ΙΔΑΝΙΚΕΣ (ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΕΣ) ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ...

Αυτές τις (προεκλογικές) μέρες έχει κανείς την εντύπωση ότι ζει στην απέραντη «ιδανική πολιτεία», λες και κάποιο μαγικό ραβδάκι στροβιλίζεται πάνω από την κεφαλή μας και πραγματοποιεί τις επιθυμίες όλων των πολιτών!

Οι δήμαρχοί μας αφού επί 2 - 3 χρόνια ήταν άφαντοι και ανύπαρκτοι, έβαλαν στην άκρη όλες τις οικονομίες του Δήμου τους και τώρα τις ρίχνουν χύμα όλες στους δρόμους. Καταντά γραφικό να βλέπεις παντού συνεργεία να μπαλώνουν τις πλάκες στα πεζοδρόμια, να βάφουν διαγραμμίσεις και να βουλώνουν (κακότεχνα και βιαστικά) λακκούβες στους δρόμους, με γαρμπίλι και πίσσα...

Οι περιφερειάρχες μας που κανένας μέχρι σήμερα δεν τους είχε δει και ακούσει, ξαφνικά θυμήθηκαν τα «Προγράμματα Ε.Σ.Π.Α.» και τις λοιπές εν υπνώσει χρηματοδοτήσεις ανάπτυξης των περιφερειών τους. Τώρα έχουν για όλα και για όλους λύσεις, για κάθε ιδέα, για κάθε καημό και για κάθε συναπάντημα. Ξεσκονίζουν όλα αυτά τα προβλήματα που επί δεκαετίες γνώριζαν, εξαγγέλλοντας λύσεις, προγράμματα και «σίγουρες» χρηματοδότηση εφόσον εκλεγούν φυσικά!

Οι απρόσωποι ευρωβουλευτές μας, ξαφνικά θυμήθηκαν τη χώρα τους και επανακάμψαντες εξαγγέλλουν (με ελαφρώς ξενική προφορά οι βετεράνοι) τον νυν των υπέρ πάντων αγώνα στην Ευρωπαϊκή εστία, για αναθεώρηση στόχων, επαναπροσδιορισμό προτεραιοτήτων, για ανθρωποκεντρικές πολιτικές, για ανατροπές προγραμμάτων, για εθνική ανεξαρτησία και άλλα ανούσια και ανέξοδα για την τσέπη τους...

Η δε κυβέρνηση της «Εθνικής Αξιοπρέπειας» μας, αφού μας ξεζούμισε και ισοπέδωσε τα πάντα γύρω μας, τώρα μας υπόσχεται ξανά καλύτερες μέρες κι εποχές για να μπορέσουμε να ανακάμψουμε όπως λέει!

Την ίδια ώρα, παρέχει απλόχερα το δικό μας «λίπος» (που μας αφαίρεσε χειρουργικά), στους γνωστούς ειδήμονες - επενδυτές, για να λαδωθούν αποτελεσματικά στις εργασίες αναστήλωσής μας και βέβαια εξαγγέλλει έργα, πολλά έργα με άφθονη πίσσα, παντού σε ό,τι είναι ακίνητο εδώ και δεκαετίες...

Η δε αντιπολίτευσή μας παντού και πάντοτε, υπόσχεται με σθένος, πειθώ και αυτοπεποίθηση, «αυτά και άλλα τόσα»!!

Και αυτός ο λαός, ο υπερήφανος, ο υπέροχος και πανέξυπνος λαός μας, μαστουρωμένος πλέον από τη μεγάλη μπόχα της πίσσας, που παντού αναδύεται και τον περιβάλλει, πείθεται από όλους και δηλώνει ξανά έτοιμος, να πράξει με «υπευθυνότητα» για ακόμα μια φορά το καθήκον του...

Έτσι, φαντάζομαι ότι μετά τις εκλογές, θα βλέπουμε αυτόν τον πασαλειμμένος με «πίσσα και πούπουλα» και θα διερωτόμαστε:  είναι άραγε το λαμόγιο που βρήκε επιτέλους αυτό που τούπρεπε τόσο κιαρό, ή μήπως είναι και πάλι αυτός ο δυστυχής εύπιστος λαός που την (ξανα)πάτησε;

EΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΧΩΡΙΣ ΑΣΤΕΙΑ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική ταινία του Γ. Κωνσταντίνου, από το 1988.

Ένα λαϊκό κόμμα κατεβαίνει στις εκλογές μοιράζοντας υποσχέχεις στον κόσμο για αλήθεια και διαφάνεια, αλλά όταν ο λαός το ψηφίζει και παίρνει στα χέρια του την εξουσία, όλες οι υποσχέσεις πάνε στο βρόντο...

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ 2012...

Να γίνεται προεκλογική ομιλία του βουλευτή (κι εσαεί υποψήφιου) σε ελάχιστο επιλεγμένο κοινό, αυτουνού που ήταν στο πρώτο τραπέζι σε κάθε πανηγύρι και σύναξη, που μας έπρηξε στις μπούρδες όποτε του προσφερόνταν βήμα, με τα 30 ακίνητα και τα 2.000.000 ευρώ καταθέσεις στο εξωτερικό, να φυλάνε το μέρος και το τομάρι του δυο λεωφορεία ΜΑΤ και παρεκεί μαζεμένοι είτε οι χρυσαυγίτες της περιοχής, είτε οι συριζαίοι, οι ανταρσύες και λοιποί αντιεξουσιαστές με τα γιαούρτια να καραδοκούν να προβάλλει όξω ο λεγάμενος...

Έχω εγώ θέση σε τέτοιο σκηνικό;

Ξέροντας πως είναι πρόθυμος να εφαρμόσει όσα του προτείνει ο κάθε τυχάρπαστος image maker μα δεν θ' ακούσει τη δωρεάν συμβουλή μου να μην γελοιοποιείται, ούτε θα εξυπηρετήσει ποτέ την όποια απαίτηση μου σαν ρουσφέτι, δεν θα με καλέσει ποτέ στο σπίτι του να φάμε μαζί, δεν θα προσφέρει τίποτα στον τόπο πέρα από κάτι ανώδυνες επερωτήσεις για το θεαθήναι και μόνο, θα φροντίσει μόνο την οικογένεια του και τους κολλητούς του και θα στοιχίσει εκατοντάδες χιλίαδες ευρώ το πέρασμα του από την πολιτική να μας δουλεύει...

Και θα επανεκλεγεί δυστυχώς για πολλοστή συνεχόμενη φορά, υποστηριζόμενος ξανά από τις άβουλες μάζες πρόθυμων ψηφοφόρων του, που θα σπεύσουν αγεληδόν άλλη μια φορά στο εκλογικό του γραφείο μόλις το ανοίξει ενόψι εκλογών, κατάφορτες από "αιτήματα", που θα υποσχεθεί να προωθήσει ο βουλευτής, ακκιζόμενος πως "ακούει τη φωνή του κόσμου"...

Η απάντηση δυστυχώς, πάντα η ίδια: η ιδιοτέλεια και το συμφέρον.

Το προσωπικό συμφέρον, κοντόφθαλμο σε αξιοπρέπεια αλλά μακροπρόθεσμο σε οφέλη και επιδιώξεις, που κάνει τους ανθρώπους γελοίους, υπερφίαλους και παντελώς αναξιόπιστους.

Χωρίς αξίες, χωρίς αρχές, χωρίς όρια και κυρίως χωρίς ηθικούς φραγμούς...

Μα έτσι λαέ, τι ελπίζεις να αλλάξει μετά τις εκλογές;

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΕΙΣΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΥΣ;

Ποιός θα πείσει του πεινασμένους;
Με αυτό κυρίως το ερώτημα θα οδηγηθούμε όλοι μπροστά στις κάλπες και στην επιλογή κόμματος και υποψηφίου βουλευτού.

Ποιος λοιπόν θα βγάλει τον πεινασμένο από την κατάσταση της πείνας και ποιός μπορεί να απομακρύνει την μορφή του θανάτου μπροστά από τον απελπισμένο λαό;

Ο πεινασμένος δεν πείθεται πλέον με λόγια, ούτε με υποσχέσεις του τύπου "θα".

Ο πεινασμένος, ο απελπισμένος, ζητά αμεσότητα, ζητά λύση εδώ και τώρα κι όχι κάποτε.

Όπως και αυτός που βλέπει τον θάνατο σαν λύση απαλλαγής από τα προβλήματα ή τον βλέπει να πλησιάζει επειδή τα οικονομικά του έφτασαν σε αρνητικό σημείο δεν αρκείται σε πολιτικές υποσχέσεις, όπως γινόταν μέχρι τώρα.

Η μέχρι τώρα εμπειρία έχει δείξει ότι οι υποσχέσεις φτάνουν από την μία εκλογική αναμέτρηση στην επομένη και διαιωνίζονται σε μέγα βάθος χρόνου. Που έχοντας να καταναλώνουν οι αποδέκτες, δεν τους πολυ-έννοιαζε αν απογοητεύονταν προ στιγμής, ελπίζοντας την ικανοποίηση τους σε άλλη δοθείσα ευκαιρία...

Τώρα όμως οι υποσχέσεις δεν πείθουν, και κυρίως όταν προέρχονται από τους παλιούς θιασώτες του "θα". Άλλωστε οι παλιοί λάτρεις του θα κρύφτηκαν και δεν συμμετέχουν σε αυτές τις εκλογές όπως δήλωσαν αρκετοί. Δεν τολμούν να κυκλοφορήσουν ανάμεσα στους ψηφοφόρους τους. Γιατί άραγε; Γιατί φοβούνται την οργή του πεινασμένου; Αφού λένε ότι για όλα φταίνε "οι άλλοι"...

Ποιος θα πείσει τους πεινασμένους και τους απελπισμένους Έλληνες για ένα καλύτερο αύριο;
Κι όταν λέμε αύριο εννοούμε αύριο, κι όχι κάποτε στο βάθος του χρόνου.

Διότι αν δεν πεισθεί ο πεινασμένος για ένα βελτιωμένο αύριο, μπορεί να γίνει απρόβλεπτος και να οδηγηθεί στην οποιαδήποτε πράξη απελπισίας. Ο χαμένος δεν έχει πλέον τι άλλο να χάσει και βλέποντας τη φιγούρα του θανάτου να πλησιάζει θα ξεσηκωθεί για να απομακρύνει την επικίνδυνη φιγούρα όσο πιο μακρυά μπορεί. Έχει άλλη πειστική λύση;

Η μορφή του πεινασμένου, του απελπισμένου, αυτού που του εξαφάνισαν την ελπίδα, δεν επιτρέπει στους παλιούς λάτρεις του "θα" να κυκλοφορήσουν, να τους πλησιάσουν, να τους πουν κάτι.

Αλλωστε τι να τους πουν; "Σας φέραμε μεν εμείς εδώ αλλά θα σας βγάλουμε πάλι εμείς;" Μα ούτε οι ίδιοι δεν το πιστεύουν και για τον λόγο αυτό δεν κυκλοφορούν και κρύβονται. Αυτό δείχνει και την ευθύνη τους για τις μέχρι σήμερα επιτυχίες της πολιτικής τους.

Καιρός να φανούν οι υπεύθυνοι και οι ευθύνες τους, καιρός να βγούν δραστήριοι πατριώτες που να αγαπούν τον λαό κι όχι τον εαυτό τους μόνο και φυσικά και ο κάθε ψηφοφόρος να αναλάβει και τις δικές του μέχρι σήμερα ευθύνες και να μην τις ρίχνει μόνο εύκολα στους άλλους και αναλογιζόμενος τις ευθύνες του να κρίνει τις αποφάσεις που πρέπει να λάβει τώρα που ο κόμπος όχι μόνο έφτασε στο χτένι, αλλά άρχισε να σπάει δόντια του χτενιού.

Τα αποτελέσματα των εκλογών θα δείξουν αν ο λαός είναι έξυπνος, ξύπνιος και συνειδητός ή αν αυτοί που μας οδήγησαν ως εδώ είναι πιο καπάτσοι και παραμυθάδες.

Ευκαιρία για καταλογισμό ευθυνών στους φταίχτες και συνειδητών επιλογών όλων μαςσήμερα και αύριο μήπως και αποφύγουμε την πείνα, την απελπισία, τον θάνατο, σαν άτομα και σαν λαός.

Οι ευθύνες μας πρό των προεκλογικών εξξαγγελιών που ήδη άρχισαν να γίνονται γαλαντόμες και η επιλογή μας προ της κάλπης.

ΑΧΡΕΙΑΣΤΟΙ...

Λίγες μέρες πριν τις εκλογές και έχουμε γεμίσει με προτάσεις για το ποιους πρέπει να ψηφίσουμε.

Δεν μπορώ να προτείνω ποιον εκλεκτό να ψηφίσετε αλλά δεν μ' εμποδίζει κανείς να αναφερθώ σε όσους/ες μ' ενοχλεί και προκαλεί η στάση τους και φυσικά κανείς σόφρωνας πολίτης δεν θάπρεπε να σκεφτεί καν να ψηφίσει...

Δεν σκεφτόμαστε να ψηφίσουμε αυτούς που υπόσχονται ότι θα δώσουν έστω και ένα ευρώ παραπάνω. Εκτός του προφανές ότι δεν υπάρχει πλέον ούτε ένα ευρώ περίσσευμα, η χώρα έφτασε εδώ που έφτασε γιατί μάθαμε να μετράμε τα πάντα με χρήματα. Και όσο υπήρχαν τα δανεικά δεν μας ένοιαζε η κατάσταση της παιδείας, της υγείας, η λειτουργία του κράτους κτλ. Νομίζαμε ότι τα χρήματα θα κάλυπταν όλη την ασχήμια μας ως κράτος εσαεί...

Δεν σκεφτόμαστε να ψηφίσουμε όλους αυτούς που μας λένε να καταψηφίσω τους άλλους. Δεν θα ψηφίσουμε όσους στηρίζονται στο θυμικό και στην άρνηση. Δεν χρειαζόμαστε αυτούς που μη έχοντας μια ουσιαστική και ρεαλιστική πρόταση για το μέλλον της χώρας μου, θεωρούν ότι πρέπει να τους ψηφίσουμε έτσι απλώς για να μην ψηφίσουμε τους "άλλους".

Δεν σκεφτόμαστε να ψηφίσουμε όσους δεν  περιγράφουν με αρκετή ακρίβεια τι πρέπει να αλλάξει στη χώρα. Δεν περιμένουμε τίποτα από αυτούς που θα μιλήσουν για θεωρητικές λύσεις χωρίς συγκεκριμένους στόχους και μέτρα. Για τους θεσμούς και τις δομές αυτού του κράτους που είναι οι πρώτοι που χρεοκόπησαν και αν δεν αλλάξουν αυτοί, όσα δάνεια και να πάρουμε δεν πρόκειται να ορθοποδήσουμε ποτέ...

Δεν σκεφτόμαστε να ψηφίσουμε όσους η κούφια ρητορική τους αναλώνεται μεταξύ συνομωσιολογίας και ευχολογίων. Όσους θεωρούν ότι φτάσαμε ως εδώ λόγω κάποιων σκοτεινών παγκόσμιων κέντρων και θα γλιτώσουμε με μαγικές λύσεις χωρίς αιτιολόγηση. Αρκεί να τους ακολουθήσουμε τυφλά και σωθήκαμε...

Δεν σκεφτόμαστε να ψηφίσουμε αυτούς που θεωρούν ότι για να προχωρήσουμε ως έθνος πρέπει να απομονωθούμε από τον υπόλοιπο κόσμο. Δεν πριμοδοτούμε όλους αυτούς που μας θεωρούν ένα έθνος ευλογημένο από τον Δημιουργό, λες και όλα τα υπόλοιπα έθνη της γης είναι κατώτερα.

Δεν θ' αφήσουμε να μας δουλέψουνε προεκλογικά όσοι χρησιμοποιούν δεσμευτικό λόγο με χρήση ρημάτων όπως δεσμευόμαστε, υποσχόμαστε, εγγυώμαστε: δεσμεύσεις για το καλό όλων, οι οποίες όμως για τον συγκεκριμένο ακριβώς λόγο ενδέχεται να περιέχουν αντιφάσεις. Συνήθως το καλό μιας κοινωνικής ομάδας ή τάξης συνιστά αυτομάτως ζημιά προς κάποια άλλη. Βλέπετε, η κοινωνία είναι τόσο σύνθετα δομημένη που δεν γίνεται τόσο εύκολα να εξυπηρετούνται όλοι, ταυτόχρονα και ανώδυνα.

Δεν θα δημαγωγήσει σε βάρος μας κανείς με διαρκή επίκληση προς τον άμεμπτο Ελληνικό λαό, με φράσεις όπως ο σοφός, ο κυρίαρχος λαός, έχουμε εμπιστοσύνη στην ψήφο σας, το αλάνθαστο αισθητήριο του λαού, κτλ. που μας έφτασε εδώ με πρότερες επιλογές...

Δεν παρέχουμε την εμπιστοσύνη μας σε αυτούς που από συνήθεια αντιπαραθέτουν πολυφορεμένες και φθαρμένες στο πεδίο της πολιτικής ρητορείας έννοιες όπως ομαλότητα-ασταθεια, πρόοδος-συντήρηση, πατριώτες-ανθέλληνες, κάποιες φορές ενσωματωμένες σε ρητορικές ερωτήσεις που εκβιάζουν την απάντηση, π.χ. θέλετε σταθερότητα ή αστάθεια; Στις εκλογές δεν αναμετρώνται τα κόμματα, αναμετράται το παρελθόν με το μέλλον...

Δεν θα ψηφίσουμε την άρνηση, το μίσος, τη μιζέρια, την απαισιοδοξία, το ψεύτικο, το αλαζονικό, το εύκολο.

Δεν πρόκειται να μας παρασύρει η υποκριτική κάποιες φορές βεβαιότητα του αρχηγού περί επικράτησης του κόμματός του στις εκλογές. Τούτη τη φορά είναι αλλιώς τα πράγματα...

Ας ελπίσουμε ωστόσο, ότι μέσα σε τόσους που θα προτάσσουν τα παραπάνω θα βρεθούν έστω κάποιοι που θα αρθρώσουν ένα καινούργιο, ειλικρινή και απαλλαγμένο από αγκυλώσεις κάθε είδους, πολιτικό λόγο.

Και βεβαίως θα φροντίσουν μετά την εκλογή τους να τον μετουσιώσουν σε μια νέα, ρεαλιστική και επωφελή για τον τόπο πολιτική. Δύσκολο βέβαια, αλλά...

Και για να γίνει αυτό θα πάμε ΌΛΟΙ να ψηφίσουμε κείνη τη μέρα. Δεν θ' αφήσουμε τους άλλους ν' αποφασίσουν για εμάς με την απουσία μας από την κάλπη όταν πρέπει!

ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙΣ;

Ο υπουργός και ο βουλευτής που εμείς στείλαμε στη Βουλή, νομίζει πως μας έχει τυλίξει όλους σε μια κόλλα χαρτί. Με περίσσια αλαζονεία, έπαρση όταν έρχεται στην "επαρχία" του, άποψη επί παντός επιστητού, με αυτοκρατορικές συμπεριφορές, με μπουρδολογία όπου δει κάμερα και λοιπές συνήθειες πολιτικών προ γιαουρτιών και γιούχα.

Μέχρι που τους βλέπουμε τώρα να μας παρουσιάζεται ως αναδυομένη νεαρή παρθένα της πολιτικής, μη έχοντας ευθύνες για το παρελθόν κι ελπίζοντας να μας οδηγήσει ο ίδιος/α στο μέλλον.

Για αυτού του είδους των πολιτικών, οι κρατικοί μηχανισμοί βρισκονται στην υπηρεσία της φιλοδοξίας τους.

Αφού το πολιτικό μας σύστημα παραμένει αναλοίωτο τι περιμένουμε να καταλάβους αυτοί που το υπηρετούν;

Και γιατί να εργαστεί ο εξ επαγγέλματος λόγω κομματικού σωλήνα πολιτικός;

Εργάστηκε μια φορά στη ζωή του όταν ήταν αφισοκολλητής, κλακαδόρος και "αγωνιστής" του κόμματος του. Από τότε και μετά εκποιεί υπερήφανα τους αγώνες του και καλοπληρώνεται γι' αυτό.

Τι τον νοιάζει ο κάτοικος της πόλης και του χωριού, ο εργάτης, ο έμπορος, ο επιχιερηματίας (πλην ολίγων κρατικοδίαιτων στων οποίων τη λίστα υπάρχει pay roll με το όνομα του), ο διαδηλωτής και τόσοι άλλοι. Ο άνθρωπος δεν έχει καμμιά σχέση με αυτούς.

Αυτουνού η δουλειά του είναι να διασφαλίσει την απρόσκοπτη λειτουργία του συστήματος που τον θρέφει τόσα χρόνια, όπως κάθε συνετός και καθωσπρέπει υπάλληλος.

Αυτό που αφορά εμάς, τους πολίτες είναι άλλο. Γιατί τους ψηφίζουμε, γιατί τους έχουμε εκεί;
Μήπως ήρθε ο καιρός όταν θα ξαναπάμε στην κάλπη τον Φλεβάρη να σκεφθούμε ποιοί είμαστε εμείς και ποιοί είναι αυτοί που μας τη δίνουν με τα καμώματα τους και να πράξουμε ανάλογα;

Η ευθύνη δεν είναι δικιά τους παρά αποκλειστικά δική μας. Και ας μή πέφτουμε στα ψευτοδιλήμματα "ποιόν να ψηφίσεις".

Ενδεχομένως και κανέναν πάντως όχι αυτούς που δεν θέλουμε. όχι όμως αδιαφορία και αποχή. Πρέπει ο λαός να τους λήξει μίας και διά παντός και να τους βλέπουμε μόνο στο μουσείο της φαυλότητας.

Να προτάξουμε άλλους υποψήφιους όπως τους θέλουμε και να τους έχουμε από κοντά όταν πάνε να ποραστρατήσουν.

Αφού τους κάνουμε να καταλάβουν πως το να είναι βουλευτές είναι εθνική τιμή και όχι τιμή βουλευτικής αποζημίωσης και πρόωρης σύνταξης.

Για να δούμε, αυτή τη φορά θα είμαστε εκεί όταν πρέπει;

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΤΙΓΜΑ...

Με την επίσημη έναρξη της προεκλογικής περιόδου (αφού θα έχουν μεσολαβήσει τα Πάθη, η Σταύρωση και η Ανάσταση) θα αρχίσει η πιο σκληρή και αμφίροπη μάχη που έχει δοθεί μέχρι σήμερα πριν από εθνικές εκλογές.

Διαπλεκόμενοι, κρατούντες, άλλα συμφέροντα και κάποιοι που δεν θέλουν να αποδεχθούν ότι ανήκουν ήδη στο παρελθόν θα προσπαθήσουν να διασωθούν μαχόμενοι με λύσσα.

Προσπαθώντας να μπούνε εμπόδιο στην ανάδειξη νέων πολιτικών και νοοτροπιών...

Σε αυτή την ίστατη προσπάθεια να αποτρέψουν το μοιραίο θα επιστρατεύσουν κάθε τρόπο, κάθε μέσο. ΜΜΕ, ανίερες συμμαχίες, πιέσεις προς κάθε κατεύθυνση θα αποτελέσουν τα "εργαλεία" στην τελευταία τους γραμμή άμυνας πριν περάσουν οριστικά στα αζήτητα της ιστορίας...

Φαίνεται οτι στην παρούσα ιστορική στιγμή αποφασίσθηκε και υλοποιήθηκε τάχιστα η πολιτική και κοινωνική αστάθεια, με τον κατακερματισμό του πολιτικού και πιθανώς εθνικού χώρου. Η τελευταία μοδάτη πολιτική έκφραση είναι η ψήφος τιμωρίας μέσω νεόκοπων πολιτικών σχημάτων παλαιών πολιτικών και διαφαινόμενη τάση όχι η ανάδειξη ρεαλιστικών λύσεων στα προβλήματα της χώρας, αλλά μια έντονη μισαλλοδοξία και προσωπικές πικρίες και μικροσυμφέροντα...

Αυτοί χαμένοι είναι, άχουν φάει και ρημάξει ότι μπορούσαν και δεν έχουν να χάσουν κάτι περισσότερο.

Τουναντίον ο λαός θα έχει χάσει ίσως τα πάντα.

Οι επιλογές είναι συγκεκριμένες, το πολιτικό στίγμα του καθενός μετρημένο, η πορεία του και στάση του γνωστή. Η κρισιμότητα των περιστάσεων, επιβάλλει στον κάθε ένα πολιτικό που διεκδικεί την ψήφο των συμπολιτών του, να κάνει γνωστές με πολύ σαφή θέση τρόπο τις πολιτικές του θέσεις και προτεραιότητες.

Και είναι να απορείς ποιοι θα αποφασίσουν τώρα να κατέλθουν για πρώτη φορά στον πολιτικό στίβο.
Οι μέρες που ζούμε τώρα είναι οι χειρότερες για την προσέλκυση στην πολιτική νέων, ικανών και άδολων ανθρώπων.Τι θα είναι αυτοί οι άνθρωποι που θα μπούνε υποψήφιοι σε αυτές τις εκλογές; Πατριώτες με διάθεση προσφοράς; Μεγαλομανείς που πιστεύουν ότι αυτοί θα σώσουν τη χώρα; Επηρμένοι με άγνοια κινδύνου; Λαμόγια που βλέπουν άδεια θέση και τρέχουν να την αρπάξουν;

Όλοι ωστόσω είμαστε Έλληνες και κανένας δεν μπορεί να καπηλεύεται για λογαριασμό του την εθνική ανεξαρτησία, τον πατριωτισμό, την ελευθερία, την δημοκρατία, την πρόοδο, με φανφαρόνικες εξαγγελίες σε καταστατικά κομμάτων κι αποκομμάτων όλων των αποχρώσεων και τάσεων.

Μόνο που στο βάθος οι επιλογές δεν είναι όσες και οι διακδικητές της ψήφου, αλλά μόνο δύο.
Φυγή προς τα εμπρός ή καθήλωση, απαξίωση και συνθλιβή.

Εμείς σαν ψηφοφόροι κι όχι χαχόλοι όπως μας θέλουν κάποιοι (με τις επιλογές προσώπων που έχουν κάνει για τα ψηφοδέλτια τους και σύντομα θα τα δούμε), διαλέγουμε, "ζυγιάζουμε" και ψηφίζουμε...

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΗΓΕΤΗΣ...

Εκλογές εθνικές, τοπικές, εσωκομματικές, συντεχνιακές, ο λαός αναζητά το νέο ηγέτη που θα μπορέσει να δώσει λύση στα προβλήματα του τόπου και των ανθρώπων του.

Επιλέγει, δοκιμάζει, πάντα απογοητεύεται στο τέλος, στρέφεται αλλού προς αναζήτηση ελπίδας κια ξανά τα ίδια...

Για να μπορέσει να προ-αξιολογήσει πριν επιλέξει, ακολουθούν μερικά βασικά προσόντα ενός υποψήφιου ηγέτη, απο κείνα που δεν διδάσκονται σε σχολές ή άλλα πολιτικά- κομματικά φυτώρια, από όπου ξεφύτρωναν ως τώρα οι ανεπαρκείς μας "ηγέτες" της φανφάρας και του μπαλκονιού.

Αναρρωτηθήκαμε ποτέ; αν διέθεταν:

Συναισθηματική νοημοσύνη και σεβασμό στους άλλους, έτσι ώστε η συνεργασία ανάμεσα στις κοινωνικές ομάδες να γίνεται απρόσκοπτα. Ο κάθε άνθρωπος αναγνωρίζει, εκτιμά και μιμείται γνήσιες συμπεριφορές σεβασμού από όταν είναι ακόμη νήπιο. Ο υποψήφιος ηγέτης μας πρέπει να είναι ζωντανό παράδειγμα τέτοιων συμπεριφορών.

Δημιουργικότητα, ένας ηγέτης πρέπει να μπορεί να διαμορφώνει και να υλοποιεί νέα οράματα, να είναι σε θέση να προτείνει απλοποιήσεις και καινοτομίες. Για να φθάσει όμως ένας υποψήφιος ηγέτης σ' αυτό το επίπεδο είναι απαραίτητο να ξέρει τα παρακάτω:

Σύνθεση, που είναι η ικανότητα ενός ηγέτη να επιλέγει τις κατάλληλες από μια πληθώρα πληροφοριών και στοιχείων που είναι διαθέσιμα σήμερα. Η διάχυση των πληροφοριών υποχρεώνει το σύγχρονο ηγέτη (και απαρίτητα γνώστη και χρήστη του Internet), να επιλέξει ανάμεσα σε χιλιάδες σε πληροφορίες για να συνθέσει μια πρόταση ή μια εισήγηση. Η ικανότητα της σύνθεσης ενός υποψήφιου ηγέτη είναι το αντίδοτο του στη συντήρηση, στην επιλεκτική ακρόαση και στη μια μόνο αντίληψη.

Οργάνωση, πειθαρχία και λογική είναι το τρίπτυχο που βοηθά τον ηγέτη, μα και κάθε επιστήμονα, επαγγελματία, εγαζόμενο να εργάζεται και να βελτιώνεται σταθερά. Και φυσικά να συνεχίζει να μαθαίνει σ' όλη του τη ζωή. Μια συμπεριφορά που ξεκινά στην εφηβεία και κατακτιέται με επίπονη άσκηση μιας ζωής, ιδίως μετά την ολοκλήρωση των πρώτων σπουδών ή της επαγγελματικής εκπαίδευσης.

Ηθική που αρχίζει όταν το άτομο σκέφτεται για το ρόλο του σαν πολίτης, εργαζόμενος και συμμέτοχος της κοινότητας του. Έχει την ικανότητα του να γνωρίζει τον εαυτό του, να προσδιορίζει τη μελλοντική του βελτίωση χωρίς να βλάπτει ηθικά ή υλικά την κοινότητα, διαδίδει και προασπίζεται τις αξίες του χωρίς να υπολογίζει το προσωπικό του κόστος. Κι ο ιδανικός υποψήφιος ηγέτης μας είναι το άτομο που έχει ωριμάσει σε ένα τέτοιο περιβάλλον.

Προνοητικότητα, απαραίτητο προσόν που ήταν το κύριο έλλειμμα της πλειοψηφίας των γνωστών ηγετών μας τις προηγούμενες δεκαετίες. Να βλέπει μπροστά όταν χαράσσει την πορεία του λαού του, να μετράει τους κινδύνους όταν παίρνει τα ρίσκα του και να θυσιάζεται στην πολιτική τρικυμία για να σώσει τους ανθρώπους του.

Δύσκολο το έργο του γνωστικού πολίτη που θα πρέπει να αναγνωρίσει και ν' αξιολογήσει τους εκκολαπτόμενους ηγέτες που του παρουσιάζονται, χρησιμοποιώντας τα παραπάνω προαπαιτούμενα. Κάποιοι θα ισχυριστούν "ψηλά είναι ο πήχης" κι άλλοι "αυτή δεν είναι η Ελληνική πραγματικότητα"...

Μα μόνο με αυτά θα προ-αξιολογήσουμε τους μελλοντικούς μας ηγέτες, εκείνους που ίσως καταφέρουν να πετύχουν να μας οδηγήσουν σε πορεία θετική, αντί να "λουζόμαστε" τους εκλεκτούς διαπλεκόμενων, ξένων κέντρων και στοών που μας ρίχνουν ουρανοκατέβατους κι επητηδευμένα σαν "εκλεκτούς"...

ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΡΑ...

"Εδώ κυριαρχεί δυστυχώς, η κομματική αθλιότητα, η ιδιοτελής διαπλοκή, η αναξιοκρατία και τα βουλευτικά χρίσματα των ημετέρων ..." κατήγγειλε χθες ο μέχρι πρότινος υποψήφιος δήμαρχος νέου Δήμου.

Που δεν πέρασε στον δεύτερο γύρο αν και με αξιόλογο έργο τετραετίας στη περιοχή του, λόγω της στάσης συγκεκριμένων πολιτικών και αυτοδιοικητικών προσώπων, καθ' όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, που πέτυχαν ότι ήθελαν μέσω απειλών και πιέσεων συγκεκριμένων ανθρώπων, όργανα συγκεκριμένων βουλευτών ένα συνονθύλευμα άσχετων με τα αυτοδιοικητικά ανθρώπων, που το μόνο που τους ένωνε ήταν η καρεκλοθηρία και τίποτε άλλο και για να την κερδίσουν οι μεν απειλούσαν και σαμπόταραν με κάθε τρόπο τους υποψήφιους με τον συνδυασμό των δε...

Ελέγχοντας τους χρωματιστούς τους συντρόφους της λεγόμενης "κομματικής βάσης" ως πρόβατα, που κάθε τέσσερα χρόνια τους μάντριζαν στην κούρτα για να αρμέξουν την ψήφο τους, μοιράζοντας κανένα ρουσφετάκι ως αντάλλαγμα τυχαία ή επιλεγμένα...

Εγκαλεί μεγάλο κόμμα που κόντρα στις διακηρύξεις του για τους υποψηφίους δημάρχους περί εντιμότητας και αποτελεσματικότητας, έφτασε στο σημείο να χρίζει υποψήφιους ακριβώς τους αντίθετους...

Καταλήγοντας σαν προσευχή πως όλοι αυτοί περαστικοί είναι και θέλημα του Ανώτατου Επιβλέποντος είναι κάποτε να εξαφανιστούν από το πολιτικό στερέωμα, όταν σύντομα επικρατήσουν οι πολιτικές αξίες που όλοι επιθυμούμε και για τις οποίες αγωνιζόμαστε...

Αμ δε! Αυτό το "κάποτε" μπορεί να υπερβαίνει τα όρια μιας ανθρώπινης ζωής ή και γενιάς. Εδώ δεν ξεφορτωθήκαμε ακόμη την "γενιά του Πολυτεχνείου" του '70, αυτήν με τις αριστερές ιδεολογίες και τις δεξιές ορέξεις που οδήγησε στο σήμερα του 2010 την Ελλάδα όπως είναι.

Καλύτερα να κελαηδούσε και μερικά συγκεκριμένα ονόματα των συγκεκριμένων ανθρώπων και βουλευτών, να τους πλακώσει όλως αξιοκρατικά ο κόσμος τους, να ξεβρωμέσει ο τόπος από τη κομματική κατάρα, καθότιν ο σακατεμένος κι εξευτελισμένος γίνεται ανήμπορος να αντιδράσει για πολύ καιρό.

Δεν έχει σημασία το χρώμα του κόμματος, εδώ μια περίπτωση μόνο είναι, που επαναλαμβάνεται σε πολλές εκδοχές κι άλλα χρώματα μα ίδιες κι απαράλλαχτες καταστάσεις σε πολλούς τόπους, σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, είτε αυτοδιοικητική είτε εθνική...

Και διαιωνίζει την κομματική μας κατάρα εδώ στην Ελλάδα, προς όφελος κάποιων παρασκηνιακών βολεμένων σκουληκιών.

Που μόνο αντίδοτο είναι η αυτοδικία των θυμάτων τους και το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών δυναμικά όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι, ούτε ο Θεούλης που ποτέ δεν επεμβαίνει, ούτε ο εισαγγελέας για διερεύνηση καταγγελιών που στο τέλος θάβονται, ούτε η εκδίκηση δια της "υπερβατικής" ψήφου στον αντίπαλο του αντιπάλου στον δεύτερο γύρο άρουν την κατάρα.

Η ΚΥΡΙΑ ΔΗΜΑΡΧΟΣ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική κωμωδία του Ρ. Μανθούλη από το 1960...

Δυο ταβερνιάρηδες, ένας άντρας και μια γυναίκα που κάθε άλλο παρά φιλικές σχέσεις έχουν αποφασίζουν να βάλουν υποψηφιότητα για τη θέση του δημάρχου και να διεκδικήσουν την ψήφο των συμπολιτών τους με διάφορα μέσα...

Το ταπεραμέντο των Ελλήνων δημιουργεί πάντα πολλές αστείες καταστάσεις σε περίοδο εκλογών, ώστε η παλιά αυτή ταινία να παραμένει επίκαιρη σε πολλά σημεία και σήμερα...





Και σε πλήρη οθόνη:
http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-3023844240275388466&hl=el&fs=true

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗ ΜΟΥΣΑ...

Πάντα σαν φτάνουν εκλογές
γιορτάζει η Ελλάδα
για παντεσπάνι μας μιλούν
κανείς για φασολάδα...

Όλοι ζητούν την ψήφο μας
για την δημοκρατία
ποιοι θα ψηφίσουν άραγε
την αξιοκρατία;

Εκλογές έρχονται και δεν πρέπει να ξεχνάμε το υπό εμπείρου αναλυτή λεχθέν:
"Οι εκλογές είναι τσάμπα. Τα αποτελέσματα τα πληρώνουμε με δόσεις".
Το ύψος των δόσεων;
Ανάλογο της προχειρότητας με την οποία ΕΜΕΙΣ θα φθάσουμε μέχρι την κάλπη...

Χίλια καλά μου τάξανε
μια ψήφο να τους ρίξω
κι ολονυχτίς σκεφτόμουνα
τι να πρωτοζητήσω;

Μπροστά στη κάλπη σαν σταθώ
μια στιγμή ας αναρρωτηθώ:
ποιόν από όλους να σταυρώσω
και με ποιόν ν' αναστηθώ;

Και κάποιες μαντινάδες από τη λαϊκή μούσα, για υποψήφιους δημάρχους:

Υποψήφιοι Δήμαρχοι
καλή επιτυχία
όλοι σας είστε άξιοι
για τον λαό...λαχεία!

Νάταν να βγαίναν άξιοι
η χώρα να προκόψει
και η κάθε φτωχογειτονιά
κι αυτή ν' αλλάξει όψη...

και υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους που είναι πολλαπλάσιοι των δημάρχων:

Ρωτούνε και ξαναρωτούν
εγώ ποιούς θα ψηφίσω
το μυστικό μου δεν θα πω
στην έγνοια θα τσ' αφήσω...

Πέσανε απάνω μου
λογιώ - λογιώ κοράκοι
Θέ μου πως κάνουνε ετσά
για ένα ψηφαλάκι!

...που θα τους φορτώσει όμως τα επόμενα χρόνια στον καφά μας, με όλες τις θεμιτές κι αθέμιτες φιλοδοξίες τους...

Δεχόμενοι υποσχέσεις που όχι λίγες φορές καταλήγουν:

Όλοι θα με ψηφίζανε
και συγγενείς και φίλοι
μα άνοιξε η κάλπη κι ήρθε μου
ο ουρανός σφοντύλι...

Και μην ξεχνιόμαστε, η συνειδητή ψήφος είναι καθήκον του κάθε ενεργού πολίτη, αφού η αποχή εξυπηρετεί άλλα σχέδια και συνήθως βγάζει αυτούς που δεν θέλεις, γιατί άλλοι αντί για σένα ψηφίζουν, για αυτό:

Και εσύ αναποφάσιστε
τώρα που οι εκλογές ζυγώνουν
(της αρεσκείας όνομα) ψήφισε
τα ψέματα τελειώνουν...

Κι αν χρειάζεστε περισσότερη βοήθεια αφ' υψηλού:

Φώτισε Θεέ μου τσ' Έλληνες
σωστά για να ψηφίσουν
να βγάλουν άξιους δήμαρχους
τσι κουμπαριές να αφήσουν...

Για να καταλήξουμε τελικά:

7 Νοέμβρη εκλογές
8 κάποιοι θα κλαίνε
και οι τυχεροί μες την χαρά
μερόνυχτα θα πλένε!

Όσο για το ποιοι θα είναι οι τελικοί τυχεροί, στις 14 του μήνα θα παιχτούν τα ρέστα αν όχι σε όλες, πάντως σε αρκετές εκλογικές μάχες για δήμους και περιφέρειες.

ΟΛΑ (ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ) ΕΞΟΥΣΙΑ...

Δημοτικές εκλογές και πάλι, αυτή τη φορά για νέας μορφής αυτοδιοικητική εξουσία, μια υποτονική για τους περισσότερους πολίτες προεκλογική περίοδος όπου όμως θα διαπιστώσουμε ότι επικρατεί στους περισσότερους πολιτευόμενους ως επί το πλείστον (+150 άτομα αριθμεί ο κάθε συνδυασμός), ο κομματισμός, ο ανταγωνισμός, η φιλαρχία, η ιδιοτέλεια και η αλαζονεία.

Τα υψηλά ιδανικά, όπως η φιλοπατρία, η ανιδιοτέλεια και η αυταπάρνηση για τον λαό και το έθνος, απουσιάζουν στο μεγαλύτερο βαθμό και από τους τωρινούς συνδυασμούς υποψηφίων.

Όπου η φιλοδοξία για εξουσία μεταμφιέζεται σε ψευδεπίγραφο όραμα και η φιλαυτία σε πλαστή φιλοπατρία. Τα κίνητρα πολλές φορές, είναι ποταπά και τα μέσα και οι μέθοδοι επίτευξης εκλογικής νίκης χαμερπή. Το μεταμφιεσμένο ψέμα μπορεί να είναι μάλιστα τόσο επιτυχημένα πειστικό, που να πείσει και τους ίδιους σε βαθμό που να τους παραπλανήσει σε μια αναληθή αυτογνωσία.

Η επιδίωξη της εξουσίας και προπαντός η απόκτησή της μπορούν να εντείνουν την αλαζονεία του και να θρέψουν την ματαιοδοξία του, αν εκείνος που θέτει υποψηφιότητα και εκλέγεται δεν διαπνέεται από μεγαλοψυχία, ανιδιοτέλεια, φιλοπατρία και δεν διαθέτει πολιτική βούληση, όραμα και, πάνω απ' όλα, σεμνότητα.

Κατάλαβαν ότι με τις νέες αρμοδιότητες του "Καλλικράτη" είναι πολλά τα λεφτά, ότι έχει μερίδιο για όλους αρκεί να τρέξουν, αυτό τους ενδιαφέρει. Ο χορτάτος δεν νοιάζεται του νηστικού· όλο τα βλέπει με το μέτρο της αλαζονείας της καλοπέρασής του.

Απαραίτητη όμως προϋπόθεση για το καλό του λαού και του έθνους είναι η ενότητα, η συνεργασία και η συναίνεση σ' ένα κλίμα σεμνότητας και καλοπροαίρετης συνεννόησης. Η Ελληνική ιστορία έχει επανειλημμένα δείξει τα ύψη των επιτευγμάτων μας στο πεδίο της μάχης και του πνεύματος, όταν δίνουμε τα χέρια και ο πατριωτικός παλμός έχει εγκατασταθεί στην καρδιά μας και ριζώσει στην ψυχή μας.

Γιατί μια από τις χρησιμότητες της ιστορικής γνώσης είναι ακριβώς να μας υπενθυμίζει και να μας παραδειγματίζει.

Μόνο έτσι θα μπορέσουν να υπηρετήσουν τον λαό οι εκλεγμένοι, που πρέπει να είναι και η κυρία, αν όχι η μοναδική αποστολή και έγνοια τους. Τουλάχιστον για να μην ρεζιλευτούν κατά την διάρκεια της θητείας τους, αν διαθέτουν έστω και ελάχιστο φιλότιμο...

Αφού οι νικητές θα έχουν προκύψει από την βούληση των πολιτών, που θα διαλέξουν εκείνον τον δήμαρχο ή τον σύμβουλο με τον οποίο θα μπορούν να συνεννοηθούν και να μιλήσουν σε γλώσσα απλή. Με εκείνο που θα θεωρούν και θα νιώθουν δικό τους άνθρωπο. Διότι έχουν μπουχτίσει πια από τις περιδιαγραμμάτου πομφόλυγες...

ΓΙΑ ΠΑΡΤΗ ΤΟΥ Ο ΑΓΩΝΑΣ...

Μαζί καθόμασταν με τον παλιό φίλο και πίναμε καφέ συζητώντας για την ανεπάρκεια της παλιάς δημοτικής αρχής, όπως και την αντίστοιχη της νομαρχιακής και συμφωνήσαμε πως καιρός ν' αποσυρθούν οι τοπικοί άρχοντες μιας και ικανοποιήσανε την φιλοδοξία τους να κάτσουνε και 1 και 2 τετραετίες...

Αυτοί που με προηγούμενα εκλογικά μαγειρέματα είχαν κατά λάθος στα χέρια τους την ανάπτυξη του δήμου και του νομού...

Που με την ανεπάρκεια τους ευθύνονται κυρίως για το αναπτυξιακό έλλειμμα όλου του νομού μας, που αν και με καλύτερους φυσικούς πόρους από όλη την Κρήτη, παρουσιάζει χρόνια υστέρηση εξαιτίας μιας δική μας τοπικής αυτο-διοίκησης, ανίκανης να διεκδικήσει οτιδήποτε...

Συμφωνούσαμε πως είναι ώρα οι σώφρονες ενεργοί πολίτες να καθορίζουν τις εξελίξεις στον τόπο τους κι όχι να ψηφίζουμε τους συγγενείς κι εκλεκτούς του Ψηλού κατ' εξαίρεση από το κλίμα που επικρατεί στην υπόλοιπη χώρα, επειδή αυτοί πρέπει να κυβερνούν σαν καθαρόαιμα κουλούκια από τζάκια, όπως έλεγε ο ένας τους κάποτε προεκλογικά πάλι...

Να βάλουμε τέλος στην χρόνια ντόπια συνήθεια πια να επιλέγεται αυτός που έχει το μεγαλύτερο "δόντι" στους βουλευτές και λοιπούς κομματικούς παράγοντες και καταλήγει άχρηστος στους πολίτες...

Καταλήξαμε πως είναι ανάγκη να εκλεγεί ένας διαφορετικός, με όραμα και φαντασία, σχέδια και αποτελέσματα, πράγματα αυτονόητα για ηγέτη που όμως στερούνται και οι 2 παραπάνω, ικανός να κάνει κάτι για τον νέο μεγάλο δήμο που θα δημιουργηθεί με τον "Καλλικράτη", περιστοιχιζόμενος από άτομα που να μπορούν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες των πολιτών, να έχουν ασχοληθεί σοβαρά με την ανάπτυξη και τα έργα, κάποιος τέλος πάντων να είναι σε αρμονία με την κοινωνία και τις πραγματικές ανάγκες της αντί να μας βλέπει εξ υψηλού από το οικογενειακό μέγαρο κάπου ψηλά στην πόλη, κάνοντας μόνο κάποιο έργο βιτρίνας που και που και αυτό για ικανοποίηση φίλων και συμφερόντων...

Τότε χτύπησε το κινητό του, όπου η γυναίκα του τον καλούσε να βρει τον αντιδήμαρχο με την ξεχειλωμένη κοιλιά και γνωστό ρουσφετολόγο, για να τον παρακαλέσει "να κοιτάξει μπας και κάνει κάτι" τώρα που φτάνουν εκλογές για ένα προσωπικό τους θέμα ανάξιο λόγου κι άνευ σημασίας, θυμίζοντας του πως τον στηρίζουν με την συλλογική τους ψήφο όλης της οικογένειας...

Και ο μπουνταλάς φίλος συμμορφούμενος με τις συζυγικές προτροπές, συμφώνησε να το φροντίσει αμέσως μετά, με τον ρουσφετολόγο που ανήκει στο κατεστημένο που θέλαμε να ξεφορτωθούμε πρωτύτερα και τώρα, μερικές στιγμές μετά, θα βγει ενισχυμένο με τις δικές τους οικογενειακές ψήφους...

Αμ, έτσι θ' αλλάξουνε τα πράγματα, που μόλις χρειάστηκες το ρουσφέτι ακόμη και για ασήμαντο ζήτημα για πάρτη σου έπεσες στα πόδια τους παρακαλώντας και προσφέροντας;

Σε μια στιγμή τα παρατάς όλα και γίνεσαι ένα ακόμη άβουλο ανθρωπάκι που σέρνεται στα προεκλογικά γραφεία και μάλιστα των χειρότερων; Έτσι στηρίζεις τον αγώνα που με ενθουσίασες πριν 5' να συμμετέχω;

Τότε που ζητούσαμε τρόπο να περιοριστεί το ρουσφέτι και η συναλλαγή όχι μόνο πολιτικών αλλά και μεγάλου μέρους πολιτών σαν και σένα, όπως περίτρανα άθελα σου τυχαία μου αποκάλυψες...

Με τέτοια νοοτροπία και πρακτική, αναρωτιέμαι τι να πάω να ψηφίσω την Κυριακή;
Που δεν μου πάει ούτε η αποχή, ούτε η ψήφος διαμαρτυρίας σε κάποιο περιθωριακό απόκομμα, προτιμώ μια δημιουργική ψήφο που να πιάσει τόπο εκεί που πρέπει και πάντα ως τώρα ασκώ το εκλογικό μου δικαίωμα, μα τι μ' αυτό;

Τι θ' αλλάξει μια ψήφος μόνο, αφού ο καθένας θα πάει να βολέψει τη πάρτη του, θα ξαναφορτωθούμε όλοι τους ίδιους μιας και αυτοί ακριβώς είναι που "μπορούν να κάνουν κάτι" για ότι ασήμαντο κι ευτελές μικρορουσφέτι κι άσε τους άλλους ψηφοφόρους και υποψήφιους να ελπίζουν μάταια...

Και κάτι για το τέλος, που σπάνια παρατηρείται: Πόσοι υποψήφιοι από τους νέους δήμους έχουν καταγεγραμμένο πρόγραμμα ως σήμερα, 5 μέρες πριν τις εκλογές;

Αν το ψάξετε θα εκπλαγείτε για το πόσοι δεν έχουν γραπτή ούτε μια αράδα για το τι δεσμεύονται ότι θα κάνουν. Σκόρπιες δηλώσεις...Λόγια του αέρα...

Ας το δούμε ΚΑΙ αυτό πριν ψηφίσουμε, εκτός και αν υπογράφουμε λευκές επιταγές σαν τον παραπάνω φίλο!

ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ...

Με τους συνδυασμούς που δημοσιεύονται ενόψιν εκλογών σε 3 βδομάδες, επαληθεύεται πως ποτέ άλλοτε τόσο πολλοί υποψήφιοι για μια θέση στον "Καλλικράτη" δεν τόλμησαν να ασχοληθούν με την πολιτική και μάλιστα για τη διεκδίκηση τόσο λίγων θέσεων.

Κανονικά θα έπρεπε να κυνηγάμε με το τουφέκι να βρούμε κανέναν να τον κάνουμε δημόσιο άρχοντα, να τον πείσουμε να αναλάβει τις τύχες μας...

Εσύ όμως υποψήφιε βουλευτή ή τώρα φέτος υποψήφιε δήμαρχε, σύμβουλε, (αντι)- περιφερειάρχη δεν φαίνεσαι να χρειάζεσαι ιδιαίτερα παρακάλια να ρισκάρεις να εκτεθείς...

Διότι ανάληψη δημόσιου αξιώματος θα έπρεπε περίπου να σημαίνει προσωπική ζημία, ζάλη και κίνδυνο.

Ζημία διότι θα έπρεπε να παρατήσεις την δουλειά που κάνεις λίγο πολύ.

Ζάλη γιατί φαντάσου να σε κυνηγούν τηλεφωνικά και με ραντεβού στο γραφείο σου και στο σπίτι σου διάφοροι όλο το 24ωρο για να τους κάνεις χάρες, να προωθήσεις δουλειές, να δεις το αίτημά τους τέλος πάντων.

Όταν αθετώντας προεκλογικά ταξίματα με μετεκλογικά κόλπα και τερτίπια, δηλώνεις αδυναμία ή μη βούληση επίλυσης των προβλημάτων τους. Απαξιώνοντας έτσι μαζί με σένα και την πολιτική στο σύνολο της...

Κίνδυνο διότι η παραμικρή ζημία του δημοσίου συμφέροντος που θα προέκυπτε από πράξεις ή παραλείψεις σου, μετά ή άνευ ιδιοτέλειας αδιάφορο, θα επέσυρε αυστηρές ποινές και πρόστιμα.

Αντ' αυτού έχουμε πληθώρα υποψηφίων. Πιο πολλούς από το Big Brother ή τους νεόκοπους μαγείρους που προέκυψαν φέτος.

Που όλοι τρελλαίνονται να μας υπηρετήσουν. Να μας διακονήσουν, να προσφέρουν κάτι στον τόπο που θα τους αναδείξει.

Υπερπληθώρα υποψηφίων. Πολλοί το κάνανε επάγγελμα κι έχουν να επιδείξουν και χρόνια προϋπηρεσία.

Μερικοί οικογενειακή - κληρονομική επιχείρηση προσφοράς υπηρεσιών και διακονίας του Ελληνικού λαού.

Πρόθυμοι να μπουν στη μάχη και ν' αναμετρηθούν με τα πολλά προβλήματα που καλούνται να λύσουν ως αυριανοί εκλεγμένοι πολιτικοί ή αυτοδιοικητικοί άρχοντες, έχοντας έτοιμες απαντήσεις πριν καν γνωρίσουν σε βάθος τα προβλήματα...

Όπου παρά τον αρχικό ενθουσιασμό για αξιοποίηση και προσφορά, γρήγορα η εξουσία γίνεται αυτοσκοπός και οικοδομείται ένα κομματικό κατεστημένο ημέτερων βολεμένων, όπου το κόμμα χρίζει υποψηφίους και ο λαός αποδέχεται εκ των υστέρων...

Είναι τουλάχιστον ύποπτο όλο αυτή η (ανιδιοτελής;) προθυμία.

Και που συμβαίνει με άτομα που ανήκουν σε όλα τα κόμματα, χρώματα, παρατάξεις και διαλυμένες "συνιστώσες". Μη ξεχνιόμαστε.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ...

Καταγγελίες από ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ με μακρόχρονη θητεία στα κοινά, κατά την παραίτηση του από θέση που εκλέχτηκε άξια, αηδιασμένος απ΄ όσα συμβαίνουν εν όψιν περιφερειακών και δημοτικών εκλογών με υποψήφιους και κομματικά στελέχη.

Πολλές αιχμές:

Για "και μη στελέχη του ΠΑΣΟΚ που όντας στην ουσία ανεπάγγελτοι για δεκαετίες, πλούτισαν και απέκτησαν τεράστια ακίνητη περιουσία κατά την άσκηση των καθηκόντων σε θέσεις στις οποίες είχαν επιλεγεί δήθεν προς υπεράσπιση του συμφερόντων του 'Ελληνα πολίτη".

Για "εναλλαγή και διανομή πολιτικών ρόλων μεταξύ των ίδιων και των ίδιων γηρασμένων, όχι ηλικιακά αλλά αξιακά και ιδεολογικά, προσώπων που αρέσκονται, όπως είναι γνωστό τοις πάσι στα Χανιά, να παραμένουν στις θέσεις τους με εμμονή και να επιβάλουν ακόμη και τους λοιπούς, ακίνδυνους για τους ίδιους, συνυποψηφίους τους".

Για "φοβικά στελέχη του τοπικού και κεντρικού ΠΑΣΟΚ, λειτουργούσαν ως δούρειοι ίπποι".

Για "κομματικά στελέχη με πολυετή παρασιτοειδή δράση αλλά ανύπαρκτη κοινωνική και επαγγελματική πορεία επέλεξαν αχυράνθρωπους και φερέφωνα προκειμένου την επαύριον των εκλογών ο Νομός Χανίων να μην έχει φωνή και να κινείται στα πλαίσια της κομματικής νομιμότητας με παράλληλο στόχο την πρόσληψη στη θέση της βουλευτού προσώπου που δεν έχει προσφέρει τίποτα απολύτως στον τόπο".

Ανάλογα συμβαίνουν και στη ΝΔ που βρήκαν την ευκαιρία να χτυπήσει ο ένας τον άλλον, οι συνδυασμοί των υποψήφιων της διαιρέθηκαν σε κείνους που "έχουν μάθει να λειτουργούν ελεύθερα και περήφανα" και στους άλλους που προτίμησαν τώρα ν΄ακολουθήσουν την "κομματική νομιμότητα" κι αμφότεροι έχουν "διαφορετικό σχέδιο ανάπτυξης" για τον τόπο μας και θα προσπαθήσουν όπως μπορούν να μας το κάτσουν...

Βολές κι υπονοούμενα που ουδόλως θα μας απασχολούσαν, αν δεν είχαμε την ατυχία αύριο αναπόφευκτα κάποιοι από δαύτους να εκλεγούν και να καθορίζουν για τα επόμενα χρόνια το μέλλον μας με τις αποφάσεις και τις δράσεις τους...

Άντε επιτέλους να μάθουμε και κανένα όνομα των παραπάνω άχρηστων που φορτωθήκαμε εμείς όλοι που δεν μαντρωθήκαμε σε κόμματα κι αποκόμματα...

Και προπαντός πριν τις εκλογές, να έχουμε τα μέντια μας την ώρα της κάλπης!

"ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ" ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ...

Έρχονται δημοτικές και περιφερειακές εκλογές και όλοι σχεδόν οι υποψήφιοι που συμμετέχουν στους συνδυασμούς δηλώνουν ανεξάρτητοι. Ποιόν προσπαθούν να πείσουν τελικά;

Υπάρχουν άραγε άνθρωποι που πιστεύουν ότι οι πολλοί υποψήφιοι είναι ανεξάρτητοι; Πώς είναι δυνατόν να είναι κάποιος ανεξάρτητος, όταν έκανε αγώνα μέσα στο κόμμα του, φανερό και υπόγειο, για να προκρίνουν την υποψηφιότητα του;

Και μετά έρχεται η δήλωση: "είμαι ανεξάρτητος αλλά με υποστηρίζει το τάδε κόμμα". Αναζητείται λοιπόν από πολλούς σκεπτόμενους ψηφοφόρους ένας εξαρτημένος υποψήφιος...

Γιατί; Μα διότι θα είναι πιο αληθινός και δεν θα δουλεύει τους ψηφοφόρους ως προς την βιτρίνα του. Δεν αφήνεται ο ψηφοφόρος να σκεφθεί την περίπτωση "αντιδρώ και δεν ψηφίζω" ή "αντιδρώ και μαυρίζω", "αντιδρώ και το δείχνω έμπρακτα" . Κατευθύνεται με έμμεσο τρόπο να μην σκέφτεται ελεύθερα, αλλά να σκέφτεται έτσι όπως κάποιοι επιθυμούν και βολεύονται.

Στο ερώτημα των γκαρσονιών τι θα πιείτε, μπορούμε να απαντήσουμε και πολύ εύκολα τίποτα. Στο δίλημμα όμως, κρασί ή μπύρα, ασυνείδητα επιλέγουμε ένα από τα δύο. Δύσκολα λέμε τίποτα έτσι...

Άλλωστε παίζει και η συσπείρωση του κόμματος. Συσπείρωση για το καλό τίνος; Του λαού; Του ψηφοφόρου; Ή του βολεψάκια;

Και δεν νομίζω να υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι όλοι οι υποψήφιοι τρέχουν να προσφέρουν στον τόπο. Διότι υπάρχει κανένας που να προσφέρει αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες του; Μάλλον το αντίθετο πρέπει να συμβαίνει αν σκεφθούμε πόσοι πολλοί άρχισαν να μας θυμούνται τελευταία. Ήταν τόσοι πολλοί αυτοί που μας σκέφτονταν και μας αγαπούσαν και δεν το ξέραμε τόσο καιρό;

Λέτε να υπάρχουν τόσοι πολλοί εθελοντές Σαμαρείτες γύρω μας, που με κάθε τρόπο επιζητούν να προσφέρουν στον διπλανό τους αφιλοκερδώς και εμείς οι κακόβουλοι σκεφτόμαστε πονηρά, με το συμφέρον στην πρώτη γραμμή;

Πρέπει να λήξει η τακτική του παραμυθιού. Πρέπει ν' αλλάξει η χώρα πρόσωπο και φυσικά οι εκάστοτε υποψήφιοι καλό είναι να σταματήσουν τα μεγάλα ΘΑ και να προσγειωθούν στο σήμερα και στην αναγκαία πρακτική βελτίωσης της ποιότητας ζωής των δημοτών. Ναι στα νέα σχέδια αλλά με δυνατότητες άμεσης υλοποίησης, όχι σχέδια που θα υλοποιούνταν τις πρώτες 100 μέρες να μην έχει λυθεί μετά από δύο τετραετίες.

Ο κόσμος έχει ανάγκη από υλοποιήσιμα και χειροπιαστά πράγματα. Έχει ανάγκη από λύσεις των καθημερινών προβλημάτων του κι όχι από παραμύθια που βάφουν ουρανούς. Έχει ανάγκη από ανθρώπους που έχουν όρεξη για δουλειά και έχουν και φυσική δυνατότητα και αντοχή να δουλέψουν.

Έχει σε τελική ανάλυση ανάγκη από ανθρώπους που αγαπούν τον τόπο, κι όχι τις καρέκλες και τους θρόνους. Έχει ανάγκη από όσους μπορούνε να προσφέρουν κάτι όντας επιτυχημένοι οι ίδιοι κι όχι από αργόσχολα κομματόσκυλα που θέλουν να τονώσουν την ματαιοδοξία τους.

Έχει ανάγκη ο ψηφοφόρος από ανθρώπους αληθινούς, ξεκάθαρους, έστω και μερικώς εξαρτημένους από κόμματα και χρώματα αφού στην χώρα μας δεν προχωρά κανείς εκτός.

Έχει ανάγκη από ανθρώπους που "είναι" κι όχι που "φαίνονται"...

ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΤΟΥ "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ" ΚΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΟ...

Οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές της 7ης Νοεμβρίου 2010 είναι πολιτικές εκλογές.

Πέρα από τις πολιτικές επιλογές και αποφάσεις της κεντρικής κυβέρνησης για να ορθοποδήσει η χώρα, να βγει από τη μέγγενη της αυστηρής επιτήρησης των δανειστών και να μπει ξανά στην πραγματικότητα των αγορών με νέες δυνάμεις, μεγάλη ευθύνη έχουν επίσης και τα πολιτικά πρόσωπα που θα αναδειχτούν από τις κάλπες στις 7 ή στις 14 Νοεμβρίου.

Έτσι μετά την 14η Νοεμβρίου, οπότε θα κλείσει το εκλογικό μέτωπο, σίγουρα θα ανακοινωθούν τα νέα μέτρα που θα μπουν στο τελικό σχέδιο του προϋπολογισμού. Είναι πολύ σημαντικό σε αυτές τις τέσσερις εβδομάδες να εκφέρουν και πολιτικό λόγο, πέρα από τα συνηθισμένα τετριμμένα για τα τοπικά θέματα...

Να βγουν και να πουν ευθέως ότι το κυριότερο στοίχημα με τον "Καλλικράτη" είναι να μην διαλυθεί το κράτος αμέσως μετά την εφαρμογή του νόμου και ότι η βασική του προτεραιότητα είναι να στρώσει τις λειτουργίες της περιφέρειας, τις αρμοδιότητες, παλιές και νέες, χωρίς να ταλαιπωρηθεί ο κόσμος και χωρίς να διαταραχθούν οι δημόσιες υπηρεσίες.

Με τις τωρινές οικονομικές συνθήκες που επιβάλλονται από το "μνημόνιο", θέλουν δεν θέλουν όλοι, ότι κι αν λέει τώρα ο καθένας σε λόγους και διακηρύξεις...

Ανεξάρτητοι ή μη, στηριζόμενοι από ένα ή περισσότερα πολιτικά κόμματα, δίνουν τώρα μια πολιτική μάχη με σκοπό να ψηφιστούν και ουσιαστικά να συνδιοικήσουν μαζί με την κυβέρνηση ή να αντιπολιτευτούν μαζί με την αντιπολίτευση, πάντως με την εξουσία που ο λαός θα τους δώσει στις περιφέρειες και τους νέους δήμους του "Καλλικράτη"...

Ο λαός δεν θέλει αόριστα κάτι το διαφορετικό, ο λαός θέλει συγκεκριμένα πράγματα. Και ένα βασικό συγκεκριμένο που θέλει είναι η έντιμη διαχείριση. Και η διάχυστη της εντιμότητας αυτής εντέλει στο σύνολο της κρατικής μηχανής. Ο κόσμος διψάει για εντιμότητα. Και διακριτικά θέλει από την άλλη, με το σωστό τρόπο, διότι δεν μπορείς να βγαίνεις και να λες ότι "εγώ είμαι έντιμος" γιατί θα σου πουν μετά οι άλλοι "εμείς δεν είμαστε, τι εννοείς;"

Θέλει να περάσει το μήνυμα πολιτικά και να το περάσουν σωστά σωστά. Να δώσει αυτοδιοικητικό προφίλ, μα παράλληλα και πολιτικό στίγμα.Η μάχη αυτή τη φορά πρέπει να δοθεί με πιο ουσιαστικό πολιτικό λόγο και επιχειρήματα από όλους τους υποψήφιους, είτε είναι οι επικεφαλής των συνδυασμών είτε τα πρόσωπα που τους πλαισιώνουν στα ψηφοδέλτια.

Οι περισσότεροι πολίτες σε μεγάλο βαθμό έχουν εθιστεί στο κριτήριο τηλεοπτικής ή άλλης "αναγνωρισιμότητας" πέρα από προσωπικά συμφέροντα και μικρορουσφέτια κι έτσι θα πάνε να ψηφίσουν την μέρα των εκλογών...

Αυτό ίσως δεν θα πείραζε και τόσο αν παράλληλα εκτός από την λίγο έως πολύ επίπλαστη επικοινωνιακή εικόνα των υποψηφίων, οι πολίτες απαιτήσουν να καταλάβουν όσο γίνεται και την πολιτικής σκέψη όσων ζητούν τον σταυρό ώστε να διαχειριστούν τις τύχες μας σε τοπικό επίπεδο.

Συμφωνείτε ότι μια εύκολη και επιπόλαιη κρίση για τα πρόσωπα συντελεί στην κρίση και την ύφεση που αντιμετωπίζουμε όλοι μας;

"ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ" ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ...

Η καθ' όλα δικαιολογημένη δυσαρέσκεια του κόσμου προς τα κοινοβουλευτικά πρόσωπα και τα κόμματα, έχει δημιουργήσει μία τάση, να εμφανιστούν οι λεγόμενοι καιροσκόποι της πολιτικής σκηνής, οι οποίοι αποποιούμενοι την όποια πολιτική τους ταυτότητα και ιδεολογία, ενδύονται με το μανδύα του ανεξάρτητου ή και του μη πολιτικοποιημένου πολλές φορές υποψηφίου, νομίζοντας ότι κατ' αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζουν την ψήφο τού κάθε δυσαρεστημένου από το πολιτικό σύστημα τού τόπου μας.

Το φαινόμενο αυτό έχει επηρεάσει εν πολλοίς και τα πολιτικά κόμματα, τα οποία βλέπουμε να διστάζουν να δώσουν το λεγόμενο χρίσμα σε υποψηφίους δημάρχους και ακόμα την όποια τους στήριξη την παρέχουν με πολύ μεγάλη προσοχή και έτσι έχουμε και το φαινόμενο των "δήθεν ανεξάρτητων".

Η ενασχόληση με την τοπική αυτοδιοίκηση, ιδιαίτερα τώρα με τον "Καλλικράτη", αποτελεί πολιτική πράξη και πρέπει να έχει πολιτικό στίγμα, πολιτική αφετηρία ,αρχές και χαρακτήρα.

Τι σημαίνει λοιπόν ανεξάρτητος; Ανεξάρτητος από τι;

Από τις πελατειακές σχέσεις;
Από τα οργανωμένα συμφέροντα;
Από τους διάφορους προστάτες/σπόνσορες;
Από τις γνωστές οικογένειες που δίνουν το δικό τους "χρίσμα";
Από τη διαπλοκή και την αναξιοκρατία;
Από την αλαζονεία της εξουσίας και το συγκεντρωτισμό, που είναι αντίθετος στις αρχές του "Καλλικράτη";

Οχι βέβαια!

Απλά, ανεξάρτητος (αποστασιοποιημένος, απαλλαγμένος) από το βάρος των όποιων σφαλμάτων και παραλείψεων των κομμάτων που άσκησαν ή δεν άσκησαν κεντρική εξουσία στον τόπο μας.

Τα πολιτικά κόμματα και οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι φέρουν ευθύνη για την κατάσταση της χώρας στον οικονομικό, κοινωνικό, διοικητικό και τόσους άλλους τομείς.

Θα ήμουν όμως εξαιρετικά άδικος, αν μέσα από τη λογική της ισοπέδωσης, που αποτελεί, ίσως, τη μεγαλύτερη μορφή φασισμού, δεν εξαιρούσα τους πολιτικούς που τόσα χρόνια πολιτεύονται, δρουν, αποφασίζουν, διαχειρίζονται, διεκδικούν και το όνομα τους παραμένει καθαρό και μπορούν να κοιτούν ακόμα τον κόσμο στα μάτια.

Το δικαίωμα αυτό τους το δίδει η πολιτική τους διαδρομή και το ήθος τους, που δεν επέτρεψε ποτέ να συνδεθεί το όνομά τους με τη λεγόμενη διαπλοκή, την κακοδιαχείριση, την αναξιοκρατία, τη διασπάθιση του δημοσίου πλούτου και τόσες άλλες παθογένειες της πολιτικής πραγματικότητας στη χώρα μας.

Θα έπρεπε οι υποψήφιοι δήμαρχοι να καταθέσουν το πολιτικό τους στίγμα, τις πολιτικές τους αρχές και αξίες και τα προγράμματα που σχετίζονται με το πολιτικό τους όραμα.

Να λειτουργήσουν για το κοινό συμφέρον, ώστε ο τόπος αυτός να αποκτήσει, επί τέλους, δημοτικούς άρχοντες αντάξιους των πολιτών και της ιστορικής συμβολής των στη πολιτική διαδρομή της χώρας μας.

Καθήκον του ψηφοφόρου, να μην παρασυρθεί από τις σειρήνες που θα μεταφέρουν το περιεχόμενο της αυτοδιοικητικής εκλογικής αναμέτρησης σε κομματικό επίπεδο. Καθήκον του ψηφοφόρου να δώσει τη ψήφο του με προσωπική αξιοπρέπεια.

ΕΝΟΨΙΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ...

Ξεκινούν σήμερα Παρασκευή οι Πανελλαδικές εξετάσεις και οι (θηλυκοί) υποψήφιοι για εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ίσως βρουν χρήσιμη μια πρακτική συμβουλή εν είδη μαντινάδας, που είδα γραμμένη σε τοίχο ενός Λυκείου:

Μια παλιά και δοκιμασμένη πρακτική που ίσως βοήθησε πολύ την άγνωστη μαθήτρια, που πετυχαίνοντας το σκοπό της με άριστα, την έγραψε σε εμφανές σημείο του σχολείου, να διδάσκονται οι επόμενες...

ΟΧΙ ΑΥΤΟ...ΤΣΟΥΖΕΙ!

Τελειώνει αύριο η προεκλογική εκστρατεία και οι υποψήφιοι βουλευτές ολοκληρώνουν τον κύκλο τους στην περιφέρεια τους...

Πολλές οι κομματικές συνάξεις όπου οι ομιλητές χωρίς να λένε τίποτα το ουσιαστικό, χρησιμοποιούν εύκολα συνθήματα που απευθύνονται όχι στην λογική των ακροατών μα στο κομματικό θυμικό τους, εκ των προτέρων γνωστό βέβαια...

Έτσι με αναφορές στην προϊστορία και τις όποιες "επιτυχίες" του κόμματος τους, σε αναφορές στο όνομα του τωρινού ή παλαιότερων αρχηγών, αρκετά συνθήματα και με γενικόλογες υποσχέσεις επί των πάντων, καταφέρνουν κι αποσπούν την αποδοχή του κοινού και κάποια χειροκροτήματα...

Έτσι εκλέγονταν οι παλαιοί για χρόνια, έτσι συνεχίζουν να πράττουν και τώρα λόγω συνήθειας κι (αμφισβητούμενης) πείρας, έτσι βλέπουν και κάνουν επίσης οι νεώτεροι για να εκλεγούν κι αυτοί...

Μάθανε από τις στατιστικές και τους εκλογικούς καταλόγους πως η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος είναι άνω των 70 ετών κι ανάλωσαν πολύ από τον χρόνο τους περιφερόμενοι στα καφενεία - στέκια τους από χωρίον εις χωρίον, χαϊδεύοντας αυτιά γερόντων...

Για τους υπόλοιπους και νεώτερους υπήρχαν στο πρόγραμμα άλλες ακριβές εκδηλώσεις, μέχρι συνάξεις σε ταβέρνες και μπαρ. Συν πληρωμένες εμφανίσεις σε κανάλια και καναλάκια, καταχωρήσεις ακόμη κι ολοσέλιδες στον τύπο κι αναρτήσεις στα social media...

Πάντα η προεκλογική περίοδος ήταν η χαρά του τυπογράφου και του πονηρού μικροκαναλάρχη.

Όσο για τους εθνικούς καναλάρχες....

Εκτός όμως από ελάχιστους υποψήφιους μα από ευρύ πολιτικό χώρο, οι υπόλοιποι απέφυγαν επιμελώς ν' απαντήσουν με ένα απλό e-mail και λίγο από τον χρόνο τους που θα έπιανε και τόπο εξάλλου, αφού τα γραπτά μένουν (και online), στις δικές μου κοινές για όλους τους ερωτήσεις με διάφορες προφάσεις, καθένας τις δικές του...

Η πιο εξοργιστική από δαύτες: "Ποιος είσαι εσύ που θα σου απαντήσω;" από θρασύ σχόλιο αγνώστου (όχι και τόσο, αφού ξέρω από ποιους/ες ζήτησα επωνύμως απαντήσεις)...

Απάντησε εσύ και οι υπόλοιποι σήμερα και στις επόμενες εκλογές θα με ξέρουν οι πάντες, αφού για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά και ο τολμών ποτέ δεν χάνει.

Αντιθέτως προτίμησες να τα χώσεις χοντρά για να φανείς σε έντυπα κι εκπομπές που βλέπει μόνο η μάνα και η θειά σου να καμαρώνουν το βλαστάρι... όπου αρκούσουν σε μια ανούσια πολύωρη κομματική αντιπαράθεση με άλλου χρώματος όμοιους σου...

Για να σας κόβουν συχνά και να πουλούν διαφημίσεις. Ήσουν πρόθυμος όμως να συμμετέχεις στο show τους.

Γιατί οι δικές μου ερωτήσεις "τσούνε". Και τις απόφευγες όλες αυτές τις μέρες.
Δεν τις είδες πουθενά αλλού και δεν ήσουν προετοιμασμένος. Οι "δικοί" σου δημοσιογράφοι δεν θα σου τις έκαναν ποτέ. Μη σε φέρουν σε δύσκολη θέση...

Βλέπεις, εγώ τολμώ γιατί ούτε δημοσιογράφος είμαι, ούτε με κόφτει να γίνω ποτέ και να καταγράφω απλώς ειδήσεις, προτιμώ να δημιουργώ δικές μου...

Δεν τα καταφέρνεις κιόλας στο λέγειν όπως φαίνεται από την απουσία σου, ώστε με έξυπνες διπλωματικές απαντήσεις να φανεί πως δέχτηκες την πρόκληση και να κερδίσεις έστω κάποιες εντυπώσεις, ανάμεσα στους πολλούς αναγνώστες μου...

Γιατί θα στενοχωρούσες είτε την ρουσφετο-μαθημένη εκλογική πελατεία σου, είτε τον κρατικοδίαιτο νταβατζή σου που θα σε μαλώσει από κοντά αν τολμήσεις να τον απαρνηθείς δημοσίως.

Κι έτσι όμως, εγώ κατάλαβα πολλά...

Και σύντομα θα ξέρω όσα κι εκείνος ο επιφανής επιχειρηματίας (και οικείος κατά κάποιο τρόπο, αφού παίρνει τις αναρτήσεις μου με rss feed), που την πρώτη μέρα που έφτιαξα και δημοσίευσα τα ερωτήματα, μου έστειλε το μήνυμα:

- "Αν απαντήσουν οι [βάλτε ότι θέλετε, λίγο κόσμιο όμως εσείς] που τους ξέρω καλά, έλα μετά τις εκλογές να με γαμήσεις..."

Ε, για τρείς μόνο απαντήσεις + μια ακόμη εμπιστευτική με επιθυμία μη δημοσιοποίησης, το γλίτωσα το ταξίδι!