ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ...

Ζούμε σε μια χώρα που περνάει πλέον το 6o έτος βαθύτατης κρίσης, με μια παραγωγική οικονομία από την οποία εξαρτάται το μέλλον όλων σε ελεύθερη πτώση.

Σήμερα η χώρα καταστρέφεται για να διατηρηθεί για λίγο ακόμα η ψευδαίσθηση ότι οι συντάξεις και οι μισθοί του δημοσίου θα συνεχίσουν να πληρώνονται.

Δυστυχώς όμως κανένα κόμμα της βουλής τολμάει να πει αυτή την αλήθεια στον Ελληνικό λαό.

Ούτε το κάνουν οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι πουνπροσπαθούν να δώσουν στον κόσμο την εντύπωση ότι υπάρχει τρόπος να διατηρηθούν οι παροχές του πελατειακού/διαπλεκόμενου κατεστημένου.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός ξεστόμισε το απίστευτο επιχείρημα στον Γιούνκερ: «Απ' αυτές τις συντάξεις που θέλετε να κόψουμε ζουν οι Ελληνικές οικογένειες»!

Αντί να σκεφτεί τους νέους που θα παράγουν για να συντηρούν τους γέρους, αυτός προτιμά ένα καταχρεωμένο κράτος που συντηρεί τους γέρους, οδηγώντας στην καταδίκη τους νέους.
Χωρίς να φαίνεται τίποτα το αισιόδοξο στο κοντινό μέλλον...

Όσο οι Πελάτες θεωρούν πως τα ''κεκτημένα'' των συντάξεων, η ΕΡΤ, η ΓΕΝΟΠ και οι λοιπές φιλικές συντεχνίες της ''πρώτη φορά αριστερής κυβέρνησης'' και των υποστηρικτών τους έχουν προτεραιότητα, έναντι του μέλλοντος του τόπου...

Πόσο λογικό φαίνεται να παίρνεις συνεχώς δάνεια με εγγυητές τα παιδιά σου, για να μπορείς να δίνεις ένα βοήθημα μεγαλύτερο από τον μισθό σου (που συντηρεί ολόκληρη οικογένεια με παιδιά), στη γιαγιά σου που ζει μόνη της;

Εσείς θεωρείτε φυσιολογικό να είναι οι νέοι άνεργοι για να μην μειωθούν λίγο οι συντάξεις;
Το θέμα είναι κάποιος νέος απλά να επιβιώσει με το να φάει έστω λίγο από τη σύνταξη του μπαμπά ή του παππού;

Η δουλειά είναι μόνο κάποια χρήματα για επιβίωση;

Δεν είναι και δημιουργία;Δεν είναι υπερηφάνεια, αυτοπεποίθηση, εκπλήρωση σκοπού;

Δεν μπορείτε να αντιληφθείτε ότι ανενεργή νέα γενιά σημαίνει μαρασμός σε προσωπικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο;

ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ ΠΑΛΙ...

Το οικονομικό σύστημα αυτής της χώρας βασίστηκε στην εκμετάλλευση του κοινωνικού συνόλου από τις διάφορες επαγγελματικές ομάδες και συντεχνίες.

Με τα χρόνια έχει δημιουργηθεί ένα απίστευτο πλέγμα σχέσεων εκμετάλλευσης μεταξύ μας, όπου ο καθένας από μας πληρώνει την προστασία και το νταβατζιλίκι σε φαρμακοποιούς, συμβολαιογράφους, δικηγόρους, μηχανικούς, αρτοποιούς, κτηνοτρόφους, αγρότες, βιοτέχνες, συλλόγους, ταξιτζήδες, φορτηγατζήδες, δημοσίους υπαλλήλους κλπ μέσω "ρυθμίσεων", "προστασιών", φόρων υπέρ τρίτων κλπ

Και συγχρόνως εμείς μέσω της δικής μας επαγγελματικής ομάδας εκμεταλλευόμαστε αν μπορούμε κι όποτε μπορούμε με τη σειρά μας τους υπόλοιπους..

Συντεχνίες εδώ συντεχνίες εκεί συντεχνίες παραπέρα...

Κάποιες συντεχνίες με εκατοντάδες χιλιάδες μέλη, ικανά για πολιτικές πιέσεις, είχαν αποκτήσει κι εξουσία επί νόμων.

Όλες αυτές οι "μικρές δικτατορίες" καθότανε χρόνια τώρα στο σβέρκο του πολίτη και τώρα που βάλλονται αντιδρούν...

Ήρθε όμως η ώρα τους και δεν πρόκειται να τις σώσει κανένα τέχνασμα και καμιά " βουλευτική αντίδραση" της αρπαχτής..

Καρτέλ το γάλα, καρτέλ η λαχαναγορά, καρτέλ τα καύσιμα, καρτέλ τα σούπερ μάρκετ, καρτέλ οι δικηγόροι και οι συμβολαιογράφοι, καρτέλ εδώ, καρτέλ εκεί κι από πάνω 5-6 βαρόνοι (εργολάβοι - "προμηθευτές" δημοσίου - εκδότες - καναλάρχες)...

Απαιτούν συνέχεια να μην πληγούν από τα μέτρα και απειλούν να προκαλέσουν έμφραγμα στην αγορά, μη δίνοντας δεκαρα για τους υπόλοιπους.

Αυτή η ωραία ιστορία είχε φθάσει σε ένα σημείο "ισορροπίας" όπου (ας πούμε) ότι όλοι ήταν ευχαριστημένοι, μέχρι που χρεοκοπήσαμε και καταλάβαμε (;) ότι η ισορροπία ήταν του ακροβάτη πάνω στο σχοινί.

Ότι τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν ώστε αυτό το σύστημα να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από ένα άλλο πιο ορθολογικό και απλούστερο και δικαιότερο, είναι αναμφισβήτητο (εκτός κι αν κάποιος είναι ή αισθάνεται βολεμένος με τα ισχύοντα), το θέμα είναι:

Υπάρχουν καθαρά μυαλά και τολμηροί -  ικανοί άνθρωποι για να δημιουργήσουν το νέο σύστημα;

ΣΥΝΤΕΧΝΙΑΣΜΟΣ...

Οι συντεχνιακές νοοτροπίες είναι και διαδεδομένες και αποδεκτές από ένα ορισμένο τμήμα της Ελληνικής κοινωνίας.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αυτές τις μειοψηφούντες συντεχνιακές ομάδες πίεσης, που τις καταδικάζει ο δημόσιος λόγος ως φαινόμενο παρακμής στην Ευρωπαϊκή Ενωση, έχουν ενσωματωθεί στη ζωή του Ελληνικού κράτους και δυστυχέστατα μέχρι πρότινος δεν υπόκειντο σε ελέγχους, δημόσια κριτική και αποτίμηση της συμπεριφοράς τους.

Το θεωρούσαμε περίπου ως αυτονόητη λεβεντιά τη φαιδρή αντίληψη του "κατεβάζω τον διακόπτη", "καταλαμβάνω δημόσια κτήρια", "απεργώ στις εξετάσεις", "κλειδώνω τα λεωφορεία στα αμαξοστάσια", "κλείνω εθνικές οδούς όσο γουστάρω", κλπ εκβιαστικά κόλπα, πάντα ατιμώρητα βεβαίως για τους πρωταγωνιστές/εμπνευστές.

Όποιοι είχαν κατά καιρούς τολμήσει να επισημάνουν την ολέθρια συντεχνιακή γύμνια, είχαν λοιδορηθεί και αποστομωθεί με δηλητηριώδη κυνισμό.

Γνωρίζουμε επίσης πολύ καλά ότι μέχρι πρόσφατα οι συνδικαλιστικές και συντεχνιακές εκπροσωπήσεις είχαν μια ιδιότυπη συνδιοίκηση με την εκάστοτε κυβέρνηση και επηρέαζαν υπέρμετρα τις κυβερνητικές και κομματικές επιλογές...

Ετσι υποχωρούσαν άτακτα τα συμφέροντα των καταναλωτών, των πολιτών και της πολιτείας.
Η πολιτική σκέψη επιμένει σθεναρά ότι προνομιακές ρυθμίσεις, δημιουργία ειδικών κατηγοριών, εξαιρέσεις από γενικούς κανόνες δεν συμβιβάζονται με την επιδίωξη για διαρθρωτικές αλλαγές, ελεύθερο ανταγωνισμό και κατάργηση του κρατικού προστατευτισμού.

Μια ανασφαλής κοινωνία αναπτύσσει νοοτροπίες για να περιορίσει φόβους και κινδύνους. Συντηρεί στάσεις και απόψεις που οδηγούν στον περιορισμό της κοινωνικής ευθύνης του πολίτη, όταν η σύγχρονη ζωή απαιτεί αυξημένη υπευθυνότητα και συμμετοχή.

Ο συντεχνιασμός είναι ο ενταφιασμός της κοινωνικής ευθύνης.

Καιρός είναι να απαλλαγούμε από αυτόν...

ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ...

Ωριμότητα- συνειδητοποίηση.

Αυτές είναι οι λέξεις πλέον που χαρακτηρίζουν τον κάθε Ελληνα μετά την σφαλιάρα της πτώχευσης.

Ο καθένας γνωρίζει πολύ καλά τους λόγους και τις αιτίες που οδήγησαν την χώρα από πρότυπο οικονομικής και πολιτικής ευημερίας που έπρεπε να είναι σε Ευρωπαικό ζητιάνο.

Εξαιτίας της συνειδητοποίησης-ωριμότητας της κοινωνίας που πλέον έχει αντιληφθεί πολύ καλά τον ρόλο-παιχνίδι-ήθος- σκοπίμότητα των διάφορων συνδικαλάδων, τους απομόνωσε με αποτέλεσμα στο αμαξοστάσιο να ήταν τρεις και ο κούκος σστην επέμβαση των ΜΑΤ.

Αυτό όμως που δεν πρέπει να ξεχνάει η κυβέρνηση είναι ότι εκτός από κρατικοδίαιτους-βολεμένους συνδικαλιστές υπάρχει και ένα κρατικοδίαιτο πολιτικό σύστημα με προκλητικά προνόμια σε βουλευτές και συγγενείς τους που πρέπει να καταργηθούν στο όνομα του ισοκαταμερισμού των θυσιών.

Αφου δεν μπορεί να δώσει αυξήσεις ας δώσει τουλάχιστον το αίσθημα της δικαιοσύνης στον κόσμο που έχει πάρει την χώρα στις πλάτες του.

Εύχομαι και ελπίζω ότη κυβέρνηση μετά τις συντεχνίες θα ξεδοντιάσει και τα υπόλοιπα παράσιτα με τη σειρά, αρχίζοντας από κείνα των απλών προμηθειών του δημοσίου και φτάνοντας τους γνωστούς νταβατζήδες μεγαλοαπατεώνες φοροκλέφτες της μιντιακής  - επιχειρηματικής ελίτ των κρατικοδίαιτων, και τους διαπλεκόμενους με αυτήν πολιτικούς ε; Αυτούς που είναι σε λίστες καταθέσεων που ποτέ δεν ερευνήθηκαν από καμιά κυβέρνηση...

Το κράτος ζει, κινείται, αποφασίζει, συγκρούεται, επιβάλλει. Αυτό πια να δούμε...

Ένα ακόμη ένα βήμα προς το δρόμο που οδηγεί στο να γίνει η Ελλάδα μία κανονική Ευρωπαϊκή δημοκρατία, όπου ο νόμος θα ισχύει για όλους.

Και ότι μετά τη σύνταξη της γριούλας και της άγαμης θυγατέρας, θα ασχοληθεί λιγουλάκι και με τα πραγματικά μεγάλα εισοδήματα...

ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ...

Από εδώ και στο εξής πριν από κάθε κηδεία, γάμο ή κατάθεση διαζυγίου θα είναι υποχρεωτικό να γίνεται και η ανάλογη συμβολαιογραφική πράξη την οποία εν συνεχεία ο συμβολαιογράφος θα διαβιβάζει στην Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων, από όπου θα ενημερώνονται άμεσα τα ασφαλιστικά ταμεία και οι οικονομικές υπηρεσίες για οποιαδήποτε μεταβολή...

Είμαστε για γέλια άλλη μια φορά ακόμη!

Αντί να είναι υποχρεωμένα τα ληξιαρχεία, έστω με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο να κοινοποιούν τις αλλαγές στα ασφαλιστικά ταμεία, εμείς σκεφθήκαμε τους συμβολαιογράφους.

Δηλαδή το κράτος επειδή δεν εμπιστεύεται τους υπαλλήλους του, βάζει ιδιώτες να κάνουν τη δουλειά, που είναι όμως άσχετη με τα πραγματικά καθήκοντά τους. Και μπαίνει ένα ακόμα γραφειοκρατικό λιθαράκι στον δρόμο της ταλαιπωρίας των πολιτών κι ένα ακόμη έξοδο 50 ευρώ + τα μαύρα που θα εμφανιστούν κι εδώ...

Τα ΚΕΠ δεν μπορούν να παίξουν ενδιάμεσο ρόλο; Αυτά είναι συνδεδεμένα με όλες τις υπηρεσίες.
Θα υποχρεωνόμαστε όλοι μας μετά από διάφορες αποφάσεις να συνεισφέρουμε χορηγία χαράτσι στην κάθε επαγγελματική τάξη που αντιμετωπίζει οικονομικά ζόρια;

Το ότι οι πολιτικοί για κάθε λύση βρίσκουν είκοσι προβλήματα για να διαιωνίζεται η γραφειοκρατία, η διαφθορά και η ρουσφετολογία είναι γνωστό. Είναι όμως επίσης γνωστό ότι για τον κάθε απαράδεκτο πολιτικό που φεύγει, έρχονται χειρότεροι να πάρουν την θέση του.

Ορθολογισμός, μελέτη, ανάλυση και συναίσθηση, χρειάζεται και μετά βγαίνει η κάθε απόφαση.

Ρεσιτάλ πρόκλησης από υπουργούς σε καθημερινή βάση και μετά ακούω, είναι δύσκολη η διαπραγμάτευση και υπάρχει φως στο τούνελ και κάντε πάλι θυσίες αλλά τώρα ναί, θα πιάσουν τόπο κλπ.

Αδυνατώ να πιστέψω ότι όλη βλακεία της μεταπολίτευσης έχει μαζευτεί σε ένα κυβερνητικό σχήμα οπότε απλά εκτελούν ξεδιάντροπα σχέδιο κι ας έρθει τώρα κάποιος να πει ότι όλα αυτά είναι ιδέες της τρόικας..

Όσοι σχεδιάζουν αυτές τις ευφάνταστες(;) παρεμβάσεις, διαιωνίζουν το αναχρονιστικό κράτος, συναινούν στην ταλαιπωρία των πολιτών χωρίς λόγο αφού προηγουμένως έχουν υποτιμήσει τη νοημοσύνη τους.

Και ταυτόχρονα κάνουν και τα δωράκια τους στις συντεχνίες που επιθυμούν...

ΜΕΤΑΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΚΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ...

Η πρωτοφανής κρίση την οποία διέρχεται η χώρα επιβάλλει τομές, ρήξεις και μεταρρυθμίσεις που θα αναδεικνύουν ένα νέο αξιακό, πολιτικό και οικονομικό πρότυπο για τη σύγχρονη Ελλάδα της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας.

H εκλεγμένη από τον λαό Βουλή νομοθετεί. Ακολούθως διάφορες κοινωνικές μειοψηφίες των οποίων τα μικρο-συμφέροντα θίγονται ξεσηκώνονται συντεχνιακά και σχεδόν πάντα καταφέρνουν κι ανατρέπουν αποφάσεις, εκβιάζοντας κι απειλώνας δήθεν στο όνομα του "λαού, που ποτέ δεν έχει σχέση ή ώφελος από τα αιτήματα που θέτουν...

Οι εύκολες αποφάσεις που ικανοποιούν συντεχνιακές απαιτήσεις αλλά υπονομεύουν το γενικό συμφέρον είναι μέρος του τιμήματος που πληρώνει τόσο σκληρά η Eλληνική κοινωνία.

H πρώτη νομοθετική πρωτοβουλία της παρούσας κυβέρνησης για το νόμο των πανεπιστημίων έρχεται να ανατρέψει αυτή τη συμφωνίακαι να υιοθετήσει τις πρακτικές όλων όσοι επιμένουν με ακραίες ενέργειες να αναπαράγουν το πρότυπο της άρνησης, της στασιμότητας, του κατεστημένου.

Οι υπουργοί που έφεραν αυτές τις αλλαγές δεν είναι πια ούττε καν βουλευτές.

Παρατηρώντας τον λαό καθημερινά βλέπουμε ότι όλο και περισσότερο, όλο και περισσότεροι, αψηφούν τους νόμους διότι έτσι συνήθως ωφελούνται οικονομικά ή θεωρούνται μάγκες, ιδίως οι ισχυρές συντεχνίες που έχουν τη δύναμη και το κρίσιμο ποσοστό να επηρεάσουν...

Ποιος θα φέρει την αλλαγή; Ποιος θα τολμήσει να διορθώσει τα πράγματα; Ποιος θα βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά;

Ο "σοφός" Ελληνικός λαός αποφάσισε πως αυτές οι αλλαγές - μεταρυθμίσεις δεν χρειάζονται και πως αυτό που θέλει είναι να ζει περιμένοντας πότε ο βολικός πολιτικός του ή ο συνδικαλιστής του θα του δώσει και αυτουνού το κατιτίς του.

ΕΚΒΙΑΣΜΟΙ...

Τώρα οι ταξιτζήδες, λίγο πριν οι φαρμακοποιοι και οι ΔΕΗτζηδες, παλαιότερα οι φορτηγατζηδες, αύριο άλλη προνομιακή συντεχνία...

Και ναι, η ομηρία της κοινωνίας πουθενά σχεδόν σε όλο τον κόσμο, δεν λαμβάνει την μορφή που παίρνει εδώ, με πάσης φύσεως "αποκλεισμούς."

Δηλαδή όχι μόνο απεργώ, αλλά σου μπλοκάρω δρόμους πλατείες αεροδρόμια λιμάνια, υπηρεσίες κλπ..

Το παιχνίδι της "συμπαράστασης" στους απεργούς το έπαιξε καλά το ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια και μια ανάλογη νοοτροπία τώρα από πλευράς Ν.Δ."σοσιαλίζει" αρκετά, λαικίζει άσχημα, και δεν κολλάει με το κοινό περί δικαίου αίσθημα της κοινωνίας η οποία τώρα ξέρει οτι αυτές οι συντεχνίες που φωνάζουν δεν έχουν σώνει και καλά δίκιο, και οτι κατασκευάζουν η κάθε μια ένα δικό της επίπλαστο δίκιο, αντιπαθές στους υπόλοιπους, εξόφθαλμα συντεχνιακό και ψεύτικο, μόνο και μόνο για την διάσωση όποιων προνομίων τους μπορέσουν.

Κάτι που δεν ενδιαφέρει την υπόλοιπη κοινωνία, ο καθένας έχει τη δική του ζωή και δουλειά να κοιτάξει κι όχι τα κέρδη του ταξιτζή, του καφετζή, του φαρμακοποιού που δεν αφήνει τους νεώτερους να δουλέψουν, ή του μήτσου που έτυχε να τον βάλουν τη ΔΕΗ μια φορά και το είδε συνιδιοκτήτης της επιχείρησης...

Τώρα πάνε και αυτοί μαζί με άλλους κατεργαρέους στον πάγκο τους. Μαζί με την πωλήτρια που κοίταζε τον πελάτη σαν το χειρότερο λεχρίτη, τον κομπλεξικό δημόσιο υπάληλλο που φερόταν αλαζονικά κι αυταρχικά με τη σφραγίδα, μαζί με τον τυχάρπαστο εστιάτορα που τον άφηνε να ξεροσταλιάζει στην αναμονή και στο τέλος του σέρβιρε αηδίες, μαζί με τον οποιοδήποτε που είχε μια δουλειά και δεν την εκτιμούσε και φερόταν στον Έλληνα καταναλωτή λες και ήταν επαίτης και μιας που έπεσε στην ανάγκη του, είχε υποχρέωση να τον χορέψει.

Οι εκβιασμοί της κοινωνίας του τύπου κλεινω τα λιμάνια και δεν ταξιδεύετε, κατεβάζω τους διακόπτες και παραλύετε, σας στερώ τα φάρμακα, κλείνω τους δρόμους να μην πάτε πουθενά κλπ, μια τακτική που ευνοήθηκε κι επινοήθηκε από τον Α. Παπανδρεου και έπρεπε να καταγγελθεί και να απορριφθεί απο την Ν.Δ. και την λοιπή αντιπολίτευση εξαρχής κατηγορηματικά, γιατι απλούστατα θα τις βρεί μπροστά της όταν κληθεί να κυβερνήσει...

Ουδέν κακόν αμιγές καλού:Αυτή η έλλειψη ρευστού στα μαγαζιά και η απελευθέρωση όλων των επαγγελμάτων θα ξεκαθαρίσουν λίγο την πλέμπα από την αγορά.

Και μετά είναι στο χέρι μας, όταν θα πάρουμε τα πάνω μας να έχουμε καταναλωτική συνείδηση και αξιοπρέπεια. Κυρίως αξιοπρέπεια...

ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΑΝΤΙ ΑΠΕΡΓΙΑ;

Για άλλη μια φορά οι συντεχνιακές απεργίες και κάθε είδους διαμαρτυρίες στρέφονται και ξεσπάνε κατά παντός μη υπευθύνου...

Ιδίως αυτή την εποχή σε μη κατοίκους της χώρας, που όμως την επέλεξαν να περάσουν μερικές μέρες διακοπών και χαλαρότητας.

Δεν ωφείλει τίποτα ο ξένος επισκέπτης να ακούει φωνές αγροίκων να διαμαρτύρονται λέει γιατί καταργείται η επαγγελματική προστασία που δεν έπρεπε να έχουν. Να θέλουν λέει να δουλεύουν μόνο αυτοί και κανείς άλλος, επειδή κάποτε ένας μαλάκας πολιτικάντης τους αντάμειψε για άγνωστες σε μας εκδουλεύσεις μεταξύ τους.

Δίνοντας τους μια άδεια άσκησης επαγγέλματος που μπορούν να μεταβιβάσουν - πουλήσουν αν θέλουν, Ελληνική πρωτοτυπία και αρχή του κακού ιδίως με τους ταξιτζήδες.

Που το έχουν παρακάνει με τον τρόπο αντίδρασης τους.

Γιατί θα πρέπει να επιλεχθεί σαν χώρος διαμαρτυρίας το αεροδρόμιο ή το λιμάνι, καταφέρνοντας με αυτό τον τρόπο πλήγμα σε ταξιδιώτες, τουρίστες και σε άλλες κατηγορίες ντόπιων επαγγελματιών που δεν ευθύνονται για τα μέτρα που λήφθηκαν εναντίον των ταξιτζήδων;

Αν θέλει ν' απεργήσει ο κάθει εις ταρίφας, ας κατεβάσει το "ελεύθερο" κι ας πάει διακοπές ή να κάτσει σπίτι του αρνούμενος να δουλέψει, δεν δικαιούται όμως να εμποδίζει τον άλλο να περάσει από οπουδήποτε και να πάει όπου θέλει, έστω και με τα πόδια αφού του στερεί το μέσο μεταφοράς...

Πόσο μάλλον να βρίζει και να πετροβολά όποιον δει μπροστά του.

Αλήθεια ταρίφα, ποιός κονομά από τους καλοκαιρινούς τουρίστες, εγώ ή εσύ;

Τον Οκτώβρη που θα κάθεσαι στο τιμόνι άπραγος να κοιτάς τους περαστικούς παρακαλώντας να λοξοδρομήσει κανείς και μπεί στο όχημα σου, θα ζητήσεις αποζημίωση για "διαφυγόντα κέρδη" από το κράτος;

ΤΑΡΙΦΕΣ...

Πλήρη απελευθέρωση του κλάδου των ταξί ανακοίνωσε ο υπουργός Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, προκαλώντας άλλη μια ηλίθια απεργία της τάξης των ταριφών.

Που στη ντάλα του καλοκαιριού, την εποχή του χρόνου που κονομούνε χοντρά ελέω τουρισμού, απεργούνε για να μη μπούνε νέοι στο "επάγγελμα" και χάσουν κακώς κεκτημένα προνόμια κι εδώ. Έχει παραγίνει με όσους έβγαζαν για πολλά χρόνια "μαύρα λεφτά" και κρατικοδίαιτοι/προστατευόμενοι θέλουν να εξακολουθήσουν να είναι.

Τέρμα πια οι προστατευτισμοί σε κάθε συντεχνία. Ήρθε η ώρα να πάψει να ζει όπως ζούσε αυτή η κακομαθημένη κοινωνία.

Οποιος δεν θέλει να ρισκάρει να τα βάλει τα λεφτά του στην τράπεζα για να παίρνει 5% τόκο στα σίγουρα, αλλιώς στην αρένα της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού κι όποιος αντέξει...

Οποιος θέλει να μπει στο επάγγελμα θα ζυγίσει τα πράγματα και θα αποφασίσει. Τους κακούς θα τους ξεράσει σύντομα η αγορά, οι υπόλοιποι θα έχουν ίσες ευκαιρίες σε ένα καλό εισόδημα από την ρόδα, αφού όσοι μπήκαν στο επάγγελμα (πολλοί μετά από επίμονο ρουσφέτι), κανείς δεν το εγκατέλειψε ποτέ!

Εννοείτε βέβαια ότι πρέπει να ελευθερωθούν και τα κόμιστρα, που είναι ο κύριος λόγος που αποφεύγει ο κόσμος τις "υπηρεσίες" τους.

Όσοι απόμειναν χωρίς δικό τους αμάξι, τουλάχιστον...

ΞΕΒΟΛΕΜΑ...

Εξεγέρθηκαν οι φαρμακοποιοί απαιτώντας από το κράτος να τους εξασφαλίσει τα προνόμια. Δεν ήταν μόνο το πληθυσμιακό και το κατώτατο ποσοστό κέρδους που ήταν σίγουρα λεφτά. Δεν ήταν μόνο το ωράριο. Ηταν και η δυνατότητα να οικειοποιούνται την άδεια που τους έδωσε το κράτος και να την μεταπουλούν όπου θέλουν με το αζημίωτο, η συντριπτική πλειοψηφία την κληροδοτούσε στα παιδιά της την κρατική περιουσία!

Εξεγέρθηκαν οι δικηγόροι προς το παρόν της επαρχίας για την εντοπιότητα, να μην έχει δηλαδή δικηγόρος από άλλον νομό το δικαίωμα να παρίσταται σε δικαστήριο της πόλης τους. Επίσης για τα γραμμάτια προείσπραξης (ελάχιστες αμοιβές - σίγουρα λεφτά υπό την προστασία του κράτους).

Εξεγέρθηκαν οι γιατροί που διαδηλώνουν κι ολοφύρονται για τα δήθεν 600 ευρώ που καθορίζει ως αμοιβή το μνημόνιο. Αλλά υπάρχουν και άλλα που δεν τα παραδέχονται: το δικαίωμα σε πολλαπλές συμβάσεις με διαφορετικά ταμεία, το μονοπώλιο των ασφαλισμένων τους, την ανεξέλεγκτη συνταγογράφηση, κλπ...

Εξεγέρθηκαν οι εργαζόμενοι στις Αθηναικές στικές συγκοινωνίες. Να μείνουν τα πάντα ως έχουν, να πριμοδοτούμε όλοι την χρεωκοπημένη λειτουργία τους, το βασικό αίτημα τους. Ακριβώς ότι θένε και οι λοιποί βολεμένοι των ΔΕΚΟ.

Τα χειρότερα κομματόσκυλα που ξημεροβραδιάζονταν στα γραφεία των πολιτικών, που έγλυφαν και συναλλάσσονταν, αυτοί που δεν είχαν αντικειμενικά προσόντα για να βγουν στην αγορά, αυτοί είναι που διορίστηκαν με μοναδικό κριτήριο το ρουσφέτι και τον κολλητό στις ΔΕΚΟ. Άραξαν εκεί για να δουλεύουν λιγότερο και να πληρώνονται περισσότερο χωρίς να τους κουνάει κανείς, οχυρωμένοι πίσω από την κομματική τους σχέση και την παντοδύναμη συντεχνία τους.

Και οι εξεγέρσεις συνεχίζονται: Ζεσταίνουν τα τρακτέρ οι αγρότες υποκινούμενοι για τους φετινούς τους "αγώνες". Πάλι και μόνο για επιδοτήσεις, που σε λίγο το 2013, τελειώσουν και θα γίνει το σώσε που θα ξεβολευτούν για τα καλά και για πάντα.
Θα πούνε ότι δεν το ξέραν, αν και ήταν γνωστό τοις πάσι. Χρόνια τώρα απόλαυσαν επιδοτήσεις, μόλυναν με φυτοφάρμακα την γη των πατεράδων τους, σε καιρούς που η οικολογική γεωργία φέρνει κέρδη και ανοίγει επιχειρηματικούς ορίζοντες, αλλά θέλει δουλειά η έρμη...

Κι αργότερα ποιος ξέρει με ποιούς άλλους θα επαναληφθεί...

Όλοι εναντίον των νέων νομοσχεδίων του κράτους. Και δυστυχώς ανάμεσα σε συνδικαλιστές και κυβέρνηση συνθλιβόμαστε εμείς οι απλοί πολίτες, μια και κάθε απεργία πρώτα έχει τον αντίκτυπό της πάνω μας. Φυσικά κανείς δεν αμφισβητεί ότι είναι ιερό και κατοχυρωμένο, το δικαίωμα της απεργίας. Εξάλλου είναι κι ο μόνος αποτελεσματικός και έσχατος τρόπος για να διεκδικήσεις το δίκαιό σου ή να διατηρήσεις όσα κέρδισες από προηγούμενους αγώνες. Κανείς όμως δεν επικροτεί την κατάχρηση αυτού του δικαιώματος, ιδίως από βολεμένες συντεχνίες, όταν όπως τώρα γίνονται μεγάλες προσπάθειες να διορθωθούν απαράδεκτες καταστάσεις, που επικρατούσαν και επικρατούν ακόμη.

Μόνο έτσι υπάρχει ελπίδα να μπει μια τάξη επιτέλους σ' αυτόν τον τόπο...

Σκέφτομαι ότι αυτή η κρίση θα είναι η απαρχή για μια ίσως δικαιότερη χώρα, στη οποία κομματόσκυλα και λαμόγια δεν θα ζουν εις βάρος μου...

Τη στιγμή που όλοι επιθυμούμε να ισχύσουν επιτέλους ισονομία, δικαιοσύνη, αξιοκρατία και ευνομία σε μια κατά συρροή διεφθαρμένη κοινωνία, ας συνειδητοποιήσουμε ότι και οι άλλοι, οι απλοί πολίτες έχουν δικαιώματα και μερτικό στην επιβίωση. Πώς όμως θα επέλθει η εξισορρόπηση των κοινωνικών αδικιών αν και η σημερινή κυβέρνηση που τολμά να κάνει αλλαγές, θα κάνει πίσω μπροστά στις συντεχνίες των βολεμένων που, με το παραμικρό εξεγείρονται...

Σήμερα που φτάσαμε στη χρεοκοπία, διαμαρτύρονται γιατί ξεβολεύονται, καθώς έπαιρναν μισθούς ή αμοιβές που ούτε δούλευαν ούτε άξιζαν ποτέ.

ΜΙΚΡΟ-ΜΙΚΡΟΥ ΚΟΛΑΣΗ...

Πες πως είσαι ένας μικρο-μικρός έμπορος γυναικείων κι εποχιακών ειδών. Από τα 15 σου είσαι στον δρόμο αφού άφησες το σχολειο λόγω φτώχειας, έκανες διάφορες δουλειές και θελήματα αλλονών και τελικά μετά από χρόνια στη γύρα έφτιαξες αυτό το γωνιακό μα μικρό μαγαζάκι.

Για να το αποκτήσεις το χρυσοπληρώνεις με ενοίκιο κάθε μήνα στον απατεώνα τσιφούτη "εισοδηματία" που του ανήκει μαζί με τα υπόλοιπα ακίνητα όλο το τετράγωνο, πληρώνεις τακτικά το ταμείο σου το ΟΑΕΕ, τους προμηθευτές, τον μεταφορέα, τα τέλη του δήμου, την εφορία, κλπ υποχρεώσεις σου. Με λεφτά που πρέπει να βρεις μόνος σου για να έχεις να πληρώσεις, χωρίς καμμιά βοήθεια και προστασία...

Θέλεις ν' αφήνεις κάποιο πρόσωπο στο μαγαζί για να μένει ανοιχτό όσο τρέχεις για τα παραπάνω, έτσι πήρες μια 18χρονη που με το ζόρι τελείωσε το σχολείο και ζητούσε δουλειά, η οποία από την πρώτη στιγμή σου ζητά 700 ευρώ μηνιαίως + την ασφάλιση της στο ΙΚΑ όπως ο νόμος ορίζει, χωρίς να ξέρει την δουλειά και χωρίς να μπορείς να κοστολογήσεις το πραγματικό έργο που σου προσφέρει, μα πληρώνεται κανονικά για να κάνει τα λούσα της στα ξενυχτάδικα και θα κυκλοφορεί με δικό της ολοκαίνουριο αυτοκίνητο (με 150 δόσεις) από τον τρίτο κιόλας μήνα από τότε που τη πήρες...

Αν αυτή συνάψει σχέση με τον τεμπελχανά 25άρη μόνιμο θαμώνα κι επαγγελματία ταβλαδόρο της καφετέριας που παραγγέλνει τον καθημερινό καφέ της κι αυτός της πουλήσει έρωτες και φούμαρα και στο τέλος τη γαστρώσει, θα πληρώσεις εσύ το παιδί που περιμένει. Αν της βάλει κι ένα ψευτοστεφάνι για τα μάτια του κόσμου εσύ θα τους φορτωθείς και τους δυο σαν παντρεμένο ζευγάρι με υποχρεώσεις κι επιδόματα, αφού ο 25άρης κόπρος ούτε ικανότητες έχει, ούτε καμμιά διάθεση για δουλειά τώρα που τρώει τζερεμέ τον εύκολο κι επαυξημένο μισθό της χαζομούνας. Κι αν τολμάς απόλυσε την, να σε πάνε αμέσως στην επιθεώρηση εργασίας οι ανεπρόκοποι που ζούνε με τα λεφτά σου και θένε και τα ρέστα...

Έξω από την πόρτα σου γονατίζουνε κάθε πρωί μερικοί σκυλάραπες από τη Νιγηρία που απλώνουν την μαιμού πραμάτεια τους μπροστά τους και μπροστά σου, τους οποίους οι καρακατσούλες δυνητικές πελάτισσες σου προτιμούν, από την μια επειδή τους χουφτώνουν τον κώλο αδιάντροπα και από τη άλλη επειδή έχουν τις μαιμούδες 2 ευρώ φτηνότερα από τα δικά σου είδη...

Απέναντι στο παγκάκι κάθονται ολημερίς και σε παρακατσεύουν ο Μαροκινός και ο Αλγερινός, λαθραίοι, ξέμπαρκοι κι αδέσποτοι και οι δυο που άμα βρουν τη ευκαιρία θα μπουκάρουν στο μαγαζί να σου πάρουν από το ταμείο το 50ρικο που κατάφερες να μαζέψεις όλη μέρα, θα τρέχουν να φύγουν κι αν τους κυνηγήσεις θα σε σταματήσει ο μπάτσος που κάθεται αραχτός με τον συνεργάτη του στο καφέ με την θωρακισμένη στολή και τη χιλιάρα μηχανή για να σε παρατηρήσει επειδή τρέχεις αλαφιασμένος φωνάζοντας "κλέφτες" και διαταράσσεις την ησυχία των λοιπών πολιτών.

Αν αυτοί καταφέρουν (κατά τύχη) μετά από την καταγγελία σου να πιάσουν τους συγκεκριμένους κλέφτες κι όχι άλλους αμέτοχους, θα οργανώσει πορεία ενάντια στην αστυνομική βία και "τον ρατσισμό της κοινωνίας" το forum των επιτήδειων ανεπάγγελτων αριστεριστών που τρώνε εδώ και χρόνια λεφτά από τον ΟΗΕ και την ΕΕ για να συμπαραστέκονται "επαγγελματικά" στους δήθεν κατατρεγμένους ακάλεστους κι αχρείαστους μετανάστες...

Πάς στην εκκλησία να προσευχηθείς αν πιστεύεις ακόμη σε επουράνια βοήθεια μεγάλος άνθρωπος, αφού περάσεις ένα τείχος ξενόφερτους και ντόπιους ζήτουλες που σε παρενοχλούν, κι ακούς στο κήρυγμα τον παπά να σου λέει πως δεν βγαίνουν τα συσσίτια της ενορίας καλώντας σε να τα ενισχύσεις εσύ. Και πως να βγούνε, όταν μέχρι πρότινος τάιζαν 10 - 15 ξεπεσμένα ρεμάλια που έδιναν τη σύνταξη ή το επίδομα της πρόνοιας στο κρασί, ενώ σήμερα ταίζουν 300 μελαμψούς τριτοκοσμικούς νεαρούς με ακόρεστη όρεξη κι αύριο θα φορτωθούνε άλλους 500 που θα πλακώσουν μόλις βρούνε φαί τζάμπα. Ο δικός σου Θεός θα φροντίσει για όλους, αφού ο δικός τους δεν κάνει πράμα για δαύτους πέρα από το να τους σπέρνει εν αφθονία...

Να έχεις τις συντεχνίες των επιστημόνων της χώρα σου φόρτωμα, να θες γιατρό και να μην βρίσκεις όταν τον χρειάζεσαι, φαρμακοποιό το ίδιο, από κοντά πλήθος δικηγόροι, συμβολαιογράφοι, μηχανικοί, μανδαρίνοι, φορομπήχτες, να απαιτούν και να θέλουν να κατοχυρώσουν για πάντα αν είναι δυνατόν να τους πληρώνεις εσύ τις σπουδές, τα γραφεία, την ασφάλιση, τη σύνταξη, τα κέρδη, τα δώρα, τα τζίπ, τις πουτάνες συνοδούς στα συνέδρια, τα εξοχικά και τις διακοπές, την προίκα της μελεμενιάς και λοιπά παράλογα που οι "επιστημονικές" συντεχνίες τους πέτυχαν και κέρδισαν από την άλλη συντεχνία των βουλευτών, που όλως τυχαίως ασκούν τα ίδια επαγγέλματα, που οι περισσότεροι εξ αυτών σπουδάσανε ελέω μπαμπά και φροντιστηρίων κι έρχονται με πτυχία ως και από τη Βουλγαρία να σε βλέπουν αφ΄υψηλού από το βάθρο της επιστημοσύνης...

Δηλαδή όπου καλείσαι να πληρώσεις την άλλη μεγάλη συντεχνία των δασκάλων - καθηγητών όλων των βαθμίδων, που δεν έχουν καμμιά διάθεση να μάθουν γράμματα τα παιδιά σου, μα με κάθε τρόπο και δικαιολογία να υπεκφεύγουν του καθήκοντος πότε ζητώντας περισσότερα κτίρια, πότε λιγότερους μαθητές, λεφτά για παιδεία και παραπαιδεία εφ όρου ζωής, άχρηστα μεταπτυχιακά και διδακτορικά χαρτιά, κλειστά σχολεία και πανεπιστήμια, εκδρομές, καρναβάλια, αργίες κι απεργίες. Που πάντα θα βρούνε χρόνο και θέληση να συμπαρασταθούνε εκ του ασφαλούς σε αιτήματα λαθρομεταναστών αφού η μόνιμη θέση τους δεν κινδυνεύει ακόμη από δαύτους, καθώς και σε κάθε απόβλητο της ζωής και της κοινωνίας που θα τύχει να κυκλοφορεί στο "άσυλο" τους...

Να βγάζουν ανακοινώσεις όπου σε λένε "ρατσιστή" επειδή ζεις στην αληθινή ζωή του δρόμου και βλέπεις από πρώτο χέρι τι την χαλάει και την κάνει κόλαση, χωρίς να μπορείς να αντιδράσεις αποτελεσματικά αφού και οι πολιτικοί που ψηφίζεις σε έχουν χεσμένο. Ούτε συνδικαλισμό αξιόμαχο είχες ποτέ, όπως οι ισχυρές συντεχνίες...

Κι ασχολούνται άλλοι με τις εσωκομματικές και διακομματικές τους μικρότητες, άλλοι με την κάλυψη των μιζών που τσέπωσαν, άλλοι μη χάσουν προνόμια κι άλλοι πως να οργανώσουν καλύτερα το επόμενο μπάχαλο διαμαρτυρόμενων χαχόλων να σου σπάσουν τα τζάμια ή να σου κάψουν εντελώς το εκτεθειμένο γωνιακό μαγαζί...

Τώρα σέρνεις ή δεν σέρνεις το πιστόλι;

Και είτε το στρέφεις εναντίον σου κολλώντας το στην κεφαλή σου αν είσαι ανθρωπάκι, είτε αρχίζεις και καθαρίζεις από την άκρη έναν - έναν όσους σου τρώνε τη ζωή σιγά - σιγά, καθένας με τον τρόπο του...

ΚΛΕΙΣΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ...

Μέσα στο γενικό αλαλούμ πού επικρατεί ως προς το τι είναι αναγκαίο για να μπορέσει η χώρα να σταθεί στά πόδια της, μέ δεδομένο το γεγονός, ότι όχι μόνο μπήκαμε σε κρίση, αλλά καί ότι αυτή θά είναι πολύ μακράς διάρκειας, όλες οι ισχυρές συντεχνιακές ομάδες προσπαθούν να περισώσουν ότι μπορούν από τα προνόμιά τους, σε βάρος φυσικά των υπόλοιπων πολιτών.

Έτσι βλέπουμε ν' αντιδρούν λυσσαλέα οι ωφελημένοι επιστήμονες νομικοί, μηχανικοί, φαρμακοποιοί, μα και άλλοι επαγγελματίες όπως οι φορτηγατζήδες πριν λίγο καιρό...

Εδώ και δεκαετίες η Ελλάδα ήταν ένας ιδανικά μοναδικός τόπος για να είναι κάποιος δικηγόρος, φαρμακοποιός, αρχιτέκτονας, ή ακόμη και φορτηγατζής. Όλα αυτά τα επαγγέλματα προστατεύονταν από ένα πολύπλοκο δίκτυο νόμων, που τα απομόνωναν από οποιονδήποτε ντόπιο ή ξένο ανταγωνισμό. Οι φαρμακοποιοί της Ελλάδας έχουν εγγυημένο ελάχιστο κέρδος στις πωλήσεις τους, και χρεώνουν τις πιο ακριβές τιμές στην Ευρώπη. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τους 40.000 δικηγόρους της χώρας, που κερδίζουν αναλογικά πολύ περισσότερα από τους Ευρωπαίους συναδέλφους τους.

Το πρώτο ερώτημα που πρέπει να τεθεί είναι ποιός χρηματοδοτεί αυτή την σχετική ευμάρεια των συγκεκριμένων επαγγελμάτων με βάσει νομοθετημάτων ( πολλών δέ εξ αυτών μή αναγκαίων γιά μιά ευνομούμενη πολιτεία ) και των ταμείων τους γενικά με απόδοση κρατήσεων πού καταβάλλονται υπέρ τρίτων υποχρεωτικώς. Η απάντηση είναι αρκετά εύκολη: Ο υπόλοιπος πληθυσμός γενικώς.

Το δεύτερο ερώτημα πού τίθεται είναι αν η προωθούμενη απελευθέρωση θα απαλλάξει τους υπόλοιπους από την επιβεβλημένη υποχρέωση τους να συντηρούν την μεσαία τάξη τους ή θα τους υποχρεώσει να συντηρήσουν στο μέλλον μια άλλη τάξη μεγαλοαστών πια και έναν αριθμό αλλοδαπών πολυεθνικών εταιρειών με ανάλογες ορέξεις.

Με τις ρυθμίσεις τους όπως ψηφίστηκαν θα εξακολουθήσει να πληρώνει η κοινωνία τις ασφαλιστικές εισφορές μηχανικών και δικηγόρων! Είναι το μόνο που διατηρείται από τα "κλειστά" επαγγέλματα τους που υποτίθεται πως ανοίγουν επιτέλους.
Σέ πολλές διοικητικές πράξεις ο πολίτης πληρώνει διάφορα τέλη ( χαρτόσημο κ.λ.π.). Αν δείτε που πάνε τα χρήματα θα απορήσετε: Υπέρ ταμείων νομικών, δικαστών, τελωνειακών κ.ο.κ (και μάλιστα σέ δοιηκητικές πράξεις απολύτως άσχετες με τήν ενδεχόμενη συνάφεια τού συγκεκριμένου ταμείου). Δείτε μάλιστα και έναν λογαριασμό τής ΔΕΗ πού δέν έχει χαρτόσημο αλλά αντίστοιχες κρατήσεις. Τό αποτέλεσμα είναι να έχουμε συγκεκριμένα ταμεία "εύρωστα" μέ τήν ευγενή συμπαράσταση άλλων καί ανάλογες μεγάλες συντάξεις σε ορισμένους κλάδους.

Πέρα από τα χρέη και τα ελλείμματα, η Ελλάδα αντιμετωπίζει ένα δύσκολο μέλλον, αν δεν μπορέσει να προσφέρει ανταγωνιστικά προϊόντα και υπηρεσίες.

Το ΠΑΣΟΚ όπως πράττει δεν ανοίγει τα κλειστά επαγγέλματα και δεν εφαρμόζει τη κοινοτική νομοθεσία. Να ξεγλιστρήσει πάει. Ημίμετρα και μπλα μπλα, όπως πάντα.

Ο λαός αντιλήφθηκε τα τελευταία δυο περίπου χρόνια οτι ζούσε τα προηγούμενα με δανεικά .Οτι ο παράδεισος της Ευρωζώνης και της ΕΕ, δεν ήταν τίποτα άλλο από μια εξουθενωτική κρατική και όχι μόνο υπερχρέωση, η οποία δεν δινόταν ως "φιλοδώρημα".

Ήταν δανεική, άρα υπόκειται στην διαδικασία της αποπληρωμής. Και εκεί κάπου ξεκινάνε τα δύσκολα, αν δεν μπορέσει να προσφέρει ανταγωνιστικά προϊόντα και υπηρεσίες....

ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ, ΑΛΛΑ...

Γίνεται και θα γίνει ακόμη πολλή συζήτηση για το θέμα των κλειστών επαγγελμάτων. Όπως έχει γίνει και πολλή συζήτηση για το θέμα της απαγόρευσης ή μη του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους, θέμα που επανέρχεται και διευθετείται τελικά ως χρηματική εξαγορά του ντουμανιού.

Συζητάμε το αυτονόητο με επιχειρηματολογίες ανθρώπων που έχουν τελείως διαφορετικά συμφέροντα από το "αυτονόητο", από ανθρώπους που θέλουν να αφήσουν το φαρμακείο στο γιό τους ή στην κόρη τους και δεν θέλουν άλλους πτυχιούχους φαρμακοποιούς παρείσακτους στα προνόμιά τους αυτά, για δικηγόρους που βολεύονται στις κατώτατες αμοιβές, που δεν δηλώνουν τις πραγματικές τιμές που εισπράτουν και μάλιστα έχουν βρεί τώρα και το επιχείρημα ότι αν δεν πληρώνουμε εμείς τα κορόιδα τις κατώτατες αμοιβές (και όχι εκείνοι τις ανώτερες αμοιβές που παίρνουν) κινδυνεύουν τα ασφαλιστικά τους ταμεία.

Η ίδια συζήτηση με τους εθισμένους με το κάπνισμα Ελληναράδες που θα υπερασπίζονται μέχρι τέλους το δικαίωμα τους να καπνίζουν στις καφετέριες και στα εστιατόρια που πηγαίνουν άλλοι με τα παιδιά τους και τις εγκύους γυναίκες τους και πρέπει τους ανέχονται γιατί αν ζητήσουνε το δίκιο τους σαν λιγότεροι ο καταστηματάρχης θα ταχτεί με τον τσαμπουκά καπνιστή που είναι καλύτερος πελάτης σαν πλειοψηφία και θα βρούνε οι μη καπνιστές το μπελά τους.
Τι τον κόφτει μετά αν πληρώσει ένα "τσιγαρόσημο" να καθαρίσει; Και η ευθύνη του κάθε Έλληνα που δεν μπορεί να πειθαρχήσει σε τίποτα που είναι;

Όταν αποφασίσαμε να ενταχθούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ήταν φυσικό να έχουμε αποφασίσει να αναθεωρήσουμε τις αρχές του κοτσαμπασισμού, και των προνομίων ορισμένων ισχυρών που μεταβιβάζονταν από πατέρα σε παιδί, των προνομίων των τραπεζικών υπαλλήλων να διορίζουν τα παιδιά τους στις τράπεζες, των συμβολαιογράφων και των φαρμακοποιών που μεταβιβάζουν και αυτοί τα μαγαζιά στα δικά τους παιδιά ακόμη και χωρίς σπουδές φαρμακοποιού τη ίδια ώρα που άλλοι πτυχιούχοι δεν μπορούν ν' ανοίξουν φαρμακείο στον τόπο τους. Πράγματα που ισχύουν μόνο στην Ελλάδα...

Στην περίπτωση των φαρμακοποιών είναι ότι είχαν κάνει κατάχρηση των προνομίων, ακόμα και αντίθετα στον νόμο. Τα Σάββατα για παράδειγμα, ήταν ανεπίτρεπτο να μένουν τόσο λίγα φαρμακεία ανοιχτά. Τα ωράριά τους τις άλλες μέρες ήταν σαν δημοσίων υπαλλήλων, μα τα περιθώρια κέρδους τους τεράστια μια εποχή.
Πληρώναμε τα πιο ακριβά φάρμακα στην Ευρώπη ή από τα πλέον ακριβά.

Είχε αγανακτήσει κόσμος πάμπολλες φορές που βρέθηκε σε ανάγκη, έξω από κλειστά φαρμακεία κι έψαχνε τα "εφημερεύοντα" σε άγνωστους δρόμους. Για πορίστε έξω απόγευμα Τετάρτης, τι φτύσιμο πέφτει στις πόρτες των κλειστών φαρμακείων, πώς ο κόσμος ξεσκίζει αγανακτισμένος το χαρτί με την ανακοίνωσή τους, γραμμένο σε προκλητικό ύφος...

Υπάρχουν 10.000 επαγγέλματα καταγεγραμμένα διεθνώς, αλλά η "καθώς πρέπει" Ελληνική μικροαστική οικογένεια ξέρει μόνο τα εξής τρία: δικηγόρος, γιατρός, (πολιτικός) μηχανικός. Και τα τρία οδηγούν σε πλουτισμό, κοινωνική αποδοχή, έναν καλό - πλούσιο γάμο και κάποτε με μαθηματική ακρίβεια και στη Βουλή.

Για τους πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς δεν χρειάζεται καν να συζητήσουμε τι είναι η πλειοψηφία τους...

Πολλά καλά πράγματα έγιναν από ανώμαλες καταστάσεις, όπως τώρα με τη πίεση της "τρόικας". Πχ η κατάργηση της βασιλείας στην Ελλάδα έγινε στη διάρκεια της χούντας (1973). Ποτέ μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας (1974) δεν ξανανοστάλγησαν οι Έλληνες την επαναφορά του θεσμού της βασιλείας.

Το ίδιο θα γίνει και με τα κλειστά επαγγέλματα και τις κατώτατες αμοιβές ορισμένων, όταν θα περάσει η ισχύς του Μνημονίου, θα αποτελούν μακρινή ανάμνηση του τωρινού βολέματος κάποιων ισχυρών συντεχνιών...

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΚΟΝΤΡΕΣ...

Στην κόντρα κυβέρνησης και ιδιοκτητών φορτηγών μπορούν να ειπωθούν πολλά για το ποιος έχει δίκιο, τι σημαίνει άνοιγμα του επαγγέλματος, αν αυτοί που αντιδρούν περισσότερο είναι λαμόγια με εκατομμύρια στους λογαριασμούς τους. Μπορεί κανείς να πει ότι πρόκειται για μια συντεχνία που έχει αποθρασυνθεί με την αποκλειστικότητα που κατέχει...

Από την άλλη, πολλά μπορούν να ειπωθούν για τα λάθη, τα πισωγυρίσματα και τις αστοχίες της κυβέρνησης στην υπόθεση αυτή. Το σοβαρότερο θέμα είναι η ατολμία της κυβέρνησης η οποία αφήνει να σέρνεται μια υπόθεση τόσους μήνες και ειδικά τις τελευταίες ημέρες μοιάζει ανίκανη ακόμη και το νόμο να επιβάλει...

Πιστεύει ότι κάνει το σωστό; τότε επέβαλε το νόμο. Εσύ τους έχεις επιτάξει, πάρε τους τις άδειες και δώστες αλλού να δουλέψουν άλλοι. Δε μπορεί να αφήνεις μερικές εκατοντάδες να κάνουν άνω - κάτω την κοινωνία.

Όμως όπως φαίνεται η κυβέρνηση καταλαβαίνει ότι έχει κάνει λάθη και δυσκολεύεται να βρει λύση στο αδιέξοδο. Οπότε τι κάνει: Τη γνωστή θεωρία του κοινωνικού αυτοματισμού. Που θα πάει, θα αντιδράσει ο υπόλοιπος κόσμος που θίγεται και θα απαξιωθούν οι κινητοποιήσεις των φορτηγατζήδων...

Όμως δεδομένη είναι και η ομηρία της χώρας για μια ακόμη φορά από ομάδες βολεμένες (κι ανεξήγητα, τι ωφελεί να υπάρχουν ορισμένες μόνο άδειες μεταφορών σε κάθε περιφέρεια, γιατί δεν γίνεται το ίδιο με τα εστιατόρια και καφενεία πχ), που αρνούνται να αποδεχτούν κάποια μείωση των συμφερόντων τους.

Δεν είναι οι μόνοι ασφαλώς που αντιδρούν έτσι ή που θα αντιδράσουν. Το ζήτημα είναι πως η κάθε ομάδα ζητά να μη χάσει τα δικά της πολλά προνόμια και στο τέλος και θα τα χάσει κι όφελος για κανένα δεν θα υπάρξει.

Μην περιμένετε να υποχωρήσει αυτή η κυβέρνηση, δεν έχει τέτοιο περιθώριο, ευτυχώς ή δυστυχώς άλλο θέμα. Ασφαλώς και η απελευθέρωση θα οδηγήσει σε συντεχνίες πιο κλειστές και λιγότερο συμφέρουσες, όπως έγινε σε τόσα άλλα θέματα...

Εγώ που δεν έχω σχέση με τα μεταφορικά συμφέροντα, έχω ωστόσο μία απορία:
Η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων που ξεκινάει τυχαία(;) απο τους φορτηγατζήδες ποιούς θα ωφελήσει;

Θα γίνει η μεταφορά των καυσίμων πχ φθηνότερη και θα δούμε την τιμή να κατεβαίνει;

Θα γίνουν τα τρόφιμα στα μπακάλικα φθηνότερα λόγω του ανταγωνιστικού κόστους μεταφοράς;

Θα πέσουν οι τιμές προσωρινά για μερικούς μηνες αντε ενα χρόνο και μετά τα νέα καρτέλ που θα δημιουργηθούν θα εκτινάξουν τις τιμές που πάλι προνομιακά θα ελέγχουν;

Αν κάπου μειωθούν οι τιμές των προϊόντων και υπηρεσιών το κατανοώ το νταλαβέρι των ημερών...

ΣΥΝΤΕΧΝΙΑΚΑ...

Στην Ελλάδα κυριαρχεί μια βασική παρεξήγηση. Ολη η χώρα είναι μια απέραντη συντεχνία.

Στις λοιπές Ευρωπαϊκές χώρες και όταν υπήρχαν συντεχνίες λειτουργούσαν πολύ καλύτερα από τις δικές μας συντεχνίες. Με πολύ περισσότερο σεβασμό στον πολίτη και στην κοινωνία και στο κράτος.

Νομίζουμε ότι το κυρίαρχο είναι ο επαγγελματίας (γιατρός, υπάλληλος, φορτηγατζής κοκ) του οποίου η δουλειά και το εισόδημα πρέπει να διασφαλίζεται, ανεξάρτητα από τις υπηρεσίες που προσφέρει.

Ετσι όταν συζητάμε για παιδεία φροντίζουμε κατά βάση για το συμφέρον του δασκάλου και όχι του μαθητή,όταν μιλάμε για υγεία βλέπουμε κυρίως τι θα εξυπηρετήσει το νοσηλευτικό προσωπικό και όχι τους ασθενείς (αυτοί δεν μπορούν και να απεργήσουν). Με άλλα λόγια δεν βλέπουμε συνήθως εως ποτέ το συμφέρον του καταναλωτή (προιόντων , υπηρεσιών, κλπ) και ξεχνάμε πως σε τελευταία ανάλυση όλοι μας είμαστε και καταναλωτές.

Κάπως έτσι νομίζω αντιμετωπίζεται από ορισμένους και η κατάσταση με τους φορτηγατζήδες. Κάποιοι επικεντρώνονται στον επαγγελματία και όχι στον καταναλωτή ο οποίος έχει σίγουρα να ωφεληθεί από το άνοιγμα του επαγγέλματος.

Η "κλειστή" δομή επιτρέπει οπισθοδρομικές συνθήκες και διαδικασίες στις μεταφορές. Κάθε επάγγελμα έχει την τεχνογνωσία του. Εμπορεύματα κλέβονται, υποβαθμίζονται, χάνονται και επανεμφανίζονται μετά από καιρό. Μόνιμες οι προστριβές γιατί οι φορτηγατζήδες άλλα είπαν και άλλα έκαναν. Αυτή την στιγμή πάσχουμε από έλλειψη (ελάχιστες υπάρχουν) μεταφορικών εταιρειών, που θα αναλαμβάνουν ένα πλάνο μεταφορών και θα το εκτελούν, ανεξάρτητα από το αν έσκασε ένα λάστιχο, κοιμήθηκε ένας οδηγός, έπεσε έξω ένα αυτοκίνητο ή, μακάρι, διπλασιάστηκε η δουλειά σου και κάποιος πρέπει να την καλύψει μεταφορικά.

Όλα αυτά γινονται από τους φορτηγατζήδες για την άδεια και τίποτε άλλο...

Αυτοί που τις έχουν (χαριστικά οι περισσότεροι μιας και κάποτε θεωρούνταν εκλεκτό ρουσφέτι) θέλουν να μπορούν να έχουν την δυνατότητα να την πουλήσουν μια μέρα σε κάποιον άλλον για 300-500.000 ευρώ. Έτσι κι απελευθερωθεί το επάγγελμα, τότε αυτές οι άδειες δεν θα αξίζουν τίποτε. Αυτό είναι ας πούμε το εφάπαξ τους...

Όλο φωνάζουμε για την ακρίβεια στη χώρα αλλά ανταγωνισμό δεν θέλουμε. Σε αυτή τη χώρα η νόμοι της οικονομικής δεν πιάνουν.

Η σωστή λειτουργία της οικονομίας και του ανταγωνισμού, δεν εξαρτάται από το αν ένα επάγγελμα είναι «κλειστό» ή ανοιχτό, αλλά από το αν η δομή του και η οργάνωσή του επιτρέπει την ύπαρξη πολλών και ανταγωνιστικών μεταξύ τους επιχειρήσεων, μικρών ή μεγαλύτερων.

Το άνοιγμα των επαγγελμάτων είναι νομοτελειακά πεπρωμένο να γίνει. Το αν θα γίνει τώρα υπό την απειλή του ΔΝΤ ή αργότερα λίγη σημασία έχει. Όσο θέλουμε να είμαστε στην ΕΕ θα χορεύουμε το χορό που σέρνουν.

Ελεύθερη όμως οικονομία και ανοιχτά επαγγέλματα σε καμμία περίπτωση δεν σημαίνει ασυδοσία και απουσία κανόνων.

Κάθε άλλο μάλιστα. Η ύπαρξη κανόνων που τηρούνται είναι απαραίτητη προϋπόθεση λειτουργίας μιας πραγματικά ελεύθερης οικονομίας...

ΚΑΤΑ ΠΟΥ ΠΑΜΕ;

Η χώρα μας έφτασε να χρωστάει 300 δισ. ευρώ. Το βασικό μας πρόβλημα είναι πως χρέος της τάξης του 120% του ΑΕΠ δεν είναι εξυπηρετούμενο από ένα κράτος και εμείς είμαστε στα όρια.

Τα δανειστήκαμε από χώρες που φρόντισαν εδώ και πολλά χρόνια να κάνουν την οικονομία τους παραγωγική.

Τα δικά μας δανεικά όμως πήγαν αλλού. Στους κρατικοδίαιτους "επιχειρηματίες" της διαπλοκής, σε παροχές, σε μισθούς και στη δημιουργία νέων δημόσιων φορέων και οργανισμών με πλήθος υπαλλήλων που δεν προσφέρουν τίποτα σε κανέναν και πουθενά. Δηλαδή αντί να διατεθούν για την παραγωγή τα έφαγαν οι καρχαρίες, τα λαμόγια, οι συντεχνίες και το Δημόσιο...

Ζωντανό παράδειγμα: πολλοί αγρότες έπαψαν να παράγουν για τις ανάγκες μας και έτσι τρώμε πατάτες και σκόρδα εισαγωγής. Παράγουν για τις επιδοτήσεις. Πληρώνονται περισσότερα απ' όσα παράγουν διότι δηλώνουν πλασματική παραγωγή. Αλλά δεν τους φτάνουν. Εκβιάζουν με παράνομες καταλήψεις των δρόμων και, αντί να υποστούν δίωξη για την παρανομία, εισπράττουν και καπέλο στην επιδότηση (500 εκατ. ευρώ πέρυσι) από το κράτος που με τη σειρά του παρανομεί απέναντι στην Ε.Ε. και πληρώνει γι' αυτό επιπλέον πρόστιμο.

Το έργο παίχτηκε νωρίτερα από τη συντεχνία των λιμενεργατών. Επονται οι λοιπές συντεχνίες του δημοσίου, όπως απειλούν ήδη οι τελωνειακοί και οι εφοριακοί. Να είμαστε πάλι θεατές σε άλλη μια φιέστα στους δρόμους, αυτή τη φορά με τους πιο καλοπληρωμένους δημόσιους υπαλλήλους ν' αγριεύουν εις βάρος μας και μόνο στη ιδέα οτι θα κοπεί κάτι από τα προνομιούχα ειδικά επιδόματα τους λόγω της οικονομικής κρίσης.

Από την άλλη μεριά οι δήθεν "προοδευτικοί" αριστερίζοντες πολιτικάντηδες αντιμετωπίζουν τις όποιες παραγωγικές μονάδες μας ως εχθρούς: «Να πληρώσει το μεγάλο κεφάλαιο». Κι αυτές είτε κλείνουν, είτε μετακομίζουν σε άλλες χώρες, είτε μετατρέπονται σε κρατικοδίαιτες.

Στο τέλος, οι προοδευτικοί πολιτικάντηδες τα βάζουν με τους δανειστές, ότι φταίνε εκείνοι για τον αργό θάνατο που περιμένει όλους μας.

Από το καλώς ήρθε το δολάριο, περάσαμε στο μάρκο και τώρα αναμένουμε το γουάν...

Ως γνωστόν, εμείς οι Έλληνες και τα καμώματα μας (όσων μπορούν τουλάχιστον), δεν φταίμε ποτέ για τίποτα...

Η απλή λογική τι λέει; Κατά που πάμε;

ΣΥΝΤΕΧΝΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ...

Οι πολιτικοί στην Ελλάδα, στο σύνολό τους σχεδόν κι ανεξαρτήτως κόμματος αρκούνται στη διαχείριση του λεγόμενου πολιτικού κόστους.

Έτσι γίνεται και τώρα με την κυβέρνηση να τους αγρότες που έχουν στήσει μπλόκα, χωρίς όμως να παίρνει δυναμικά μέτρα να τελειώνει με δαύτους και κυρίως να εκλείψουν τέτοιες τακτικές "αγώνων" με κλεισίματα βασικών δρόμων, θέαμα που ουκ ολίγες φορές και με διάφορες αφορμές επαναλαμβάνεται σε όλες τις περιοχές της χώρας χρόνια τώρα, ανεξήγητο γιατί προσπαθώντας να γνωστοποιήσουν κάποιοι αιτήματα προς υπεύθυνους, εμποδίζουν συνήθως τους ανεύθυνους κι αμέτοχους να κυκλοφορήσουν...

Το αποτέλεσμα τώρα με τους αγρότες, αύριο με άλλους, είναι η οικονομική παράλυση, σε μια περίοδο κατά την οποία υποτίθεται ότι πρέπει να αναπτυχθεί μια νέα αναπτυξιακή δυναμική για να αντέξουμε στις πιέσεις που έπονται της δεινής οικονομικής κατάστασης της χώρας. Το κακό παράδειγμα των αγροτών που έστησαν και φέτος μπλόκα στο εθνικό οδικό δίκτυο, είναι βέβαιο πως θα το ακολουθήσουν διάφορες άλλες επαγγλεματικές και κοινωνικές ομάδες τα συμφέροντα των οποίων θίγονται από τα δύσκολα αλλά αναγκαία οικονομικά μέτρα.

Το παιχνίδι μοιράζεται με τη λογική της διαχείρισης του πολιτικού κόστους ή των σχετικών ευκαιριών και στο χώρο της ΝΔ.
Ο νέος αρχηγός καταδικάζει χωρίς δισταγμό τα αγροτικά μπλόκα, αρκετοί όμως βουλευτές της ΝΔ και γαλάζιοι συνδικαλιστές του αγροτικού χώρου στηρίζουν αυτού του είδους τις κινητοποιήσεις.

Κι από κοντά τα ΚΚΕδια, πάντα παρών σε κάθε αναταραχή και σύγκρουση, αυνανιζόμενα ακόμη με την απαρχή της "επανάστασης" μπας κι αυτή γίνει στη δική τους γενιά...

Έχουμε εδώ μια ιδιόμορφη κοινωνική σύγκρουση. Οι διάφορες επαγγελματικές και κοινωνικές ομάδες θα κάνουν ό,τι μπορούν για να αποφύγουν τις υποχρεώσεις που τους αναλογούν και να μεταφέρουν τα δικά τους οικονομικά, ασφαλιστικά βάρη σε άλλους, εκείνους δε που μπορούν να επηρεάσουν λιγότερο τα πράγματα.

Βρισκόμαστε μπροστά σε σκληρές συντεχνιακές και συνδικαλιστικές συγκρούσεις. Αυτή είναι η νοοτροπία που οδηγεί τη Ελλάδα από το κακό στο χειρότερο και για πολύ καιρό ακόμη θα επαναλαμβάνεται.

Όλοι εντός και εκτός Ελλάδας, γνωρίζουν ότι πέρα των βραχυπρόθεσμων εισπρακτικών μέτρων για τη διασφάλιση εσόδων, η πραγματική δημοσιονομική προσαρμογή απαιτεί διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις σε ευαίσθητα κοινωνικά μέτωπα, όπως στο ασφαλιστικό, στο σύστημα αμοιβών στον δημόσιο τομέα, στην ίδια τη δομή και τη λειτουργία του κράτους, στην αγορά εργασίας και στην απελευθέρωση των αγορών.

Μεταρρυθμίσεις που δεν πρόκειται να γίνουν "αναίμακτα", λόγω χρόνιων ρουσφετολογικών κεκτημένων δικαιωμάτων διαφόρων συντεχνιών...

Με ευθύνη των πολιτικών, των συνδικαλιστών, αλλά και των ΜΜΕ που σιγοντάρουν συγκρούσεις για να πωλούν ανέξοδο θέαμα και λοιπών εμπλεκομένων που προβάλλουν εδώ και χρόνια ένα συγκεκριμένο μοντέλο κοινωνικής ανάπτυξης, έχουν επικρατήσει οι πιο ανεύθυνες και βάρβαρες συμπεριφορές.

Οι περισσότεροι κινούνται με βάση τη λογική της αρπαχτής και του εκβιασμού σε βάρος του κοινωνικού συνόλου...

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΦΕΤΕΣ...

Είμαστε και κοινωνία που εξακολουθεί να ζει στον κόσμο της. Που σημαίνει ότι τη βγάζει με δανεικά, δεν παράγει τίποτε, τσεπώνει τις επιδοτήσεις, είναι κατακερματισμένη σε συντεχνιακά συμφέροντα και δεν γνωρίζει τι πα να πει συνεννόηση.

Η καλλιέργεια του άκρατου ατομισμού έχει ως αποτέλεσμα το προσωπικό ή συντεχνιακό συμφέρον να τοποθετείται πάνω από το συλλογικό ακόμη και σε καταστάσεις σοβαρής κοινωνικής ανάγκης.

Την ίδια ώρα που στις Βρυξέλλες μας περνούν από κόσκινο, η οικονομία μας βρίσκεται υπό συνεχή επιτήρηση, ουσιαστικά αποφάσεις παίρνει η Κομισιόν, έρχονται οι αγροτικές κινητοποιήσεις να βάλουν ταφόπλακα στις όποιες προσπάθειες για ανάταση.

Η ΕΕ μας επιτηρεί με ασφυκτικό πρέσσιγκ και κάποιοι αγροτο-συνδικαλιστές απαντούν κόβοντας την Ελλάδα φέτες.

Δίκαιες εν πολλοίς οι αντιδράσεις, δίκαια τα αιτήματα, οι αγρότες είναι από τους πρώτους που κοροϊδεύει κάθε κυβέρνηση, αλλά κάποια θέματα πρέπει να έχουν και μια στοιχειωδώς σοβαρή αντιμετώπιση. Άλλωστε, τα ίδια τράβηξε η Ν. Δ. ως κυβέρνηση με τα μπλόκα και τα περυσινά επεισόδια στον Πειραιά που χάλασαν την εικόνα της. Τα ίδια θα πάθει και το ΠΑΣΟΚ, αυτό είναι σίγουρο.

Μιλάμε για έλλειμμα ανταγωνιστικότητα, η ΕΕ μας θεωρεί παρίες που δεν μπορούμε να φτιάξουμε μια οικονομία έστω υποφερτή και την ίδια ώρα το κράτος βρίσκεται υπό διάλυση. Τα Τέμπη έκλεισαν από τα φουρνέλα των εργολάβων, οι υπόλοιποι δρόμοι έκλεισαν από τους αγρότες και οι νταλίκες με τα ελληνικά προϊόντα μένουν στα πάρκινγκ. Άρχισαν λοιπόν οι ίδιοι οι παραγωγοί που βγαίνουν στους δρόμους να μιλάνε για αυξήσεις στις τιμές των προϊόντων εξαιτίας της αναστάτωσης που έχει δημιουργηθεί.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να κάνει κάτι, κάποιοι θέλουν να μην κάνει τίποτε, κάποιοι άλλοι να κάνει το δικό τους, μερικοί να συγκυβερνήσουν κι άλλοι πάλι εύχονται να μας βουλιάξει μπας και "σωθούμε" με τους ίδιους ως αυτόκλητους σωτήρες.

Και αναρωτιέται κανείς; Υπάρχει μια σοβαρή κυβέρνηση που θα λύσει μέσα σε λίγα 24ωρα τα προβλήματα που έχουν μετατρέψει τη χώρα σε τριτοκοσμική και για να κάνει κάποιος τη διαδρομή Αθήνα - Θεσσαλονίκη χρειάζεται 12 ώρες;

Υπάρχει υπουργείο Υποδομών να αναγκάσει τον εργολάβο του αυτοκινητόδρομου να πληρώσει για τη ζημιά στα Τέμπη και να αποκαταστήσει άμεσα την κυκλοφορία;

Υπάρχει υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης να κάτσει να συζητήσει σοβαρά με τους αγρότες για τα προβλήματά τους;

Και τέλος, υπάρχουν σοβαροί αγροτοσυνδικαλιστές που δεν θα άγονται και θα φέρονται από τα κόμματα που στηρίζουν;

Παρ΄όλα αυτά τα δικά μας κρίματα, τη μέγιστη ευθύνη για το χάλι στους δρόμους και την αναπαραγωγή αντιθεσμικών συμπεριφορών τη φέρουν διαχρονικά τα δύο μεγάλα κόμματα: και όταν κυβερνούν μην ελέγχοντας τις παρανομίες και όταν αντιπολιτεύονται - χαϊδεύοντας τους πρωταίτιους ή υποκινώντας τους.

Η λύση είναι απλή και καθόλου επώδυνη: δι(α)κομματική συνεννόηση για το πώς αποφεύγονται ή/και αντιμετωπίζονται τα μπλόκα. Χωρίς φιοριτούρες και με γενναία και άκρως εκπαιδευτική αυτοκριτική και από τους δύο!

Η τήρηση των νόμων είναι αυτονόητη προϋπόθεση (προφανώς για την Ελλάδα όχι και τόσο αυτονόητη) για την εφαρμογή οποιασδήποτε σοβαρής πολιτικής είτε σοσιαλιστικής είτε φιλελεύθερης. Μιλάμε όμως για σοβαρή πολιτική...

ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ '21...

Καλό είναι να θυμόμαστε το αθάνατο και λαμπρό '21, αυτό το ιστορικό μεγάλο επίτευγμα των καθαρών Ελλήνων, αλλά εξίσου καλό είναι να διδασκόμεθα όλοι από τις αθλιότητες και τις προδοσίες που κι εδώ υπήρξαν άφθονες κι άφρονες.

Τα σχολιαρόπαιδα για πολλές γενιές μάθαιναν τα κατορθώματα μιας αδάμαστης γενιάς που βρήκε το κουράγιο και την αποκοτιά, έπειτα από τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς και φυλακής να αποτινάξει τον ζυγό της Τουρκοκρατίας μα οι έχοντες την ευθύνη της Παιδείας τους αποσιωπούσαν σκόπιμα την μιζέρια, τις προδοσίες, τα αίσχη και τον φιλοτουρκισμό των κοτσαμπαδήδων.

Οι αγώνες των Ελλήνων, αν και διακρίνοντο για την ανδρεία τους και την αποφασιστικότητά τους, είχαν εντός τους την διαίρεση και την αντίθεση. Οι φεουδάρχες επιδίωκαν τη διατήρηση της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας τους μετά την Επανάσταση. Οι πολλοί επαναστάτες όμως, ονειρεύονταν διάλυση των τσιφλικιών και μοίρασμα της γης στους φτωχούς, δικαιώματα για τους πολίτες, συμμετοχή στην εξουσία, δημοκρατία. Αυτή ήταν η πραγματική αντίθεση που οδήγησε στον εμφύλιο.

Ήταν το σαράκι των Ελληνικών αγώνων που κατέτρωγε την ικμάδα της ελληνικής ψυχής.

Ετσι ονόματα σαν του Κολοκοτρώνη, διαβλήθησαν και συκοφαντήθηκαν και έφτασαν ως τα δικαστήρια και τη φυλακή, γιατί δήθεν πρόδωσαν την Επανάσταση, ενώ χωρίς αυτούς δεν θα είχε αρχίσει ο αγώνας και δεν θα ερχόταν η ελευθερία. Και είχαν οι άθλιοι ετοιμάσει την καρμανιόλα στο κάστρο του Παλαμηδιού και είχαν βρει και τον δήμιο. Όμως, σε μια στιγμή διανοητικής εξάρσης, ο Οθων είδε τι φοβερό έγκλημα θα εγένετο και έδωσε χάρη την τελευταία στιγμή.

Απατρίδες φυλάκισαν τον Αχιλλέα της επανάστασης, τον Οδυσσέα Ανδρούτσο και ποιοι τον γκρέμισαν αφού πρώτα τον στραγγάλισαν σιδεροδέσμιο κάτω από την Ακρόπολη.

Ο ιστορικός ερευνητής Γιάννης Βλαχογιάννης βρήκε τα απομνημονεύματα του Κασομούλη, γραμματέα του μεγάλου στρατάρχη της Ρούμελης Καραϊσκάκη. Και απ' αυτόν μαθαίνουμε ένα συνταρακτικό μυστικό, ότι δηλαδή ο θάνατος του γενναίου και πανέξυπνου στρατηγού στη μάχη του Ανάλατου μάλλον προήλθε από βόλι ελληνικό. Και τούτο γιατί ο λαϊκός και βαθύτατα δημοκρατικός Καραϊσκάκης έδωσε νότα στους Φαναριώτες και Κοτσαμπάσηδες προεστούς, ότι μετά τον νικηφόρο αγώνα, πολίτευμα για την Ελλάδα δεν θα είναι μια ξενοφέρτη μοναρχία αλλά αυτό που θέλησε διακαώς ο Ρήγας Βελενστινλής, Σύνταγμα και Δημοκρατία.

Οσο για τον πρώτο κυβερνήτη, ιστορικά βεβαιωμένο είναι το γεγονός ότι η δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια υπήρξε έργο των Κοτσαμπάσηδων με όργανο τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.Όταν ο μεγάλος αυτός Ελληνας πατριώτης και φίλος του λαού θέλησε να μοιράσει στους φτωχούς ακτήμονες αγωνιστές μέρος των μοναστηριακών κτημάτων και τις περιουσίες των αγάδων Τούρκων.

Ενώ όλα αυτά τα εποφθαλμιούσαν οι τσιφλικάδες κοτσαμπάσηδες, που αργότερα λιβανίζοντας την εξουσία της Βαυαροκρατίας, τα πήραν υποκρινόμενοι τους πιστούς αυλόδουλους της Μοναρχίας.

Μερικά μόνο από τα αμαρτήματα και τις αθλιότητες των κοτσαμπάσηδων και μέρους του υψηλού κλήρου, που αποτελούσαν τότε την άρχουσα τάξη...τα φοβερά λάθη και τις ανέκδοτες προδοσίες που έγιναν κατά τη διάρκεια της επανάστασης...

Γκρίζες ταπεινές αθλιότητες και διαδρομές που συνεχιζόμενες αδιαλλείπτως, μας έφεραν στο σημείο που βρίσκεται η Ελλάδα σήμερα...