ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ...

Περίπου 5,5 εκατομμύρια νέοι δεν μπορούν να βρουν εργασία στην Ευρώπη.

Κάποτε θεωρούνταν πως το να έχει κάποιος πολλά και σημαντικά πτυχία ήταν ένα σίγουρο διαβατήριο για μια ζηλευτή θέση στον κόσμο της εργασίας.

Για κάποιους ίσως ήταν ήταν, μα για τους περισσότερους όχι, που τρύπωναν όπου πρωτο-έβρισκαν δουλειά και δεν προσπαθούσαν ποτέ ξανά για κάτι καλύτερο.

Σήμερα η ασυδοσία του κάθε εργοδότη, αντάμα με την οικονομική κρίση που κλείνει επιχειρήσεις και καταστήματα, έχει κάνει την εργασία είδος πολυτελείας, όσα πτυχία και να έχει κάποιος υποψήφιος υπάλληλος...

Στο επίπεδο ρεκόρ του 26% εκτινάχθηκε το ποσοστό της ανεργίας τον Σεπτέμβριο, με τον αριθμό των ανέργων να αυξάνεται σε 1.295.203 άτομα.

Μάλιστα η Ελλάδα συγκαταλέγεται μεταξύ των χωρών που έχουν το μεγαλύτερο οικονομικό κόστος από την ανεργία των νέων.

Στους καταλόγους της ανεργίας είναι κυρίως νέοι έως 24 ετών (ποσοστό 56,4%) και γυναίκες (ποσοστό 30,1%).

Ένας νέος που υποβάλλει το βιογραφικό του ή πάει ο ίδιος προσωπικά να ζητήσει δουλειά ας πούμε στα 25 του, αντικρίζει συνήθως την απαξίωση των εργοδοτών του. Οχι σπάνια και την ειρωνεία. Αιτία; Δεν έχει λένε πολλά πτυχία...

Αν προσπαθήσει ξανά να χτυπήσει πόρτες στα 30 του, η απάντηση είναι ότι δεν έχει αρκετή εμπειρία στο αντικείμενο που ασχολούνται αυτοί και που ποτέ δεν του έδωσαν την ευκαιρία να μάθει...

Στα 45 του θα του πούνε πως είναι πολύ μεγάλος για τη δουλειά που τον θέλουν, οπότε δεν τους κάνει.

Μετά τα 50 του, άδικα ψάχνει για οποιαδήποτε θέση...

Κι αν πάει στα 65 ή στα 67 του να ζητήσει σύνταξη, το κράτος θα του απαντήσει πως δεν δούλεψε αρκετά στη ζωή του για να δικαιούται μια κάποια σύνταξη!

ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΔΟΥΛΕΙΑ...

Δουλειά γύρευε ο μαύρος φτωχοδιάβολος, μα εκτός το τομάρι του και τα άδεια χέρια του δεν είχε τίποτα άλλο που να δικαιολογεί τι δουλειά θα μπορούσε να κάνει...

Εκτός από μια πρόχειρη αγγαρεία άρπα κόλα βέβαια, όπως η μεταφορά ελαφρών αντικειμένων ή σκουπιδιών, ή το ξεπάτωμα χόρτων με τα χέρια, αφού δεν διέθετε εργαλεία για οτιδήποτε άλλο...
Χωρίς το παραμικρό εφόδιο περίμενε ο μαύρος να βρει δουλειά λέει, να ξεπεινάσει κι αυτός εδώ στον τόπο μας, που κουβαλήθηκε ακάλεστος...

Αγνοώντας την χρήση και των πιο απλών εργαλείων ή περιμένοντας από κάποιο ευκαιριακό αφεντικό να του προμηθεύσει ότι χρειαζόταν και να μάθει τότε ότι προλάβαινε μέχρι να τον καταλάβει και να τον διώξει.

Αν τα είχε και κείνος βέβαια, που μπορεί να μην ήταν εργολάβος μα μια γυναίκα με μια αλτάνα με λίγες τριανταφυλλιές, ένας γέρος με δυο μικρά κτηματάκια που δεν μπορούσε να φροντίζει ο ίδιος, ένας άσχετος δάσκαλος που κληρονόμησε ένα μεγάλο χωράφι με ελιές στο χωριό του, ένας νοικοκύρης που ήθελε κάποια μερεμέτια στο σπίτι ή το μαγαζί του, ένας πλούσιος που έλειπε συνεχώς στην Αθήνα και ήθελε να καλλιεργεί κάποιος το κηπαλάκι στο πίσω μέρος του σπιτιού του μην ξεραθεί, ή ένας επιστήμονας δημόσιος υπάλληλος που είχε μια αυλή με κρεβατίνα για σκιά και δεν μπορούσε να την κλαδέψει και να τη περιποιηθεί αφού δεν έπιαναν τα χέρια του και δεν ήταν άξιος για το παραμικρό που θέλει μόχθο και κάποια ικανότητα.

'Οπως ο Ζαχάρης που για να τον πάρουν να κάνει ένα κοπιαστικό μεροκάματο έπρεπε να είχε όλα τα απαραίτητα εργαλεία και τα είχε παρμένα ένα ένα, για να μπορεί να χρησιμεύσει στο αφεντικό που θα τον ζητούσε...

Έτσι έβαζε την δική του τσάπα στο νερό 2 μέρες πριν τον πάρει ο κτηματίας στο αμπέλι ή το χωράφι του να το σκάψει ολημερίς, τον άφηνε το πρωί εκεί και πήγαινε αργά το βράδυ να τον πάρει, βέβαιος πως είχε τελειώσει τη δουλειά που του είχε αναθέσει. Όπως κι έκανε καλά, φροντίζοντας επίσης για το φαγητό του και το άφθονο νερό που χρειαζόταν με τα δικά του τάπερ και παγούρι που έφερνε μαζί του, τα τσιγάρα που θα κάπνιζε στα σύντομα διαλείμματα του και την απαραίτητη αλλαξιά ρούχα που θα έβαζε μετά όταν τα πρώτα θα είχαν μουσκέψει από τον υπερβολικό σε ποσότητα τίμιο ιδρώτα για το μεροκάματο.

Όταν τον καλούσαν στις ελιές είχε έτοιμο το δικό του ραβδί που τον βόλευε να δουλεύει πάνω στα δέντρα, είχε καλάθι και τσουβάλι προνοητικά για να ξεδιαλέξει μερικές για παστές ή του ξυδιού για το σπίτι, είχε κοφίνι έτοιμο στην αποθήκη και βάζα να τις βάλει να γίνουν...

Όταν έκανε κανένα μπασοδούλι (κι έκανε πολλά και διάφορα στην ζωή του), είχε το σκεπάρνι με τις μπρόκες και την τανάλια του, το σφυρί και τη σμίλη του, τον μαλά και τη σκάφη του, τσιμέντο, χαλίκια και και ασβέστη σε μικρές ποσότητες που μάζευε από οικοδομές κρυφά, τον κασμά και το φτυάρι του, σύρματα και σκοινιά πολλών ειδών, την πένσα και τον κόφτη του, τον κάβουρα μαζί με λαστιχάκια και λινάρι για τις βρύσες, τον σάρακα, το τσεκούρι του, το μέτρο, το αρίδι, το νήμα της στάθμης, τη σκαλίδα του, τα κλαδευτήρια του, τις λίμες του, τα  πινέλα για βάψιμο, έναν μαγνήτη όταν ξεδιάλεγε παλιοσίδερα από μπρούτζους που τα πουλούσε με το κιλό σε διαφορετικά μέρη, το χοντρό γυαλόχαρτο που έτριβε τοίχους ή το λεπτό που καθάριζε στελιάρια από παλιές σκούπες και τα πουλούσε ξανά...

Την ξύλινη σκάλα που μόνος έφτιαξε και που κουβαλούσε στον ώμο του αν χρειαζόταν σε ψηλά σημεία, τον γκαζοτενεκέ και τον μεταλλικό μαστραπά όταν άδειαζε οικιακούς βόθρους, οργιές και σουβλιά και το εικό σίδερο και σφυρί των τσαγκάρηδων όταν επιδιόρθωνε μόνος τα υποδήματα της οικογένειας, ως και ψαλίδι του κουρέα και τα απαραίτητα για κούρεμα - ξύρισμα δικό του και των παιδιών ή γνωστών που του εμπιστεύονταν το κεφάλι τους, σε εποχή που δεν είχανε κυκλοφορήσει τα bic.

Από ηλεκτρολογικά και μηχανές δεν σκάμπαζε, γιαυτό δεν διέθετε συλλογή από κατσαβίδια και κλειδιά. Ούτε ηλεκτρικά εργαλεία υπήρχανε τότε διαθέσιμα στους πολλούς εργάτες.

Και πάντα το κοφτερό μαχαίρι του στην τσέπη, έτοιμο να βοηθήσει σε πολλές περιστάσεις....

Έτσι δουλεύανε τότε και ήταν έτοιμοι κι εφοδιασμένοι όσοι έψαχναν μεροκάματο κάποτε, τα καλά χρόνια που δεν υπήρχε ανεργία...

ΑΝ ΔΕΝ ΠΗΔΗΞΕΙΣ..

Σε διεθνή διαγωνισμό ήταν ένας Γερμανός, ένας Γάλλος κι ένας Έλληνας.

Όπου και οι τρείς θα έπρεπε να φαν ένα σάντουιτς, να πλύνουν ένα ζευγάρι κάλτσες και να πηδήξουν τις γυναίκες τους.

Και ακόμη θα έπρεπε να εξηγήσουν μετά στους κριτές τη σειρά με την οποία έκαναν τα παραπάνω...

Πάει πρώτος ο Γάλλος, ο οποίο πηδάει πρώτα τη γυναίκα του, τρώει το σάντουιτς και στο τέλος πλένει τις κάλτσες. Στην ερώτηση γιατί με αυτή τη σειρά, ο γάλλος είπε:

- Α, εμείς στη Γαλλία έχουμε πρώτα τη διασκέδαση, μετά το φαγητό και στο τέλος τη δουλειά...

Πάει δεύτερος ο Γερμανός. Πλένει στις κάλτσες, τρώει το σάντουιτς και στο τέλος πηδάει τη γυναίκα του.

- Α, εμείς στη Γερμανία έχουμε πρώτα τη δουλειά, μετά το φαγητό και στο τέλος τη διασκέδαση...

Τελευταίο πάει κι ο Έλληνας. Βάζει τη γυναίκα του να πλύνει τις κάλτσες κι ενώ αυτή πλένει την πηδάει τρώγοντας ταυτόχρονα το σάντουιτς.

Εκπληκτοι οι κριτές τον ρωτάν γιατί το έκανε έτσι κι εκέινος απαντά με φυσικότητα:

- Κοιτάξτε κύριοι! Στην Ελλάδα αν δε γαμήσεις τον εργάτη, ψωμί δεν έχει!

ΔΗΜΟΣΙΟΣ - ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ...

Στην Ελλάδα πέραν του τουρισμού άντε και της αγροτικής παραγωγής δεν έχουμε άλλες κύριες πηγές εισοδήματος.

O ιδιωτικός τομέας μιας μικρής χωρας όπως είναι η Ελλάδα είναι δύσκολο να συναγωνιστεί σε τομείς πέραν ίσως της ποιοτικής αγροτικής παραγωγής , της ναυτιλίας και του τουρισμού τις μεγάλες πολυεθνικές που φέρνουν πλέον τα πάντα αδασμολόγητα σε μισές τιμές από αυτές της αγοράς.

Όλος ο υπόλοιπος Ιδιωτικός Τομέας έχει έναν βασικό και κύριο πελάτη το Δημόσιο. Ακόμα και το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς θα είχε κλείσει αν τον ΚΕΠ της γειτονιάς δεν αγόραζε γραφική ύλη από αυτό. Το ίδιο και το τυροπιτάδικο της γειτονιάς και το περίπτερο της γειτονιάς και πολλές άλλες επιχειρήσεις.

Αλήθεια μπορούν να δικαιολογήσουν πώς έχει 9 δισεκατομμύρια προϋπολογισμό το Υπουργείο Υγείας όταν η μισθοδοσία του προσωπικού είναι 300 εκατομμύρια και νέα νοσοκομεία δεν χτίζονται; Τα 8 δισεκατομμύρια 700 εκατομμύρια δεν πάνε στον ιδιωτικό τομέα, μέσω υπερτιμολογημένων προμηθειών που ταίζουν πολλούς;

Από τα 6 δισεκατομμυρια προϋπολογισμό του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας δεν πάνε τα 5,5 δις σε χέρια ιδιωτών; Κάποτε όταν ο Ελληνικός στρατός σταμάτησε να ράβει τις στολές σε ιδιώτες και έκανε δικό του εργοστάσιο, πόσες βιοτεχνίες στρατιωτικών ενδυμάτων είχαν κλείσει; Αν είχαν προϊόντα που είχαν πέραση στην αγορά θα κλείναν; Μάλλον όχι.

Το οτι ο κύριος πελάτης του Ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα είναι το δημόσιο δημιούργησε τρία βασικά προβλήματα.

Πρώτο ότι τα περισσότερα Ελληνικά προϊόντα στερούνται ποιότητας γιατί το δημόσιο ποτέ δεν έκανε έλεγχο ποιότητας και προδιαγραφών, δεύτερο ότι οι τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών δεν ανταποκρίνονταν στην ποιότητα και στην αξία του προϊόντος και των υπηρεσιών και τρίτον ότι όποτε η πολιτική ήθελε να αυξήσει το ΑΕΠ έπαιρνε το κράτος ένα δάνειο "καταναλωτικό" γινόταν καλύτερος πελάτης το ιδιωτικού τομέα και αύξανε την εγχώρια "παραγωγή".

Αυτά τα καταναλωτικά δάνεια πληρώνουμε τώρα δυστυχώς και τίποτα περισσότερο.

Αν θέλουμε το Δημόσιο να μας κοστίζει όσο ακριβώς πρέπει να μας κοστίζει, ας πληρώνουμε τους δημόσιους υπαλλήλους με το "κομμάτι". Και θα αμοίβεται περισσότερο ο παραγωγικός εργαζόμενος και θα πληρώνουμε ακριβώς για όσες υπηρεσίες χρειαζόμαστε.

Από την άλλη όμως ανεξάρτητα με το δημόσιο πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία όλου το ιδιωτικού τομέα και να γίνει ανεξάρτητος. Να πάψει να θεωρεί σαν βασικό πελάτη το δημόσιο και να προσπαθήσει να παράγει προϊόντα και υπηρεσίες που χρειάζονται στην αγορά.

Ούτε δημόσιο δουλευει , ούτε ιδιωτικός τομέας χωρίς εθνικό κράτος με συνορα και νόμισμα. Θέρετρο, παράρτημα τραπεζων και πολυεθνικών εταιρειών μάς θέλει το ΔΝΤ και η ΕΕ και αυτο πρέπει να αντιμετωπίσουμε, γνωρίζοντας καλά πως το χρήμα ουτε πατρίδα έχει, ούτε ηθικές αναστολές...

ΞΑΝΘΙΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ...

Μια ξανθιά ήθελε να πιάσει δουλεία σε μια επιχείρηση, είδε μια σχετική αγγελία και πήγε...
Εκεί για να την δοκιμάσουν της έκαναν κάποια ερωτήματα γενικών γνώσεων, του τύπου:

1) Ποσά χρόνια κράτησε ο 100ετής πόλεμος;
α) 116
β) 99
γ) 100
δ) 110

- Α, δεν ξέρω λέει η ξανθιά.

2) Ποιόν μήνα γιορτάζουν οι Ρώσοι την επανάσταση του Οκτωβρίου;
α) τον Αύγουστο
β) τον Οκτώβριο
γ) τον Νοέμβριο
δ) τον Ιανουάριο

- Αχ, καλέ δεν ξέρω, απαντά πάλι εκείνη...

3) Πως λεγόταν ο βασιλιάς της Αγγλίας Γεώργιος ΙV;
α) Γεώργιος
β) Εδουάρδος
γ) Κάρολος
δ) Αλβέρτος

- Που να το ξέρω; λέει κι εδώ η ξανθιά...

4) Απο πιο ζώο πήραν οι Κανάριοι Νήσοι την ονομασία τους;
α) την Φώκια
β) το Άλογο
γ) το Καναρίνι
δ) τον Σκύλο

- Δεν το έμαθα ποτέ αυτό, η ξανθιά...

5) Σε πια Χώρα ανακαλύφτηκε το καπέλο τύπου Παναμά;
α) στον Παναμά
β) στην Αργεντινή
γ) στο Εκουαδόρ
δ)στο Μεξικό

- A, δεν το γνωρίζω ούτε αυτό, συνεχίζει η ξανθιά...

Φυσικά δεν πέρασε το τέστ, της έδωσαν την θέση όμως λόγω άλλων εμφανών προσόντων που διέθετε όπως γίνεται πάντα, είδατε ποτέ να δουλεύει κάπου μια άσχημη, χοντρή, γλωσσοκοπάνα, ας είναι η εξυπνότερη του κόσμου;
Αν ναί, είναι δική της η επιχείρηση, κανένας εργοδότης δεν την θέλει...

Εσείς γελάσατε με την ξανθιά και φυσικά ξέρετε όλες της απαντήσεις σωστά...
Τσεκάρετε τις λοιπόν:

1) Ο 100 ετης πόλεμος κράτησε 116 χρόνια 1337 έως 1453.
2) Οι Ρώσοι γιορτάζουν την Οκτωβριανή επανάσταση στης 7 Νοέμβριου.
3) Ο βασιλιάς Γεώργιος IV λέγονταν Αλβέρτος, άλλαξε το όνομα του το 1936.
4) Οι Κανάριοι Νήσοι πήραν την ονομασία τους από τον σκύλο στα Λατινικά.
5) Το καπέλο τύπου Παναμά ανακαλύφθηκε και πρωτοφορέθηκε στο Εκουαδόρ.

Θα παίρνατε εσείς επάξια την θέση στην επιχείρηση;

ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΕΣ ΥΠΕΚΦΥΓΕΣ...

Έχετε βρεθεί στην κατάσταση ν' αναζητάτε δουλειά, να δείτε μια αγγελία δημοσιευμένη κάπου, να στείλετε το βιογραφικό σας, να περιμένετε όσο θέλουν κι αν δεήσουν ν' ανταποκριθούν, να σας καλέσουν για συνέντευξη και στο τέλος ν' ακούσετε:

- Έχεις ξαναδουλέψει σε...(τη δουλειά που κάνουν αυτοί, αποκλειστικά).

- Τώρα μου ήρθες; Πόσο χρονών είσαι;

- Τον τάδε τον ξέρεις; (κάποιον άγνωστο που έτυχε να έχει το ίδιο επώνυμο με σένα).

- Θα κρατήσουμε την αίτηση σου στο αρχείο μας...(την πετάνε μόλις φύγεις).

- Έχεις περισσότερα προσόντα από ότι απαιτεί η θέση...(τα υπόλοιπα περισσεύουν).

- Σκοπεύεις να μείνεις έγκυος τους επόμενους μήνες;

- Σήκω και στάσου εκεί να σε δώ...που το βρήκαμε το κελεπίρι...

- Δεν νομίζω να συνεργαστούμε...

- Μην μας ενοχλήσεις ξανά, θα σε πάρουμε εμείς...

- Ο (όνομα βουλευτή) σ' έστειλε; Δεν το λες τόση ώρα;

- Χαρτί από τον (ίδιος βουλευτής) έχεις πάρει;

- Αν είχα μαγαζί θα σ' έπαιρνα, εδώ στο γραφείο θέλω την...(με τον πιο ωραίο κώλο).

- Εμείς εδώ δεν έχουμε ωράριο καταστημάτων...(ούτε πληρώνουν υπερωρίες).

- Δεν έχουμε δουλειά τώρα, όποτε σε χρειαστούμε θα σε ειδοποιήσουμε...

- Αμάξι έχεις; Πως θάρχεσαι; (στου διαόλου τη μάνα που είναι η έδρα τους).

- Όπως βλέπεις πέσανε πολλοί για την ίδια θέση κι εσύ...(είσαι απέξω σίγουρα).

- Καλά έκανες κι ήρθες, μα βλέπεις πως...(δεν σ' έχουμε ανάγκη).

- Γιατί θέλεις τόσο να γίνεις....(ότι γράφει η αγγελία, άμα έχεις ανάγκη δεν διαλέγεις).

Αν το έχετε κάνει, σας είναι γνωστά τα παραπάνω κόλπα που χρησιμοποιούν να σας ξεφορτωθούν.
Αν παρόλα αυτά επιμένετε να προσπαθείτε να νοικιάσετε τον εαυτό σας σε κάποιον άλλο έναντι κάποιου αντιτίμου που λένε μισθό (αυτό κάνετε στην ουσία όταν ψάχνετε μισθωτή δουλειά) αντί να διερευνήσετε τι μπορείτε να κάνετε με τις δικές σας δυνάμεις σαν ελεύθεροι επαγγελματίες, τότε σας αξίζει ότι κι αν τραβάτε!