ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ...

Όλη η αλήθεια για το βαθύ κράτος της μεταπολίτευσης σε μια χούφτα λέξεις του Άρη Τερζόπουλου, από την σελίδα του στο Facebook.

Ιδού ποιους πληρώνεις...

Από το 1974 και ιδίως από το 1981 και μετά η Ελλάδα διοικείται από 6-7 αυθεντικές γκανγκστερικές φαμίλιες, που μοιράστηκαν μεταξύ τους όλες τις μεγάλες δραστηριότητες του Δημοσίου - εκεί δηλαδή που υπάρχουν τα πολλά λεφτά - και που ελέγχουν τα πάντα.

Από τα Μέσα Ενημέρωσης, μέχρι τις διάφορες "τρομοκρατικές" ομάδες, τα μέλη των οποίων αποτελούνται από πράκτορες και κάποιους αφελείς που νομίζουν ότι είναι τρομοκράτες.

Το κακό με τους λεγόμενους "διαπλεκόμενους", δεν ήταν το ότι οι περισσότεροι από αυτούς ήταν πράκτορες, αλλά κυρίως το ήταν άξεστοι, χωρίς κοινωνική συνείδηση και, μέχρι εμμονής, άπληστοι.

Γύρω τους λειτούργησαν καμιά εκατοστή ακόμη μικρότερες γκανγκστερικές οικογένειες για τα μικρότερα "πακέτα".

Τα πολιτικά κόμματα, δεν έχουν καμιά ιδεολογία, πέρα από τη διαχείριση της εξουσίας κι αυτό φαίνεται και από τις τεράστιες επιδοτήσεις τους, που κατασπαταλήθηκαν.

Το πολιτικό προσωπικό, αποτελείται κυρίως από άσχετους και ηθικά "ευέλικτους" και αυτό φαίνεται και από τα προνόμια που έχουν δώσεις στους εαυτούς τους.

Οι ελάχιστοι που ξεχωρίζουν συνήθως αποβάλλονται από το "σύστημα".

Το Δημόσιο χρησιμοποιήθηκε σαν ένας τεράστιος στρατός-ασπίδα για το σύνολο της εξουσίας και για να εκβιάζει την υπόλοιπη κοινωνία, κατεβάζοντας κάθε τόσο τους διακόπτες.

Η υπόλοιπη κοινωνία, ο "λαός", χωρίς Παδεία και Κρίση, οπαδοποιήθηκε πολύ εύκολα, κάτι που είχε σαν συνέπεια να χάσει και την μπάλα και τ' αυγά και τα πασχάλια.

Επίσης τώρα καλείται να πληρώσει και το μάρμαρο, όπως συμβαίνει, ιστορικά, πάντοτε...


Πηγή: kourdistoportokali.com

ΑΝΕΡΓΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΥ...

Πηγή:www.capital.gr


Η καθημερινή πολιτική αντιπαράθεση είναι ένα ακόμη δείγμα του πόσο "φθηνός" και  ανούσιος έχει γίνει ο πολιτικός λόγος.

Ελάχιστα απ΄ όσα λέγονται ενδιαφέρουν τους Έλληνες πολίτες. Είναι πλέον βέβαιο ότι τους ανέργους θα τους θυμηθούν όλοι στις λίγες εβδομάδες της προεκλογικής περιόδου.  Κι έπειτα αναρωτιούνται γιατί δεν τους ακούει ο κόσμος και γιατί δυναμώνουν τα "άκρα". 

Έχουμε 1,5 εκατομμύριο ανέργους στον ιδιωτικό τομέα για τους οποίους δεν ακούγεται το παραμικρό. Την ίδια ώρα η τύχη της αμυντικής μας βιομηχανίας είναι πρώτο θέμα σε όλα τηλεοπτικά παράθυρα. Είναι κι αυτός ένας τρόπος για να μάθει ο ελληνικός λαός ότι έχουμε και πολεμική βιομηχανία. Όχι, δεν παράγουμε αεροπλάνα, όπως η γειτονική Τουρκία, αλλά αυτή είναι μία λεπτομέρεια. Όπως και το πόσο τελικά μας έχει κοστίσει αυτή η "βιομηχανία" όλα αυτά τα χρόνια. 

Έχουμε 1,5 εκατομμύριο ανέργους που παρακαλάνε για ένα μεροκάματο και την ίδια ώρα οι διοικητικοί υπάλληλοι των Πανεπιστημίων απεργούν και πληρώνονται! Μεγάλη μαγκιά για εκείνους που διορίστηκαν από την Σύγκλητο και πολλές φορές  έτυχε να έχουν το ίδιο επώνυμο με τους εργοδότες και ευεργέτες τους. 

Έχουμε 1,5 εκατομμύριο ανέργους και δεν υπάρχει μία πρόταση για το πως και πότε αυτοί οι άνθρωποι θα βρουν δουλειά. Και δεν μιλάμε μόνο για την κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση. Είδατε μήπως τον επιχειρηματικό κόσμο να κάνει μία κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση, έστω και συμβολική; Να πει, βάζω δύο δεκάρες για να δώσω δουλειά σε εκατό ανθρώπους. Ούτε για αστείο... 

Έχουμε 1,5 εκατομμύριο ανέργους που υπό τις καλύτερες συνθήκες οι περισσότεροι από αυτούς θα βρουν δουλειά μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα. Αν ξεκινούσε τώρα ένας οργασμός επενδύσεων. Αλλά κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει.  Οι άνθρωποι αυτοί είναι οι απελπισμένοι, το περιθώριο του σύγχρονου πολιτισμού μας. Ποιός θα ασχοληθεί μαζί τους; Ποιός θα ενδιαφερθεί; 

Λένε στον ΣΥΡΙΖΑ ότι θα δημιουργήσουν ανάπτυξη με δημόσιες επενδύσεις. Λες και το δημόσιο θα μπορεί να δανειστεί. Προφανώς αναφέρονται σε δραχμές που θα κόβει ασταμάτητα μία εκτυπωτική μηχανή. Αυτή είναι η πρότασή τους... 

Λένε στην κυβέρνηση ότι θα φέρουν ανάπτυξη. Αλλά δεν βλέπουμε να αλλάζει το επενδυτικό περιβάλλον. Λες και είναι ανύπαρκτο το λεγόμενο υπουργείο Ανάπτυξης. Αλλά, πως να αλλάξει το περιβάλλον, όταν αλλάζουμε τους νόμους για την φορολογία σαν τα πουκάμισα; 

Όσο το πολιτικό σύστημα δεν βρίσκει μία ικανοποιητική απάντηση στο ερώτημα "πως θα βρουν λεφτά 1,5 εκατομμύριο άνεργοι", τα άκρα δεν θα αδυνατίζουν...

ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ & ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΩΡΑ...

Οι απολύσεις είναι το σκληρότερο μέτρο το γνωρίζουμε όλοι, ιδιαίτερα αυτοί που το έχουμε ζήσει στο πετσί μας κάποια στιγμή της ζωής μας κια δεν χαθήκαμε βέβαια ούτε αφανιστήκαμε όπως ωρύονται σήμερα οι συνδικάλες, μα κοιτάξαμε αλλού και προχωρήσαμε στη ζωή μας.

Προφανώς η κατάργηση οργανικών θέσεων είναι ο μόνος πρόσφορος τρόπος για την μείωση του προσωπικού του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα. Και αυτή η κυβέρνηση και οι προηγούμενες προσπαθούσαν να το αποφύγουν, προφασιζόμενοι κάθε είδους δικαιολογία. Μα επιτέλους έφτασε η ώρα "0" με την τρόικα από πάνω με το τσεκούρι κι άλλων μέτρων. Το καλύτερο που μπορεί να κάνει η κυβέρνηση αντί να κρύβεται, να μιλήσει ανοιχτά στον Ελληνικό λαό για τους λόγους που την οδήγησαν σε αυτές τις αποφάσεις...

Οι πτωχευμένοι Έλληνες που δεν έχουν δουλειά κι όταν βρούν μία, ο μισθός τους είναι 500-400-300 €, (αυτά δεν ισχύουν σε όσους δεν γίνονται υπάλληλοι μα επαγγελματίες κι αξίζει το έργο τους), δε γίνεται παραπέρα να χρυσοπληρώνουν στρατιές αργόμισθων, συμπεριλαμβανομένων και 300 βολεμένους πολιτευτές που έτυχε κι εκλέχτηκαν βουλευτές + τους συγγενείς τους + τους κολλητούς τους + τους παρατρεχάμενους κομματόσκυλους τους.

Σε μια χώρα στην οποία η σαπίλα του πολιτικού της συστήματος έχει φθάσει στο απροχώρητο150 βουλευτές και πολλοί είναι. Σίγουρα θα υπάρχουν ανάμεσα μας 150 ικανοί χωρίς καμιά εξάρτηση από κόμματα και κολέγια, που στην εποχή της άγριας κρίσης θα δεχτούν να μας υπηρετήσουν, βάζοντας το προσωπικό και οικονομικό τους συμφέρον σε δεύτερη μοίρα. Καιρός να ηγηθούν αυτοί που μπορούν και θέλουν να προσφέρουν κι όχι οι ιδιοτελείς , αναιδείς και κυνικοί ωφελιμιστές.

Οτι πρέπει να συρρικνωθεί ο δημόσιος τομέας είναι φως φανάρι. Ναι, αλλά να μην είναι αυτές οι αναγκαίες απολύσεις τυφλές και τυχαίες. Με πρώτο και καλύτερ στόχο τους υπαλλήλους που οι ίδιοι προσέλαβαν αναξιοκρατικά στη Βουλή και αλλού.

Αξιολόγηση σε όλο το προσωπικό του δημοσίου με αξιοκρατία. Να δούμε πως μπήκε ο κάθε υπάλληλος στο δημόσιο...

Αν ο Καραμανλης είχε κάνει την περίφημη "επανίδρυση" τις πρώτες βδομάδες τότε που μπορούσε και ο Παυλόπουλος δεν είχε μονιμοποιησει χιλιάδες συμβασιούχους οι περισσότεροι εκ των οποίων διορίστηκαν με βύσμα, σήμερα δεν θα υπάρχει αυτό το πρόβλημα. Αντιθέτως ανταγωνιζοταν με το ΠΑΣΟΚ ποιός θα μονιμοποιησει τους περισότερους πελάτες...

Αντί να ενδυναμωθεί ο θεσμός του ΑΣΕΠ, αφήνανε δημάρχους να διορίζουν στις δημοτικές επιχειρήσεις χιλιάδες.ψηφοφόρους τους. Πολλοί από αυτούς απολαμβάνουν ακόμη και σήμερα υψηλότερους μισθούς από εργαζόμενους στους Δήμους που προσφέρουν έργο. .Το ίδιο και οι δημοτικοί αστυνομικοί που σουλάτσαραν μέχρι χθές στους δρόμους (όσο δεν κρύβονταν σε συγκεκριμένες φιλικές καφετέριες) με μια σφυρίχτρα κι αποτέλεσμα μηδέν. Αν τους θεωρούν απαραίτητους για τη λειτουργία των δήμων, ας τους πληρώσουν οι δήμαρχοι που τους βάλανε!

Διαμαρτυρίες και λοιπά καραγκιοζιλίκια των ημερών που βλέπουμε, όποιος βολεμένος μέχρι χθές νομίζει ότι τάχα αδικείται ΜΟΝΟ έξω από από τα κομματικά γραφεία στα κόμματα και στους άχρηστους πολιτικούς που τον "εξυπηρετήσανε". Κανείς άλλος δε νοιάζεται, έχουμε τις δικές μας ζωές να κοιτάξουμε, δεν θα ασχολούμαστε με τις ψευδο-επαναστάσεις των ρουσφετιών...

ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΟΙ "ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ"...

Η εταιρεία Κατσέλης, η αρτοβιομηχανία με τα προϊόντα της που μέχρι χθές ξέραμε, κατέθεσε αίτηση πτώχευσης και ουσιαστικά βάζει λουκέτο αφού δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει τον υψηλό δανεισμό της.

Δεν στηρίχτηκε ούτε από τις τράπεζες ούτε από τους ιδιοκτήτες της (όμιλος Δαυϊδ - Λεβέντη / 3E) διότι ο ένας περίμενε το πρώτο βήμα από τον άλλον και τελικά φουντάρισαν αμφότεροι ακίνητοι.
Το άμεσο αποτέλεσμα της πτώχευσης είναι να μείνουν χωρίς δουλειά 500 εργαζόμενοι της εταιρείας και άλλοι 500 που συνεργάζονται μ' αυτήν. Θα φάνε πικρό ψωμί 1.000 άνθρωποι οι οποίοι πιθανότατα να μην πάρουν ούτε και αποζημίωση.

Είδατε καμιά ανακοίνωση από τον ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως η ΕΣΗΕΑ κήρυξε γενική απεργία; Μήπως η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ αποφάσισαν να βάλουν λουκέτο στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα;
Ο Τσίπρας πήγε να κάνει δηλώσεις και να καταγγείλει τη "χούντα" που μας κυβερνά; Είδατε τα ακριβοπληρωμένα μουσικά σύνολα της ΕΡΤ και όλους τους δήθεν ευαίσθητους - πάμπλουτους "τραγουδιστές" να κάνουν συναυλίες συμπαράστασης τραγουδώντας με ιερή οργή το «Άξιον Εστί» και τον εθνικό ύμνο;

Οι 1.000 εργαζόμενοι στην Κατσέλης (ούτε οι υπόλοιποι απολυμένοι μικρών ή μεγάλων ιδιωτικών ετειρειών) δεν έχουν οικογένειες προφανώς. Δεν έχουν παιδιά, ούτε όνειρα. Δεν εξαργυρώνουν τις αφίσσες που τυχόν κόλλησαν στα νιάτα τους ούτε την ψήφο τους...

Όλη αυτή η υποκρισία των επαγγελματιών εργατοπατέρων, των δήθεν αριστερών που ζουν μια ζωή τρυφηλή αλλά καταγγέλλουν τους πάντες και τα πάντα...

Βέβαια δεν φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ και το λοιπό κρατικοδίαιτο κηφηναριό για το κλείσιμο μιας ιδωτικής επιχείρησης. Κατακρίνεται όμως για την αδιαφορία και την αναλγησία που επέδειξε στους απολυθέντες της "ΚΑΤΣΕΛΗ" σε αντίθεση με τους παρ ολίγο απολυμένους της ΕΡΤ, για τους οποίους χάλασε ο κόσμος, μέχρι επανάσταση κήρυσαν στο προάυλιο της, αν ποτέ γινόταν επανάσταση από μουνουχισμένους κοπρίτες...

Όντως έχουμε πρόβλημα δύο τάξεων, αυτών που γαντζώνονται στο δημόσιο και των άλλων που είναι ανύπαρκτοι έως αόρατοι στους δήθεν αριστερούς γνώστες της ταξικής πάλης.

Όταν επιτέλους αρχίσουν οι πραγματικές απολύσεις του κηφηναριού του δημοσίου, θα τους ξαναδούμε σύσσωμους πάλι σε νέους "αγώνες" για την δική τους συνομοταξία...

ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΟΚΡΑΤΙΑ...

Τα τελευταία 15 χρόνια έχουν γίνει εκατοντάδες παράνομες προσλήψεις υπαλλήλων, συγγενών εν ενεργεία και συνταξιούχων υπαλλήλων. Τους προσέλαβαν με παράνομα δικαιολογητικά, με ψεύτικες προϋπηρεσίες, με παράνομες προϋπηρεσίες, με παράνομα πτυχία, ώστε να γίνουν αορίστου χρόνου.

Υπέγραφαν κάποιοι υψηλά ιστάμενοι ψεύτικες προϋπηρεσίες για να προσληφθούν ως υπάλληλοι αορίστου χρόνου. Υπήρξε παράνομος πλουτισμός των αρμοδίων που έκαναν τις παράνομες προσλήψεις. Τους έστελναν στα κομματικά γραφεία πριν από την πρόσληψή τους για να πάρουν έγκριση από αυτά και έτσι έχουν πλήρη κομματική προστασία.

Η οικογενειοκρατία  που έχει κατακλύσει τα πάντα και οι παράνομες προσλήψεις αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία. Προβαίνει σε καταλήστευση του δημοσίου χρήματος, σε κάθε είδους παρανομία, χρηματοδοτούν τους ευεργέτες τους, προϊσταμένους, διοικήσεις και κόμματα, συνθλίβουν όποιον δεν ενδίδει ή αντιστέκεται στις παρανομίες τους.

Η οικογενειοκρατία και οι παράνομοι προσληφθέντες που αποτελούν τη πλειοψηφία, με την ψήφο τους εξέλεγαν διοικήσεις, με την  ψήφο τους εκλέγουν μέλη υπηρεσιακών συμβουλίων, με την ψήφο τους εκλέγουν τα ΔΣ των συλλόγων προσωπικού κλπ, (όλο σχεδόν το ΔΣ διοικητικού προσωπικού υπηρετεί στην Δ/νση Διοικητικού!) κλπ. Οι κλίκες αυτές αποτελούν στην κυριολεξία συμμορία, μαφία, υπόκοσμο που λυμαίνεται τα πάντα, εις βάρος του Δημοσίου Συμφέροντος.

Στην οικογενειοκρατία παράνομα μοιράζουν πολλαπλούς μισθούς για ψεύτικες υπερωρίες, από κρυφούς  λογαριασμούς κλπ. Χωρίς αυτήν την οικογενειοκρατία δεν θα μπορούσε να υπάρχει η τεράστια διαφθορά και η καταλήστευση του Δημοσίου χρήματος πέρα από κάθε όριο, που λαμβάνει χώρα, τουλάχιστον τα τελευταία 15 χρόνια και πτώχευσαν την Χώρα μας. Οι εισαγγελείς θα πρέπει να προβούν στην ποινική δίωξη αυτών που έκαναν τις παράνομες προσλήψεις τα τελευταία 15 χρόνια, να γίνει αυστηρός έλεγχος του πόθεν έσχες.

Πρέπει να διαλυθεί η οικογενειοκρατία για να παταχθεί η διαφθορά, διότι αυτά τα δύο συνδέονται.

Πρέπει να γίνει επιτόπιος αιφνίδιος έλεγχος από επιθεωρητές κλπ για τις παράνομες προσλήψεις. Το να καλούνται να δώσου στοιχεία τα ίδια τα μέλη της οικογενειοκρατίας και αυτοί που  προέβηκαν στις παράνομες προσλήψεις, με σκοπό τον παράνομο πλουτισμό, ποτέ δεν πρόκειται να πουν την αλήθεια. Γι' αυτό, θα πρέπει να διωχθεί η οικογενειοκρατία, για να σταματήσει το φαγοπότι που εδώ και 15 τουλάχιστον χρόνια έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Το θέμα αυτό δεν είναι εύκολο. Οι κομματικές παρεμβάσεις πάντοτε ήταν έντονες για την κάλυψη του κομματικού στρατού, της οικογενειοκρατίας, των ομάδων για την καταλήστευση του Δημοσίου Χρήματος. Το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης πρέπει να απολύσει τους επίορκους, τα μέλη της οικογενειοκρατίας, τους υπεύθυνους για τις παράνομες προσλήψεις, τους επαγγελματίες κλέφτες. Να μην περιορίζεται μόνον σε γενικόλογες ανακοινώσεις του τύπου «θα ελεγχθούν τα παράνομα πτυχία», αλλά να πει και για δίωξη της οικογενειοκρατίας, τις παράνομες προϋπηρεσίες, βάσει των οποίων προσλήφθηκαν υπάλληλοι, τους επίορκους που έκαναν αυτές τις προσλήψεις. Είναι θλιβερό και περίεργο να μην τολμούν να θίξουν καν το τεράστιο θέμα της οικογενειοκρατίας. Είναι τουλάχιστον στρουθοκαμηλισμός να ζητά το Υπουργείο, από τέτοιου είδους υπηρεσίες, τα σχετικά στοιχεία, δηλαδή από τα μέλη της οικογενειοκρατίας, τους ίδιους τους υπεύθυνους γι' αυτή την κατάσταση, διότι εξυπακούεται ότι δεν λένε την αλήθεια και τα συγκαλύπτουν. Να στείλουν επιτόπου επιθεωρητές κλπ, να τα ελέγξουν, αν πραγματικά θέλουν να μάθουν την αλήθεια. Όλα τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.

Τα συμφέροντα που διακυβεύονται είναι μεγάλα, καθώς και οι κομματικές καλύψεις. Ίσως γι' αυτό έχουν μπλοκάρει και προσπαθούν να βρουν άλλους για απόλυση ή διαθεσιμότητα, όπως δήθεν ακατάλληλους (αλήθεια, ποιος θα τους κρίνει; Η ίδια η οικογενειοκρατία; Οι κλίκες; Οι κομματικοί μηχανισμοί που τους διόρισαν;) Ο σκοπός τους είναι να τα μαγειρέψουν, ώστε να σωθούν τα μέλη της οικογενειοκρατίας, που αποτελούν κομματικούς στρατούς και προφανώς αλληλοκαλύπτονται. Έτσι θα γλυτώσουν οι πραγματικοί επίορκοι που έκαναν τις παράνομες προσλήψεις, διότι θίγονται τα κακουργήματα υψηλά ιστάμενων προσώπων.

Θα την πληρώσουν οι έντιμοι πτυχιούχοι μόνιμο υπάλληλοι που είναι έξω από αυτά, βαπτίζοντάς τους δήθεν ακατάλληλους και τα μέλη της οικογενειοκρατίας που έβαλαν από το παράθυρο, αορίστου χρόνο υπάλληλοι, και χωρίς διαγωνισμό δήθεν κατάλληλους! Τα μέλη της οικογενειοκρατίας έχουν στελεχώσει αναξιοκρατικά υπηρεσίες.  Πολλοί υπάλληλοι εξ αυτών έχουν προσληφθεί με πτυχία που καμιά σχέση δεν έχουν με το αντικείμενό τους και τις δραστηριότητες αυτής της υπηρεσίας!  Άραγε, τι λέει γι' αυτό το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης;

Σήμερα, ενώ νόμος επέβαλλε την απομάκρυνση, υπαλλήλων που έληξαν οι συμβάσεις τους ορισμένου χρόνου ή έργου, τώρα , με την Ελλάδα και τον λαό να υποφέρουν, με αθλιότητες και τεχνάσματα τους επαναπροσλαμβάνουν, μέσω του ΕΣΠΑ (χωρίς να τους απασχολούν στο ΕΣΠΑ) ή τους πληρώνουν με τεχνάσματα από αλλού! Αυτοί, εξυπακούεται ότι είναι συγγενείς υπηρετούντων.
Επομένως, για την προστασία του Δημοσίου συμφέροντος θα πρέπει άμεσα:

Να απολυθούν αυτοί που μπήκαν από το παράθυρο, υπάλληλοι αορίστου χρόνου χωρίς διαγωνισμό, αυτοί που  παράνομα τους προσέλαβαν τα μέλη της οικογενειοκρατίας, που αποτελούν κλίκες, συμμορίες και τις εστίες διαφθοράς, που είναι και οι αληθινοί επίορκοι. Καμιά νομιμοποίηση τέτοιων παράνομων καταστάσεων.

Να μην πληρώσουν οι έντιμοι μόνιμοι υπάλληλοι, που οι επίορκοι, υψηλά ιστάμενοι προσπαθούν με τεχνάσματα και μεθοδεύσεις να τους βαπτίσουν δήθεν ακατάλληλους, ενώ είναι πτυχιούχο και διορίσθηκαν μετά από συμμετοχή τους σε Πανελλήνιο Διαγωνισμό

Αρκετά ανέχθηκε ο Ελληνικός λαός τον κομματισμό και την οικογενειοκρατία, που δεινοπαθεί εξαιτίας τέτοιων εγκλημάτων.

Να σταματήσει επιτέλους να μηχανορραφεί το κομματικό κράτος και οι επαγγελματίες συνδικαλιστές, για να προστατεύσουν τον δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κομματικό στρατό. Να γίνει εξυγίανση του Δημοσίου για το Δημόσιο συμφέρον, για την Χώρα μας που έχει γονατίσει από τέτοιου είδους εγκλήματα. Η δικαιοσύνη θα πρέπει να πράξει το καθήκον της ανεξάρτητα από τις πιο πάνω αντιξοότητες και τις μεθοδεύσεις του κομματισμού.

"ΑΡΙΣΤΕΡΟ" ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΡΟ...

Ουσιαστικά αυτό που παίχτηκε τις τελευταίες ημέρες ήταν μια σύγκρουση ανάμεσα στην κυβέρνηση και στον συνδικαλιστικό τσαμπουκά.

Βεβαίως και το πολιτικό σύστημα έχει ευθύνες για το τέρας που δημιούργησε στο δημόσιο με τις προσλήψεις από το παράθυρο και τους τεράστιους μισθούς.

Υπάρχουν υπάλληλοι στο μετρό απόφοιτοι δημοτικής εκπαίδευσης, που αμοίβονται περισσότερο από ένα πανεπιστημιακό στη βαθμίδα του επίκουρου καθηγητή, ή ακόμη και του αναπληρωτή καθηγητή. Ανθρωποι με πανεπιστημιακή μόρφωση και με μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών λαμβάνουν λιγότερα από τη νεαρή που κόβει τα εισιτήρια στο μετρό. Να μη μιλήσουμε για τους μηχανικούς του μετρό, με τις ολλαπλάσιες αμοιβές από έναν καθηγητή του πολυτεχνείου.

Γιια να είμαστε δίκαιοι, μία ανάγνωση της έκθεσης Ρακιντζή θα δείξει πόσο βλακωδώς κινήθηκαν κάποιοι υπουργοί την πενταετία 2004-2009 διορίζοντας ανθρώπους με τη μόρφωση που ανέφερα παραπάνω, οι οποίοι άνθρωποι είχαν καταθέσει βιογραφικά με εμπειρία σε "τοποθέτηση τεντών" και άλλα φαιδρά για να γίνουν οδηγοί συρμών και άλλα κουφά. Λάρισα και Κομοτηνή είχαν γίνει μεγάλες μετρομάνες...

Σύμφωνα με τα στοιχεία για το μισθολογικό κόστος ο μέσος μικτός μισθός στο μετρό είναι 3.083 ευρώ, στον ΗΣΑΠ 4.095 ευρώ και στο Τραμ 2.200 ευρώ. Πουθενά σε καμιά ιδιωτική εταιρεία δε δίνονται τόσα χρήματα. Κι όμως, όλοι παντού υφίστανται την κρίση και τις περικοπές χωρίς να πλήττεται το κοινωνικό σύνολο και να ταλαιπωρούνται εκατομμύρια πολίτες...

Εκτός από τα Ελληνικά ΜΜΜ ως τώρα, που επιτέλους η κυβέρνηση πήρε λίγο δραστικά μέτρα. Η ουσία είναι ότι σταματά η ταλαιπωρία των εκατομμυρίων κατοίκων της πρωτεύουσα αλλά και η οικονομική αιμορραγία των συγκοινωνιακών εταιρειών, με τους χιλιάδες τζαμπατζήδες όμως.
Αν δείξει την ίδια αποφασιστικότητα σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα που έχει μπροστάκαι τις νέες ταραχές - απεργίες που ετοιμάζουν άλλοι γνωστοί συνδικάλες. Το θέμα του εκβιασμού του κοινωνικού συνόλου απο οργανωμένες μειοψηφίες πρέπει να αντιμετωπιστεί απαξ και δια παντός...

H κατασκευή και οι επεκτάσεις του ΜΕΤΡΟ χρηματοδοτούνται σε ποσοστό που κυμαίνεται από 43 έως και 50% από την Ευρωπαική Ένωση και την Ευρωπαική Τράπεζα Επενδύσεων.
Η θέση της Ανταρσύα είναι έξοδος από την ΕΕ.

Και στο ΜΕΤΡΟ-που η ΕΕ χρηματοδοτεί κατά 50%  πρόεδρος των "εργαζομένων" είναι υποψήφιος του περιθωρικού αποκόμματος Ανταρσύα, πρώην Πασόκος...

Αυτή είναι η Αριστερά, το ήθος της και η κίβδηλη αγωνιστικότητα της.

Μια ζωή με τα λεφτά των άλλων, μια ζωή βολεμένοι ψευτοεπαναστάτες.

Είναι κορυφαίοι αυτοί οι αριστεροί σε αυτά. Κατά βάθος καταδικάζουν το καπιταλισμό, μετά όμως απαιτούν υψηλότατες αμοιβές, και το δικαίωμα να ταλαιπωρούν εκατομμύρια συνανθρώπους τους με εκ' περιτροπής απεργίες, ώστε να αμείβονται εναλλάξ...

Η επιβολή μιας μικρής μερίδας που κάποιοι τους δώσανε μια θέση ευθύνης και εξυπηρέτησης εκατομμυρίων συνανθρώπων τους, και αυτοί με το έτσι θέλω επιχειρούν να εκμεταλλευτούν τη θέση τους προς ίδιον όφελος ...

Πάντα βεβαίως εις βάρος του λαού, αφού ποτέ κανένα "αφεντικό" δεν ταλαιπωρήθηκε από τα καμώματα τους...

Αλλά η πλάκα τελείωσε. Όποιος θέλει ν' αναφέρεται σε κοινωνικούς αγώνες, δε δικαιούται πλέον να παρουσιάζεται ως φτηνός σφετεριστής και κακομοίρης συμφεροντολόγος.

Θα πρέπει να είναι συνεπής και διατεθειμένος για προσωπικές θυσίες, έτοιμος να υπερασπιστεί το ΣΥΝΟΛΙΚΟ δίκαιο και συμφέρον...

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ...

Η άλλοτε ραχοκοκαλιά της χώρας η μεσαία τάξη της, οδηγείται ταχύτατα στην εξαθλίωση και την φτώχεια, και παράλληλα, εξωθείται προς τα άκρα του πολιτικού φάσματος.

Η αύξηση των ανείσπρακτων οφειλών προς το δημόσιο κατά 1,1 δις ευρώ τον μήνα, δείχνει πως η φοροδοτική ικανότητα του κόσμου έχει χτυπήσει "ταβάνι" και οποιαδήποτε επιπλέον επιβάρυνση, όχι μονάχα δεν θα αποφέρει νέα έσοδα αλλά θα επιταχύνει την διαφαινόμενη κοινωνική έκρηξη.

Με κύριο αίτιο τις τεράστιες και βιαίως επιβαλλόμενες θυσίες εκ μέρους μόνο των φτωχών - μεσαίων στρωμάτων. Γιατί για τους πολλά έχοντες δεν τρέχει τίποτε.

Δίπλα σε αυτή την κατάσταση και αντιμέτωπος με αυτά τα αποκαλυπτικά νούμερα, στέκεται ανέγγιχτος ακόμη ο βαθύς πυρήνας του δημόσιου τομέα και οι συντεχνίες του. Όπως έχουν έρθει τα πράγματα, φαίνεται πως η κατακρεούργηση της μεσαίας τάξης λαμβάνει χώρα αποκλειστικά και μόνο για την διατήρηση αυτού του αχόρταγου τέρατος που καταδυναστεύει την οικονομική ζωή του τόπου.

Οι συνεχιζόμενες απεργίες στα ΜΜΜ από συντεχνίες που απαιτούν ξεδιάντροπα (εκβιάζοντας τους ίδιους τους πελάτες τους) να μην υπαχθούν στο ενιαίο μισθολόγιο, η διακριτική μεταχείριση των υπαλλήλων της Βουλής, η πεισματική άρνηση οποιασδήποτε απόλυσης από το δημόσιο, η ανάλγητη απαίτηση από προνομιούχες τάξεις κρατικών υπαλλήλων συνέχισης της εκπλήρωσης από το κράτος συμβατικών υποχρεώσεων (πρόωρη συνταξιοδότηση, τρελά εφάπαξ, υψηλές συντάξεις, υψηλές αντιμισθίες, κλπ), που είχαν αναληφθεί αφρόνως και χαριστικώς σε εποχές παχιών αγελάδων, οδηγούν μαθηματικά την κοινωνία στον διχασμό και την χώρα σε περιπέτειες...

Ειδικά όταν όλες αυτές οι εξόχως άδικες στην παρούσα κατάσταση παροχές, προβλέπεται πια να χρηματοδοτούνται από το υστέρημα των άλλοτε νοικοκυραίων, μέσω της αβάσταχτης έμμεσης και άμεσης φορολογίας και του άγριου χαρατσώματος του ιδιωτικού τομέα.

Δεν είναι δυνατόν το κράτος να αυξάνει την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης αφήνοντας πολλές οικογένειες στο έλεος του ψύχους για να εισπράξει 0,5 ή 1 δις ευρώ επιπλέον (που δεν θα τα εισπράξει τελικά).

Όπως δεν είναι δυνατόν να εξακολουθούμε να πληρώνουμε ακριβά συνταξιούχους 40 και 45 ετών δημόσιους υπαλλήλους χωρίς αντικείμενο εργασίας, συντάξεις αγάμων θυγατέρων, μισθούς 3.000 ευρώ στους (πενταπλάσιους από άλλες χώρες) νεροκουβαλητές της Βουλής, τα αναδρομικά των δικαστικών και των εθνοπατέρων μας (που οι ίδιοι επιδίκασαν στους εαυτούς τους), τις στρατιές των συμβούλων και παρατρεχάμενων των υπουργών και των γραμματέων ειδικών και γενικών και τεράστιες αντιμισθίες στα στελέχη και τα μέλη των ΔΣ των κρατικών επιχειρήσεων και οργανισμών, ακόμη και αυτών που δεν έχουν πια κανένα αντικείμενο εργασίας, την ίδια ώρα που αδυνατούμε να προσφέρουμε στέγη και τροφή στους ανέστιους και πεινασμένους, ένα πιάτο καλό φαγητό στα παιδιά των σχολείων μας που υποσιτίζονται, φθηνή θέρμανση στις φτωχές οικογένειες...

Δεν είναι δυνατόν οι μέσοι μισθοί στις ΔΕΥΑ και των άλλων δημοτικών επιχειρήσεων ανά την χώρα να ανέρχονται στα 2.000 ευρώ καθαρά, την ίδια ώρα που δεν μπορούμε να δώσουμε το ελάχιστο έστω επίδομα ανεργίας σε όσους αυτοαπασχολούμενους έκλεισαν τις δουλειές τους κι έμειναν στο έλεος του Θεού, νεόφτωχοι και ανασφάλιστοι συνάμα, επειδή λέει υπάρχουν ειδικές συμβάσεις εργασίας που υπεγράφησαν χαριστικά όταν οι συνθήκες ήταν διαφορετικές.

Δεν γίνεται να τινάζονται στον αέρα όλες οι εργασιακές συμβάσεις και συνθήκες στον ιδιωτικό τομέα και να παραμένουν σε ισχύ αδιαπραγμάτευτες και ανέγγιχτες οι περισσότερες κομματικές συμβάσεις και τα προνόμια του βαθέως κράτους των διαχρονικών πελατών και συνεταίρων του πολιτικού συστήματος.

Η συνέχιση αυτής της άδικης και απάνθρωπης κατάστασης, θα οδηγήσει ολόκληρο το πολιτικό σύστημα στην κατάρρευση και την μεσαία τάξη σούμπιτη στα άκρα.

Δεν μπορεί το πολιτικό σύστημα ατιμώρητα να διαμελίζει τις σάρκες του ενός κομματιού της κοινωνίας για να θρέψει με αυτές το άλλο, το ευνοημένο της κομμάτι, χωρίς να υπάρξει κοινωνική αναταραχή και βαθύς λαϊκός διχασμός.

Ένα διχασμός που θα οδηγήσει σε κοινωνική ανυπακοή, σε στάση ιδιωτικών πληρωμών (σχεδόν έχει γίνει πράξη) και σε ανατροπή ολόκληρου του πολιτικού συστήματος μέσα σε μια γενικευμένη απαξία και αποστροφή του λαού εναντίον του...

ΣΤΗΝ ΠΡΙΖΑ...

Πραγματικό σημερινό περιστατικό:
 
Πρωί - πρωί χαλασε ένας server, που συνέδεε τους υπολογιστές μιας Δημόσιας υπηρεσίας της πόλης.
 
Τρέχει άμεσα μετά από ειδοποίηση ο τεχνικός της επιχείρησης που έχει το service και τι βλεπει;
 
Έβγαλαν από την πρίζα το καλώδιο του server και στην θέση του έβαλαν μια καινούρια καφετιέρα!
 
Μπροστά στην απόλαυση ενός ξένοιαστου δημοσιο-υπαλληλικού γαλλικού καφέ, ας γίνουν μαντάρα όλα τα data της υπηρεσίας, χώρια ο ελεύθερος χρόνος μέχρι να φτάσει και να διαπιστώσει ο τεχνικός το "πρόβλημα".

Μη ρωτάτε ποιά υπηρεσία ήταν.
Δεν καρφώνει καλούς πελάτες ο επιχειρηματίας, στο facebook όμως το έβγαλε  όπου και το είδα...

ΧΡΥΣΑ ΑΥΓΑ...

Σε ένα χωριό κυκλοφόρησε μια φήμη πώς κάποιος αγρότης είχε μια κότα που γεννούσε χρυσά αυγά...

Έτρεχε λοιπόν ο κόσμος στο χωριό του ιδιοκτήτη της κότας να τη δει, αυτός περήφανος την έβαζε σ'ένα τραπέζι του καφενείου και σε λίγες στιγμές έβγαινε το χρυσό αυγό μπροστά στα κατάπληκτα μάτια όλων.

Έφτασε η είδηση στο νομάρχη, αρχικά δεν το πίστεψε, μετά τον έπεισαν να πάει να δεί. Πήγε και δεν πίστευε στα μάτια του.

Ειδοποίησαν και τον περιφερειάρχη, πήγε κι αυτός στο χωριό, στήθηκε η κότα μπροστά του και να ένα ακόμη χρυσό αυγό...

Τρελάθηκαν όλοι,  ειδοποίησαν το Υπουργείο στην Αθήνα, ήρθε ο υπουργός με μια επιτροπή από 15 τεχνοκράτες και 23 συμβούλους, μελέτησαν την κότα, εξέτασαν τα χρυσά αυγά και εντυπωσιάστηκαν...
Λένε στο αφεντικό της κότας:

- Εδώ μιλάμε για κάτι συγκλονιστικό, θέμα Εθνικής σημασίας, θα πρέπει να μας παραδώσεις την κότα να την πάρουμε στην Αθήνα να την μελετήσουμε...

Με τα πολλά δέχτηκε να την πουλήσει στο κράτος για ένα αστρονομικό ποσό, πήρε λοιπόν η επιτροπή την κότα στην Αθήνα και την παρέδωσε στον "Δημόκριτο" για να την μελετήσουν.

Σε λίγες μέρες παίρνουν έξαλλοι τον αγρότη τηλέφωνο και του λένε:

- Απατεώνα μας γέλασες, από τότε που την φέραμε στην Αθήνα η κότα δεν έχει κάνει ούτε ένα χρυσό αυγό...

Τι να κάνει αυτός, παίρνει το αγροτικό και βούρ για την Αθήνα, όπου πάει στον "Δημόκριτο" και βρίσκει την κότα:

- Βρέ κοτούλα μου της λέει, τι έπαθες; Θες να με εκθέσεις; Γιατί έπαψες να γεννάς χρυσά αυγά;
Και του απαντάει η κότα:

- Σιγά που θα κάτσω να ξεσκίζομαι τώρα που βολεύτηκα στο Δημόσιο!

ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΕΞΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ...

Το μόνο που σχεδίασαν και συντήρησαν με όλες τους τις δυνάμεις οι πολιτικοί μας εδώ και 40 χρόνια, ήταν η δημιουργία μιας δημόσιας διοίκησης απόλυτα ελεγχόμενης από την εκάστοτε κυβέρνηση: πράσινη ή γαλάζια, λίγο διέφερε.

Αρκούσε ότι ήταν κομματική.

Η Ελληνική δημόσια διοίκηση όταν άλλαζε χρώμα η κυβέρνηση, άλλαζε και πρόσωπα. Από την κορυφή μέχρι τις παρυφές της. Το δημόσιο αυξανόταν χωρίς ποτέ να ελαττώνεται, ενώ ο αριθμός των "σφραγιδοφυλάκων" διατηρούνταν χωρίς αξιοκρατία, με γραφεία και τμήματα του τίποτε...

Σίγουρα μεσα στον εσμό αυτόν υπήρχαν και υπάρχουν και σήμερα εργατικοί, αθόρυβοι, φιλότιμοι και αποδοτικοί υπάλληλοι, που δυστυχώς δεν μπορούν να ανατρέψουν τη γενικότερη αντίληψη που καλλιεργήθηκε και ανατροφοδοτήθηκε από τα κόμματα εξουσίας και όχι μόνο: αυτήν που ήθελε έναν υπάλληλο με τη μεγίστη οικονομική απολαβή δια της ελάσσονος προσπάθειας, αρκεί να ήταν «ημέτερος»: ακώλυτη μισθολογική/ιεραρχική προαγωγή δίχως αξιολόγηση, χωρίς κανένα έλεγχο για το τι προσφέρει...

Η ανέλεγκτη αυτή χρόνια διόγκωση του δημόσιου τομέα εδράζονταν και στις πιέσεις της μεταπολιτευτικής Αριστεράς. Που με τη λαϊκίστικη νοοτροπία της περί συνεχών διορισμών και όπου πάει, ψηφοθηρούσε με τον τρόπο της. Στήριξε προνόμια και αγκυλώσεις της δημόσιας διοίκησης, που δημιούργησαν ακυβερνησία και όργιο σπατάλης...

Ε, όλη αυτή η φούσκα κάποτε θα έσκαγε.

Ένα κράτος στο οποίο καταμετρήθηκαν 157 γενικές δ/νσεις, 1.978 απλές δ/νσεις, 5.027 τμήματα, 27.995 αρμοδιότητες (!), 10.765 επιτελικές υπηρεσίες, 9.816 υποστηρικτικές, 998 παροχικές, 1.563 ελεγκτικές κ.λπ., ένα τέτοιο κράτος πώς ήταν δυνατό να μη χρεοκοπήσει;

Δυστυχώς σήμερα και οι άξιοι υπάλληλοι καλούνται να πληρώσουν τα τεράστια σφάλματα των πολιτικών μας, με απολύσεις κι εφεδρείες που είναι σίγουρο πως θα πλήξουν όσους δεν πρέπει, ενώ οι κομματικοί θα τη σκαπουλάρουν κι από δω.

Το θέμα είναι ο λαός επιτέλους(;) να τιμωρήσει όλους εκείνους τους πολιτικάντηδες που χρόνια τώρα είχαν ως μόνη φροντίδα την επανεκλογή τους βασισμένοι στην ανταποδοτική πελατειακή τους καπατσοσύνη σε βάρος του γενικότερου συμφέροντος...

Αυτό είναι μια καλή αρχή που μπορεί να μας βγάλει μελλοντικά από τη μιζέρια που σήμερα μας έχουν οδηγήσει ανίκανοι πολιτικοί...

ΜΕ ΜΙΑ ΦΩΝΗ...

Με μια φωνή, με μια γροθιά

οι Έλληνες στους δρόμους,

για να μπλοκάρουν σύσσωμοι

τους φόρους και τους νόμους...

Ηλιόλουστη η προχθεσινή μέρα με τη πανελλαδική απεργία. Μπλακ άουτ παντού. Κλειστά τα πάντα. Κατεβασμένα ρολά μαγαζιών (όσα δεν έκλεισαν οριστικά ακόμη, κατειλημμένοι δημόσιοι χώροι - γραφεία, πιέσεις απ' τον λαό, διαδηλώσεις, επεισόδια.

Για αλλαγή πολιτικής και σταμάτημα του κατήφορου. Οργή και Απελπισία...

Παράλληλα και οι καφετέριες που δεν τις πιάνει ποτέ καμιά απεργία, συμβάλλοντος του καλού καιρού έβγαλαν πάλι τα (πολυάριθμα) τραπεζάκια και είδαν τα κέρδη τους ν' απογειώνονται εν ώρα αγώνων, γεμάτες αδιάφορους νεαρούς/ες με πρώτη προτεραιότητα στη ζωή τους τον φραπέ και τη σαχλοκουβέντα.

Για αυτός πέρα βρέχει αφού ο μπαμπάς εξακολουθεί να πληρώνει, που χρόνος για επαναστάσεις, ας το κάνει κάποιος άλλος...

ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ...

Τόσα χρόνια λέμε για τον παρασιτικό και διογκωμένο δημόσιο τομέα. Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι υπεράριθμοι, πως φτάσαμε εδώ; Μα με τους διορισμούς από το παράθυρο, δεκάδων χιλιάδων υπαλλήλων με μοναδικό κριτήριο βέβαια την ψηφοθηρία. Από όλες τις κυβερνήσεις από τη μεταπολίτευση και μετά. Κραυγές και καταγγελίες όταν ήσαν στην αξιωματική αντιπολίτευση, και διορισμοί όταν ήσαν στην κυβέρνηση...

Τώρα που η τρόικα επιτάσσει το αυτονόητο, λέμε κρίμα οι άνθρωποι. Πρέπει να αποφασίσουμε τι Ελλάδα θέλουμε και να πάρουμε όλοι ξεκάθαρη θέση.

Το ΠΑΣΟΚ λέει παίρνω τα μέτρα του μνημονίου και από την άλλη διορίζει 25000 άτομα! Ο Σαμαράς μιλάει για το 1821! Άλλοι λένε μην αλλάξει τίποτα στο δημόσιο. Όταν οι ηγέτες είναι κατώτεροι των περιστάσεων και κολλημένοι, οι ξένοι θα έρθουν να καλύψουν το κενό...

120.000 είναι ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων που θέλει η τρόικα να απολυθούν, με στόχο τη σύμπτυξη των οργανικών μονάδων των Υπουργείων και των εποπτευόμενων οργανισμών κατά 30%. Είναι το αίτημα για το οποίο πρέπει να δεσμευτεί η κυβέρνηση προκειμένου να ξεμπλοκάρει η 6η δόση του δανείου.

Ο δημόσιος τομέας είναι υπερβολικά μεγάλος στην Ελλάδα χρειάζεται πραγματικά να μειωθεί, αλλά σταδικά με αξιολόγηση και όχι επειδή δεν μπορούν να βρεθούν τα λεφτά να τον συντηρούν. Η κατάρα της μονιμότητας τους έκανε τεμπέληδες, νωθρούς και αγενείς. Φίλησαν κατουρημένες ποδιές για να πάρουν τη θέση τους κι όταν την πήραν άρχιζαν τις απεργίες για να πάρουν περισσότερα.

Θα είναι δύσκολο για αυτούς που είχαν συνηθίσει στην μονιμότητα, αλλά τους άλλους του ιδιωτικού τομέα ή ακόμη χειρότερα τους άνεργους τους σκέφτηκε κανείς;

Δεν θυμάμαι ανάλογο ζόρι για τις χιλιάδες ΙΥ που χάθηκαν σε μια νύχτα και δεν θα έχουν και την ευκαιρία να βολευτούν αλλιώς τα υπόλοιπα χρόνια τους στην απίθανη εργασιακή εφεδρεία.

Εφεδρείες στην πλάτη αυτών που υποφέρουν, με τίποτα. Ας κάνουν τις δουλειές των αλλοδαπών, ή ας ξαναπάνε στα χωράφια. Εξάλλου στην ζωή κάθε ανθρώπου έρχεται και η ώρα που πρέπει να δουλέψει πραγματικά και οι άξιοι θα επιζήσουν παντού. Δεν με ενδιαφέρει τι θ΄απογίνουν γιατί όταν αυτοί βολεύτηκαν στο δημόσιο με ένα απολυτήριο λυκείου και βουλευτική παρέμβαση, γελούσαν με άτομα σαν εμένα. Πέρασαν καλά πολύ καιρό βολεμένοι, ας έχουν τώρα τις αναμνήσεις κείνων των χρόνων. Να δουν όψιμα τι σημαίνει να ψάχνεις για δουλειά με την αξία σου κι όχι με το μέσο σου...

Ας αρχίσουν τις απολύσεις από τους αργόμισθους αποσπασμένους ΔΥ που "απασχολούν" στα βουλευτικά και υπουργικά γραφεία τους, και που στα χαρτιά καταλαμβάνουν πολύτιμη θέση σε κάποια υπηρεσία, και το παίζουν και βασιλικότεροι του βασιλέως ως κομματικοί μπάστακες.

Η αλήθεια είναι μία και μοναδική: Στο Δημόσιο, στις ΔΕΚΟ και στην Τ. Αυτοδιοίκηση υπάρχουν εργαζόμενοι που μπήκαν γιατί τους άξιζε και άλλοι που μπήκαν στην κυριολεξία από το παράθυρο. Υπάρχουν κάποιοι σκληρά εργαζόμενοι σε νευραλγικές υπηρεσίες, αλλά υπάρχουν και περισσότεροι κηφήνες και αργόμισθοι που υπηρετούν ως κι από το σπίτι τους.

Αυτοί πρέπει να φύγουν διότι δεν πρόσφεραν δεν προσφέρουν και δεν είναι διατεθειμένοι να προσφέρουν στον τόπο. Εννοείται ότι οι περισσότεροι έχουν και οικογένειες, δάνεια και ένα σωρό άλλες υποχρεώσεις. Όπως και η συντριπτική πλειοψηφία των υπόλοιπων Ελλήνων...

Αν δεν αλλάξει το πολιτικό σύστημα ώστε να μην είναι κομματικό το κράτος, και 9 στους 10 να απολύσουμε μια τρύπα στο νερό κάνουμε. Αυτή είναι η διαφορά μας με το Βορρά, που έχει ισχυρές κρατικές δομές, με συμβολή στην ανάπτυξη και ισορροπία με τον καινοτόμο ιδιωτικό τομέα.

Ας προτείνει λοιπόν η ΑΔΕΔΥ εθελοντική εξίσωση αποδοχών και άλλων παροχών στον μέσο όρο του ιδιωτικό τομέα, ας προτείνετε οι πανεπιστημιακοί και οι εκπαιδευτικοί γενικότερα αύξηση της ολιγόωρης απασχόλησης σας, ας προτείνουν οι στρατιωτικοί να συνταξιοδοτούνται στα 60 και όχι στα 45 τους, για να πιστέψουμε ότι πραγματικά σας νοιάζει η "συνοχή του κοινωνικού ιστού" και να την αναζητήσουμε παρέα, διαφορετικά ούτε έχουμε ούτε θέλουμε να έχουμε καμμία συνοχή με ομάδες που όχι μόνο κανιβαλίζουν καθημερινά τις σάρκες μας αλλά μας κάνουν και κήρυγμα από πάνω...

Όταν αποφασίσουν οι δημόσιοι υπάλληλοι να κρίνονται και η θέση τους θα κρίνεται με τα ίδια καλά και κακά κριτήρια του ιδιώτη, τότε θα αποκτήσουν τον σεβασμό του πολίτη που του πληρώνει. Όλα τα άλλα περιττεύουν...

ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ...

Το μεγαλύτερο πρόβλημα στο Δημόσιο τομέα ήταν και παραμένει η έλλειψη οργάνωσης!

Και οι μισοί Δ.Υ. να απολυθούν πάλι τα έξοδα θα είναι μεγάλα. Ας κοιτάξουν πρώτα να στρώσουν όλους τους συνδικαλιστές που εδώ και χρόνια ορίζουν ποιός και σε ποιά θέση θα μπει!

Και αυτό μπορεί να γίνει, αν τους κόψουν λίγο τα φτερά (συνδικαλιστικές άδειες μετ' αποδοχών, το πάω στη δουλειά για 2 ώρες και γεια σας, το πάω ότι ώρα θέλω και το μόνο που κάνω είναι να συζητώ για τα συνδικαλιστικά κ.α).

Μετά ας αρχίσουν οι συγχωνεύσεις των οργανισμών, ας μπούνε επιτέλους τα κατάλληλα πρόσωπα στις κατάλληλες θέσεις. Κάτι τέτοιο συμμάζεμα δεν είναι ανέφικτο να γίνει και κάπως έτσι μπορούν να κλείσουν οι τρύπες στην τρύπια δεξαμενή που ονομάζεται Δημόσιος τομέας! Όσο νερό και να βάζεις, αν δεν κλείσεις τις τρύπες πάλι άδεια θα είναι...

Αλλά που να τα δούμε να γίνονται!

Και η διοικητική διάρθρωση της Δημόσιας Διοίκησης να αναπροσανατολισθεί και να στοχεύει στην "ποιότητα" των παρεχομένων υπηρεσιών (για τον πολίτη) και όχι στην εξυπηρέτηση εσωκομματικών/διακομματικών καταστάσεων(απασχόληση/ανεργία/πολ.ισορροπίες, δικά μας παιδιά κ.α).

Είναι έτοιμος ο πρωθυπουργός να ζητήσει από τους συναδέλφους του στην κυβέρνηση να προχωρήσουν επιτέλους με τις συγχωνεύσεις των αμέτρητων οργανισμών που έχουν στοιχειώσει;

Υπάρχει κάτι που λείπει από όλα τα σχέδια που ακούμε.

Πόσος είναι ο χρόνος που θα χρειαστεί; Πότε θα βγούμε από το σκοτεινό τούνελ;
Aν υπάρχει σχέδιο, δεν υπάρχει αρχή, μέση και τέλος; Δεν περιμένουμε να ακούσουμε μία συγκεκριμένη ημερομηνία, αλλά δεν μας αρκεί να ακούμε ότι χρειάζεται αρκετός χρόνος.

Γιατί, αν δεν είσαι σε θέση να πεις πότε θα λύσεις ένα πρόβλημα, τότε το πιθανότερο είναι ότι ακόμη ψάχνεις για το σχέδιο...

ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ...

Η γραφειοκρατία γιγαντώνεται αντί να μειώνεται. Μιλάνε για μείωση του δημοσίου τομέα και ταυτόχρονα βγάζουν νέες θέσεις συμβασιούχων για διοικητικές υπηρεσίες...


Όσοι έχουν δουλέψει στο δημόσιο ξέρουν ότι "διοικητική υπηρεσία" σημαίνει κάτσε σε ένα γραφείο πάρε και μια σφραγίδα και βάρα μύγες. Άχρηστη γραφειοκρατία. Έτσι διαλύθηκε το δημόσιο. Σε κάθε υπηρεσία η αναλογία γραμματέων λυκείου προς ειδικευμένο προσωπικό είναι 10/1.

Οι συμβασιούχοι είναι συμβασιούχοι. Υπάρχουν μέχρι να λήξει η σύμβαση τους. Το γνώριζαν όταν προσλήφθηκαν, ρουσφετολογικά κατά κύριο λόγο.

Τώρα αν κάλυπταν "πάγιες ανάγκες" όπως είναι η καθημερινή τουυς καραμέλα, κάποιοι άλλοι πρπει να φύγουν και να πάρουν τη θέση τους αξιοκραιτκά αυτοί.

Τώρα το αν είναι αυτοί που δουλεύουν ή όχι, αν είναι δίκαιο ή άδικο, ή αν καταφέρουν ποτέ να βρουν αλλού τέτοια δουλειά, είναι άλλη ιστορία. ΔΕΝ θα βρούν και το γνωρίζουν πολύ καλά, για αυτό γραπώνονται με τα νύχια από την "σύμβαση" και την παρατραβούν να χωρέσει όλη τη ζωή τους...

Θα πρέπει να γίνει ριζική αναθεώρηση του συντάγματος, και να αντιμετωπισθούν όλοι οι ΔΥ, μόνιμοι ή συμβασιούχοι από μηδενικής βάσης, με κριτήρια ιδιωτικού τομέα, όποιος δεν χρειάζεται φεύγει.

Έτσι θα επωφεληθούν μερικοί με όρεξη να εργαστούν οι οποίοι βγάζουν τεράστιο όγκο δουλειάς, και πληρώνονται το ίδιο με άλλους που κάθονται και ξύνονται ολημερίς. Ή και λιγότερα, επειδή είναι νεότεροι.

Κια θα εξυπηρετούντια καλύτερα και γρηγορότερα οι πολίτες, που τώρα στέκονται σε ουρές αντιμετωπίζοντας αδιαφορία, ειρωνεία, αμάθεια, αλλαζονία, κλπ συνήθειες του δημοσίου από μόνιμους του δημοτικού ή του γυμνασίου που απειλούν κιόλας με τη σφραγίδα...

Αυτά, κάλως ή κακώς, πρέπει να σταματήσουν, ανεξαρτήτως μνημονίου ή οτιδήποτε άλλου. Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να πληρώνεται για οτι προσφερει κια δεν ωφείλει κανείς τίποτα να τον ανέχεται επειδή αν φύγει δεν θα βρει ποτέ αλλού δουλειά και τι θ' απογίνει...

Αν άξιζε, θα εύρισκε!

ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ...

Υπόθεση Α.

Το δημόσιο εκχωρεί δωρεάν μια μεγάλη δημόσια έκταση σε μεγάλη πόλη της Κρήτης για τη δημιουργία Mall, πακέτο με φορολογικές και πολεοδομικές -fast track- διευκολύνσεις.

Έρχεται σε συνεννόηση με εθνικό εργολάβο, ο οποίος παίρνει τη δουλειά, την ολοκληρώνει και τη μοσχοπουλάει σε μια πολυεθνική.

Τα πρώτα χρόνια κυλάει λίγο χρήμα στην περιοχή και υπάρχει μια ψευδαίσθηση ανάπτυξης και καλοζωίας. Σε λίγα χρόνια διαπιστώνουμε ότι κλείνουν άλλες μικρότερες επιχειρήσεις στο κέντρο και ότι τα ευρώ μεταναστεύουν στη Γερμανία...

Υπόθεση Β.

Το δημόσιο κτίζει το Mall με δικές του δαπάνες. Νοικιάζει τα καταστήματα σε επιτυχημένους επιχειρηματίες της πόλης.

Κάθε χρόνο εισπράττει ενοίκια, δημιουργείται ανάπτυξη και το χρήμα ανακυκλώνεται μέσα στην τοπική αγορά.

Το κράτος εισπράττει και από ενοίκια και από διευρυμένη φορολογική βάση...


Και οι δύο παραπάνω υποθέσεις είναι φιλελεύθερες. Η Α λέγεται νεοφιλελεύθερη, η Β κοινωνική φιλελεύθερη.

Η βασική τους διαφορά είναι ότι η υπόθεση Α συνοδεύεται από μίζα αναλόγου μεγέθους και η ιστορία έχει αποδείξει ότι προτιμάται, όταν πρόκειται ν΄ανακατευτεί το δημόσιο...

ΤΡΟΪΚΑ ΚΑΙ 50 ΔΙΣ...

Τέσσερις είναι οι διορισμένοι υπάλληλοι της τρόικας για να κάνουν κουμάντο στο πρόγραμμα της ελληνικής οικονομίας ένεκα του μνημονίου και να προτείνουν λύσεις।

Ο προϊστάμενος είναι εγκατεστημένος στην Αθήνα, οι άλλοι πηγαινοέρχονται να επεξεργάζονται το επικαιροποιημένο μνημόνιο για την επόμενη δόση από το αύνολο του δανείου των 110 δις ευρώ.

Την τελευταία φορά ήλθαν, είδαν, πρότειναν κι έδωσαν συνέντευξη τύπου στο Ζάππειο Μέγαρο। Εκεί ξεκαθάρισαν ορθά κοφτά ότι ο Ελληνικός λαός πρέπει να δεχθεί τις επεμβάσεις της κυβέρνησης στις αποκρατικοποιήσεις και πωλήσεις για να εξοικονομηθούν 50 δισ. ευρώ, ποσό το οποίο θα ήτο δυνατόν να εισπραχθεί από εκποίηση δημόσιας γης και περιουσίας.

Δέκα ακίνητα που ανήκουν στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου και μπορούν να χαρακτηριστούν "φιλέτα" βρίσκονται στην πρώτη λίστα των εκτάσεων που μπορεί να αξιοποιήσει άμεσα το δημόσιο, από μια δεξαμενή 71000 ακινήτων που όμως ως τώρα δεν υφίσταται μια ενιαία πολιτική για τη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας. Έτσι πολλοί φορείς και ιδιώτες εκμεταλλεύονται τη πολυδιάσπαση και αποσπούν τμήματα της δημόσιας περιουσίας, πολλά από τα οποία παραμένουν ανεκμετάλλευτα...

Η τρόικα επεσήμανε ότι ο Ελληνικός λαός (η κοινωνία όλη δηλαδή) πρέπει να γνωρίζει ότι θα περάσει δύσκολα χρόνια। Διαπίστωσε ότι "τα κεκτημένα συμφέροντα" θα αντιδράσουν εντονότατα, δηλαδή κανείς δεν θα μείνει ανεπηρέαστος από τα μέτρα.

Είπαν ότι μπορούν να πουληθούν εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες του δημοσίου για την εξοικονόμηση 50 δισ। ευρώ, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι κωλυσιεργεί και είδε ότι "αυτοί" οι άνθρωποι είναι εξαγριωμένοι διότι θεωρούν ότι θίγονται τα προνόμιά τους (εμάς τους Ελληνες εννοούσε)...

Ακόμη είπε σε συνέδριο που διοργάνωσε η Τράπεζα της Ελλάδος ότι πρέπει να μειωθούν ακόμη οι μισθοί, ότι στο δημόσιο υπάρχει μεγάλη συσσώρευση εργαζομένων, η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της εκτςταμένης διαφθοράς, να γίνει αναδιάρθρωση των ΔΕΚΟ, αναδιάρθρωση του φορολογικού συστήματος και ότι η Ελληνική οικονομία μοιάζει με Μερσεντές, η οποία, ενώ μπορεί να τρέχει με 100, πάει με 20। Δηλαδή να τους τη δώσουμε, να την οδηγήσουν αυτοί που ξέρουν καλυτερα για να τρέξει με 180;

Το μνημόνιο είπαν ότι μπορεί να τερματίζεται το 2014, αλλά απαιτείται ένα άλλο πρόγραμμα για το 2012 - 2015 κι έδωσαν προθεσμία να ετοιμαστεί εντός 6μήνου। Το 2011 πρέπει να βρεθούν 5 δισ. ευρώ, το 2012 15 δισ. ευρώ και μέχρι το 2015 50 δισ. ευρώ. Τούτο θα θεωρηθεί βιώσιμο πολιτικά, εφόσον συναινέσουν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Το ερώτημα είναι ποιος ο λόγος να εξαγγείλουν οι τροϊκανοί αυτά τα μέτρα. Οι υποψιαζόμενοι ότι κάτι ύποπτο συμβαίνει, λένε ότι την πώληση δημοσίας περιουσίας επιζητούν οι ξένοι, για να μην χάσουν τα λεφτά τους και όχι η κυβέρνηση, η οποία όμως υποχρεούται στο πλαίσιο του μνημονίου, να συμφωνήσει.

Οι υπάλληλοι της τρόικας φαίνεται πως έχουν παρανοήσει το νόημα του ρόλου τους, αγνοούν τις υποχρεώσεις τους και με την προκλητικότητά τους μας κάνουν να διερωτώμεθα ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο. Οι μουσαφίρηδες - επόπτες επεμβαίνουν στην οικονομική μας ζωή, διότι εμείς τους δώσαμε το δικαίωμα, αλλά δεν έχουν καμία θέση να αναμειγνύονται στα του οίκου μας και να υποδεικνύουν. Φαίνεται πως κανείς δεν τους μίλησε ότι δεν πρέπει να επεμβαίνουν στα εσωτερικά μας.

Εντονη βεβαίως ήταν η διαμαρτυρία της κυβέρνησης και του κ. πρωθυπουργού, ο οποίος μίλησε με τον Στρος Καν και τον Ολι Ρεν, οι οποίοι εξέφρασαν την κατανόησή τους και τον σεβασμό τους προς τον Ελληνικό λαό. Όμως όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά. Και η φωτιά είναι τα 50 δισ. ευρώ, τα οποία η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να τα βρει μέχρι το 2015, η οποία διευκρίνισε ότι πρόκειται για αξιοποίηση και όχι για πώληση δημόσιας περιουσίας.
Αν πιστέψουμε ότι δεν ήταν σκέψεις της κυβέρνησης αλλά προτάσεις της τρόικας, γιατί να μην πούμε ότι αυτοί κάνουν ότι είπε ο Σαμαράς τον Ιούλιο του 2010, δηλαδή ότι: Υπολογίζεται ότι ένα σύνολο 50 δισ। ευρώ μπορεί να βρεθεί τα επόμενα δύο χρόνια από εμπορική αξιοποίηση μέρους ακίνητης περιουσίας και ενός ολοκληρωμένου προγράμματος αποκρατικοποιήσεων...

Είχαν δε υπ' όψιν τους και τις δηλώσεις του Παπανδρέου, όταν επεσκέφθη το Χρηματιστήριο της Ν।Υ. τον Σεπτέμβριο του 2010, ότι η ακίνητη περιουσία του δημοσίου ανέρχεται στα 270 δισ. ευρώ και θα την αξιοποιήσουμε...

Πάντως τα 50 δισ। ευρώ είναι πολλά λεφτά και δεν μαζεύονται εύκολα। Το κακό δε είναι ότι αν βρεθούν, δεν θα πάνε στην ανάπτυξη της χώρας, αλλά για την εξυπηρέτηση του χρέους και τα συμφέροντα των δανειστών.

Για τούτο κόπτονται πρωτίστως οι τροϊκανοί, οι οποίοι το παρακάνουν। Με τις εξαγγελίες τους μας οδηγούν να πιστέψουμε σώνει και καλά ότι είμαστε υποτελείς...

Το θέμα είναι πολιτικό, αφορά -και σημειολογικά δια των συνεντεύξεων την εθνική αξιοπρέπεια.

Υπάλληλοι έστω ανώτεροι, έρχονται να ελέγξουν, αλλά δεν μπορούν να υποκαθιστούν την εκλεγμένη ηγεσία της χώρας, να φέρονται ως ανθύπατοι, ως πολιτικοί διοικητές της, να κρίνουν, να επικρίνουν, να προσβάλλουν.

Δουλειά τους είναι να αποφαίνονται επι τεχικών χρηματοοικονομικών θεμάτων και όχι να προβαίνουν σε προσβλητικές πολιτικές αξιολογήσεις.

Με μια τέτοια συμπεριφορά προσβάλει και τον Eλληνικό λαό οποίος έχει εκλέξει μια κυβέρνηση, από αυτή θα ζητήσει λογαριασμό στο τέλος για τα πεπραγμένα της και όχι από τους τροικανούς.

ΔΗΜΟΣΙΟΣ - ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ...

Στην Ελλάδα πέραν του τουρισμού άντε και της αγροτικής παραγωγής δεν έχουμε άλλες κύριες πηγές εισοδήματος.

O ιδιωτικός τομέας μιας μικρής χωρας όπως είναι η Ελλάδα είναι δύσκολο να συναγωνιστεί σε τομείς πέραν ίσως της ποιοτικής αγροτικής παραγωγής , της ναυτιλίας και του τουρισμού τις μεγάλες πολυεθνικές που φέρνουν πλέον τα πάντα αδασμολόγητα σε μισές τιμές από αυτές της αγοράς.

Όλος ο υπόλοιπος Ιδιωτικός Τομέας έχει έναν βασικό και κύριο πελάτη το Δημόσιο. Ακόμα και το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς θα είχε κλείσει αν τον ΚΕΠ της γειτονιάς δεν αγόραζε γραφική ύλη από αυτό. Το ίδιο και το τυροπιτάδικο της γειτονιάς και το περίπτερο της γειτονιάς και πολλές άλλες επιχειρήσεις.

Αλήθεια μπορούν να δικαιολογήσουν πώς έχει 9 δισεκατομμύρια προϋπολογισμό το Υπουργείο Υγείας όταν η μισθοδοσία του προσωπικού είναι 300 εκατομμύρια και νέα νοσοκομεία δεν χτίζονται; Τα 8 δισεκατομμύρια 700 εκατομμύρια δεν πάνε στον ιδιωτικό τομέα, μέσω υπερτιμολογημένων προμηθειών που ταίζουν πολλούς;

Από τα 6 δισεκατομμυρια προϋπολογισμό του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας δεν πάνε τα 5,5 δις σε χέρια ιδιωτών; Κάποτε όταν ο Ελληνικός στρατός σταμάτησε να ράβει τις στολές σε ιδιώτες και έκανε δικό του εργοστάσιο, πόσες βιοτεχνίες στρατιωτικών ενδυμάτων είχαν κλείσει; Αν είχαν προϊόντα που είχαν πέραση στην αγορά θα κλείναν; Μάλλον όχι.

Το οτι ο κύριος πελάτης του Ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα είναι το δημόσιο δημιούργησε τρία βασικά προβλήματα.

Πρώτο ότι τα περισσότερα Ελληνικά προϊόντα στερούνται ποιότητας γιατί το δημόσιο ποτέ δεν έκανε έλεγχο ποιότητας και προδιαγραφών, δεύτερο ότι οι τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών δεν ανταποκρίνονταν στην ποιότητα και στην αξία του προϊόντος και των υπηρεσιών και τρίτον ότι όποτε η πολιτική ήθελε να αυξήσει το ΑΕΠ έπαιρνε το κράτος ένα δάνειο "καταναλωτικό" γινόταν καλύτερος πελάτης το ιδιωτικού τομέα και αύξανε την εγχώρια "παραγωγή".

Αυτά τα καταναλωτικά δάνεια πληρώνουμε τώρα δυστυχώς και τίποτα περισσότερο.

Αν θέλουμε το Δημόσιο να μας κοστίζει όσο ακριβώς πρέπει να μας κοστίζει, ας πληρώνουμε τους δημόσιους υπαλλήλους με το "κομμάτι". Και θα αμοίβεται περισσότερο ο παραγωγικός εργαζόμενος και θα πληρώνουμε ακριβώς για όσες υπηρεσίες χρειαζόμαστε.

Από την άλλη όμως ανεξάρτητα με το δημόσιο πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία όλου το ιδιωτικού τομέα και να γίνει ανεξάρτητος. Να πάψει να θεωρεί σαν βασικό πελάτη το δημόσιο και να προσπαθήσει να παράγει προϊόντα και υπηρεσίες που χρειάζονται στην αγορά.

Ούτε δημόσιο δουλευει , ούτε ιδιωτικός τομέας χωρίς εθνικό κράτος με συνορα και νόμισμα. Θέρετρο, παράρτημα τραπεζων και πολυεθνικών εταιρειών μάς θέλει το ΔΝΤ και η ΕΕ και αυτο πρέπει να αντιμετωπίσουμε, γνωρίζοντας καλά πως το χρήμα ουτε πατρίδα έχει, ούτε ηθικές αναστολές...

ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ...

Τα τελευταία τριάντα χρόνια, ήταν πρωτίστως οι κυβερνήσεις τού ΠΑΣΟΚ που παραφούσκωσαν με προσωπικό τις δημόσιες υπηρεσίες και ειδικά τις προνομιακές ΔΕΚΟ του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Ήταν τόσο εύκολο να μπει κανείς σε μια καλή θέση του δημοσίου, τόσο επαρκείς οι αποδοχές από την πρώτη στιγμή και τόσο γρήγορη η ανέλιξη, που έμοιαζε με παλαβομάρα η επιλογή του σκληρού δρόμου μιας καριέρας εκτός δημοσίου και όποιος επέλεγε τέτοια δύσκολη κι ανταγωνιστική καριέρα αντιμετωπίζονταν σαν κορόϊδο από τους γνωστούς του.

Ο διορισμός ήταν σχετικά απλή υπόθεση και καλά αμειβόμενες θέσεις υπήρχαν παντού. Ιδιαίτεροι υπουργών και γραμματέων, συνδικαλιστές, διευθυντές, προϊστάμενοι, μετακλητοί σε βουλευτές, κολλητοί κομματικών νομαρχών και δημάρχων, όλοι έβρισκαν τρόπο να διοριστούν μόνιμοι. Αλλά και όποιος έμπαινε σε μια απλή θέση του δημοσίου, κατ' ευθείαν μεταφερόταν στις παραπάνω θέσεις για να πληρώνεται καλύτερα και να ασκεί τοπική ή κλαδική εξουσία.

Πρόκειται για πολλές χιλιάδες άτομα που επί χρόνια έμαθαν να ζουν με σχετικά υψηλές αποδοχές χωρίς να πολύ-δουλεύουν, βοήθησαν το κόμμα τους με σκληρές συνδικαλιστικές αντιπαραθέσεις όταν κυβερνούσε το αντίπαλο και τώρα μπαίνουν στο στόχαστρο των "ευεργετών" τους.

Έτσι διορίστηκαν οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι που ουρλιάζουν σήμερα, βλέποντας τις αποδοχές τους να μειώνονται και τους οργανισμούς τους να συγχωνεύονται ή να καταργούνται και οι ίδιοι να στέκουν μετέωροι κι αβέβαιοι...
Με τη θέσπιση του ΑΣΕΠ σταμάτησαν οι σωρηδόν απ' ευθείας διορισμοί στο δημόσιο με σχέση μονιμότητας. Άρχισε μετά η φάμπρικα των εκτάκτων και των συμβασιούχων. Τα ίδια έκαναν σχεδόν όλοι οι εκλεγμένοι δήμαρχοι και νομάρχες της χώρας με τους δικούς τους.

Ήταν θέμα απλής αριθμητικής με τόσο κόσμο βολεμένο κι αντιπαραγωγικό να δουν που πάει ο τόπος με τόσες σπατάλες και διορισμούς. Ήταν θέμα απλής λογικής να δουν ότι μια ολόκληρη γενιά διαπαιδαγωγείται σε μια αντιπαραγωγική λογική που μόνο δεινά επρόκειτο να φέρει. Αλλά η αυτονόητη λογική εξέλιπε εκείνους τους καιρούς της αφθονίας.

Τώρα η τύχη και η ειρωνεία της ζωής έριξε σ' αυτό το κόμμα τον κλήρο να προχωρήσει στην επικείμενη εκκαθάριση του δημοσίου, σαν ένα είδος εκδίκησης της ιστορίας. Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στα ποσοστά που παίρνει η ΠΑΣΚΕ στις εκλογές σ' όλους αυτούς τους οργανισμούς (μεταξύ 50% και 70%), για να καταλάβει τι είχε γίνει διαχρονικά.

Εφόσον λοιπόν το ΠΑΣΟΚ πρωτίστως καρπώθηκε επί δεκαετίες τα πολιτικά οφέλη αυτών των κομματικών διορισμών, αποτελεί πράξη στοιχειώδους ιστορικής δικαιοσύνης να εισπράξει τώρα και το πολιτικό κόστος τής κατεδάφισης αυτού του οικοδομήματος.

ΠΡΟΧΕΙΡΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ...

Στη νομοθεσία που καθορίζει σήμερα τη λειτουργία των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α' και Β' βαθμού υπάρχει και ο τρόπος ανάθεσης έργου, εργασίας ή προμήθειας με πρόχειρο διαγωνισμό.

Στους δήμους αυτό δεν ισχύει. Στις νομαρχίες και τους οργανισμούς που αυτή εποπτεύει όχι μόνο ισχύει αλλά αντιθέτως είναι ο κανόνας.

Η πρακτική λέει ότι όταν ο τάδε Νομάρχης θέλει να κάνει ένα ρουσφετολογικό έργο (θεωρητικώς μέχρι 45.000 ευρώ κόστος), το δίνει με "πρόχειρο διαγωνισμό" σε δικό του εργολάβο και ξεμπερδεύει. Αντίστοιχα πράττει και όταν έχει να κάνει κάποια προμήθεια.

Βέβαια επειδή όταν το εργάκι ή η προμήθεια κοστίζουν παραπάνω από το όριο του πρόχειρου διαγωνισμού απλά μένει χρέος στον εργολάβο ή τον προμηθευτή. Τα υπόλοιπα συσσωρεύονται και καλύπτονται συνήθως προς το τέλος της τετραετίας με την "εικονική" ανάθεση ήδη εκτελεσμένων έργων.

Ενώ ζούμε σε εποχή που το κράτος πετσοκόβει δημόσιες δαπάνες, ήρθε μια απόφαση του υπουργού οικονομικών που κάνει τα 45 χιλιάρικα 60. Αντί δηλαδή να καταργήσει το προβληματικό σύστημα των πρόχειρων διαγωνισμών, ή τουλάχιστο να μειώσει τα όριά του, έρχεται και το ενισχύει αυξάνοντας το όριο του κόστους από 45 σε 60 χιλιάδες ευρώ.

Τι είναι όμως αυτό που κάνει τους πρόχειρους διαγωνισμούς τόσο δημοφιλείς; Μα το ότι είναι μια νόμιμη ντρίπλα πάνω στο νόμο!

Ο πρόχειρος διαγωνισμός είναι θεωρητικά διαγωνισμός, άρα, θεωρητικά πάντα, δίνονται τα εχέγγυα για αμερόληπτη διανομή δημοσίου χρήματος, στην ουσία όμως και στην πράξη, είναι νομιμότατη απευθείας ανάθεση σε ημετέρους.

Ούτε δημοσίευση προκήρυξης στον τύπο χρειάζεται ούτε τίποτα. Αρκεί να υπάρχουν την ημέρα του διαγωνισμού 3 προσφορές.

Για το πώς ο υποψήφιος στο διαγωνισμό πληροφορείται την ύπαρξη του διαγωνισμού και καταθέτει προσφορά, κανείς δεν το ξέρει αφού ο νόμος δεν προβλέπει κάτι συγκεκριμένο. Υποτίθεται ότι η υπηρεσία ψάχνεται, βγαίνει στη γύρα και ζητά προσφορές...

Σημειώστε ότι και μια μόνο προσφορά να εμφανιστεί, η υπηρεσία είναι καλυμμένη.
Η δουλειά γίνεται κανονικότατα και "νόμιμα"...

Είναι λοιπόν προφανές ότι η αύξηση του ορίου των πρόχειρων διαγωνισμών βοηθά στο να δοθεί περισσότερο χρήμα με λιγότερες αναθέσεις κι έτσι να υπάρχει μικρότερη πιθανότητα να γίνει η στραβή που θα εκθέσει το σύστημα...

Η βασική παρανομία του κάθε Νομάρχη είναι ότι αντί να κάνει ως όφειλε ανοικτό διαγωνισμό, δίνει την εκτέλεση έργου ή την προμήθεια σε "δικό του" εργολάβο με το παράθυρο του πρόχειρου διαγωνισμού. Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση των εικονικών έργων και προμηθειών, οπότε κάποιοι επιτήδειοι πάλι καταχρώνται δημόσιο χρήμα.

Μια από τις πραγματικές τομές σε αυτό το θέμα του σχεδίου "Καλλικράτης" είναι ότι από 1.1.2011 καταργούνται οι Νομαρχίες. Η αύξηση του ορίου γίνεται αποκλειστικά και μόνο για να μπαλώσουν πιο εύκολα οι Νομαρχίες όσες τρύπες προλάβουν μέχρι 1.1.2011 και να καταργηθούν οι νομαρχίες όσο πιο καθαρές γίνεται...

ΕΛΛΕΙΜΜΑ...

Η δυσπιστία της Ε.Ε. για την αποτελεσματικότητα των οικονομικών επιλογών της Ελληνικής κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της κρίσης, δεν φαίνεται να διαλύθηκε από την επίσκεψη των ειδικών εμπειρογνωμόνων που ήρθαν και ξεσκόνισαν τα στοιχεία και τις προτεινόμενες πολιτικές.

Αυτό έχει σαν συνέπεια να χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμη για να πειστούν οι αγορές να άρουν τις επιφυλάξεις τους για να δανείσουν την Ελλάδα, άρνηση η οποία θα έχει δραματικές επιπτώσεις για την οικονομία μας.

Η κυβέρνηση υπό την πίεση αγορών και έχοντας πια μια καταδεκτική κοινή γνώμη ανακοινώνει τα σκληρά μέτρα που αναμένουν οι Βρυξέλλες. Παράλληλα προωθεί διαρθρωτικές αλλαγές και ένα πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων.

Yπάρχει μεγάλη αγωνία για το περιεχόμενο του Ελληνικού Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης και όλοι οι εμπλεκόμενοι ελπίζουν ότι θα μπορέσουν να συμβάλουν ώστε όλα να πάνε κατ΄ ευχήν και ότι η κυβέρνηση θα κάνει τις απαραίτητες προσαρμογές και η ελληνική οικονομία να ξανακερδίσει την χαμένη αξιοπιστία της.

Η αγωνία βέβαια δεν επαρκεί, ιδιαίτερα όταν είναι διαπιστωμένο ότι σημαντική μερίδα του πολιτικού προσωπικού δεν έχει κατανοήσει την φύση και το χαρακτήρα του οικονομικού προβλήματος της χώρας.

Αύξηση των ειδικών φόρων κατανάλωσης στα καύσιμα και μείωση μισθών στο Δημόσιο ζητά μεταξύ άλλων η Κομισιόν από την κυβέρνηση, με ενημερωτικό σημείωμα που απέστειλε στην Αθήνα πριν αφιχθεί το κλιμάκιο της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για έλεγχο στα Ελληνικά κιτάπια.

Η πραγματικότητα είναι μία και μοναδική. Αν δεν μειωθούν οι δαπάνες του Δημοσίου τομέα, κανένα απολύτως φορολογικό μέτρο δεν πρόκειται να αποδώσει και το έλλειμμα μονίμως θα διογκώνεται. Με ποιο τρόπο και ποιές ακριβώς δαπάνες θα μειωθούν, αυτό είναι πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίσει η εκλεγμένη κυβέρνηση.

Αλλά βλέπεις, την ορθή λύση, δηλαδή το διώξιμο όσων κάθονται και παράγουν λίγο ή καθόλου, τη μετακίνηση δημόσιων υπαλλήλων εκεί όπου υπάρχει έλλειψη προσωπικού, καθώς και την ανταμοιβή ανάλογα με την ποιότητα της εργασίας, που θα αύξανε και την παραγωγικότητα, δεν την προτείνει καμιά ελληνική κυβέρνηση γιατί θα ξεσήκωνε θύελλα αντιδράσεων από τους βολεψάκηδες, που έχουν γίνει ολόκληρο κοινωνικό στρώμα με μεγάλη επιρροή και φυσικά πολλές χιλιάδες ψήφων.

Οι πολιτικοί όμως δεν θέλουν να αγγίξουν τα "κεκτημένα" λόγω του πολιτικού κόστους, σε βάρος βέβαια των οικονομικών της χώρας.

Η κακή μας διαχείριση μας έφταιγε και τότε η κακή μας διαχείριση μας φταίει και σήμερα. Οι πολιτικοί μας έχουν κάνει κουλτούρα την αδιαφάνεια και εμείς έχουμε κάνει κουλτούρα το "δεν βαριέσαι, ας φάμε σήμερα και αύριο βλέπουμε".

Γι αυτό είναι καιρός οι βουλευτές να διαβάσουν κάποιες σχετικές αναλύσεις για να προσαρμόσουν την σκέψη τους στην αδήριτη πραγματικότητα και να αποφεύγουν στο εξής να μοιράζουν από σακούλι το οποίο είναι άδειο.

Η δραματική επιδείνωση της δημοσιονομικής εικόνας της χώρας διευκολύνει την κυβέρνηση να αθετήσει τις προεκλογικές της υποσχέσεις, χωρίς πολιτικό κόστος.

Και για τους λίγους καπάτσους και τολμώντες ιδιώτες που θέλουν να επωφεληθούν, το χρηματιστήριο προσφέρει την ευκαιρία σε νέους παίκτες να τοποθετηθούν πολύ χαμηλά για να κερδίζουν μεγαλύτερες υπεραξίες όταν ληφθούν τα μέτρα και η εικόνα αρχίσει να βελτιώνεται.