ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΤΕΣ...

Ένας νεαρός κρατούμενος για ένοπλη ληστεία τράπεχας, με αρκετά χρόνια φυλακή μπροστά του αν και είναι μόνο 20 χρονών.

Από καιρό στην φυλακή, παρακολουθεί μαθήματα, δίνει εξετάσεις και περνά σε κάποιο τριτοβάθμιο εκπαιδευτικό ίδρυμα, που δεν τον αφήνουν κάποοι  να πάει.

Τον συμβούλεψαν κάποιοι άλλοι να κάνει απεργιά πείνας, όπου όσοι κάνανε τα τελευταία χρόνια όλοι "δικαιωθήκανε", με την επιλεκτική συμπαράσταση κάποιων συγκεκριμένων ευαισθητούληδων θολοκουλτουριάρηδων.

Έτσι θα γίνει κι εδώ σήμερα ή αύριο και θα πετύχει ο απεργός πείνας - κρατούμενος το δικό του.
Κια θα μπορέσει να αρχίσει τις σπουδές του..

Κάτι που θα μπορούσε να γίνει χωρίς όλη τη βαβουρανιά που επιδίωκαν όσοι τον συμβούλευαν.

Η τεχνολογία επιτρέπει στον καθένα να σπουδάζει εξ αποστάσεως, μέσω υπολογιστή και να δίνει και εξετάσεις με τον ίδιο τρόπο. Μέσα από τη φυλακή και χωρίς άδειες.

Αν χρειάζονται και κάποιες γραφειοκρατικές διατυπώσεις ή νομικές ρυθμίσεις ανάμεσα στις συναρμόδιες υπηρεσίες/υπουργεία ας γίνουν και να λυθεί το θέμα για όλους τους φυλακισμένους που επιθυμούν να σπουδάζουν.

Χωρίς να πρέπει να μπουν σε κίνδυνο άλλες ανθρώπινες ζωές που μπορεί να βρεθούν στο έλεός του και απέναντι από την κάννη του όπλου του αν ο συγκεκριμένος θελήσει να επαναλάβει το παρελθόν του...

Και θα ησυχάσουνε και οι "αγωνιστές" - συμπαραστάτες του, μέχρι το επόμενο επεισόδιο που θα σπεύσουν να υποστηρίξουν.

Που μπορεί να τους εκπλήξει...

Σε ενδεχόμενο αιτήματος πχ του Κασιδιάρη ή άλλου νεαρού της ακροδεξιάς πλευράς για εκπαιδευτική άδεια για προπτυχιακές ή μεταπτυχιακές σπουδές θα τρέξουνε κι εδώ έτσι "αυθόρμητα" να τον υπερασπιστούν ο ΣΥΡΙΖΑ, ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οι τάχα αντιεξουσιαστές σε αυτό το αίτημα του βάσει της ίδιας λογικής;

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ...

Τέρμα και οι φετινές θερινές διακοπές για μαθητές, δασκάλους, καθηγητές.

Στα βιβλιοχαρτοπωλεία ο μαθητόκοσμος ψωνίζει ήδη τις καινούργιες σχολικές τσάντες, βιβλία και άλλα είδη. Τα πολλά - πολλά φροντιστήρια κάθε λογής έχουν καταρτίσει ήδη προγράμματα κι ετοιμάζονται να ξεκινήσουν εντατικά, υποσχόμενα αυριανές πρωτιές σε εξετάσεις και προοπτικές επιστημοσύνης...

Ναί μεν οι οικογένειες ετοιμάζονται κανονικά, ναι μεν το Υπουργείο Παιδείας ισχυρίζεται πως τα βιβλία έχουν σταλεί στα σχολεία και πως η νέα σχολική χρονιά θα ξεκινήσει ομαλά, θα συμβεί όμως έτσι;

Ακόμη αυτή η "εκπαιδευτική ομαλότητα" δεν νομίζετε ότι είναι προσβολή της αλήθειας; Ποιά εκπαιδευτική ομαλότητα; Μόνο τυφλός δεν βλέπει τι γίνεται σε όλη την εκπαίδευση. Από την πρωτοβάθμια μέχρι την τριτοβάθμια...

Μπουρλότο στην εκπαιδευτική ομαλότητα βάζει απροκάλυπτα πλέον η αντιπολίτευση της "τάχα αριστεράς των διαρκώς επαναστατημένων - βολεμένων", επιδιώκοντας την ένταση στα σχολεία. Δεν είναι μόνο ότι βάζει τα παιδιά, τους μαθητές μπροστά στα πολιτικά τους παιχνίδια,  αλλά χωρίς αιδώ και καμία σοβαρότητα βγαίνει δημοσίως με βουλευτές και ζητάει κλειστά σχολεία. Οι γονείς θα τους αβαντάρουν εις βάρος του συμφέροντός τους;

Και μάλιστα παρασύροντας σε άσκοπες απεργίες, κατόπιν εορτής (οι διαθεσιμότητες καθηγητών είναι γεγονός προ πολλού, οι μετατάξεις το ίδιο).

Από την πλευρά τους ΕΛΜΕ και ΟΛΜΕ (οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των καθηγητών της Μ.Ε. στο ΔΣ της Ολμε μετεχουν 3 του συριζα και 2 του ανταρσυα, τα κόμματα που υποστηρίζουν την αναρχία στην Ελλάδα αποτελούνε το 20-25% των Ελληνων καθηγητων), ήδη προγραμματίζουν 5ήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες ή άλλες μορφές απεργιακών κινητοποιήσεων. Κάτι που αναιρεί τελείως αυτά που λέει το Υπουργείο...

Κατά την συνηθισμένη εδώ και χρόνια συνήθεια των σημερινών "εκπαιδευτικών" τους να παρατείνουν για ένα τουλάχιστον μήνα τις 3μηνες καλοκαιρινές τους διακοπές, εξομοιούμενοι με άπλυτους αγωνιστές του κώλου μπαχαλάκηδες, που το μόνο που ξέρουν είναι να κλείνουν τα σχολεία για να μένουν τα παιδιά αγράμματα, ή να αναγκάζονται να καταφύγουν στην ιδιωτική εκπαίδευση (βλέπω κεντρικό φροντιστήριο άρτια οργανωμένο από ένα και μόνο άτομο, σε 2 κτήρια με έκταση και μαθητές ανάλογους ενός λυκείου, που απασχολεί πλήθος νέους καθηγητές και λειτουργεί απρόσκοπτα ακόμη και τις Κυριακές πρωί όλη την χρονιά, με τα παιδιά πρόθυμα σε αντίθεση με το επίσημο σχολείο που το κλείνουν οι πάντες με κάθε αφορμή).

Για τους μαθητές και τους γονείς μία απεργία των εκπαιδευτικών θα είχε πραγματικό αντίκρισμα, όχι από το αν η ΟΛΜΕ θα την έχει προκηρύξει αλλά αν στην πράξη θα την έχει ακολουθήσει ο κλάδος. Πόσοι δηλαδή από τους εκπαιδευτικούς πέρα των κομματικών συνδικαλιστών θα απεργήσουν, περισσότερο πόσοι και για πόσο θα αντέξουν.

Εκεί ποντάρει και το κράτος. Στον εκφυλισμός της εν του έσωθεν.

Πάντα υπήρχαν προβλήματα στον χώρο της εκπαίδευσης και πάντα καλούνταν οι δάσκαλοι όλων των βαθμίδων, να σύρουν το κάρο. Πάντα! Μόνο που τα προβλήματα έχουν γίνει τελευταία, μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης που περνά η χώρα μας και βιώνουμε ως πολίτες, βουνό.

Όπου η πολιτεία έχει φροντίσει προ πολλού να εξαθλιώσει τόσο τους εκπαιδευτικούς, με τις περικοπές, ώστε να υπολογίζεται και το τελευταίο ευρώ. Αν κρίνει κανείς μάλιστα από την δήθεν ενότητα στις τελικές αποφάσεις, μάλλον συνηγορεί με την άποψη του Υπουργείου ότι «τα σχολεία θα λειτουργήσουν κανονικά»! Κι όμως, σε άλλες εποχές οι αγώνες είχαν διάρκεια και αποτέλεσμα. Τότε υπήρχε ενότητα στον κλάδο και οι αποφάσεις παίρνονταν πλειοψηφικά από μαζικές Συνελεύσεις.

Με το καινούργιο νομοσχέδιο, η κυβέρνηση κατάφερε και κάτι άλλο, αδιανόητο στο παρελθόν: να διχάσει τον κλάδο των εκπαιδευτικών, άλλους ευνοώντας τους ως ευγενείς κλάδους και άλλους στέλνοντάς τους στη διαθεσιμότητα ή την απόλυση. Ανάλογα με το ποιος πιέζει περισσότερο!

Εν πάσει περιπτώσει: η αντοχή των εκπαιδευτικών (και των κομμάτων που υποστηρίζουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις στον χώρο της Μ.Ε.) θα φανεί τις επόμενες μέρες.
 
Δυστυχώς η Παιδεία παραμένει ένα από τα πρώτα θύματα της κάθε ανερμάτιστης εκπαιδευτικής πολιτικής. Όπου όλοι βάζουν μπροστά στα επικοινωνιακά τους παιχνίδια μικρά παιδιά και φοιτητές. Δηλαδή, μπροστά στο πρόσκαιρο επικοινωνιακό όφελος, θυσιάζουν αυτό που δήθεν επικαλούνται, την Παιδεία και τη μόρφωση. Ποιά παιδεία και ποια μόρφωση με κλειστά σχολεία και Πανεπιστήμια;
Βλέπουμε μόνο μια αγωνία για την επικοινωνιακή διαχείριση απο πλευράς κόμματος στα ΜΜΕ και καμιά έγνοια για την ουσία, την συνολική παιδεία δηλαδή και τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις γενικότερα.

Πολύ δε περισσότερο σήμερα με την πολιτική της τρόικας που επιμένει να βλέπει κοντόθωρα την οικονομία να επικαλύπτει τους ανθρώπους...

Κλείνοντας, κάποιοι επίκαιροι του Νίκου Μαραγκουδάκη, από τους λίγους ανθρώπους που δικαιούνται τον τίτλο του πραγματικού εκπαιδευτικού σε πλήρη αντίθεση με τους παραπάνω, με δεκαετίες ολόκληρες προσφορά στους μαθητές των Χανίων. Ευτυχώς τον γνώρισα σαν καθηγητή μια χρονιά στην Ιστορία στο Β΄Γυμνάσιο:

Νέο ξεκίνημα
Καινούργια σχολική χρονιά προβάλλει
κι οι δάσκαλοι καινούργια ανοίγουν πύλη
στ' ανάκτορο της μάθησης και πάλι
κι είναι έτοιμα τα ακούραστά τους χείλη.

Νιώθουν την ύπαρξή τους σαν λαμπάδα
που καίει και λειώνει σε ιερό βωμό
χαρίζοντας στα πνεύματα λαμπράδα
κι ελπίδα για ένα μέλλον φωτεινό...

Ο ΧΑΡΤΙΝΟΣ ΔΡΑΚΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ...

Το παραμύθι με τους τάχα σκληρούς συνδικαλιστές του Δημοσίου που τρομοκρατούν τις κυβερνήσεις με απεργίες και έντρομοι οι υπουργοί ανοίγουν τα ταμεία και μοιράζουν λεφτά και διευκολύνσεις έφτασε στο τέλος....

Μια κοροιδία ήταν μόνο για ψηφαλάκια και τους ψηφοφόρους τους...

Ουσιαστικά διοικούσαν και αποφάσιζαν οι ηγεσίες των συνδικαλιστών στα αντίστοιχα υπουργεία απο κοινού με το πολιτικό προσωπικό. Δεν κατάλαβαν ότι άλλαξαν οι συνθηκες, έπαιξαν το συνηθισμενο παιχνίδι ακόμη εν όψει των εκλογών στις οργανώσεις τους...

Οτι και αν συνέβη, γελοιοποίησαν κάθε έννοια απεργίας, αγώνα κλπ ειδικά με το τελευταίο της απεργίας συμπαράστασης απο την ΑΔΕΔΥ για συμπαράσταση στην άλλη παράλογη απεργία της ΟΛΜΕ στην οποία όμως δεν θα συμμετάσχουν οι ίδιοι που την ζήτησαν επειδή δεν τους αρέσει η ημέρα...

Ηταν μια βλακώδης και προδιαγεγραμμένη κοινωνική και ηθική κατακραυγή η απόφαση για απεργία στις εξετάσεις. Δεν κρεμάς τα παιδιά που υποτίθεται ότι ενδιαφέρεσαι για το μέλλον τους έτσι απότομα. Οταν κιόλας πολλοί καθηγητάδες προετοιμάζουν μήνες τώρα με ιδιαίτερα τους μαθητές για τις εξετάσεις που θέλουν να ακυρώσουν...

Αυτοί που στέκονται απέναντι στην κοινωνία παύουν να "επιτελούν λειτούργημα" και μετατρέπονται σε συντεχνία. Η Ελληνική κοινωνία έχει φτάσει να μετατραπεί σε ένα σύνολο συντεχνιών, που ασκούν προσοδο-θηρεία με κάθε τρόπο που τους βολεύει ενάντια σε όλους τους υπόλοιπους κατοίκους της χώρας..

Επί χρόνια οι συνδικαλιστικές ηγεσίες για ψύλλου πήδημα και κυρίως για οικονομικά ή άλλα προνόμια και τέτοια στενά μη θεσμικά ζητήματα δοκίμαζαν τις αντοχές της κοινωνίας.

Σήμερα που τα κάνανε όπως έιναι τα πράματα και οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν κίνδυνο για την ίδια τους την ύπαρξη, κανείς δεν τους ακολουθεί γιατί οι πολίτες νιώθουν πως τους έχουν κοροιδέψει πολλές φορές στο παρελθόν...

Όποιος αρνείται να αποδεχτεί την σκληρή αυτή πραγματικότητα απλά θα αργήσει να συνειδητοποιήσει ότι το παραμύθι που τρόμαζε τις κυβερνήσεις δεν είχε αληθινό δράκο. Ενας χάρτινος ήταν...

Όσοι ακόμη νομίζουν ότι ο πάλαι ποτέ χάρτινος δράκος θα νικήσει μέ τέτοιου είδους "αγώνες" χάνουν τον καιρό τους...

ΠΑΡΑΛΟΓΗ ΚΑΙ ΑΚΑΙΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ...

Η απεργία αποτελεί ένα μέσο εκβιασμού από τους εργαζομένους κάποιας επιχείρησης ή μίας υπηρεσίας εναντίον της εργοδοσίας για την κατάκτηση κάποιου δικαιώματος ή την υλοποίηση κάποιου αιτήματος, αυτό είναι γνωστό.

Ανήθικη καθίσταται η απεργία όταν οι εργαζόμενοι δεν προτάσσουν το δίκαιο των αιτημάτων τους για να πετύχουν τον σκοπό τους αλλά προτάσσουν την ανάγκη τρίτων ατόμων που δεν έχουν σχέση με τις διεκδικήσεις τους.

Το θέμα της απεργίας της ΟΛΜΕ είναι ακόμα μια κατάσταση που ζούμε στην Ελλάδα της παρακμής στην οποία την οδήγησαν οι συντεχνίες και τα μικροκομματικά συμφέροντα. Μόνο που το πρόβλημα εμφανίζεται πολύ πιο έντονο γιατί αφορά το μέλλον χιλιάδων παιδιών.

Η απειλούμενη απεργία των εκπαιδευτικών ΜΕ στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή δεν καθίσταται ανήθικη μόνο από τον εκβιασμό που ασκείται στους φετινούς υποψηφίους (που βρίσκονται αντιμέτωποι με την παράταση της κόλασης των πανελλαδικών) αλλά και από το είδος του αιτήματος, που προτάσσεται ως άλλοθι, που είναι η αύξηση κατά δύο ώρες την εβδομάδα των ωρών διδασκαλίας.

Πραγματικά είναι να απορεί κανείς με τους συνδικαλιστές-καθηγητές που θεωρούν άξιο επιχείρημα για μια απεργία με τέτοιο κόστος, την αύξηση του ωραρίου κατά δύο ώρες την εβδομάδα. Που γίνεται ακόμα πιο ανάξιο αν συγκρίνουμε τις ώρες εργασίας των Ελλήνων εκπαιδευτικών με αυτές Ευρωπαίων συναδέλφων τους.

Ας ελπίσουμε οτι αποτελεί η όλη εξαγγελία της απεργίας ένα συνδικαλιστικό πυροτέχνημα, που προσπαθεί με τον φόβο χιλιάδων νέων να εκβιάσει την κυβέρνηση για την ικανοποίηση αυτού του πραγματικά γελοίου αιτήματος.

Δυστυχώς όμως και αυτή η εξαγγελία αποτελεί απο μόνη της ένα βαρύ ηθικό παράπτωμα, απαράδεκτο και κοινωνικά κατακριτέο...

Αυτού του τύπου οι συνδικαλιστικές συμπεριφορές καιρός είναι να τελειώσουν δια παντός, για τον απλούστατο λόγο ότι η κοινωνία δεν μπορεί να επιβιώσει. Είναι ο νόμος της φύσης αυτός. Όταν θα υπάρξουν πραγματικές ανάγκες τότε θα υπάρξει ξανά υγιής συνδικαλισμός που θα πείσει για την αναγκαιότητα ουσιαστικών διεκδικήσεων κι όχι στενά συντεχνιακών μικρoσυμφερόντων, ώστε να γίνει αποδεκτός από όλο το κοινωνικό σύνολο...

ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ ΚΑΙ ΜΕΙΟΨΗΦΙΕΣ...

Χρόνια τώρα για να μη πούμε δεκαετίες, οι απεργίες σε πολλούς κλάδους εργαζομένων αποφασίζονταν από τους παρόντες στις γενικές συνελεύσεις. Που κατά κανόνα, δεν αποτελούσαν ποτέ μια έστω σχετική πλειοψηφία...

Συνήθως οι παρόντες αποτελούσαν και τις σκληρές εμπροσθοφυλακές των κομμάτων της αντιπολίτευσης κάθε φορά, ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ με τους μαϊντανούς του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ..

Ανάλογα με το ποιο κόμμα κυβερνούσε αλλά και ποιοι κομματικοί συσχετισμοί υπήρχαν στη Βουλή, αυτές οι λεγόμενες και «δυναμικές» μειοψηφίες ήταν σε θέση με το τέχνασμα της ψηφοφορίας, να κηρύξουν νόμιμα απεργίες, ή να προβούν σε καταλήψεις δημόσιων χώρων.

Με οποιοδήποτε αίτημα, όχι κατ' ανάγκη συνδικαλιστικό, και χωρίς κανένα τίμημα για τις πράξεις τους που είχαν σαν αποτέλεσμα την ταλαιπωρία του κόσμου και ποτέ των κυβερνώντων, που τους άφηναν να κάνουν τα νούμερα τους για όσο χρονικό διάστημα ήθελαν οι συνδικάλες που τάχα συνεδρίαζαν κι "έπαιρναν αποφάσεις" ...

Ο περί συνδικαλιστικών ελευθεριών νόμος της πρώτης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ (1264/1982) παρείχε το δικαίωμα στους συνδικαλιστές για τα πάντα. Ταλαιπωρώντας και τους πάντες, αφού με τον φυσικά δημιουργούμενο κοινωνικό αυτοματισμό λόγω απεργίας, δηλαδή τη σύγκρουση συμφερόντων διαφόρων κοινωνικών ομάδων, επικρατούσε σύγχυση στην κοινωνία. Και ο ισχυρότερος κέρδιζε!

Σήμερα η χώρα χρειάζεται έναν άλου τύπου, υγιέστερο και απόλυτα αντιπροσωπευτικό συνδικαλισμό.
Κυρίως δε οι αποφάσεις, για φλέγοντα και καίρια εργασιακά θέματα, να μη παίρνονται από ορισμένες οργανωμένες μειοψηφίες. Κάτι που αντίκειται τόσο στην έννοια της δημοκρατικότητας, αλλά και της αντιπροσωπευτικότητας των αποφάσεων.

Η τωρινή κυβέρνηση δείχνει αποφασισμένη να προχωρήσει, έστω κα με τις αντιρρήσεις των εταίρων της, μέχρι τα τέλη του 2013 στην αλλαγή του σχετικού νόμου. Κάνοντας πιθανόν ολιγόμηνο διάλογο με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Οι βασικοί άξονες των αλλαγών αφορούν στον τρόπο κήρυξης μιας απεργιακής κινητοποίησης, στη σύσταση - συγκρότηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων, στην οργάνωση και προσαρμογή του Συνδικαλιστικού κινήματος στα νέα δεδομένα, και στην επαναφορά του θεσμού της ανταπεργίας ('lock out'). Φυσικά θα επανεξετασθεί το status των αδειών και των δικαιωμάτων των συνδικαλιστών.

Το θέμα πάλι είναι αν το πολιτικό μας σύστημα είναι έτοιμο, πλην της κοινωνίας που μάλλον είναι ώριμη, να δεχθεί μια τέτοια αλλαγή.

Ο συνδικαλισμός μέχρι σήμερα ήταν το δεξί χέρι των κομμάτων: για παροχές, για δημιουργία ρετιρέ παροχών και προνομίων σε εκλεκτούς, για δυναμικές κρούσεις με τον αντίπαλο, για μπάχαλο κ.λπ.

Για να δούμε...

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2012...

Γαι να μην επαναλαμβάνω τα ίδια κάθε πρωτομαγιά, ένα απάνθισμα από παλαιότερες δημοσιεύσεις μου, που πάντα θα είναι επίκαιρες τέτοια μέρα:

ΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΣΤΕΦΑΝΙΑ

ΤΑ ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΤΟΥ ΜΑΓΙΟΥ

                                                       ΜΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΣΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ...

Σε μια ακόμη επίδειξη "επαναστατικής γυμναστικής" οι ναυτεργάτες (αυτοί που κάνουν τους αρχηγούς τουλάχιστον, που άγονται και φέρονται από το ΠΑΜΕ και τον Περισσό), αποφάσισαν να τα κάνουν όλα μπάχαλο λίγες μέρες πριν το Πάσχα και τις καθιερωμένες "εξόδους" του κόσμου της πρωτεύουσας.

Φέτος θα προστεθεί και ένα ακόμη μπάχαλο στα ΚΤΕΛ, όπου μερικοί αχρείαστοι  - υπεράριθμοι οδηγοί ζητούν τα ρέστα από τους ιδιοκτήτες - εκμεταλλευτές των υπεραστικών λεωφορείων, εμποδίζοντας με καραγκιοζιλίκια τα δρομολόγια που εξυπηρετούν φτωχό κόσμο της επαρχίας.

Καλοκαίρι είχαμε τα ταξί, στις γιορτές των Χριστουγέννων απεργούσε η καθαριότητα, μετά τα βυτία και τα φορτηγά, τώρα μαζί με τους παραπάνω το σκέφτονται πάλι οι υπάλληλοι στην καθαριότητα. Καθε πότε κάνουν εκβιαστική απεργία οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ; Παραμονές των μεγάλων εορτών και της παραπάνω κατανάλωσης με τους όγκους σκουπιδιών στους δρόμους.

Όταν όλες οι συντεχνίες ικανοποιηθείτε, αφήστε και την υπόλοιπη κοινωνία να λειτουργήσει...

Το χειρότερο από όλα είναι ότι δεν έχουμε ιδέα ποια από τα επιχειρήματά τους είναι δίκαια και ποια άδικα. Ποιοι πράγματι έχουν αδικηθεί, ποιοί εκβιάζουν ρουσφετολογικά προνόμια και ποιοι τους τα τρώνε. Έχουν κουκουλωθεί τα πάντα από τον λαϊκισμό και την παράνοια.

Από την άλλη δίκιο όμως έχουν και όσοι (πάρα πολλοί) υπομένουν τις επιπτώσεις της απεργίας.
Αλήθεια ποιος υφίσταται τις ταλαιπωρίες από όλες αυτές τις κινητοποιήσεις κυρίως αυτό τον καιρό που μετακινείται ο κόσμος και αρχίζει παραδοσιακά και η τουριστική περίοδος;

Σίγουρα όχι οι υπουργοί, οι λοιποί πολιτικοί και οι κρατούντες "κεφαλαιοκράτες - ιμπεριαλιστές", οι οποίοι έχουν τον τρόπο (συν τα κότερα και ελικόπτερα) να βγαίνουν αλώβητοι από κάθε κινητοποίηση στις συγκοινωνίες...

Εξάλλου με τις περιουσίες και τα μέσα των "αφεντικών" βολεύτηκαν αυτοί για να τα λειτουργούν, όποιος δεν του αρέσει να είναι υπάλληλος ας κάνει μια δική του δουλειά να κερδίζει όσα αξίζει. Να δούμε πόσο αξίζει στην ελεύθερη αγορά ένας μούτσος ή καμαρώτος που τώρα βάζει στην τσέπη 3.500 ευρώ/μήνα για ένα απλό ακτοπλοϊκό ταξίδι 3 - 10 ώρες από λιμάνι σε λιμάνι.

Υπό το βάρος αυτού του εκβιασμού όμως κάθε λίγο και λιγάκι, ούτε η Ελλάδα θα ανακάμψει, ούτε η οικονομία έχει ελπίδες να αναπτυχθεί. Και δεν μπορεί μια μερίδα δήθεν εργαζόμενων - συνδικαλιστών που μάλιστα λέγεται ότι παίρνουν και μισθούς διεθνείς σαν ναυτικοί τέτοιους που δε φαντάζεται ο μέσος Έλληνας μισθωτός, να αποφασίζουν για το μέλλον της πατρίδας όποτε θέλουν να εκβιάσουν τον αρμόδιο υπουργό. Με μοχλό πίεσης πάντα την ακτοπλοία και την κρουαζιέρα και ποτέ τα ποντοπόρα πλοία...

Δεν μπορούν να διαλύουν άλλες κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες στο όνομα της επανάστασης που ονειρεύονται οι ίδιοι, μα δυστυχώς δεν πρόκειται ποτέ να δούνε στην Ελλάδα!

ΑΝΑΚΑΤΑ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΩΡΙΑ...

Κατά τους περισσότερους αναλυτές ξένων και εντόπιων Μ.Μ.Ε. η χώρα βαδίζει δρομαίως προς το "αναπόφευκτο" πιστωτικό γεγονός, μια ελεγχόμενη χρεωκοπία δηλαδή.

Αν και είναι κοινή η διαπίστωση ότι οι διαρθρωτικές αλλαγές που απαιτούνται είναι τόσο σοβαρές και οι συγκρούσεις που θα προκαλέσουν θα είναι τόσο σκληρές που θα είναι αδύνατο να τις τολμήσει μια μονοκομματική κυβέρνηση, βλέπουμε τους αρχηγούς της αντιπολίτευσης να γυρίζουν αδιάφορα δημαγωγόντας όπου τους παίρνει και ερίζοντας για το ποιος φταίει για την πορεία που ακολουθούν όλοι μαζί.

Αφού για χρόνια έδειξαν την αγάπη τους προς τον κυρίαρχο λαό, που στην πρεμούρα τους να μην χάσει το καθ' ένα τους δικούς του, άρχισαν να τον αλυσοδένουν. Κατάφεραν να ασκήσουν καταλυτική επίδραση πάνω στους πολίτες, ώστε να τους απορροφούν τα ατομικά τους προβλήματα, να ενδιαφέρονται πώς θα παραφουσκώσουν το πορτοφόλι τους και πώς θα εξασφαλίσουν την καλοπέρασή τους. Και όταν βλέπουν ότι υπάρχει μια κακή κυβέρνηση, να μην μπορούν οι άξιοι να πάρουν μέρος σ' αυτήν, οπότε οι άλλοι ν' αδυνατούν να διακρίνουν τι ακριβώς γίνεται.

Και ενώ όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτή είναι η άμεση επαπειλούμενη πραγματικότητα, όπου κι αν στρέψεις το βλέμμα σου βεβαιώνεσαι ότι όλοι λειτουργούμε ως και να βιαζόμαστε να επιταχύνουμε τις εξελίξεις προς το χειρότερο.

Η προστασία της ιδιοκτησίας, η ισότητα, η ασφάλεια και η ειρήνη έχουν απαλλοτριωθεί. Εχει γίνει όνειρο απατηλό κι άφταστο στην πράξη το ιδεώδες μιας ευνομούμενης πολιτείας.

Υπουργεία, κρατικές υπηρεσίες, σχολεία και πανεπιστήμια, δρόμοι και πλατείες, τελούν υπό κατάληψη και δεν λειτουργούν, υπό τη θέληση του οποιουδήποτε μπορεί να συγκεντρώσει μια δεκάδα υποστηριχτές. Οι συντεχνίες υπονομεύουν την κυβερνητική πολιτική με στόχο την προάσπιση των ιδιοτελών συμφερόντων τους.

Αλλά ποιος τους καθιστά συνομιλητές και συνδιαμορφωτές στη χάραξη της επίσημης πολιτικής; Προφανώς ο ομφάλιος λώρος της κυβέρνησης μαζί τους...

Οι μεγάλες πόλεις χωρίς συγκοινωνίες βασανίζουν τους ατυχείς κατοίκους των και σκουπίδια βουνά απειλούν τη δημόσια υγεία, προσβάλλουν την αισθητική και εξευτελίζουν τους θεσμούς και τα αξιώματα.

Πολίτες εναντίον πολιτών και συνδικαλιστές εναντίον των εκλεγμένων βουλευτών με καθολική ψηφοφορία απειλούν ότι θα λειώσουν έναν υπουργό, ότι θα πιουν το αίμα άλλου, ότι θα δείρουν, θα κάψουν, θα σφάξουν και ουδείς συγκινείται να εφαρμοστεί εναντίον τους ο νόμος. Κι ούτε θυμίζει δημοκρατία η φρούρηση των δημόσιων ανδρών για την προσέλευσή τους στο Κοινοβούλιο, πολλές φορές κάτω από γιαούρτια, αυγά και "αγανακτισμένες" κραυγές.

Βέβαια για αυτούς νόμος είναι το δίκιο του εργάτη που ποτέ δεν θα δει προκοπή με δαύτους, ενώ το δίκιο όλων των άλλων πολιτών πετιέται στους κάδους μαζί με τα σκουπίδια που πλημμυρίζουν τις πόλεις.

Τα νέα κλέη της ένδοξης φυλής μας, λοιδορίες εναντίον μας στο εξωτερικό και ανυπακοή εναντίον των θεσμών, αντιδικίες, διαφωνίες, ασυνεννοησία μεταξύ μας στο εσωτερικό, χωρίς τεκμηρίωση και χωρίς προοπτική διεξόδου από το αδιέξοδο.

Σήμερα κανένας δεν είναι διατεθειμένος να θυσιάσει ακόμα και να στερηθεί για τη σωτηρία της πατρίδας μας. Το προσωπικό συμφέρον κυριαρχεί παντού...

Ανάκατα όλα λοιπόν, αρκεί τα δικά μου να είναι χώρια και προνομιούχα.

Καθένας για τα συμφέροντα και τα κεκτημένα του, όλοι εναντίον όλων και γαία πυρί μειχθήτω.

ΜΕ ΜΙΑ ΦΩΝΗ...

Με μια φωνή, με μια γροθιά

οι Έλληνες στους δρόμους,

για να μπλοκάρουν σύσσωμοι

τους φόρους και τους νόμους...

Ηλιόλουστη η προχθεσινή μέρα με τη πανελλαδική απεργία. Μπλακ άουτ παντού. Κλειστά τα πάντα. Κατεβασμένα ρολά μαγαζιών (όσα δεν έκλεισαν οριστικά ακόμη, κατειλημμένοι δημόσιοι χώροι - γραφεία, πιέσεις απ' τον λαό, διαδηλώσεις, επεισόδια.

Για αλλαγή πολιτικής και σταμάτημα του κατήφορου. Οργή και Απελπισία...

Παράλληλα και οι καφετέριες που δεν τις πιάνει ποτέ καμιά απεργία, συμβάλλοντος του καλού καιρού έβγαλαν πάλι τα (πολυάριθμα) τραπεζάκια και είδαν τα κέρδη τους ν' απογειώνονται εν ώρα αγώνων, γεμάτες αδιάφορους νεαρούς/ες με πρώτη προτεραιότητα στη ζωή τους τον φραπέ και τη σαχλοκουβέντα.

Για αυτός πέρα βρέχει αφού ο μπαμπάς εξακολουθεί να πληρώνει, που χρόνος για επαναστάσεις, ας το κάνει κάποιος άλλος...

ΞΑΝΑ ΤΑΞΙΜΕΤΡΑ...

Μετά από υποσχέσεις για νέες ρυθμίσεις και μετά από μέρες "αγώνα" με ευτράπελα επεισόδια αποκλεισμών, οι ταξιτζήδες άλλαξαν στάση. Βγήκαν ξανά στους δρόμους, αυτή τη φορά προς τη συνήθη τους άγρα πελατών, με τα ταξίμετρα ανοιχτά.

Πόσο θα κρατούσανε; και πιάνει και δεκαπενταύγουστος, η αποκορύφωση των διακοπών καιι των μετακινήσεων...

Τελικά στην Ελλάδα ακόμα και οι απεργίες δεν αλλάζουν ποτέ. 'Εχουν μία προκαθορισμένη ροή, μία δραματικότητα που στο τέλος τις καθιστά κωμικές. Εδώ και είκοσι μέρες οι ταξιτζήδες χάνουν μεροκάματα, ταλαιπωρούνται οι ίδιοι, βασανίζουν και την κοινωνία.

Για να επέλθει ανακωχή που θα οδηγήσει σε έναν υπόγειο συμβιβασμό που θα καταλαγιάσει την συντεχνία, όπως έγινε τόσες άλλες φορές στο παρελθόν, δηλαδή όπως γίνεται συνέχεια στην Ελλάδα.

Αν θα θέλαμε να δούμε ποιοι είναι νικητές και ηττημένοι από όλη αυτή την ιστορία, μάλλον δεν βρίσκαμε νικητές, μόνο χαμένους, έστω κι αν η κυβέρνηση εμφανίζεται να είναι από πάνω σε όλη αυτή την υπόθεση.

Οι ταξιτζήδες έπεσαν στην παγίδα, ηττήθηκαν επικοινωνιακά κλείνοντας λιμάνια, δρόμους και αεροδρόμια, χτυπήθηκαν ανελέητα από τα ΜΜΕ και τελικά δεν ακούστηκαν οι απόψεις τους.

Χαμένοι είναι αυτοί που με τραμπουκισμούς νομίζουν οτι θα εκβιάσουν ολόκληρη την κοινωνία.

Οι συνδικαλιστές των ταξιτζήδων να κάνουν τώρα την αυτοκριτική τους και να δουν τα λάθη τους. Το βασικότερο από όλα ήταν ότι ήρθαν απέναντι σε όλη την κοινωνία και ειδικά σε χιλιάδες κόσμου που βγάζουν μεροκάματο από τον τουρισμό. Εχασαν τη στήριξη του κόσμου που σε άλλη περίπτωση θα είχε βγει στους δρόμους μαζί τους απέναντι σε μια ανάλγητη πολιτική.

Για καθαρά μικροκομματικές σκοπιμότητες και για να περάσει σκληρές πολιτικές εν μέσω θέρους και για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από το πραγματικό πρόβλημα, ένας υπουργός δημιούργησε το θέμα των ταξιτζήδων και το πήγε μέχρι εκεί που έπρεπε. Χάθηκαν εκατομμύρια ευρώ και χιλιάδες τουρίστες για να παίξει η κυβέρνηση το παιχνίδι της.

Μαζί τους χαμένοι είναι και ολοι αυτοί οι ανεύθυνοι "ψευτοεπαναστάτες" που τους πατρονάρουν, όπως θα κάνουν και σε κάθε άλλη απεργία που για οποιοδήποτε λόγο θα εξαγγελθεί.

Μόνο που η επικράτηση της επανάστασης με τέτοια, θ΄αργήσει πολύ ακόμη...

ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΑΝΤΙ ΑΠΕΡΓΙΑ;

Για άλλη μια φορά οι συντεχνιακές απεργίες και κάθε είδους διαμαρτυρίες στρέφονται και ξεσπάνε κατά παντός μη υπευθύνου...

Ιδίως αυτή την εποχή σε μη κατοίκους της χώρας, που όμως την επέλεξαν να περάσουν μερικές μέρες διακοπών και χαλαρότητας.

Δεν ωφείλει τίποτα ο ξένος επισκέπτης να ακούει φωνές αγροίκων να διαμαρτύρονται λέει γιατί καταργείται η επαγγελματική προστασία που δεν έπρεπε να έχουν. Να θέλουν λέει να δουλεύουν μόνο αυτοί και κανείς άλλος, επειδή κάποτε ένας μαλάκας πολιτικάντης τους αντάμειψε για άγνωστες σε μας εκδουλεύσεις μεταξύ τους.

Δίνοντας τους μια άδεια άσκησης επαγγέλματος που μπορούν να μεταβιβάσουν - πουλήσουν αν θέλουν, Ελληνική πρωτοτυπία και αρχή του κακού ιδίως με τους ταξιτζήδες.

Που το έχουν παρακάνει με τον τρόπο αντίδρασης τους.

Γιατί θα πρέπει να επιλεχθεί σαν χώρος διαμαρτυρίας το αεροδρόμιο ή το λιμάνι, καταφέρνοντας με αυτό τον τρόπο πλήγμα σε ταξιδιώτες, τουρίστες και σε άλλες κατηγορίες ντόπιων επαγγελματιών που δεν ευθύνονται για τα μέτρα που λήφθηκαν εναντίον των ταξιτζήδων;

Αν θέλει ν' απεργήσει ο κάθει εις ταρίφας, ας κατεβάσει το "ελεύθερο" κι ας πάει διακοπές ή να κάτσει σπίτι του αρνούμενος να δουλέψει, δεν δικαιούται όμως να εμποδίζει τον άλλο να περάσει από οπουδήποτε και να πάει όπου θέλει, έστω και με τα πόδια αφού του στερεί το μέσο μεταφοράς...

Πόσο μάλλον να βρίζει και να πετροβολά όποιον δει μπροστά του.

Αλήθεια ταρίφα, ποιός κονομά από τους καλοκαιρινούς τουρίστες, εγώ ή εσύ;

Τον Οκτώβρη που θα κάθεσαι στο τιμόνι άπραγος να κοιτάς τους περαστικούς παρακαλώντας να λοξοδρομήσει κανείς και μπεί στο όχημα σου, θα ζητήσεις αποζημίωση για "διαφυγόντα κέρδη" από το κράτος;

ΤΑΡΙΦΕΣ...

Πλήρη απελευθέρωση του κλάδου των ταξί ανακοίνωσε ο υπουργός Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, προκαλώντας άλλη μια ηλίθια απεργία της τάξης των ταριφών.

Που στη ντάλα του καλοκαιριού, την εποχή του χρόνου που κονομούνε χοντρά ελέω τουρισμού, απεργούνε για να μη μπούνε νέοι στο "επάγγελμα" και χάσουν κακώς κεκτημένα προνόμια κι εδώ. Έχει παραγίνει με όσους έβγαζαν για πολλά χρόνια "μαύρα λεφτά" και κρατικοδίαιτοι/προστατευόμενοι θέλουν να εξακολουθήσουν να είναι.

Τέρμα πια οι προστατευτισμοί σε κάθε συντεχνία. Ήρθε η ώρα να πάψει να ζει όπως ζούσε αυτή η κακομαθημένη κοινωνία.

Οποιος δεν θέλει να ρισκάρει να τα βάλει τα λεφτά του στην τράπεζα για να παίρνει 5% τόκο στα σίγουρα, αλλιώς στην αρένα της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού κι όποιος αντέξει...

Οποιος θέλει να μπει στο επάγγελμα θα ζυγίσει τα πράγματα και θα αποφασίσει. Τους κακούς θα τους ξεράσει σύντομα η αγορά, οι υπόλοιποι θα έχουν ίσες ευκαιρίες σε ένα καλό εισόδημα από την ρόδα, αφού όσοι μπήκαν στο επάγγελμα (πολλοί μετά από επίμονο ρουσφέτι), κανείς δεν το εγκατέλειψε ποτέ!

Εννοείτε βέβαια ότι πρέπει να ελευθερωθούν και τα κόμιστρα, που είναι ο κύριος λόγος που αποφεύγει ο κόσμος τις "υπηρεσίες" τους.

Όσοι απόμειναν χωρίς δικό τους αμάξι, τουλάχιστον...

ΤΕΛΙΚΑ "ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑΝΕ" ΚΙ ΑΥΤΟΙ...

Μια χούφτα λαθραίοι και παράνομοι κάνανε τελικά ένα ολόκληρο κράτος να υποκύψει. Που ενώ δηλώνονταν ετοιμοθάνατοι, όταν τους ήρθαν τα αίσια νέα σε χρόνο μηδέν σηκώθηκαν ζωντανοί και ζωηροί, αφού ανέκτησαν τις δυνάμεις τους με θαύμα κι άρχισαν να πανηγυριζουν έξαλλα...

Ηταν μία υπόθεση που δοκίμασε για καιρό τα αντανακλαστικά της Ελληνικής κοινωνίας. Ξεκίνησε με την κατάληψη της Νομικής και ολοκληρώθηκε στο κτίριο της Υπατίας.

Για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση διαπραγματευτηκε με μια κοινωνική ομάδα που εκβίαζε, για μια ακόμη φορά αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι οι νόμοι στην Ελλάδα δεν έχουν κανένα νόημα και το μόνο που μετράει είναι η εκβιαστική διαπραγμάτευση για έναν σκοπό...

Οι δημοσκοπήσεις αλλά και οι ενδεικτικές σταχυολογήσεις έδειξαν ότι σε κανένα σημείο η κοινή γνώμη των πολιτών δεν βρέθηκε δίπλα στους μετανάστες. Αντιθέτως η μεγαλύτερη μερίδα της εξέλαβε την απεργία πείνας ως ακραίο εκβιασμό για την απόδοση εξωπραγματικής λύσης σε ένα από τα πιο ακανθώδη προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας.

Πάνω στην τραγωδία της ζωής χιλιάδων φτωχών ανθρώπων μπορούν να συνυπάρξουν αλληλέγγυοι, αλλά και πρόθυμοι για σπέκουλα. Που φτάσανε να βγάζουν και ειδικές ταξιδιωτικές οδηγίες για την Ελλάδα. Κανένας δεν θέλει να φανταστεί τι θα είχε συμβεί αν χανόταν μια ζωή, ποιες θα ήταν οι συνέπειες της τραγωδίας στο ταλαιπωρημένο σώμα της κοινωνίας μας, όπου μόνο οι αριστερές φωνές ακούγονται και φαίνονται σε "αγώνες" και ούτε οργανωμένη δεξιά ούτε άλλο αντίβαρο υπάρχει ακόμη...

Που έπρεπε ήδη να υπάρχει και ν' αντιδρά στις συνθήκες που ζούμε τον τελευταίο χρόνο, όπου πια δεν αρκούν τα δελτία τύπου και οι ανακοινώσεις από την ζεστασια του σαλονιού. Δεν μπορεί η Ν.Δ, η ΔΥΣΗ και η λοιπή δεξιά, (ακόμη κι αυτή η σκληρότερη που δεν ιδρύθηκε ακόμη) σήμερα να φέρεται ως σκυλάκι του καναπέ, να σιωπά επί της ουσίας και να περιμένει την επιβράβευση από τους πολίτες σε αυριανές εκλογές...

Μέσα στα αιτήματα για νομιμοποίηση και ίσα δικαιώματα πουθενά δεν ανέφεραν οι απεργοί πως πρέπει να καταγγέλλονται και να καταδικάζονται με αυστηρά πρόστιμα και ποινές φυλάκισης όσοι Έλληνες εργοδότες απασχολούν παράνομα αλλοδαπούς, εφόσον υπάρχουν ντόπιοι άνεργοι στις ίδιες δουλειές. Ούτε κουβέντα επίσης για κείνους τους Έλληνες πολίτες που τους στοιβάζουν 10 και 20 άτομα σε δωμάτια της κακιάς ώρας και μάλιστα τους βάζουν να πληρώνουν ενοίκιο με το κεφάλι;

Το πακέτο των προτάσεων της κυβέρνησης οδηγεί μετά από συμπλήρωση οκταετίας στη χώρα, σε νομιμοποίηση της παραμονής των μεταναστών με σχετική υπουργική απόφαση.

Επίσης προβλέπει τη δυνατότητα μετακίνησης στις χώρες προέλευσης τους με βάση το καθεστώς ανοχής, καθώς και τη δυνατότητα να παραταθεί επ' αόριστον το καθεστώς της εξάμηνης ανοχής, έως ότου συμπληρώσουν τα χρόνια (και τις προϋποθέσεις) που απαιτούνται για τη νομοιμοποιήσή τους.

Το λογικό είναι να δοθεί χρόνος και να εξεταστούνε μια μία οι περιπτώσεις, όσοι πληρούν τις προυποθέσεις να μείνουνε οι υπόλοιποι να πάρουνε τον δρόμο που ορίζουν οι νόμοι της χώρας. Αν υπήρχαν νόμοι αυστηρότεροι και δεν είχαμε αυτή τη γύμνια και την άγνοια, θα μπορούσαμε να ζήσουμε αρμονικά με τόσους ξένους όσους χρειάζεται η οικονομία μας, με σωστή επιλογή, αξιολόγηση και συγκεκριμμένο χρόνο παραμονής.

Όπου το κράτος και η πολιτεία θα φροντίσει να παρέχεται μόρφωση, προστασία, κοινωνική πρόνοια και ίσες ευκαιρίες σε όλους τους τίμιους και εργατικούς ανθρώπους και αντίστοιχα να σωφρονίζονται ή να αποκόπτονται από τον κοινωνικό ιστό της Ελληνικής κοινωνίας τα κακοποιά στοιχεία ανεξαρτήτως φυλής, θρησκεύματος και λοιπών πεποιθήσεων.

Τώρα αν κάποιος θέλει μελλοντικά να εκμεταλευτεί ανάλογες καταστάσεις και να έχουμε πάλι καταλήψεις κλπ ελπίζω η όποια κυβέρνηση να είναι έτοιμη να δράσει ποιο άμεσα και αποτελεσματικά την επόμενη φορά. Να σχεδιάσει ένα ρεαλιστικό θεσμικό πλαίσιο που να δίνει μια λύση στο ζήτημα.

Μένει να μάθουμε αν η περιπέτεια θα ξεχαστεί ή σύντομα θα δωθεί το έναυσμα για νέες κινητοποιήσεις αυτού του είδους.

Τώρα δεν θα παραξενευτώ καθόλου αν αύριο ξεκινήσει νέα απεργία πείνας των επόμενων αιτούντων λαθρομεταναστών οι οποίοι δεν έχουν δουλέψει ούτε ώρα σε κανέναν, για να τους δώσουμε ταυτότητα και ΑΦΜ και πιθανώς και ταμείο ανεργίας...

ΞΕΒΟΛΕΜΑ...

Εξεγέρθηκαν οι φαρμακοποιοί απαιτώντας από το κράτος να τους εξασφαλίσει τα προνόμια. Δεν ήταν μόνο το πληθυσμιακό και το κατώτατο ποσοστό κέρδους που ήταν σίγουρα λεφτά. Δεν ήταν μόνο το ωράριο. Ηταν και η δυνατότητα να οικειοποιούνται την άδεια που τους έδωσε το κράτος και να την μεταπουλούν όπου θέλουν με το αζημίωτο, η συντριπτική πλειοψηφία την κληροδοτούσε στα παιδιά της την κρατική περιουσία!

Εξεγέρθηκαν οι δικηγόροι προς το παρόν της επαρχίας για την εντοπιότητα, να μην έχει δηλαδή δικηγόρος από άλλον νομό το δικαίωμα να παρίσταται σε δικαστήριο της πόλης τους. Επίσης για τα γραμμάτια προείσπραξης (ελάχιστες αμοιβές - σίγουρα λεφτά υπό την προστασία του κράτους).

Εξεγέρθηκαν οι γιατροί που διαδηλώνουν κι ολοφύρονται για τα δήθεν 600 ευρώ που καθορίζει ως αμοιβή το μνημόνιο. Αλλά υπάρχουν και άλλα που δεν τα παραδέχονται: το δικαίωμα σε πολλαπλές συμβάσεις με διαφορετικά ταμεία, το μονοπώλιο των ασφαλισμένων τους, την ανεξέλεγκτη συνταγογράφηση, κλπ...

Εξεγέρθηκαν οι εργαζόμενοι στις Αθηναικές στικές συγκοινωνίες. Να μείνουν τα πάντα ως έχουν, να πριμοδοτούμε όλοι την χρεωκοπημένη λειτουργία τους, το βασικό αίτημα τους. Ακριβώς ότι θένε και οι λοιποί βολεμένοι των ΔΕΚΟ.

Τα χειρότερα κομματόσκυλα που ξημεροβραδιάζονταν στα γραφεία των πολιτικών, που έγλυφαν και συναλλάσσονταν, αυτοί που δεν είχαν αντικειμενικά προσόντα για να βγουν στην αγορά, αυτοί είναι που διορίστηκαν με μοναδικό κριτήριο το ρουσφέτι και τον κολλητό στις ΔΕΚΟ. Άραξαν εκεί για να δουλεύουν λιγότερο και να πληρώνονται περισσότερο χωρίς να τους κουνάει κανείς, οχυρωμένοι πίσω από την κομματική τους σχέση και την παντοδύναμη συντεχνία τους.

Και οι εξεγέρσεις συνεχίζονται: Ζεσταίνουν τα τρακτέρ οι αγρότες υποκινούμενοι για τους φετινούς τους "αγώνες". Πάλι και μόνο για επιδοτήσεις, που σε λίγο το 2013, τελειώσουν και θα γίνει το σώσε που θα ξεβολευτούν για τα καλά και για πάντα.
Θα πούνε ότι δεν το ξέραν, αν και ήταν γνωστό τοις πάσι. Χρόνια τώρα απόλαυσαν επιδοτήσεις, μόλυναν με φυτοφάρμακα την γη των πατεράδων τους, σε καιρούς που η οικολογική γεωργία φέρνει κέρδη και ανοίγει επιχειρηματικούς ορίζοντες, αλλά θέλει δουλειά η έρμη...

Κι αργότερα ποιος ξέρει με ποιούς άλλους θα επαναληφθεί...

Όλοι εναντίον των νέων νομοσχεδίων του κράτους. Και δυστυχώς ανάμεσα σε συνδικαλιστές και κυβέρνηση συνθλιβόμαστε εμείς οι απλοί πολίτες, μια και κάθε απεργία πρώτα έχει τον αντίκτυπό της πάνω μας. Φυσικά κανείς δεν αμφισβητεί ότι είναι ιερό και κατοχυρωμένο, το δικαίωμα της απεργίας. Εξάλλου είναι κι ο μόνος αποτελεσματικός και έσχατος τρόπος για να διεκδικήσεις το δίκαιό σου ή να διατηρήσεις όσα κέρδισες από προηγούμενους αγώνες. Κανείς όμως δεν επικροτεί την κατάχρηση αυτού του δικαιώματος, ιδίως από βολεμένες συντεχνίες, όταν όπως τώρα γίνονται μεγάλες προσπάθειες να διορθωθούν απαράδεκτες καταστάσεις, που επικρατούσαν και επικρατούν ακόμη.

Μόνο έτσι υπάρχει ελπίδα να μπει μια τάξη επιτέλους σ' αυτόν τον τόπο...

Σκέφτομαι ότι αυτή η κρίση θα είναι η απαρχή για μια ίσως δικαιότερη χώρα, στη οποία κομματόσκυλα και λαμόγια δεν θα ζουν εις βάρος μου...

Τη στιγμή που όλοι επιθυμούμε να ισχύσουν επιτέλους ισονομία, δικαιοσύνη, αξιοκρατία και ευνομία σε μια κατά συρροή διεφθαρμένη κοινωνία, ας συνειδητοποιήσουμε ότι και οι άλλοι, οι απλοί πολίτες έχουν δικαιώματα και μερτικό στην επιβίωση. Πώς όμως θα επέλθει η εξισορρόπηση των κοινωνικών αδικιών αν και η σημερινή κυβέρνηση που τολμά να κάνει αλλαγές, θα κάνει πίσω μπροστά στις συντεχνίες των βολεμένων που, με το παραμικρό εξεγείρονται...

Σήμερα που φτάσαμε στη χρεοκοπία, διαμαρτύρονται γιατί ξεβολεύονται, καθώς έπαιρναν μισθούς ή αμοιβές που ούτε δούλευαν ούτε άξιζαν ποτέ.

ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΥΣΗ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ...

Οξύνονται τα προβλήματα από την απεργία των ναυτεργατών καθώς η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία αποφάσισε την παράταση μέχρι το πρωί της επόμενης Κυριακής των απεργιακών κινητοποιήσεων που ξεκίνησαν το πρωί της προηγούμενης Τρίτης.

Και ενώ ο ναυτικός αποκλεισμός της Κρήτης και των υπόλοιπων νησιών θα συνεχιστεί, τα προβλήματα τροφοδοσίας της αγοράς επιδεινώνονται, εκατοντάδες πολίτες αδυνατούν να ταξιδέψουν, άλλοι που μπορούν χρυσοπληρώνουν εισιτήρια στις αεροπορικές εταιρείες, αλλά το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα το αντιμετωπίζουν οι αγρότες και ειδικά οι παραγωγοί πρώιμων κηπευτικών οι οποίοι τονίζουν πως τα ευπαθή κηπευτικά δεν μπορούν να περιμένουν ούτε μια ημέρα. Αν δεν φύγουν την πρώτη ή την δεύτερη μέρα από την συγκομιδή είναι κατεστραμμένα, ειδικά οι ντομάτες...

Να σημειωθεί πως σε ολόκληρη την Κρήτη υπάρχουν ήδη έτοιμα χιλιάδες τελάρα με κηπευτικά, ενώ η παραγωγή στα θερμοκήπια είναι έτοιμη για συγκομιδή και κινδυνεύει με πλήρη καταστροφή, μαζί με την απαξίωση των κόπων των παραγωγών.

Συνολικά χιλιάδες τόνοι Κρητικών κηπευτικών περιμένουν να μεταφερθούν στις αγορές κάτι που αν δεν γίνει το γρηγορότερο τότε όχι μόνο θα υποβαθμιστεί η ποιότητα και επομένως η τιμή τους, αλλά επιπλέον θα χαθούν αγορές (λαχαναγορές - super market) οι οποίες σύντομα θα αναζητήσουν αλλού τροφοδότες...

Όλα αυτά εξαιτίας της εμμονής των εργατοπατέρων της ΠΝΟ που ελέγχονται από το ΠΑΜΕ να πραγματοποιήσουν για ακόμη μια φορά απεργιακές κινητοποιήσεις στην διάρκεια ενός χρόνου, τώρα με το αίτημα αυξήσεως του μισθολογίου και της εργασιακής εξασφάλισης των ναυτικών και τα πλοία να παραμένουν δεμένα για αρκετά εικοσιτετράωρα όσο κρατούν οι διαπραγματεύσεις τους με τους εργοδότες που τους ανέχονται και τους ταίζουν πλουσιοπάροχα, με αποτέλεσμα η νησιωτική Ελλάδα να αποκοπεί από την ηπειρωτική και τα νησιά να παραμείνουν χωρίς συγκοινωνία μεταξύ τους...

Υπάρχουν στο χώρο της ακτοπλοΐας πολλά παράδοξα και πολλές στρεβλώσεις, τα οποία έχουν δημιουργήσει και εξακολουθούν να δημιουργούν πολλά προβλήματα στον κλάδο, που όμως δεν είναι ανάγκη να τα πληρώνουν αυτοί που την στηρίζουν, όσοι δηλαδή χρησιμοποιούν τα πλοία.

Με τον ίδιο πάντα αδιάλλακτο τρόπο τους της παρεμπόδισης του απόπλου των πλοίων με το έτσι θέλω, γράφοντας κανονικά επιβάτες, εμπορεύματα, δέματα που πρέπει να σταλούν και να παραληφθούν, τουρίστες, στρατιώτες που πρέπει να παρουσιαστούν, κλπ ταξιδιώτες που δεν έβγαλαν εισιτήρια για πλάκα μα έχουν λόγους να αναχωρήσουν και να φτάσουν στον προορισμό τους στην ώρα τους.

Αν δεν βρεθεί άμεσα λύση στο θέμα της μεταφορά των προϊόντων 100άδες παραγωγοί κηπευτικών ετοιμάζουν "επιδρομή" στα λιμάνια, όπως είχε πράξει και σε προηγούμενη κινητοποίηση των ναυτεργατών.

Ελπίζω μόνο να κρατούνε τις κατσούνες και να τις δουλέψουνε όπως πρέπει σε 5 - 10 νεαρούς αργόσχολους εσσαεί "διαμαρτυρόμενους" που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στην ζωή τους αφού αγωνίζονται φράζοντας τον καταπέλτη να μας φέρουν τον Στάλιν, να τους κάνουν 800 οκάδες και να τους πετάξουν στο νερό να συνέλθουν αυτοί και να φύγει το πλοίο ανενόχλητο...

Όπως έπρεπε να κάνει η αστυνομία σε κάθε παρεμπόδιση συγκοινωνιών από ελάχιστους, αντί να παρακολουθεί από απόσταση το ίδιο έργο κάθε φορά...

Έτσι αντιδρούνε όσοι παρεμποδίζονται στη δουλειά τους και στη ζωή τους κι όχι με άλλες καταλήψεις (πχ δρόμων έξω από το λιμάνι) για να εμποδίσουν τους εποχούμενους με τη σειρά τους σε ένα φαύλο κύκλο...

Κι αν νομίζει ο ναυτεργάτης ή ο κάθε άλλος υπάλληλος πως αξίζει περισσότερα από όσα του δίνουν, ας ασχοληθεί με δική του πρωτοβουλία στην ελεύθερη αγορά με ότι μπορεί να κάνει για να κερδίζει όσα αξίζει, αντί να παραμένει με κάθε τρόπο προσκολλημένος στο "κακό αφεντικό" που τάχα τον αδικεί...

ΚΟΜΙΣΤΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝ (ΘΕΑΤΡΟ)...

Θεατρικό έργο του 2006.

Οι υπάλληλοι ενός εργοστασίου καταλαμβάνουν το χώρο και φθάνουν σε απεργία πείνας για να διεκδικήσουν τα αιτήματα τους.

Οκτώ άνθρωποι αντιστέκονται ακόμα, η ασιτία όμως τους έχει ήδη εξαντλήσει σωματικά και ιδεολογικά. Οι αποχωρήσεις και οι αντιδράσεις τους έχουν φέρει στα όρια τους. Όλοι ευελπιστούν ότι ο κομιστής της ευχάριστης είδησης που θα δώσει τέλος στην απεργία τους δε θα αργήσει.

Κι όμως αργεί, όσο η ζωή τους περιμένει απ' έξω...

Μέρος 1ο

Μέρος 2ο

Μέρος 3ο

COSCO, ΟΛΠ ΚΑΙ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ...

Το παρακάτω κείμενο κυκλοφορεί τις τελευταίες μέρες ως e-mail, από αποδέκτη σε αποδέκτη. Επειδή είναι εξαιρετικά καλογραμμένο και θεωρώντας ότι απηχεί τις απόψεις της συντριπτικής πλειονότητας των σκεπτόμενων αναγνωστών μου, αναδημοσιεύεται κι εδώ με κάποιο επιπλέον σχολιασμό στο τέλος, γιατί υπάρχουν κι άλλα πράγματα:

1. Γιατί σταδιακά θα φέρουν στη χώρα μας 4 δισ. ευρώ. Μέχρι τώρα οι σωστές ξένες επενδύσεις ήταν αυτές που έπαιρναν λεφτά από τη χώρα όχι που έδιναν.

2. Γιατί θα φτιάξουν υποδομές (που θα μας μείνουν) αξίας 350 εκατ. ευρώ. Δηλαδή να μας χαρίσουν υποδομές; Πού ξανακούστηκε; Εμείς δώρα δεν παίρνουμε. Είμαστε αδιάφθοροι...

3. Γιατί αυτοί οι Κινέζοι μας τα πρόσφεραν πριν από από τη διεθνή οικονομική κρίση. Και ενώ όταν ξέσπασε η κρίση όλοι οι επενδυτές διεθνώς αναίρεσαν τα προσυμφωνημένα μειώνοντας κατά πολύ τις προσφορές τους, ο πρόεδρος της Κίνας, κ. Hu Jintao, είχε το θράσος να μη μειώσει την προσφορά του και να έρθει και ο ίδιος στην Ελλάδα για την υπογραφή.

4. Γιατί για τα παραπάνω δεν τους πουλάμε τίποτα (ούτε κυριαρχικά δικαιώματα, ούτε στρατηγικό τομέα, ούτε εκατοστό ελληνικής γης) παρά μόνο τους νοικιάζουμε τη ΜΙΑ μόνο προβλήτα των containers. Την άλλη θα τη δουλεύουμε εμείς οι Έλληνες.
5. Γιατί έτσι θα φανεί ότι η μία προβλήτα που θα δουλεύουν οι Κινέζοι θα τρέχει, ενώ η άλλη που θα δουλεύουμε εμείς θα...κάθεται.

6. Γιατί έτσι θα φανεί η απόδοση (και η διαφορά) των Ελλήνων εργαζομένων κάτω από την ελληνική κρατική διοίκηση και των Ελλήνων εργαζομένων κάτω από την κινεζική διοίκηση (για την ίδια ακριβώς δουλειά).

7. Γιατί πλήττονται 400 εργαζόμενοι του ΟΛΠ που σήμερα τη βγάζουν δεν τη βγάζουν με 80 χιλιάδες ευρώ τον χρόνο νόμιμα (και με άλλα τόσα και περισσότερα μέσω ιδιωτικών εταιριών).

8. Γιατί έτσι θα φανεί ότι το κόστος λειτουργίας της κινεζικής προβλήτας θα είναι πολύ μικρότερο από το κόστος λειτουργίας της ελληνικής.

9. Γιατί υπάρχει κίνδυνος να φανούν σύντομα τα αποτελέσματα και έτσι να μας βάλουν όλους να δουλεύουμε για να πληρωνόμαστε και όχι όπως τώρα να πληρωνόμαστε χωρίς να δουλεύουμε.

10. Γιατί του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υποφέρει. Φυσικά εννοούμε ζυγό...δουλειάς.

11. Γιατί υπάρχει ο πολύ μεγάλος κίνδυνος να γίνει ο Πειραιάς το μεγαλύτερο λιμάνι της Μεσογείου. Και φυσικά το μεγαλύτερο λιμάνι θα έχει και περισσότερη δουλειά. Μακριά από εμάς!

12. Και γιατί τέλος κ. Κατσέλη, αν δεν διώξουμε τους Κινέζους υπάρχει περίπτωση να έρθουν και άλλοι ξένοι επενδυτές στην Ελλάδα να δώσουν τα λεφτά τους κι έτσι να αυξηθεί η πραγματική απασχόληση (δουλειά δηλαδή!) και η χώρα μας να κινδυνέψει να θεωρηθεί καλύτερος τόπος για επενδύσεις από την Ουγκάντα και τη Ζιμπάμπουε.
Γι' αυτό ας πάνε πίσω στην πατρίδα τους οι άνθρωποι της COSCO και να μας αφήσουν ήσυχους και βολεμένους στη μιζέρια μας...

************************************************************************

Το λιμάνι ή τα χάλια μας ή τα χάλια του λιμανιού είναι η σημερινή κατάσταση του αυριανού αδιεξόδου της χώρας όπου κυριαρχεί η λογική ότι θέλω κάνω...

Άσε που ελοχεύει ο κίνδυνος αν έρθουν τελικά να έχουν οι Κινέζοι παράλογες απαιτήσεις, όπως να πληρώνουν υπερωρίες πραγματικές και όχι πλασματικές ή να καταβάλουν μισθό για όσες ώρες έχει κάποιος απασχοληθεί...

Παραδοσιακά, τα τελευταία 20 χρόνια στο ΣΕΜΠΟ, το κερδοφόρο κομμάτι του λιμανιού, λειτουργούσαν δύο μαφίες:

Η Ελληνική με κύριους εκπροσώπους «τα Μανιάτικα» και η Ναπολιτάνικη της ιταλο-ελβετικής MSC.

Η MSC είχε αποσπάσει μια συμφωνία μαμούθ από την τελευταία κυβέρνηση Αντρέα Παπανδρέου να μεταφέρει μέσω Πειραιά τον κύριο φόρτο των containers που διακινούσαν τα καράβια της προς την Ευρώπη (transhipment cargo στην επίσημη ορολογία, χρήση του ΣΕΜΠΟ σαν λιμανιού hub) διακινώντας 1,1εκ containers από τα 1,6 που περνάνε κάθε χρόνο από τον Πειραιά.

Στην συμφωνία είχαν προσχωρήσει και οι παράγοντες «Μανιάτικα», ο σκληρός πυρήνας δηλαδή της ΝΔ στην Β Πειραιά που εκλέγει 3 βουλευτές της αλλά και 1-2 Πασοκους, με ισχυρούς δεσμούς και στο Εργατικό Κέντρο, παίρνοντας μέρος της διακινούμενης πίτας.

Τι είναι η πίτα: Από την μια η παράνομη αλλαγή της προέλευσης προϊόντων. Κινέζικα ή ινδικά προϊόντα ανα-βαπτίζονται ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας και αποκτούν έτσι πιστοποιητικά CE. Σε αντάλλαγμα, μέρος από το σύνολο των εμπορευμάτων που διακινούνται εκεί, η ελληνική μαφία τα κρατούσε για αντιπαροχή διοχετεύοντάς τα στην μαύρη αγορά (τα φτηνά πέτσινα και τα τζάμπα ηλεκτρονικά που βρίσκει κανείς σχεδόν παντού).

Η ΝΔ ήρθε σε συμφωνία με τους Κινέζους να κάνει επίσημα η Ελλάδα αυτή την «μεταγραφή» προϊόντων στον Πειραιά και την Θεσσαλονίκη με τις μίζες «κεντρικά», η MSC αντέδρασε μεταφέροντας την μπίζνα στο απόλυτα ελεγχόμενο από την ναπολιτάνικη μαφία λιμάνι Joya Tauro στην Μεσσήνα, και κλείστηκε η συμφωνία από τον Καραμανλή στο ταξίδι του στην Κίνα.

Η αντίδραση στην σημερινή συμφωνία με την COSCO έχει την ρίζα της στο ότι τα Μανιάτικά δεν τα έχουν βρει ακόμα με τους Κινέζουν για να συνεχιστεί η μπίζνα. Η προβλήτα νο1 που παραμένει υπό κρατικό έλεγχο είναι μικρή και πιάνουν ελάχιστα πλοία.

Φυσικά ανάμεσα στους εργαζόμενους του ΟΛΠ υπάρχουν και υγιείς δυνάμεις, κυρίως διοικητικοί εργαζόμενοι, αλλά δυστυχώς δεν έχουν έλεγχο σε τίποτα.

Επειδή το θέμα έχει βάθος αμέτρητο, σχετίζεται και με τις αλλαγές χρήσης γης από τα λιπάσματα μέχρι και το Πέραμα για να μεταφερθεί το εφοπλιστικού lobby του Αγγλικού city δημιουργώντας μια επιχειρηματική πολιτεία γραφείων κατά το πρότυπο των docklands (project που συντονίζει η Εθνική Τράπεζα), το θέμα λιμάνια, ή για να το πούμε σωστά το θέμα της παραδοσιακής έλλειψης λιμενικής πολιτικής από το Ελληνικό κράτος, θα απασχολήσει πολύ κόσμο και για πολύ καιρό.

Πέρα από τα καλυμμένα κλαψουρίσματα των λιμενεργατών, οι Κινέζοι και οι λοιποί τη δουλειά τους κάνουν και το συμφέρον τους κοιτούν...

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΗΣ...

Πρωτομαγιά μέρα γιορτής,
γιορτάζουν τα λουλούδια...
Πουλιά, καρδιές και γιασεμιά
λένε γλυκά τραγούδια!

########################

Να μην ξεχάσουμε όμως και οτι σήμερα δεν είναι αργία, είναι απεργία.
Εκτός από γιορτή των λουλουδιών είναι και γιορτή των εργαζομένων η Πρωτομαγιά.
ΟΛΩΝ των εργαζόμένων!
Ακόμη κι αυτών που δεν "εκπροσωπούνται" από κομματόσκυλα - συνδικαλιστές...

ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΜΠΟΡΩΝ...

Κλειστά σήμερα τα εμπορικά καταστήματα και οι ΜΜΕ, ύστερα από απόφαση της Γ.Σ.Ε.Β..Ε.Ε.

Μια δίκαιη κινητοποίηση - διαμαρτυρία στην πολιτική της κυβέρνησης που στηρίζει τα συμφέροντα των λίγων και ισχυρών και μόνο...

Με αποτέλεσμα τον πλήρη έλεγχο και ολιγοπώληση της αγοράς, την κυριαρχία του παραεμπορίου με αφορολόγητα κι άχρηστα - ευτελή προιόντα, την συρρίκνωση των μικρών επιχειρήσεων, που δημιουργούν όμως περίπου το 56% της απασχόλησης στην Ελλάδα, στον ιδιωτικό τομέα, τα ελλείματα στο ταμείο ασφάλισης Ο.Α.Ε.Ε. λόγω ελάχιστης χρηματοδότησης (τώρα πια και δικό μου ταμείο αναγκαστικά, από την ίδρυση της "Acanthus Productions")...

Κλειστά όλα λοιπόν; Όχι βέβαια!

Κάποιοι νομίζουν πως ανήκουν τάχα στους λίγους κι ισχυρούς, λόγω κερδοσκοπίας και φοροδιαφυγής. Για αυτούς δεν τρέχει τίποτα, τα καταστήματα τους άνοιξαν κανονικά, μη χάσουν τα κέρδη μιας μέρας, με πρώτα και καλύτερα τα καλλυντικά, τις καφετέριες και τους περιπτεράδες.

Αυτοί οι τελευταίοι, επιδεικτικά ευνοημένοι του (δημοτικού) ρουσφετιού τείνουν να πάρουν διαστάσεις mini - market, με ανεξέλεγκτες όμως τιμές και συνθήκες έκθεσης των προϊόντων τους, γίνονται κυρίαρχοι στις γειτονιές και πλουτίζουν πραγματικά κι αισχρά, σε βάρος όσων δεν μπορούν ή βαριούνται να μετακινηθούν παραπέρα...

Ο ανεκδιήγητος υπουργός οικονομίας που κατάργησε το αφορολόγητο όριο των αυτοαπασχολούμενων, αν είχε επαφή με την πραγματικότητα, με μια βόλτα πεζός θα μπορούσε να διαπιστώσει με μια ματιά ποιοί πλήτονται κι αγωνίζονται και ποιοί τον γράφουν κανονικά, αφού έχουν και πληρώνουν τις μαλακίες του.

Που τις ονόμασε "Επιχείρηση και μέτρα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής"...