ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΟΙ "ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ"...

Η εταιρεία Κατσέλης, η αρτοβιομηχανία με τα προϊόντα της που μέχρι χθές ξέραμε, κατέθεσε αίτηση πτώχευσης και ουσιαστικά βάζει λουκέτο αφού δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει τον υψηλό δανεισμό της.

Δεν στηρίχτηκε ούτε από τις τράπεζες ούτε από τους ιδιοκτήτες της (όμιλος Δαυϊδ - Λεβέντη / 3E) διότι ο ένας περίμενε το πρώτο βήμα από τον άλλον και τελικά φουντάρισαν αμφότεροι ακίνητοι.
Το άμεσο αποτέλεσμα της πτώχευσης είναι να μείνουν χωρίς δουλειά 500 εργαζόμενοι της εταιρείας και άλλοι 500 που συνεργάζονται μ' αυτήν. Θα φάνε πικρό ψωμί 1.000 άνθρωποι οι οποίοι πιθανότατα να μην πάρουν ούτε και αποζημίωση.

Είδατε καμιά ανακοίνωση από τον ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως η ΕΣΗΕΑ κήρυξε γενική απεργία; Μήπως η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ αποφάσισαν να βάλουν λουκέτο στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα;
Ο Τσίπρας πήγε να κάνει δηλώσεις και να καταγγείλει τη "χούντα" που μας κυβερνά; Είδατε τα ακριβοπληρωμένα μουσικά σύνολα της ΕΡΤ και όλους τους δήθεν ευαίσθητους - πάμπλουτους "τραγουδιστές" να κάνουν συναυλίες συμπαράστασης τραγουδώντας με ιερή οργή το «Άξιον Εστί» και τον εθνικό ύμνο;

Οι 1.000 εργαζόμενοι στην Κατσέλης (ούτε οι υπόλοιποι απολυμένοι μικρών ή μεγάλων ιδιωτικών ετειρειών) δεν έχουν οικογένειες προφανώς. Δεν έχουν παιδιά, ούτε όνειρα. Δεν εξαργυρώνουν τις αφίσσες που τυχόν κόλλησαν στα νιάτα τους ούτε την ψήφο τους...

Όλη αυτή η υποκρισία των επαγγελματιών εργατοπατέρων, των δήθεν αριστερών που ζουν μια ζωή τρυφηλή αλλά καταγγέλλουν τους πάντες και τα πάντα...

Βέβαια δεν φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ και το λοιπό κρατικοδίαιτο κηφηναριό για το κλείσιμο μιας ιδωτικής επιχείρησης. Κατακρίνεται όμως για την αδιαφορία και την αναλγησία που επέδειξε στους απολυθέντες της "ΚΑΤΣΕΛΗ" σε αντίθεση με τους παρ ολίγο απολυμένους της ΕΡΤ, για τους οποίους χάλασε ο κόσμος, μέχρι επανάσταση κήρυσαν στο προάυλιο της, αν ποτέ γινόταν επανάσταση από μουνουχισμένους κοπρίτες...

Όντως έχουμε πρόβλημα δύο τάξεων, αυτών που γαντζώνονται στο δημόσιο και των άλλων που είναι ανύπαρκτοι έως αόρατοι στους δήθεν αριστερούς γνώστες της ταξικής πάλης.

Όταν επιτέλους αρχίσουν οι πραγματικές απολύσεις του κηφηναριού του δημοσίου, θα τους ξαναδούμε σύσσωμους πάλι σε νέους "αγώνες" για την δική τους συνομοταξία...

ΚΡΑΥΓΕΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΡΤ...

Δεν είναι ότι χαίρεται κανείς με την δυστυχία ή την απελπισία αυτού που απολύεται. Με στατιστικές 900 απολύσεων ανά ημέρα όμως στον ιδιωτικό τομέα, κανένας δεν έχυσε ούτε ένα δάκρυ του είδους που χύθηκε για την ΕΡΤ, ή για όποιον δημόσιο οργανισμό έκλεινε...

Κανένας δεν βγήκε να κάνει πρώτο θέμα στις παγκόσμιες ειδήσεις το κλείσιμο τόσων και τόσων επιχειρήσεων του παγκόσμιου τομέα. Κανένας δεν απείλησε να ρίξει την κυβέρνηση για τις εκατόμβες θυμάτων της κρίσης στους ελεύθερους επαγγελματίες...

Είναι ακριβώς αυτή η λυσσασμένη αντίδραση ενός αριστερίστικου συστήματος μάσας και λεηλασίας κάθε έννοιας δημόσιου πλούτου, υλικού και άυλου. Αυτού που βλέπουμε τώρα να παρελαύνει με δηλώσεις συμπαράστασης και παραινέσεις για επαναστάσεις που θα το διατηρήσουν στη θέση του.

Το αριστερίστικο αυτό εξουσιαστικό σύστημα δεν νεμόταν μόνον τον υλικό πλούτο: νεμόταν και τον άυλο: Είχε αποκτήσει ένα ιδιότυπο μονοπώλιο αρετής, ένα ιδιότυπο μονοπώλιο του δικαιώματος να αποτελούν τον κήνσορα της κάθε κατάστασης, τον κριτή και δικαστή της κάθε κυβέρνησης, τον καθοδηγητή και ινστρούχτορα του πολίτη. Εάν σε δεχόταν αυτοί είχε καλώς, εάν όχι τι κρίμα, να χαθείτε.

Όσο βγαίνει στην επιφάνειο ποιο είναι το πραγματικό διακύβευμα, τόσο συσπειρώνεται ο κόσμος γύρω από τον Σαμαρά, τόσο αποκτά ο πολίτης την αίσθηση ότι "τελειώσαν τα ψέματα", τόσο ενισχύεται η αίσθηση "επανιδρύσεως του κράτους" με τρόπο που δεν μένει στα χαρτιά και στο επίπεδο του συνθήματος.

Η κίνηση του Σαμαρά θα συσπειρώσει ευρύτερες δημιουργικές δυνάμεις με τρόπο που καμία βαθμιαία και αφανής για τον πολύ κόσμο επιτυχία στην οικονομική πολιτική δεν μπορούσε να του συσπειρώσει. Δημιουργεί εμπιστοσύνη στο μέλλον και αισιοδοξία.

Τα καρκινώματα του δημόσιου τομέα είναι αυτά που οδήγησαν στην κρίση, τα καρκινώματα του δημόσιου τομέα είναι αυτά που "μαζί τα φάγανε" με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο. Αυτοί έπρεπε εξαρχής να πληρώσουν την κρίση, διότι αυτοί λεηλάτησαν με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο τον δημόσιο πλούτο. Αυτοί νομιμοποιούσαν ηθικά και την εκτεταμένη φοροδιαφυγή, αφού ο κάθε πολίτης έλεγε "δεν θέλω να τα δίνω για αυτούς" και μόνον αληθινοί αφανείς ήρωες (που δεν ήταν και λίγοι, παρά το γενικό συκοφαντικό κλίμα που υπάρχει σχετικώς) πλήρωναν κανονικά τους φόρους τους.

Για πρώτη φορά από την έναρξη της κρίσης ο κόσμος έχει την αίσθηση ότι, επιτέλους πληρώνουν κάποιοι από αυτούς που φταίνε για την κρίση. Ναι, μαζί με τα ξερά καίγονται και κάποια χλωρά, κάποιοι άξιοι στην ΕΡΤ, όμως αυτή είναι πάντοτε η μοίρα των χλωρών που πλησιάζουν σε ξερά. Αυτοί όμως οι δουλευτάρηδες και άξιοι είναι ίσως αυτοί που τους ενοχλεί και λιγότερο το κλείσιμο της ΕΡΤ: Είναι αυτοί που θα τους ψάξουν να τους προσλάβουν άλλοι.

Το πρόβλημα θα το έχουν οι ανεπρόκοποι και χαραμοφάηδες, που δεν θα έχουν τώρα στον ήλιο μοίρα! Για αυτούς γίνεται όλη φασαρία από το παραπάνω κατεστημένο. Και όποιος ταυτίζεται με δαύτους, δείχνει απλώς ότι "όμοιος ομοίω αεί πελάζει"...

Η ΦΑΙΝΟΜΕΝΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ ΑΝ...

Αποτελείς κι εσύ μέρος του διεφθαρμένου και νοσηρού πολιτικού συστήματος...
Κερδίζεις πολύ περισσότερα απ' όσα πληρώνεις στην άδικη, αποτρόπαιη και αντιδημοκρατική φορολογία που έχει δικτατορικά επιβληθεί στους Έλληνες....

Είσαι γόνος πολιτικού τζακιού ή εφοπλιστικής / εργολαβικής οικογένειας...

Λειτουργείς ως χειροκροτητής και υποτακτικός της νέας τάξης πραγμάτων...

Είσαι παντελώς ηλίθιος...

Διαφορετικά από τη στιγμή που η βάση της πυραμίδας των ανθρώπινων αναγκών βιάζεται συστηματικά και ο άνθρωπος στερείται όλα όσα τον προσδιόριζουν ως άνθρωπο, τότε φίλες και φίλοι, η ζωή δεν...

Και από τη στιγμή που "η ζωή δεν..." αυτοί που εξακολουθούν να επιβιώνουν σ΄ένα τέτοιο πλαίσιο παύουν να είναι άνθρωποι ή επαναστατούν...

Τελικά, εμείς σε ποια κατηγορία ανήκουμε;

ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΑ BAZAAR...

Για τις διαλυμένες κοινωνικές δομές, για ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε, που κοιμούνται στο δρόμο, που βρίσκονται στα όρια της ζωής. Που πολλοί τους θυμούνται τέτοια εποχή.

Είναι μια εικόνα που για όλα τα μέσα ενημέρωσης πουλάει αυτές τις γιορτινές μέρες. Κάθε φορά που έρχονται τα Χριστούγεννα ή το Πάσχα, αρέσκεται ο κόσμος να κάνει φιλανθρωπίες, έτσι για να σώσει την ψυχή του για όλη την υπόλοιπη χρονιά...

Όμως αν κάτσει και το σκεφτεί κανείς όλο αυτό το σκηνικό, θα βάλει τα γέλια.

Συνιθισμένη η σκηνή με τις χοντρές καλοταϊσμένες δήθεν φιλάνθρωπες κυράτσες, που βγαίνουν στα κανάλια και τις εφημερίδες στολισμένες με χρυσά και διαμάντια και ζητούν από τον κόσμο να δώσει τον οβολό του για να σωθούν κάποιοι συνάνθρωποι μας.

Η πιο προσφιλή τους μέθοδος να οργανώνουν πολλά μα πολλά bazaar και να καλούν τον κόσμο να αγοράσει πανάκριβα μερικά τυλιγμένα χαρτιά, κολλημένα ξυλάκια ή χρωματισμένες πέτρες, που τα έσοδα θα πάνε σε φτωχούς που έχουν ανάγκη δήθεν, χωρίς ποτέ κανείς να μαθαίνει ποιοί είναι πράγματι οι αναξιοπαθούντες και ιδίως τι εθνικότητα έχουν.

Άλλο να ταίζεις για λίγο έναν απολυμένο ή μια γριά ανήμπορη που δεν μπόρεσε να πάρει σύνταξη γιατί ο κύρης της την κρατούσε στο σπίτι χωρίς να την αφήνει να δουλέψει, που μένουν στη γειτονιά σου και τους ξέρεις κι άλλο να ταίζεις τζερεμέ έναν άχρηστο ναρκωμανή ή έναν ξεπεσμένο γερο-μεθύστακα ή τον κάθε τυχαίο αλήτη αλλοδαπό νεαρό που θα φάει το απόγευμα και το βράδυ θα σε ληστέψει ή θα σε σκοτώσει για λίγα ευρώ ή ένα κινητό και θα εξαφανιστεί σε άλλη πόλη με άλλο όνομα χωρίς χαρτιά...

Πρώτα ξεβρωμέζεις τον τόπο σου από τα άχρηστα στόματα και χέρια (δήθεν "εργατικά" που ποτέ δεν δουλεύουν) και μετά φροντίζεις τους δικούς σου πραγματικά έχοντες ανάγκη, πρώτα με τα προσωπικά σου μέσα και μετά κάνοντας εράνους και λοιπά...

Όταν μαζεύονται πολλοί τέτοιοι, οι πόροι δεν φτάνουν για όλους

Όσο για τις φιλάνθρωπες/ους, το κομμάτι τους κάνουν και συνήθως δε βάζουν ποτέ το χέρι στην τσέπη αυτοί...

Από άλλους ζητούνε πάντα να πληρώσουν και με ιδιαίτερη επιμονή που δεν εξηγείται.

Τα κροκοδείλια δάκρυα από μακριά είναι και συγκινητικά και εύκολα, μπροστά στις κάμερες.

Όταν βγάζουν όμως την ουρά τους έξω οι εμπλεκόμενοι, τουλάχιστον να μην το παίζουν και τεθλιμμένοι συγγενείς "αναξιοπαθούντων" ανωνύμως κι αορίστως, στον δρόμο κυκλοφορούμε και ξέρουμε ποιοί πεινούνε και ποιοί επωφελούνται...

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ...

Η πολιτική είναι ένα επικίνδυνο παιχνίδι με πολλαπλούς ελιγμούς από όσους ασχολούνται μαζί της.

Το βασικό κλειδί για την επιτυχία τους είναι είναι να περνάνε τις ήττες τους στον λαό ως νίκες. ιδίως σε αυτούς που συστεγάζονται στο "μαντρί".

Στον τομέα αυτό οι Έλληνες πολιτικοί έχουν γίνει ειδικοί με την χωρίς αιδώ εξάσκηση πάνω στην κοινή γνώμη.

Ποτέ δεν είπαν την αλήθεια για τίποτε κι ούτε πρόκειται να την πουν τώρα.

Ή συμφωνείς και υπογράφεις ή διαφωνείς και βγαίνεις και το λες ξεκάθαρα, πράμα που τώρα δεν μπορείς να κάνεις γιατί δεν έχεις αποσαφηνίσει την πολιτική που σκοπεύεις ν΄ακολουθήσεις, όποτε και αν...

Δεν είναι λίγο τη μια μέρα να πουλάς στον κόσμο ότι είσαι αγέρωχος πολιτικός που δεν σηκώνεις μύγα στο σπαθί σου και την άλλη μέρα να δείχνεις σαν να σέρνεσαι πίσω από τέτοιου είδους εκβιαστικά διλήμματα των Ευρωπαίων στα οποία όμως έχεις βρεθεί προ τετελεσμένου εξαιτίας δικών σου πολιτικών σφαλμάτων.

Που επένδυσες πολλά σε μία αντιμνημονιακή ρητορεία που επί της ουσίας ήταν σωστή, αλλά στην πράξη αποδείχθηκε άνευ ουσίας και εντέλει εξαναγκάστηκες να συνυπογράψει με το να στηρίξει μία πολιτική την οποία κατήγγειλε όλους τους προηγούμενους μήνες αλλά στην ουσία δεν έκανε τίποτα για να την αλλάξει...

Γι' αυτό και είμαστε σ' αυτό το κατώτατο σημείο αξιοπιστίας και σοβαρότητας στις χώρες, από τις ηγεσίες μέχρι τους λαούςτης Ε.Ε., αλλά και ολοκλήρου του κόσμου.

Η πολιτική, έστω κι αν ακόμη παίζεται η τύχη της πατρίδας, θεωρείται κάτι σαν ιδιοκτησία ορισμένων πολιτικάντηδων που έχουν την αίσθηση ότι και η Ελλάδα είναι ιδιοκτησία τους και κληρονομιά τους.

Γι' αυτό υπάρχει πλήρης απαξίωση του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα.

ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΧΡΗΣΙΜΗ ΑΡΠΑΧΤΗ ΚΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΛΙΒΥΗ...

Οι Δυτικές δυνάμεις συμπεριλαμβανομένης της Αμερικής ιδιαίτερα επί προεδρίας Μπους εξέθρεψαν, ανέχτηκαν και συντήρησαν επί δεκαετίες τα δικτατορικά καθεστώτα τύπου Καντάφι στη Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική. Και τότε όταν συμμαχούσαν με τα καθεστώτα αυτά αλλά και σήμερα που εμφανίζονται να θέλουν να τα ανατρέψουν, εξυπηρετούσαν και εξυπηρετούν δικά τους γεωστρατηγικά συμφέροντα...

Μέχρι σήμερα ευρωπαϊκές εταιρείες, όπως η Βρετανική BΡ, η Ισπανική Repsol, η Γαλλική Total, η Ιταλική Εni, η Exxon Mobil κ.ά. έπαιρναν το αρίστης ποιότητας και πάμφθηνο (περίπου ένα δολάριο το βαρέλι) Λυβικό πετρέλαιο και διαχειριζόντουσαν το 85% της παραγωγής του.

Αυτές ειδοποίησε ο Καντάφι την προηγούμενη εβδομάδα ότι δεν τις εμπιστεύεται γιατί συνωμότησαν εναντίον του και θα πρέπει να ξεχάσουν τα Λιβυκά πετρέλαια, τα οποία θα διοχετευθούν σε Ρωσικές, Ινδικές και Κινέζικες εταιρείες. Δεν είναι χωρίς σημασία το γεγονός ότι από αυτές τις τελευταίες προέκυψαν οι αποχές στην ψηφοφορία στον ΟΗΕ για κυρώσεις στη Λιβύη (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα), ενώ οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έσπευσαν να εξορμήσουν ανθρωπιστικά κατά του μέχρι χθες συμμάχου τους.

Τα μεγαλύτερα πετρελαϊκά κοιτάσματα της Αφρικής, 44 δις βαρέλια, να έρθουν υπό την κατοχή των επικυρίαρχων της Δύσης. Χωρίς αυτά η Λιβύη θα παρέμενε ένα άνυδρο στρατόπεδο στα αζήτητα, όπως ήταν πάντα στο πέρασμα του χρόνου, από την εποχή των Φοινίκων θαλασσοπόρων ως την εποχή των Ιταλών φασιστών και των Αμερικανικών βάσεων...

Πιστεύετε ότι ξαφνικά ανακάλυψε η Δύση ότι πρόκειτα για αδίστακτο δικτάτορα; Άλλη απόδειξη της διάθεσης για "αρπαχτή" από τους ηγέτες της Δύσης είναι το ότι ο Καντάφι δεν ήταν τόσο ο μισητός στόχος που θυμήθηκαν καθυστερημένα, αλλά ένας στόχος - ευκαιρία για να καλύψει τα σκάνδαλα που ταλανίζουν τις κυβερνήσεις Σαρκοζί και Μπερλουσκόνι και να στρέψει αλλού το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης από τα προβλήματα που παρουσιάζουν κρίσιμες πολιτικές αναμετρήσεις που αντιμετωπίζουν ο Σαρκοζί, ο Κάμερον και ο Ομπάμα.

Όλος αυτός ο αχταρμάς επιδιώξεων, ο καθένας τα συμφέροντα του και πάνω στον στόχο - εχθρό, οδήγησε στην καθυστερημένη επίθεση χωρίς σαφείς στόχους, χωρίς επίσημο αρχηγό, χωρίς συμμετοχή όλων όσων ψήφισαν υπέρ της επέμβασης, χωρίς επίσημη συμμετοχή του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. και χωρίς πλάνο για την επόμενη ημέρα η οποία ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα με τον Καντάφι ή χωρίς αυτόν θα ακολουθηθεί είτε από διαμελισμό της χώρας είτε από το χάος του εμφυλίου...

Δεν έχει καμμιά σημασία αν η εξέγερση στην Λυβύη προήλθε από την ευρεία μάζα των καταπιεσμένων πολιτών ή από μία χούφτα πρώην βολεμένων του καθεστώτος που αποφάσισαν να ανατρέψουν τον Λίβυο ηγέτη για να πάρουν αυτοί την εξουσία. Ένα εσωτερικό πραξικόπημα των πρώην ομοτράπεζων του δικτάτορα εκδηλώθηκε στη πραγματικότητα. Δεν υπήρχε απλός λαός ειρηνόφιλος λαός που σφαγιαζόταν, παρά μόνο τυχαία ως "παράπλευρη απώλεια" και από τις δυο εμπόλεμες πλευρές...

Στέκομαι όμως στο γεγονός ότι τα μέσα που χρησιμοποίησε για να τους ανατρέψει, "καθαρίζοντας" με τα όπλα ανενόχλητος όποιον δήλωνε αντιφρονών, δεν στάθηκαν αρκετά ως πειστήρια εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας για να ανοίξουν ούτε μύτη από τους "αριστερούς και μη ανθρωπιστές" στην Ελλάδα οι οποίοι βρήκαν πάλι ψεύτικα δάκρυα να χύσουν μόνο όταν οι Δυτικές δυνάμεις αποφάσισαν να βάλουν τέλος δυναμικά σε αυτήν την ιστορία.

Κατά τη δική τους λογική τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας διαπράττονται μόνο από τους κακούς δυτικούς, τους ιμπεριαλιστές Αμερικανούς, το αιμοβόρο ΝΑΤΟ και μέχρις εκεί. Που ήταν οι κινητοποιήσεις που όφειλαν να είχαν κάνει όλο το προηγούμενο διάστημα όλοι αυτοί οι σύγχρονοι πολέμιοι της Νέας Τάξης πραγμάτων εναντίον της σφαγής στη Λιβύη από τον Καντάφι;

Κάποιοι φθάνουν στο σημείο να υπερασπιστούν εμμέσως πλην σαφώς έναν αιμοσταγή δικτάτορα για 40 χρόνια όπως είναι αλήθεια ο Καντάφι, προκειμένου για ακόμα μία φορά να αποδείξουν τις αντι-ιμπεριαλιστικές καταβολές τους ή να διαφημίσουν τον παλιομοδίτικο αντιαμερικανισμό που τους κατατρύχει, ως απόρροια αξεπέραστων εμμονών του παρελθόντος, τότε το μόνο που πετυχαίνουν είναι είτε να αυτοακυρώνονται είτε να ακυρώνουν τις έννοιες της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού, τις οποίες δυστυχώς φαίνεται να αντιλαμβάνονται και να επικαλούνται επιλεκτικάΚόβοντας και ράβοντας την έννοια του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας στα μέτρα των δικών τους μύθων...

Φήμες τους θέλουν αποφασισμένους να δημιουργήσουν κι επεισόδεια διακόπτοντας την παρέλαση, για να περάσουν τα δικά τους ξύλινα και χιλιοακουσμένα συνθήματα, σε ποιούς άραγε; Γραμμένους κανονικά τους έχουμε!!!

ΕΜΠΟΡΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ, ΑΛΛΗΛΕΓΥΗ ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ...

Μάθαμε και το εμπόριο ανθρωπισμού.

Με μία χούφτα "ανεξάρτητων πολιτών" που όλοι εδώ ξέρους πως γενικά ψηφίζουνε ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (χώρια οι συνιστώσες) να σηκώνουν το λάβαρο του κατ' αυτούς δίκαιου αγώνα, για την άμεση νομιμοποίηση των 300 γνωστών πια παράνομων μεταναστών.

Δείχνοντας μια επιλεκτική αλληλεγγύη προς τους ξένους, κάτι που ποτέ ως τώρα δεν έκαναν ούτε καν δημαγωγικά για πολλούς περισσότερους δοκιμαζόμενους Έλληνες άνεργους ή αλλιώς υποφέροντες, ανάμεσα δε και αρκετούς 4οάρηδες εργάτες που έχασαν την περιστασιακή δουλειά τους από 20άρηδες αλλοδαπούς σαν κι αυτούς που θέλουν δικαιώματα και μόνιμη διαμονή σε έναν τόπο που αδυνατεί πλέον να τους σηκώσει όλους...

Προσδοκώντας φυσικά να κερδίσουν κάποια πολιτικά ωφέλη (από ποιούς;) όταν έρθει η ώρα του λογαριασμού, είναι αποφασισμένοι όπως δείχνουν να φτάσουν μακριά...

Ζητώντας ακόμη και θύματα.

Τώρα έχουν φτάσει να πουλάνε με το κομμάτι.μετανάστη/ευαισθησία και ανθρωπιά. Είναι τάχα μου πιο ευαίσθητοι από τους υπόλοιπους Έλληνες. Δίπλα στα ανθρώπινα κουρέλια όπως τους κατάντησαν τους μετανάστες απεργούς πείνας, στέκονται εκείνοι με την πραμάτεια τους, τα ιδεολογικά κουρέλια της σύγχρονης ροζέ Ελληνικής Αριστεράς. Η "ορθοδοξία" του ΚΚΕ δεν τους αγγίζει...

Να μας κοιτούν "αλληλέγγυοι" από το δικό τους μεταρίζι, της μιας χούφτας ανθρώπων - οπαδών. Εκείνοι που πλήρωσαν και οργάνωσαν τη μεταφορά του εμπορεύματος με καράβι από την Κρήτη προ μηνών στην Αθήνα.

Αλληλέγγυοι ήταν εκείνοι που οδήγησαν το εμπόρευμα - πακέτο στη Νομική και καταχράστηκαν την έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου. Για να το προβάλουν. Και φυσικά "αλληλέγγυοι" είναι οι ευαίσθητοι αυτοί ακτιβιστές που με ομάδα περιφρούρησης όπως δηλώνουν, περιφρουρούν την απεργία πείνας των μεταναστών της Υπατίας. Από πότε ένας απεργός πείνας χρειάζεται περιφρούρηση;

Από τα παραπάνω νομίζει κανείς πως αλληλεγγύη σημαίνει κάτι σαν καθοδήγηση...

- Το Φόρουμ Μεταναστών μας έχει πει ότι οι απεργοί πείνας μένουν μέσα...δήλωσε στα Νέα προχθές ο Σαίντ, ένας απεργός πείνας που έχει νεύρα γιατί θέλει να κάνει μία βόλτα και δεν τον αφήνουν αυτοί μέρες τώρα, κρατώντας τον καθηλωμένο στον "αγώνα". Απεργοί πείνας που νοσηλεύονται να ζητούν χυμό ή τροφή από τους νοσηλευτές και οι "αλληλέγγυοι" συνοδοί τους να το απαγορεύουν (σύμφωνα τουλάχιστον με καταγγελία του Άρη Μουσιώνη, διοικητή της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας). Για το καλό τους δήθεν και την "αίσια" κατάληξη - νίκη του δήθεν αγώνα.

Είναι φανερό πως τα παραπάνω σημαίνουν χειραγώγηση κι εκμετάλλευση. Αλληλέγγυος όμως είναι ο αμοιβαία εγγυόμενος, που έχει κοινή υποχρέωση ή ευθύνη μαζί με άλλον ή άλλους. Συνώνυμα: συνυπεύθυνος, συνυπόλογος.

Οι περισσότεροι από τους 300 που φόρτωσαν και κουβάλησαν δεν ξέρουν καλά Ελληνικά ούτε έχουν σπουδάσει φιλολογία. Δεν θα μπορούσαν να γνωρίζουν τι σημαίνει αλληλέγγυος. Και οι εξαθλιωμένοι αυτοί μετανάστες - πρωταγωνιστές ενός εκβιασμού που οι πατρώνες τους επιχειρούν να κάνουν προς την κυβέρνηση, είναι και οι μόνοι που δεν φταίνε, και πληρώνουν με προβλήματα υγείας που θα τους ακολουθούν πάντα.

Αλλά οι έμποροι της ανθρωπιάς; Οι "αλληλέγγυοι" ακτιβιστές και συνήθεις ταραξίες σύμφωνα με τις γνωστές τακτικές τους, θα την γλιτώσουν έτσι απλά με τον αέρα του αγωνιστή συμπαραστάτη;

Αν κάποιος από το εμπόρευμα τους, τους απεργούς πείνας χάσει τη ζωή του αύριο, είναι κι εκείνοι συνυπεύθυνοι...

Θα είναι όμως και συνυπόλογοι, όταν έρθει η ώρα της ευθύνης;