ΑΝΑΜΕΙΝΑΤΕ ΣΤΟ ΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΕΠ' ΑΟΡΙΣΤΟΝ...

Επι 4 βδομάδες τώρα κάθε πρωί μια ηλικιωμένη κυρία τηλεφωνεί στο 184, το νούμερο που κλείνουν πανελλαδικά τα ραντεβού στο ΙΚΑ.

Με χρόνια πρόβλημα στο ένα μάτι, παρακολουθείται τακτικά από συγκεκριμένο γιατρό στον οποίο όμως για να πάει, πρέπει να έχει κλείσει ραντεβού προηγουμένως...

Κάθε πρωί λοιπόν στήνεται στο τηλέφωνο στις 7.30πμ, την ώρα που έχουν πει πως ξεκινούν να δέχονται κλήσεις για ραντεβού και περιμένει με το ακουστικό στο χέρι μέχρι τις 8.15πμ, κάθε μέρα μάταια...

Μάταια γιατί με χίλιες δυσκολίες καταφέρνει να πιάσει γραμμή σ' ένα νούμερο που καλούν χιλιάδες ασφαλισμένοι την ίδια ώρα, με τον ίδιο σκοπό κια παρόμοια προβλήματα υγείας κι αυτοί...

Γιατί όταν καταφέρνει να πιάνει γραμμή, γίνεται κάθε λίγες μέρες κι αυτό συνήθως μετά τις 8.00, της βάζουν πόστα επειδή λένε έπρεπε να είχε πάρει πάρει νωρίτερα...
Άλλη φορά της είπαν πως πήραν "αρκετές κλήσεις για σήμερα" και συμπληρώθηκε ο αριθμός ασθενών που δέχονται οι γιατροί στην περιοχή της και να ξαναδοκιμάσει αύριο...

Μετά 4 βδομάδες και τρία τέταρτα αναμονή και σήμερα 23 Απρίλη, μπόρεσε επιτέλους να μιλήσει με μια φωνή στην άλλη άκρη του ακουστικού, που την παρέπεμψε να ξαναδοκιμάσει να πάρει αλλά μετά τις 29 του μήνα, γιατί μέχρι τότε ο συγκεκριμένος γιατρός "θ' απουσιάζει με άδεια"...

Μπορεί μέχρι τότε, την 6η βδομάδα που προσπαθεί να κλείσει αυτό το ραντεβού, όλα να έχουν φτιάξει: οι γραμμές να λειτουργούν άψογα, ο γιατρός να έχει επιστρέψει με όρεξη για δουλειά και να έχουν λιγοστέψει οι ενδιαφερόμενοι να τον συναντήσουν, ώστε να μείνει χρόνος να προγραμματιστεί η εξέταση της κυρίας, κάπου μέσα στον Μάη...

Το μάτι της οποίας δεν έμαθε για τις προσπάθειες που κάνει τόσο καιρό τώρα για να δεί τον γιατρό του.

Συνεχίζει να έχει σοβαρό πρόβλημα και θα χρειαστεί ξανά σε λίγο καιρό άλλη τακτική εξέταση για τον ίδιο λόγο, σοτν ίδιο γιατρό και δυστυχώς με τον ίδιο τρόπο κι αν σταθεί τυχερή ως τον Σεπτέβρη, πάλι βλέπουμε....

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΓΙΑΤΡΟ ΤΟΥ ΙΚΑ...

Χρόνιο πρόβλημα με το ένα του μάτι είχε ένα κακομοιριώ.

Πρόσφατα επιδεινώθηκε και δεν έβλεπε καθόλου από εκείνο το μάτι και το άλλο μισερό ήτανε λόγω γηρατειών. Είπε να πάει σε γιατρό που σαν συνταξιούχος του ΙΚΑ, μόνο με ραντεβού και μόνο με ορισμένο γιατρό μπορούσε να κλέισει επίσκεψη.

Επί δυο βδομάδες έπιανε το τηλέφωνο στις 7.25 πμ προσπαθώντας να συνδεθεί με το τηλεφωνικό κέντρο ιδιωτικής εταιρίας που έκλεινε τα ραντεβού....

Επί δυο βδομάδες μέχρι τις 7.50πμ έστεκε και περίμενε ενώ άκουγε πως ήταν σε "γραμμή προτεραιότητας" να σηκώσουν το ακουστικό από την άλλη άκρη της γραμμής. Συνήθως δεν απαντούσε κανείς, ή αν ήταν τυχερό το κακομοιριώ εκεί που κόντευε να τα παρατήσει, άκουγε "πάρτε αύριο την ίδια ώρα"...

Τελικά μετά από επίμονες προσπάθειες 15 ημερών και παρακάλια προς τις ωρομίσθιες - υποαπασχολούμενες τηλεφωνήτριες της εταιρίας, κατάφερε κι έκλεισε επιτέλους ένα ραντεβού με τον τοπικό οφθαλμίατρο του ΙΚΑ, για μια επίσκεψη που θα γίνει ένα μήνα ακριβώς μετά την συγκεκριμένη ημερομηνία που τα κατάφερε, μάλιστα μεσημέρι λίγο πριν αποχωρήσει ο γιατρός...

Μέχρι τότε θα κουρκουλουκίζει με την αφή, για να κάνει τις δουλειές του σπιτιού όπως μπορεί, να διασκεδάζει τη μοναξιά της βλέποντας τηλεόραση με το ένα μάτι και να ψαχουλεύει στον δρόμο, πηγαίνοντας μέχρι την αγορά ή το μπακάλικο ν' αγοράσει κάτι...

Γαμημένη ζωή, αν δεν υπάρχουν τα χρωματιστά χαρτάκια που λένε λεφτά, να πάει στον καλύτερο γιατρό την ώρα που προκύψει το πρόβλημα, αν δεν τάχει κανείς καλύτερα να μην γεννιέται καθόλου, όπως λέει η ίδια πολλά χρόνια τώρα, μαραζωμένη σε παντοτινή φτώχεια...