ΔΩΣΕ ΚΑΙ ΜΕΝΑ ΜΠΑΡΜΠΑ ΜΕΡΙΣΜΑ...

Με την παραδοχή ότι "η υπέρβαση του στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα" και "η προοδευτική επιστροφή σε συνθήκες οικονομικής σταθερότητας" ήταν τελικά απαραίτητες προϋποθέσεις, γιατί "δημιουργούν τον αναγκαίο δημοσιονομικό χώρο, προκειμένου να διανεμηθεί στοχευμένα κοινωνικό μέρισμα για το έτος 2017 στα οικονομικά ασθενέστερα νοικοκυριά" (όπως τονίζεται στο προοίμιο της αιτιολογικής έκθεσης που συνοδεύει το σχετικό νομοσχέδιο που κατέθεσε χθες βράδυ) η κυβέρνηση επιχειρεί να επουλώσει πληγές που άνοιξε η οικονομική πολιτική της.

Είναι μια πρόσκαιρη ανακούφιση ψηφοθηρικού χαρακτήρα, αλλά δεν παύει να είναι μια ανακούφιση. Πάνω από ένα εκατομμύριο νοικοκυριά θα επηρεάσει θετικά το μέρισμα από το πλεόνασμα. Ωραία, η μια πλευρά μόνο. Μας λέτε και πόσα άλλα "βολεμένα" (;) επηρεάζει η υπερφορολόγηση για να βγάλετε το πλεόνασμα;

Όσο δεν αυξάνεται ο πλούτος της χώρας, ανακυκλώνεται όλο και λιγότερος πλούτος μεταξύ μεσαίων, φτωχών και απόρων πολιτών.

Διότι αυτό το πλεόνασμα που μοιράζει λες και ήταν δικό του ο Πρωθυπουργός προέρχεται πρωτίστως από θυσίες και στερήσεις έντιμων φορολογούμενων. Προέρχεται επίσης από την άρνηση του κράτους να εκπληρώσει υποχρεώσεις προς τον ιδιωτικό τομέα. Ενας μικρομεσαίος επιχειρηματίας που απολύει το προσωπικό και κλείνει την επιχείρηση του επειδή το κράτος είναι ασυνεπές, δοκιμάζει την ηθική του ακούγοντας τον Τσίπρα να δίνει μπόνους αντοχής.

Εννοείται πώς στον υπόλοιπο πλανήτη η αριστερά έχει αναγνωρίσει το λάθος της και έχει αλλάξει μυαλά και πολιτικές σε μεγάλο βαθμό. Εδώ όχι

Για να μπορέσει το κράτος - πατερούλης να διανέμει χρήματα στην πολιτική πελατεία της αριστερής κυβέρνησης, στραγγαλίζει την παραγωγική οικονομία, με αποτέλεσμα να δημιουργεί περισσότερη φτώχεια, από την οποία υποφέρουν περισσότερο από όλους οι ασθενέστεροι, αυτοί που υποτίθεται θα ωφελούνταν...

Για κάποιους θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού που όμως δεν καταβαίνουν από τα γραφεία τους να ενωθούν με την κοινωνία και δεν περπατούν μόνοι κι ασυνόδευτοι στα μέρη που κυλά η πραγματική ζωή, τάχα οι Έλληνες πάντα ήθελαν προκοπή με τις ίδιες τις δυνάμεις τους  όχι κυβερνητικά φιλοδωρήματα.

Δυστυχώς για αυτούς, η πραγματικότητα άλλα θα δείξει σε λίγο, σε σκηνές λίγο  - πολύ γνωστές από παλαιότερες ουρές για παροχές και θα τους διαψεύσει άλλη μια φορά για τις προτεραιότητες αυτού του "λαού"...

Η κοινωνία έχει μπατάρει τόσο πολύ αριστερά ώστε φτάνει να αποθαρρύνει την εργασία και την προκοπή και να ενθαρρύνει τα επιδόματα.

Oι δήθεν ασθενέστεροι θα τα αρπάζουν κανονικά τα "φιλοδωρήματα" όποτε κι όπου τα βρούνε, το τελευταίο που τους νοιάζει είναι η προκοπή με τις δυνάμεις τους και η παραγωγική οικονομία με μισθό 400 ευρώ ενώ διατίθενται επιδόματα 500 - 800 ευρώ για κάποιους επαγγελματίες "άνεργους", "πολύτεκνους", "φτωχούς" με κρυφά έσοδα, επιτήδειους γύφτους, ακόμη και σε ξενόφερτους αληταράδες κλπ τζαμπατζήδες...

Και γιατί να προσπαθώ και να ξοδεύω χρόνο κι εγκέφαλο για να κάνω κάτι να βγάλω κάποια λεφτά σε καιρό κρίσης, από το οποίο να έχω μόνο μερικούς εκλεκτικούς πελάτες τον χρόνο κι αν είναι πχ να έχω εντέλει κέρδος πχ 300  500 ευρώ, να περιμένω κάποιους μήνες για να τα πάρω στα χέρια μου με τον μηχανισμό των διεθνών πληρωμών;

Όταν θα πάει ο άλος μάπας με τα πέντε κουτσούβελα ή τη δήθεν αναπηρία ή ότι άλλο σκαρφιστεί και θα του μετρήσουν αμέσως 600 - 800 - 1000 ή περισσότερα στο χέρι κι άμεσα αναλώσιμα;

Αλήθεια εγώ θα δικαιούμαι ένα μερίδιο από αυτό το μέρισμα;

ΛΕΦΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΥΤΙ...

Βαρυποινίτης ήτανε ο Ζαχάρης, κλεισμένος στο φρούριο - φυλακή του Ιντζεδίν ως "ιδιαιτέρως επικίνδυνος" χωρίς δικαιώματα ή δυνατότητα εργασίας και παρόλα αυτά μπόρεσε να βγάλει κάποια χρήματα...

Ένα μικρό κουτί από τσίγκο είχε, που περιείχε διάφορα κουμπιά πολλών μεγεθών και χρωμάτων που μάζευε από τους χώρους της φυλακής σταδιακά, όπου τα εύρισκε. Βάλε μερικά ακόμη μπινελίκια ραπτικής και χάντρες από σπασμένα κομπολόγια, πράγμα απαραίτητο στους κατάδικους και τότε και τώρα...

Με 2 τρόπους έβγαζε λεφτά από κείνο το φαινομενικά ασήμαντο κουτί:

Το νοίκιαζε σε όσους βαριότανε πολύ και δεν εύρισκαν τι άλλο να κάνουν, πλήρωναν δε μερικά από τα φράγκα που διέθεταν για να μετρήσουν, να ταξινομήσουν, να παίξουν με τα κουμπιά και τα λοιπά περιεχόμενα του κουτιού. Κυλούσε ο χρόνος τους στο προαύλιο της φυλακής κι όταν έφτανε η ώρα να τους ταίσουν και τους μαντρώσουν στα κελιά τους, το επέστρεφαν πάλι του Ζαχάρη μαζί με το πενηνταράκι ή την ολόκληρη δραχμή του "ενοικίου" του κουτιού του...

Με κλασσικό εμπόριο, πουλώντας κάποια κουμπιά σε όσους χρειάζονταν τέτοια, όταν ξήλωναν από τα ποκάμισα, τα πατελόνια, τα πανωφόρια και τα σώβρακα τους και επίσης πανιά για μπαλώματα διαφόρων χρωμάτων και σχημάτων για πρόχειρες επιδιορθώσεις ρούχων, πράγμα που συχνά συνέβαινε στις δύσκολες συνθήκες κράτησης σε υγρά πέτρινα κελιά, πάνω από τη θάλασσα...

Είχε ράψει ένα πάνινο σακουλάκι που έβαζε τα κέρδη του, που όταν βάραινε από τα ψιλά, όλο και κάποιος φύλακας ή ο διοικητής της φυλακής του τα έκανε χάρτινα και το κρατούσε πάντα κρεμασμένο στον λαιμό ή στην ζώνη του, μέχρι να εκτίσει την ποινή του.

Ανανέωνε δε συχνά τα πράγματα του με πολλούς τρόπους, βγάζοντας κουμπιά από άλλα σκισμένα ρούχα, παίρνοντας τα ρούχα των θανατοποινιτών που εκτελούνταν, με ανταλλαγές με άλλους που έψαχναν αυτά που τους ταίριαζαν, από παλιόρουχα που του χάριζαν κάποιοι που αποφυλακίζονταν, όταν οι χάντρες γίνονταν αρκετές τις έφτιαχνε κομπολόι με σπάγγο και το πουλούσε ξεχωριστά, κι ότι άλλο σκεφτόταν στη στιγμή (άλλο παράδειγμα οι κλασικές στις φυλακές ανταλλαγές με τσιγάρα, που τα έκοβε στην μέση, κάπνιζε το μισό όταν του ερχόταν επιθυμία να καπνίσει και πουλούσε το υπόλοιπο)...

Το κουτί έτσι ανανεωμένο ήταν πάντα ενδιαφέρον για εξερεύνηση και μέτρημα από πολλούς κατάδικους, που το ζητούσαν τακτικά να περάσουν την ώρα τους. Κράτησε πολλά χρόνια αυτό το νταλαβέρι και ο Ζαχάρης κατόρθωσε να μαζέψει ένα καλό ποσόν σε δραχμές μέχρι να αποφυλακιστεί, ικανό να ράψει ένα κουστούμι, να πάρει καινούρια παπούτσια, να νοικιάσει ένα δωμάτιο να μένει και να περνά τον πρώτο καιρό ελεύθερος, μέχρι να βρει δουλειά...

Δεν πλούτισε ποτέ γιατί πέρασε τα καλύτερα του χρόνια (20 - 40 ετών) στην φυλακή, μα έκανε λεφτά τίμια τα επόμενα χρόνια για να πάρει σπίτι και χωράφια, έκανε οικογένεια με 3 παιδιά κι έζησε όπως μπόρεσε μέχρι τα βαθειά του γεράματα, ενταγμένος στην κοινωνία σα νοικοκύρης άνθρωπος...

Κι έχεις σήμερα τον ανειδίκευτο εργάτη να παραπονιέται για τα 600 - 700 - 800 ευρώ που του δίνει χαριστικά ο νόμος, ή τους δικηγόρους, φαρμακοποιούς, μηχανικούς κλπ "επιστήμονες" να σκούζουν ζητώντας κρατική προστασία κι εγγυημένες ελάχιστες αμοιβές, αφού μετά χρόνια σπουδών κι αμβισβητήσιμης επιστημοσύνης, κανένα σχολείο δεν μπόρεσε να τους μάθει να κερδίζουν λεφτά, όχι εκβιάζοντας τους δυνητικούς πελάτες τους όπως τώρα, μα με αξία και ικανότητες που ποτέ έτσι δεν θα μάθουν αν (κατ)έχουν...

ΕΞΥΠΝΟΣ ΒΛΑΚΑΣ: ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ...

Πίστευα τότε ότι είχα κάνει την καλύτερη επιλογή, και φυσικά το είχα πετύχει αυτό με την ευστροφία μου, αφού για να φτάσω εκεί είχα καταφέρει να μπω στην πιο δύσκολη σχολή της χώρας μου ανάμεσα σε χιλιάδες υποψηφίους. Μετά έδωσα εξετάσεις στον ΑΣΕΠ πάλι ανάμεσα σε 4 χιλιάδες υποψηφίους για να βγω μεσα στην πρώτη εικοσάδα και να έχω την πολυτέλεια να επιλέξω να διδάξω σε μία όμορφη πόλη όπως η Καλαμάτα ως καθηγητής πληροφορικής σε ένα τεχνικό σχολείο, ενώ παράλληλα αναλάμβανα και κάποια έργα web developing σαν freelancer.

Ωραία χρόνια. Χαλαρή δουλειά το πρωί, και μια πιο ενδιαφέρουσα δουλειά με ελέυθερο ωράριο για να έχω ένα πολύ καλό εισόδημα. Θεούλη μου, πόσο έξυπνος ήμουν, πραγματικό καμάρι της μάνας μου!

Στο τεχνικό σχολείο που δίδασκα το επίπεδο των μαθητών ήταν πολύ χαμηλό. Παιδιά από λαϊκές τάξεις, με χαμηλό εισόδημα, και συνήθως από γονείς χαμηλού μορφωτικού επιπέδου. Κάποια ευελπιστούσαν να μπουν σε κάποιο ΤΕΙ, κάποια να μάθουν μία εφαρμοσμένη τέχνη, όπως κομμωτική ή νοσηλευτική, και κάποια απλά περίμεναν να τελειώσουν το σχολείο χωρίς να ξέρουν τι θα κάνουν.

Σε αντίθεση με αυτό που περίμενα, ερχόμενος από την Αθήνα και γνωρίζοντας για τα τεχνικά σχολεία της Αθήνας, τα παιδιά στο τεχνικό λύκειο της Καλαμάτας, ήταν εξαιρετικοί χαρακτήρες και ευγενέστατα. Και με πολύ χιούμορ! Πραγματικά τα συμπαθούσα πολύ, και μερικά μάλιστα ήταν πολύ έξυπνα, και λυπόμουν για λογαριασμό τους που το περιβάλλον τους δεν θα τους επέτρεπε να αξιοποιήσουν το μυαλό τους όσο μπορούσαν.

Απέναντι από το σχολείο, υπήρχε ένα σαντουϊτσάδικο, το "Ποπάυ". Εκεί οι μαθητές έτρωγαν σάντουιτς, γέμιζαν δύναμη και ερχόντουσαν για μάθημα με όρεξη βασικά, χωρίς όρεξη, αφού μόλις είχαν φάει.

Μια μέρα, βγαίνοντας από το σχολείο, βλέπω στο "Ποπάυ" καμιά δεκαριά από τους μαθητές ενός τμήματος, κάτι μαντράχαλους μηχανολόγους, να κάθονται γύρω από ένα τραπέζι, γεμάτο μπίρες. Πάνω από 40 άδεια μπουκάλια μπίρες πρέπει να ήταν. Φυσικά πήγα να κάνω την πλακίτσα μου σαν καθηγητής που σέβεται τον εαυτό του. "Καλώς τον δάσκαλο των ηλεκτρικών εγκεφάλων" μου είπαν για υποδοχή.

Αφου είπαμε δυο κουβέντες, πετάχτηκε ένας τύπος από την παρέα που δεν τον γνώριζα. Ένας αρκετά παχουλός τύπος, με φωνή γεμάτη αυτοπεποίθηση.

- Πόσα λεφτά βγάζεις ρε δάσκαλε το μήνα; μου λέει κοφτά χωρίς να συστηθεί
- Εφοριακος είσαι; του είπα
- Όχι χασάπης. Και βάζω στοίχημα πως όσα βγάζω εγώ σε ένα μήνα, εσύ δεν τα βγάζεις σε ένα χρόνο


Τσιτώθηκα με τον κομπλεξάρα, αλλά ήμουν καθηγητής, έπρεπε να δείξω ψύχραιμος. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα πόσα βγάζει ένας χασάπης, αλλά για να το έλεγε, θα το είχε ψάξει το κωλόπαιδο. Οπότε έπρεπε να το παίξω αλλιώς.

- Εσύ πόσα βιβλία διαβάζεις το μήνα;τον ρώτησα
- ????, κόμπιασε
- Βάζω στοίχημα ότι όσα βιβλία διαβάζω εγώ σε ένα μήνα, εσύ δεν τα διαβάζεις σε όλη σου τη ζωή...

Είχα νικήσει. Ήμουν σίγουρος. Το πνέυμα νίκησε την ύλη. Ο κόσμος των ιδεών είχε συντρίψει τον κόσμο του χρήματος.

Ο χασάπης ένιωσε χαζός, κοκκίνησε και δεν ήξερε τι να πει, ενώ η παρέα του τον ψιλοκοροϊδεψε. Φαινόμουν να τον έβαλα στη θέση του.

Για καιρό περιέγραφα αυτό το περιστατικό σε γνωστούς, ψιλοκαμαρώνοντας πόσο ετοιμόλογος ήμουν, και πως έβαλα στη θέση του έναν αμόρφωτο τύπο που προσπάθησε να φανεί καμπόσος επειδή είχε χρήματα.

Μέχρι που μια μέρα ξύπνησα. Η απάντηση που είχα δώσει στον χασάπη, έπρεπε να τον κάνει να νιώσει ακόμα πιο έξυπνος, και όχι χαζός. Και εμένα πιο βλάκα.

Έπρεπε να περάσουν χρόνια για να συνειδητοποιήσω πως μελετούσα ρομποτική από τα 15 μου, σπούδασα μηχανικός στο Πολυτεχνείο, ξεπερνούσα χιλιάδες ανθρώπων σε εξετάσεις, διάβαζα συνεχώς νέα βιβλία, για να βγάζω το 1/10 των χρημάτων που βγάζει ένας χασάπης σε ένα χωριό έξω από την Καλαμάτα.

Και μάλιστα όταν ο χασάπης μου το λέει κατάμουτρα, εγώ να τον χλευάζω ότι αυτός δεν διαβάζει βιβλία. Φαντάσου να διάβαζε!

Εδώ θα πεταχτούν οι υπερασπιστές του πνεύματος και θα πουν ότι ο πνευματικός πλούτος είναι ανώτερος από το χρήμα, και κάνει τον άνθρωπο πιο ολοκληρωμένο, ενώ ο αμόρφωτος χασάπης θα ζει μέσα σε έναν ρηχό κόσμο, μπλα μπλα μπλα.

Όχι αγαπητοί λάτρεις του πνεύματος. Το χρήμα πέρα από μέσο συναλλαγής, "μετράει" τις ικανότητές μας σε αυτό τον κόσμο. Την ικανότητά μας να αμοιβόμαστε περισσότερο, δουλεύοντας λιγότερο, επειδή η δουλειά μας είναι περιζήτητη, χρήσιμη και δυσεύρετη. Εκτός βέβαια εάν κάποιος λόγω ιδεολογίας θέλει να δουλεύει χωρίς αμοιβή, ή αν έχει αποφασίσει πως θα αφήνει απλήρωτους λογαριασμούς και θα τρέφεται με αγριόχορτα που φυτρώνουν στις παρυφές του Λυκαβηττού.

Η μόρφωση είναι ένα φτηνό χόμπι. Δεν είναι κακό να έχεις τρία πτυχία, δημοσιεύσεις, ερευνητικό έργο και άλλα πνευματικά επιτεύγματα.

Να ξέρεις όμως ότι το κάνεις από χόμπυ. Να ξέρεις ότι στην αγορά, εκεί που η κυρα Σούλα θα πιάσει δυο ντομάτες στα χέρια της για να διελέξει την καλύτερη, ανταμοίβεται αυτός που είναι περισσότερο χρήσιμος στον κόσμο. Ο αμόρφωτος ποδοσφαιριστής που δεν ξέρει να γράψει το όνομά του, βγάζει σε ένα χρόνο όσα δε βγάζουν 10 μαθηματικοί σε μια ζωή, επειδή ο κόσμος τον χρειάζεται περισσότερο, ή, τον χρειάζεται περισσότερος κόσμος.

Κανείς δε σου χρωστάει ανταμοιβή επειδή αποφάσισες να διαβάζεις βιβλία, να δίνεις εξετάσεις και να παίρνεις πτυχία. Είσαι εσύ, που θα πρέπει αυτο το συγκριτικό πλεονέκτημα της μόρφωσης που έχεις, να βρεις τρόπο να το "πουλήσεις" στην κοινωνία, και αυτή θα σε ανταμείψει με χρήμα, άρα χρόνο, άρα καλοπέραση. Αλλά αυτό, το να "πουλήσεις" δηλαδή τον εαυτό σου σε υψηλή τιμή, προϋποθέτει πραγματική ευφυία, όχι μόρφωση.

Την επόμενη φορά που θα δεις έναν άξεστο βλάχο σε ένα τζιπ και θα πεις "Κοίτα κάτι ζώα που έχουν λεφτά", προβληματίσου για τις ικανότητές σου. Γιατί, για να το λες αυτό, τα θες κι εσύ τα λεφτά, αλλά δεν κατάφερες να τα έχεις. Ενώ το "ζώο" τα κατάφερε...


Πηγή: medium

ΑΣΥΝΗΘΙΣΤΑ ΜΑ ΚΑΛΟΠΛΗΡΩΜΕΝΑ...

Όταν μιλάμε για "καλοπληρωμένα" επαγγέλματα, σκεφτόμαστε συνήθως γιατρούς, δικηγόρους, φαρμακοποιούς, συμβολαιογράφους, πολιτικούς ή αρχιτέκτονες (και μόνο) μηχανικούς, πιλότους αεροσκαφών, πλοιάρχους, στάρ του σινεμά και της ΤV και φυσικά τους "επαγγελματίες" πολιτικούς.

Δείτε μερικά ακόμη επαγγέλματα με καλές αμοιβές, μερικά τελείως ασυνήθιστα στη χώρα μας:

1. Ταριχευτής νεκρών, μέσο ετήσιο εισόδημα 43.680 δολάρια
2. Πωλητής - τποποθετητής hot - dog(;), από 30.000 έως 100.000 δολάρια
3. Προσωπικός αγοραστής (Κάποιος που αναλαμβάνει να κάνει τα ψώνια από καταστήματα για λογαριασμό τρίτων), από 25.000 έως πάνω από 100.000 δολάρια το χρόνο
4. Δοκιμαστής παγωτών (επιστήμονας τροφίμων), 56.000 δολάρια
5. Εικονικός "κυνηγός κεφαλών" (Κάποιος επαγγελματίας ανθρώπινου δυναμικού που αναλαμβάνει να στελεχώσει κενές θέσεις εργασίας με ιδιαίτερες απαιτήσεις, χωρίς ωστόσω να διαθέτει δικό του γραφείο. Αντί να κάνει συνεντεύξεις πρόσωπο με πρόσωπο με τους υποψηφίους για τη θέση, χρησιμοποιεί άλλα μέσα όπως είναι το τηλέφωνο και το ίντερνετ). Από 250 έως και 10.000 δολάρια ανά «κεφάλι»
6. Παροχή υπηρεσιών κηδειών. Μέσο ετήσιο εισόδημα 79.930 δολάρια
7. Ακέφαλο μοντέλο (Κάποιος/α που διαθέτει μέρη του σώματός του για κοντινή φωτογράφιση φορώντας διάφορα προϊόντα, όπως π.χ. βραχιόλια, σκουλαρίκια, μπλούζες κτλ που χρησιμεύουν σε διάφορους καταλόγους ρούχων, κοσμημάτων, υποδημάτων). Μπορεί να βγάλει από 20 δολάρια έως και πάνω από 1.000 μέσα σε ένα απόγευμα
8. Ζωντανό μανεκέν / Ανθρώπινο άγαλμα (Κάποιος/α που στέκεται ακίνητος σαν κούκλα μέσα σε βιτρίνες καταστημάτων). Έως και 100 δολάρια την ώρα
9. Σύμβουλος γενετικής (Επαγγελματίας στον τομέα της Υγείας κατάλληλα εκπαιδευμένος, ο οποίος βοηθάει τις οικογένειες να καταλάβουν τις γενετικές ανωμαλίες και τους παρέχει υποστήριξη και συμβουλευτικές υπηρεσίες), 55.820 δολάρια ετησίως
10. Διασκεδαστής σε κρουαζιερόπλοια. Από 3.000 - 4.500 δολάρια/μήνα και πληρωμένη διαμονή και εισιτήριο.

Αν ξέρετε κι άλλα τέτοια με τις αμοιβές της αγοράς, προσθέστε τα στα σχόλια...

ΞΑΝΑ ΣΠΙΤΙΚΑ ΚΟΛΑΤΣΙΑ...

Σε ιδιωτικά και δημόσια σχολεία, η βίαιη πτώση στο βιοτικό επίπεδο του οικογενειακού περιβάλλοντος των μαθητών προκαλεί οικονομική ασφυξία σε όσους/ες δραστηριοποιούνται στα κυλικία που υπάρχουν σε σχολεία, ενώ αναβιώνει μετά από δεκαετίες το ξεχασμένο από τις νέες γενιές τεφτέρι.

Την τελευταία διετία λόγω της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης και της πρωτοφανούς κάμψης της οικονομίας, έχουν παρατηρηθεί τραγικά φαινόμενα στα σχολεία. Τα παιδιά που πεινάνε, είναι πολλά και κάθε ημέρα γίνονται ακόμη περισσότερα. Το πρόβλημα δεν έχει να κάνει με την περιοχή που μένει κανείς. Σε όλη τη χώρα έχουμε ομολογίες εκπαιδευτικών που αναφέρουν ότι κάποια παιδιά πεινάνε. Δεν αρκεί η μέριμνα της πολιτείας για διανομή φρούτων σε κάθε σχολείο. Χρειάζονται περισσότερο δραστικά και αποτελεσματικά μέτρα...

Η κατάσταση επιβαρύνεται σημαντικά με τη νέα εγκύκλιο του υπουργείου Υγείας που καθορίζει τους κανόνες υγιεινής, αλλά και τις προδιαγραφές των προϊόντων που θα διαθέτουν τα κυλικεία. Επίσης λόγω της διατίμησης, αναμένεται ο τζίρος αυτών των καταστημάτων να έχει μειωθεί μέχρι και 50%, γεγονός που επηρεάζει τη βιώσιμη λειτουργία τους...

- Δεν θέλουμε παιδιά που μπορούν μόνο να βλέπουν. Θέλουμε παιδιά που μπορούν να τρώνε κιόλας. Και πώς θα γίνει όμως αυτό, όταν πολλοί από τους γονείς τους είναι άνεργοι ή πάμφτωχοι; λένε κάποιοι από τον χώρο...

Ένας 14χρονος μαθητής της Β΄ Γυμνασίου περιγράφει με μελανά χρώματα την κατάσταση:
- Παλιότερα όλοι αγοράζαμε κάτι από το κυλικείο, κάποιοι και δύο φορές την ημέρα. Τώρα τα χρήματα φτάνουν μόνο για ένα κουλούρι ή έναν χυμό. Συχνά όμως ντρεπόμαστε να πάρουμε κάτι, όταν οι άλλοι δεν έχουν ούτε για ένα κουλούρι...

Οι μαρτυρίες μαθητών που ζουν σε μεγάλη φτώχια και εξαθλίωση, είναι πολλές. Χαρακτηριστικά, οι κυλικειάρχες αναφέρουν πως οι περισσότεροι μαθητές έρχονται πλέον στο σχολείο με το πρόγευμα τυλιγμένο σε αλουμινόχαρτο.

Όπως κάναμε παλιά, στα δικά μου μαθητικά χρόνια, με σάντουιτς ή γλυκά της μαμάς...

Πχ: Να κρατούνε από το σπίτι 2 φέτες ψωμί μαύρο με στάκα και μέλι. Αυτό κρατούσα εγώ το ΄72 στην πρώτη τάξη του δημοτικού και θυμάμαι πως μου το απαγορεύανε οι δασκάλες που με βλέπανε, για να αγοράζω κουλούρι ή τυρόπιτα "όπως τα άλλα παιδιά", όπως μου λέγανε.

Τώρα θα τα ξαναδούνε τα σπιτικά κολατσιά και θα είναι θέμα των μανάδων να τα κάνουν νόστιμα και θρεπτικά...

ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΠΑΤΕΣ...

Σε καιρούς κρίσης και οικονομικής δυσπραγίας πολλαπλασιάζονται οι προσπάθειες των κάθε λογής απατεώνων που προσπαθούν να επωφεληθούν από τις αδυναμίες και τις επιθυμίες των ανυποψίαστων πολιτών και να κερδίσουν πολλά ή λίγα λεφτά εις βάρος τους...

«Με έκλεψαν στο λεωφορείο».

«Ο πλανόδιος μικροπωλητής μου πούλησε σκάρτο πράγμα».

«Μου χτύπησαν την πόρτα για να ελέγξουν το ρολόι του ηλεκτρικού και με έκλεψαν».

«Μου πρότειναν ένα κόλπο με το οποίο θα διπλασιάσω τα λεφτά μου, αλλά πήραν τα χρήματα κι εξαφανίστηκαν».

«Μου πούλησαν ένα διαμέρισμα που όμως δεν τους ανήκε».

«Το μεταχειρισμένο αυτοκίνητο ή κινητό που αγόρασα σε χαμηλή τιμή αποδείχτηκε κλεμμένο».

«Με πήραν τηλέφωνο ότι ο γιος μου είναι στο νοσοκομείο και χρειάζεται χρήματα, αλλά ευτυχώς του τηλεφώνησα και ήταν σπίτι του υγιέστατος».

Έχουμε ακούσει τις παραπάνω ιστορίες από γνωστούς μας που την έπαθαν. Τις έχουμε διαβάσει στις εφημερίδες. Τις ακούμε μερικές φορές στην τηλεόραση. Οι περισσότερες είναι δυστυχώς αληθινές.
Συμβαίνουν σε ανυποψίαστους ανθρώπους. Μια στιγμή απροσεξίας. Η επιθυμία για εύκολο κέρδος. Η διάθεση για επίδειξη εξυπνάδας. Αυτά είναι τα στοιχεία που εκμεταλλεύονται οι απατεώνες για να πετύχουν το στόχο τους. Και η Πολιτεία αδυνατεί να βρίσκεται πίσω από κάθε πολίτη για να τον προστατεύσει όταν ο ίδιος ο πολίτης δεν καταβάλλει προσπάθεια να αυτοπροστατευθεί.

Πορτοφολάδες. «Να ανεβαίνεις πρώτος ή τελευταίος στο λεωφορείο. Ποτέ στη μέση. Και όταν περνάς απέναντι στο φανάρι να μην είσαι ποτέ στη μέση του πλήθους, αλλά είτε μπροστά είτε στο τέλος». Συμβουλές έμπειρου αστυνομικού για να αποφεύγουμε τους πορτοφολάδες. Αλλά και μέσα στο λεωφορείο προσέχετε ποιος έρχεται δίπλα σας, αποφεύγετε τον συνωστισμό και μην εκνευριστείτε αν σας σπρώξουν απότομα. Γενικά να κρατάτε λίγα χρήματα όχι απαραίτητα σε πορτοφόλι, αλλά στο βάθος της τσέπης σας. Μπορείτε ακόμη να βάλετε μια χαρτοπετσέτα σε ένα φτηνό πορτοφόλι για να εξαπατήσετε τους πορτοφολάδες.

Με τη μέθοδο της απασχόλησης. Αν σας χτυπήσουν την πόρτα για να ελέγξουν την ηλεκτρική εγκατάσταση ή τα τηλέφωνα μην ανοίξετε. Η καταμέτρηση των ρολογιών της ΔΕΗ γίνεται σε προκαθορισμένες μέρες που συνήθως αναγράφονται στον λογαριασμό. Τα τηλέφωνα ελέγχονται από το κέντρο, εκτός αν εσείς έχετε αναφέρει κάποια βλάβη για την οποία απαιτείται επιτόπια επίσκεψη. Αν έχετε αμφιβολία τηλεφωνήστε στην αντίστοιχη υπηρεσία για να επιβεβαιώσετε πριν ανοίξετε την πόρτα.

Και φυσικά μην ανοίξετε αν σας χτυπήσουν την πόρτα για να σας πουλήσουν χτένια, εικόνες ή σκουλαρίκια. Ενώ θα σας απασχολούν με την πονεμένη ιστορία της ζωής τους θα σας κλέβουν χωρίς να το καταλάβετε καν...

Απάτες με ακίνητα. «Πώς ήταν δυνατόν να πουλήσει το ίδιο σπίτι σε τρεις αγοραστές, όταν μάλιστα δεν ήταν καν δικό της», αναρωτιούνται οι περίοικοι σε μια γειτονιά της Αθήνας. Κι όμως είναι δυνατόν αλλά μόνο με τη συνεργασία συμβολαιογράφων και δικηγόρων. Αν αποφασίσετε λοιπόν να αγοράσετε ακίνητο φροντίστε να εμπιστευθείτε σε κάποιον έντιμο δικηγόρο να υπερασπιστεί τα συμφέροντά σας. Αν η τιμή είναι υπερβολικά χαμηλή ερευνήστε λεπτομερώς τα κίνητρα του πωλητή. Συχνά οι ευκαιρίες που εξάπτουν την πλεονεξία μας και μας κάνουν να νοιώθουμε περήφανοι που ξεγελάσαμε τους άλλους βρίσκοντας το κελεπούρι, αποδεικνύονται μακροπρόθεσμα προβληματικές. Μπορεί να μην μας εξαπάτησαν πουλώντας μας κάτι που δεν τους ανήκει ή κάτι που έχουν ήδη πουλήσει και σε άλλους. Αλλά είναι πολύ πιθανόν το ακίνητο να έχει κάποιο κρυφό πρόβλημα (υγρασία, αστάθεια εδάφους, διεκδίκηση από το δημόσιο ή από ιδιώτη κ.λπ.), ώστε τελικά να αποδειχτεί ασύμφορο.

Κλεμμένα αυτοκίνητα. Πριν από λπιγα χρόνια αγόρασε κάποιος ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο στο Βέλγιο. Ευκαιρία. Αλλά έναν μήνα μετά την αγορά τον κάλεσαν στη βέλγικη Αστυνομία για έλεγχο του αυτοκινήτου, το οποίο τον πληροφόρησαν ότι ήταν μάλλον κλεμμένο. Αφού το εξέτασαν επί ώρες οι ειδικοί της Αστυνομίας τον πληροφόρησαν ότι ναι μεν ήταν κλεμμένο, αλλά δεν μπορούσαν να εντοπίσουν κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει την πραγματική προέλευση του οχήματος. Και του εξήγησαν τη μέθοδο που είχε χρησιμοποιηθεί: Κλέβουν ένα κανονικό όχημα. Ταυτόχρονα φροντίζουν να αγοράσουν ένα παρόμοιο όχημα κατεστραμμένο από ατύχημα. Σβήνουν επιμελώς τους αριθμούς από τον κινητήρα του κλεμμένου και αντικαθιστούν όλους τους άλλους αριθμούς με τους αριθμούς από το κατεστραμμένο. Ηθικό δίδαγμα. Αγοράστε μεταχειρισμένο από επίσημη αντιπροσωπία, από σοβαρή εταιρεία ή από πρόσωπο εμπιστοσύνης. Και εξετάσετε λεπτομερώς τις καταπληκτικές ευκαιρίες. Ισως να σας οδηγήσουν στο εδώλιο ως κλεπταποδόχους.

Απάτες με πυραμίδες. «Θέλετε ειλικρινά να πλουτίσετε;». Αυτό ήταν το σύνθημα της μεγαλύτερης σύγχρονης πυραμίδας, της IOS που τάραξε τους χρηματοπιστωτικούς κύκλους στο τέλος της δεκαετίας του 1960. Οι ανυποψίαστοι, αλλά πλεονέκτες, πελάτες της IOS κατέθεταν τα λεφτά τους και η εταιρεία τους υποσχόταν να τα διπλασιάσει σε έναν χρόνο! Επρόκειτο φυσικά για κλασική πυραμίδα όπου οι πρώτοι κερδίζουν λαμβάνοντας χρήματα από τους επόμενους, αλλά οι τελευταίοι δεν παίρνουν τίποτα! Χρειάζεται μεγάλη προσοχή όταν κάποιος ζητήσει τα χρήματά σας υποσχόμενος γρήγορο κέρδος. Ακόμη και σοβαρά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα κατέρρευσαν επειδή οι υπεύθυνοι για τις επενδύσεις χρησιμοποίησαν παράνομα τα χρήματα των καταθετών για πυραμιδοειδή συστήματα και άλλες απάτες. Η βρετανική τράπεζα Μπάριγκς που λειτουργούσε από το 1762, χρεοκόπησε το 1995 όταν αποκαλύφθηκε ότι ένας υπάλληλός της στη Σιγκαπούρη είχε επενδύσει εκατοντάδες εκατομμύρια λίρες σε επισφαλή ομόλογα. Τελικά η τράπεζα πουλήθηκε για μία λίρα Αγγλίας...

Ο έξυπνος - ενημερωμένος επίσης μπορεί να διακρίνει την διαφορά ανάμεσα σε μια στημένη απάτη γρήγορου πλουτισμού πυραμίδας από το πρόγραμμα Marketing μιας εταιρείας απευθείας πωλήσεων που χρησιμοποιούν ανεξάρτητους συνεργάτες, (υπάρχουν αρκετές πολυεθνικές με πολλά χρόνια λειτουργίας με εκατομμύρια πελάτες και μεγάλα κέρδη που λειτουργούν καθόλα νόμιμα) και δεν μπερδεύει τους λίγους απατεώνες με πολλούς επαγγελματίες που απλώς κάνουν τη δουλειά τους...

Από τους απλούς πορτοφολάδες και τους απατεώνες με ακίνητα και αυτοκίνητα στις πυραμίδες μεγαλοαπατεώνων και τις επισφαλείς επενδύσεις μεγάλων χρηματοπιστωτικών οργανισμών η μέθοδος προστασίας είναι μία. ΠΡΟΣΟΧΗ!

Και μην αφήσετε την πλεονεξία ή τη ματαιοδοξία σας να σας τυφλώσει. Οι απατεώνες εκμεταλλεύονται αυτές ακριβώς τις αδυναμίες και φυσικά την απροσεξία...

ΦΤΗΝΟΤΕΡΗ ΜΑΣΑ;

Οι άνθρωποι δεν έχουν επαφή με τίποτα από την πραγματική ζωή.

Αν ήξεραν θα είχαν καταλάβει ότι ο χώρος της εστίασης κοντεύει να καταρρεύσει όπως και τόσοι άλλοι όχι επειδή ο ΦΠΑ είναι 23%, αλλά επειδή δεν υπάρχουν πελάτες, διότι δεν υπάρχουν λεφτά.

Ας το δούμε με ένα παράδειγμα. Σε έναν μικρό λογαριασμό των 50 ευρώ, ο πελάτης θα πληρώσει 61,5 ευρώ με ΦΠΑ 23% και 56,5 ευρώ με ΦΠΑ 13%. Να είναι, άραγε, τα πέντε(5) ευρώ παραπάνω που τον εμποδίζουν να πάει συχνότερα στην ταβέρνα; Ή μήπως πάει σπάνια ή και καθόλου, διότι δεν του περισσεύουν τα 50 ευρώ;

Πριν από λίγο καιρό οι εστιάτορες και οι καφετζήδες το είχαν πει: Δεν θα μειώσουν τις τιμές, γιατί έχουν ήδη απορροφήσει τον ΦΠΑ. Μεγάλο κομμάτι αυτής της τεράστιας αγοράς των μαγαζιών "υγειονομικού ενδιαφέροντος" εισπράττει μεν τον ΦΠΑ, αλλά δεν τον αποδίδει στο κράτος (κανονικοί φοροκλέφτες). Και αυτοί φυσικά, δεν πρόκειται να συγκινηθούν από τις απειλές του Σαμαρά ότι, αν συνεχίσουν έτσι, θα επαναφέρει το 23% (στα τέτοια τους, δεν τον απέδιδαν πριν, δεν θα τον αποδίδουν και τώρα, ούτε αύριο, αν δεν φοβούνται τον συστηματικό έλεγχο και τη βαριά κύρωση)...

Να ξέρουμε δηλαδή, ότι η χωριάτικη θα συνεχίσει να σερβίρεται από 5 ευρώ και πάνω στα νησιά, το ψάρι θα πουλιέται σε τιμές αστακού και ο καφές από 3 - 7 ευρώ... Ούτε κουβέντα για ανταγωνιστικότερες τιμές, αφού οι τιμές είναι παρόμοιες παντού. Προτιμούν να κοιτάξουν το (κακώς εννοούμενο) στενό συμφέρον τους, από το να στηρίξουν το μέλλον του κλάδου τους...

Και μένουν οι εναπομείναντες πελάτες να ζητούν αποδείξεις, οι οποίες τη μια ισχύουν και την άλλη καταργούνται, κατά τα κέφια κάποιων μαθητευόμενων μάγων του υπουργείου Οικονομικών.

Τα πράγματα είναι απλά: οι πολλοί καταναλωτές έκοψαν την ταβέρνα και το εστιατόριο, επειδή μειώθηκαν τα εισοδήματά τους και όχι λόγω του ΦΠΑ. Μπορεί η λαϊκή ρήση η φτήνια τρώει τον παρά να έλεγε κάποτε την αλήθεια, αλλά σήμερα δεν ισχύει.

Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι (με το 13%) θα έλθει κάποια φτήνια στις τιμές, δεν υπάρχουν παράδες!

ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΜΥΚΟΝΟΣ...

Στην Ελλάδα του 1,5 εκατομμυρίου ανέργων, της βαθιάς ύφεσης για πέντε συνεχή χρόνια, του μέλλοντος που μοιάζει μαύρο, η Μύκονος με τα τρελά της πάρτι και τις σαμπάνιες φαντάζει κάτι το εξωπραγματικό.

Με σταθερούς θαμώνες μια μεγάλη μερίδα κοινωνικής σαβούρας και παρακμής, με κύρια έγνοια ζωής το ξέφρενο πάρτι που γίνεται καθημερινά, κάθε καλοκαίρι στη Μύκονο και στους άλλους κοσμοπολίτικους προορισμούς, ακόμη κι όταν η Ελλάδα σκύβει πάνω από τα απομεινάρια του πρόσφατου παρελθόντος.

Πέρα βρέχει όμως για την καθόλου δυναμική, καθόλου παραγωγική, μόνο αρρωστημένα επιδειξιομανή ψευδο-αστική μας τάξη. Τι νόημα έχει άλλωστε ο εύκολος πλούτος αν δεν μπορεί να επιδειχτεί;

Πολλοί από αυτούς σήμερα είναι αποτυχημένοι, χρεοκοπημένοι, που χρωστάνε εκατομμύρια ευρώ σε εργαζόμενους, ΙΚΑ και ΦΠΑ αλλά που ζουν πάνω απ' όλα για την εικόνα. Εικονικές εταιρείες, ψεύτικες χρεοκοπίες ή αληθινά κανόνια αλλά πάνω απ' όλα αυτό που μετράει είναι το χαϊλίκι. Μπορεί να μην πληρώνουν τους εργαζόμενούς τους επί μήνες, αλλά πληρώνουν και 1.000 ευρώ για μια ξαπλώστρα πρώτο κύμα στην Ψαρού. Ή ακόμη και μερικές χιλιάδες ευρώ για μια 8λιτρη σαμπάνια Moet & Chandon.

Πώς αλλιώς θα κάνουν εφέ στην κοσμική Αθήνα, πώς θα τους συζητάνε το χειμώνα στα στέκια των βορείων προαστίων; Αυτές τις ημέρες και μέχρι το τέλος του καλοκαιριού εκατομμύρια (αφορολόγητα εννοείται) ευρώ θα καταναλωθούν σε σαμπάνιες, πούρα, μοχίτο, πληρωμές τραγουδιστών και πολλές βίζιτες μοντέλων και πούστηδων (σήμερα gay).

Από κρατικοδίαιτους "επιχειρηματίες" Έλληνες και ξένους, άλλους ευκατάστατους λαθρέμπορους, αποτυχημένους καναλάρχες με τζάμπα συχνότητες, άχρηστους γόνους πολιτικών & οικονομικών τζακιών, επιτυχημένες ράφτρες και κομμώτριες τρίτου φύλου, τα μοντέλα τους που διακρίθηκαν τον φετινό χειμώνα, σιχαμένα πια πρόσωπα της TV με εξωπραγματικές αμοιβές, μοδάτοι και ξεπεσμένοι διασκεδαστές, μα και κάποιους ανθρώπους που μάζευαν μια χρονιά λεφτά για λίγες μέρες κοντά στους παραπάνω.

Είναι η άλλη Ελλάδα, αυτή που διαφέρει από το μαγαζάκι κάθε μεροκαματιάρη και την επιχείρηση που κόβει αποδείξεις, πληρώνει φόρους, δηλώνει τα πάντα στην εφορία. Αυτή η υπόλοιπη Ελλάδα πέρα από το κηφηναριό, που αναστενάζει στα χωράφια, τα εναπομείναντα εργοστάσια, τα νοσοκομεία, τα σχολεία, τις επιχειρήσεις...

Και η Μύκονος για άλλη μια χρονιά να χαζεύει τα πλούσια στήθη της Σοφίας Βεργκάρα και της Ναόμι Κάμπελ και θα λικνίζεται στους ρυθμούς του δικού της ξένοιαστου καλοκαιριού.

Προφανώς, για όσους έχουν στοιχειώδη αντίληψη η "Μύκονος" δεν είναι η αιτία, αλλά το σύμπτωμα. Χτυπώντας το σύμπτωμα δεν θεραπεύεται η αιτία, παρά μόνο μεγαλώνουν οι αυταπάτες.

Πάντα θα υπάρχει...

ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ...

Τέσσερα παιδιά έκαμε και το πρώτο έγινε κλέφτης, το δεύτερο ψεύτης, το τρίτο φονιάς και το τέταρτο ζητιάνος...

Αυτό συνήθιζε να λέει με καμάρι, μια γιαγιά από ένα χωριό του Αποκόρωνα.

Τα επαγγέλματα των παιδιών κατά σειρά: έμπορος, δικηγόρος, γιατρός και παπάς...

SENTOUKI BANK...

Ο νέος τραπεζικός κολοσσός είναι γεγονός και αναμένεται να κυριαρχήσει με το άνοιγμα των τραπεζών αλλά και των υποκαταστημάτων αυτών της Κύπρου.

Πρόκειται για τη νέα υπερτράπεζα, τη Sentouki Bank Corporation και κατά συντομία SENT BANK.
Η Sentouki Bank από το γνωστό μας σεντούκι, μπήκε δυναμικά στην αγορά από το καλοκαίρι του 2011 κατακτώντας ένα σημαντικό τμήμα του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Μετά όμως τις τελευταίες εξελίξεις στην Κύπρο αλλά και τους ψίθυρους που πλέον έχουν αρχίσει έντονα να κυκλοφορούν για πιθανό κούρεμα των καταθέσεων και στη χώρα μας σε περίπτωση που τα δημοσιονομικά εκτροχιαστούν, η SENT αναμένεται να κυριαρχήσει.

Αιτία; Τα πολλά της πλεονεκτήματα, όπως:

- το μεγαλύτερο ίσως δίκτυο καταστημάτων από οποιαδήποτε άλλη τράπεζα παγκοσμίως. Πραγματικά ένα υποκατάστημα σε κάθε σπίτι!
- δυνατότητα άμεσης πρόσβασης στα κεφαλαία όλο το 24ωρο δίχως περιορισμούς συναλλαγών...
- δυνατότητα τήρησης πολλών και διαφορετικών νομισματικών λογαριασμών γρήγορα και εύκολα δίχως γραφειοκρατικές διαδικασίες...
- στενή σχέση ανάμεσα στον πελάτη και την τράπεζα με καθημερινή πολλές φορές συνεργασία...
- εγγύηση κεφαλαίου με αποκλεισμό οποιασδήποτε πιθανότητας κουρέματος ή επιβολής εισφοράς...
- δυνατότητα προθεσμιακών καταθέσεων σε διάφορα επενδυτικά πακέτα όπως το "τσιμέντο επ'άπειρο", όπου τσιμεντάρεις ότι ποσό επιθυμείς για όσο θες. Το "σπάσιμο" του λογαριασμού μολονότι δύσκολο, είναι εφικτό δίχως penalty...
- ύπαρξη πολλών διαθέσιμων κεφαλαίων και μεγάλη ρευστότητα για τη χρηματοδότηση προγραμμάτων όταν χρειαστεί...

Τα μειονεκτήματα:

- ο πελάτης είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την ασφάλεια της τράπεζας αν και με όσα συμβαίνουν τελευταία μπορεί άλλα να αφήσεις μεσημέρι Παρασκευής και άλλα να βρεις τη Δευτέρα το πρωί...
- δεν υπάρχει απόδοση αλλά αν μια χώρα κοιμηθεί με ευρώ και ξυπνήσει με καπίκι, δραχμή ή οτιδήποτε άλλο, οι λογαριασμοί σε ευρώ, δολάρια, στερλίνες κτλ στη SENT BANK είναι διασφαλισμένοι με ότι αυτό συνεπάγεται για τον καταθέτη!

ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΑΛΛΑ ΤΙ;

Δεκατέσσερα εκατομμύρια νέοι άνθρωποι στην Ευρώπη κάθονται στο σπίτι τους και δεν κάνουν τίποτα. Δεκατέσσερα εκατομμύρια νέοι Ευρωπαίοι δεν εργάζονται, ούτε εκπαιδεύονται. Αποτελούν την γενιά NEETs από τις λέξεις "not in education, employment, or training".

Αυτό αναλογεί στο 15,4% των νέων ηλικίας 15 έως 29. Μερικοί είναι άνεργοι από επιλογή ή ταξιδεύουν, αλλά η πλειοψηφία δεν είναι...

Τα στοιχεία για την αύξηση της ανεργίας των νέων είναι συγκλονιστικά. Όμως στους υπολογισμούς, γενικά μετράνε μόνο τους νέους που είναι έτοιμοι να εργαστούν και που θέλουν να εργαστούν.
Ο αριθμός τους ολοένα και αυξάνεται εξαιτίας της οικονομικής κρίσης.

Οι κοινωνιολόγοι ανησυχούν για τις συνέπειες αυτού του φαινομένου στην κοινωνία και την υγεία.
Το Πολυτεχνείο στη χώρα μας, μαζί με την Ιατρική και τη Νομική ήταν για δεκαετίες ταυτισμένα με την έννοια της σίγουρης κι επικερδούς επαγγελματικής αποκατάστασης αλλά και με τον κρυφό μικροαστικό πόθο που κουβαλούσε η περίφημη προτροπή "μάθε παιδί μου γράμματα".

Τώρα όμως μηχανικοί, γιατροί και δικηγόροι, διεκδικούν κι αυτοί ένα γερό μερίδιο από τη συνολικότερη πίτα ανεργίας ή αν στάθηκαν τυχεροί και βρήκαν δουλειά με "σημερινούς" μισθούς, βιώνουν την ανησυχία της εργασιακής ανασφάλειας και απόγνωσης.

Παραπάνω από το 1/3 των μελών μας αδυνατούν να καταβάλουν τις τρέχουσες εισφορές, πόσο μάλλον τις νέες αυξημένες, λένε στο ΤΕΕ για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ένας κλάδος από τα πιο περιζήτητα επαγγέλματα, μέχρι και πριν από λίγα χρόνια...

Παράλληλα καταστήματα κλειστά και γραφεία που παραμένουν ξενοίκιαστα σε κάθε πόλη, θα συνθέτουν (ως πότε;) τη νέα εικόνα μιας χώρας που άλλοτε έσφυζε από ζωή και την κατέκλυζαν ανέμελοι καταναλωτές.

Έτσι για την μέση Ελληνική μα και την Ευρωπαϊκή οικογένεια τίθεται πια επιτακτικά το ερώτημα περί επαγγελματικής αποκατάστασης των τέκνων:

Μάθε παιδί μου κάτι, αλλά τι;

ΚΟΨΤΕ ΚΙ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥ...

Περικοπές από συνταξιούχους, περικοπές από μισθωτούς, απανωτοί φόροι και ξανά το ίδιο κάθε λίγους μήνες. Κατά τα άλλα οι κυβερνώντες κόπτονται τάχα για το καλύτερο του λαού.

Αλλού είναι το χρήμα και από αλλού το απομυζούν οι διοικούντες.

Δεν διαπιστώσαμε όμως ούτε καν πρόθεση να κόψουν χρήματα και από άλλους.

Ποιους;
- Τους εαυτούς τους πρώτα. Ούτε περικοπές, ούτε συζήτηση φυσικά να μειωθεί ο αριθμός των υπουργών και των βουλευτών. Και ας μην μας πουν ότι χρειάζεται αλλαγή του Συντάγματος, διότι με όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια υπάρχουν πολλά κατηγορώ για παραβιάσεις του Συντάγματος.

- Από τους υπαλλήλους της Βουλής. Επαιρναν 16 βαρβάτους μισθούς και δεν ακούσαμε για περικοπές, ούτε για μειώσεις των μισθών. Ακούσαμε όμως για αύξηση του αριθμού τους κατά κάποιες εκατοντάδες.

- Βγήκε ο Γεν. Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης κ. Ρακιντζής και είπε ότι το Ελληνικό Δημόσιο υποστηρίζεται στη λειτουργία του από 23.000! φορείς, το λειτουργικό κόστος των οποίων είναι αδύνατο να καταγραφεί. Η έκθεση του μιλά για αδιαφάνεια, διαφθορά, σπατάλες, κατακρημνίζοντας έτσι κάθε έννοια κράτους και δημοκρατίας για τα οποία τάχα κόπτονται τα κόμματα. Ισως πει κάποιος ότι καταργήθηκαν ή συγχωνεύθηκαν κάποιοι φορείς. Μα αυτοί είναι όλοι κι όλοι 78, αριθμός ασήμαντος μπροστά στο 23.000...

- Από τις λίστες της εσκεμμένης φορο-αποφυγής ημετέρων με το άφθονο μαύρο χρήμα στο εξωτερικό και όχι μόνο από την μια απόδειξη που δεν έκοψε ο ψιλικατζής της γειτονιάς. Για να τελειώνουμε επιτέλους με το πολιτικό χαρτοπαίγνιο των παπατζήδων για την αποκάλυψη της λίστας των Ελλήνων καταθετών, στους Ελβετικούς και υπερπόντιους τραπεζικούς παραδείσους. Ως πότε οι αφ' υψηλού λίσταρχοι θα καλύπτουν τους άλλους λήσταρχους;

- Από τις πολλές off-shore "εταιρείες" που μόνο στο Κρανίδι αποκαλύφτηκαν δεκάδες, με ιδιοκτήτες αντίστοιχα δεκάδες "παχουλά πορτοφόλια" που αυτή τη φορά κρύβουν τις υπερπολυτελείς βίλες τους ή καταπατημένες εκτάσεις δημόσιας γης πίσω από offshore εταιρείες, προκειμένου να μην πληρώσουν στο Δημόσιο τους φόρους που αναλογούν σε αυτά τα πανάκριβα ακίνητα...

- Οταν τα φορολογικά έσοδα του δημοσίου είναι περίπου 60 δισ. ευρώ, σύμφωνα με τις εκθέσεις του Υπουργείου Οικονομικών, πώς το Ελεγκτικό Συνέδριο προεκρίνει σε ετήσια βάση εντάλματα πληρωμής του Δημοσίου ύψους 140 δισ. περίπου (2009) που αφορούν πληρωμές για μισθούς, συμβάσεις και άλλες δαπάνες των υπουργείων, ΟΤΑ, ασφαλιστικών ταμείων, ΝΠΙΔ και άλλων δημόσιων φορέων;

Πώς να μην μπει μέσα για μέσα το κράτος;

Αλλοι τρώνε, άλλοι πληρώνουν και τρομοκρατημένοι οι πληρώνοντες δεν μιλάνε μήπως χάσουν κι άλλα.

Άντε ξεκινήστε με τα παραπάνω και θα βρόυμε στην πορεία κι άλλες "κρυψώνες" εχόντων...

ΤΑ ΑΠΩΘΗΜΕΝΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ...

Γιατροί κάνουν επίσχεση εργασίας γιατί δεν χορταίνουν λεφτά...

Φαρμακοποιοί κλείνουν τα φαρμακεία για τον ίδιο λόγο...

Μαθηματικός με μεταπτυχιακά στην αναλογιστική/στατιστική παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα για λίγα χρήματα.

Φιλόλογος με μακρόχρονη εμπειρία αναλαμβάνει ως και μαθητές δημοτικού σε εξευτελιστικές τιμές...

Νέοι μηχανικοί παραμένουν άνεργοι ή δουλεύουν με μπλοκάκια σε παλιούς συναδέλφους που πέτυχαν καλές εποχές για τον κλάδο τους, για 300 - 500 ευρώ...

Νέοι δικηγόροι αν είναι τυχεροί δουλεύουν με τον ίδιο τρόπο ή αλλιώς οι κάπως πιο πεπειραμένοι προσπαθούν να "ψαρέψουν" κανένα υποψήφιο πελάτη στις σκάλες και τους διαδρόμους των δικαστηρίων.

Ανικανοποίητοι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων είναι συνέχεια στον δρόμο...

Αριστούχος απόφοιτη πολυτεχνικής σχολής με 4 ξένες γλώσσες ζητά οποιαδήποτε εργασία...
Άλλοι φεύγουν στο εξωτερικό για αναζήτηση εργασίας με αμφίβολα αποτελέσματα αν δεν είναι ήδη διακεκριμένοι κάπου...

Πολλές εκατοντάδες χιλιάδες νέοι/ες πληρώνουν τώρα με τον χειρότερο τρόπο τα απωθημένα της γιαγιάς ή το μικροαστικό όνειρο των γονιών για πανεπιστημιακές σπουδές και περγαμηνές επιστημοσύνης, για να κομπάζουν εκείνοι:

- Διάβαζε παιδάκι μου να γίνεις τρανός επιστήμονας να μπείς σε καλή δουλειά, όπως ο τάδε (μακρινός συγγενής, ο γιός του γείτονα, ή οποιοσδήποτε άλλος διέπρεπε πουλώντας επιστημοσύνη κατά την γνώμη τους...

Άντε τώρα επιστημόνοι να τους πείτε:

- Γιαγιά από τα 400 ευρώ της σύνταξης σου δίνει μου και μένα τα 200 να βγάζω όπως - όπως τον μήνα.

Πόσοι το λένε στα κρυφά; Όσοι δεν φαντάζεστε και φορτωμένοι με τρανταχτά "χαρτιά" υπεράνω υποψίας για μέλλον φτώχειας όταν τα κυνηγούσαν μετά μανίας και πολλών φροντιστηρίων στα νιάτα τους...

Ε, ρε επιστημόνοι, τα φανταζόσασταν τα χάλια σας;

Κι όσο ξέρω πως άτομο που χαρακτηρίστηκε "ανεπίδεκτος μαθήσεως" έχει δουλειά και λεφτά και μάλιστα καλά από τα 15 του, δεν έμεινε άνεργος ούτε μια μέρα εδώ και πάνω από 30 χρόνια, αντιθέτως τον παρακαλούνε να πάει αλλού με περισσότερα και αρνείται...

Και πολλοί - πολλοί άλλοι που άφησαν νωρίς το σχολείο είτε λόγω συνθηκών είτε λόγω χαρακτήρα, δεν έχουν να επιδείξουν πτυχία και διπλώματα, ούτε οι δικοί τους καμαρώνουν τις ταπεινές δουλειές που κάνουν, μα τουλάχιστον έχουν δουλειά και όλοι πήραν από πολύ νωρίς το πρώτο βδομαδιάτικο κι έζησαν τη ζωή τους.

Για να μην αναφέρω πόσο τυχεροί θα ήταν και πόσο αλλιώτικη θα ήταν η ζωή τους αν αντί να τους σπρώχνει στα γράμματα, είχε φροντίσει ο μπαμπάς να τους αφήσει ένα στρωμένο μαγαζί...

ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΑΡΘΕΝΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΒΑΣΙΛΙΑ...

Πρόκειται για μια πολύ παλιά τοπική παράδοση σύμφωνα με την οποία οι παρθένες Σουάζι, της φυλής Μπαντού χορεύουν και τραγουδούν κατά τη διάρκεια μιας σκανδαλωδώς πολυδάπανης γιορτής για τα δεδομένα της Αφρικανικής χώρας, όπου τα δύο τρίτα του πληθυσμού ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Στο όνομα της γυναικείας φύσης και της παρθενίας, χιλιάδες γυμνόστηθες νεαρές γυναίκες με πολύχρωμες κοντές φούστες και καλάμια στα χέρια χόρεψαν χθες και προχθές μπροστά στον απόλυτο μονάρχη της Σουαζιλάνδης Μσουάτι Γ' και τη βασιλομήτορα.

Ακόμη και κορίτσια πέντε ετών συμμετείχαν στην τελετή, ενώ όσες ρωτήθηκαν δηλώνουν υπερήφανες για την παρθενία τους και πως αυτό το κάνουν με την ελπίδα πως θα αλλάξει η ζωή τους προς το καλύτερο αν τις διαλέξει ο βασιλιάς για γυναίκα του.

Ο Μσουάτι Γ' έχει δεκάδες γυναίκες και η προσωπική περιουσία του εκτιμάται στα 200 εκατ. δολάρια...

Αμ, έτσι, για έναν βασιλιά και τα λεφτά του όλα επιτρέπονται, (και δεν έχει σημασία αν είναι στη Σουαζιλάνδη ή όπου αλλού), αν δεν διαθέτεις ένα από τα δυό άντε να τολμήσεις ν' απολαύσεις μια ολόφρεσκια παρθένα 10 - 12 - 15 χρονών για να καταλήξεις να σε διαπομπεύει η πουριτανή κοινωνία όπως δείχνουν συχνά - πυκνά τα αστυνομικά δελτία..

ΜΙΑ ΖΩΗ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ( Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική ταινία από το 1958, σε σενάριο & σκηνοθεσία Γιώργου Τζαβέλλα.

Ένας φτωχός και δειλός ταμίας τράπεζας, ανακαλύπτει ένα εξαιρετικά μεγάλο για την εποχή ποσό (1.101.101,10 δρχ) ως πλεόνασμα κι ενώ αρχικά σκοπεύει να το αναφέρει, η αλλαζονική συμπεριφορά του διευθυντή της τράπεζας απέναντί του τον ωθεί τελικά στο να το καταχραστεί.

Ξοδεύει αφειδώς τα χρήματα με την φιλοχρήματη μετραίσα του διευθυντή του στην προσπάθειά του να κάνει τη μεγάλη ζωή μακριά από τη μιζέρια της προσωπικής και επαγγελματικής του καθημερινότητας.

Σύντομα όμως η κατάχρηση αποκαλύπτεται και ο ίδιος φυλακίζεται. Με την αποφυλάκισή του γυρίζει την πλάτη στη ζωή που ως τότε έζησε, αναζητώντας μια νέα τύχη ως μετανάστης στην Αμερική...

ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΑΙΤΕΙΑ...

Ως τρόπος ζωής, η ζητιανιά είναι σύμφυτη με την ανημποριά και τον παρασιτισμό στις κοινωνίες μας.

Τις περισσότερες φορές είναι κατευθυνόμενη και οργανωμένη σε ομάδες. Να θυμηθούμε τον «Όλιβερ Τουίστ» του Καρόλου Ντίκενς, ή τις "αυλές των θαυμάτων" που ανθούσαν στο Μεσαίωνα, έφθασαν δε στο απόγειό τους στα τέλη του 19ου αιώνα. Οι αυλές ως κοινωνικό περιθώριο, αναγεννιούνται σε υποβαθμισμένες περιοχές, γκέτο ή σε πόλεις με μεγάλη ανεργία σε περιόδους κρίσης.

Στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες, οι ζητιάνοι ήταν μετρημένοι και ημεδαποί.

Αργότερα με την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ το 1989, πολλοί αλλοδαποί μη βρίσκοντας δουλειά στον τόπο τους και όντας ανίκανοι να ασκήσουν οτιδήποτε στις χώρες υποδοχής, επέλεξαν την επαιτεία ως επάγγελμα!

Σήμερα οι περισσότεροι ζητιάνοι των δρόμων προέρχονται από ασιατικές ή αφρικανικές χώρες. Είναι βέβαια και ορισμένοι ντόπιοι (τσιγγάνοι, απατεώνες γυρολόγοι του είδους, ψεύτικοι έρανοι, κ.λπ.) που εκ συστήματος ασκούν το επάγγελμα.

Σακατεμένοι κάθε λογής επιστρατεύονται κατά δεκάδες από επιτήδειους "μάνατζερς" και αμολιούνται σε κεντρικά σημεία πόλεων, ή θρησκευτικών λιτανειών και πανηγυριων. Παιδιά στα φανάρια για πρόχειρο πλύσιμο κι ακόλουθη αναμονή πληρωμής με επιμηνή.

Όπως και τα ντόπια εξαρτημένα άτομα που απαιτούν φορτικά τον οβολό, εκβιάζοντας ή και απειλώντας πολές φορές...

Η σημερινή όξυνση του φαινομένου οφείλεται, εκτός από την οικονομική κρίση, στην παντελή έλλειψη μιας κοινωνικής πολιτικής.

Η επιβολή του αχαλίνωτου νεοφιλελευθερισμού προκάλεσε και το γκρέμισμα του στοιχειωδέστερου κοινωνικού κράτους. Αλλά και οι χιλιάδες απολύσεις, η ανεργία, η περιθωριοποίηση ευπαθών κοινωνικών ομάδων, οι αφαιμάξεις μισθών και συντάξεων, η δραματική αύξηση των νεόπτωχων, όλα αυτά δεν συντελούν άραγε στο να οδηγούνται σήμερα στα συσσίτια ή στην επαιτεία, ακόμη και πολλοί άλλοτε αξιοπρεπείς συμπολίτες μας;

Ευνόητο είναι ότι πρέπει να υπάρξει μέριμνα, ώστε να μην υπάρχει άτομο πεινασμένο. Και βέβαια πρέπει τα συσσίτια να παρέχονται σε πραγματικούς φτωχούς. Γι αυτό είναι απαραίτητος ο έλεγχος των επαιτών.

Ακόμη υπάρχει και η εμπορική επαιτεία τα καλοκαίρια ειδικά, η επαιτεία με δήθεν "μουσικούς" ενήλικες ή τα μικρά παιδιά που παίζουν ακορντεόν, ή απλά απλώνουν το χέρι με ένα πλαστικό ποτηράκι ή ένα χαρτομάντηλο, είναι συνηθισμένο θέαμα σε τουριστικές περιοχές...

Το ηθικό δίλημμα πάντα, για τον "ακάτεχο" ελεήμονα είναι αν το άτομο που έχει απέναντί του αξίζει πράγματι να βοηθηθεί ή όχι...

Διαπιστώθηκε από έρευνα πως δίνοντας χρήματα σ΄ ένα μικρό παιδί που ζητιανεύει, χωρίς να το θέλουμε το εθίζουμε στο να παραμένει στο δρόμο, μέχρι την ενηλικίωσή του. Κι αν αυτό μάθει στη ζωή του μόνο να ζητιανεύει, όταν γίνει 18 ετών τί το διαφορετικό θα κάνει; Δεν θα καταφύγει άραγε τότε σε κλοπές ή άλλα εγκλήματα, αφού μη έχοντας πάει σχολείο δεν θα έχει άλλες διεξόδους;

Εξάλλου το μεροκάματο ενός δραστήριου επαίτη μετριέται σε δεκάδες ακόμη κι εκατοντάδες ευρώ τις καλές του μέρες σε πανηγύρια ή τουριστικά μέρη, μετρητά κι αφορολόγητα!

Έτσι η βιομηχανία της επαιτείας καλά κρατεί κάτω από τα μάτια της αστυνομίας, πιθανόν και την ανοχή της.

Αναμφίβολα η επαιτεία αποτελεί πράξη μειωτική για το άτομο. Ταυτόχρονα όμως, είναι και μια δράση αντικοινωνική, διότι επιτρέπει σε κάποιο (δεν εννοούμε αυτούς που πράγματι είναι ανήμποροι) να ζει ανάμεσά μας ως παράσιτο...

ΑΡΧΙΧΡΟΝΙΑ 2012...

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά

ταλαίπωρη Ελλάδα

που όλοι σε αρμέγουνε

σα νάσουνα γελάδα...

Κι αν στέρεψε το γάλα σου

και βγάζεις μόνο αίμα,

εκείνοι με το αίμα σου

κάνουνε πλούσιο γεύμα!

ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑ...

Ποτέ δεν είχε δική της δουλειά ως τώρα η γυναίκα, με τα οικιακά και τα παιδιά της ασχολούνταν όλα τα χρόνια από τα νιάτα της.

Όταν τα παιδιά μεγάλωσαν κι έφυγαν από το σπίτι να σπουδάσουν, εκείνη βαριόταν να βλέπει τηλεόραση όλη μέρα, όπου χαζογελούσανε και χαριεντίζονταν μερικοί πούστηδες και ξανθοπουτάνες, κουτσoμπολεύοντας το τίποτα που δεν ενδιέφερε και κανέναν γνωστικό άνθρωπο.

Ήθελε και κάποια λεφτά παραπάνω να τους στέλνει εκεί που βρίσκονταν και συνεχώς ζητούσαν...

Άρχισε να δέχεται παραγγελίες στο σπίτι της για καλιτσούνια και ξεροτήγανα, αυγοκαλάμαρα, κλπ από άλλες γυναίκες που είχαν γάμους, βαφτίσεις, καλεσμένους και είτε δεν προλάβαιναν, είτε δεν ήξεραν, είτε δεν ήθελαν να κάτσουν ώρες στην κουζίνα να τα φτιάξουν μόνες τους.

Τις συνταγές τις ήξερε, τόσα χρόνια τα έφτιαχνε στο ίδιο σπίτι για τους δικούς της...

Γρήγορα έγινε γνωστή για αυτή της την τέχνη και κάποιοι που δοκίμαζαν τις δημιουργίες της σε κάποιο τραπέζι κάπου κάποτε και είχαν μαγαζιά, παράγγελναν κάποιες ποσότητες να τις εμπορευτούν, μέχρι και από την Αθήνα έφταναν να της ζητούν από Κρητικά μαγαζιά και εστιατόρια.

Χωρίς καμιά δική της προσπάθεια, με διαφήμιση από στόμα σε στόμα την ώρα που έτρωγαν, με τα μούτρα έπεφταν στις πιατέλες της ιδίως οι απανωμερίτες που τα πρωτόβλεπαν.

Για να τους προλαβαίνει έδινε δουλειά και σε άλλες γυναίκες που ήξεραν όσα κι εκείνη, έφτασε ν' απασχολεί 20 άλλες που είχαν τον απαραίτητο χρόνο να διαθέσουν, ο άντρας δε μιας από αυτές που είχε κλειστό φορτηγάκι ανέλαβε τις μεταφορές των προιόντων, να φτάνουν πάντα φρέσκα και στην ώρα τους για κατανάλωση.

Κατανάλωση που όταν τα γνωρίσανε στην Κηφισιά και στη Γλυφάδα οι κάτοικοι απογειώθηκε και δεν τους προλαβαίνουν, με σειρά προτεραιότητας τους εξυπηρετούν πια και είναι μόνο 2 χρόνια που δουλεύει έτσι η γυναίκα, που τώρα δεν προλαβαίνει να μετρά τα κέρδη που προέκυψαν...

Τι θα γινόταν αν η γυναίκα ήταν αρκετά χρόνια νεώτερη και καταρτισμένη ώστε να φτιάξει μια δική της επιχείρηση τέτοιων παραδοσιακών εδεσμάτων του χωριού της, που γίνονται περιζήτητα και αλλού όταν τα γνωρίσουν;

Και να έπαιρνε ειδικούς με πτυχία και διπλώματα να οργανώσουν καλύτερα την παραγωγή, την διανομή και ν΄ανοίξουν νέους ορίζοντες με διαφήμιση, προώθηση κι εξαγωγές ακόμη;

Και είδη εκτός από καλιτσούνια και ξεροτήγανα υπάρχουν πολλά, αν βάλουμε πίτες, μαρμελάδες και σπιτικά γλυκά που πάντα υπήρχαν στα σπίτια και τράταραν παιδιά κι επισκέπτες...

Έτσι φτιάχνονται οι δουλειές και ξεπερνιέται η κρίση, που όπως φαίνεται δεν ισχύει για όλο τον πληθυσμό που εξακολουθεί να καταναλώνει, όχι με ταμεία ανεργίας κι επιδόματα σε άχρηστους που τους ξερνά η αγορά εργασίας...

17 ΧΑΡΑΤΣΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ...

Από τον τρέχοντα μήνα και μέχρι το τέλος του 2012, οι Έλληνες φορολογούμενοι θα κληθούν να πληρώσουν έως και 17 χαράτσια - φωτιά.

Εισφορές αλληλεγγύης, τέλη επιτηδεύματος, τέλος ακινήτων, έκτακτες εισφορές και άλλοι φόροι αναμένεται να αφαιρέσουν από τα Ελληνικά νοικοκυριά πάνω από 13 δισεκατομμύρια ευρώ μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου του 2012...

Τα ποσά που θα κληθούν να πληρώσουν οι περισσότεροι φορολογούμενοι είναι υπέρογκα και υπερβαίνουν κατά πολύ τις οικονομικές τους δυνατότητες. Πάτος στο βαρέλι δεν υφίσταται, αφού με όλη την χώρα στα τέσσερα, οι "μαύρες τρύπες" μεγαλώνουν.

Έτσι εκτιμάται ότι θα είναι πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο για την κυβέρνηση να εισπράξει τα ποσά που προσδοκά...

Και ως πραγματικά σαΐνια που αυθαίρετα λογίζονται οι οικονομικοί εγκέφαλοι, κάθε φορά που θα φορτώσουν στα υποζύγια νέο χαράτσι, βγάζουν για να τα υπνωτίσουν και καμιά λίστα των εχόντων και μεγαλοοφειλετών προς το δημόσιο. Βέβαια στην πράξη κανένας απ' αυτούς δεν πληρώνει τις οφειλές του, αφού έχει τις άκρες του στο πολιτικό σύστημα που νομοθετεί υπερ του.

Από μια αυθαίρετη επινόηση ενός πανικοβλημένου οικονομικού επιτελείου, που λειτουργεί άδικα, χωρίς μελέτη, χωρίς κανένα σχέδιο και χωρίς καμία ευαισθησία απέναντι σε εκατομμύρια πολιτών...

Με αποτέλεσμα να σημειωθούν νέες σημαντικές υστερήσεις στα έσοδα του κράτους.

Και μετά τί, καινούριας έμπνευσης χαράτσια προς τους ίδιους αποδέκτες πάλι;

ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ; ΠΩΣ;

Αφού η ΝΔ συνήργησε να περάσουν στη Βουλή τα περισσότερα μέτρα της κυβέρνησης, συμφωνώντας με τις γενικές γραμμές της ασκούμενης πολιτικής χωρίς να διαφοροποιείται, αλλά να διατυπώνει αδαπάνως ασαφείς λύσεις εξόδου της χώρας απ' την ομηρεία της φοροληστείας της έξωθεν επιβληθείσης, τώρα ζητά εκλογές.

Με σύνθημα την αποτυχία εφαρμογής του Μνημονίου και την εκτίμησή της ότι ο λαός θα την φέρει στην εξουσία με σκοπό να επαναδιαπραγματευθεί με την τρόικα.

Ο Σαμαράς, ο οποίος πρόσφατα υπέστη εκδήλωση δυσπιστίας και δυσαρέσκειας απ' τους συναδέλφους του των συγγενών ευρωπαϊκών κομμάτων, αλλά κέρδισε μια μικρή άνοδο στις δημοσκοπήσεις, πορεύεται με σημαία την επαναδιαπραγμάτευση.

Οταν ακούν αυτή τη λέξη τα υψηλά ιστάμενα πρόσωπα της ΕΕ παθαίνουν ντελίριο και τους πιάνει παραλήρημα, γιατί ούτε γι' αστείο δεν θα το δεχθούν, επειδή θα επιβεβαιωθεί η αποτυχία της πολιτικής τους. Και διότι δεν καταδέχονται καν να κάνουν αυτοκριτική για την καταστροφική πολιτική τους έναντι της Ελλάδας. Θα αρνηθούν λοιπόν με τον αντίλογο ότι η ψήφιση των νόμων έχει και τη δική τους ανοχή. Πώς τώρα υπαναχωρεί;

Ας πούμε ότι έτσι όπως εξελίσσεται η κατάσταση πάμε σε εκλογές κι έρθει πρώτο κόμμα η ΝΔ. Αν και είναι εκ των πραγμάτων απίθανο να πάρει αυτοδυναμία, τότε αποκλείεται η συνύπαρξη. Πώς ο Σαμαράς θα συγκυβερνήσει με αντιπάλους για τους οποίους όπως έχει ανακοινωθεί θα κάνει Εξεταστική Επιτροπή για να διερευνηθούν οι πολιτικές ευθύνες και πώς φθάσαμε στο Μνημόνιο;

Κι αν ακόμη έρθουν ευνοϊκά γι' αυτόν, πώς θα πάει να επαναδιαπραγματευθεί το Μνημόνιο; Τι όπλα θ' αντιπαραθέσει στο τραπέζι των συζητήσεων; Η τρόικα έχει δείξει τη συμπεριφορά της. Το πολύ να της υποδείξει ένα μαντρωμένο γήπεδο, μέσα στο οποίο θα είναι υποχρεωμένη να κινείται η Ελλάδα η εξαρτημένη απ' τα δάνεια, με τον κίνδυνο της στάσης πληρωμών να την απειλεί κάθε φορά που θα πρέπει να παίρνει μια δόση. Θα τα πάει καλύτερα με τους ανθρώπους της ΝΔ;

Το ΠΑΣΟΚ δεν επιθυμεί πρόωρες εκλογές. Ποιος θα τις προκαλέσει; Οι τροϊκανοί; Μα δεν θα θεωρηθούν ότι επεμβαίνουν εκτός από τα οικονομικά και στα εσωτερικά της χώρας; Είναι που είναι η στάση ανάρμοστη απέναντί μας..

Ο τρόπος που φέρθηκε η Λαγκάρντ στον Βενιζέλο προχθές είναι ίδιος μ' αυτόν του επιτρόπου προς τον υφιστάμενό του. Ζήτησε ένα χαρτί από την Ελλάδα, μια υπεύθυνη δήλωση του πρωθυπουργού, ένα προσύμφωνο ότι θα τηρηθούν επακριβώς όσα μέτρα υπεσχέθησαν οι Ελληνες για να ξανασταλούν οι τρεις υπάλληλοι επιθεωρητές να μας ξαναελέγξουν. Πράγματα απαράδεκτα, ευτέλεια δίχως ίχνος συστολής, γιατί ο πρωθυπουργός και ο υπουργός αντιπροσωπεύουν έναν περήφανο λαό που δεν δέχεται να του καταρρακώνουν την υπερηφάνειά του επειδή έφτασε το χρεός εκεί που πήγε..

Οταν λοιπόν βρισκόμαστε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και τώρα παρακαλάμε επαιτώντας την 6η δόση γιατί τον Οκτώβριο δεν θα μπορέσουμε να πληρώσουμε ληξιπρόθεσμα δάνεια, τοκοχρεολύσια και μισθούς - συντάξεις, θα ζητήσουνε οι της ΝΔ να κάνουνε επαναδιαπραγμάτευση;

Βλέπουμε ότι οι τροϊκανοί αμφιβάλλουν αν η κυβέρνηση (που τολμά και ανακοινώνει αποφάσεις) μπορεί να πετύχει με τα μέτρα. Γιατί να πιστέψει ότι θα τα καταφέρει καλύτερα η ΝΔ, που ποτέ δεν είχε τον λαό με το μέρος της σε προηγούμενες κυβερνήσεις; Ποιες είναι οι ισχυρές αντιπροτάσεις της ΝΔ για να πεισθούν οι τροϊκανοί ότι θα μεταβάλλουν την κατάσταση από εκεί που έχει φθάσει; Εδώ δεν θέλει την απόλυση κάποιων δεκάδων υπαλλήλων να μειωθεί λίγο το δημόσιο κι εμφανίζεται στο πλευρό των ταξιτζήδων, στα δύσκολα κυβερνητικά καθήκοντα τι θα κάνει με τις λοιπές συντεχνίες (πχ ΔΕΗ);

Εάν ποτέ τα υψηλά ιστάμενα πρόσωπα δεχθούν να συζητήσουν σοβαρά ένα είδος επαναδιαπραγμάτευσης αυτό θα συνέβαινε μετά από κάποια μαζική έκρηξη του κόσμου λόγω της ατελέσφορης πολιτικής, που ασκήθηκε μέχρι τώρα απ' τους εμπνευστές της σοσιαλιστικής και νεοφιλελεύθερης πολιτικής, κι όχι από λεονταρισμούς της αντιπολίτευσης...