ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΣΗΡΙΑΛ "ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ"...

Άλλη μια επανάληψη του προσφιλούς σήριαλ της μεταπολίτευσης, έλαβε χώρα και μόλις τελείωσε στον χώρο του εκπαιδευτικού (έτσι το οραματίστηκε ο ευεργέτης που πλήρωσε την δημιουργία του) ιδρύματος και στους γύρω δρόμους...

Τώρα μετρά τα αποκαΐδια και υπολογίζει τις ζημιές, το Ελληνικό κράτος επίσημα. Συνηθισμένο πια σε τέτοια στην καθιερωμένη ημερομηνία, που μόνο εδώ τυχαίνει να επαναλαμβάνονται τα ίδια κι απαράλλακτα χρόνο με τον χρόνο.

Ένα κράτος που δεν είναι μπανανία, μπορεί σε λίγα λεπτά να καταστείλει ταραξίες που αποκλείονται σε χώρο, ή σε μια μικρή αστική περιοχή. Η λογική απλώς της απώθησης όπως συμβαίνει σε διαδηλώσεις, είναι άκαιρη και ύποπτη ως διαταγή δράσης.

Ας σταματήσει το δούλεμα. Μια - δυο μάνικες με πίεση νερού της πυροσβεστικής να τους κάνουν μούσκεμα και να σβήνουν αμέσως τις μολότοφ είναι μια πρώτη, απλή και οικονομική λύση. Αλλά τότε θα πλευριτώσουν οι κουκουλωμένοι μπούληδες και θα κρυολογήσουν, οπότε δεν θα είναι και αύριο εκεί...

Δήθεν αντιεξουσιαστές, δήθεν αναρχικοί, δήθεν "συλλογικότητες" και λοιποί αριστερίζοντες βλαμένοι. Που υποδύονται τους οργισμένους επαναστάτες για να λαμπαδιάζουν ό,τι μπορεί να αρπάξει φωτιά, να καταστρέψουν δημόσια και ιδιωτική περιουσία, να τα κάνουν όλα λίμπα και τον λογαριασμό να τον πληρώνουμε πάντα εμείς...

Ποιός τους ενθαρρύνει και τους παροτρύνει να πράττουν ενάντια στο έθνος, το κράτος, τα σύμβολα, τους θεσμούς, την κοινωνία τους συνανθρώπους;

Αν μάθει από νωρίς στο σπίτι και το σχολείο το παιδάκι το εύπιστο όχι να καίει την σημαία αλλά να την προσκυνά, τότε όσοι εφηβικοί και μεταεφηβικοί δαίμονες και να μπουν μέσα του τα δημόσια κτίρια θα τα σέβεται ...

Το φαινόμενο θα εκλείψει όταν θα γίνει κοινή συνείδηση ότι το να καταστρέφεις ξένη και δημόσια περιουσία, δεν είναι δικαίωμα. Είναι έγκλημα. Κάποιος πρέπει να πει σ' αυτά τα παιδιά ότι το να καταστρέφεις δεν είναι μαγκιά. Είναι το πιο εύκολο. Μαγκιά είναι να δημιουργείς.

Αλλά ποιος;

Αφού εδώ που μένω βλέπω τακτικά συγκεκριμένους δάσκαλους και καθηγητές να πρωτοστατούν σε επεισόδια και ταραχές που οι ίδιοι πρωτύτερα σκέφτηκαν σχεδίασαν και υλοποίησαν, καλώντας μάλιστα και τον κόσμο να συμμετέχει στους "αγώνες" τους. Με κάθε αιτία κι αφορμή, δίκαιη ή παράλογη, κάθε λίγες μέρες στους δρόμους βρίσκονται αφού ο μισθός πέφτει κανονικά.

Συμμετέχουν και μερικοί άπλυτοι κουρελιάρηδες "αναρχικοί", που δεν θα επαρκούσαν για ταραχές αν κατέβαιναν μόνοι τους. Και για αρκετούς γονείς μαθητών πέρα βρέχει. Και πάντα οι πρωταίτιοι αθωώνονται πανηγυρικά, αν τυχόν συλληφθούν μερικοί από σπόντα.

Δεν είμαι προφήτης, μα μπορώ να περιγράψω ακριβώς και με λεπτομέρειες τι θα (ξανα)συμβεί σε δυο βδομάδες από τώρα, σε άλλη μια ακόμη μαθητική "επέτειο" που οι ίδιοι καθιέρωσαν να "γιορτάζουν" αρχές Δεκέμβρη. Το έχω ξαναδεί επίσης κι αυτό, το νέο σήριαλ που τώρα είναι ακόμη στα πρώτα του γυρίσματα...

Δυστυχώς με αυτούς τους άβουλους πολιτικούς που έχουμε τις τελευταίες δεκαετίες πέρα από κόμματα και χρώματα, βλέπω μέχρι και τα εγγόνια μου να είναι στο ίδιο έργο θεατές.

Γιατί είναι πολιτικό το θέμα και η αστυνομία αν πάρει κάποτε τις ανάλογες εντολές ξέρει να κάνει την δουλειά της ή ελπίζω να είναι σε θέση να...

ΟΠΟΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ;

Η παρακάτω αγγελία δημοσιεύτηκε σε τοπική εφημερίδα της ηπειρωτικής Ελλάδας:

«Νέος 23 ετών αναζητά οποιαδήποτε θέση εργασίας. Γνώστης μαγειρικής, ζαχαροπλαστικής.
Εμπειρία πρατηρίου υγρών καυσίμων, χειρωνακτικές εργασίες. Εμπειρος στο τραγούδι και τα μουσικά όργανα. Γνώσεις Η/Υ, αγγλικά με πτυχίο και γερμανικά. Δίπλωμα οδήγησης Ι.Χ. και μοτοσυκλέτας. Εχω και άλλες γνώσεις στον επαγγελματικό τομέα».

Μέσα σε 40 λέξεις όλη η αγωνία ενός νέου ανθρώπου να βρει εργασία.

Με κάθε τρόπο, όπου είναι δυνατόν, για όποια δουλειά μπορεί να κάνει. Ολη η σύγχρονη Ελλάδα μέσα από τις 40 λέξεις ενός νέου...

Από την καθόλου εργασία, στην ημιαπασχόληση, στην ελαστική εργασία, στα πεντάωρα, στη μισή εργασία και στη μισή ζωή.

Χώρια ο παράλληλος αγώνας για να μαζέψει ακόμα περισσότερες εμπειρίες, να συγκεντρώσει πτυχία, βεβαιώσεις, σεμιναριακές παρουσίες, εργασιακές εμπειρίες, μάστερ, μεταπτυχιακά και να καταλήξει αν τον επιλέξουν, στην κιμαδομηχανή της αγοράς.

Σε ένα διαρκές κυνήγι, στο οποίο όμως δεν είναι ο κυνηγός, αλλά το θήραμα στη ζούγκλα της "ελεύθερης" αγοράς.

Η ΣΤΡΟΦΗ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική κοινωνική ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη, από το 1982.

Η Χαρούλα και η Στέφη μαζί με τους φίλους τους, το σκάνε από τα σπίτια τους στο Ναύπλιο και πηγαίνουν στην Αθήνα. Οι φίλοι τους θα φυλακιστούν και αυτές θα πιάσουν δουλειά σε μπαρ, όπου η Χαρούλα θα γνωρίσει τον Πάνο. Μαζί θα αρχίσουν και τα ναρκωτικά...

ΝΟΜΟΣ 4000 (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ο Nόμος 4000 ψηφίστηκε από την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1958 και ήταν ο νόμος που καθόριζε την αντιμετώπιση των νεαρών ταραχοποιών, που ήταν γνωστοί ως τεντιμπόις.

Με βάση το νόμο, τιμωρούταν η εξύβριση. Η αστυνομία συνελάμβανε όσους νεαρούς έριχναν γιαούρτι ή φρούτα σε ηλικιωμένους και γυναίκες και τους οδηγούσε στο κρατητήριο, όπου γινόταν σε αυτούς κούρεμα με την ψιλή και τους έσκιζαν τα ρεβέρ από τα παντελόνια τους. Ο νόμος ήταν αμφιλεγόμενος και προήγαγε τη διαπόμπευση. Επίσης όριζε ότι θα ασκούταν δίωξη και εναντίον των γονέων των ανήλικων ταραξιών.

Ο Νόμος 4000 άρχισε να εφαρμόζεται στις 3 Σεπτεμβρίου του 1958, όταν τέσσερις νεαροί που είχαν προβεί σε πράξεις εξύβρισης, διαπομπεύτηκαν στους δρόμους της Αθήνας, κουρεμένοι σύρριζα και δεμένοι με χειροπέδες...

Η ομώνυμη ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη από το 1962, παρουσιάζει το νόμο και την εφαρμογή του. Ένα περιστατικό στο σχολείο αναγκάζει τον γυμνασιάρχη να αποβάλει το Γιώργο και την παρέα του...

ΕΧΕΙ Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ...

Έχει ο χορός τη δύναμη
ανθρώπους να ενώνει,
να δίνει κέφι και χαρά...
να τους ενδυναμώνει.

...Να διασκεδάζει τους λαούς,
να τους συμφιλιώνει!

Επιλεγμένα αποσπάσματα από το διεθνές φεστιβάλ χορού νέων, που έγινε το καλοκαίρι 2010 στο θέατρο ανατολικής τάφρου στα Χανιά, με την συμμετοχή παραδοσιακών χορευτικών συγκροτημάτων από την Ελλάδα και το Μεξικό, με την συμβολή της ΙΜΚΑ.

Το φεστιβάλ σημείωσε επιτυχία, παρά την αρνητική επίδραση κάποιων από το εθνικό αρχείο χορού, που εισχώρησαν ετσιθελικά και αναστάτωσαν την όλη διοργάνωση και κατόπιν προσπάθησαν μάταια να εμποδίσουν και την προβολή αυτού του βίντεο, που περιληπτικά δείχνει σε λίγα μόνο λεπτά όλα όσα διαδραματίστηκαν στο φεστιβάλ...

Κι αυτό κόντρα στην επιθυμία των διοργανωτών και των λοιπών συμμετεχόντων παραδοσιακών συλλόγων που θέλουν να προβληθεί και να έχουν πρόσβαση κι αυτοί και το κοινό στην δουλειά που έκαναν κείνο το βράδυ στα Χανιά, πράγμα ανεξήγητο να εμποδίζεται από οποιοδήποτε, πέρα των ιδιοτελών (μικρο)συμφερόντων του...

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ...

Βαρέθηκα να ακούω για την εξαγριωμένη νεολαία του χαβαλέ, του φραπέ και του χασισιού, για τους 15αρηδες των φροντιστηρίων που τάχα δεν αντέχουν άλλο.

Από μικρό παιδί ακούω για την γενιά του Πολυτεχνείου (ήμουν 7 τότε), για την γενιά των καταλήψεων πολύ μετά έχοντας τελειώσει με τα σχολεία κάθε βαθμίδας πια, για τα σημερινά 15χρονα της τυφλής καταστροφής. Όπου οι μπάχαλοι την πέφτουν στα ΜΑΤ, αυτά την πέφτουν αμέσως μετά στην υπόλοιπη πορεία. σαν να λέμε με ενοχλεί ο διπλανός σου και εγώ πλακώνω εσένα. Και την πληρώνουν τα σπασμένα υλικά.

Για τους ανήλικους διαδηλωτές όλα είναι ίδια. Και κανείς δεν φαίνεται διατεθειμένος να τους πει τις διαφορές. Ούτε οι γονείς τους, ούτε οι καθηγητές τους βέβαια. Έχουμε αφήσει τη διαπαιδαγώγηση τους από την μια σε αναρχίζοντες δασκάλους - καθηγητές κι αδιάφορους γονείς και από τη άλλη στην τηλεόραση και στην ηθική των γηπέδων και των συμμοριών που δημιουργούνται.

Κάθε φορά που πιάνουν ένα από αυτά τα παιδιά, θα έπρεπε να τσουβαλιάζουν τον πατέρα και τη μάνα τους στο τμήμα μαζί. Όταν μιλάμε για παιδιά 14 με 16 ετών το πρόβλημα αφορά σχεδόν αποκλειστικά τους γονείς. Αρκετά με τις δικαιολογίες για τους γονιούς.

Τα οράματα, τα όνειρα και τους αγώνες που εμπνέουν, συγκρίνουν καταστάσεις, απορρίπτουν και τελικά οδηγούν σε μια επανάσταση...

Και μετά; Η γενιά του Πολυτεχνείου μεταμορφώθηκε στον νεοέλληνα των κοινοτικών επιδοτήσεων, η γενιά μου κοίταζε και κοιτάει μόνο πως θα βολευτεί με καποιο ρουσφέτι και οι σημερινοί 15χρονοι νέοι ποιος ξέρει πως θα μεταμορφωθούν μετά τα 30.

Τι είδους "επανάσταση" είναι αυτή κάθε Δεκέμβρη 2 χρόνια τώρα; Οι επαναστάσεις τελειώνουν είτε με θρίαμβο είτε με καταστολή, Δεν τελειώνουν όταν κουραστούν οι επαναστατημένοι (δάσκαλοι και μαθητές) να "επαναστατούν". Ενόψιν διακοπών Χριστουγέννων βεβαίως...

Στην αληθινή ζωή οι πραγματικοί αγώνες έχουν κόστος. Στην Ελλάδα των επαγγελματιών αγωνιστών, οι αγώνες έχουν μεν κόστος, αλλά για όλους τους άλλους εκτός από τους "αγωνιστές". Κόστος για τους επαγγελματίες, για τους πολίτες, για όλους τους άλλους πλην των αγωνιστών, που ούτε να συλληφθούν δεν καταδέχονται.

Οι αγωνιστές, όχι μόνο δέχονται τις κυρώσεις αλλά τις επιδιώκουν κιόλας, ως μέρος της πολιτικής τους πράξης. Πολλοί πέρασαν δεκαετίες σε φυλακές κι εξορίες για τις όποιες ιδέες τους. Στην Ελλάδα, ούτε το μεροκάματο δεν χάνουν οι απεργοί, που διαφυλάσεται με διάφορα τερτίπια των απεργούντων συντεχνιών.

Αντίδραση δεν είναι να καις και να κλείνεις δρόμους 10 μέρες τον χρόνο για να δείξεις πως υπάρχεις. Αντίδραση σε ένα κράτος ασυδοσίας και ανομίας θα μπορούσε να είναι να μην παρκάρεις στο πεζοδρόμιο, να ανακυκλώνεις, να φυτεύεις ένα δέντρο, αντίδραση είναι να πληρώνεις φόρους, να κολλάς ένσημα στον μετανάστη που σου καθαρίζει το σπίτι και να του δίνεις δώρο Χριστουγένων και επίδομα αδείας, ακόμα και όταν όλοι σε λένε μαλάκα που τα κάνεις αυτά...

Επανάσταση είναι να σε βλέπουν τα παιδιά σου και οι φίλοι των παιδιών σου να τα κάνεις αυτά και να πηγαίνουν ένα βήμα παραπέρα. Να ψηφίζουν αυτόν που αξίζει και όχι αυτόν που βόλεψε εσένα, να μην αγοράζουν μεζονέτες χτισμένες σε αποχαρακτηρισμένα δάση.

Βαρέθηκα τους ψευδο-επαναστάτες που 355 ημέρες τον χρόνο τροφοδοτούν και συντηρούν τη σαπίλα και 10 ημέρες βγαίνουν στους δρόμους για να γίνουν όχλος, να φωνάξουν δογματικά κλισέ και να καλλιεργήσουν μίσος και στείρα αντιπαράθεση.

Όταν οι απελπισμένοι κατέβουν στους δρόμους θα το καταλάβουμε. Δεν θα είναι οι επαγγελματίες διαδηλωτές και οι επαγγελματίες κομματικοί τους αγκιτάτορες που επιδίδονται σε τελετές αγώνων. Την απελπισία όσων κατέβουν εκρηκτικά στο δρόμο, επειδή δεν θα έχουν να χάσουν παρά μόνο τη φτώχεια τους θα την καταλάβουμε.

Μόνο που οι υποκινητές ταραχών και οι κομματικοί αγκιτάτορες που ονειρεύονται εξεγέρσεις δεν απαντούν στο απλούστατο ερώτημα:

Και μετά την επανάσταση τι;

ΓΕΝΙΑ ΑΠΟΧΑΥΝΩΣΗΣ...

Διαβάζω συχνά στον τύπο και το διαδίκτυο ολόκληρες αναλύσεις για την αποχαύνωση του νεοέλληνα, την αδιαφορία και την απραξία του έναντι της σημερινής δύσκολης οικονομικής κατάστασης, το διεθνές στρίμωγμα της χώρας, την έλλειψη χρήματος που οδηγεί σε περικοπές, κτλ.

Δεν έφυγε όμως ποτέ το δημόσιο ή ευρωπαϊκό - κοινοτικό χρήμα από την Ελλάδα, εδώ είναι, σε Ελληνικά χέρια. Σε πονηρά ιδιωτικά χέρια.

Ένα μικρό μειοψηφικό τμήμα του λαού ιδιοποιήθηκε δημόσιους πόρους τους μετέτρεψε σε ιδιωτικές μεζονέτες και εταιρικές offshore και καλοπερνά στην Μύκονο κι αλλού. Ο λοιπός πλειοψηφικός λαός απλώς υπέστη την υπεξαίρεση και είτε φθονεί αυτούς που τα κατάφεραν και περιμένει τη σειρά του στην αρπαχτή, είτε αρκείται στα ψίχουλα που του ρίχνουν και την "ησυχία" του.

Δημογραφικό σφρίγος κάκιστο, γεωπολιτικοί συσχετισμοί επικίνδυνοι, οργανωμένες κοινωνικές ομάδες με συνεχή κλισέ και συντεχνιακά συμφέροντα έναντι των πολλών, θεσμοί ανυπόληπτοι και διάτρητοι από την διαφθορά.

Η πραγματικότητα είναι οτι ο μέσος Έλληνας έχει πλήρη συναίσθηση της δύσκολης περιόδου που διανύουμε, καθώς το βιώνει καθημερινώς. Νιώθει όμως εγκλωβισμένος σε μια χαώδης κινούμενη άμμο που η κάθε σπασμωδική του κίνηση είναι εις βάρος του και έτσι περιμένει παραιτημένος και αποστασιοποιημένος το τέλος του.

Πλήρης ανασφάλεια για ένα αβέβαιο μέλλον, που δεν μπορεί καν να σχεδιαστεί λόγω απρόβλεπτων παραγόντων. Οπότε σου λέει ο άλλος αφού δεν περιμένω τίποτε από κανένα μόνο το τομάρι μου με ενδιαφέρει.

Το ένα κόμμα παίρνει τα καταστροφικά μέτρα. Το άλλο κόμμα που θα μπορούσε με δυναμικές πολιτικές να ανατρέψει την καταστροφική αυτή κατάσταση με ειρηνικό τρόπο και κοινοβουλευτικές διαδικασίες, δεν θέλει να το κάνει τώρα.

Κάποιοι κομματικοί διαδηλώνουν σε ατέρμονα αγώνα από συνήθεια κι άλλοι οι πολλοί παραμένουν χαλαρά καναπεδάτοι και θα περιμένουν τις εκλογές για να δείξουν την δυσαρέσκειά τους...

Ελάχιστοι προσπαθούν να αντιδράσουν με τον τρόπο τους και να επηρεάσουν. Η μαζική κουλτούρα της χώρας όμως βρίσκεται στα χέρια ανοήτων στα Μ.Μ.Ε. Χωρίς παιδεία, χωρίς όραμα, χωρίς ένα πρότυπο ανθρώπου και πολίτη. Εγκλωβισμένοι όλοι με τους βαρβάρους εδώ ζούμε στην κοινωνία της παραίτησης.

Έχει φροντίσει το σύστημα για αυτούς από καιρό. Άλλους τους εξαγόρασε να παπαγαλίζουν, άλλους τους έδιωξε στην αλλοδαπή, άλλους τους κατέστησε αόρατους, και όλους μαζί τους λοιδορεί επειδή δεν είναι του lifestyle.

Δε μπορεί κανείς να απαιτεί απο τον μέσο πολίτη, που καθημερινώς αγωνιά και μάχεται να ανταπεξέλθει στην δική του καθημερινότητα, να κάνει την υπέρβαση.

Ούτε απο ανθρώπους κατώτερης αντίληψης (που γι αυτό δυστυχώς φταίει η πολιτεία με τη συνεχή υποβάθμιση της παιδείας) να σώσουν τον τόπο.Το πιθανότερο είναι να εξεγερθούν άναρχα χωρίς στόχους και ιδεολογία.

Είναι ένα κλικ πριν την ολική αποχαύνωση που πλέον έχει καταλάβει τους ιδίως τους νεώτερους που διαπιστώσανε ότι οι γηραιότεροι είτε δημιουργήσανε είτε ανεχτήκανε το σημερινό βδελυρό σύστημα.

Είναι οι άνθρωποι που βλέπουν τα όνειρα τους να καταστρέφονται έναντι των μεγαλυτέρων που έστω και κουτσά στραβά τη ζωή τους τη ζήσανε και την οικογένειά τους την κανανε, αλλά και που έστω έχουνε όνειρα, σε σχέση με τους νεαρότερους που ύψιστες αξίες έχουνε την Τζούλια, τα videogames και το iPhone.

Το αν και πότε θα γίνει κάποια "επανάσταση" δεν είναι σίγουρο.

Το σιγουρο είναι ότι αν γίνει, θα γίνει μεσημέρι: Την ώρα που πεινάει ο λαός και ξυπνάνε οι ανέμελοι φοιτητές...

Όπως αποδεικνύεται άλλωστε από το κατάντημα της γενιάς του Πολυτεχνείου, η ιστορία είναι αμείλικτα ειρωνική...

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΝΕΥ ΒΑΣΗΣ...

Μεγάλη πτώση των βάσεων εισαγωγής σε ΑΕΙ-ΤΕΙ φέρνει η κατάργηση του "10" αναφέρουν οι ειδήσεις της μέρας.

Η κατάργηση της βάσης του 10 αποτελεί μια εξαιρετικά κακή απόφαση. Σε μία περίοδο δημοσιονομικής κρίσης η κυβέρνηση διατηρεί σε λειτουργία πανεπιστημιακές σχολές, οι οποίες είναι προφανές ότι δεν έχουν κανένα λόγο ύπαρξης, αντί να προχωρήσει άμεσα σε ένα γενναίο πρόγραμμα καταργήσεων και συγχωνεύσεων.

Πέραν τούτου όμως, εμπεδώνει μία πολύ κακή κουλτούρα στη νεολαία, αυτή της ήσσονος προσπάθειας.

Χαράς ευαγγέλια όμως για τους απανταχού σουβλατζήδες, πιτσαδόρους, καφετζήδες και ιδιοκτήτες γκαρσονιερών και δυαριών. Κάθε πόλη και ΑΕΙ, κάθε χωριό και ΤΕΙ. "Φοιτητής" με 3,4,5 μέσο όρο.

Ολοκληρώνεται έτσι με τον καλύτερο τρόπο η προλεταριοποίηση των αποφοίτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, μέσω της υπερπροσφοράς πτυχιούχων, πολλοί δε των οποίων άνευ γνώσεων.

Οι μακροχρόνιες επιπτώσεις αυτής της επιλογής θα ειναι τρομακτικές για την κοινωνία. Αλίμονο στην χώρα που καταστρέφει τις προοπτικές των παιδιών της με τις μεγαλύτερες δυνατότητες, βάζοντας τα στον σωρό με τα υπόλοιπα που θα μπορούσαν να γίνουν καλοί επαγγελματίες κάπου αλλού, μα όχι αναγκαία και επιστήμονες.

Η συνειδητή απο όλες τις κυβερνήσεις της τελευταίας 20ετίας υποβάθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης συνεχίζεται.

Ένας μορφωμένος και σκεπτόμενος πολίτης δεν εξυπηρετεί τα σχέδια τους γιατί δεν ελέγχεται εύκολα.

Αντίθετα ένας άνθρωπος λίγο μπερδεμένος, λίγο κακομοίρης, λίγο πεινασμένος κλπ. άγεται και φέρεται σε μια αγορά ευέλικτης εργασίας. Ε, ας τον παραμυθιάσουν και με ένα πτυχίο χωρίς αντίκρυσμα, να ανεβάσουν λιγάκι και την ψυχολογία του.

Έτσι κι αλλιώς ο απόφοιτος της υποβαθμισμένης σχολής δεν θα πάρει καμιά καλοπληρωμένη δουλειά στη Goldman Sachs ούτε σε άλλο διεθνή κολοσσό, δεν θα γίνει διπλωμάτης καριέρας, βουλευτής, ούτε φυσικά πρόκειται να απειλήσει τα δικά τους παιδιά στην αυριανή αγορά εργασίας. Άσε που για κάποια χρόνια δεν πρόκειται να καταγράφεται σαν άνεργος στον ΟΑΕΔ, αφού θα "φοιτά" κάπου.

Ακόμη δύο στοιχεία για περαιτέρω προβληματισμό:Η "ανάπτυξη" της περιοχής που με ρουσφέτι απέκτησε επιτέλους τριτοβάθμια σχολή ύστερα από "αγώνες", με έξοδα την οικογένειας κάθε εκάστου φοιτητή, για να αισχροκερδούν ιδιοκτήτες ακινήτων με ενοίκια στα ύψη + ικανό ποσό μηνιαίως ώστε να ξαπλώνουν με τις ώρες σε εκατοντάδες καφετέριες στην σειρά άπλυτοι μαλλιάδες αδέσποτοι και να παραγγέλουν πίτσες κατ' οίκον αφού δεν μπορούν τίποτα άλλο, να συντηρούν μερικές δεκάδες καταγώγια μπαράκια και ν' ανθίσουν οι βίζιτες από άφραγκες σε γενναιόδωρους ώριμους...

Τα φροντιστήρια πανεπιστημιακών μαθημάτων των οποίων ο τζίρος (στις πόλεις με ΑΕΙ-ΤΕΙ) συναγωνίζεται αυτόν των φροντιστηρίων προετοιμασίας. Ένα χαρτί χωρίς αντίκρυσμα είτε λόγω μειωμένης προσφοράς εργασίας είτε, το συνηθέστερο δυστυχώς, λόγω ανεπάρκειας του κατόχου του, είναι όνειδος πρωτίστως για την κοινωνία.

Το κράτος όφειλε (κι εδώ οι ευθύνες δεν είναι αποκλειστικώς χρώματος πρασίνου) να αναπτύξει ένα ολοκληρωμένο σύστημα τεχνολογικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης με πλήρως κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα, στο οποίο θα κατευθύνονταν στην ηλικία των 15 ετών όποιοι έπρεπε κατά την κρίση των καθηγητών τους.

Αυτό γίνεται στις οργανωμένες κοινωνίες.

Η ΣΤΡΟΦΗ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική κοινωνική περιπέτεια του Γιάννη Δαλιανίδη από το 1982.

Δυο κοπέλες μαζί με τους φίλους τους, το σκάνε από τα σπίτια τους στο Ναύπλιο και πηγαίνουν στην Αθήνα. Οι φίλοι τους θα φυλακιστούν και αυτές θα πιάσουν δουλειά σε μπαρ, όπου...



Και σε πλήρη οθόνη:

http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=6335601777971158846&hl=el&fs=true

ΚΡΗΤΙΚΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΛΕΒΕΝΤΙΑ...

Χοροί της Κρήτης, με το νεανικό συγκρότημα της σχολής χορού της Άλκηστης Ξηρουχάκη από την Κίσσαμο.

ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Του Ντίμη Δαδήρα, από το 1982.

Οι "Φυλακές Ανηλίκων" θεωρείται μία από τις πιο αγαπημένες και εμπορικά επιτυχημένες Ελληνικές ταινίες της δεκαετίας του '80.

Τέσσερεις νεαροί μηχανόβιοι συλλαμβάνονται για ληστεία και καταδικάζονται σε φυλάκιση στον Κορυδαλλό. Μέσα στις φυλακές θα γνωρίσουν το κύκλωμα που ελέγχει τους φυλακισμένους και θα υποστούν τη βία και τη σκληρότητα αυτών που κάνουν κουμάντο...

Και σε πλήρη οθόνη:
http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=4611773686246280064&hl=el&fs=true

ΝΕΑΝΙΚΕΣ ΣΥΜΠΛΟΚΕΣ...

Ο Κυριοζάκης και ο Ιγκνοτάκης προχθές με την λιακάδα, βγήκαν μια βόλτα σε μέρη που συνηθίζουν κι αφού περπάτησαν αρκετά να κυκλοφορήσει το αίμα τους, θέλησαν να πιούν καφέ σε πολυσύχναστο στέκι, κυρίως από νεανικές παρέες.

Σε λίγα λεπτά αφότου κάθισαν, με έκπληξη διαπίστωσαν πως οι κουβέντες των θαμώνων περιστρέφονταν γύρω από χθεσινή συμπλοκή ομάδας περίπου 100 ανήλικων με άλλους συνομήλικους τους, που έγινε εκεί μπροστά στη καφετέρια και στην γύρω περιοχή.

Προσπαθούσαν να εξηγήσουν τα αίτια της συμπλοκής, που σημειωτέον ήταν η πρώτη τέτοιου μεγέθους κι αριθμού συμμετεχόντων. Ακούγονταν γνώμες πολλές και τράβηξαν το ενδιαφέρον των 2 φίλων, που δεν αφήνουν τίποτα ασχολίαστο:

- Άκου μωρέ τι λένε, μιά εκατοστή παιδιά ανήλικα ήρθανε με ξύλα και πέτρες και πλακωθήκανε με άλλα που καθότανε εκεί παραπέρα, χωρίς εμφανή λόγο...

- Δεν μπορούνε να καταλάβουνε λέει γιατί το κάνανε τα παιδιά, άλλοι λένε πως για την μπάλα έγινε, μεταξύ Ολυμπιακών και Παναθηναϊκών, που χάσανε προχθές.

-Αυτά γινότανε πάντα μετά από αγώνες των "αιωνίων", μα το άλλο που λένε δεν τόχω ξανακούσει, ξέρεις εσύ για τους "emo" τους "trendy" και τους άλλους που κοπανίζουνε εκείνοι στο πλάϊ;

-Ναί, κοπελίστικες μαλακίες, οι πρώτοι ακούνε μιά ορισμένη μουσική, οι άλλοι μιά αλλιώτικη, δεν γουστάρει ο ένας τον άλλο κι άμα τύχει να συναντηθούνε πολλοί μαζί, τσακώνονται όπως κάνουνε και οι σκύλοι.

- Και πως ξεχωρίζουνε μεταξύ τους;

-Να, ντύνονται διαφορετικά, αφήνουνε τα μαλλιά έτσι οι μεν αλλιώς οι δε, φορούνε σκουλαρίκια και χαλκάδες στη μύτη κι ότι άλλο σκαρφιστούνε, να ξεχωρίζουνε τάχα, ένα πράμα κι αρσενικά και θηλυκά...

-Για αυτό είδα και τον γιό μου πέρυσι να αφήνει μαλλιά κια να θέλει να τρυπήσει τα αυτιά του λέει γιατί έτσι κάνουν όλοι στο σχολείο του. Μα εγώ δεν ανήκω στους ξεφτιλισμένους...

-Και τι έκανες;

-Τούκατσα δυό πάσπαλους αντρίκιους στα μούτρα να συνέλθει πρώτα και μετά μιλήσαμε.
Τι διάολο τα θές τα σκουλαρίκια και την μαλλιαδούρα μέχρι τα μάτια που σε δείχνει θηλυπρεπή; Που θα δεχτείς μωρέ μαλάκα να να καθορίζουνε την ζωή σου οι gay μοδίστρες και κομμώτριες που κάνουνε τα δικά τους απωθημένα μόδα κι ο κάθε εις πρεζάκιας DJ που παίζει όποια μουσική του πούνε να πουλήσει;
Μα αυτά γίνονται επειδή δεν κάνεις πράμα, μόνο σκυλοβαριέστε στις καφετέριες αφού δεν λειτουργεί το σχολείο, όλοι μιά μάζα και σκαρφίζεστε ηλίθιους τρόπους να ξεχωρίζετε μεταξύ σας, με γελοία ντυσίματα και φερσίματα.

Μα από αύριο θα με ακολουθείς στο χωράφι να με βοηθάς τώρα που τέλειωσα με τις ελιές και καίω τα κλαδιά, να ασχολιέσαι με κάτι, να μαθαίνεις κιόλας, μετά θα σκάψουμε το αμπέλι μαζί, δεν θα σε νοιάζουνε οι μουσικές και τα ξεφτιλίκια της μόδας.

-Και το δέχτηκε εύκολα;

-Ας έκανε κι αλλιώς, να τον έχω να με κάνει ρεζίλι, να μην μπορώ να πορίσω ούτε στο καφενείο, να γελούνε μαζί μου οι γνωστοί και φίλοι, πως δεν κάνω καλά το κοπέλι μου.

- Οι άλλοι πατεράδες τάχουνε αφήσει αμολητά...

-Κυνηγούνε τα κέρδη ή τις δικές τους διασκεδάσεις όλη μέρα, δεν τους μένει δήθεν χρόνος να ασχοληθούνε με τα παιδιά που κάνανε, να ξέρουν τι ανάγκες έχουν, να φροντίσουν...

-Ένας τρελλογιατρός λέει πως φταίει η κοινωνία που φτιάξαμε εμείς οι μεγάλοι, πως η βία των ανηλίκων αντανακλά κι αναπαράγει τη δική μας, πως η κοινωνική βαρβαρότητα είναι δικό μας δημιούργημα, τα παιδιά μας δεν βρίσκουν διέξοδο και τέτοια φαινόμενα παρατηρούνται μαζικά σε όλο τον κόσμο κι ήρθανε κι εδώ. Μας δείχουν πως μεγάλωσαν και βγάζουν έτσι το άγχος και την καταπίεση που τους προκαλούμε, θεωρώντας τους άχρηστους κι αδιάφορους...

-Ο τρελλογιατρός θα πει τις θεωρίες του να μας δημιουργεί ενοχές ολωνών, να δικαιολογεί την θέση του, μπορεί να βρεί και πελατεία...Ας κοιτάξει πρώτα την οικογένεια του κι εγώ φροντίζω την δική μου, μιλώ ανοιχτά με τα παιδιά μου και δεν τα καταπιέζω να πετύχουν όπου δεν μπόρεσα εγώ..
Ας το κάνουν όλοι και δεν χρειαζόμαστε συμβουλές ή θεραπείες.

- Μερικοί γονείς φοβούνται μην τα βάζουν τα παιδιά ακροδεξιές οργανώσεις με φασιστικά πρότυπα, τέτοιου είδους συμπλοκές λένε δεν έχουν περιεχόμενο αμφισβήτισης ή απελευθέρωσης από κάτι ,όπως έγινε παλιότερα με άλλου είδους "νεανικές επαναστάσεις", μα θεωρούν πως υποκρύπτουν ιδέες που στρέφονται ενάντια σε οτιδήποτε διαφορετικό...

-Πάλι δικές τους φοβίες διασκεδάζουν, κάποιοι πρώην αριστεροί και νυν κονομημένοι, από το δημόσιο φυσικά που βολεύτηκαν επι ΠΑΣΟΚ και το λεηλάτησαν. Υπάρχουν τόσες εκφράσεις της αριστεράς με κομματάκια κι οργανώσεις περιθωριακές που δεν προτείνουν και τίποτα πέρα από μια αόριστη επανάσταση του προλεταριάτου των ξοφλημένων ενάντια στους πετυχημένους που απολαμβάνουν τώρα την ζωή που έφτιαξαν.
Αυτές οι περιθωριακές κραυγές δεν τους ενοχλούν τους προοδευτικάριους γονείς, ή οι αναρχικοί αλήτες που μηδενίζουν και καταστρέφουν τα πάντα τακτικά κι όποτε πέσει καμιά σφαλιάρα παραπονιούνται για "κρατική βία".
Αν γίνουν και μερικές ακροξεξιές παρέες σαν αντίβαρο στους άλλους περιθωριακούς θα μας πειράξει τώρα; Ας συγκρούονται μεταξύ τους, να τρώνε τα κομμάτια τους μεταξύ τους, να αφήσουν την υπόλοιπη κοινωνία να πάει μπροστά, μακριά από αγκυλώσεις και φοβίες του παρελθόντος που συνέχεια αναμασούν όσοι βολεύτηκαν έτσι και δεν θέλουν να αλλάξει το κατεστημένο που τους εξυπηρετεί.

Προτιμώ να αγωνίζεται το παιδί μου με κάποια ιδανικά που λένε ακροξεξιά τα παραπάνω σκουλήκια για να σταματήσει τον πολιτικό κατήφορο που έχει πάρει η χώρα, παρά να παλεύει στους δρόμους και να σκοτώνεται άσκοπα για τις ομάδες του Κόκκαλη και του Βαρδινογιάννη ή τη χαζο - μουσική που γράφει ένας μαστουρωμένος "καλλιτέχνης" που αύριο θα τρελλαθεί απο τα ίδια του τα δημιουργήματα κι ακούσματα.

-Έχει να υπερασπιστεί την τιμή και την περιουσία της οικογένειας του αν χρειαστεί, όχι τα συμφέροντα άλλων, έ;

-Αμέ τι, για άμισθο υπηρέτη τους τον μεγαλώνω εγώ τόσα χρόνια;

-Κάποιοι άλλοι λένε πως οι παραπάνω εξηγήσεις είναι μπούρδες, τα παιδιά απλώς ενέργησαν έτσι αυθόρμητα για να σπάσουν πλάκα με τις αντιδρασεις των μεγάλων, όπως κι εσύ είδες, καθένας δίνει τις εξηγήσεις που τον συμφέρουν, ή δικαιολογούν τις δικές του φοβίες και μόνο...

-Αυτό δεν θα το μάθουμε, εκτός αν η αστυνομία δράσει αποτελεσματικά επιτέλους και μαντρώσει τους πρωταίτιους. Γιατί δεν δρούνε όλοι έτσι απο το πουθενά κι αυθόρμητα, κάποιος έριξε την αρχική ιδέα να συμπλακούν κι ενθουσιασμένοι ακολούθησαν και οι άλλοι το κοπάδι. Αυτός μόνο ξέρει γιατί ακριβώς το έκανε και θα το μάθουν και οι μπάτσοι ρίχνοντας του καμπόσες γερές με το στελιάρι αν κάνει τον δύσκολο να μιλήσει...

-Στα χέρια των μπάτσων τα παιδιά μας;

-Όποιος δημιουργεί ταραχές, να είναι έτοιμος να υποστεί και τις συνέπειες, σε μιά οργανωμένη κοινωνία κανείς δεν δρά ανεξέλεγκτος κι ανεύθυνα, πληρώνει το κόστος που έχουν οι πράξεις του, αν έχει χαρακτήρα το αποδέχεται, αν κλαψουρίζει σαν κοτοπουλάκι μετά, στα αρχίδια μας οι άναρθρες κραυγές του..
Άμα δεν αντέχει ας κάτσει στα αυγά του, ο επαναστάτης του κώλου και χωρίς αιτία.

-Εσύ βλέπω τα λες αβέρτα, θα σε βγάλουν και στην τηλεόραση σε λίγο μου φαίνεται, κάποιοι άλλοι από τις ενώσεις γονέων πιστεύουν πως τα media χωρίσανε τη νεολαία σε "φυλές" γιατί ψάχνανε λένε οι νέοι μας πρότυπα.
Καθένας μόνος του μπορεί να είναι ηθικός, συγκρατημένος, σεμνός, μα σε μιά μεγάλη παρέα αλλάζει κυριολεκτικά, μεταμορφώνεται στην προσπάθεια του να δείξει τι μπορεί να καταφέρει. Συχνά καταφεύγει στην ευκολότερη λύση που είναι να καταστρέψει, το δύσκολο είναι να δημιουργήσει κάτι.

Εσένα μάλλον θα σε κατακρίνουν και θα σε κοροϊδεύουν, που δεν αφήνεις τα παιδιά να εκφράσουν ελεύθερα το πως νοιώθουν...

-Ναι θα με μαλώσουνε ο Ψιψινάκης και ο Λαζόπουλος, οι δήθεν απελευθερωμένες πουστάρες που κανακεύουν την παραξενιά του καθεμιανού νέου που θα τους κάτσει στις διαστροφές τους.

-Αυτοί είναι εξασφαλισμένοι, όσο και να τους γαμήσουν δεν θα γαστρωθούν ποτέ, να κάνουν παιδιά, να τα μεγαλώσουν, να δουν πως είναι...

-Για αυτό βαλθήκανε να καταστρέψουν τα παιδιά των άλλων...

-Αρκετά είπαμε, η κατάσταση πρέπει να ανησυχεί όλους όσους έχουνε παιδιά, ιδίως στην εφηβεία, μα δεν μπορεί μόνο ένας να φροντίζει για όλους,
Ας ασχοληθεί καθένας με τα δικά του παιδιά ξεχωριστά, να καταλάβει και να προλάβει τις ανάγκες τους, να βρίσκει το καθένα τρυφερότητα και ζεστασιά στην οικογένεια του και μόνο, να εκφράσει ελεύθερα τις ανησυχίες του στους δικούς του ανθρώπους.
Δεν θα έχει τότε ανάγκη να καταφεύγει σε εξωτερικές ομαδοποιήσεις κι αντιπαλότητες που μπορούν να εξελιχτούν σε επικίνδυνο φαινόμενο αν αφεθεί σε πλήρη έξαρση...
Πέρασε η ώρα μας όμως, τα ξαναλέμε φίλε μου..

-Χαιρετώ κι εγώ.

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ «ΕΧΕΙΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΙΝΕΣΤΕ»...

«Πήγαινε παιδί μου να μάθεις γράμματα, να γίνεις άνθρωπος».

Αυτή γονική οδηγία είχε βέβαια πάνω της πολλά συμφραζόμενα που είχαν να κάνουν με τις αξίες και τα κοινωνικά προστάγματα της εποχής, με την ηθική συγκρότηση και το μεγάλο κανόνα της ζωής και δράσης. Αυτές ήταν τότε οι "παραδοσιακές" αξίες της κοινωνίας.
Όμως, λίγα χρόνια μετά, το "ψυχοκοινωνικό" προφίλ του σημερινού ανθρώπου είναι τελείως διαφορετικό.
Η τερατώδης ανάπτυξη της τέχνης και της επιστήμης, η ανάδυση της κοινωνίας της ευμάρειας, του πλούτου, της κατανάλωσης, αυτά και τα αναδυόμενα καινούργια μεγάλα προβλήματα της νέας εποχής μας στροβιλίζουν μετέωρους.

Η ανεξέλεγκτη πλέον εξέλιξη της προόδου, μας γεννά τις μεγάλες αβεβαιότητες για το μέλλον. Τον κότινο της ζωής και της δόξας λαμβάνουν πλέον οι αλαζόνες κρυφοί και φανεροί και οι ψηλόσωμοι που στηρίζονται όμως σε άλλων τις πλάτες. Υπερίσχυσε πλέον των ανθρωπιστικών αξιών και της ηθικής συνείδησης, ένα νέο εγωκεντρικό ήθος και εμπρός στην κοινωνική χοάνη, χάσκει η άβυσσος.

Ο άνθρωπος πια μοιάζει να μην είναι παιδί μιας ανώτερης συμπαντικής αρμονίας, αλλά αποπαίδι της.

Σήμερα πλέον για να γίνεις άνθρωπος, ποιος είπε ότι χρειάζεται να ξέρεις γράμματα;
Εκείνο που χρειάζεται σήμερα είναι να έχει κανείς μηχανισμούς "προσαρμογής". Ή έστω να προσκολληθεί σε τέτοιους. Τέτοιους πολίτες χρειάζεται η σημερινή κοινωνία και τέτοιους πολίτες διαμορφώνει το σύγχρονο σχολείο.

Σήμερα πλέον, δυστυχώς, σημασία δεν έχει το «Είναι» αλλά το «Έχειν και το Φαίνεστε».

Και όλοι εμείς, ως ηθοποιοί αυτού του θλιβερού θιάσου να παίζουμε τους ρόλους μας με απίστευτη υποκριτική ικανότητα. Αλλιώς θα μας έχουνε για παζαβούς, να μας βγάλουν και στο περιθώριο.

Η ΕΙΚΌΝΑ:Ο υπουργός συγκλονισμένος να περιφέρει την καμένη σημαία καθ' όλη τη διάρκεια της επίσκεψής του στο κατεστραμμένο σχολείο, παραδίδοντας μαθήματα εθνικοπατριωτικής υπερευαισθησίας ενώ κατά τη διάρκεια της κατάληψης η πολιτική οδηγία ήταν «Μην ενοχλείτε». Μην χαλάτε την ζαχαρένια τους ή τη δική σας.

Οι διδάσκοντες από κοντά να καταγγέλλουν μαθητές και εξωσχολικούς, αλλά πριν, κατά τη διάρκεια των βανδαλισμών, τι παρίσταναν; Τα περίπτερα στην κίνηση;
Οι γονείς αποστασιοποιημένοι δεν έχουν άραγε λόγο και ευθύνη όταν γελοιοποιούνται οι μαθητικές κινητοποιήσεις από τα «αιτήματα» της πλάκας ή όταν δυσφημείται και υπονομεύεται κάθε σοβαρός, δίκαιος και αναγκαίος αγώνας;

Οι μαθητές; Ως ενεργά υποκείμενα της εκπαιδευτικής διεργασίας τι έχουν να πουν; Ασφαλώς οι νέοι έχουν να πουν πολλά για τα σημερινά χάλια της παιδείας. Αυτοί τα υφίστανται καθημερινά. Αλλά πρέπει να γνωρίζουν ότι η ασέβεια περνά πρώτα από την οδό της ευσέβειας. Γνωρίζω κάτι πρώτα, για να το αμφισβητήσω και να το αλλάξω στη συνέχεια. Αλλιώς; «Tα παιδία παιδιαρίζειν».

Για χαβαλέ κι επιπλέον ώρα για καφέ και σαχλοκουβέντες ή τάβλι στις πάντα γεμάτες καφετέριες.

Και η επωδός όλης αυτής της ιστορίας; Η δήθεν δικαιοσύνη και το κράτος.

Η υποκρισία δηλαδή σε όλο της το μεγαλείο. Έ, τι νομίζατε, εσείς νεαροί, αυθάδεις, αντικοινωνικοί και απροσάρμοστοι. Δεν θα έχετε καμιά συνέπεια για τις ενέργειες σας;
Έχουμε κράτος! Πού υψώνει τη σιδερένια γροθιά πάνω από τη νεαρή ηλικία, τη ρευστή, ακροβατική, υπερευαίσθητη, κυμαινόμενη, αντιφατική, μεθυσμένη με το ποτό της οργής και ζητά να πληρώσουν οι ένοχοι. Ναι, αλλά ποιοι είναι οι ένοχοι;
Μήπως πάλι για πολλοστή φορά θα πληρώσουν κάποιοι τυχαίοι και μη αρεστοί και οι πραγματικοί φταίχτες θα κρυφτούν στα γνωστά τους λαγούμια;

Την ίδια στιγμή που, όπως καταγγέλλεται στην τηλεόραση, ανατίθεται η μελέτη για τη φύλαξη των λιμανιών της χώρας σε εταιρεία με καταδικασμένους έμπορους ναρκωτικών. Την ίδια στιγμή που γέμισε ο Ψηλορείτης από χασισόδενδρα χωρίς ποτέ κανείς ένοχος να οδηγηθεί στη φυλακή, λόγω υψηλής προστασίας, την ίδια στιγμή που βοά ο κόσμος για παραδικαστικά κυκλώματα, διαπλοκές δικαστών, αστυνομικών, πολιτικών με το κοινό έγκλημα.

Να βλέπουμε και λίγο πέρα από την μύτη μας, να προλαμβάνουμε εξελίξεις, αντί να παριστάνουμε μετά τους «έκπληκτους». Εν είδη ρητού: Δεν σκοτώνουμε ποτέ τα σκυλιά που γαυγίζοντας μας προειδοποιούν για τον επερχόμενο σεισμό, κ. υπουργέ!