ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΟΥΔΟΥΝΙ...

Με την έναρξη άλλης μιας σχολικής χρονιάς, κάποιες σκέψεις που τέτοιες μέρες έρχονται στο νου εδώ και πολλά ενήλικα μου χρόνια.

Στα θρανία ξανά, με τα ίδια ζητούμενα για όλες τις γενιές που πέρασαν από αυτά.

Με ελπίδες, όνειρα, στόχους. Αλλά και με προβλήματα και ανοικτά "μέτωπα" στον τομέα Παιδεία ουκ ολίγα.

Με δεσμεύεις κυβερνώντων για ένα καλύτερο "εκπαιδευτικό αύριο", αλλά και αλλαγές "δίχως τέλος" στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Εδώ και χρόνια όλο και λιγότερα γράμματα και πράματα μαθαίνουν τα παιδιά στα σχολεία. Έτσι δεν είναι;

Πηγαίνοντας οι μαθητές αγουροξυπνημένοι κάθε πρωί στα σχολεία κάτι προσδοκούν, κάτι ελπίζουν να ζήσουν κι αυτή τη χρονιά. Oχι τόσα πολλά όμως. Oχι τόσα όσα θα μπορούσε να τους δώσει ο δάσκαλος, η τάξη τους, οι συμμαθητές τους.

Όλο και κάτι μαθαίνουν ανάμεσα στις ώρες των πάντα γεμάτων φροντιστηρίων, τα πρωινά στα σχολεία όταν μένει χρόνος από τις συντεχνιακές απεργίες της στρατιάς των εκπαιδευτικών και τις υποκινούμενες μαθητικές καταλήψεις. Η πρώτη 24ωρη απεργία έχει ήδη εξαγγελθεί με τις συνήθεις φανφάρες, όλες στο όνομα και για λογαριασμό της ταλαιπωρημένης "Παιδείας"... 

Με καθηγητές που (όχι όλοι, κάποιοι μεμονωμένοι προσφέρουν στην παιδεία, αλλά η μεγάλη πλειοψηφία που έγιναν δημόσιοι υπάλληλοι με τους περισσότερους να κάνουν αγγαρεία) βαριούνται, τρώγονται μεταξύ τους στο γραφείο καθηγητών, οι παλαιότεροι κουρασμένοι σπρώχνουν τα χρόνια μέχρι τη σύνταξη...

Αρκούμενοι να συζητούν για την νεώτερη εγκύκλιο, τον κανονισμό που έτσι προέκυψε σε κάποιον εγκέφαλο του υπουργείου, το επίδομα που κέρδισαν ή έχασαν φέτος, το πότε και πού θα πάνε την επόμενη εκδρομή, το τί τιμωρίες - αποβολές θα μοιράσουν αντί για το πώς θα ανοίξουν διάπλατα τα μυαλά των παιδιών στον αληθινό κόσμο που θα ζήσουν.

Που καιρός κι έμπνευση για εφαρμόσιμη, πρακτική γνώση, κάτι που κάνει όλη την διαφορά στην παραγωγή και στον τρόπο ζωής μετά, τα χρόνια που ακολουθούν το σχολικό απολυτήριο και το όποιο κατοπινό εξειδικευμένο πτυχίο.

Και ούτε κάν ποτέ θα αναρωτηθεί κανείς, για ποιό λόγο γιατί ένα πανέξυπνο 6χρονο παιδάκι που πάει σχολείο κατάντησε σε λίγα χρόνια παπαγαλάκι. Ούτε βέβαια θα περάσει απ' το μυαλό ότι στις αυθόρμητες ερωτήσεις που κάνουν τα μικρά παιδιά συχνότατα απαιτούνται προηγμένες γνώσεις φυσικής και μαθηματικών (πχ αφού 1+ 1= 2, γιατί ένα κύμα κι άλλο ένα κύμα δεν κάνει 2 κύματα); Τέτοιες ερωτήσεις πολλοί  ακάτεχοι "εκπαιδευτικοί" τις προσπερνάνε ως τάχα άτοπες ή άστοχες, το παιδάκι ντρέπεται και δεν ξαναρωτάει. Σχεδόν μονόδρομος μετά η παπαγαλία...

Ας αλλάζουν οι υπουργοί Παιδείας, ας αλλάζουν κάθε τόσο τους νόμους. Όταν υπάρχει ένας δάσκαλος με όρεξη και κέφι, τα παιδιά αποκτούν κι αυτά όρεξη και κέφι για δουλειά. Είτε σε καινούριο σχολείο βρίσκονται είτε σε λυόμενο ή σε τάξεις με ξεχαρβαλωμένα θρανία. Βλέπεις τα μάτια τους να λάμπουν.

Μην περιμένουμε βέβαια να μαθαίνουν τα πάντα στο σχολείο. Εκτός από το σχολείο υπάρχουν και οι γονείς για να εξηγούν και να αναλύουν. Το οικογενειακό περιβάλλον επηρεάζει περισσότερο από όλα τα παιδιά.

Το μεγαλύτερο σχολείο είναι η οικογένεια και ο τρόπος που περνάει τα διαφορά μηνύματα στα παιδιά της.

Αυτή διαιωνίζει τα ήθη και τα έθιμα και τις παραδόσεις της πατρίδας μας.

Αυτή είναι που βάζει σωστά θεμέλια και μαθαίνει τρόπους στα παιδιά,για να βγουν σωστοί άνθρωποι στην κοινωνία.Στο σχολείο απλά μαθαίνουν πράγματα που δεν διδάσκονται στο σπίτι: μαθηματικά, φυσική, πληροφορική, χημεία, κ.λ.π.

Οι γονείς ας μην κρέμονται στο σχολείο και ας κάνουν κάτι κι αυτοί...

Επιπλέον οι γονείς γνωρίζουνε ότι τα "ήσυχα και υπάκουα" παιδιά του σπιτιού πολλές φορές δείχνουν άλλον εαυτό στο σχολείο;

Να μιλήσουμε για τον "ξερόλα" γονιό που κάνει πολλές φορές με υφάκι και συστάσεις πως να γίνεται το μάθημα;

Να μιλήσουμε για τον γονιό που δεν έρχεται στο σχολείο προκειμένου να σχηματίσει εικόνα για το παιδί του, αλλά για να ασκήσει πιέσεις ώστε να ανεβούν οι βαθμοί στο 4μηνο; Κι άλλα τέτοια που όλοι ξέρουν...

Η κατάσταση είναι κακή, τα λεφτά λίγα, ας δούμε τι απλά βηματάκια μπορούνε να γίνουν να αρχίσουν να αλλάζουν πράγματα.

Με μια αμυδρή ελπίδα πως κάποια πράγματα και καταστάσεις θα αλλάξουν προς το καλύτερο τούτη τη σχολική χρονιά!

ΠΑΡΑΛΟΓΗ ΚΑΙ ΑΚΑΙΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ...

Η απεργία αποτελεί ένα μέσο εκβιασμού από τους εργαζομένους κάποιας επιχείρησης ή μίας υπηρεσίας εναντίον της εργοδοσίας για την κατάκτηση κάποιου δικαιώματος ή την υλοποίηση κάποιου αιτήματος, αυτό είναι γνωστό.

Ανήθικη καθίσταται η απεργία όταν οι εργαζόμενοι δεν προτάσσουν το δίκαιο των αιτημάτων τους για να πετύχουν τον σκοπό τους αλλά προτάσσουν την ανάγκη τρίτων ατόμων που δεν έχουν σχέση με τις διεκδικήσεις τους.

Το θέμα της απεργίας της ΟΛΜΕ είναι ακόμα μια κατάσταση που ζούμε στην Ελλάδα της παρακμής στην οποία την οδήγησαν οι συντεχνίες και τα μικροκομματικά συμφέροντα. Μόνο που το πρόβλημα εμφανίζεται πολύ πιο έντονο γιατί αφορά το μέλλον χιλιάδων παιδιών.

Η απειλούμενη απεργία των εκπαιδευτικών ΜΕ στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή δεν καθίσταται ανήθικη μόνο από τον εκβιασμό που ασκείται στους φετινούς υποψηφίους (που βρίσκονται αντιμέτωποι με την παράταση της κόλασης των πανελλαδικών) αλλά και από το είδος του αιτήματος, που προτάσσεται ως άλλοθι, που είναι η αύξηση κατά δύο ώρες την εβδομάδα των ωρών διδασκαλίας.

Πραγματικά είναι να απορεί κανείς με τους συνδικαλιστές-καθηγητές που θεωρούν άξιο επιχείρημα για μια απεργία με τέτοιο κόστος, την αύξηση του ωραρίου κατά δύο ώρες την εβδομάδα. Που γίνεται ακόμα πιο ανάξιο αν συγκρίνουμε τις ώρες εργασίας των Ελλήνων εκπαιδευτικών με αυτές Ευρωπαίων συναδέλφων τους.

Ας ελπίσουμε οτι αποτελεί η όλη εξαγγελία της απεργίας ένα συνδικαλιστικό πυροτέχνημα, που προσπαθεί με τον φόβο χιλιάδων νέων να εκβιάσει την κυβέρνηση για την ικανοποίηση αυτού του πραγματικά γελοίου αιτήματος.

Δυστυχώς όμως και αυτή η εξαγγελία αποτελεί απο μόνη της ένα βαρύ ηθικό παράπτωμα, απαράδεκτο και κοινωνικά κατακριτέο...

Αυτού του τύπου οι συνδικαλιστικές συμπεριφορές καιρός είναι να τελειώσουν δια παντός, για τον απλούστατο λόγο ότι η κοινωνία δεν μπορεί να επιβιώσει. Είναι ο νόμος της φύσης αυτός. Όταν θα υπάρξουν πραγματικές ανάγκες τότε θα υπάρξει ξανά υγιής συνδικαλισμός που θα πείσει για την αναγκαιότητα ουσιαστικών διεκδικήσεων κι όχι στενά συντεχνιακών μικρoσυμφερόντων, ώστε να γίνει αποδεκτός από όλο το κοινωνικό σύνολο...

ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ...

Mε αφορμή το θέμα των συγχωνεύσεων - καταργήσεων σχολικών μονάδων και τη χρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών, πλήθος αντιδράσεων έχει ξεσπάσει σε πολλές περιοχές της χώρας.

Από μαθητές, γονείς και φορείς που δεν συμφωνούν με τις επίσημες αποφάσεις. Ορισμένοι δήμαρχοι, γονείς και εκπαιδευτικοί αποφασίζουν να διακόπτουν τα μαθήματα των σχολείων για να βγάλουν τα παιδιά στους δρόμους.

Η εκπαίδευση είναι ένα "χωράφι" που η συγκομιδή των καρπών του γίνεται πολλά χρόνια μετά τη σπορά. Πάντα όμως ό,τι σπέρνεις, θερίζεις.

Μόνο που όταν η συγκομιδή βγει σκάρτη και άχρηστη, δεν έχεις και πολλά περιθώρια να επανορθώσεις, αφού πάλι θα χρειαστούν χρόνια. Εδώ και καιρό έχουμε μπει στην "αγρανάπαυση" στον τομέα της εκπαίδευσης και όλα δείχνουν ότι εσκεμμένα από τους υπευθύνους της, θα καταντήσει σύντομα το χωράφι χέρσο και άγονο.

Ο νόμος ορίζει ότι η εννεάχρονη εκπαίδευση των Ελληνοπαίδων είναι υποχρεωτική. Πώς τώρα αναγκάζουν με τις συγχωνεύσεις τους γονείς να μη στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο, με αύξηση της μαθητικής διαρροής από τα σχολεία που θα κλείσουν και που οι μαθητές τους θα πρέπει να ταξιδέψουν 10 και 20 χιλιόμετρα να πάνε στο πλησιέστερο σχολείογιατί εκεί θα φτάσουμε.

Αφού θα είναι πολύ δύσκολο να μετακινούνται οι σημερινοί καλομαθημένοι μαθητές από το ένα χωριό στο άλλο (πριν χρόνια το κάνανε με τα πόδια από και προς τα χωριά), κάτω από άσχημες πολλές φορές καιρικές συνθήκες αλλά και με τόσους κινδύνους που απειλούν τα σημερινά άβουλα παιδιά. Βλέπετε δεν διαθέτουν όλοι οι Έλληνες οικιακές βοηθούς, για να πηγαίνουν και να φέρνουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Χώρια η σπατάλη του χρόνου στις διαδρομές και άλλα πολλά.

Αντί να πηγαίνουμε μπροστά πάμε προς τα πίσω, στα χρόνια τότε που τα παιδιά έφευγαν στα δώδεκα χρόνια τους από το σπίτι για να νοικιάσουν σπίτι στην πόλη που διάθετε Γυμνάσιο για να φοιτήσουν. Κι έστελνε ο πατέρας και η μάνα την τσάντα με τα φαγώσιμα με την τρίκυκλη μηχανή "εκτελούνται μεταφοραί" κάθε βδομάδα και γύριζε πίσω τ' άπλυτα ρούχα τους...

Φαίνεται όμως ότι γενικά όχι μόνο υπάρχει μια τάση αφελληνισμού των Ελληνοπαίδων μέσα στα εκπαιδευτικά προγράμματα, άλλά επιχειρείται και η μη παροχή παιδείας σ' αυτά.

Οι εκπαιδευτικοί δεν πρόκειται να πετύχουν τίποτα πάλι με τις "κινητοποιήσεις" και τις συνδικαλιστικές κραυγές τους. αφού προτάσσουν τους συναδέλφους που θα μείνουν χωρίς δουλειά (κι ανίκανοι να κάνουν οτιδήποτε άλλο για επιβίωση οι "επιστήμονες").

Ως και οι δήμαρχοι που αντέδρασαν έντονα, με τοπικιστικά όμως κριτήρια και μόνο για την έδρα του εναπομείναντος σχολείου, είναι γνωστό από προηγούμενες αντιδράσεις του σε άλλα θέματα τι θα καταφέρουν να κερδίσουν στο τέλος, το αριστερό, το δεξί ή το μακρύ...

Με αυτά και με αυτά τα παιδιά των αυτόχθονων ιθαγενών θα ασχολούνται τώρα οι επικεφαλείς του υπουργείου, που έχουν φροντίσει για άλλη εκπαίδευση των δικών τους παιδιών στα κολέγια και το εξωτερικό;

Εναν απαίδευτο λαό μπορούν ευκολότερα να τον έχουν του χεριού τους και να τον κάνουν ό,τι θέλουν...

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ...

Είναι ευχάριστο το γεγονός ότι η πλειονότητα των νέων που σπουδάζει σήμερα στα ελληνικά ΑΕΙ - ΤΕΙ, προβληματίζεται σοβαρά με την Παιδεία που τους παρέχεται.

Η αγωνία για το μέλλον, η ελάχιστη σύνδεση του πτυχίου τους με την αγορά εργασίας, η απογοήτευση για τη χαμηλής ποιότητας εκπαίδευση που παίρνουν, η δυσπιστία απέναντι στις φοιτητικές (κομματικές) παρατάξεις κ.λπ., είναι μερικά απ' τα βασικά συμπεράσματα μιας πρόσφατης τηλεφωνικής έρευνας του Υπουργείου Παιδείας.

Εκτός από την αρνητική στάση των κομματικών φοιτητικών ομάδων για την εν γένει λειτουργία των ΑΕΙ, στα αρνητικά που επισημαίνονται στην έρευνα είναι και οι ελλείψεις σε υποδομές, η αδιαφορία πολλών εκ των διδασκόντων για φοιτητές και αντικείμενο διδασκαλίας, η διαλυτική επίδραση των συνεχών καταλήψεων, ο αναποτελεσματικός τρόπος διοίκησης των Πανεπιστημίων κ.λπ.

Τα Πανεπιστήμια σύμφωνα με την έρευνα χρειάζονται ριζική αλλαγή.
Οχι απλά άλλη μια μικρή "μεταρρύθμιση" σε κάποιον τομέα.

Να υπάρξει δηλαδή πραγματική ελευθερία έκφρασης έξω από κομματικά φερέφωνα, μαχητικότητα αλλά και έρευνα, αμφισβήτηση αλλά και θέσεις, γνώση αλλά και αξιοπιστία. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι περισσότεροι ερωτηθέντες φοιτητές απαιτούν άμεσες αλλαγές στη δημόσια ανώτατη εκπαίδευση και μάλιστα με οποιοδήποτε κόστος, δείχνουν δε να αδιαφορούν απέναντι στο ενδεχόμενο κοινωνικής αντίδρασης, με το κλείσιμο κάποιων αχρείαστων Σχολών και Τμημάτων...

Εν πάσει περιπτώσει, από την έρευνα αποδεικνύεται ότι το σημερινό Ελληνικό Πανεπιστήμιο δεν είναι σε καμιά περίπτωση αυτό που θέλουν οι φοιτητές. Απλά είναι αυτό που δυστυχώς επιβάλλουν μερικές μειοψηφίες που "δημοκρατικώ τω τρόπω" και συνεπικουρούμενες έξωθεν του Πανεπιστημίου ή έσωθεν, κυριαρχούν!

Η πλειοψηφία των φοιτητών και η ίδια η κοινωνία απαιτεί ένα νέο, ζωντανό, μη κομματοκρατούμενο, αποδοτικό Πανεπιστήμιο με κύρος σπουδών κι ανταγωνιστικό ώς προς τα διεθνή πρότυπα.

Ο ΚΥΡ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΕΤΑΙ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική κωμωδία του Γ. Δαλιανίδη από το 1977.

Ένας παραδοσιακός ταβερνιάρης αναγκάζεται να κλείσει την ταβέρνα του και να υποδυθεί τον πλούσιο επιχειρηματία για χάρη του γιου του, που πρόκειται να παντρευτεί...

Και σε πλήρη οθόνη:
http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-3341189303944257132&hl=el&fs=true

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΝΕΥ ΒΑΣΗΣ...

Μεγάλη πτώση των βάσεων εισαγωγής σε ΑΕΙ-ΤΕΙ φέρνει η κατάργηση του "10" αναφέρουν οι ειδήσεις της μέρας.

Η κατάργηση της βάσης του 10 αποτελεί μια εξαιρετικά κακή απόφαση. Σε μία περίοδο δημοσιονομικής κρίσης η κυβέρνηση διατηρεί σε λειτουργία πανεπιστημιακές σχολές, οι οποίες είναι προφανές ότι δεν έχουν κανένα λόγο ύπαρξης, αντί να προχωρήσει άμεσα σε ένα γενναίο πρόγραμμα καταργήσεων και συγχωνεύσεων.

Πέραν τούτου όμως, εμπεδώνει μία πολύ κακή κουλτούρα στη νεολαία, αυτή της ήσσονος προσπάθειας.

Χαράς ευαγγέλια όμως για τους απανταχού σουβλατζήδες, πιτσαδόρους, καφετζήδες και ιδιοκτήτες γκαρσονιερών και δυαριών. Κάθε πόλη και ΑΕΙ, κάθε χωριό και ΤΕΙ. "Φοιτητής" με 3,4,5 μέσο όρο.

Ολοκληρώνεται έτσι με τον καλύτερο τρόπο η προλεταριοποίηση των αποφοίτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, μέσω της υπερπροσφοράς πτυχιούχων, πολλοί δε των οποίων άνευ γνώσεων.

Οι μακροχρόνιες επιπτώσεις αυτής της επιλογής θα ειναι τρομακτικές για την κοινωνία. Αλίμονο στην χώρα που καταστρέφει τις προοπτικές των παιδιών της με τις μεγαλύτερες δυνατότητες, βάζοντας τα στον σωρό με τα υπόλοιπα που θα μπορούσαν να γίνουν καλοί επαγγελματίες κάπου αλλού, μα όχι αναγκαία και επιστήμονες.

Η συνειδητή απο όλες τις κυβερνήσεις της τελευταίας 20ετίας υποβάθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης συνεχίζεται.

Ένας μορφωμένος και σκεπτόμενος πολίτης δεν εξυπηρετεί τα σχέδια τους γιατί δεν ελέγχεται εύκολα.

Αντίθετα ένας άνθρωπος λίγο μπερδεμένος, λίγο κακομοίρης, λίγο πεινασμένος κλπ. άγεται και φέρεται σε μια αγορά ευέλικτης εργασίας. Ε, ας τον παραμυθιάσουν και με ένα πτυχίο χωρίς αντίκρυσμα, να ανεβάσουν λιγάκι και την ψυχολογία του.

Έτσι κι αλλιώς ο απόφοιτος της υποβαθμισμένης σχολής δεν θα πάρει καμιά καλοπληρωμένη δουλειά στη Goldman Sachs ούτε σε άλλο διεθνή κολοσσό, δεν θα γίνει διπλωμάτης καριέρας, βουλευτής, ούτε φυσικά πρόκειται να απειλήσει τα δικά τους παιδιά στην αυριανή αγορά εργασίας. Άσε που για κάποια χρόνια δεν πρόκειται να καταγράφεται σαν άνεργος στον ΟΑΕΔ, αφού θα "φοιτά" κάπου.

Ακόμη δύο στοιχεία για περαιτέρω προβληματισμό:Η "ανάπτυξη" της περιοχής που με ρουσφέτι απέκτησε επιτέλους τριτοβάθμια σχολή ύστερα από "αγώνες", με έξοδα την οικογένειας κάθε εκάστου φοιτητή, για να αισχροκερδούν ιδιοκτήτες ακινήτων με ενοίκια στα ύψη + ικανό ποσό μηνιαίως ώστε να ξαπλώνουν με τις ώρες σε εκατοντάδες καφετέριες στην σειρά άπλυτοι μαλλιάδες αδέσποτοι και να παραγγέλουν πίτσες κατ' οίκον αφού δεν μπορούν τίποτα άλλο, να συντηρούν μερικές δεκάδες καταγώγια μπαράκια και ν' ανθίσουν οι βίζιτες από άφραγκες σε γενναιόδωρους ώριμους...

Τα φροντιστήρια πανεπιστημιακών μαθημάτων των οποίων ο τζίρος (στις πόλεις με ΑΕΙ-ΤΕΙ) συναγωνίζεται αυτόν των φροντιστηρίων προετοιμασίας. Ένα χαρτί χωρίς αντίκρυσμα είτε λόγω μειωμένης προσφοράς εργασίας είτε, το συνηθέστερο δυστυχώς, λόγω ανεπάρκειας του κατόχου του, είναι όνειδος πρωτίστως για την κοινωνία.

Το κράτος όφειλε (κι εδώ οι ευθύνες δεν είναι αποκλειστικώς χρώματος πρασίνου) να αναπτύξει ένα ολοκληρωμένο σύστημα τεχνολογικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης με πλήρως κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα, στο οποίο θα κατευθύνονταν στην ηλικία των 15 ετών όποιοι έπρεπε κατά την κρίση των καθηγητών τους.

Αυτό γίνεται στις οργανωμένες κοινωνίες.

ΕΝΟΨΙΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ...

Ξεκινούν σήμερα Παρασκευή οι Πανελλαδικές εξετάσεις και οι (θηλυκοί) υποψήφιοι για εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ίσως βρουν χρήσιμη μια πρακτική συμβουλή εν είδη μαντινάδας, που είδα γραμμένη σε τοίχο ενός Λυκείου:

Μια παλιά και δοκιμασμένη πρακτική που ίσως βοήθησε πολύ την άγνωστη μαθήτρια, που πετυχαίνοντας το σκοπό της με άριστα, την έγραψε σε εμφανές σημείο του σχολείου, να διδάσκονται οι επόμενες...

ΤΟ 10ΡΙ ΚΑΙ Η ΠΑΙΔΕΙΑ...

Από φέτος καταργείται η βάση του 10 για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η σχετική ρύθμιση μεταξύ άλλων σημαντικότερων, περιλαμβάνεται στο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας, το οποίο παρουσίασε σήμερα στο Υπουργικό Συμβούλιο η υπουργός Παιδείας...

Αυτή όμως τραβά τις εντυπώσεις κι επισκιάζει τις υπόλοιπες διατάξεις...

Γιατί γεμίσαμε τη χώρα με τμήματα και ιδρύματα τα οποία κανένας φοιτητής δεν ενδιαφέρεται να παρακολουθήσει.

Διορίσαμε και πλήθος καθηγητές, που φοβούνται και αρνούνται την κάθε τους αξιολόγηση.

Ε, πρέπει να βρούμε και τους φοιτητές (τους)...Και πώς το κάνουμε αυτό;
Χαμηλώνουμε τα κριτήρια εισόδου!

Όταν κάθε υπουργός παιδείας που αναλαμβάνει κάνει εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις στο πόδι προκειμένου να δείξει ότι παράγει έργο, τα αποτελέσματα είναι αυτά που βλέπουμε και που ζούμε.

Στο στόχαστρο μπαίνει συνήθως η εισαγωγή στην τριτοβάθμια παιδεία με τις εισαγωγικές εξετάσεις, έναν άχρηστο και ξεπερασμένο θεσμό, που τον διατηρούμε μόνο και μόνον για να συντηρούμε, μέσω των φροντιστηρίων και των ιδιαιτέρων μαθημάτων, την πληθώρα εκπαιδευτικών, που το σύστημά μας δεν μπορεί να απορροφήσει.

Και τώρα μια ρύθμιση που αποθεώνει την ήσσονα προσπάθεια, κατοχυρώνει την ισότητα προς τα κάτω και θωπεύει αυτιά...

Δεν διατηρεί τη βάση του 10 έτσι ώστε να επαναλειτουργήσουν όλες οι σκόρπιες σχολές που ξεφύτρωσαν απρογραμμάτιστα σε κάθε περιοχή με γερό ρουσφέτι, για να πάει στα ύψη το ενοίκιο στις τοπικές φοιτητικές γκαρσονιέρες, ο καφές 5 ευρώ στις καφετέριες, και να καμαρώνει ο δήμαρχος για την τριτοβάθμια εκπαίδευση στη πόλη του...

Όποιες φιλοδοξίες και να έχεις για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, όταν χαμηλώνεις τόσο πολύ τις απαιτήσεις, δε θα αποκτήσεις ποτέ παιδεία υψηλού επιπέδου! Παραπάει το πράμα πλέον στην Ελλάδα. Οι νέοι μας βγαίνουν απαίδευτοι επειδή η εκπαίδευση τους στερεί την γενική μόρφωση και τους ωθεί στην Παραπαιδεία. Το αποτέλεσμα το βλέπει κανείς καθημερινά και παντού.

Τα πανεπιστημιακά φροντιστήρια πρέπει να δουλεύουν . Έχει αναρωτηθεί η υπουργός πως είναι αδύνατον για πολλούς φοιτητές να παρακολουθήσουν τα μαθήματα της σχολής τους αφού δεν έχουν τις βασικές γνώσεις που προαπαιτούνται από το λύκειο;

Και όχι μόνο τα πανεπιστημιακά. Έχει γεμίσει ο τόπος από φροντιστήρια για κάθε λογής εξετάσεις του ΑΣΕΠ, των Τραπεζών, της Σχολής Δημόσιας Διοίκησης και πάει λέγοντας.

Ο 18άρης νεοέλληνας δεν ξέρει πια καλά - καλά ούτε να διαβάζει και περιμένει να πάει σε ένα φροντιστήριο να του ανοίξει το κεφάλι και να μάθει τα πέντε - δέκα θέματα που μπορεί να πέσουν. Στα πανεπιστήμια που οι δάσκαλοι λένε πια ότι χειροτερο επίπεδο φοιτητών δεν έχουν ξαναδει.

Το πρόβλημα στην ελληνική εκπαίδευση δεν είναι ο τρόπος ή οι κλίμακες βαθμολόγησης αλλά το επίπεδο της παρεχόμενης παιδείας και γνώσης και η οργάνωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος.

Η Παιδεία οργανώνεται από πάνω προς τα κάτω. Πρώτα φτιάχνεις καλά πανεπιστήμια και μετά βγάζεις καλούς νηπιαγωγούς, δασκάλους και καθηγητές.
Στη συνέχεια οι καλοί διδάσκοντες διορθώνουν τα κακώς κείμενα στην προσχολική, στην πρωτοβάθμια και στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ακόμα και η δια βίου μάθηση προϋποθέτει καλά πανεπιστήμια για να επανεκπαιδευτούν όσοι χρειάζονται επανεκπαίδευση...

Η συστηματική αποδόμηση του εκπαιδευτικού μας συστήματος εκτός απο την ανικανότητα και ανεπάρκεια των διαδοχικών υπουργών παιδείας μπορεί να έχει και την αιτία του σε μια συνειδητή προσπάθεια απαξίωσης και υποβάθμισης του προκειμένου ίσως να ανοίξει ο δρόμος στην βιομηχανία των ιδιωτικών πανεπιστημίων...

Το λυκειο εχει καταντησει τόπος συνάντησης και πλάκας των μαθητών αφου το απόγευμα εχουν το φροντηστηριο. Βολεμένοι και οι καθηγητές απο το μπάχαλο σου λένε εγω θα βγάλω το φιδι απο την τρύπα;

Με απλά λόγια αποθέωση της ήσσονος προσπάθειας και του ωχαδερφισμού, σε όλες της βαθμίδες.

Στην παιδεία, όπως και στην οικονομία και στα εθνικά θέματα θα έπρεπε να υπάρχουν υπερκομματικές επιτροπές και ενιαία χάραξη στρατηγικής σε βάθος χρόνου από άτομα που κατέχουν άριστα τα αντίστοιχα αντικείμενα και όχι να κάνει ότι του κατέβει ο κάθε μαθητευόμενος υπουργός στο αντίστοιχο υπουργείο του.

ΛΑΔΙ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ. ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ...

Παραγωγή, τυποποίηση και διάθεση έξτρα παρθένου Κρητικού ελαιόλαδου.
Αποσπάσματα από ένα project του ΣΔΕ Κισσάμου.




Μέρος 1ο




Μέρος 2ο

ΕΚΠΑΔΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΒΛΑΣΤΟΙ, ΑΝΤΙ "ΑΣΥΛΑ"...

Για μέρες τώρα η πανεπιστημιακή κοινότητα ασχολείται με το ασήμαντο θέμα του "ασύλου" (όντως ανύπαρκτο αλλού) με καθηγητές και φοιτητές να χοροπηδούν σε κεντρικούς δρόμους για κάτι που δεν αφορά κανέναν σκεπτόμενο πολίτη...

Αντί να ασχοληθούν με άλλα ουσιωδέστερα, όπως πχ η σύνδεση των ιδρυμάτων και του έργου που γίνεται σε αυτά με τις πραγματικές ανάγκες της Ελλάδας, που σημειωτέον βρίσκεται στα πρόθυρα χρεωκοπίας.

Που θα αποφευχθεί η θα καθυστερήσει σημαντικά με την άνθηση της υγειούς, πέρα από διαπλοκές επιχειρηματικότητας, μάλιστα σε ανταγωνιστικούς καινοτόμους τομείς...

Σημαντικές δυνατότητες για τη σύνδεση της επιχειρηματικότητας με την καινοτομία και την έρευνα των πανεπιστημιακών - ερευνητικών φορέων προσφέρουν οι τεχνοβλαστοί ή εταιρείες spin off όπως αποκαλούνται διεθνώς...

Με τον όρο τεχνοβλαστό εννοούμε μια επιχείρηση τεχνολογικής βάσης η οποία προέρχεται από ένα ακαδημαϊκό ή ερευνητικό ίδρυμα το οποίο στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του έχει δημιουργήσει ένα νέο προϊόν ή υπηρεσία και μπορεί να την αξιοποιήσει εμπορικά δημιουργώντας μια εταιρεία σε συνεργασία με ιδιωτικούς φορείς. Στην εταιρεία αυτή συμμετέχει το ίδρυμα ή οι εργαζόμενοι ή οι ερευνητές.
Από τη δεκαετία του '80 άρχισε να παρατηρείται διεθνώς μια σημαντική ανάπτυξη αυτού του είδους των εταιρειών οι οποίες έδωσαν τη δυνατότητα στα πανεπιστήμια να αξιοποιήσουν πατέντες που αφορούσαν τεχνολογίες αιχμής.

Στην Ελλάδα η πρώτη περίοδος χρηματοδότησης τεχνοβλαστών ξεκίνησε από το Γ' ΚΠΣ οπότε χρηματοδοτήθηκαν κάποιες τέτοιες εταιρείες, ενώ - όπως ανέφερε - στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ αναμένεται να υπάρξει συνέχεια.

Η πιο σημαντική περίπτωση εταιρείας spin off στην Ελλάδα είναι η Forthnet η οποία δημιουργήθηκε στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας με τη βοήθεια του Ινστιτούτου Πληροφορικής και η οποία ξεκίνησε από ένα εργαστήριο το οποίο παρείχε τη σύνδεση με το ίντερνετ και μετεξελίχθηκε ουσιαστικά σε ένα όμιλο εταιρειών που απασχολεί εκατοντάδες εργαζόμενους, συνεισφέρει στην τοπική και εθνική οικονομία και επιπλέον στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Την τελευταία δεκαετία έχουν αναπτυχθεί περίπου 30 τέτοιες εταιρείες. Κάποιες από αυτές είναι επιτυχημένες και άλλες προσπαθούν να βρουν ακόμα τον δρόμο τους. Το πρόβλημα είναι ότι οι μηχανισμοί ενδιάμεσης στήριξης δεν είναι καλά αναπτυγμένοι, ενώ οι εταιρείες που χρηματοδοτούν αυτές τις δραστηριότητες ακόμα δεν έχουν ένα επίπεδο ωριμότητας ώστε να πάρουν το ρίσκο και να χρηματοδοτήσουν τέτοιες δραστηριότητες.

Η δημιουργία νέων επιχειρήσεων με καινοτόμα χαρακτηριστικά όπως είναι οι spin off γίνεται ακόμα πιο επιτακτική και επιβεβλημένη δεδομένου όπως όπως είπε τη συνεχώς μειούμενη ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, την ανάγκη σύνδεσης της έρευνας που παράγεται στα εκπαιδευτικά ιδρύματα με την πραγματική αγορά και τον πραγματικό επιχειρηματικό κόσμο καθώς και με τη συνεχή μείωση της επιχειρηματικότητας των νέων επιστημόνων σε εθνικό επίπεδο...

Το πανεπιστημιακό άσυλο νοείται μόνο κατά τη διάρκεια μαθημάτων, όταν διακινούνται ιδέες. Μόνο στην Ελλάδα έχει αποκτήσει χωροταξική σημασία. Το σύνολο των Πανεπιστημίων παραδόθηκε στην πικοιλώνυμη χαζοχαρούμενη Ελληνική Αριστερά για νάχει να παίζει.Όμως τα παιχνίδια αυτά δεν είναι για αστείο, τα αποτελέσματά τους φαίνονται πολύ αργότερα και είναι τραγικά. Ό,τι βλέπουμε και δε βλέπουμε σήμερα στην κατάσταση των Πανεπιστημίων αλλά και το επίπεδο των πτυχιούχων είναι ακριβώς αποτέλεσμα των πρακτικών που επικράτησαν στην Ανώτατη Εκπαίδευση μετά το 74.

Οι πραγματικοί σημερινοί φοιτητές κι αυριανοί επιστήμονες στην ελεύθερη αγορά ή ερευνητές, έρχονται στο Πανεπιστήμιο για να σπουδάσουν αναζητώντας γνώση, όχι για να το διοικήσουν αναζητώντας κατοπινή πολιτική βολή, ή να καταστρέψουν αν δεν τους βγαίνει αλλιώς...

Κοιτάζουν το μέλλον τους κι αφήνουν την οπισθοδρομική Αριστερά να ψευτοκλαίει που θα χάσει τα πόστα και τη στρατολόγηση νέων μελών - κομματικών τεμπελχανάδων. Γιατί στην πράξη το άσυλο έχει προ πολλού καταργηθεί.

MONEY SHOW 2009...

Η "ACANTHUS PRODUCTIONS" θα είναι παρών στο Money Show 2009 που διοργανώνεται στο Athens Hilton Hotel το Σαββατοκύριακο 19 - 20 Δεκεμβρίου.

Στο μεγαλύτερο πολυσυνέδριο στην Ν.Α. Ευρώπη που για 19η συνεχή χρονιά συγκεντρώνει το ενδιαφέρον χιλιάδων συνέδρων και επισκεπτών του οικονομικού, πολιτικού και κοινωνικού status της χώρας.

Εκτός την απαραίτητη περιήγηση μου στους χώρους και τα events του Money show, θα παραβρεθώ σε δυο διαφορετικά πρωτοποριακά σεμινάρια ιδιαίτερης επικαιρότητας και αποτελεσματικότητας, με τον φίλο μου (εξ ου και η πρόσκληση), κορυφαίο εκπαιδευτή Άκη Αγγελάκη LLM, SAC Dip. Authorized Trainer & Counselor, Εκδότη, Συγγραφέα 17 βιβλίων ως τώρα, Σύμβουλο Επιχειρήσεων.

Όπου θα αναλυθούν οι δεξιότητες (Skills for Success) επαγγελματικής επιτυχίας και η νέα φιλοσοφία που χρειάζεται να έχει κάθε επιχειρηματίας ή επαγγελματίας στον 21ο αιώνα, ώστε να επιβιώσει νικηφόρα σε περίοδο οικονομικής κρίσης, ανασφάλειας κι αβεβαιότητας και να αυξήσει θεαματικά τα παραγωγικά του αποτελέσματα, με πλήθος εφαρμόσιμες και ιδιαίτερα φιλοσοφημένες στρατηγικές, πρακτικές και τεχνικές που κυριολεκτικά ανατρέπουν όλα όσα οι μετριότητες μέχρι σήμερα ισχυρίζονται!

Μπορεί να αναφερθώ για λίγο στις δικές μου "Νο Budget Productions" που επινόησα σε περίοδο ανάγκης...

Για να βρεθούμε και να τα πούμε από κοντά αφού τώρα πια με ξέρετε και με αναζητάτε καθημερινά, μπορείτε να με συναντήσετε το

Σάββατο 19 Δεκεμβρίου, ώρες 18:00 - 20:00 μμ Ξενοδοχείο Athens Hilton, αίθουσα «Τερψιχόρη Α» και την

Κυριακή 20 Δεκεμβρίου, ώρες 14:00 - 16:00 μμ Ξενοδοχείο Athens Hilton, αίθουσα «Τερψιχόρη A» ή στο

γεύμα που θα δοθεί τιμής ένεκεν για όλους τους παρευρισκόμενους μετά την λήξη του δεύτερου σεμιναρίου.


ΣΗΜ: Η συμμετοχή και στα 2 σεμινάρια είναι ελεύθερη για τους επισκέπτες.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: ΗΛΙΑΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΔΗΛΑΤΟ...

Επίδειξη του ποδηλάτου του Ήλιου και μαθήματα ασφαλούς κυκλοφορίας με ποδήλατο.

Από τους ενήλικες μαθητές του ΣΔΕ Κισσάμου προς μικρούς μαθητές Δημοτικών Σχολείων των Χανίων...

Στο πλαίσιο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος.

Μέρος 1ο

http://www.youtube.com/watch?v=QxexCPeh41A

Μέρος 2ο

http://www.youtube.com/watch?v=nZrFeLI7wco

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2009...

Αν και δεν ισχύει όπως διαπιστώνουν μετά τις σπουδές οι πτυχιούχοι, μια θέση σε ΑΕΙ ή ΤΕΙ εξακολουθεί να θεωρείται ως απαραίτητο εισιτήριο για μια αυριανή επιτυχημένη καριέρα στην κοινωνία.

Για τον λόγο αυτό κάθε χρόνο, αυτή η περίοδος των εξετάσεων για εισαγωγή σε ΑΕΙ και ΤΕΙ στιγματίζει με ψυχοκοινωνικό τραύμα χιλιάδες αγόρια και κορίτσια και μαζί χιλιάδες μαμάδων, μπαμπάδων και συγγενών που καίγονται κυριολεκτικά μαζί με τα δικούς τους υποψήφιους στην προσπάθεια να βρουν το κλειδί που θα ανοίξει την δήθεν "μαγική πόρτα" των ΑΕΙ και των ΤΕΙ.....

Οι πανελλαδικές εξετάσεις του 2009 ξεκινούν σήμερα Τρίτη 5 Μαϊου για τους αποφοίτους των ΤΕΕ, ΤΕΛ και Ναυτικών Λυκείων, και στο χορό μπαίνουν τα σχεδόν εκατό χιλιάδες παιδιά των Γενικών Λυκείων και των ΕΠΑΛ την Παρασκευή 15 Μαίου.

Δεν είναι δυνατόν βέβαια ν' απορροφηθούν όλοι οι υποψήφιοι στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, πόσο μάλλον στην σχολή της πρώτης επιλογής τους, η κατάσταση είναι τέτοια που γνωρίζουμε όλοι εκ των πρότερων ότι κάποιες χιλιάδες παιδιών θα αποτύχουν.

Πολλές φόρες βλέπουμε να εισάγονται σε ΑΕΙ και ΤΕΙ άτομα που ήταν καλοί αλλά όχι εξαιρετικοί μαθητές στο Λύκειό τους, στις εξετάσεις προσήλθαν μέτρια προετοιμασμένα, αλλά που διέθεταν αρκετή αίσθηση χιούμορ και είχαν μια ψυχική και σωματική χαλάρωση, την στιγμή που αποτυγχάνουν παιδιά, τα οποία ήταν πολύ καλά προετοιμασμένα, αλλά την τελευταία στιγμή έχασαν τον ψυχικό έλεγχο και υπέστησαν τις καταλυτικές συνέπειες του άγχους...

Γιατί, αναμφισβήτητα, όταν τα τυλίξει το άγχος, η απόδοσή τους θα πέσει κατακόρυφα, και μέσα στην απόγνωση του συναισθήματος του πανικού η μνήμη και η κριτική τους ικανότητα θα εκμηδενισθούν, τη στιγμή που θάπρεπε να ήταν στο μέγιστο. Φταίει και το τρακ της πρώτης μέρας/ημερών καμμιά φορά, αφού αυτή τη στιγμή εκτονώνεται η πίεση των 3 χρόνων του λυκείου...

Δεν είναι λίγα τα παιδιά, που έγραψαν χαμηλά στο πρώτο μάθημα και στη συνέχεια πήγαν πολύ καλά στα υπόλοιπα, χωρίς άγχος και ηττοπάθεια, με αποτέλεσμα να περάσουν σε κάποια από τις αρχικές τους επιλογές.

Και για όσα δεν περάσουν, δεν εξαντλείται βέβαια εκεί ο επαγγελματικός προσανατολισμός και οι επιλογές τους...

Απαιτείται τότε όμως, ιδιαίτερη προσοχή γιατί όταν ένα παιδί αποτυγχάνει έχει διπλή την αίσθηση της αποτυχίας, πρώτα γιατί απέτυχε και μειώνεται το εγώ του απέναντι σε συμμαθητές και συμμαθήτριες, και ύστερα γιατί έχει την υποκειμενική αίσθηση ότι πρόδωσε τους γονείς του, ότι δεν στάθηκε άξιο για τους κόπους και τους μόχθους, για τα έξοδα και την αγωνία τους...

Τότε χρειάζονται οι γονείς που θα σκύψουν πάνω από τα παιδιά τους με φροντίδα και τρυφερότητα και θα τους δώσουν να καταλάβουν ότι όχι μονό δεν πολεμούν μόνα τους στη ζωή (μια μάχη μόνο είναι άλλωστε και οι εξετάσεις αυτές, θ' ακολουθήσουν κι άλλες πολλών λογιών σε πολλούς τομείς), αλλά και ότι η δικιά τους αγάπη προς αυτά δεν εξαρτάται ούτε και κινδυνεύει από μια πιθανή αποτυχία τους φέτος.

Και μάλιστα να το κάνουν αυτό με τέτοιο τρόπο, ώστε να μη φανεί ως επιπόλαια και επιφανειακή κάλυψη μιας πραγματικότητας που δεν υπάρχει ότι δηλαδή είναι ψέμα...

Κουράγιο παιδιά, γονείς και λοιποί συγγενείς και...καλή επιτυχία!

ΜΙΑ ΖΩΗ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ...

Με συνεχόμενο για χρόνια σπρώξιμο από (όλων των ειδών) τα φροντιστήρια, χαρακτηρίστηκε η εκπαίδευση του Θανα-Σάκη.

Πέρασε από όλες τις βαθμίδες υποβοηθούμενος γιατί από μόνος του, ούτε το δημοτικό δεν θάχε ξετελέψει ακόμη που λέει ο λόγος.
Να πω πως τα χρόνια που εγώ κι αυτός πηγαίναμε στο δημοτικό, υπήρχαν εξετάσεις στην πέμπτη κι έκτη τάξη όταν εμείς είμασταν στην τετάρτη, (είμαστε δεκάχρονοι και υπήρχαν στις τελευταίες τάξεις δεκαπεντάρηδες και δεκαεφτάρηδες που έμεναν συνεχόμενες χρονιές) κι όσοι συνέχιζαν στο γυμνάσιο έδιναν εισαγωγικές εξετάσεις μετά το δημοτικό, που καταργήθηκαν μόλις ένα χρόνο πριν να πάμε κι εμείς...

Σταθήκαμε τυχεροί από μια πλευρά, εμένα δεν με απασχολούσε καθόλου ούτε έλπιζα πως θα πλήρωνε η οικογένεια έξτρα για την εκπαίδευση μου, μα ο γέρος του Θανα-Σάκη φρόντιζε από νωρίς...

Για να μην ρεζιλεύεται ο γιος του στην γειτονιά που από την τετάρτη τάξη γύρευε φροντιστήρια (τότε στην συνείδηση του κόσμου αυτά ήταν για όσους "δεν έπαιρναν τα γράμματα" κι ήταν υποτιμητικό να γραφτεί κανείς σε τέτοιο, εξαιρούνταν και συγχωρούνταν μόνο όσοι στόχευαν σε δύσκολη πανεπιστημιακή σχολή), πήγαινε δάσκαλος στο σπίτι κρυφά, πότε ένας από μακρινό στην γειτονιά ιδιωτικό σχολείο, πότε ένας συγγενής του φοιτητής, που τον βοηθούσαν με τα μαθήματα του δημοτικού.

Στο γυμνάσιο έκανε φροντιστήριο σε ορισμένα μαθήματα μόνο, όσα δυσκολευόταν και δεν καταλάβαινε, συστηματικά τα ξεκίνησε στο λύκειο όπου έκανε άλλο ένα εξάωρο σε δαύτα πέρα απ' αυτό που σχολείου.

Παρόλη την ακριβοπληρωμένη βοήθεια των φροντιστηρίων και των ιδιαίτερων που έκανε για 3 χρόνια, δεν μπήκε σε κάποια σχολή σε αντίθεση με μένα που ποτέ δεν παρακολούθησα ούτε λεπτό φροντιστηρίου, όχι ώρα ολόκληρη, αφού ποτέ δεν θα τη πλήρωνε κανείς...

Ούτε την δεύτερη χρονιά τα κατάφερε, ο γέρος του αποφάσισε να τον στείλει στο εξωτερικό για σπουδές.

'Αλλο πάλι φροντιστήριο για προετοιμασία τώρα, "ειδικό" τάχα για το συγκεκριμένο πανεπιστήμιο που ήθελε να πάει. Μπήκε και για τα τρία επόμενα χρόνια δεν το σταμάτησε όποτε ερχότανε στο σπίτι του, για να έχει λέει επαφή με την σχολή, το αντικείμενο σπουδών του κι επιπλέον σημειώσεις να διαβάζει...
Του δώσανε εντέλει και τα θέματα των εξετάσεων και κατάφερε ο Θανα-Σάκης να γυρίσει πίσω με πτυχίο στην ώρα του...

Ξανάφυγε αμέσως σε λίγους μήνες για μεταπτυχιακό όπως τον "συμβούλεψαν" από το φροντιστήριο που ήταν πια μόνιμος μαθητής κι εκείνος πλειοδοτώντας είπε να πάρει 2 τέτοια "χαρτιά".

Στον στρατό δεν χρειάστηκε σπρώξιμο, εξάμηνη θητεία έκανε σε μεγάλη ηλικία, βοηθητικός στα μαγειρεία την έβγαλε, τι άλλη ειδικότητα να προλάβει να πάρει σε τόσο διάστημα...

Τώρα έμενε να αναγνωρίσουν κι εδώ τα χαρτί του, που "αποκτήθηκε στην αλλοδαπή" όπως του είπαν από το τότε ΔΙΚΑΤΣΑ, άλλες εξετάσεις πάλι και πριν απ' αυτές φυσικά φροντιστήρια ξανά, αφού έτσι είχε συνηθίσει από τα παιδικά του χρόνια.
Κατάφερε να το αναγνωρίσει επίσημα, του έμενε τώρα επιτέλους να το αξιοποιήσει...

Με διορισμό στο Δημόσιο βέβαια, αφού στην ελεύθερη αγορά δεν χωρούν φροντιστήρια και σπρωξίματα. Χωρούν όμως στις εξετάσεις και τα τέστ δεξιοτήτων του Δημοσίου και μάλιστα πολλά, όπως διαπίστωσε ο Θανα-Σάκης από σχετικές καταχωρήσεις σε εφημερίδες που έπιαναν σελίδες ολόκληρες.
Διάλεξε ένα νέο φροντιστήριο από τα πολλά που προσφερόταν, κάποιο που "εγγυόταν" τον διορισμό του όπως έλεγε και κάθισε για μια ακόμη φορά στα θρανία σε προχωρημένη ηλικία.

Δεν ήταν μόνος, πολλοί/ές τον συντρόφευαν στις προσπάθειες του να κατανοήσει την ύλη που ζητούσαν τα τέστ και ποτέ δεν είχε διδαχτεί, μοιραζόμενοι το κοινό τους όραμα να βολευτούν σε σίγουρη και μόνιμη θέση. Για αυτή τη θέση δεν τους ένοιαζε να δώσουν προκαταβολικά 3 από τους μελλοντικούς μισθούς τους στον φροντιστή για λίγο καιρό εντατικά μαθήματα προετοιμασίας.

Έτσι οπλισμένος με γνώσεις ο Θανα-Σάκης πήγε μια μέρα κι έδωσε εξετάσεις για διορισμό. Δεν ξέρει ακόμη τ' αποτελέσματα να μου πει τι ξετέλεψε...

Τόσα χρόνια όμως παρα-παιδείας, όξυναν τελικά το μυαλό του, ώστε να μπορεί τώρα πια να υπολογίζει με αρκετή ευκολία τα λεφτά που στοίχισε στον γέρο του η εκπαίδευση του, αφού δικά του δεν έχει βγάλει ακόμη.

Είναι το ίδιο ποσόν που θα του εξασφάλιζε ένα μεγάλο πολυτελές εμπορικό, μια δική του δουλειά να κονομά από την πρώτη κιόλας μέρα, από τα 20 του μόλις χρόνια και σήμερα να ήταν πλούσιος και σεβαστός στην πόλη, αντί ένας ακόμη πτυχιούχος - άνεργος που προσπαθεί να μπεί κάπου ενώ περνούν τα χρόνια.

ΠΡΟΫΠΗΡΕΣΙΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ...

Τελείωσες επιτέλους την εκπαίδευση. Πέρασες από όλες τις βαθμίδες επιτυχώς.

Παράλληλα έμαθες ξένες γλώσσες.. Απόκτησες και γνώσεις πληροφορικής, όπως απαιτεί η σημερινή δικτυωμένη εποχή. Φρόντισες να πιστοποιήσεις αυτές τις γνώσεις, πληρώνοντας πανάκριβα κάποια άχρηστα πιστοποιητικά. Για να λειτουργούν και οι πολυάριθμες σχολές του είδους που ξεφύτρωσαν και προστέθηκαν στην παρασιτική «παιδεία».

Εκπλήρωσες και τις υποχρεώσεις σου προς την πατρίδα, αν είσαι αρσενικός.

Και τώρα, η μεγάλη σου στιγμή: Να βγείς στην παραγωγή, να εργαστείς, να προσφέρεις στην κοινωνία αυτά που έμαθες, να κερδίσεις τα λεφτά που πάντα ήθελες.

Δεν κληρονόμησες τίποτα, ούτε ένα μικρό μαγαζάκι στην γειτονιά σου να γίνεις νοικοκύρης άνθρωπος, δεν κατάφερε ο γέρος σου να σε χώσει στο δημόσιο, να «βολευτείς», χρειάζεται να ψάξεις εσύ:

Διαβάζεις :
XXXXXX Leader Company is currently seeking a candidate to cover a position.
Qualifications:
A University degree, while a post graduate degree will be considered as asset.
PC Literate with with very good knowledge of MS Office.
Excellent knowledge of both Greek and English languages.
Excellent interpersonal and communication skills, with particular emphasis on writing abilities.
Creativity and Adaptability.
Capable of working under pressure and managing complexity.
Good knowledge of the important players in the market in Greece.
Target-oriented, leadership, ambition towards the development of a managerial career, commercial skills, relational and analytical skills, are the features that complete the requested profile.
Good looking athletic physique.
Completed military services (for male candidates).
Up to 28 years old
At last 5 years of working experience, preferably in same responsible position.

Αφού κατάφερες και το διάβασες, με τις γνώσεις και τα προσόντα που απόκτησες όλα σου τα χρόνια, βλέπεις ένα τείχος να σου κόβει τη φόρα. Δεν πρόβλεψες να έχεις προϋπηρεσία, να διαπρέψεις στο κλάδο, προτού τολμήσεις να αποταθείς σε αυτή την εταιρεία για πρόσληψη. Έτσι νόμιζες πως θα σε παίρνανε, χωρίς εξειδίκευση, να σε εκπαιδεύσουν αυτοί, να μάθεις την δουλειά και κατόπιν να φύγεις, να δουλέψεις για κάποιους άλλους, εν δυνάμει ανταγωνιστές τους;

Κι όμως, αυτό που αρνούνται να σου κάνουν, να σου μάθουν δηλαδή κάποια πράγματα για αυτούς και την δουλειά τους, ζητούν να τα έχει κάνει κάποιος άλλος πρωτύτερα. Να σε ετοιμάσει αυτός και να πάς να δουλέψεις, να προσφέρεις, να σαρώσεις την αγορά για αυτούς. Να προδώσεις τον μέντορα σου, που σε εισήγαγε στην πιάτσα και περάσατε πολύ καιρό μαζί, μέχρι να σταθείς στα πόδια σου.
Αυτόν που πήρε το ρίσκο να σε δοκιμάσει, να σου δώσει μια ευκαιρία...

Να βρεθείς σε ένα καινούριο περιβάλλον, με άγνωστους ανθρώπους που μπορεί να σε βλέπουν κι εχθρικά για τις δικές τους θέσεις, κι επιπλέον να κάνεις τα ίδια πράγματα, στον ίδιο τομέα που ήσουν και πριν, ξεκινώντας όμως από την αρχή!

Να αμείβεσαι «αναλόγως προσόντων» και ζήλου, να φθείρεσαι συνεχώς στο κυνήγι του bonus, να παρακολουθείς και να προλαβαίνεις τον ανταγωνισμό...

Να καλύψεις το δικό τους κενό που δεν προβλέπουν εκπαίδευση on the job στο προσωπικό τους, δεν αναπτύσσουν ένα σύστημα δίκαιης αξιολόγησης κι αμοιβών, δεν δίνουν ευκαιρία σε νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας, δεν...δεν....

Και προπαντός να πληρώνεις την αρτηριοσκλήρωση του όλου εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας σου που δεν εξελίσσεται, είναι αποκομμένο από τις ανάγκες τις αγοράς και της εποχής, δεν προσφέρει την απαραίτητη πρακτική εξάσκηση συνδεδεμένο με τις επιχειρήσεις που καλούνται να απορροφήσουν τους απόφοιτους μετά, δεν αφήνει την κάθε σχολή να αναζητήσει μαζί με τον υποψήφιο τα κατάλληλα κριτήρια για την εισαγωγή κι εξέλιξη στον τομέα της, δεν παίρνει τον ικανό μα τον βαθμοθήρα, οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί δεν έχουν δουλέψει ΠΟΤΕ στην παραγωγή προτού διδάξουν άλλους (με ποια πραγματικά προσόντα κι εμπειρία άραγε;) κι άλλες του αδυναμίες.

Αν άλλαζαν τα παραπάνω κακώς κείμενα της εκπαίδευσης κι αναζήτησης εργασίας, δεν θα σ' ένοιαζε ποιος φορέας θα το έκανε, Δημόσιος ή Ιδιωτικός.