ΑΡΧΙΧΡΟΝΙΑ 2012...

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά

ταλαίπωρη Ελλάδα

που όλοι σε αρμέγουνε

σα νάσουνα γελάδα...

Κι αν στέρεψε το γάλα σου

και βγάζεις μόνο αίμα,

εκείνοι με το αίμα σου

κάνουνε πλούσιο γεύμα!

ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΧΡΗΣΙΜΗ ΑΡΠΑΧΤΗ ΚΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΛΙΒΥΗ...

Οι Δυτικές δυνάμεις συμπεριλαμβανομένης της Αμερικής ιδιαίτερα επί προεδρίας Μπους εξέθρεψαν, ανέχτηκαν και συντήρησαν επί δεκαετίες τα δικτατορικά καθεστώτα τύπου Καντάφι στη Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική. Και τότε όταν συμμαχούσαν με τα καθεστώτα αυτά αλλά και σήμερα που εμφανίζονται να θέλουν να τα ανατρέψουν, εξυπηρετούσαν και εξυπηρετούν δικά τους γεωστρατηγικά συμφέροντα...

Μέχρι σήμερα ευρωπαϊκές εταιρείες, όπως η Βρετανική BΡ, η Ισπανική Repsol, η Γαλλική Total, η Ιταλική Εni, η Exxon Mobil κ.ά. έπαιρναν το αρίστης ποιότητας και πάμφθηνο (περίπου ένα δολάριο το βαρέλι) Λυβικό πετρέλαιο και διαχειριζόντουσαν το 85% της παραγωγής του.

Αυτές ειδοποίησε ο Καντάφι την προηγούμενη εβδομάδα ότι δεν τις εμπιστεύεται γιατί συνωμότησαν εναντίον του και θα πρέπει να ξεχάσουν τα Λιβυκά πετρέλαια, τα οποία θα διοχετευθούν σε Ρωσικές, Ινδικές και Κινέζικες εταιρείες. Δεν είναι χωρίς σημασία το γεγονός ότι από αυτές τις τελευταίες προέκυψαν οι αποχές στην ψηφοφορία στον ΟΗΕ για κυρώσεις στη Λιβύη (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα), ενώ οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έσπευσαν να εξορμήσουν ανθρωπιστικά κατά του μέχρι χθες συμμάχου τους.

Τα μεγαλύτερα πετρελαϊκά κοιτάσματα της Αφρικής, 44 δις βαρέλια, να έρθουν υπό την κατοχή των επικυρίαρχων της Δύσης. Χωρίς αυτά η Λιβύη θα παρέμενε ένα άνυδρο στρατόπεδο στα αζήτητα, όπως ήταν πάντα στο πέρασμα του χρόνου, από την εποχή των Φοινίκων θαλασσοπόρων ως την εποχή των Ιταλών φασιστών και των Αμερικανικών βάσεων...

Πιστεύετε ότι ξαφνικά ανακάλυψε η Δύση ότι πρόκειτα για αδίστακτο δικτάτορα; Άλλη απόδειξη της διάθεσης για "αρπαχτή" από τους ηγέτες της Δύσης είναι το ότι ο Καντάφι δεν ήταν τόσο ο μισητός στόχος που θυμήθηκαν καθυστερημένα, αλλά ένας στόχος - ευκαιρία για να καλύψει τα σκάνδαλα που ταλανίζουν τις κυβερνήσεις Σαρκοζί και Μπερλουσκόνι και να στρέψει αλλού το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης από τα προβλήματα που παρουσιάζουν κρίσιμες πολιτικές αναμετρήσεις που αντιμετωπίζουν ο Σαρκοζί, ο Κάμερον και ο Ομπάμα.

Όλος αυτός ο αχταρμάς επιδιώξεων, ο καθένας τα συμφέροντα του και πάνω στον στόχο - εχθρό, οδήγησε στην καθυστερημένη επίθεση χωρίς σαφείς στόχους, χωρίς επίσημο αρχηγό, χωρίς συμμετοχή όλων όσων ψήφισαν υπέρ της επέμβασης, χωρίς επίσημη συμμετοχή του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. και χωρίς πλάνο για την επόμενη ημέρα η οποία ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα με τον Καντάφι ή χωρίς αυτόν θα ακολουθηθεί είτε από διαμελισμό της χώρας είτε από το χάος του εμφυλίου...

Δεν έχει καμμιά σημασία αν η εξέγερση στην Λυβύη προήλθε από την ευρεία μάζα των καταπιεσμένων πολιτών ή από μία χούφτα πρώην βολεμένων του καθεστώτος που αποφάσισαν να ανατρέψουν τον Λίβυο ηγέτη για να πάρουν αυτοί την εξουσία. Ένα εσωτερικό πραξικόπημα των πρώην ομοτράπεζων του δικτάτορα εκδηλώθηκε στη πραγματικότητα. Δεν υπήρχε απλός λαός ειρηνόφιλος λαός που σφαγιαζόταν, παρά μόνο τυχαία ως "παράπλευρη απώλεια" και από τις δυο εμπόλεμες πλευρές...

Στέκομαι όμως στο γεγονός ότι τα μέσα που χρησιμοποίησε για να τους ανατρέψει, "καθαρίζοντας" με τα όπλα ανενόχλητος όποιον δήλωνε αντιφρονών, δεν στάθηκαν αρκετά ως πειστήρια εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας για να ανοίξουν ούτε μύτη από τους "αριστερούς και μη ανθρωπιστές" στην Ελλάδα οι οποίοι βρήκαν πάλι ψεύτικα δάκρυα να χύσουν μόνο όταν οι Δυτικές δυνάμεις αποφάσισαν να βάλουν τέλος δυναμικά σε αυτήν την ιστορία.

Κατά τη δική τους λογική τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας διαπράττονται μόνο από τους κακούς δυτικούς, τους ιμπεριαλιστές Αμερικανούς, το αιμοβόρο ΝΑΤΟ και μέχρις εκεί. Που ήταν οι κινητοποιήσεις που όφειλαν να είχαν κάνει όλο το προηγούμενο διάστημα όλοι αυτοί οι σύγχρονοι πολέμιοι της Νέας Τάξης πραγμάτων εναντίον της σφαγής στη Λιβύη από τον Καντάφι;

Κάποιοι φθάνουν στο σημείο να υπερασπιστούν εμμέσως πλην σαφώς έναν αιμοσταγή δικτάτορα για 40 χρόνια όπως είναι αλήθεια ο Καντάφι, προκειμένου για ακόμα μία φορά να αποδείξουν τις αντι-ιμπεριαλιστικές καταβολές τους ή να διαφημίσουν τον παλιομοδίτικο αντιαμερικανισμό που τους κατατρύχει, ως απόρροια αξεπέραστων εμμονών του παρελθόντος, τότε το μόνο που πετυχαίνουν είναι είτε να αυτοακυρώνονται είτε να ακυρώνουν τις έννοιες της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού, τις οποίες δυστυχώς φαίνεται να αντιλαμβάνονται και να επικαλούνται επιλεκτικάΚόβοντας και ράβοντας την έννοια του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας στα μέτρα των δικών τους μύθων...

Φήμες τους θέλουν αποφασισμένους να δημιουργήσουν κι επεισόδεια διακόπτοντας την παρέλαση, για να περάσουν τα δικά τους ξύλινα και χιλιοακουσμένα συνθήματα, σε ποιούς άραγε; Γραμμένους κανονικά τους έχουμε!!!

ΣΚΥΛΑΔΙΚΟ...

Θα έρθεις να πάμε σε κείνο το ξενυχτάδικο που θα τραγουδήσει ο τάδε τραγουδιστής (και λέει το όνομα ενός σκυλά διάσημου κάποτε στο κοινό του, ξεπερασμένου και σιτεμένου πια σήμερα);

- Φυσικά όχι, τι δουλειά έχω εγώ εκεί;

- Έλεγα, επειδή αύριο είναι αργία...

- Ακριβώς για αυτό σκέφτηκε και ο σκυλάς να τιμήσει με την παρουσία του την "επαρχία", όπως αποκαλεί αυτός και το σινάφι του υποτιμητικά τα σκυλάδικα τα μακρύτερα από τα πέριξ και την παραλιακή των Αθηνών, επ' ευκαιρία της αυριανής αργίας μόνο...

Δεν μπορώ να καταλάβω τι γυρεύω εγώ σ' ένα κλειστό περιβάλλον με υπερβολικό κίτς, γεμάτο καπνούς κι ένα πλήθος μεθυσμένους κάθε ηλικίας ανακατεμένους, να τους βλέπω να κουνιούνται όπως μπορούν και νομίζουν όντας άσχετοι από χορό, να πρέπει να πιώ απροσδιόριστης προέλευσης και περιεχομένου ποτά που θα μου χρεωθούν υποχρεωτικά και να πρέπει να ακούω και ν' ανέχομαι τον εν λόγω σκυλά ν' αλυχτά για τη χαμένη του αγάπη με ψεύτικο πάθος που σπα τύμπανα, χάνοντας συνάμα τον πολύτιμο ύπνο μου, αφού δεν πρόκειται να εμφανιστεί πριν τα δεύτερα μεσάνυχτα, επειδή κάποιος ξοφλημένος της νύχτας είπε να κάνει μια αρπαχτή στην πόλη μας...

- Δεν θες μια φορά εσύ ν' ακούσεις και να δεις κάποιον γνωστό τραγουδιστή από κοντά;

- Ποσώς με κόφτει ο κάθε "καλλιτέχνης" τέτοιου είδους χειρίστης διασκέδασης και το κλαψούρισμα που αποκαλεί τραγούδια και "δουλειά" του, δεν μου λέει τίποτα αυτή η απελπισία και μοιρολατρεία που εκπέμπει με τον τρόπο του...Ύστερα κι εγώ έχω γραμμένους αρκετούς στίχους που μπορούν να γίνου τραγούδια μια μέρα, που εκφράζουν κάποιες στιγμές μου, που έχουν να πουν αυτά που θέλω εγώ στον κόσμο, που θα θελήσει να τ' ακούσει...

- Και πως δεν τα προώθησες ακόμη;

- Επειδή ενώ φόρτωσα τον εαυτό μου μ' ένα σωρό γνώσεις, δεν έμαθα ακόμη να παίζω και να γράφω μουσική, να εκφράζομαι με νότες και μελωδία, αντιθέτως από μικρός μπορούσα να γράφω αυτά που ήθελα με άνεση λόγου.

Αν και έχω δημοσιευμένα μερικά χαρακτηριστικά δείγματα, δεν κατάφερα ακόμη να συνεργαστώ με συνθέτες και τραγουδιστές που ταιριάζουμε, ώστε να γίνουν ευρύτερα γνωστά κάποια από τα δικά μου τραγούδια...

- Κι αν κάποια από αυτά φτάσουν να παίζονται σε σκυλάδικα σαν κι αυτό που δεν θέλεις να βρεθείς μέσα;

- Έχω γράψει και μερικά τέτοια σε στιγμές ευθυμίας και διασκέδασης, που αν θέλει ο κόσμος να τ' ακούσει και να διασκεδάσει, δεν έχει σημασία ο χώρος, αν του λένε κάτι θα τα ψάχνει παντού...

Βέβαια σε άλλες στιγμές μου έχω γράψει κι άλλα διαφορετικά, για άλλο κοινό κι άλλους προβληματισμούς, μα όλα είναι εμπνευσμένα από την δική μου ζωή κι εμπειρίες, δεν αρκούμαι ν' ακούω μόνο αυτές των άλλων που περνούν στα τραγούδια τους, έχω κι εγώ την άποψη μου να καταθέσω...

- Και νομίζεις πως ενδιαφέρει τους ανθρώπους να την μάθουν και να την ακούνε με το αζημίωτο για σένα;

- Γιατί όχι; Κι εγώ σε αυτόν τον κόσμο ζω και κινούμαι, κάποια πράγματα που έχω γράψει αφορούν στιγμές και συναισθήματα κι άλλων πέρα από τα δικά μου που πολύς κόσμος δεν μπορεί να τα εκφράσει μα θάθελε να τα βρει έτοιμα και στο κάτω - κάτω είναι καλύτερα και πιο ενδιαφέροντα από τα περισσότερα από εκείνα που κυκλοφορούν οι δισκογραφικές εταιρείες...

Κι επειδή είναι στίχοι για τραγούδια γραμμένοι για ν' ακούγονται κι όχι να διαβάζονται σαν τα ποιήματα, αν δεν μελοποιηθούν δεν θα θα τ' ακούσεις ποτέ και θ' αρκείσαι σε φτηνιάρικα κλαψουρίσματα σκυλάδων ή άλλων εναλλακτικών τάχα μου καλλιτεχνών της αρπαχτής, μόνο και μόνο επειδή μπορούν...

ΝΤΟΠΙΟΙ ΕΙΣΤΕ; ΚΑΘΙΣΤΕ ΠΙΣΩ...

Απογοητευμένος ο αρπακολλατζής "επαγγελματίας" του τουρισμού, μας είδε να πλησιάζουμε το μαγαζί του στο ενετικό λιμάνι, το μόνο στη σειρά με τα άλλα που διέθετε λίγα άδεια τραπέζια.

Φαινόταν να πηγαίνει χαμένη η πρόσκληση για ψαρομεζέδες κι ούζο, που μου απηύθυνε γνωστός μου κι ασχολούμενος με τον τουρισμό κι αυτός, που έχοντας τρελά κέρδη από το μαγαζάκι του με τουριστικά είδη μα ξοδεύοντας όλη την μέρα μέσα, καθισμένος στο ταμείο ήθελε μια ευκαιρία να πορίσει όξω, να μιλήσει και να ξεσκάσει για λίγο.
Να μάθει και νεώτερα ή καμιά ιστορία από μένα, ξέροντας πως εγώ δημιουργώ τα γεγονότα που με αφορούν, ενώ αυτός τα μαθαίνει κατόπιν εορτής και καθυστερημένα.

Κόντεψε να μας χαλάσει τη καλή διάθεση που δημιουργήσαμε με την προσδοκία ενός γευστικού απογεύματος και σούρουπου με εκλεκτούς μεζέδες και καλή κουβέντα, ο προχειρατζής της αρπαχτής.

Απογοητεύτηκε επειδή είμαστε ντόπιοι, τον ξέρουμε και μας ξέρει και δεν θα μπορούσε να παίξει το αγαπημένο του παιχνίδι της αισχροκέρδειας μαζί μας με τιμές "Ξ".
Απογοητεύτηκε επειδή οι μεζέδες που θα απαιτούσαμε ποιότητα ανάλογη της τιμής τους, ήταν απλά κατεψυγμένα κατάλοιπα ποιός ξέρει από πότε...

Απογοητεύτηκε επειδή δεν αρκούμασταν σε ψευτοφραπέδες ούτε πίναμε σκέτα, θέλαμε να συνοδεύσουμε το ουζάκι μας με ταιριαστά πιάτα, που καθόλου δεν ήξερε να φτιάχνει, ούτε να ξοδέψει χρόνο στην κουζίνα να τα ετοιμάσει όπως πρέπει, θα προτιμούσε να μας έφερνε μπύρες με ...φυστίκια όπως στους Ολλανδούς δίπλα, που χάσκανε ξέχειλοι από το κίτρινο υγρό από τα άφθονα άδεια μπουκάλια στο τραπέζι τους.

Απογοητεύτηκε επειδή θα καθόμασταν αρκετή ώρα αφού δεν βιαζόμασταν να φάμε αμάσητα και να φύγουμε, μην μπορώντας να χρησιμοποιήσει το τραπέζι μας σε άλλους.

Δεν μας γούσταρε καθόλου επειδή δεν είμασταν τουρίστες, τα καθημερινά θύματα του για 3 μήνες το καλοκαίρι...

Το αποκορύφωμα της μαλακίας του ήταν όταν μας είπε με εμφανή την απέχθεια του, να καθίσουμε σέ ένα πίσω τραπέζι, αφήνοντας τα μπροστινά με την ανοιχτή θέα ελεύθερα, μπας και τα γκαρσόνια του που παρενοχλούσαν επιμόνως τους περαστικούς τουρίστες, κατάφερναν επιτέλους και παράσερναν κάποιους να καθίσουν, κατά προτίμηση τους πολυμελείς παρέες και να δείχνουν εύποροι και καλοταϊσμένοι...

Αρνούμενοι να κάτσουμε στο βάθος αφού υπήρχαν τραπέζια ελεύθερα μπροστά και γωνιακά σε καλά σημεία για παρατηρήσεις και παραξενεμένοι με την περίεργη στάση του να μας υποδείξει που να κάτσουμε και τι θα βλέπουμε, τον αφήσαμε τον μίζερο απατεώνα να φυλάει την άδεια του πρώτη σειρά και με ένα "ούτε τώρα ούτε ποτέ", προχωρήσαμε αρκετά παραπάνω να βρούμε μέρος να κάτσουμε μα ανταμοιφθήκαμε εντέλει με αυτό που ζητούσαμε, στο τραπέζι που θέλαμε και ο μάγειρας ήξερε τι μας ευχαριστούσε και το έφερνε πρόθυμα κι αγόγγυστα.

Επειδή δεν ήταν στο επίκεντρο της τουριστικής ζώνης...

Όσο για τον προηγούμενο απατεώνα αρπακολλατζή, δεν πτοήθηκε καθόλου από τη φυγή μας, ούτε κέρδη θα έχασε αφού παρόλα τα άδεια του τραπέζια απασχολούσε αρκετά άτομα προσωπικό, άρα κάποιες ώρες/μέρες θα κατέφερνε να τα γεμίζει, με αυτούς που προτιμούσε και σε τιμές που τον βόλευαν.