ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟ 2015...

Τις λίγες ώρες πουυ απομένουν για τη μετάβαση από το παλιό στο καινούργιο, από το γνωστό στο άγνωστο, ας αναλογιστούμε τι μάθαμε από την αρχή της ζωής μας έως κι αυτή τη χρονιά.

Και πως θα χρησιμοποιήσουμε σοφά αυτή τη γνώση τις ημέρες και τους μήνες που έρχονται με το 2015.

Αυτό είναι τελικά η ζωή μας. Γνώση που την ξεδιπλώνουμε μπροστά μας, μέσα από τις εμπειρίες μας.

Καλωσορίζουμε λοιπόν τις εμπειρίες που θα φέρει και αυτή η νέα χρονιά, όποιες κι αν είναι αυτές και είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε να δίνουμε τις μάχες μας μέχρι το τέλος...

Καλή χρονιά σε όλους/ες με Υγεία, Αφθονία και Δημιουργία!

1η ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2014;

Γιατί άραγε το ημερολόγιό μας αλλάζει την 1η Ιανουαρίου;

Ποιος και γιατί το εφάρμοσε μ' αυτόν τον τρόπο, θέλοντας να διαχωρίσει τη θέση του από πάρα πολλούς άλλους λαούς, αλλά και από την ίδια την Ορθόδοξη θρησκεία;

Το εκκλησιαστικό ημερολόγιο αρχίζει την 1η Σεπτεμβρίου με λίγες δηλαδή μέρες διαφορά από το Εβραϊκό, που αρχίζει και αυτό τον Σεπτέμβριο, αλλά όχι την 1η του μήνα.

Κινέζοι και πολλοί άλλοι γιορτάζουν τον ερχομό του νέου έτους τον Μάρτιο, συνήθως κατά την εαρινή ισημερία, όπως περίπου ήταν και στην αρχαία Ελλάδα.

Τώρα αν έλθουμε στο αν βρισκόμαστε στο 2014, εκεί θα μπλέξουμε σε μεγάλο μπέρδεμα.

Κάποιοι ιστορικοί λένε ότι ο Ιησούς δεν γεννήθηκε το 1, αλλά 4 ή 6 χρόνια αργότερα και το αποδεικνύουν με στοιχεία. Αν έχουν δίκιο, τότε βρισκόμαστε στο 2014 ή στο 2010 η μήπως στο 2008;

Η Ορθόδοξη εκκλησία προσμετρά την χρονολογία από κτήσεως κόσμου. Δηλαδή βρισκόμαστε στο 2014+5508=7522. Στην Κίνα αντί για 2014 θα έχουν 4712, ενώ οι Εβραίοι θα έχουν 5774 διότι η χρονολογία κτήσεως κόσμου γι' αυτούς είναι διαφορετική. Οι μουσουλμάνοι έχουν 1434 και στην Ιαπωνία 2694, δηλαδή αυτοί πάνε για την τρίτη χιλιετία και όχι για την δεύτερη.

Διαλέξτε και αποφασίστε ό,τι σας αρέσει. Ολα είναι μέσα στο παιχνίδι των αριθμών.

Αν τώρα καμία από τις παραπάνω χρονολογίες δεν σας εξυπηρετεί, μπορείτε να ακολουθήσετε την χρονολογία των περισσοτέρων φυλών της Αφρικής, που απλά δεν έχουν χρονολόγηση. Δεν τους ενδιαφέρει αν έχουμε 2.014 ή 1.500 ή 5.454. Μήπως έχουν δίκιο και όλοι εμείς, οι πολιτισμένοι, παίζουμε με τους αριθμούς και τις μετρήσεις;

Αλήθεια ποια θα ήταν η διαφορά, αν θα είχαμε 3.580 και όχι 2.014;

Τι θα άλλαζε στην ζωή μας;

Μήπως θα είχαμε πάλι ένα τίποτα και θα ψάχναμε μόνο για γιορτές;

Θυμόμαστε τι γιορτάζουμε ή μια ενθύμηση, που συνοδευόταν από γλέντι, την μετατρέψαμε τελικά μόνο σε ατελείωτα γλέντια και υπερκατανάλωση.

Που έγιναν μια ακόμη αφορμή να καταναλώνουν όσοι έχουν ακόμη απόθεμα...

Η κρίση μήπως βοηθά να ξαναθυμηθούμε;

ΤΕΛΕΙΩΜΑ ΤΟΥ 2013...

Ο χρόνος περνά τελικά πολύ γρήγορα. Σε λίγες ημέρες το 2013 θα δώσει τη θέση του στη νέα χρονιά.
Δύσκολο, το δυσκολότερο ίσως των τελευταίων χρόνων για τη χώρα μας, για τους περισσότερους Ελληνες. Πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα η κρίση. Το βλέπεις διά γυμνού οφθαλμού στους δρόμους και στις πλατείες, όπου το χαμόγελο είναι "είδος υπό εξαφάνισιν".

Αν έλειπε και η αλληλεγγύη, που λειτουργεί και λειτουργείται κυρίως από τους πολίτες κατόπιν εκλήσεων διαφόρων φορέων που μεσολαβούν, αλίμονο και τρις αλίμονο στην κοινωνία των πολλών.
Δεν υπάρχουν πια μικροπαίδια της γειτονιάς όπως παλιά με τα σκουφάκια και το καραβάκι να λένε τα κάλαντα για να πάρουν ρεγάλο ξηρούς καρπούς, ό,τι είχε η νοικοκυρά ούτε και κανέναν κουραμπιέ. Υστερα ανακάλυψαν τα τρίγωνα με αντάλλαγμα χρήματα για να τους αντιγράφουν οι ταχυδρόμοι, οι οδοκαθαριστές και αργότερα οι κυρίες των φιλόπτωχων.

Τώρα οι μεγάλοι έκαναν πίσω και στους πιτσιρικάδες προστέθηκαν νταβραντισμένοι νέοι και άλλοι που με κλαρίνα και ακορντεόν παίρνουν σβάρνα τις αγορές. Σ' αυτούς προστέθηκαν και παιδάκια "νοικιασμένα" να χτυπούν τα κουδούνια στα θυροτηλέφωνα των πολυκατοικιών και όποιος ανοίξει. Να μπαίνουν μέσα και να ανεβοκατεβαίνουν τις σκάλες ρωτώντας "να τα πούμε;". Να ακούν "μας τα 'παν άλλοι" και φεύγοντας να τα περιμένει έξω ο πάτρωνας και να τα καταχεριάζει επειδή δεν έβγαλαν φιλοδώρημα!

Κατάντησαν όλοι αυτοί και μεις οι υπόλοιποι να είμαστε χωρίς όνειρο, δίχως δώρα από κανέναν Κασπάρ, Μελχιόρ και Βαλτάσαρ. Εχουμε τους τρεις μάγους Τόμσεν, Μαζούχ και Μορς, που ήρθαν να μας σώσουν από την κρίση, αλλά έφεραν λιτότητα. Μας κάνουν μοναχικούς και απελπισμένους αντί να μας δώσουν ελπίδα μαζί με τους πολιτικούς μας τους παραμυθάδες, που φλόμωσαν τους φτωχούς με το τι "έσχες". Γιατί για το "πόθεν έσχες" άστο καλύτερα!!

Οι φίλοι, οι κοντινοί συγγενείς θα μένουν μακρινοί και οι ευχές στο ακουστικό! Παροπλίστηκαν οι καρτ-ποστάλ με το στερεότυπο "Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος" εις δόξαν της κινητής τηλεφωνίας. Καταστράφηκε η νοερή δημιουργία εκείνου που διαλέγει τις κάρτες όταν σκέπτεται τι να γράψει για ευχές στον αποδέκτη, ποια γκριμάτσα θα κάνει και ποιο το χαμόγελό του, όταν διαβάζει την εξατομικευμένη και μη προτυπωμένη ευχή. Και ύστερα να κολλάει το γραμματόσημο και να ρίχνει τον φάκελο στο κουτί.

Οι γιορτές της παιδικής μας ηλικίας. Κυρίως σ' αυτά μας αρέσει να επιστρέφουμε όσο περνούν τα χρόνια. Εκεί τα πρώτα μας βήματα. Εκεί οι πρώτες μας θύμησες, οι πρώτες μας εικόνες. Εκεί η πατρίδα μας. Οχι, όμως, μόνο σ' αυτά...

Καινούριος χρόνος έρχεται,

μα να 'ρθει υπό όρους

χωρίς Στουρνάρα φίλοι μου,

χαράτσια κι ούτε φόρους!

Φτάνει το Δεκατέσσερα,

καλώς να μας ορίσει,

υγεία και πολλά ευρώ

σε όλους να χαρίσει!

Η τρόικα τα κάλαντα

εφέτος θα μας ψάλλει

κι οι Ελληνες της εύχονται

τον χρόνο να μην βγάλει!

Να έμοιαζε η τρόικα

στον Αγιο Βασίλη,

αγάπη και χαμόγελα

στους Ελληνες να στείλει!

Αι Βασίλη φίλε μου,

τα δώρα που θα φέρεις

θα στα φορολογήσουνε,

στο λέω να το ξέρεις!

2014 ευχές

που δεν είναι και λίγες,

για να μας γίνουνε χαρές,

όνειρα και ελπίδες!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ 2013;

Ο Ιανουάριος δεν ήταν ανέκαθεν ο πρώτος μήνας του έτους.

Στα πρώτα χρόνια της ιστορίας των Ρωμαίων πρώτος μήνας ήταν ο Μάρτιος, από το όνομα του πολεμικού θεού τους Mars - Martis (δηλαδή του Αρη των Ελλήνων). Πρωτοχρονιά ήταν τότε η πρώτη Μαρτίου.

Ο Ιανουάριος έγινε πρώτος μήνας αργότερα, όταν ο βασιλιάς των Ρωμαίων Νούμας Πομπίλιος οργάνωσε το ημερολόγιο με βάση τον ήλιο ή κατ' άλλους με το Γρηγοριανό ημερολόγιο.

Το εκκλησιαστικό ημερολόγιο αρχίζει την 1η Σεπτεμβρίου με λίγες δηλαδή μέρες διαφορά από το Εβραϊκό, που αρχίζει και αυτό τον Σεπτέμβριο, αλλά όχι την 1η του μήνα.

Κινέζοι και πολλοί άλλοι γιορτάζουν τον ερχομό του νέου έτους τον Μάρτιο, συνήθως κατά την εαρινή ισημερία, όπως περίπου ήταν και στην αρχαία Ελλάδα.

Τώρα αν έλθουμε στο αν βρισκόμαστε στο 2013, εκεί θα μας πιάσει ναυτία με το μπέρδεμα. Κάποιοι ιστορικοί λένε ότι ο Ιησούς δεν γεννήθηκε το 1, αλλά 4 ή 6 χρόνια αργότερα και το αποδεικνύουν με στοιχεία. Αν έχουν δίκιο τότε, βρισκόμαστε στο 2013 ή στο 2009 ή μήπως στο 2007;

Η Ορθόδοξη εκκλησία προσμετρά τη χρονολογία από κτήσεως κόσμου. Δηλαδή βρισκόμαστε στο (2013+5508=) 7521.

Στην Κίνα αντί για 2013 θα έχουν 4711, ενώ οι Εβραίοι θα έχουν 5773 διότι η χρονολογία κτήσεως κόσμου γι' αυτούς είναι διαφορετική. Οι μουσουλμάνοι έχουν 1433 και στην Ιαπωνία 2693, δηλαδή αυτοί πάνε για την τρίτη χιλιετία και όχι για τη δεύτερη.

Διαλέξτε και αποφασίστε ό,τι σας αρέσει. Ολα είναι μέσα στο παιχνίδι των αριθμών. Αν τώρα καμία από τις παραπάνω χρονολογίες δεν σας εξυπηρετεί, μπορείτε να ακολουθήσετε τη χρονολογία των περισσοτέρων φυλών της Αφρικής, που απλά δεν έχουν χρονολόγηση. Δεν τους ενδιαφέρει αν έχουμε 2013 ή 1500 ή 5454. Μήπως έχουν δίκιο και όλοι εμείς, οι πολιτισμένοι, παίζουμε με τους αριθμούς και τις μετρήσεις;

Αλήθεια πια θα ήταν η διαφορά αν θα είχαμε 3580 και όχι 2013. Τι θα άλλαζε στη ζωή μας;
Μήπως θα είχαμε πάλι ένα τίποτα και θα ψάχναμε μόνο για γιορτές;

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΙΑΣ ΧΡΟΝΙΑΣ!

Μερικά πράγματα που αξίζει να θυμάσαι για την υπόλοιπη ζωή σου:

Μην υπονομεύεις την αξία σου συγκρίνοντας τον εαυτό σου με τους άλλους. Ακριβώς επειδή είμαστε διαφορετικοί, είμαστε ξεχωριστοί.

Μη θέτεις τους στόχους σου βάσει του τι οι άλλοι θεωρούν σημαντικό. Μόνο εσύ γνωρίζεις τι είναι καλύτερο για τον εαυτό σου.

Μη θεωρείς δεδομένα αυτά που βρίσκονται πολύ κοντά στην καρδιά σου. Κρατήσου πάνω τους όπως θα έκανες με τη ζωή σου, αφού χωρίς αυτά η ζωή δεν έχει νόημα.

Μην αφήνεις τη ζωή σου να γλιστράει μέσα από τα χέρια σου με το να ζεις το παρελθόν και όχι το παρόν. Ζώντας τη ζωή σου κάθε μέρα ξεχωριστά ζεις όλες τις μέρες της ζωής σου.

Μην τα παρατάς όταν έχεις ακόμα κάτι να δώσεις. Τίποτα δεν έχει πραγματικά τελειώσει μέχρι τη στιγμή που σταματάς να προσπαθείς.

Μη φοβάσαι να ριψοκινδυνεύσεις. Βάλε όμως πρώτα το μυαλό σου να σκεφτεί στρατηγικά και ζύγισε καλά τα πράγματα. Όταν τολμούμε, μαθαίνουμε να είμαστε γενναίοι.

Μην αποκλείσεις την αγάπη από τη ζωή σου πιστεύοντας ότι είναι αδύνατον να τη βρεις. Ο πιο γρήγορος τρόπος για να πάρεις αγάπη είναι να δώσεις αγάπη.

Ο πιο γρήγορος τρόπος για να χάσεις την αγάπη, είναι να την κρατήσεις σφιχτά χωρίς να τη μοιράζεσαι.

Μη διώχνεις τα όνειρά σου. Το να είσαι χωρίς όνειρα σημαίνει να είσαι χωρίς ελπίδα. Το να είσαι χωρίς ελπίδα σημαίνει να είσαι χωρίς σκοπό.

Μην τρέχεις τόσο γρήγορα στη ζωή σου ώστε να ξεχνάς όχι μόνο πού ήσουν, αλλά και πού πηγαίνεις. Η ζωή δεν είναι αγώνας δρόμου, αλλά ένα ταξίδι που πρέπει να γευτείς το κάθε βήμα του.

Ποτέ μην αποχωρίζεσαι κάποιον χωρίς να έχεις πει λέξεις γεμάτες αγάπη για να σκέφτεται κατά τη διάρκεια της απουσίας σου. Ίσως να είναι η τελευταία φορά που συναντιέστε σ' αυτή τη ζωή.

(Από δοκίμιο αγνώστου συγγραφέα)



Να είστε όλες και όλοι καλά! 

Καλή Χρονιά με Δύναμη, Υγεία, Δουλειά, Δημιουργία και Απελευθέρωση από τους "μακάβριους" που καταδυναστεύουν τις ζωές μας.

21η ΙΟΥΝΙΟΥ: Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ...

Το καλοκαίρι ξεκινά επίσημα σήμερα 21η Ιουνίου με το θερινό ηλιοστάσιο, δηλαδή την μεγαλύτερη σε διάρκεια μέρα στο βόρειο ημισφαίριο και την μικρότερη στο νότιο.

Ο Ήλιος φτάνει στο βορειότερο σημείο της εκλειπτικής και αρχίζει να κατέρχεται και πάλι τρεπόμενος προς τον ουράνιο ισημερινό. Το σημείο αυτό ονομάζεται θερινό τροπικό σημείο ή απλά θερινή τροπή, επειδή ο Ήλιος τρέπεται και πάλι προς τον ισημερινό και από την ημέρα αυτή αρχίζει το καλοκαίρι.

Επειδή μάλιστα για μερικές ημέρες πριν και μετά τη θερινή τροπή ο ήλιος φαίνεται να αργοστέκει πάνω στην εκλειπτική σαν να είναι έτοιμος να σταματήσει, το θερινό τροπικό σημείο ονομάζεται επίσης και θερινό ηλιοστάσιο.

Κατά το θερινό ηλιοστάσιο σημειώνεται η μικρότερη σε διάρκεια νύχτα και η μεγαλύτερη σε διάρκεια ημέρα του έτους (στο βόρειο ημισφαίριο), ενώ εκείνη τη μέρα το βόρειο ημισφαίριο της Γης έχει τη μέγιστη δυνατή έκθεση προς τον Ήλιο.

Το θερινό ηλιοστάσιο, η μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου στο βόρειο ημισφαίριο, αποτελούσε ανέκαθεν πολύ σημαντικό γεγονός για το ανθρώπινο γένος. Οι αρχαίοι πολιτισμοί διοργάνωναν πολυήμερες γιορτές για να το τιμήσουν.

Μετά τη θερινή τροπή ο Ήλιος συνεχίζει να κατεβαίνει προς το Νότο και στις 23 Σεπτεμβρίου φτάνει στο φθινοπωρινό ισημερινό σημείο οπότε όπως και στο εαρινό ισημερινό σημείο, έχουμε ίση μέρα και νύχτα:  ισημερία.
 
Αλλά η κάθοδος του Ήλιου συνεχίζεται μέχρις ότου στις 22 Δεκεμβρίου φτάνει στο νοτιότερο σημείο της τροχιάς του που ονομάζεται χειμερινό τροπικό σημείο, ή απλά χειμερινή τροπή ή χειμερινό ηλιοστάσιο. Από την ημέρα αυτή αρχίζει ο Χειμώνας. Αλλά από κει κι  έπειτα ο Ήλιος σταματάει να κατέρχεται και ξαναρχίζει και πάλι να σκαρφαλώνει, κάθε μέρα όλο και πιο ψηλά, μέχρι τις 21 Ιουνίου και ο κύκλος συνεχίζεται....

Ο Τροπικός του Καρκίνου (ή βόρειος τροπικός) είναι ένας από τους πέντε βασικούς νοητούς κύκλους γεωγραφικού πλάτους στη χαρτογράφηση της Γης.

Βρίσκεται παράλληλος με τον ισημερινό της Γης σε απόσταση 23° 262 223 βόρεια, ενώ ορίζεται ως ο κύκλος με το βοριότερο γεωγραφικό πλάτος στο οποίο μπορεί να βρεθεί ο Ήλιος στο ζενίθ το μεσημέρι κατά το θερινό ηλιοστάσιο του Ιουνίου.

Πριν από 2.000 χρόνια το σημείο του θερινού ηλιοστάσιου βρίσκονταν στον αστερισμό του Καρκίνου γι' αυτό και ο Βόρειος Τροπικός Κύκλος ο οποίος διέρχεται από το σημείο αυτό ονομάστηκε «Τροπικός του Καρκίνου». Μετά τη θερινή τροπή ο Ήλιος αρχίζει να κατεβαίνει προς το Νότο, άρα «καρκινοβατεί», κάνει δηλαδή μια οπισθοδρομική κίνηση σαν τον κάβουρα.

Φυσικά σήμερα λόγω της μετάπτωσης των ισημεριών, το σημείο του θερινού ηλιοστάσιου βρίσκεται στον αστερισμό των Διδύμων, ενώ ο Ήλιος εισέρχεται στον αστερισμό του Καρκίνου στις 21 Ιουλίου και παραμένει εκεί επί 21 ημέρες μέχρι τις 11 Αυγούστου...

ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΜΕ ΠΑΛΑΙΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ...

Χρόνος που θα είναι ή του ύψους ή του βάθους, ο νέος.

Η κρίση συνεχίζεται αυξανόμενη, η ύφεση στη χώρα βαθαίνει, τα ελλείμματα κατάντησαν Λερναία Υδρα, ο λαός δεν αντέχει άλλα χαράτσια, το πολιτικό σύστημα καταρρέει και ο από μηχανής Θεός που θα μας έσωζε ο κ. Λ. Παπαδήμος υπονομεύεται συστηματικά από τους υποστηρικτές του.

Όλα δείχνουν ότι είμαστε ως λαός αδιόρθωτοι και ότι η εθνική καταστροφή είναι σχεδόν μοιραία, λόγω της ανικανότητάς μας να ομονοήσουμε.

Είναι τουλάχιστον ακατανόητοι για τον απλό πολίτη, οι πάσης φύσεως άκαιροι πολιτικαντισμοί που κυριαρχούν στα κόμματα εξουσίας (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ), με όλες τις συνέπειες που μας περιμένουν.

Εκτός κι αν υπάρχουν "εθνοσωτήρες" πολιτικοί που εύχονται διακαώς την καταστροφή της χώρας. Είτε λόγω του ότι έχουν φυγαδεύσει τεράστια ποσά περιμένοντας με τους φίλους τους πώς και πώς να πτωχεύσει η χώρα για να την εξαγοράσουν για ένα κομμάτι ψωμί, είτε για να γλιτώσουν από τη δικαιοσύνη...

Το χειρότερο παραμένει η συνεχή καταρράκωση του μέσου Ελληνα: από τη μια βρίσκεται στη μέγγενη της φτώχειας κι από την άλλη καλείται να πληρώνει συνεχώς φόρους και χαράτσια που δεν ξετελέβουν τίποτα όπως φαίνεται και συνεχώς μπαίνουν νέα.

Ολα είναι πιθανά. Όλα είναι αναμενόμενα από ένα τελείως απαξιωμένο και αναξιόπιστο παλαιοπολιτικό πολιτικό σύστημα που οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν να μην εγγίζει καν το 35% του εκλογικού σώματος.

Κι όποτε αποφασίσουν για εκλογές που όλοι τις αποφεύγουν, θα τους μάθουμε το:

Να ξέρουμε τι θέλουμε

για τον καινούριο χρόνο

και πως να το πετύχουμε,

φτάνει αυτό και μόνο!

ΝΕΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΛΠΙΔΑ...

Όλες οι τελετές και οι γιορτές είχαν και έχουν σαν απώτερο σκοπό το "ανέβασμα" του ανθρώπου.

Σήμερα όμως για τους περισσότερους από εμάς ισχύει άραγε αυτός ο σκοπός ή μήπως τον ισοπεδώσαμε μέσα στον καταναλωτισμό και τον υλισμό μας;

Θυμόμαστε τι γιορτάζουμε ή μετατρέψαμε τη μέρα της γιορτής αποκλειστικά σε γλέντια;

Και φυσικά οι επιθυμίες μας φανερές ή κρυφές, βγαίνουν τώρα υπό μορφή ευχών.

Όλοι θέλουμε να αλλάξει κάτι. Αλλά ούτε καν ξέρουμε τι ακριβώς θέλουμε να αλλάξει. Ούτε φυσικά πώς θα αλλάξει. Θα πρέπει όμως να βάλουμε το χεράκι μας για να αλλάξει αυτό το κάτι, για να αλλάξει η ζωή μας.

Αν δεν βρει ο καθένας μας μέσα του, την ειρήνη και τη γαλήνη, πώς θα τη μεταδώσει ή πως θα την απαιτήσει από το περιβάλλον του, από το κράτος του και από τον κόσμο ολόκληρο;

Μήπως σβήνοντας τα χρωματιστά λαμπιόνια των ημερών, θα επανενταχθούμε στη ρουτίνα και θα μείνουν οι ευχές και οι επιθυμίες μας ένα όνειρο που θα το ξαναθυμηθούμε στις επόμενες γιορτές;

Μήπως έπαψε το νέο, το καινούριο να μας προσφέρει αυτό το κάτι άλλο;

Μήπως θα πρέπει να ξαναγίνουμε παιδιά, για να μπορέσουμε να χαρούμε κάθε τι νέο; Τα παιδιά χαίρονται πραγματικά με κάθε τι καινούριο, συνήθως ξεπερνώντας την υλική αξία του.

Εμείς οι λογικοί μεγάλοι, με τι χαιρόμαστε; Μήπως με τίποτα; Μήπως μόνο με την υλική αξία κάθε πράγματος; Μήπως ο μόνιμος φόβος για το μέλλον και το άγνωστο αύριο είναι πάντα κοντά μας ή καλύτερα μέσα μας και γι' αυτό η διασκέδαση πριν την ανησυχία είναι εκτόνωση και λήθαργος;

Θα πρέπει να ξεκινήσουμε μια μεγαλύτερη προσπάθεια αυτή τη χρονιά, ώστε να βρούμε την ειρήνη, την ευτυχία, τη χαρά και την αγάπη μέσα μας, για να έχουμε τη δυνατότητα και την ικανότητα να τα μεταφέρουμε και στους γύρω μας και στον πλανήτη ολόκληρο, βάζοντας ένα λιθαράκι για ένα καλύτερο, στην κυριολεξία και όχι στα λόγια κόσμο.

Μια σταγόνα φέρνει τη βροχή. Ας γίνουμε εμείς αυτή η σταγόνα, πιστεύοντας ότι θα φέρουμε την αλλαγή και σε άλλους, ότι θα γίνουμε η αρχή μιας αλυσιδωτής αντίδρασης και ας κάνουμε αυτή την αρχή με τον νέο έτος 2012, το πρώτο της νέας μας ζωής.

Μια ελπίδα ζητάει ο άνθρωπος για να ξεφύγει. Όποιος την έχει, μπορεί να τη δώσει και δίπλα...

NEW YEAR 2012...

Στην εποχή των αγορών, του ληστρικού χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, των ομολόγων, του πλαστικού χρήματος.

Στην εποχή της κακής ευδαιμονίας, της απερισκεψίας, της χλιδής για τους ελάχιστους και της φτώχειας για τους πολλούς.

Στην εποχή μας που οι μειοψηφίες εξοστρακίζονται στο περιθώριο και παράγονται "περιττά" στόματα για τροφή.

Στην εποχή όπου το κοινωνικό κράτος αποδομείται και οι πολίτες αλλοτριώνονται και παθητικοποιούνται.

Στην εποχή της αύξησης της εγκληματικότητας και των εξαρτήσεων.

Στην εποχή της συρρίκνωσης κάθε έννοιας δικαιώματος, τι τύχη μας περιμένει και τι μπορούμε να κάνουμε;

Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, είναι μια πρώτη απάντηση.

Τι τύχη μπορεί να έχει κανείς, τι ελπίδα να αλλάξει τα πράγματα, τι περιθώρια αντίστασης...

Ομως δεν είναι έτσι.

Ο άνθρωπος δημιουργεί την ιστορία του. Η κοινωνία αυτοοργανώνεται και παίρνει τον δρόμο της κατά τις ανάγκες της, τίποτα δεν προέρχεται από έξω.

Εμείς επομένως είμαστε υπεύθυνοι για τη μοίρα μας και την κατάστασή μας.

Να συνειδητοποιήσουμε την πραγματικότητα και να επινοήσουμε την πολιτική λύση έξω από τους τωρινούς πολιτικούς, στην ανίχνευση ενός νέου συλλογικού πολιτικού υποκειμένου.

Η κοινωνία έχει αποθέματα, θεραπευτικά, οικονομικά, πολιτικά, ιδεολογικά, αισθητικά. Δεν μένει παρά να τα ανακαλύψουμε.

Να μετατρέψουμε τη σημερινή κατάσταση αδυναμίας σε μια στρατηγική της δύναμης.

Για μια νέα και πιο ελπιδοφόρα παραγωγή νοήματος για τον άνθρωπο και τον κόσμο, μέσα από την ανάπτυξη αλληλεγγύης, συλλογικότητας και μέριμνας για όλους τους ανθρώπους.

Θα κάνω μόνο μια ευχή για τον καινούργιο χρόνο

να είναι πλούσιος στις χαρές και πάμφτωχος στον πόνο.

Καλώς να 'ρθεί τ0 '12

καλώς να μας ορίσει

και ότι λείπει καθενός

αυτό να του χαρίσει...

Εγώ θα πλάθω όνειρα κι αλήθεια ας μην γίνουν
φτάνει που επροσπάθησα όνειρα να να μην μείνουν...

ΑΡΧΙΧΡΟΝΙΑ 2012...

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά

ταλαίπωρη Ελλάδα

που όλοι σε αρμέγουνε

σα νάσουνα γελάδα...

Κι αν στέρεψε το γάλα σου

και βγάζεις μόνο αίμα,

εκείνοι με το αίμα σου

κάνουνε πλούσιο γεύμα!

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΑ...

Γιατί το ημερολόγιό μας αλλάζει την 1η Ιανουαρίου;

Ποιος και γιατί το εφάρμοσε μ' αυτό τον τρόπο, θέλοντας να διαχωρίσει τη θέση του από πάρα πολλούς άλλους λαούς αλλά και από την ίδια την Ορθόδοξη Θρησκεία;

Το εκκλησιαστικό ημερολόγιο αρχίζει την 1η Σεπτεμβρίου με λίγες δηλαδή μέρες διαφορά από το Εβραϊκό, που αρχίζει και αυτό τον Σεπτέμβριο αλλά όχι την 1η του μήνα.

Οι Κινέζοι και πολλοί άλλοι γιορτάζουν τον ερχομό του νέου έτους τον Μάρτιο, συνήθως κατά την εαρινή ισημερία, όπως περίπου ήταν και στην αρχαία Ελλάδα.

Τώρα ας έλθουμε στο αν βρισκόμαστε στο 2012. Κάποιοι ιστορικοί λένε ότι ο Ιησούς δεν γεννήθηκε το 1 αλλά 4 ή 6 χρόνια αργότερα, και το αποδεικνύουν με στοιχεία. Αν έχουν δίκιο, τότε βρισκόμαστε στο 2012 ή στο 2008 ή μήπως στο 2006;

Η Ορθόδοξη Εκκλησία προσμετρά τη χρονολογία από κτίσεως κόσμου. Δηλαδή βρισκόμαστε στο (2012+5508=) 7220.

Στην Κίνα αντί για 2012 θα έχουν 4710, ενώ οι Εβραίοι θα έχουν 5772 διότι η χρονολογία κτίσεως κόσμου γι' αυτούς είναι διαφορετική.

Οι μουσουλμάνοι έχουν 1432 και στην Ιαπωνία 2692, δηλαδή αυτοί πάνε για την τρίτη χιλιετία και όχι για την δεύτερη...

Αν τώρα καμία από τις παραπάνω χρονολογίες δεν σας εξυπηρετεί, μπορείτε να ακολουθήσετε τη χρονολογία των περισσοτέρων φυλών της Αφρικής, που απλά δεν έχουν χρονολόγηση. Δεν τους ενδιαφέρει αν έχουμε 2003 ή 1500 ή 5454. Μήπως έχουν δίκιο και όλοι εμείς οι πολιτισμένοι παίζουμε με τους αριθμούς και τις μετρήσεις;

Διαλέξτε και αποφασίστε ό,τι σας αρέσει. Όλα είναι μέσα στο παιχνίδι των αριθμών...

Αλήθεια, πια θα ήταν η διαφορά αν θα είχαμε 3580 και όχι 2012.

Τι θα άλλαζε στη ζωή μας; Μήπως θα είχαμε πάλι ένα τίποτα και θα ψάχναμε μόνο για γιορτές;

ΜΙΑ ΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΟΥ...

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια οικογένεια με ένα παιδί. Το ζευγάρι ήταν σκληρά εργαζόμενο και παρόλο που προσπαθούσαν, ο χρόνος ποτέ δεν ήταν αρκετός για να μοιραστούν πράγματα και εμπειρίες με το εξάχρονο αγοράκι τους...

Κάποιο βράδυ μόλις κουρασμένος ο πατέρας επέστρεψε στο σπίτι και άκουσε τη χαρούμενη φωνούλα του παιδιού του:

- Μπαμπά, πόσα λεφτά κερδίζεις σε μια ώρα;

Ρώτησε με συνεσταλμένη φωνή και παρακλητική ματιά το μικρό αγόρι, καθώς υποδεχόταν τον πατέρα του που επέστρεψε στο σπίτι από τη δουλειά του. Ο πατέρας που ξαφνιάστηκε από την ερώτηση, είπε:

- Κοίταξε αγόρι μου, ούτε η μητέρα σου το ξέρει αυτό. Γι΄αυτό σε παρακαλώ, μη με ενοχλείς γιατί είμαι πολύ κουρασμένος...

- Μπαμπά, πες μου σε παρακαλώ! Πόσα λεφτά κερδίζεις σε μια ώρα; το αγόρι επέμεινε...

Ο πατέρας, τελικά απάντησε:

- Είκοσι ευρώ την ώρα.

- Εντάξει, μπαμπά. Θα μπορούσες να μου δανείσεις δέκα ευρώ; ρωτά το αγοράκι...

Η ανησυχία και ο εκνευρισμός του πατέρα ήταν φανερός που φώναξε στο παιδί:

- Ώστε μου τα ρωτάς όλα αυτά για να σου δώσω δέκα ευρώ; Πήγαινε γρήγορα να κοιμηθείς και μη με ξαναενοχλήσεις!

Είχε βραδιάσει και οι ενοχές για τον τρόπο που απάντησε στο γιο του είχαν πλημμυρίσει το μυαλό του πατέρα. Σκέφτηκε ότι ο γιος του τον ρώτησε επειδή μάλλον θα ήθελε να αγοράσει κάποιο παιχνίδι και δεν είχε αρκετά χρήματα.

Στο τέλος θέλοντας να απαλλαγεί από τις ενοχές του για τη συμπεριφορά του αυτή, ο πατέρας πήγε στο δωμάτιο του γιου του...

- Κοιμάσαι; τον ρώτησε.

- Όχι, μπαμπά. Γιατί;»απάντησε το αγόρι, μισοκοιμισμένο.

- Εδώ είναι τα δέκα ευρώ που μου ζήτησες πιο πριν, του είπε...

- Ευχαριστώ μπαμπά! απάντησε με χαρά το παιδάκι, βάζοντας το χέρι του κάτω από το μαξιλάρι του και βγάζοντας κάποια χρήματα που είχε από παλιά.

- Τώρα έχω αρκετά...Τώρα έχω είκοσι ευρώ! είπε στον πατέρα του, ο οποίος κοίταζε με απορία το γιο του, που συνέχισε λέγοντας:

- Μήπως τώρα θα μπορούσες μπαμπά, να μου πουλήσεις μια ώρα από το χρόνο σου;

Όλοι οι γονείς θα πρέπει να αφιερώνουν ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά τους. Χρόνο στον οποίο θα μοιράζονται πράγματα, σκέψεις και συναισθήματα. Τα παιδιά διψούν για την παρέα τους. Τα παιδιά έχουν αυτό που εμείς οι μεγαλύτεροι κάπου στη διαδρομή έχουμε ξεχάσει. Την ανοιχτή πόρτα στη χαρά, στο παιχνίδι, στην καλοσύνη, στη μοιρασιά και στο γέλιο. Τα παιδιά έχουν το ταλέντο να βιώνουν τη στιγμή...

Ας γίνουμε περισσότερο ανεκτικοί, υπομονετικοί, δημιουργικοί και ανοιχτοί με τα παιδιά. Αυτό χρειάζονται πολύ περισσότερο από τα υλικά αγαθά που αφειδώς τους προσφέρουμε. Είναι κρίμα να χάνονται τέτοιες ευλογίες. Γιατί οι άγγελοι δεν περισσεύουν!

Από το βιβλίο του φίλου μου Άκη Αγγελάκη "Ιστορίες που δυναμώνουν την ψυχή"

ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ...

Η σπουδαιότητα της σωστής διαχείρισης του χρόνου στην ζωή μας...

40 ΕΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑΣ...

Ριζικές αλλαγές στο Ασφαλιστικό φέρνει το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας που αναμένεται να συζητηθεί τη Δευτέρα στο Υπουργικό Συμβούλιο.

Σύμφωνα με το νομοσχέδιο προβλέπει κατάργηση από το 2013 των πρόωρων συντάξεων και καθιέρωση του 60ου έτους ως ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης.

Αλλά αφού συμπληρώσει ο εργαζόμενος 40 χρόνια πλήρους εργασίας κι ασφάλισης...

Ο μόνος που θα συνταξιοδοτηθεί κανονικά και στην ώρα του είναι ο τυχερός που θα έχει έτοιμη μια εμπορική επιχείρηση ή άλλο επιτήδευμα από τον πατέρα του, ο οποίος τελειώνοντας το Λύκειο και τη στρατιωτική του θητεία θ' αναλαμβάνει κατευθείαν το μαγαζί κληρονομικά και στα 60 του θα συνταξιοδοτείται με πλήρη σύνταξη χωρίς να έχει γίνει δούλος σε αφεντικό...

Ή όσοι το πάρουν απόφαση στα 15 τους να γίνουν καραβανάδες, μπάτσοι, παπάδες, ακολουθώντας τον ανάλογο δρόμο που θα τους εξασφαλίσει έτοιμη ισόβια καριέρα χωρίς πολλές απαιτήσεις (πέρα από μερικές δεκάδες πιλότων μαχητικών και κυβερνητών πολεμικών πλοίων).

Ακόμη κι όποιος δεν "παίρνει τα γράμματα" όπως έλεγαν παλιότερα και τον στείλουν σε μια μέση Τεχνική Σχολή (αφότου οι κατώτερες καταργήθηκαν) τελειώνοντας με το ζόρι το Γυμνάσιο. Μιας και δεν απαιτούνται χρόνια σπουδών για να γίνει τεχνίτης σε συνεργείο ή αυτοαπασχολούμενος, θα ελπίζει κι αυτός σε πλήρη σύνταξη στα 60 του, πριν τον βάλουν κάτω τα χρόνια και δεν μπορεί να δουλεύει με σφυριά και κατσαβίδια...

Αυτό που θα πάθει δηλαδή όποιος περάσει με πανελλαδικές εξετάσεις σε μια "εύκολη" Τριτοβάθμια Σχολή κι αν σταθεί τυχερός και τελειώσει στην ώρα τους τα εξάμηνα και μπει αμέσως στην αγορά εργασίας με μόνιμη δουλειά, από την οποία θα φύγει στα 65 του με σύνταξη, αν όλα του πάνε δεξιά και δεν απολυθεί ή χρεωκοπήσει ή, ή...

Χειρότερα θα τα βρει όποιος υψηλόβαθμος "καλός μαθητής" εισαχθεί στο Πολυτεχνείο ή στην Ιατρική, από όπου θα αποφοιτήσει κοντά στα 30 του όπως οι πλειοψηφία των φοιτητών κι αν δεν γυρεύει μεταπτυχιακά και δύσκολες εξειδικεύσεις μα πέσει με τα μούτρα σε μια δουλειά, θα ελπίζει να συνταξιοδοτηθεί αισίως λίγο πριν καβαλήσει τα 70 του...

Οποιοσδήποτε άλλος που θ' αναζητήσει γνώση, ακαδημαϊκές περγαμηνές, ή άλλη σοφία, θα πρέπει να διαθέτει τα γονίδια του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη να λαλεί αναντρανιστά και με διαύγεια πνεύματος στα 90 του, αν θέλει να φτάσει να πάρει μια σύνταξη και να ζήσει κάποια χρόνια με αυτήν...

Και τα παραπάνω αφορούν την καθιέρωση βασικής σύνταξης σε όλα τα Ταμεία και τη θέσπιση ανταποδοτικής σύνταξης σύμφωνα με τα έτη ασφάλισης και τον συντάξιμο μισθό, αν όλα πάνε καλά και προβλέψιμα στην ζωή κάποιου που ζει εργαζόμενος...

Σε μια αναποδιά, όλα αλλάζουν προς το χειρότερο βεβαίως, μόνο και μόνο για απλή επιβίωση σε αφιλόξενο περιβάλλον.

Η ζωή είναι αλλού κι αυτά που πρέπει να γίνουν επίσης.

Ή γεννιέσαι πλούσιος, ή κατορθώνεις στον βίο σου να πλουτίσεις, ειδάλλως μην κάνεις τον κόπο να γεννηθείς καθόλου!

LIFE PARTY IS OVER 2...

Εδώ που φθάσαμε, είμαστε αναγκασμένοι ν' αποδεχθούμε μια βίαιη συνταγή που είναι ενδεχόμενο να μην έχει καθολική θετική ανταπόκριση.

Γκρίνιες και επικρίσεις θα υπάρξουν απ' αυτούς, που καταχράστηκαν τη σαθρότητα του συστήματος και διόγκωσαν το χρέος, αλλά και μέσα απ' το κυβερνών κόμμα, μετατοπίζοντας τις ευθύνες στην τραγική διαχείριση των προηγουμένων...

Χρωστάμε 300 δις που λήγουν σταδιακά. Τα λεφτά πρέπει να πληρωθούν. Τα επιτόκια ήταν χαμηλά.

Υπάρχει το ερώτημα που πήγαν τα λεφτά. Επενδύθηκαν; Αν ναι που και πόσο αποδίδουν; Φαγώθηκαν; Τι έγιναν επιτέλους;

Τουλάχιστον για την τελευταία δεκαετία, το μεγαλύτερο μέρος πήγε σε αναχρηματοδότηση των δανείων (ήδη είχαμε πιάσει κόκκινο από το 2000). Ενα μεγάλο μέρος (50 δις) τα έφαγαν οι μεγαλοεργολάβοι με τις υπερβάσεις των προϋπολογισμών των έργων. Ενα επίσης σημαντικό μέρος το έφαγε το νοσοκομειακό/φαρμακευτικό κύκλωμα και τα υπόλοιπα φαγώθηκαν στις μίζες από τους διαπλεκόμενους πολιτικούς.

Με ένα κρατικοδίαιτο συνδικαλισμό, με την κάλυψη ελέω κρατικής διαφήμισης από τα χρεωκοπημένα νταβατζο-ΜΜΕ που έδειχναν τα χαζοχαρούμενα lifestyle του ευδαιμονισμού και της Μυκόνου των ολίγων, με μια επίπλαστη ευημερία το 2004 με Ολυμπιακούς Αγώνες, EURO 2004 και όργιο χρηματοδότησης καταναλωντικών δανείων από τις τράπεζες και με μια κοινωνία με βαθιά ριζωμένη τη νοοτροπία της αρπαχτής.Υπάρχει επίσης το ερώτημα αν έχουμε σχέδιο για την επιστροφή των δανεικών.

Οι αγορές λένε σωστά ότι κύριε πρέπει να αρχίσεις να επιστρέφεις. Δε μπορούμε να σε δανείζουμε διαρκώς χωρίς να επιστρέφεις.

Κι εμείς ξεχάσαμε:

Οτι το επίπεδο ζωής σε μια χώρα καθορίζεται από την παραγωγικότητά της.
Οτι δεν παράγεται ούτε πινέζα από την ανύπαρκτη βιομηχανία μας, που το μόνο της σημερινό επίτευγμα είναι να βάζει το γάλα σε κουτιά.

Οτι τρεφόμαστε με δανεικά και πως μια μέρα θα πληρώσουμε το λογαριασμό.

Αν το καλοσκεφθούμε, οι περισσότεροι παραμένουμε φτηνοί καιροσκόποι, εγωπαθείς και εαυτούληδες, καλοπερασάκηδες, συμφεροντολόγοι, λάτρεις του ρουσφετιού, απείθαρχοι στους νόμους, καχύποπτοι με το κράτος, ανοργάνωτοι, ανυπάκουοι στους νόμους (καλά να 'ναι ο βουλευτής μας), κουτοπόνηροι, αυθόρμητοι, συναισθηματικοί κ.α.

Αν θέλουμε ν' αλλάξουμε αυτό που είμαστε, πρέπει ν' αρχίσουμε ν' αλλάζουμε αυτό που κάνουμε...

Αυτά λέγονταν και τα προηγούμενα χρόνια μεταξύ πολιτών σε διάφορες ανεπίσημες κοινωνικές συναντήσεις, όπου πάντα υπήρχαν και οι από σπόντα "πετυχημένοι" κρατικοδίαιτοι αεριτζήδες,που κέρδιζαν το ακροατήριο με το μέρος τους και όσοι τα επισήμαιναν περνούσαν πάραυτα στην πλευρά του γραφικού.

Η πανελλήνια καμπάνια αποβλάκωσης έφταιξε που μας υπεβαλε το σημερινό εξουσιαστικό σύστημα, πολιτικών, διαπλεκόμενων επιχειρηματιών - προμηθευτών - εκδοτών, συνδικαλιστών, προκειμένου να ζούμε εμείς καλά δανειζόμενοι και να τους αφήνουμε να ζούνε ακόμη καλύτερα με τον δημόσιο κορβανά δικό τους.

Τα άλλα όλα είναι φιλοσοφίες. Πρακτικά πράγματα χρειαζόμαστε.

Καλούμαστε εμείς οι Έλληνες, οι "αιώνιοι τεμπέληδες" της Ε.Ε. να αποδείξουμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και μόνοι μας..

Αλλά μπορούμε; Η ιστορία λέει ότι στα ζόρια τα καταφέρναμε ενωμένοι έχοντας και τη συνδρομή των ξένων...

Αυτή είναι η τιμωρία μας που τόσα χρόνια, αντί να σιχτιρίζουμε όποιον άχρηστο πολιτικό περνούσε τυχαία από μπροστά μας, κουνάγαμε τις σημαίες στις προεκλογικές συγκεντρώσεις μπας και μας δει ο κομματάρχης και βολέψουμε τα παιδιά μας στο δημόσιο...

Οφείλει όμως η κυβέρνηση να βρει τρόπους να σταθεί αταλάντευτη ενώπιον του λαού και να του πει από τώρα μερικά πράγματα, να τον προϊδεάσει για το τι πρόκειται να συμβεί τα επόμενα χρόνια.

Και όχι μόνον αυτή, αλλά και όλος ο πολιτικός κόσμος να του μιλήσει χωρίς παραπλανητικές δολιχοδρομίες χωρίς ψέματα και μισές αλήθειες, αλλά με ειλικρίνεια, ότι η χώρα πλέον μακροπρόθεσμα θα βγει από την κρίση και πρέπει να ξέρει κάθε πτυχή του προβλήματος...

Την οποία οφείλει να πληροφορείται απ' τους κοινοβουλευτικούς και όχι απ' τους απ' έξω, εχθρούς και "φίλους"...

LIFE PARTY IS OVER 1...

Ένα βασικό επικοινωνιακό πιασάρικο επιχείρημα για την προσφυγή στο ΔΝΤ το οποίο ακούγεται όλο και συχνότερα, είναι ότι στο πάρτυ συμμετείχαμε όλοι και άρα όλοι πρέπει να πληρώσουμε.

Ας πούμε λοιπόν ότι δυνητικά καλεσμένοι στο πάρτυ ήταν 1000.

Οι 100 πήραν λεφτά από τους 900 για να μπουν μέσα και να φωνάξουν σε λίγο και τους υπόλοιπους. Οι 30 έκατσαν πρώτο τραπέζι πίστα. Οι υπόλοιποι 70 στριμώχτηκαν στο μπαρ. Κάθε λίγο κάποιος από τους 70 έβγαινε έξω και έλεγε στους 900:

- Παιδιά σε λίγο θα μπείτε, δώστε κανά φράγκο και θα τα κανονίσουμε όλα...
Με διάφορα τεχνάσματα, υποσχέσεις και απειλές οι 100 είχαν σε διαρκή αφαίμαξη τους 900.

Όταν οι 900 αγρίευαν έβαζαν έναν μέσα για ένα ποτάκι στο όρθιο, να δει τι ωραία που είναι, να το μεταφέρει στους υπόλοιπους να κάνουν λίγη υπομονή ακόμα.

Τα χρόνια πέρασαν, οι 100 πέρασαν υπέροχα, οι 900 ζούσαν με την προσμονή. Οι 30 αγχώθηκαν. Ο λογαριασμός ήταν πολύ μεγάλος. Μπουκάλια, σφηνάκια, λουλούδια, παρελκόμενα.

Είπαν στους 70 να βγουν για μια ακόμη φορά έξω, να μαζέψουν λεφτά. Δεν θα μας δώσουν πάλι, άσε που μπορεί και να μας πλακώσουν, αντέτειναν.

Και τότε οι 30 μεγάλοι συνεννοήθηκαν με το μαγαζί και αποφάσισαν να στείλουν τους μπράβους, να πάρουν από τους πολλούς ότι έχουν και δεν έχουν....

Aυτό έχει ήδη γίνει με την σημερινή κατάσταση, χωρίς να ερωτηθούνε κιόλας αν συμμετέχανε όλοι στο πάρτυ τους...

Γιατί κάποιος που:

1. Δεν ζήτησε και δεν έλαβε διορισμό στο δημόσιο (ο ίδιος ή μέλος της οικογένειάς του) και γενικώς δεν έγινε οικειοθελώς μέρος του αισχρού πελατειακού μας συστήματος.
2. Δήλωνε κάθε χρόνο τα πραγματικά εισοδήματά του και πλήρωνε κανονικά τους φόρους του.
3. Δεν πήρε ποτέ μισθούς ή επιδόματα δυσανάλογα με το έργο που παρήγαγε.
4. Δεν βγήκε στην σύνταξη στα 45 ή στα 50 ή στα 55.
5. Έδινε ή έπαιρνε (ανάλογα με την περίπτωση) κανονικά απόδειξη σε κάθε του συναλλαγή.
6. Δεν πήρε επιδοτήσεις (αγρότες), επιχορηγήσεις (επιχειρηματίες) κλπ με ψευδή ή υπερτιμολογημένα στοιχεία.
7. Δεν έκανε δεύτερη και τρίτη αδήλωτη δουλειά.
8. Δεν απασχόλησε έστω προσωρινά προσωπικό χωρίς ένσημα (πχ. οικιακές βοηθούς κλπ).
9. Δεν μπλόκαρε με απεργίες, διαμαρτυρίες ή έστω μαύρισμα στην κάλπη οποιαδήποτε αλλαγή πήγε να γίνει ή οποιονδήποτε επιχείρησε να ψελλίσει (μέρος) της αλήθειας.

Πράγματι δεν συμμετείχε στο πάρτι. Και δεν πρέπει να πληρώσει μία.

Σίγουρα θα πρέπει να υπάρχουν κάποιοι. Άμα τους βρείτε πείτε τους πως κερδίζουν t-shirt ή πανό που να γράφει:

ΔΕΝ ΥΠΟΘΗΚΕΥΩ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΠΟΙΩΝ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ!

Για παρηγοριά και μόνο, όταν θα κατεβαίνουν σε ανέλπιδες διαδηλώσεις και λοιπούς "αγώνες" σπρωγμένοι από συνδικαλιστές της πλάκας και οιωνεί καλεσμένους στο πάρτυ, αφού από πάνω θ' ακούγεται το:

- Σκάσε και πλήρωνε...

Θα τραβήξουν το πολύ πολύ μια μούντζα στην κοινωνία όπως την κάνανε οι καλεσμένοι του πάρτυ και θα ξαναγυρίσουν στις δουλειές τους για να μαζέψουν ρευστό, να ξαναπληρώσουν τον λογαριασμό ολωνών...

Σίγουρο είναι και πάλι οι αδύναμοι θα πρέπει να θυσιαστούν, διότι τους δυνατούς δεν μπορεί κανείς να τους αγγίξει! Και δεν μπορεί να τους αγγίξει γιατί είναι εκείνοι που ορίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού, όπως γίνεται πάντα!

ΤΟ ΧΡΕΟΣ: ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΥ...

Ένα βίντεο που εξηγεί την ιστορία του διαχρονικού Ελληνικού χρέους.

Σύμφωνα με τον δημιουργό του:



Ένας ολόκληρος μηχανισμός αστών πολιτικών, έγκριτων οικονομολόγων και διατεταγμένων δημοσιογράφων επισείει τον τρόμο του δημοσιονομικού ελλείμματος, με στόχο τη βαθιά κοινωνική οπισθοδρόμηση.
Την ίδια ώρα οι διεθνείς χρηματοπιστωτικοί λύκοι στήνουν χώρο πάνω στο πτώμα της οικονομίας του ελληνικού κράτους, γλεντώντας τα νέα υπερκέρδη. Η κρίση είναι γι αυτούς το νέο χρυσοφόρο Ελ Ντοράντο και για μας η απόλυτη εξαθλίωση...

The public debt and the financial crisis are bound to the system of people's exploitation. They are also the tools which the banking system uses to dominate. Govevernments are simply bank clerks that impose a deep social regression in the name of crisis..
The past few months the Greek people have been experiencing this nightmare which leads to further poverty, further unymployment, further subjection to bank wolves...

ΧΡΟΝΟΥ ΑΞΙΑ...

Το ρολόι τρέχει. Κάνε σήμερα ότι καλύτερο και περισσότερο μπορείς.

• Για να εκτιμήσεις την αξία ΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΥ ρώτησε κάποιον σπουδαστή που έχασε μια χρονιά.
• Για να εκτιμήσεις την αξία ΕΝΟΣ ΜΗΝΑ ρώτησε μια μάνα που είχε πρόωρη γέννα.
• Για να εκτιμήσεις την αξία ΜΙΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ρώτησε τον εκδότη ενός εβδομαδιαίου περιοδικού.
• Για να εκτιμήσεις την αξία ΜΙΑΣ ΗΜEΡΑΣ ρώτησε τους ερωτευμένους που προσμένουν να συναντηθούν.
• Για να εκτιμήσεις την αξία ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ρώτησε κάποιον που μόλις έχασε το τραίνο.
• Για να εκτιμήσεις την αξία ΕΝΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟΥ ρώτησε κάποιον που μόλις γλίτωσε από ένα ατύχημα.
• Για να εκτιμήσεις την αξία ΕΝΟΣ ΧΙΛΙΟΣΤΟΥ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟΥ ρώτησε κάποιον που κέρδισε αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς.

Να αποθησαυρίζεις την κάθε στιγμή που διαθέτεις!

Αυτό θα το κατορθώνεις στο έπακρο κάθε φορά που θα την μοιράζεσαι με κάποιον πολύ σημαντικό άνθρωπο. Εκείνος θα είναι οπωσδήποτε πολύ σημαντικός, γιατί εσύ τον διάλεξες να μοιραστείς μαζί του τη συγκεκριμένη στιγμή.

Και να θυμάσαι: Ο χρόνος δεν περιμένει κανένα!

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΧΡΟΝΟΥ...

Με τον Άκη Αγγελάκη LLM, SAC Dip. Authorized Trainer/Counselor (και καλό μου φίλο).

*******************************************************************

Ο Άκης Αγγελάκης είναι από τους πρωτοπόρους επιστήμονες δασκάλους προσωπικής και επαγγελματικής επιτυχίας στην Ελλάδα. Με περισσότερες από δύο δεκαετίες εμπειρίας στη διδασκαλία βιωματικών σεμιναρίων για την ανάπτυξη προσωπικών ικανοτήτων και την επίτευξη επαγγελματικής επιτυχίας κι ευημερίας.

Έχει συνεργαστεί ως εξειδικευμένος σύμβουλος με μεγάλες επιχειρήσεις και κρατικούς οργανισμούς σε θέματα Παρακίνησης Ανθρώπινου δυναμικού, Ανάπτυξης Πωλήσεων, Επικοινωνίας, Επίτευξης Στόχων, Ομαδικότητας, Διοικητικών Ικανοτήτων και Ψυχολογίας της Επίτευξης.

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΚΙ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟ ΝΕΟ ΧΡΟΝΟ...

Υπάρχει μια ιστορία για κάποιον γάτο που ανακάλυψε ότι η ευτυχία βρισκόταν στην ουρά του. Προσπαθούσε ξανά και ξανά να την πιάσει, αλλά το μόνο που κατάφερε ήταν να γυρίζει γύρω - γύρω. Εξαντλημένος και απογοητευμένος με την ανολοκλήρωτη αυτή του επιδίωξη, τελικά σταμάτησε...

Και τότε ανακάλυψε ότι αν απλά συνέχιζε τη ζωή του, τότε η ουρά θα τον ακολουθούσε όπου κι αν πήγαινε...

...Που θα έρθει από τα μεσάνυχτα με την καινούρια μέρα, θέλετε δεν θέλετε!

Για αυτό ηρεμήστε, χαλαρώστε, ευχηθείτε σε αγαπημένα πρόσωπα και μετά σκεφτείτε δημιουργικά τις επόμενες κινήσεις στη ζωή, στη δουλειά, στην οικογένεια:

1. Τι είναι αυτό που θέλετε να πετύχετε μέσα στο 2010 περισσότερο από οτιδήποτε άλλο;

2. Βάλτε εφικτούς στόχους σε όλα τα μέτωπα της ζωής σας, όπως:

• Οικογένεια και σχέσεις
• Οικονομικά και αποταμίευση
• Υγεία και φυσική κατάσταση
• Πνευματικότητα και μόρφωση
• Δουλειά και επιχειρηματικότητα

3. Αρχίστε να εκμεταλλεύεστε το χρόνο σας για το δικό σας συμφέρον: Ξεχωρίστε τα επείγοντα από τα σπουδαία. Να θυμάστε ότι επείγον είναι κάτι που σας δημιουργεί άγχος η εκτέλεσή του. Σπουδαίο είναι κάτι που αν γίνει τώρα θα σας φέρει ένα βήμα πιό κοντά στην υλοποίηση των δικών σας στόχων ζωής. Ποιό από τα δύο προηγείται;

4. Αναπτύξτε τις έμφυτες δημιουργικές ικανότητες του μυαλού σας. Κάνοντας ερωτήσεις στον εαυτό σας, και ψάχνοντας λύσεις σε όλα εκείνα που σας απασχολούν, γιατί όσο δυσκολότερο το πρόβλημα τόσο περισσότερο δυναμώνει το μυαλό σας όταν ψάχνετε τον τρόπο για να το επιλύσετε..

Αγαπητοί αναγνώστες/θεατές μου
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ
ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣ να έχετε

Εγώ θα πλάθω όνειρα κι αλήθεια να μην γίνουν
φτάνει που επροσπάθησα, όνειρα να μην μείνουν!