχνίδια στις πλάτες των πολιτών αλλά και της οικονομίας.

Σχεδόν 550.000 είναι τα θύματα της άγριας εκμετάλλευσης των πολιτικών αφού είναι συμβασιούχοι.

Τα στοιχεία αυτά να τα βγάζει το ΕΒΕΑ ενώ ουσιαστικά η πολιτεία δείχνει να μην ξέρει ή να μη θέλει να δώσει στοιχεία με τους ανθρώπους που δουλεύουν γι' αυτήν.
Δεν είναι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι άχρηστοι. Κάποιες χιλιάδες δουλεύουν σκληρά, αλλά για να κάθονται οι άλλοι. Όλα τα κομματόσκυλα - υπάλληλοι που λουφάρουν και προάγονται. Τη νύφη την πληρώνουν οι υπόλοιποι ευσυνείδητοι...

Χιλιάδες δεν έχουν ούτε καρέκλα και γραφείο για να κάτσουν, άλλοι δεν έχουν αρμοδιότητες, πολλοί πηγαίνουν κάθε πρώτη και 15 για να πάρουν το μισθό τους.

Το σίγουρο είναι ότι το Δημόσιο, το χρεοκοπημένο ελληνικό δημόσιο, είναι ο μεγαλύτερος και για πολλούς ο καλύτερος εργοδότης και σήμερα.

Μαύρη τρύπα όμως για το έλλειμμα της οικονομίας κι αντιπαραγωγικοί, θα εξακολουθούν να δουλεύουν στο δημόσιο (ως όνειρο ζωής τους ή σαν εκπληρωμένο τάμα ρουσφετιού) την ίδια στιγμή που τυχόν μεγάλες απολύσεις για ριζική αναδιάρθρωση των δημόσιων υπηρεσιών, θα τους βγάλουν στους δρόμους να διαδηλώνουν ενάντια σε κάτι που έπρεπε να είχε γίνει από καιρό.

Κι ενόψη της "βοήθειας" που εξασφάλισε η χώρα και που οι απαισιόδοξοι προβλέπουν τη κατάληξη της κι αυτηνής:

Δεν θέλουμε δημόσιους υπαλλήλους και λεφτά πεταμένα σε επιδόματα. Ούτε κρατικοδίαιτους "επιχειρηματίες" σε ρόλο αυτόκλητου εθνικού νταβατζή.

Θέλουμε δυναμικές επενδύσεις για θέσεις εργασίας και ανάπτυξη για την χώρα όλη, τους προσπαθούντες αυτοδύναμα στην ελεύθερη αγορά κι όχι τους βολεμένους...

ΙΣΤΟΡΙΑ ΥΠΑΛΛΗΛΙΚΗΣ ΒΛΑΚΕΙΑΣ...

Το να είναι κάποιος βλάκας, δεν είναι κακό. Για την εποχή μας μπορεί να είναι και καλό. Το να ξέρει ότι είναι βλάκας (δύσκολο αυτό), είναι πολύ καλό, γιατί απλούστατα δεν πουλάει εξυπνάδα, αφού ξέρει πως δεν διαθέτει.

Αλλά το να είναι βλάκας και να νομίζει πως δεν είναι, αυτό θεωρείται επικίνδυνο. Για τον ίδιο και για τους άλλους που συμπίπτει ή πρέπει (το χειρότερο) να τον παίρνουν στα σοβαρά. Σαν τον ταμία της ΔΕΗ στον οποίο πήγε ένα το πρωί ένα σχεδόν αιωνόβιο γεροντάκι να πληρώσει το ρεύμα και το έβλεπε "ώσπερ μύγα ή κώνωπα ανωφελή".

- Καλημέρα σας, είπε σιγανά ο παππούς.

Απάντηση δεν πήρε.

- Καλή βδομάδα παιδί μου, ξανάπε φοβισμένος.

Μια αμυδρή κίνηση του πάνω χειλιού του ταμία, μαρτύρησε αγανάκτηση, ή βρισιά. Το σίγουρο είναι ότι με γυάλινα μάτια ανέκφραστα, μοχθηρά και με προπληρωμένη διατεταγμένη τυπικότητα, περίμενε σαν κινητήριος δύναμη βοϊδάμαξας.

- Λέγε, του είπε αυστηρά.

Του έδωσε ο γέρος τον λογαριασμό της ΔΕΗ που κρατούσε, μα ο ταμίας περίμενε κοιτάζοντάς τον σαν αμελητέα ποσότητα.

- Τι είναι; του είπε πιο αυστηρά από πριν...

- Να πληρώσω το φως...

Ο άλλος ανέκφραστος περίμενε.

- Έχει λήξει, παιδάκι μου;

Ρώτησε πάλι ο γέρος κι αφού ξετρύπωσε από το χιλιοδιπλωμένο μαντήλι του 28 ευρώ, τρεμάμενος του τα έδωσε. Ο υπάλληλος στήλη άλατος.

- Το κόψανε;

- Περίμενε, ξανάπε με μίσος ο ταμίας αφού τον κοίταξε βλοσυρά...

Περιμένανε και βλέπανε όλοι όσοι ήταν στην ουρά...

Αναθαρρέψανε σαν τον είδανε να παίρνει το χαρτονόμισμα των 20 ευρώ, να το κοιτάει απ' όλες τις πλευρές, να το βάζει στη μηχανή που μετράει τα λεφτά για να σιγουρευτεί πως ήταν ένα (λόγω τιμής, το έκανε αυτό) να το μυρίζει, ίσως επειδή ήταν ρέστα από το μοναδικό πενηντάρι που είχε ο παππούς σαν αγόρασε τις μαρίδες του Ευριπίδη του ψαρά, κι αφού πήρε ύφος εισαγγελέα, κοίταξε βλοσυρά το γεροντάκο, και του επέστρεψε το εικοσάρικο, μαζί και τα κέρματα.

- Γιάντα το γαέρνεις; Δε περνάνε;

Καμιά απάντηση.

- Πλαστό είναι; Ο Ευριπίδης μου το 'δωκε!...

- Βρωμάει, αποφάνθηκε ο ταμίας...Θα βρωμίσουν και τα άλλα.

- Και που, θέλω να πληρώσω παιδί μου το φως; Δεν έχω άλλα, εξόν αυτά;

Και έδειξε το μαντήλι του με ένα τάλιρο και κάτι δεκάρες μέσα.

Έλα άλλη μέρα, είπε δυνατά και με βαρεμάδα ο ταμίας, για να τον ακούσει ο γέρος.
Όμως τον άκουσε και στο τέλος της ουράς ο Σήφης ο βουνήσιος που έμπηξε φωνή:

- Πάρε ρε του αθρώπου το κοσάρικο μη σου το βάνω στον...

- Και ποιος είσαι εσύ κύριε, αρπάχτηκε ο ταμίας...

Σηκώνει τα μάτια και βλέπει έναν ψηλό άντρακλα ξοπίσω μαυροπουκαμισά με αστραφτερά στιβάνια που μύριζε αίγες και τυρόγαλο με ένα τσιγάρο στο ένα χέρι και μια χούφτα παράδες στο άλλο.

- Αυτό που σου 'πα, ρε. Παιδεύεις το αθρωπάκι λες και δε κατέχω ίντα λογιώ ετρύπωσες έπαε. Ο σύντεκνός μου σε έβανε. Εμένα ρώτηξε αν είσαι δικός μας κι είπα του ναι. Ξυπηρέτησε τον το λοιπόν τον γέρο άνθρωπο...

Κι ο μη γνωρίζων ότι είναι βλάκας, όπως αναλύσαμε στην αρχή, που έτυχε να είναι και δειλός, ξαναπήρε το ψαροοσμίζον εικοσάρικο του γεροντάκου, το ξαναμέτρησε επιδεικτικά στο μηχάνημα, πήρε και τα κέρματα, τα χτύπησε δυνατά να νοιώσουνε πως είναι σπουδαίος με τη βούλα, και με ταχύτατες, να τον θαμάξουμε όλοι και κυρίως ο σύντεκνος του προστάτη του κινήσεις, έδωσε ξοφλημένο το λογαριασμό στον παππού.

Ο γέρος γύρισε με δυσκολία, στάθηκε να δει τον Σήφη που του ερχόταν ως τη μέση, φάνηκε αστείος το ένα τρίτο από δαύτον, όμως ορθώθηκε και του είπε:

- Δε γίνεσαι λεβέντη μου πρωθυπουργός να μα σε βάνεις τάξη!

ΕΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΠΕΝΤΕ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ...

Οι εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα αγγίζουν τις 834 χιλιάδες, δηλαδή σχεδόν ένας στους πέντε Έλληνες που μπορούν να δουλέψουν έχει πιάσει θέση στο δημόσιο...

Προφανώς οι υπόλοιποι τέσσερις είναι τα κοροΐδα της υπόθεσης ή εκείνοι που δεν κατάφεραν να "τρουπώσουν" όπως έλεγαν και οι παλαιότεροι. Οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι είναι κοντά στις 750 χιλιάδες ενώ οι συμβασιούχοι γύρω στις 90.000.

Τα στοιχεία που παρουσίασε προχθές ο Γιάννης Ραγκούσης θα έπρεπε να μας προβληματίσουν όλους, όχι μόνο τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα και τους ελεύθερους επαγγελματίες ή επιχειρηματίες (ανεξαρτήτως μεγέθους και τζίρου) που παίζουν κάθε μέρα το κεφάλι τους κορώνα γράμματα, αλλά και όλους τους δημόσιους υπαλλήλους οι οποίοι πρέπει να αναρωτηθούν που πάει αυτό το κράτος...

Που τελικά εργάζονται όλοι αυτοί οι δημόσιοι υπάλληλοι και ποιος εξυπηρετούν όταν:

- στην υγεία οι ελλείψεις είναι τεράστιες

- στην παιδεία τα κενά είναι δραματικά, τα σχολεία υπολειτουργούν με 25 μαθητές ανά τμήμα και κάθε χρόνο προσλαμβάνονται περίπου 15.000 ωρομίσθιοι και 10.000 αναπληρωτές εκπαιδευτικοί για να καλύψουν πάντα πάγιες και διαρκής ανάγκες.

- οι μηχανισμοί ελέγχου είναι ανύπαρκτοι, δεν υπάρχουν μηχανισμοί ελέγχου της αγοράς, έτσι η φοροδιαφυγή είναι τεραστία.

- τα σύνορα της χώρας μας είναι "ξέφραγο αμπέλι" και καθημερινά μπαίνουν στην χώρα, τόνοι ναρκωτικά που καταλήγουν σε ολόκληρη την Ευρώπη και χιλιάδες ταλαίπωροι μετανάστες που σε λίγα χρόνια θα είναι περισσότεροι από το γηγενή πληθυσμό.

Κατ' αρχάς κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών, ούτε καν οι ίδιοι οι υπάλληλοι.

Δεν μπορεί δηλαδή να κάνουν τα αδύνατα - δυνατά, να τρέχουν από το ένα υπουργικό γραφείο στο άλλο για να πιάσουν μια θέση στο δημόσιο και εκεί να κάθονται. Και την ίδια στιγμή οι ίδιοι να σιχτιρίζουν την άδικη ζωή τους που δεν μπορούν να ξεφύγουν από τη μιζέρια, που παίρνουν 600 ευρώ και που σε τελική ανάλυση ενώ κάποιοι από αυτούς ίσως έχουν μυαλό και δημιουργικότητα να μην μπορούν να αποδώσουν και να αναδείξουν τα όποια πλεονεκτήματά τους.

Οι εκάστοτε κυβερνήσεις έχουν κάνει έγκλημα που θα έπρεπε να είναι ιδιώνυμο και οι υπουργοί να πηγαίνουν φυλακή. Διόγκωσαν τον δημόσιο τομέα σε τέτοιο βαθμό που δεν έχει προηγούμενο. Πληρώνει το κράτος τεράστια ποσά για μισθούς ενός υδροκέφαλου δημόσιου τομέα και ενώ βλέπει ότι δεν οδηγεί πουθενά αυτό το μοντέλο συνεχίζει να το τροφοδοτεί. Οι πελατειακές σχέσεις ζουν και βασιλεύουν, η ψηφοθηρία είναι κυρίαρχο σπορ στην Ελλάδα, οι κυβερνήσεις πέφτουνε και το δημόσιο θεριεύει.

Και καλά να είναι ο δημόσιος τομέας παραγωγικός, να αποδίδει έργο και να προσφέρει στον πολίτη καλές υπηρεσίες άμεσα και με όλους τους νόμιμους κανόνες. Οταν όμως σε υπουργεία και υπηρεσίες δεν υπάρχουν καρέκλες και γραφεία για να καθίσουν οι εργαζόμενοι και την ίδια στιγμή χιλιάδες πολίτες συνωστίζονται για ένα χαρτί, μια συναλλαγή, μια απλή διαδικασία, ε αυτό είναι ντροπή για μια σύγχρονη χώρα. Κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι (οι πλειοψηφία τους βέβαια, οι φιλότιμοι και τίμιοι υπάλληλοι που κάνουν απλά καλά της δουλειά τους είναι σπάνιοι) είναι αυτοί που κάνουν τη ζωή δύσκολη εκατομμυρίων πολιτών κάθε ημέρα.

Μέσα σ' όλα αυτά έρχονται και όλες οι εκθέσεις της ίδιας της δημόσιας διοίκησης για τη διαφθορά για να βάλουν στην πρώτη θέση το δημόσιο, τις πολεοδομίες, τους δήμους και τις νομαρχίες. Εφόσον δηλαδή οι υπάλληλοι δεν πληρώνονται καλά και εφόσον κρατούν τα κλειδιά του κράτους παίρνουν και τις μίζες τους...

Τέλος θα πρέπει να μιλήσουμε και για την εγκληματική αδιαφορία των εκάστοτε κυβερνήσεων να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας εκτός του δημοσίου, να δώσουν ευκαιρίες στους νέους να δουλεύουν σε πιο δημιουργικούς χώρους. Το πρόβλημα φυσικά ξεκινά από την Παιδεία και την έλλειψη σύνδεσής της με την παραγωγική διαδικασία. Τα πανεπιστήμια απομονωμένα εξακολουθούν να βγάζουν σωρηδόν καθηγητές, δασκάλους και άλλους μελλοντικούς δημόσιους υπαλλήλους διαιωνίζοντας το πρόβλημα ή τροφοδοτώντας με πελάτες τα βουλευτικά γραφεία.

Η κατάσταση δεν πάει άλλο. Πλησιάζουμε το ένα εκατομμύριο δημόσιους υπαλλήλους και αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Μόνο και μόνο για να δικαιώνουν το ανέκδοτο:

Τι κοινό έχουν οι δημόσιοι υπάλληλοι και τα σπερματοζωάρια:
- Πολλοί μπαίνουν μα μόνο ένας κάνει δουλειά!

STAGE ΚΑΙ ΛΗΞΗ...

Δεν ανανεώνονται οι συμβάσεις stage και οι προσλήψεις που έγιναν προεκλογικά ακυρώνονται...

Σκάσαμε οι υπόλοιποι!

Αυτό το τροπάρι πρεπει να τελειώσει οριστικά και το ποιο σημαντικό είναι να λήξει ο μεταπολιτευτικός εμφύλιος που διεξάγεται στο πεδίο των κομματικών προσλήψεων στο δημόσιο.

Με κάθε τρόπο κι εφεύρεση, όπως ήταν και το ελληνικό stage στο δημόσιο...

Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι σαφώς οι πλέον ευνοημένοι αυτή τη δύσκολη περίοδο, καθώς η ασπίδα της μονιμότητας και του σίγουρου μισθού που με ζέση (και δανεικά) τους προσφέρει η πατρίδα εξαφανίζει το άγχος που προκαλεί η παγκόσμια οικονομική κρίση.

Κρατικά Stage τέλος λοιπόν, που δήθεν είναι "πλήγμα" για ένα έθνος που ζει για να διοριστεί στο δημόσιο...

Μόνο και μόνο για να δικαιώνουν το ανέκδοτο: Τι κοινό έχουν οι δημόσιοι υπάλληλοι και τα σπερματοζωάρια;

- Πολλοί μπαίνουν μα μόνο ένας κάνει δουλειά!

Πρέπει όλοι να σοβαρευτούνε και να φτιάξουν ενα ευέλικτο δημόσιο τομέα και να στρώσουν τον κώλο τους να δημιουργήσουν υλοποιήσημα πλάνα αναπτυξιακής πολιτικής.

Τα παιδιά αυτά είχαν στο πίσω μέρος του μυαλού τους την μονιμοποίηση και η κουτοπονηριά δεν είναι ποτέ προς λύπηση.

Πάντως τα stage τα χρησιμοποιούν σε όλη την Ευρώπη και τα ονομάζουν "πρακτική" η οποία είναι είτε πληρωμένη είτε απλήρωτη. Βασικά ο στόχος είναι να απαιτήσεις εργασιακή εμπειρία για να μπορέσεις να βρεις δουλειά, όχι να βολευτείς εκβιαστικά κι από το παράθυρο στο δημόσιο, όπως θα εξελισσόταν εδώ στην Ελλάδα.

Υπάρχουν άπειρα παιδιά και με προσόντα στα χαμένα να δουλεύουν για το μεροκάματο και κανείς δεν ασχολείται με αυτά ή τα παιδιά του ιδιωτικού τομέα που δουλεύουν στον τομέα τους μεν αλλά με το ατελείωτο ωράριο και με μπλοκάκι ή τις λιγότερες απολαβές.

Σίγουρα το να τους ξεγελά η κάθε κυβέρνηση και να καπηλεύεται τον λόγο για τον οποίο δημιουργήθηκε αυτός ο θεσμός είναι κατάπτυστο.

Από την άλλη ήξεραν εξαρχής ότι είχαν ημερομηνία λήξης.

Είναι άδικο όπως και να το δούμε είτε τους νομιμοποιήσουν σε σχέση με τους άλλους άνευ μπάρμπα στην κορώνη, είτε τους απολύσουν γιατί θα είναι άνεργοι και χωρίς ένσημα για το διάστημα που εργάστηκαν κανονικότατα, αλλά αυτά έχουν οι μεσοβεζικες καταστάσεις αδικία, θολούρα και αμφιβολη έκβαση...

ΒΙΚΥ...

1.
Με τυπικό οκτάωρο
υπάλληλος η Βίκυ
που σε πολλούς ανήκει...
- Για να διπλώνω ρούχα
πάνε τα νιάτα που 'χα.

2.
Με ποιόν θα βγεί το βράδυ
δίλλημα για τη Βίκυ
που σε πολλούς ανήκει...
- Για ποιόν θα τον κουνήσω
τώρα που θέλω να γλεντήσω.

3.
Με τέτοια ποικιλία
για δες τουπέ η Βίκυ
που σε πολλούς ανήκει...
- Το φλέρτ δικέ μου κόψε
είμαι κλεισμένη απόψε.

4.
Γιατί τη λένε πόρνη
αναρρωτιέται η Βίκυ
που σε πολλούς ανήκει...
- Ρωτάω κι επιμένω
αφού λεφτά δεν παίρνω.

5.
Μα στο καφέ της γειτονιάς
θαμώνες ξέρουνε καλά
το μυστικό του αφεντικού.

Πως με δικά της χρήματα
έστησε αυτό το μαγαζί
αφού τον είχε νταβατζή...

Από την συλλογή στίχων "ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ"

***************************************
ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ (ΚΙ ΟΧΙ ΠΟΙΗΜΑ) ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΙΚΑΝΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΗΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.

ΟΜΟΙΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΗ "ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ" ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΤΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟΥΣ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ ΣΤΟ BLOG ΑΥΤΟ.
***************************************