ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;

Μέσα στη σύγχυση, την οργή και τις αδιάκοπες αναλύσεις, θεωρώ πως κάπου χάνουμε την ουσία.

Ειδήμονες και μη, διατυπώνουν τις δικές τους θεωρίες για το τι πρέπει να γίνει για να ορθοποδήσει η οικονομία και κοινωνία μας.

Για όλα φταίει η «διεθνής συνωμοσία» και οι «προδότες πολιτικοί» της μεταπολίτευσης.

Δεν υπάρχει όμως κάποιος που να πει ότι οι «προδότες» δεν υφάρπαξαν την εξουσία, αλλά εκλέχθηκαν από τον λαό, τον ίδιο λαό που σήμερα αποποιείται των ευθυνών του, γιατί του έχει καλλιεργηθεί συστηματικά η αντίληψη ότι η ευθύνη του για τον πολιτικό βίο τερματίζεται με το που θα ρίξει το ψηφοδέλτιο στην κάλπη, ή με το που θα διορισθεί το παιδί του στο δημόσιο.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτής της κοινωνίας, είναι η άνοδος και η επικράτηση της ασημαντότητας.Αρκεί να μς βολεύει κια να μας εξυπηρετεί...

Ο ενεργός πολίτης όμως, που με το ενδιαφέρον του για τα κοινά προάγει τις αξίες της δημοκρατίας και τη λειτουργία του πολιτεύματος, δεν είναι έτσι.

Και αν όλοι εμείς οι εξαπατηθέντες δεν ευθυνόμαστε για το περιεχόμενο της ψήφου μας «γιατί δεν ξέραμε», ευθυνόμαστε απεριόριστα για την παθητικότητα μας. Η κρίση είναι ξεκάθαρα μια ευκαιρία και πρόκληση ταυτόχρονα.

Μια βδομάδα πριν τις εκλογές για ανάδειξη μιας ακόμη κυβέρνησης, θα βρεθεί κάποιος να απαντήσει στα παρακάτω ερωτήματα, που όμως δεν φαίνεται να απασχολούν κανέναν περισσότερο από τις κομματικές μεταγραφές και τα προεκλογικά σπότ:

Πως οδηγήθηκε η Ελλάδα στο μνημόνιο;

Γιατί κατασπαταλήθηκαν από τις κυβερνήσεις ατελείωτα δις ευρώ χωρίς να πιάσουν τόπο;

Γιατί συνέχισε να κυριαρχεί το πελατειακό κράτος και το ρουσφέτι μετά το 1974;

Γιατί η χώρα αφέθηκε από την Ελληνική πολιτική ελίτ να γίνει το κλωτσοσκούφι της Ευρώπης;

Γιατί η Ελλάδα είναι από τις πιο διεφθαρμένες χώρες του κόσμου;

Γιατί δεν έχει οργανωθεί σύμφωνα με τα πρότυπα των ανεπτυγμένων Ευρωπαϊκών κρατών η δημόσια διοίκηση;

Γιατί διαιωνίζονται τα πολιτικά τζάκια στην πολιτική ζωή της χώρας;

Γιατί δεν πληρώνουν τα χρέη τους οι (ελάχιστοι & επιλεγμένοι) μεγιστάνες των μέσων ενημέρωσης;

Γιατί δεν υπάρχει μια στοιχειώδη κοινωνική δικαιοσύνη και πληρώνουν φόρους πάντα οι εργαζόμενοι οι συνταξιούχοι και οι μικρομεσαίοι; 

Γιατί αλλάζουν συνεχώς τα φορολογικά νομοσχέδια;

Γιατί δεν στηρίζεται η παραγωγική βάση της χώρας η αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή, οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και κυριαρχούν τα Μονοπώλια;

Γιατί οι εκάστοτε κυβερνήσεις ασκούν το έργο τους οχι για το καλό της πατρίδας αλλά μόνο για ψηφοθηρικούς λόγους; Αλόγιστη χορήγηση δανείων, ανάθεση έργων σε δικούς τους με τις ανάλογες μίζες φυσικά και άπειρες άλλες ενέργειες για το δικό τους καλό. Όλες οι επιχειρήσεις που ακολουθούν παρόμοια πολιτική στο τέλος πέφτουν έξω..

Πρέπει να προβούμε όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά σε μια διαδικασία αυτοκριτικής και να συλλογιστούμε με ωριμότητα ποια θέλουμε να είναι η θέση της χώρας στον διεθνή κόσμο, μέσα σε ένα πλαίσιο νέων συσχετισμών και δραστικών αλλαγών.

Θα είμαστε μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη, ή θα είμαστε η ηλιόλουστη χώρα στην άκρη της Ευρώπης που θα είναι απομονωμένη;

Όσο κι αν κάποιοι ευαγγελίζονται ότι θα διαπραγματευτούν τα πάντα και θα τα αλλάξουν προς το καλύτερο, υπάρχει ένας στενός πυρήνας αρχών που είναι αδιαπραγμάτευτος στη συλλογική συνείδηση. Η θέση της Ελλάδας στην Ενωμένη Ευρώπη, που εξασφαλίζει την απρόσκοπτη πορεία της μέσα στον σύγχρονο κόσμο κι η διαφύλαξη των θυσιών του λαού είναι αδιαπραγμάτευτα δεδομένα για την επόμενη μέρα των εκλογών, και όποιος τολμήσει να τα διακινδυνεύσει έστω, θα περάσει στα μαύρα κατάστιχα της ιστορίας.

Στις επικείμενες εκλογές ερχόμαστε ενώπιον των ευθυνών μας και αποφασίζουμε για τις ζωές μας.
Σε αυτές τις εκλογές δεν συγκρούονται δυο κόμματα ή δυο ιδεολογίες, αλλά δυο πολιτικές κουλτούρες.

Οφείλουμε να πράξουμε το ορθό. Τώρα πλέον όλοι ξέρουμε καλά τι κρύβεται πίσω από τα δημαγωγικά πυροτεχνήματα των κομματικών επιτελείων.

Είναι όμορφα αλλά τελειώνουν γρήγορα.

Αμέσως μετά τις εκλογές, και από μηχανής θεός φιλικός προς την Ελλάδα, δεν υπάρχει...

ΑΠΛΩΣ ΚΟΡΟΪΔΕΟΥΝ...

Oι νυν αλλά και οι πρώην βουλευτές από το 2009 ψήφισαν 2 μνημόνια, ένα μεσοπρόσθεσμο και ετοιμάζονται να ψηφίσουν και τρίτο μνημόνιο..

Σε δηλώσεις τους μετά, υπερασπίζονται και υπερασπίζονταν τις επιλογές τους.

Ψηφίζουν λοιπόν το κλείσιμο υπηρεσιών του Δημοσίου σε διάφορα σημεία στο πλαίσιο του εξορθολογισμού των δαπανών, αποδέχονται το μία πρόσληψη για κάθε πέντε αποχωρήσεις, υπερθεματίζουν για  την πώληση αεροδρομίων, λιμανιών, δημόσιας περιουσίας κ.ά.

Την ίδια στιγμή που κάνουν όλα τα παραπάνω και ιδιαίτερα όταν οι περικοπές πιάνουν και τη δική τους εκλογική περιφέρεια (πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά;) διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους, κάνοντας επερωτήσεις στη Βουλή, κοινώς κοροϊδεύουν...

Η εξόφθαλμη κοροϊδία με τις επερωτήσεις και τον δήθεν αγώνα τους που συνήθως δεν επιφέρει κανένα αποτέλεσμα, απευθύνεται όπως πάντα στους πολίτες - πελάτες - ψηφοφόρους τους, δείχνοντας το πραγματικό ήθος της πλειοψηφίας του πολιτικού δυναμικού της χώρας...

Θα περίμενε κανείς την τελευταία 3ετία με την κρίση που διέρχεται το πολιτικό σύστημα της χώρας και που απόδειξε και στον πιο δύσπιστο πόσο σαθρό είναι, πως για τουλάχιστον κάποια βασικά πολιτικά ζητήματα θα υπήρχε μια στοιχειώδης ειλικρίνεια, από κάποιους νέους τουλάχιστον...

ΕΚΛΟΓΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ...

Άνθρωποι που σε λίγες μέρες θα προσέλθουν στις κάλπες και θα ψηφίσουν.

Άνθρωποι που στην τωρινή κατάσταση φαίνεται να έχουν χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια τους. Έμειναν άνεργοι ή βλέπουν τις δουλειές τους να καταστρέφονται, ενώ οι ίδιοι φορτώνονται με χρέη και έχουν φτάσει στο σημείο που δεν τους νοιάζει τίποτα.

Σου λένε "αφού εγώ χάνω τα πάντα (ακόμη και αν δεν ισχύει απολύτως αυτό), δεν πάει να καεί το σύμπαν"; Δεν τους νοιάζει αν θα υπάρχει κυβέρνηση το βράδυ της 6ης Μαϊου, ούτε μπαίνουν στην συζήτηση για το πόσο χειρότερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα;

Αυτοί μπορεί να ψηφίσουν οτιδήποτε. Είναι απολύτως απρόβλεπτοι, αλλά σε μεγάλο ποσοστό τους βλέπω απλώς να διαλέγουν κάτι άλλο από αυτό που συνήθιζαν.Είναι έξαλλοι γενικώς με το πολιτικό σύστημα και τα πρόσωπα που το συναπαρτίζουν.

Γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι άνθρωποι στους οποίους ανέθεσαν με τις ψήφους τους να κυβερνήσουν ευθύνονται κατά μείζονα λόγο για την καταστροφή. Χρεώνουν μεγάλο μερίδιο στα κόμματα που κυβέρνησαν επειδή αδράνησαν ή έχασαν χρόνο, όταν ακόμη μπορούσαν να γίνουν πράγματα που θα περιόριζαν την έκταση της κρίσης.

Ειδικά σε αυτές τις εκλογές, πρέπει να μπούμε στη διαδικασία να σκεφθούμε περισσότερο και για περισσότερα πράγματα, όχι μόνο για τα πρόσωπα και τα κόμματα.

Έτσι κι αλλιώς στους αναποφάσιστους που είναι κατά κανόνα και οι περισσότερο προβληματισμένοι ψηφοφόροι, σχεδόν όλα τα πρόσωπα της πολιτικής είναι πολύ γνωστά και διόλου ελκυστικά.

Δεν είναι καινούρια. Το ίδιο και τα κόμματα.

Γιατί πλην μικρών εξαιρέσεων τα σχημάτισαν άνθρωποι που προέρχονται από τα "παλιά".

Χρησιμότερο είναι να σκεφθεί κανείς τί δρόμο θέλει να πάρουν τα πράγματα. Με ποιό τρόπο μπορεί να διορθωθεί το πολιτικό σύστημα, ή να αλλάξει. Για άλλους, να ανατραπεί.

Ποιά Ελλάδα θα θέλαμε; Στην Ευρώπη ή έξω από αυτήν;

Ποιοί μας φταίνε πραγματικά για την τροπή που πήραν τα πράγματα; Από πού ξεκίνησε το λάθος;

Ποιούς εμπιστευόμασταν για να μας κυβερνούν και πώς έμειναν ανεξέλεγκτοι; Θέλουμε να ελέγχονται ουσιαστικά και πώς μπορεί να γίνει αυτό; Και από ποιόν;

Τί θα θέλαμε να είναι η Ευρώπη και τί είναι ρεαλιστικό να περιμένουμε από αυτήν; Ποιές χώρες έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα με την οικονομική κρίση και γιατί η Ελλάδα είναι στην χειρότερη θέση από αυτές;

Πώς μπορεί κανείς με την ψήφο του να συμβάλλει λίγο για να αρχίσει κάτι να αλλάζει, στα αλήθεια;

Φτάνουν οι δηλώσεις ή οι προθέσεις των αρχηγών για να πειστεί ο λαός;

ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ...

Μια κοπέλα ρωτάει τη μαμά της τι θα πει έρωτας.

Απαντάει η μαμά:

- Έρωτας; χμμμμμ...Έρωτας παιδί μου είναι να γνωρίσεις έναν όμορφο κύριο, να σε πάει να φάτε ένα βράδυ στο Hilton, να σου πάρει ένα ακριβό κολιέ από το Bulgari, να σου χαρίσει ένα μοντέρνο αυτοκινητάκι, να σε πάει μία βόλτα στην Ιταλία, να σου αγοράσει ένα διαμερισματάκι στο Παρίσι, αυτό είναι έρωτας παιδί μου...

Και λέει η κόρη:

- Μα μαμά και τελικά που είναι η αγάπη, το σεξ, ο πόθος, το πρώτο φιλί όπως λένε όλοι;

- Όχι παιδί μου, αυτά δεν είναι έρωτας, αυτά τα βγάλανε όσοι περιμένουν να πηδάνε τζάμπα!

ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΑΠΟΡΙΕΣ...

Για να δούμε τι έχουν πετύχει οι όλο και λιγότεροι θαμώνες της πλατείας που ζούνε στη φαντασία τους ένα τάχα "κίνημα".

Συγκέντρωση-πορεία-συνθήματα-ταραχές και βία-γιαούρτια-εκτόνωση μαζών-αερολογία. Και μετά τί;

Βλέπουνε όσοι συνηρούνε τις μαζώξεις να δικαιώνεται ο πολυήμερος "αγώνας" τους;
Έχουν επηρεάσει καμιά κυβερνητική απόφαση ως τώρα;

Πιστεύουν πως θα εισακουστούν ποτέ και πουθενά τα "ψηφίσματα" και οι δήθεν αποφάσεις των συνελεύσεων μιας περιθωριακής μειοψηφίας που βρήκε ευκαιρία να καπελώσει τις πρώτες συγκεντρώσεις που μπορεί να ήταν αυθόρμητες, μα η συνεχής επανάληψη τις έκανε βαρετές και χωρίς νόημα.

Τι έχουνε να προτείνουν οι αυτόκλητοι "αρχηγοί" στον πολύ κόσμο σαν λύση των προβλημάτων του, πέρα από μια αέναη έκθεση των απολιθωμένων προσωπικών τους αντιλήψεων περί κράτους και κοινωνίας;

Φτάσανε να ζητούνε πάλι τακτικά "οικονομική ενίσχυση" για να ταίζουνε τους ανεπιθύμητους αραπάδες που δεν έχουν θέση ούτε δουλειά φυσικά στον τόπο αυτόν.

Ως απάντηση ας συγκρίνουν τον δικό τους κόσμο με αυτόν που προτιμά τις παραλιακές ταβέρνες και καφετέριες κάθε βράδυ την ίδια ώρα της καθημερινής μάζωξης, να δούνε πως αντιλαμβάνονται την κρίση οι πολλοί/ές βολεμένοι με κάθιε τρόπο, ότι κι αν λένε οι κατά φαντασία "διαφωτιστές" του λαού, που εκτός τους συνήθεις από πριν παρόντες σε συγκεντρώσεις /πορείες, φαίνεται να τους αγνοεί εντελώς κι επιδεικτικά.

ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ...

Στο λεωφορείο δίπλα μου καθότανε η μικρή Μαριάννα και λόγω ηλικίας είχε άπειρες απορίες που απεύθυνε προς τα μέλη της οικογένειας της που τη συνόδευαν: την μάνα και τη γιαγιά της, σιχαμένα άσχημα καρακατσουλιά και οι δυό.

Μην παίρνοντας απάντηση από τα άσχετα παντελώς καρακατσουλιά της οικογένειας της, με το θάρρος των 5 χρόνων της ως τώρα ζωής της στράφηκε σε μένα, που απάντησα στην ερώτηση της, να ξεφύγω από μια βαρετή απογευματινή διαδρομή κολλημένος στο κάθισμα του λεωφορείου.

Καθόλου δεν μ' ενοχλούσε η μικρή Μαριάννα που μετά την ικανοποιητική για αυτήν πρώτη απάντηση που έλαβε, είχε πλήθος ακόμη ερωτήσεις και θα κάναμε μια καλή κουβέντα ώσπου να φτάναμε στον προορισμό μας, αν δεν επενέβαιναν εναλλάξ τα καρακατσουλιά να την αποτρέψουν, πότε με το

- Μην ενοχλείς τον κύριο...

και κατόπιν με το κλασσικό φοβικό:
- Δεν σου είπαμε να μην μιλάς σε αγνώστους;

Έτσι η μικρή Μαριάννα αναγκάστηκε ν' απομονωθεί σε άλλο κάθισμα και να σωπάσει χωρίς να ικανοποιήσει την περιέργεια της και να μάθει κάτι καινούριο αφού κανείς δικός της σε απαντούσε τις ερωτήσεις της λόγω άγνοιας, κι εγώ ο "άγνωστος" (πως να γνωριστούμε και πού, αφού δεν θα την ξανάβλεπα ποτέ), να συνεχίσω να βαριέμαι και κοιτώντας έξω από το παράθυρο να διασκεδάσω την ανία μου...

Έτσι τα φοβισμένα καρακατσουλιά πετύχανε αυτό που θεωρούσανε σωστό και η μικρή Μαριάννα αφού γλίτωσε από μένα τον "άγνωστο" τάχα "προστατευμένη" μεγαλώνοντας δυστυχώς θα καταλήξει καθ' εικόνα κι ομοίωση με την οικογένεια της:

Μια ακόμη αμόρφωτη χοντροκώλα που θα κλείνεται στο σπίτι και ανέμελη στη σιγουριά της θα βλέπει τα φοβικά δελτία ειδήσεων, τα τουρκοσήριαλ, την Πάτυ, την Πάνια και τον Λαζόπουλο να την κοροϊδεύουν...

Που θα παντρευτεί από νωρίς κι όπως όπως με προξενιό, για να μεταδίδει τις ίδιες φοβίες στα δικά της παιδιά. Όπως εκείνη έμαθε...

ΠΩΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ...

Εργασία με το παραπάνω θέμα είχε δώσει η δασκάλα στα παιδιά της Β' δημοτικού, που γυρνώντας στα σπίτια το έπρεπε να ρωτήσουν τους δικούς τους σχετικώς και να πουν την άλλη μέρα στο σχολείο τι μάθανε...

Γυρνά σπίτι και ο μικρός Βασιλάκης, παιδί αγράμματης οικογένειας, που θέματα έρωτα, σεξ, αναπαραγωγής κλπ ήταν ταμπού, ιδίως για τα παιδιά προς τους γονείς, απαγορευόταν αυστηρώς παρόμοιες απορίες ή ερωτήσεις...

Έλα όμως που είχε την εργασία να κάνει ο μικρός και τόλμησε να ρωτήσει την μάνα του:

- Μαμά πως γίνονται τα παιδιά;

...την ώρα που εκείνη ήταν στη κουζίνα και καθάριζε φασολάκια και κολοκυθάκια για το μεσημεριανό φαγητό...

Ρωτούσε αρκετές φορές επανειλημένως ο Βασιλάκης με την επιμονή που έχουν τα μικρά παιδιά όταν θέλουν να μάθουν κάτι, μέχρι που σε μια στιγμή η μάνα του νευρίασε και γύρισε απότομα προς το μέρος του λέγοντας του:

- Τώρα θα σου δείξω εγώ πως γίνονται τα παιδιά...

Ταυτόχρονα διαλέγοντας ένα αρκετά μεγάλο κολοκυθάκι από μπροστά της, του το πέταξε στο κεφάλι με μια κίνηση να φύγει από κοντά της.

Ο μικρός πράγματι έφυγε, παίρνοντας μαζί και το κολοκυθάκι που το έβαλε στην τσέπη του...

Την άλλη μέρα στην τάξη η δασκάλα άρχισε να ρωτά τα παιδιά αν ρώτησαν στο σπίτι για το θέμα που τους έβαλε. Απαντούσανε ότι τους είχανε πει οι δικοί τους, άλλο πως τα παιδιά τα φέρνει πελαργός κι άλλο πως τα στέλνει ο καλός Θεούλης...

Με την σειρά η δασκάλα φτάνει και στον Βασιλάκη, που τη μόνη απάντηση που είχε καταφέρει να πάρει την είχε ακόμη στην τσέπη του, το μικρό κολοκύθι.

Βάζει το χέρι στην τσέπη, το πιάνει και γυρνώντας προς τη δασκάλα της είπε:

- Να το βγάλω να δείτε πως γίνονται τα παιδιά;

- Ντροπή σου να λες τέτοια πράγματα, δεν θέλω να το δω...

- Δεν θέλετε να το δείτε, μα το τρώτε και σας αρέσει, με αυτό έμαθα πως γίνονται τα παιδιά!

ΠΩΣ ΠΑΕΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ;

Σε μια περίοδο που χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις βλέπουν το εισόδημά τους συνεχώς να μειώνεται και τα χρέη να πολλαπλασιάζονται μη μπορώντας να αντεπεξέλθουν στην πρόκληση της κρίσης, ένα φανταστικό γκάλοπ με τις απαντήσεις κάποιων κλασσικών επαγγελματιών στην ερώτηση:

- Πώς πάει η δουλειά;

Φούρναρης: ψίχουλα
Μανάβης: κολοκύθια
Αγρότης: ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι
Ανθοπώλης: μαρασμός
Υφασματέμπορος: πανί με πανί
Ψαράς: ούτε λέπι
Φαρμακοποιός: με το σταγονόμετρο
Ηλεκτρολόγος: δεν βλέπω φως
Υδραυλικός: μούφα η δουλειά
Mηχανικός αυτοκινήτων: στο ρελαντί
Έμπορος χαλιών: χάλια
Κομμωτής: τρίχες
Ψιλικατζής: ψιλοπράγματα
Νεκροθάφτης: ψόφια πράγματα
Άλλος Νεκροθάφτης: μεγάλη νέκρα
Tυπογράφος: ούτε φύλλο
Βοθρατζής: σκατά
Ναυτικός: πιάσαμε πάτο
Στρατιωτικός: βήμα σημειωτόν
Τσατσά: πούτσες
Πόρνη: αραχνιάσαμε
Χρηματιστής: δεκάρα τσακιστή
Ο κάθε καινούριος Πρωθυπουργός: παραλάβαμε χάος

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΤΕΣΤ: ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ...

Δοκιμάστε ν' απαντήσετε σε αυτό το αυθεντικό ψυχολογικό τέστ:

Είναι μια ιστορία για ένα κορίτσι. Ενώ ήταν στην κηδεία της μητέρας της, συνάντησε έναν άνδρα που δεν γνώριζε...

Σκέφτηκε ότι ήταν καταπληκτικός, ο άνδρας των ονείρων της και τον ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα, αλλά δεν ζήτησε ποτέ τον αριθμό του τηλεφώνου του και έτσι δεν μπορούσε να τον βρει μετά την κηδεία.

Μερικές ημέρες αργότερα το κορίτσι σκότωσε την αδελφή του.

Η ερώτηση:

Ποιο ήταν το κίνητρο της κοπέλας για τη δολοφονία της αδελφής της;

Σκεφθείτε λίγο σοβαρά το τεστ προτού διαβάσετε πάλι εδώ την απάντηση αύριο!

ΟΧΙ ΑΥΤΟ...ΤΣΟΥΖΕΙ!

Τελειώνει αύριο η προεκλογική εκστρατεία και οι υποψήφιοι βουλευτές ολοκληρώνουν τον κύκλο τους στην περιφέρεια τους...

Πολλές οι κομματικές συνάξεις όπου οι ομιλητές χωρίς να λένε τίποτα το ουσιαστικό, χρησιμοποιούν εύκολα συνθήματα που απευθύνονται όχι στην λογική των ακροατών μα στο κομματικό θυμικό τους, εκ των προτέρων γνωστό βέβαια...

Έτσι με αναφορές στην προϊστορία και τις όποιες "επιτυχίες" του κόμματος τους, σε αναφορές στο όνομα του τωρινού ή παλαιότερων αρχηγών, αρκετά συνθήματα και με γενικόλογες υποσχέσεις επί των πάντων, καταφέρνουν κι αποσπούν την αποδοχή του κοινού και κάποια χειροκροτήματα...

Έτσι εκλέγονταν οι παλαιοί για χρόνια, έτσι συνεχίζουν να πράττουν και τώρα λόγω συνήθειας κι (αμφισβητούμενης) πείρας, έτσι βλέπουν και κάνουν επίσης οι νεώτεροι για να εκλεγούν κι αυτοί...

Μάθανε από τις στατιστικές και τους εκλογικούς καταλόγους πως η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος είναι άνω των 70 ετών κι ανάλωσαν πολύ από τον χρόνο τους περιφερόμενοι στα καφενεία - στέκια τους από χωρίον εις χωρίον, χαϊδεύοντας αυτιά γερόντων...

Για τους υπόλοιπους και νεώτερους υπήρχαν στο πρόγραμμα άλλες ακριβές εκδηλώσεις, μέχρι συνάξεις σε ταβέρνες και μπαρ. Συν πληρωμένες εμφανίσεις σε κανάλια και καναλάκια, καταχωρήσεις ακόμη κι ολοσέλιδες στον τύπο κι αναρτήσεις στα social media...

Πάντα η προεκλογική περίοδος ήταν η χαρά του τυπογράφου και του πονηρού μικροκαναλάρχη.

Όσο για τους εθνικούς καναλάρχες....

Εκτός όμως από ελάχιστους υποψήφιους μα από ευρύ πολιτικό χώρο, οι υπόλοιποι απέφυγαν επιμελώς ν' απαντήσουν με ένα απλό e-mail και λίγο από τον χρόνο τους που θα έπιανε και τόπο εξάλλου, αφού τα γραπτά μένουν (και online), στις δικές μου κοινές για όλους τους ερωτήσεις με διάφορες προφάσεις, καθένας τις δικές του...

Η πιο εξοργιστική από δαύτες: "Ποιος είσαι εσύ που θα σου απαντήσω;" από θρασύ σχόλιο αγνώστου (όχι και τόσο, αφού ξέρω από ποιους/ες ζήτησα επωνύμως απαντήσεις)...

Απάντησε εσύ και οι υπόλοιποι σήμερα και στις επόμενες εκλογές θα με ξέρουν οι πάντες, αφού για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά και ο τολμών ποτέ δεν χάνει.

Αντιθέτως προτίμησες να τα χώσεις χοντρά για να φανείς σε έντυπα κι εκπομπές που βλέπει μόνο η μάνα και η θειά σου να καμαρώνουν το βλαστάρι... όπου αρκούσουν σε μια ανούσια πολύωρη κομματική αντιπαράθεση με άλλου χρώματος όμοιους σου...

Για να σας κόβουν συχνά και να πουλούν διαφημίσεις. Ήσουν πρόθυμος όμως να συμμετέχεις στο show τους.

Γιατί οι δικές μου ερωτήσεις "τσούνε". Και τις απόφευγες όλες αυτές τις μέρες.
Δεν τις είδες πουθενά αλλού και δεν ήσουν προετοιμασμένος. Οι "δικοί" σου δημοσιογράφοι δεν θα σου τις έκαναν ποτέ. Μη σε φέρουν σε δύσκολη θέση...

Βλέπεις, εγώ τολμώ γιατί ούτε δημοσιογράφος είμαι, ούτε με κόφτει να γίνω ποτέ και να καταγράφω απλώς ειδήσεις, προτιμώ να δημιουργώ δικές μου...

Δεν τα καταφέρνεις κιόλας στο λέγειν όπως φαίνεται από την απουσία σου, ώστε με έξυπνες διπλωματικές απαντήσεις να φανεί πως δέχτηκες την πρόκληση και να κερδίσεις έστω κάποιες εντυπώσεις, ανάμεσα στους πολλούς αναγνώστες μου...

Γιατί θα στενοχωρούσες είτε την ρουσφετο-μαθημένη εκλογική πελατεία σου, είτε τον κρατικοδίαιτο νταβατζή σου που θα σε μαλώσει από κοντά αν τολμήσεις να τον απαρνηθείς δημοσίως.

Κι έτσι όμως, εγώ κατάλαβα πολλά...

Και σύντομα θα ξέρω όσα κι εκείνος ο επιφανής επιχειρηματίας (και οικείος κατά κάποιο τρόπο, αφού παίρνει τις αναρτήσεις μου με rss feed), που την πρώτη μέρα που έφτιαξα και δημοσίευσα τα ερωτήματα, μου έστειλε το μήνυμα:

- "Αν απαντήσουν οι [βάλτε ότι θέλετε, λίγο κόσμιο όμως εσείς] που τους ξέρω καλά, έλα μετά τις εκλογές να με γαμήσεις..."

Ε, για τρείς μόνο απαντήσεις + μια ακόμη εμπιστευτική με επιθυμία μη δημοσιοποίησης, το γλίτωσα το ταξίδι!

ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΑΠΑΝΤΟΥΝ ΣΤΟ DEBATE MOY: ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΣΤΑΜΑΤΑΚΗΣ...

Ο Εμμανουήλ Σταματάκης, Υποψήφιος Βουλευτής Χανίων του ΛΑ.Ο.Σ, απαντά στο debate της acanthus:

1. Μπορείς να μου πεις ειλικρινά ποια είναι σήμερα τα περιουσιακά σου στοιχεία;

Απ. Μερικές ελιές και ένα παλιό σπίτι, στο Βραχάσι Λασιθίου.

2. Αν εκλεγείς, θα εξουσιοδοτούσες έναν ψηφοφόρο σου ώστε στο τέλος της θητείας σου να ερευνήσει με κάθε νόμιμο τρόπο την τότε οικονομική σου κατάσταση;

Απ. Ναι και δεσμεύομαι για αυτό, θα το έκανα με μεγάλη μου χαρά.

3. Τι σου λένε οι μεγαλοεπιχειρηματίες όταν οι άλλοι δεν σας ακούνε;

Απ. Στο δικό μου κόμμα αντιπροσωπεύουμε το μικρό και το μικρομεσαίο και όχι τους μεγαλοεπιχειρηματίες τουλάχιστο επί του παρόντος.

4. Η αντίσταση στην διαπλοκή προϋποθέτει κόμματα αρχών. Και μέχρι στιγμής ούτε ο Κώστας Καραμανλής αλλά ούτε κι ο Γιώργος Παπανδρέου έχουν δείξει ότι θέλουν να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση. Επιμένουν και οι δυο στην παλιά καλή συνταγή της οικογενειοκρατίας και της προσωπολατρείας. Αντί να σπάσουν το απόστημα από τη ρίζα το συντηρούν, με συνέπεια να θέτει τους όρους η διαπλοκή αντί να τους θέτουν οι ίδιοι.... Τι να τους κάνουμε λοιπόν;

Απ. Μη στεναχωριέσαι ο Ελληνικός Λαός θα αποφασίσει.

5. Ήσουν και θα είσαι παρών στην πρώτη γραμμή λόγω θέσης, σε μια σειρά καθημερινών προβλημάτων των συμπατριωτών σου για επιβίωση και υπεράσπιση των κοινωνικοπολιτικών τους δικαιωμάτων;

Απ. Το έχω δείξει έμπρακτα με τις πράξεις μου. Κοντά στους αγρότες κοντά στο μικροεμπόρους, κοντά στον άνθρωπο.

6. Η οικονομία μας πάσχει πρωτίστως από μια παρατεταμένη απώλεια ανταγωνιστικότητας που εκδηλώνεται με το τρομακτικό έλλειμμα στο Ισοζύγιο Πληρωμών. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστούν αυτά τα αδιέξοδα χωρίς να καταλήξουμε ούτε σε δημοσιονομικό εκφοβισμό που θα προκαλέσει κοινωνική ασφυξία, ούτε σε εκτροχιασμό δαπανών για να ικανοποιηθούν συσσωρευμένα αιτήματα οργανωμένων συντεχνιών ή μεμονωμένων πολιτών που μπορούν να πιέσουν;

Απ. Πιστεύω τόσο στην ανάγκη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και της ελεύθερης αγοράς, όσο και στην ανάγκη της υπεύθυνης κρατικής παρέμβασης.

7. Στα πολιτικά γραφεία όλων των βουλευτών και πολιτευτών συνωστίζεται πάντα πολύς κόσμος, όχι μόνο προεκλογικά μα ολόκληρη τη βουλευτική περίοδο. Τι γυρεύουν όλοι αυτοί;

Απ. Ηλίου φαεινότερο, γυρεύουν το ρουσφέτι. Ένα κατάλοιπο που μας άφησαν οι Τούρκοι από παλιά. Από την άλλη μεριά πιστεύω ότι δεν θα πρέπει να ξεχωρίζουν Έλληνες ανάλογα με το ποιό κόμμα ψηφίζουν. Όπως ακόμα πιστεύω ότι δεν θα πρέπει επί τέλους να αλλάζουν οι Δντές - Δκτές οργανισμών με πολιτικά κριτήρια, αλλά με το έργο που παρουσιάζουν. Ακόμα πιστεύω ότι όλοι νέοι έχουν δικαίωμα στην εργασία, άσχετα με την πολιτική τους τοποθέτηση.

8. Πιστεύεις εσύ προσωπικά πως πρέπει σώνει και καλά να ικανοποιούνται όλοι όσοι προσέρχονται στα πολιτικά γραφεία;

Απ. Πιστεύω ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται μόνο όσοι έχουν ανάγκες που ο κρατικός μηχανισμός δεν έχει αποδώσει το δίκιο τους. Εγώ θα πάω ενάντια σε αυτόν που καθυστέρησε την σύνταξη ή το μισθό στον πολίτη. Στην άδικη χρήση του Νόμου, στην καταπίεση των νέων, αλλά και στην εγκατάλειψη των ηλικιωμένων.

Μετά τιμής

Εμμανουήλ Σταματάκης

Υποψήφιος Βουλευτής ΛΑ.Ο.Σ

ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΑΠΑΝΤΟΥΝ ΣΤΟ DEBATE MOY: ΣΤΕΛΙΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΑΚΗΣ...

Ο υποψήφιος βουλευτής Χανίων της Ν. Δ. Στέλιος Νικηφοράκης απαντά στο debate της "acanthus":

1.Μπορείς να μου πεις ειλικρινά ποια είναι σήμερα τα περιουσιακά σου στοιχεία;

Μένω με την οικογένεια μου σ' ένα σπίτι που νοικιάζω για περισσότερα από δέκα χρόνια, έχω ένα τζιπ εγώ και η γυναίκα μου ένα αυτοκίνητο 1400 κ.ε., λίγα αγροτεμάχια στο χωριό μου, την Επισκοπή Κισάμου, ενώ οι καταθέσεις μου στην τράπεζα είναι μηδενικές. Προνομιούχο, πάντως, δεν θα με έλεγα...

2.Αν εκλεγείς, θα εξουσιοδοτούσες έναν ψηφοφόρο σου ώστε στο τέλος της θητείας σου να ερευνήσει με κάθε νόμιμο τρόπο την τότε οικονομική σου κατάσταση;

Εξουσιοδοτώ, όχι στο τέλος της θητείας μου, αλλά από τώρα όποιον μου προτείνετε να ελέγξει τα οικονομικά μου.

3.Τι σου λένε οι μεγαλοεπιχειρηματίες όταν οι άλλοι δεν σας ακούνε;

Στα Χανιά μεγαλοεπιχειρηματίες; Δύσκολο... Πάντως όταν μιλώ με επιχειρηματίες μου εκφράζουν μόνον αγωνίες και προβληματισμούς για τις στρεβλώσεις της αγοράς. Άστε που κατά κανόνα πάντα είναι και άλλοι μπροστά.

4.Η αντίσταση στην διαπλοκή προϋποθέτει κόμματα αρχών. Και μέχρι στιγμής ούτε ο Κώστας Καραμανλής αλλά ούτε κι ο Γιώργος Παπανδρέου έχουν δείξει ότι θέλουν να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση. Επιμένουν και οι δυο στην παλιά καλή συνταγή της οικογενειοκρατίας και της προσωπολατρίας. Αντί να σπάσουν το απόστημα από τη ρίζα το συντηρούν, με συνέπεια να θέτει τους όρους η διαπλοκή αντί να τους θέτουν οι ίδιοι.... Τι να τους κάνουμε λοιπόν;

Διαφωνώ εξ αρχής στην λογική σας. Κατ' αρχήν εγώ δεν υπηρετώ ένα κόμμα προσώπων, αλλά την μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη των εθνικών επιλογών. Το μοντέλο των αρχηγικών κομμάτων έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Και τους αρχηγούς των κομμάτων, τους επιλέγουν τα μέλη τους. Η Νέα Δημοκρατία τα έβαλε με την διαπλοκή, έστω και αν λόγου χάρη η ΕΕ δεν δέχθηκε το νομοσχέδιο για τον «βασικό μέτοχο». Επομένως δεν με εκφράζουν η γενίκευση και οι αφορισμοί. Το «καμπανάκι» αυτό χτυπάει για το απέναντι κόμμα...

5.Ήσουνα και θα είσαι παρών στην πρώτη γραμμή λόγω θέσης, σε μια σειρά καθημερινών προβλημάτων των συμπατριωτών σου για επιβίωση και υπεράσπιση των κοινωνικοπολιτικών τους δικαιωμάτων;

Όσον αφορά εμένα τον ίδιο ως βουλευτή Χανίων της ΝΔ, ξεκαθάρισα ήδη από την απαρχή της πολιτικής μου σταδιοδρομίας ότι η ιεράρχησή μου είναι σταθερή και αδιαπραγμάτευτη. Χανιά και Κρήτη, Ελλάδα, Νέα Δημοκρατία. Η πορεία μου στο Ελληνικό Κοινοβούλιο για περισσότερα από πέντε χρόνια απέδειξε ότι το εννοούσα και δεν παρεξέκλινα της πορείας μου ακόμη και όταν χρειάστηκε να εναντιωθώ και στο ίδιο μου το κόμμα. Γι' αυτό και θεωρώ ότι σήμερα πλέον έχω το δικαίωμα να ζητήσω τον ένα σταυρό στις ερχόμενες εκλογές από τους Χανιώτες και τις Χανιώτισσες. Ένα σταυρό που θα μου δώσει την δύναμη να συνεχίσω το έργο μου, αντιμετωπίζοντας την τρέχουσα πολιτική και τα προβλήματα του τόπου μου με την κριτική ματιά του δημοσιογράφου που με συντροφεύει στην ζωή μου. Ποτέ δεν έλειψα από τα Χανιά και είμαι παρών σε όλες τις δίκαιες διεκδικήσεις τους. Είμαι αθεράπευτα Χανιώτης και Κρητικός και δεσμεύομαι αν μη τι άλλο ότι δεν θα σταματήσω ποτέ να κοιτάζω τους συμπολίτες μου στα μάτια.

6.Η οικονομία μας πάσχει πρωτίστως από μια παρατεταμένη απώλεια ανταγωνιστικότητας που εκδηλώνεται με το τρομακτικό έλλειμμα στο Ισοζύγιο Πληρωμών. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστούν αυτά τα αδιέξοδα χωρίς να καταλήξουμε ούτε σε δημοσιονομικό εκφοβισμό που θα προκαλέσει κοινωνική ασφυξία, ούτε σε εκτροχιασμό δαπανών για να ικανοποιηθούν συσσωρευμένα αιτήματα οργανωμένων συντεχνιών ή μεμονωμένων πολιτών που μπορούν να πιέσουν;

Κυρίως, λέγοντας την αλήθεια στον ελληνικό λαό για την πραγματική κατάσταση της οικονομίας και τις θυσίες που απαιτούνται. Σε αυτές τις εκλογές οι Έλληνες θα επιλέξουμε εάν θα ακολουθήσουμε τον δρόμο της ειλικρίνειας και των μεταρρυθμίσεων που πρεσβεύουν η Νέα Δημοκρατία και ο Κώστας Καραμανλής ή το αδιέξοδο του λαϊκισμού, της ακατάσχετης παροχολογίας, των πολιτικών επιταγών δίχως αντίκρισμα και της πολιτικής «θολούρας» που επαγγέλλονται το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος Παπανδρέου. Θεωρώ ότι στην δίνη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η χώρα δεν αντέχει πειράματα, αλαζονείες και ακόρεστη δίψα για την εξουσία. Σήμερα χρειάζεται να απελευθερωθούν οι υγιείς δυνάμεις της αγοράς. Να δώσουμε έμφαση στην ποιότητα, να εκσυγχρονίσουμε τις πρακτικές διαφήμισης και προώθησης των προϊόντων μας, να επικεντρωθούμε στην εξειδικευμένη αγορά. Ο στόχος αυτός θα επιτευχθεί με δράση κοινή, με ενεργοποίηση του ντόπιου καταναλωτή και ευαισθητοποίησή του σε ζητήματα ποιότητας προϊόντων και υπηρεσιών, με ορθολογισμό των τιμών και των παρεχόμενων υπηρεσιών, με εκσυγχρονισμό των δομών και προσανατολισμό σε νέους τομείς εμπορικής δραστηριότητας, πέραν των παραδοσιακών.

7.Στα πολιτικά γραφεία όλων των βουλευτών συνωστίζεται πάντα πολύς κόσμος, όχι μόνο προεκλογικά μα όλη τη βουλευτική περίοδο. Τι γυρεύουν όλοι αυτοί;

Γυρεύουν από το πλέον απλό μέχρι το πλέον πολύπλοκο. Το βαθύ κράτος που δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ γέννησε και συντηρεί το πελατειακό σύστημα. Από την πλευρά μου προσπαθώ να υπερβώ τέτοιους περιορισμούς και να βοηθήσω εκεί που μπορώ, δίνοντας προτεραιότητα σε ανθρώπινα ζητήματα. Πάντως οι μόνοι που δεν φταίνε γι' αυτό το φαινόμενο είναι αυτοί που συνωστίζονται...

8.Πιστεύεις εσύ προσωπικά πως πρέπει σώνει και καλά να ικανοποιούνται όλοι όσοι προσέρχονται στο πολιτικά γραφεία;

Είμαι της άποψης ότι ο πολιτικός δεν κρατάει κάποιο μαγικό ραβδάκι. Χρέος του είναι όπου μπορεί να βοηθήσει τους συντοπίτες του, στα πλαίσια πάντα της λογικής και της νομιμότητας, να το πράττει και μάλιστα δίχως απαραίτητα να περιμένει ανταπόδοση. Αν μη τι άλλο πάντως, μπορώ μέχρι και σήμερα να κοιτάζω τους ψηφοφόρους μου και εν γένει τους Χανιώτες στα μάτια, λέγοντάς τους την αλήθεια και όταν δεν μπορώ να κάνω κάτι, το ξεκαθαρίζω εξ αρχής.

Στέλιος Γ. Νικηφοράκης

«Είμαστε κοντά, πάμε μακριά»

ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΑΠΑΝΤΟΥΝ ΣΤΟ DEBATE MOY: ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΚΑΝΟΣ...

Αγαπητέ μου κ. Μαστοράκη,

Μου δώσατε μεγάλη χαρά με το ερωτηματολόγιο σας. Είναι τιμή μου, αλλά και υποχρέωση ταυτόχρονα ν' απαντώ σε ότι ερωτηθώ.

Αρχίζω με τα περιουσιακά μου στοιχεία. Φτωχόπαιδο και ορφανός από πατέρα πήγα στη Χωροφυλακή 19 ετών να κάνω την στρατιωτική μου θητεία και φτωχός αποστρατεύθηκα...

Περισσότερα διαβάσετε στο βιογραφικό το οποίο είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα μου και στο facebook. Από τη γυναίκα μου βρήκα σπίτι κι έτσι δεν πληρώνω ενοίκιο και άλλο ένα, το οποίο νοικιάζω. Αυτή την περίοδο είναι ανακαινισμένο και υπάρχει σε αγγελία για ενοικίαση στα Χανιώτικα νέα.

Ο έλεγχος είναι αποδεκτός από τον οποιοδήποτε. Σε άρθρο μου σήμερα στον τοπικό Τύπο με τίτλο, «Καθαρά και ξάστερα για την πολιτική στην Ελλάδα..» ενημερώνω την κοινή γνώμη για την τραγική πραγματικότητα του δημοσίου βίου...

Είμαι και παραμένω μαχητής για το κοινό καλό, αυτό που λέμε δημόσιο συμφέρον. Η οικονομία της Ελλάδας θα ανακάμψει πολύ σύντομα όπως δηλώνει ο πρόεδρος μας, αλλά και από το εσωτερικό νοικοκύρεμα, αγωνιζόμουνα τόσα χρόνια, για να κυκλοφορήσουν νόμιμα τα κρατικά οχήματα. Μείναμε στο 1953 που ήταν πρωθυπουργός ο αείμνηστος Αλέξανδρος Παπάγος.

Είμαι αντίθετος με την ισόβια κοινοβουλευτική θητεία των βουλευτών. Αν εκλεγώ βουλευτής το γραφείο μου θα είναι μέσα στα κεντρικά γραφεία του κόμματος.
Η Ελλάδα καταστράφηκε από τα ρουσφέτια και τα ανορθόδοξα κομματικά εκλογικά συστήματα.

Η κυβέρνηση μας, το νέο ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου θα καινοτομήσει σε πολλά πράγματα για να ζει ο κόσμος αγαπημένος, άνετα χωρίς το άγχος της καθημερινότητας...

Τελειώνω εδώ, ζητώντας συγνώμη που δεν μπόρεσα να σας πω περισσότερα, αλλά είμαι μόνος στον αγώνα χωρίς γραφείο και γραμματέα. Να είσαστε καλά.

Με εκτίμηση

Γιάννης Η. Κάκανος
Δημοσιογράφος μη επαγγελματίας
Μέλος της ΠΑ.Δ.Ε. Μ.Μ.Ε.
Ανεξάρτητος υποψήφιος βουλευτής ΠΑΣΟΚ Νομού Χανίων
www.yanniskakanos.gr

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ DEBATE: ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΑΠΑΝΤΟΥΝ...

Μέχρι να καταφέρουν να συμφωνήσουν τα μέλη της διακομματικής επιτροπής στους κανόνες με τους οποίους θα διεξαχθεί η τηλεοπτική αναμέτρηση των πολιτικών αρχηγών ενόψει των βουλευτικών εκλογών της 4ης Οκτωβρίου και να τους εγκρίνουν οι διαπλεκόμενοι καναλάρχες - χορηγοί τους και τα ακριβοπληρωμένα τους φερέφωνα που θα μας τους πλασάρουν, εγώ οργανώνω πρώτος το δικό μου debate - συνέντευξη μέσω e-mail, διαμέσω του blog μου...

Με απαντήσεις που θέλω να ξέρω από τους υποψήφιους βουλευτές μας.

Απευθύνομαι πρώτα στους υποψήφιους των Χανίων, όπου ζώ και ψηφίζω, μα δεν μ' εμποδίζει κανείς να το επεκτείνω σε όσους/ες με ξέρουν από το facebook και γιατί όχι ν' απευθυνθώ στα επιτελεία των αρχηγών στο τέλος...

Τα παρακάτω συνοψίζουν προβληματισμούς, όχι μόνο δικούς μου αλλά και άλλων σκεπτόμενων πολιτών, μπροστά σε αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας και ο πρωθυπουργός αποφάσισε πρόωρες εκλογές για την αντιμετώπιση τους.

Περιμένω λοιπόν από τους υποψήφιους βουλευτές μας υπεύθυνες απαντήσεις στις παρακάτω ερωτήσεις, που αμφιβάλλω αν θα τις έκαναν οι γνωστοί δημοσιογράφοι καναλιών κι εφημερίδων στο δικό τους debate:

1. Μπορείς να μου πεις ειλικρινά ποια είναι σήμερα τα περιουσιακά σου στοιχεία;
2. Αν εκλεγείς, θα εξουσιοδοτούσες έναν ψηφοφόρο σου ώστε στο τέλος της θητείας σου να ερευνήσει με κάθε νόμιμο τρόπο την τότε οικονομική σου κατάσταση;
3. Τι σου λένε οι μεγαλοεπιχειρηματίες όταν οι άλλοι δεν σας ακούνε;
4. Η αντίσταση στην διαπλοκή προϋποθέτει κόμματα αρχών. Και μέχρι στιγμής ούτε ο Κώστας Καραμανλής αλλά ούτε κι ο Γιώργος Παπανδρέου έχουν δείξει ότι θέλουν να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση. Επιμένουν και οι δυο στην παλιά καλή συνταγή της οικογενειοκρατίας και της προσωπολατρείας. Αντί να σπάσουν το απόστημα από τη ρίζα το συντηρούν, με συνέπεια να θέτει τους όρους η διαπλοκή αντί να τους θέτουν οι ίδιοι.... Τι να τους κάνουμε λοιπόν;
5. Ήσουν και θα είσαι παρών στην πρώτη γραμμή λόγω θέσης, σε μια σειρά καθημερινών προβλημάτων των συμπατριωτών σου για επιβίωση και υπεράσπιση των κοινωνικοπολιτικών τους δικαιωμάτων;
6. Η οικονομία μας πάσχει πρωτίστως από μια παρατεταμένη απώλεια ανταγωνιστικότητας που εκδηλώνεται με το τρομακτικό έλλειμμα στο Ισοζύγιο Πληρωμών. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστούν αυτά τα αδιέξοδα χωρίς να καταλήξουμε ούτε σε δημοσιονομικό εκφοβισμό που θα προκαλέσει κοινωνική ασφυξία, ούτε σε εκτροχιασμό δαπανών για να ικανοποιηθούν συσσωρευμένα αιτήματα οργανωμένων συντεχνιών ή μεμονωμένων πολιτών που μπορούν να πιέσουν;
7. Στα πολιτικά γραφεία όλων των βουλευτών και πολιτευτών συνωστίζεται πάντα πολύς κόσμος, όχι μόνο προεκλογικά μα ολόκληρη τη βουλευτική περίοδο. Τι γυρεύουν όλοι αυτοί;
8. Πιστεύεις εσύ προσωπικά πως πρέπει σώνει και καλά να ικανοποιούνται όλοι όσοι προσέρχονται στα πολιτικά γραφεία;

Οι απαντήσεις τους (μέσω e-mail μόνο, αφού αυτά τα μέσα διαθέτω σήμερα), θα δημοσιεύονται αυτούσιες στο blog μου και με την σειρά που θα τις στέλνουν.

Οι ερωτήσεις είναι κοινές για όλους/ες τους/τις υποψήφιους/ες και ισχύουν μέχρι την Παρασκευή πριν τις εκλογές.

Όσων γνωρίζω το e-mail τους από δημοσιεύσεις στον τύπο ή διαθέτουν sites θα τους τις στείλω και γραπτώς, οι υπόλοιποι υποψήφιοι κυρίως από μικρά κόμματα, μπορούνε να βρουν το δικό μου στο profile μου και να μου στείλουν τις απαντήσεις τους. Όλες οι επώνυμες συμμετοχές υποψήφιων βουλευτών είναι δεκτές.

Αυτό είναι λοιπόν το πραγματικά αποκαλυπτικό debate μου κι όσοι υποψήφιοι νοιώθουν, απαντούν ενώπιον των ψηφοφόρων τους μα και του υπόλοιπου Ελληνικού λαού...

Αν θέλουν κάποιοι/ες να μείνουν απόξω οικειοθελώς ή δεν με καταδέχονται, ας με αγνοήσουν.

Μα μην τολμήσει κανείς να μου ζητήσει τα ρέστα για δήθεν προβολή άλλων υποψηφίων, απλά ας τολμήσει ν' απαντήσει κι αυτός, αν τώρα δεν ξέρει τις απαντήσεις ή δεν θέλει να γνωστοποιήσει τις σκέψεις που οι ερωτήσεις έβαλαν στο νού του, δεν φταίω εγώ!

Εσείς οι πολυπληθείς αναγνώστες μου, μπορείτε να δείτε τις απαντήσεις τους, να κρίνετε και να συγκρίνετε, μα ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΦΗΣΕΤΕ ΣΧΟΛΙΑ σε εκείνα τα posts με τις απαντήσεις. Σε αυτό εδώ εκφράστε την γνώμη σας όσοι θέλετε για το debate μου. Μπορώ να ελέγχω απόλυτα ότι καταφτάνει στο blog μου και ειδικά τώρα προεκλογικά δεν θα δημοσιεύσω κανένα σχόλιο για κανέναν υποψήφιο βουλευτή.

Διαβάστε προσεκτικά τις απαντήσεις τους και σχολιάστε τους όπως πρέπει στην κάλπη. Εκείνη την Κυριακή στις 4 Οκτωβρίου αποχή δεν ενδείκνυται για κανέναν λόγο, η ψήφος είναι δικαίωμα σας που αν δεν το ασκήσετε για 2 - 3 λεπτά τότε, το χάνετε.

Όσο κι αν σκούζουν για τέτοια εκλογική συμπεριφορά κάποιοι σαλεμένοι αριστεριστές κι αναρχικοί, απ' αυτούς που είναι μονίμως στο περιθώριο της ζωής και της κοινωνίας...

Κάποιοι άλλοι θα ψηφίσουν για σας και οι επιλογές τους θα σας κυβερνήσουν!

ΞΑΝΘΙΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ...

Μια ξανθιά ήθελε να πιάσει δουλεία σε μια επιχείρηση, είδε μια σχετική αγγελία και πήγε...
Εκεί για να την δοκιμάσουν της έκαναν κάποια ερωτήματα γενικών γνώσεων, του τύπου:

1) Ποσά χρόνια κράτησε ο 100ετής πόλεμος;
α) 116
β) 99
γ) 100
δ) 110

- Α, δεν ξέρω λέει η ξανθιά.

2) Ποιόν μήνα γιορτάζουν οι Ρώσοι την επανάσταση του Οκτωβρίου;
α) τον Αύγουστο
β) τον Οκτώβριο
γ) τον Νοέμβριο
δ) τον Ιανουάριο

- Αχ, καλέ δεν ξέρω, απαντά πάλι εκείνη...

3) Πως λεγόταν ο βασιλιάς της Αγγλίας Γεώργιος ΙV;
α) Γεώργιος
β) Εδουάρδος
γ) Κάρολος
δ) Αλβέρτος

- Που να το ξέρω; λέει κι εδώ η ξανθιά...

4) Απο πιο ζώο πήραν οι Κανάριοι Νήσοι την ονομασία τους;
α) την Φώκια
β) το Άλογο
γ) το Καναρίνι
δ) τον Σκύλο

- Δεν το έμαθα ποτέ αυτό, η ξανθιά...

5) Σε πια Χώρα ανακαλύφτηκε το καπέλο τύπου Παναμά;
α) στον Παναμά
β) στην Αργεντινή
γ) στο Εκουαδόρ
δ)στο Μεξικό

- A, δεν το γνωρίζω ούτε αυτό, συνεχίζει η ξανθιά...

Φυσικά δεν πέρασε το τέστ, της έδωσαν την θέση όμως λόγω άλλων εμφανών προσόντων που διέθετε όπως γίνεται πάντα, είδατε ποτέ να δουλεύει κάπου μια άσχημη, χοντρή, γλωσσοκοπάνα, ας είναι η εξυπνότερη του κόσμου;
Αν ναί, είναι δική της η επιχείρηση, κανένας εργοδότης δεν την θέλει...

Εσείς γελάσατε με την ξανθιά και φυσικά ξέρετε όλες της απαντήσεις σωστά...
Τσεκάρετε τις λοιπόν:

1) Ο 100 ετης πόλεμος κράτησε 116 χρόνια 1337 έως 1453.
2) Οι Ρώσοι γιορτάζουν την Οκτωβριανή επανάσταση στης 7 Νοέμβριου.
3) Ο βασιλιάς Γεώργιος IV λέγονταν Αλβέρτος, άλλαξε το όνομα του το 1936.
4) Οι Κανάριοι Νήσοι πήραν την ονομασία τους από τον σκύλο στα Λατινικά.
5) Το καπέλο τύπου Παναμά ανακαλύφθηκε και πρωτοφορέθηκε στο Εκουαδόρ.

Θα παίρνατε εσείς επάξια την θέση στην επιχείρηση;

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ 2009...

Ψάχνοντας σε δημοσιεύματα άλλων, εντόπισα μερικές ερωτήσεις που θέλουμε δεν θέλουμε θα πάρουμε μαζί μας και το 2009 και να δούμε αν ως το τέλος του βρεθούν κάποιες έστω απαντήσεις:

• θα αρθεί η μονιμότητα των (ρουσφετοβολεμένων κυρίως) δημοσίων υπαλλήλων;
• θα σταματήσει το δημόσιο να διοικείται από κομματικές ταυτότητες και πολιτικά γραφεία;
• θα σταματήσουμε να έχουμε ως διοικητές αποτυχόντες βολευτές;
• θα κατεδαφιστούν τα συνεχώς αυξανόμενα αυθαίρετα;
• θα σταματήσουν τα φακελάκια στα νοσοκομεία;
• θα σταματήσει η ακμάζουσα παραπαιδεία των φροντιστηρίων;
• θα αποκτήσουν άδειες λειτουργίας τα ΜΜΕ;
• θα ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα;
• θα κλείσουν ή πουληθούν οι ζημιογόνες ΔΕΚΟ;
• θα τιμωρηθεί ένας υπαίτιος πολιτικός για τη λεηλασία του Δημοσίου;
• θα γίνει ουσιαστική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση σε όλες τις βαθμίδες;
• θα πληρώνουν φόρο ισότιμα όλοι οι έχοντες εισοδήματα στην Ελλάδα;
• θα πάρουμε εμείς το "μέσο" μας για καμία ψιλό - ρυθμισούλα με την ΔΟΥ;
• θα σταματήσει επιτέλους το συνολικό ρουσφέτι που έγινε χρόνια συνήθεια;
• τι θα αλλάξει αν αλλάξουν οι ηγεσίες όταν οι δομές θα παραμείνουν οι ίδιες;
• χρειάζεται "νέα ηγεσία" εαν τα αφεντικά παραμείνουν τα ίδια, παρασιτικά, άπληστα, κρατικοδίαιτα, άχρηστα;
• εμείς με την αλλαγή της "ηγεσίας" θα πάμε για διορισμό στο Δημόσιο ή σβήσιμο κλήσης ή νομιμοποίηση του αυθαιρέτου μας στη νέα ηγεσία;

Ελπίζοντας να μην αναπαραχτεί για άλλη μια χρονιά ίδια κι απαράλλαχτη η αθλιοτητα, που στηρίζεται στο ότι ο Έλληνας, δε δέχεται για τον εαυτό του, αυτό που ζητάει από τους άλλους...

Αξιοκρατία; Ναι βεβαια, αλλά μη κοιτάς όμως εμένα...

Βάλε πρώτα το παιδι ΜΟΥ στο δημόσιο να πιάσει μόνιμη και σίγουρη δουλειά, και απο αύριο σταματάς το ρουσφέτι και βάζεις κριτήρια για τις υπόλοιπες προσλήψεις...

ΤΟΝ ΕΦΡΑΙΜ ΕΡΩΤΗΞΑ...

Τον Εφραίμ ερώτηξα
σε ίντα θεό πιστεύει
και μου 'πε πως κι ο διάολος
άμα τον δεί μισεύει...

Γιατί διαθέτει κάτι από το ελληνικό δαιμόνιο, αυτό το "καταφερτζίδικο", που όλοι θα θέλαμε ότι δουλειά κι αν κάνουμε...

Να πετυχαίνουμε τις επιδιώξεις μας...Διαχρονικά και διακομματικά...