ΠΑΝΑΚΡΙΒΕΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΤΟΠΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ...

Οι Ευρωπαίοι δανειστές της Ελλάδας δεν ζητάνε σώνει και καλά περικοπές μισθών και συντάξεων, ζητάνε διαρθρωτικές αλλαγές στη χώρα.

Αλλά καμιά κυβέρνηση δε τολμά να βάλει χέρι στα κλειστά επαγγέλματα, τις ισχυρές πολιτικά και κοινωνικά συντεχνίες, στη γραφειοκρατία, στο διάσπαρτο δημόσιο, φοβούμενη τις συνδικαλιστικές αντιδράσεις και τις χαμένους ψήφους...

Υπήρχε κι εξακολουθεί να υπάρχει από την μία ο ωμός εκβιασμός των άμεσα θιγόμενων κάθε φορά κι από την άλλη η διακομματική πίεση των "τοπικών κοινωνιών" και τίποτα δεν άλλαζε με σύμμαχο και τη διακομματική αποδοχή των εκάστοτε κυβερνήσεων. Με την συμπληρωματική διακομματική πίεση των εκάστοτε αντιπολιτεύσεων.

Έτσι κάποιες επαγγελματικές κάστες εξακολουθούν να απολαμβάνουν προνόμια και διευκολύνσεις που χρηματοδοτούνται ετσιθελικά από τον υπόλοιπο λαό και μάλιστα συνήθως κληρονομούνται σε τέκνα, στραγγαλίζοντας όποιον θελήσει ν' ακολουθήσει το ίδιο επάγγελμα.

Οι εκατοντάδες σχολές ΑΕΙ και ΤΕΙ άνευ ουσιαστικού αντικειμένου πλήθυναν διαχρονικά ανά την επικράτεια, κατόπιν πιέσεων των διαβόητων "τοπικών κοινωνιών" που ήθελαν να ασκήσουν προσοδοφόρες και ευεπίφορες στη φοροδιαφυγή παρασιτικές δραστηριότητες όπως άπειρες καφετέριες, σουβλατζίδικα, πιτσαρίες, φωτοτυπίες - χαρτικά που "αναλαμβάνουν" και πτυχιακές εργασίες και κυρίως γκαρσονιέρες και δυάρια στα πανωσηκώματα των νοικοκυραίων, όπου κατά κανόνα το ενοίκιο διαμορφώνεται ανάλογα με τον αριθμό των σπουδαστών που μένουν μέσα και την απόσταση από τη σχολή, η αράδα τους αρχίζει από ακριβώς απέναντι παό την είσοδο...

Πανάκριβα σε χρήμα και προσωπικό στοιχίζει η λειτουργία των 500 στρατοπέδων που βρίσκονται διάσπαρτα ανά τη χώρα, ακόμη και μέσα στις πόλεις. Τα 9 στα 10 από τα οποία σε καιρό ειρήνης είναι παντελώς άχρηστα, απλά για να συντηρούνται οι τοπικές κοινωνίες με την υποχρεωτική κατανάλωση των υπηρετούντων σε δαύτα.

Άχρηστοι οργανισμοί εδρεύουν σε επιλεγμένες "έδρες" κατόπιν ενεργειών κάποιου δραστήριου βουλευτή, με άγνωστο ή ανύπαρκτο ωφέλιμο έργο στους πολλούς κατοίκους, μα γνωστούς στη τοπική κοινωνία οι διευθυντές, οι υπάλληλοι και οι κηπουροί που "απασχολούνται" σε αυτούς...

Τώρα αυτά δεν μπορούν να γίνουν ανεκτά, ειδικά την ώρα που κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις.
Με τις αποφάσεις για καταργήσεις άχρηστων κρατικών φορέων, με λίγη τόλμη κι αποφασιστικότητα στις ως τώρα πιέσεις, μπορεί να φτιάξει το παζλ της αναδιάρθρωσης του κράτους που επιχειρεί δειλά ακόμη τούτη η κυβέρνηση.

Αν και υπάρχουν σκόπιμες καθυστερήσεις, αντιδράσεις και εμπόδια από κυβερνητικά νυν ή πρώην στελέχη που πρωταγωνίστησαν στα παραπάνω και δε θέλουν να χάσουν τα βιλαέτια τους, ελπίζουμε αυτό που θα επικρατήσει τελικά είναι η σωστή απόφαση για μείωση του κράτους εκεί που πρέπει.


************************
Δεν πρόλαβα να το δημοσιεύσω και να ένα κλασσικό παράδειγμα αντίδρασης μιας τοπικής κοινωνίας που άρχισε κλαψουρίσματα μέσω τρίτου:
http://www.inews.gr/96/Tafoplaka-stin-elpida--i-anastoli-leitourgias-tis-scholis-astynomias-siteias.htm

ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ...

Το μεγαλύτερο πρόβλημα στο Δημόσιο τομέα ήταν και παραμένει η έλλειψη οργάνωσης!

Και οι μισοί Δ.Υ. να απολυθούν πάλι τα έξοδα θα είναι μεγάλα. Ας κοιτάξουν πρώτα να στρώσουν όλους τους συνδικαλιστές που εδώ και χρόνια ορίζουν ποιός και σε ποιά θέση θα μπει!

Και αυτό μπορεί να γίνει, αν τους κόψουν λίγο τα φτερά (συνδικαλιστικές άδειες μετ' αποδοχών, το πάω στη δουλειά για 2 ώρες και γεια σας, το πάω ότι ώρα θέλω και το μόνο που κάνω είναι να συζητώ για τα συνδικαλιστικά κ.α).

Μετά ας αρχίσουν οι συγχωνεύσεις των οργανισμών, ας μπούνε επιτέλους τα κατάλληλα πρόσωπα στις κατάλληλες θέσεις. Κάτι τέτοιο συμμάζεμα δεν είναι ανέφικτο να γίνει και κάπως έτσι μπορούν να κλείσουν οι τρύπες στην τρύπια δεξαμενή που ονομάζεται Δημόσιος τομέας! Όσο νερό και να βάζεις, αν δεν κλείσεις τις τρύπες πάλι άδεια θα είναι...

Αλλά που να τα δούμε να γίνονται!

Και η διοικητική διάρθρωση της Δημόσιας Διοίκησης να αναπροσανατολισθεί και να στοχεύει στην "ποιότητα" των παρεχομένων υπηρεσιών (για τον πολίτη) και όχι στην εξυπηρέτηση εσωκομματικών/διακομματικών καταστάσεων(απασχόληση/ανεργία/πολ.ισορροπίες, δικά μας παιδιά κ.α).

Είναι έτοιμος ο πρωθυπουργός να ζητήσει από τους συναδέλφους του στην κυβέρνηση να προχωρήσουν επιτέλους με τις συγχωνεύσεις των αμέτρητων οργανισμών που έχουν στοιχειώσει;

Υπάρχει κάτι που λείπει από όλα τα σχέδια που ακούμε.

Πόσος είναι ο χρόνος που θα χρειαστεί; Πότε θα βγούμε από το σκοτεινό τούνελ;
Aν υπάρχει σχέδιο, δεν υπάρχει αρχή, μέση και τέλος; Δεν περιμένουμε να ακούσουμε μία συγκεκριμένη ημερομηνία, αλλά δεν μας αρκεί να ακούμε ότι χρειάζεται αρκετός χρόνος.

Γιατί, αν δεν είσαι σε θέση να πεις πότε θα λύσεις ένα πρόβλημα, τότε το πιθανότερο είναι ότι ακόμη ψάχνεις για το σχέδιο...

ΑΝΑΜΕΙΝΑΤΕ ΣΤΟ ΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΕΠ' ΑΟΡΙΣΤΟΝ...

Επι 4 βδομάδες τώρα κάθε πρωί μια ηλικιωμένη κυρία τηλεφωνεί στο 184, το νούμερο που κλείνουν πανελλαδικά τα ραντεβού στο ΙΚΑ.

Με χρόνια πρόβλημα στο ένα μάτι, παρακολουθείται τακτικά από συγκεκριμένο γιατρό στον οποίο όμως για να πάει, πρέπει να έχει κλείσει ραντεβού προηγουμένως...

Κάθε πρωί λοιπόν στήνεται στο τηλέφωνο στις 7.30πμ, την ώρα που έχουν πει πως ξεκινούν να δέχονται κλήσεις για ραντεβού και περιμένει με το ακουστικό στο χέρι μέχρι τις 8.15πμ, κάθε μέρα μάταια...

Μάταια γιατί με χίλιες δυσκολίες καταφέρνει να πιάσει γραμμή σ' ένα νούμερο που καλούν χιλιάδες ασφαλισμένοι την ίδια ώρα, με τον ίδιο σκοπό κια παρόμοια προβλήματα υγείας κι αυτοί...

Γιατί όταν καταφέρνει να πιάνει γραμμή, γίνεται κάθε λίγες μέρες κι αυτό συνήθως μετά τις 8.00, της βάζουν πόστα επειδή λένε έπρεπε να είχε πάρει πάρει νωρίτερα...
Άλλη φορά της είπαν πως πήραν "αρκετές κλήσεις για σήμερα" και συμπληρώθηκε ο αριθμός ασθενών που δέχονται οι γιατροί στην περιοχή της και να ξαναδοκιμάσει αύριο...

Μετά 4 βδομάδες και τρία τέταρτα αναμονή και σήμερα 23 Απρίλη, μπόρεσε επιτέλους να μιλήσει με μια φωνή στην άλλη άκρη του ακουστικού, που την παρέπεμψε να ξαναδοκιμάσει να πάρει αλλά μετά τις 29 του μήνα, γιατί μέχρι τότε ο συγκεκριμένος γιατρός "θ' απουσιάζει με άδεια"...

Μπορεί μέχρι τότε, την 6η βδομάδα που προσπαθεί να κλείσει αυτό το ραντεβού, όλα να έχουν φτιάξει: οι γραμμές να λειτουργούν άψογα, ο γιατρός να έχει επιστρέψει με όρεξη για δουλειά και να έχουν λιγοστέψει οι ενδιαφερόμενοι να τον συναντήσουν, ώστε να μείνει χρόνος να προγραμματιστεί η εξέταση της κυρίας, κάπου μέσα στον Μάη...

Το μάτι της οποίας δεν έμαθε για τις προσπάθειες που κάνει τόσο καιρό τώρα για να δεί τον γιατρό του.

Συνεχίζει να έχει σοβαρό πρόβλημα και θα χρειαστεί ξανά σε λίγο καιρό άλλη τακτική εξέταση για τον ίδιο λόγο, σοτν ίδιο γιατρό και δυστυχώς με τον ίδιο τρόπο κι αν σταθεί τυχερή ως τον Σεπτέβρη, πάλι βλέπουμε....

ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΘΕΣΗ...

Χρόνια τώρα χρησιμοποιώ τα πλοία της μοναδικής ναυτιλιακής εταιρείας που έχουμε εδώ, για τα ταξίδια μου εκτός Κρήτης. Εταιρεία που ιδρύθηκε κάτω από τραγικές συνθήκες μα κατάφερε και γιγαντώθηκε...

Συνήθως η αναχώρηση γίνεται βραδυνές ώρες και είναι απαραίτητο να έχω κλείσει καμπίνα, όπου θα κοιμηθώ τις μικρές ώρες της νύχτας κι αφού σηκωθώ το πρωί και φτιαχτώ, μπορώ να βγώ έξω γύρω στις 6.00 - 6.30πμ και φρέσκος - φρέσκος να δω την ανατολή της καινούριας μέρας την ώρα που το πλοίο φτάνει στο λιμάνι. Αυτή η καμπίνα έφτασε τώρα να κοστίζει δυο εκατοντάδες ευρώ μετ' επιστροφής, πράγμα που όπως φαίνεται μου εξασφάλιζε τον σεβασμό του πληρώματος κατά την υποδοχή μου στο πλοίο τις φορές που είχα φροντίσει να την κλείσω εγκαίρως...

Όπως φαίνεται εκ των πραγμάτων έτσι ήταν, το ποσό που κατέβαλλα και μόνο αυτό μου εξασφάλιζε κάποιο σεβασμό, αφού όποτε θέλησα να εκμεταλλευτώ τα πρωινά τους δρομολόγια που η μετάβαση κι επιστροφή γίνονται μέρα και δεν χρειάζεται καμπίνα κι ακόμη μια μοναδική φορά που δεν είχα λεφτά κι έμεινα ξάγρυπνος όλη νύχτα, η συμπεριφορά των ίδιων προσώπων αλλάζει ριζικά...

Από το

- "Καλώς ήρθατε στο πλοίο, ο κύριος θα πάρει τα πράγματα σας και θα σας οδηγήσει στην καμπίνα σας και μετά μπορείτε να πάρετε τον καφέ ή το ποτό σας σε κάποιο από τα σαλόνια μας και το φαγητό σας στα εστιατόρια μας που είναι στην διάθεση σας, αν θέλετε να ψωνίσετε κάτι θα βρείτε ότι φανταστείτε στο κατάστημα κι αν θέλετε χορό ή Internet ή..."

μεταπίπτουν αυτομάτως με την επίδειξη του απλού εισιτηρίου στο:

- "Δεν έχεις καμπίνα σήμερα; τι θες τότε εδώ στη reception; πήγαινε κάτω (με τους γύφτους και τους βρωμομετανάστες) ή τουλάχιστον ανέβα στο τελευταίο κατάστρωμα και παρέμεινε εκεί, μην τριγυρίζεις στο πλοίο και μη σε δούμε να μπαίνεις στα σαλόνια που είναι για την διακεκριμένη θέση, απαγορεύεται να ξαπλώσεις στους καναπέδες μέσα, κράτα τα πράγματα σου μαζί σου όπου πας κι αν πεινάσεις μπορείς να φας κάτι μόνο στο self-service, αν κοιμηθείς στο πάτωμα φρόντισε να μην εμποδίζεις τον κόσμο που περνά..."

Έτσι λοιπόν, η συμπεριφορά του κατώτερου κυρίως πληρώματος (αφού αυτό έρχεται σε άμεση επαφή με τους επιβάτες) εξαρτάται από το αντίτιμο του ναύλου που καταβάλλει ο κάθε επιβάτης σε κάθε διαδρομή...Όσο περισσότερα πληρώνει αναλογικά, τόσο πολυτιμότερος κι αξιοσέβαστος θεωρείται. Ναύλα που για επιβάτη με οικογένεια, αντίστοιχη καμπίνα κι αυτοκίνητο σε ταξίδι μ' επιστροφή, ισοδυναμούν με ισόποσο πενθήμερης κρουαζιέρας...

Για μια και μόνο διαδρομή για έναν και μόνο επιβάτη, η διαφορά που προκύπτει από την τιμή καμπίνας lux - απλού εισιτηρίου είναι αρκετή να του εξασφαλίσει τριήμερη διαμονή μετά πρωινού σε αρκετά καλό ξενοδοχείο με όλες τις απαραίτητες ευκολίες...
Πολύ ακριβά πληρώνουμε 4 - 5 ώρες ύπνου και μια βρύση μ' έναν καθρέπτη ίσα - ίσα για πλύσιμο, ξύρισμα και χτένισμα. Επειδή θεωρούνται τάχα ναυτικοί - θαλασσοπόροι οι πολυάριθμοι μούτσοι και τα γκαρσόνια που κάνουν ψευδο-οκτάωρο στα σαλόνια και απαιτούν λέει ν' αμοίβονται όπως οι ποντοπόροι που διασχίζουν ωκεανούς με σαπιοκάραβα...Και τους πληρώνουμε εμείς...

Εισιτήρια αδίκως επιβαρυμένα ακόμη από το κράτος με φόρους για υπηρεσίες που έχουν εδώ και δεκαετίες καταργηθεί πια, (πχ ποιός βγαίνει σήμερα έξω από το πλοίο με βαρκάρη όπως το 1913-38 που δεν υπήρχανε καν προβλήτες);

Δεν λέω τίποτα για το φαγητό εν πλώ, δεν υποχρεώνει κανείς κανέναν να πληρώσει συνηθισμένα φαγητά μαζικής παραγωγής σε τιμές gourmet, μα επιμένουν να κοιτάνε σαν με οίκτο κι αηδία ανάμεικτα, όποιον φροντίζει για το φαγητό και νερό της μιας βραδιάς ταξιδιού, κρατώντας κάτι από το σπίτι.

Και δεν υπάρχει σε όλο το τόσο μεγάλο πλοίο ούτε ένας ψύκτης να πιεί ένας επιβάτης λίγο νερό χωρίς να πληρώσει ολόκληρο μπουκάλι τζερεμέ...

Κάτι που δεν περιμέναμε από την δική μας ναυτιλιακή εταιρεία που ξεκίνησε σαν "λαικής βάσης".

Αντίτιμο που αναγκαστικά καταβάλλουμε όλοι, όποτε θέλουμε να πάμε παραπέρα από το μεγάλο νησί μας αφού η θαλάσσια μεταφορά μας είναι μονοπώλιο συγκεκριμένων συμφερόντων.

Που δεν αφήνουν άλλα πλοία να πιάσουν στο εδώ λιμάνι, με όποιο τρόπο μπορούνε και τους παίρνει.

Γιατί τότε θα είχαμε επιλογές, που θα βελτίωναν τη συμπεριφορά τους ταυτόχρονα με τις υπηρεσίες και τα πλοία τους...

ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ...

Από την σειρά "ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΑ":

Μια καλή δουλειά για το παιδί, (συνήθως) είναι το πιο κοινό αίτημα που οι ψηφοφόροι ζητούν από τους βουλευτές. "Καλή δουλειά" σημαίνει για αυτούς βέβαια, όχι δουλειά σ' εργοστάσιο ή ιδιωτική επιχείρηση, μα βόλεμα στο δημόσιο με καλό μισθό κι ασφάλιση σήμερα, εφάπαξ και υψηλή σύνταξη αύριο, άσχετα από την υπηρεσία, που δεν τους νοιάζει και τόσο ΠΟΥ, όσο ΝΑ ΜΠΕΙ...

Δεν τους νοιάζει επίσης αν ο συγκεκριμένος βουλευτής έχει την δυνατότητα ή την διάθεση να το ικανοποιήσει, το αίτημα παραμένει κι εκκρεμεί...

Αυτό όσο είναι κυβερνητικός βουλευτής. Άμα περάσει το κόμμα του κι αυτός στην αντιπολίτευση, συνήθως παύουν προσωρινά τα αιτήματα για τέτοιου είδους εξυπηρετήσεις κι ησυχάζει για την τετραετία εκείνη...

Συνεχίζονται όμως άλλα, όπως πχ αιτήματα δίκαια πολλές φορές για καλύτερη αντιμετώπιση στα νοσοκομεία, αιτήματα που πολλές φορές δεν αντιμετωπίζονται σαν κλασικά "ρουσφέτια", μιας κι αφορούν σημαντικές υποθέσεις υγείας και το Ελληνικό σύστημα υγείας που πάσχει σε πολλά κι απαιτεί ακόμη και για κρεββάτι νοσηλείας κάποιου είδους "παρέμβαση"...

Είτε κυβερνητικός πάντως, είτε στην αντιπολίτευση, κανείς βουλευτής δεν γλιτώνει τελικά από κάποια ευτράπελα, δείγματα προσωπικών αδιεξόδων ή υπερβολής κάποιων αιτούντων.

Να ένα ακόμη δείγμα τέτοιου ψηφοφόρου:

Ζητούσε κάποιος υπάλληλος να τον βοηθήσει βουλευτής σε μετάθεση πάλι, για ν' ακολουθήσει όπως έλεγε την σύζυγο του στην δική της μετάθεση σε άλλη πόλη.
Δεν ήταν ένα απλό οικογενειακό θέμα συζύγων δημοσίων υπαλλήλων, οι συγκεκριμένοι είχαν προβλήματα με τον γάμο τους και η σύζυγος επιδίωξε μετάθεση για να φύγει από τον άντρα της και να βρίσκεται κοντά στον φίλο της που εργαζόταν σε κείνη την πόλη.

Ήθελε δε και ο άλλος να τους ακολουθήσει με "εξωτερική βοήθεια" στον νέο της προορισμό, να συνεχίζεται η πρώην μίζερη κατάσταση με αυτόν στον ρόλο του παρείσακτου πλέον, κάτι που συνιστά υπερβολή στην αναξιοπρέπεια του...