Ετσι μια απλά φαινομενικά κίνηση ρουτίνας πολλών οδηγών στοίχησε παιδικές ζωές.
Το ίδιο συμβαίνει και στην εθνική οδό, όταν η προσπάθεια κάποιων οδηγών να επιδείξουν την δήθεν "πολυ-λειτουργικότητα" τους επιδεινούμενη από την ταχύτητα, οδηγεί σε θανατηφόρα ατυχήματα.Ο κίνδυνος από τη φυσιολογική μας αδυναμία να επιδείξουμε πολυ-λειτουργικότητα επιδεινώνεται, αν συνυπάρχει το σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής.
Σχετικές έρευνες δείχνουν ότι αυτή η σύγχρονη τάση αποκαλύπτει την αδυναμία μας επεξεργασίας πολλών πληροφοριών, τις ελλείψεις μας και τους θανάσιμους κινδύνους που ελλοχεύουν εξ αιτίας της.
Ενας ορισμός της πολυ-λειτουργικότητας είναι η ικανότητα ενός ατόμου να ασχολείται με μια σειρά δραστηριότητες ταυτόχρονα, χωρίς η μια να φαίνεται ότι η μια επηρεάζει την άλλη.
Ετσι παρατηρούμε ανθρώπους που οδηγούν στο κέντρο της πόλης να μιλάνε στο κινητό τους, ενώ ταυτόχρονα ακούνε μουσική από το ηχοσύστημα του αυτοκινήτου τους, χαιρετάνε γνωστούς τους, στα φανάρια ρίχνουν κλεφτές ματιές στην εφημερίδα, στέλνουν μηνύματα ή απλά φλερτάρουν. Γενικά προσπαθούν να ζουν σε πολλά επίπεδα ταυτόχρονα...
Ο καθημερινός χρόνος του είναι σε ανεπάρκεια, έτσι η λύση της ταυτόχρονης εκτέλεσης πολλών εργασιών φαίνεται να είναι για αυτούς η μόνη λύση...
Τα μειονεκτήματα της συνήθειας να κάνουμε 2 ή 3 πράγματα ταυτόχρονα έχουν τεκμηριωθεί από πολλές έρευνες.
Ετσι πχ ένας απόλυτα φυσιολογικός μαθητής που κατακλύζεται από ήχους και εικόνες ενώ ισχυρίζεται ότι μελετά, δεν καταφέρνει να κάνει τίποτα. Κατ' αρχήν αδυνατεί να ξεχωρίσει τις άσχετες πληροφορίες επειδή η μνήμη εργασίας του πλημμυρίζει από ερεθίσματα και δεν μπορεί να τα επεξεργαστεί. Η συνήθεια των σημερινών μαθητών να έχουν μια τηλεόραση ανοικτή, να ακούν δυνατή μουσική, να στέλνουν μηνύματα, να είναι στο facebook, ενώ προσπαθούν να γράψουν ή μελετήσουν είναι καταστροφική για την πρόοδό τους.
Δεύτερο έλλειμμα είναι η αδυναμία αποτελεσματικής εστίασης αυτών των δήθεν πολυ-λειτουργικών ατόμων με αποτέλεσμα να μην ολοκληρώνουν τις εργασίες τους.
Τρίτο μειονέκτημα είναι η χρονική υστέρηση που έχουν στο να περνάνε από την μία κύρια δραστηριότητα στην άλλη.
Η ικανότητα της ανθρώπινης μνήμης στην επεξεργασία πληροφοριών δεδομένων και καταστάσεων είναι περιορισμένη, ιδιαίτερα σε κατάσταση άγχους, κούρασης και ψευδοκοινωνικότητας. Σε έρευνα διαπιστώθηκε ότι οδηγοί που μιλάνε στο κινητό τους ή στέλνουν μηνύματα χάνουν το 50% της παρατηρητικότητας τους.
Δεν τα καταφέρνουν όλοι, αφού μόνο το 2.5% του πληθυσμού είναι πολυ-λειτουργικοί.
Ετσι οι μικροσυγκρούσεις, οι διαπληκτισμοί, το άγχος, τα λάθη, η απροσεξία, η μη παρατήρηση είναι καθημερινές σκηνές.
Ας θυμούνται λοιπόν:
Είναι πλέον αναγκαίο ο λαός να βρεί, όχι κάποιον ηγέτη για να πάρει θάρρος, ηθικό ή έμπνευση, αλλά να βρει πρωταρχικά το νόημα και την αυτοπεποίθηση να πιστέψει στη δύναμη του αγώνα του...
Δηλαδή να κατανοήσει ότι δεν υπάρχουν μεσσίες και θεόσταλτοι αρχηγοί, διότι αυτοί μας έφτασαν εδώ που είμαστε σήμερα ακριβώς επειδή οι περισσότεροι από εμάς "τσίμπησαν" στη μόδα του αδειάσματος της πολιτικής, του "όλοι τα ίδια είναι", του "δεν αλλάζει τίποτε", του "θα κάνω αποχή και θα τους τιμωρήσω" και δεν συμμετείχαμε πουθενά, αφήσαμε άλλους να παίρνουν αποφάσεις που αφορούν στη ζωή και στο μέλλον μας.
Δεν μιλάω φυσικά ούτε και μ' ενδιαφέρουν εκείνοι που δολίως αποσύρθηκαν στον καναπέ του παίρνοντας ανταλλάγματα, συνήθως ένα βόλεμα για αυτούς ή τα παιδιά τους, αυτοί πάντοτε υπήρχαν και θα υπάρχουν αλλά είναι λίγοι σε σχέση μ' εμάς.
Είναι στη φύση τους αυτή η συμπεριφορά. Δεν αλλάζει.Έτσι κι αλλιώς αυτός είναι ο τρόπος που ζουν. Είναι απομονωμένοι από τα δρώμενα της αληθινής κοινωνίας την οποία την περιφρονούν συνειδητά.
Σε τι οφελεί και διαφέρει να είσαι πλούσιος και ισχυρός όταν ζεις κι εσύ σε μολυσμένο περιβάλλον και δεν μπορείς να χαρείς τον ήλιο και τις ομορφιές αυτού του πλανήτη; Αυτό συμβαίνει γιατί ο κάθε μικρομεσαίος ανθρωπάκος στη γή θέλεινα έχει σπίτι, ψυγείο, αυτοκίνητο, τηλεόραση, διακοπές και χιλιάδες πράγματα ακόμη.
Αφού λοιπόν πλουτίσαμε με το να του δημιουργήσουμε με το lifestyle και τη διαφήμιση χιλιάδες ανάγκες και φτιάξαμε βιομηχανίες που μόλυναν το περιβάλλον, για να του πουλήσαμε όλα αυτά, τώρα θέλουμε καθαρό περιβάλλον για να χαρούμε τα πλούτη μας και τη ζωή μας χωρίς όμως εμείς οι ίδιοι να στερηθούμε τίποτα όπως το δικαίωμα να μολύνουμε το περιβάλλον με τα τζιπ και τις θαλαμηγούς μας.
Γι αυτό θα πρέπει να εκπαιδεύσουμε τον μικρομεσαίο ανθρωπάκο απο τώρα να ζεί με λιγότερα. Ότι γίνεται και στην Ελλάδα τώρα δηλαδή. Έμεις τα φάγαμε εσείς ζήστε με λιγότερα για να σωθούμε και να συνεχίσουμε να τρώμε.
Όταν λοιπόν όλοι οι υπόλοιποι σκεπτόμενοι πολίτες που νοιώθουμε καθημερινά "στο πετσί μας" τις συνέπειες αυτής της πολιτικής αφήσουμε κατ' αρχάς τους καναπέδες και την ασφάλεια της κριτικής και της αμπελοφιλοσοφίας από το σπίτι ή το καφενείο και με τους συναδέλφους, τη γειτονιά, την υπόλοιπη κοινωνία πάρουμε μέρος μέρος σε δράσειςπου μας αφορούν, τότε η συλλογικότητα που θα αναπτυχθεί θα βρει μόνη της το δρόμο είτε χρειαστεί κάποιον για οδηγό είτε όχι.
