ΣΑΛΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ...

Άλλη μια φορά έχουμε αντιδράσεις κατόπιν εορτής, τόσο σε κοινωνικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο, τούτη τη φορά με αφορμή τον θάνατο του 18χρονου που έχασε την ζωή του πηδώντας από τρόλεϊ το βράδυ της Τετάρτης κατά την διάρκεια ελέγχου εισιτηρίων.

Ο πιτσιρικάς δεν πληρώνει εισιτήριο στο τρόλεϊ κυρίως όχι γιατι δεν έχει λεφτά αλλά γιατί ειναι μάγκας και γράφει στα αποτέτοια του όλους όσους πληρώνουνε κανονικά.

Με έμαθαν να πηγαίνω με τα πόδια κάπου αν δεν εχω λεφτά για εισιτήριο και όχι να ζω παρασιτικά σε βάρος των άλλων.

Δεν ήταν κανά δεκάχρονο αλλα ενήλικας υπεύθυνος των πράξεων του και οταν πηδά ξαφνικά από κινούμενο όχημα στο δρόμο αυτήν την ευθύνη γιατι πρεπει να την πληρώσει ο οδηγός ή ο ελεγκτής; Αν τον έσπρωξε ο ελεγκτής λόγω του ότι δεν είχε εισιτήριο, είναι εγκληματική ενέργεια (η παράβαση αυτή τιμωρείται με πρόστιμο, όχι με την ίδια τη ζωή). Αν έπεσε μόνος του για να γλυτώσει το πρόστιμο, τότε ήταν δική του απερισκεψία που την πλήρωσε πολύ ακριβά...

Οι περισσότεροι Έλληνες πιστεύουν ότι φταίνε όλοι οι άλλοι, εκτός από τους ίδιους τους εαυτούς τους.

Κανείς δεν καταδικάζει αυτη την απίστευτη παραβατική συμπεριφορά που θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο οχι μόνο την δικιά του ζωή αλλα και κάποιου αλλού συνεπιβάτη ή ποδηλάτη, πεζού και οδηγού.

Τα μέσα μαζικής εξημερωσης συνεπικουρούμενα πρόθυμα από την αντιπολίτευση όπως συνηθίζουν θα τον κάνουν ήρωα - μάρτυρα του συστήματος που τον οδήγησε στο να μην εχει λεφτά να κόψει εισιτήριο, θα φταίει όπως πάντα το απρόσωπο σύστημα, οι ξένοι, η Μερκελ και ο Σόιμπλε και οχι ο ίδιος που αποφάσισε να μπει στο τρόλεϊ εκείνη την μερα και να κάνει μια φαινομενικά τσάμπα βόλτα που την πλήρωσε όμως με το μεγαλύτερο δυνατό τίμημα, την ιδια του την ζωή...

Και τέλος, αν πλήρωναν όλοι οι τζαμπατζήδες εισιτήρια, ακόμη και οι "νόμιμοι" (γιατί αλήθεια ένας πχ παλαβός με χαρτί γιατρού να ταξιδεύει τζάμπα, που πάει κάθε μέρα;), τα εισιτήρια θα ήταν φτηνότερα για όλους. Και σε λεωφορεία και σε πλοία κιόπου αλλού ισχύει τα καθερωμένο τζάμπα για κάποιες κατηγορίες "αναξιοπαθούντων"...

"ΚΙΝΗΜΑ" ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΚΑΙ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ...

Δεν είναι σπάνιο να χρωστά κανείς (στον γείτονα, στην τράπεζα, στο κράτος, οπουδήποτε τέλος πάντων) και να αδυνατεί να πληρώσει, λόγω της οικονομικής συγκυρίας ή άλλων προτεραιοτήτων που έχει.

Λέγεται τότε οφειλέτης, ιδιότητα που τον τελευταίο καιρό αποκτούν με εντεινόμενους ρυθμούς όλο και περισσότεροι πολίτες για τους οποίους όμως κανείς άλλος δεν θα κληθεί να πληρώσει το χρέος τους παρά μόνο οι ίδιοι και μάλιστα φουσκωμένο με τόκους.

Αντίθετα οι τσαμπατζήδες του "δεν πληρώνω" δεν αναγνωρίζουν κανένα χρέος και προσπαθούν να παρουσιάσουν τις δημόσιες υποδομές, νοσοκομεία, δρόμους, διόδια, Μέσα Μαζικής Μεταφοράς ως υποχρεώσεις του κράτους που πρέπει να τους παρασχεθούν δωρεάν.

Οχυρούμενοι πίσω από δήθεν ανιδιοτελή και απολιτικά τάχα κινήματα (που ούτε ανιδιοτελή είναι ούτε όπως αποδεικνύεται απολιτικά) ανήκουν κατά πλειοψηφία σε μια κατηγορία ευτελών επιτήδειων που εξαπατούν το πόπολο, υπηρετώντας αλλότρια από τα δηλούμενα συμφέροντα, κάνοντας περιστασιακά πως υποστηρίζουν τους αφελείς πολίτες- χρήστες των υπηρεσιών αυτών, που έχουν κάθε δικαίωμα να διαμαρτύρονται για τιμές κι αυξήσεις (λόγω δικής τους φτώχειας κι ανεπάρκειας μόνο).

Καλλιεργούν την ψευδαίσθηση ότι υπάρχουν άλλοι τρόποι για να χρηματοδοτηθούν αυτές οι υπηρεσίες, χωρίς να πληρώσει κανείς από τους συνήθεις χρήστες, που δεν είναι ούτε το Κεφάλαιο ούτε η Ολιγαρχία. Ο πολύς λάος στριμώχνεται σε τέτοιες ουρές πάντα, ποτέ όποιος έχει εναλλακτικούς και καλύτερους τρόπους να έχει τις υπηρεσίες αυτές...

Οι επικεφαλής της ανυπακοής αποκρύπτουν ότι τα ελλείμματα που δημιουργεί η διόγκωση του κινήματος τους, θα κληθούν να πληρώσουν οι συνήθεις χρήστες που δεν μπορούν να κάνουν κι αλλιώς, μέσω της φορολογίας του ισχνού τους εισοδήματος και δεν εξηγούν από πού θα προκύψει αύξηση του ΑΕΠ κατά 3 - 4% που απαιτείται για την δωρεάν χρήση από όλους αυτών των υπηρεσιών.

Nα προσθέσω εδώ από ένα άρθρο του οικονομολόγου Αρίστου Δοξιάδη στο Βήμα ότι "Υπάρχει γνήσια και δίκαιη οργή σε πολλές πράξεις ανυπακοής. Οι μισθωτοί και μεροκαματιάρηδες του ιδιωτικού τομέα και οι άνεργοι έχουν κάθε δίκιο να διαμαρτύρονται. Αλλά η οργή χωρίς στρατηγική δεν φέρνει δικαιοσύνη, φέρνει φασισμό"...

Ειδικά στις συγκοινωνίες ξηράς, θαλάσσης κι αέρος, οι μόνοι που πραγμαιτκά δικαιούνται δωρεάν μετακίνηση είναι οι στρατευμένοι που υπηρετούν τη θητεία τους κι αυτό για ορισμένες δικαιολογημένες μετακινήσεις τους λόγω υπηρεσίας.

Οι υπόλοιποι ωφείλουν να καταβάλλουν ένα ορισμένο αντίτιμο που θ' αναλογεί στο κόστος μεταφοράς και την απόσταση, που θα είναι τόσο μικρότερο όσο συντομότερα καταργηθούν οι αδικαιολόγητες "κρατήσεις υπέρ τρίτων" σε όλα τα εισιτήρια και αφετέρου οι "νόμιμες" στρατιές των τζαμπατζήδων.

Ποτέ δεν είδα να πληρώνει εισιτήριο η κολλητή του οδηγού λεωφορείου, ο κουμπάρος του καπετάνιου του πλοίου της γραμμής, οι χορηγούμενοι "καλλιτέχνες" που τα έργα τους δεν τα ξέρει κανείς, όλοι οι συγγενείς ακόμη και των κλητήρων μιας ναυτιλιακής εταιρείας, ο καραβανάς που έχει μισθό κι επιδόματα (ως και μετακίνησης!), ο φοιτητής κάθε ηλικίας που μετακινείται άσκοπα λόγω "πάσου", ο κάθε παζαβός περιθωριακός με τρελόχαρτο, ο κάθε μαιμού ανάπηρος με πλήρη σύνταξη στα 40 του, κάποιοι άλλοι πονηροί που κι εδώ επωφελούνται από ευτελές ρουσφέτι, κλπ πραγματικά περιστατικά που συμβαίνουν και πληρώνουμε οι υπόλοιποι το κόστος ΤΟΥΣ...

ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΘΕΣΗ...

Χρόνια τώρα χρησιμοποιώ τα πλοία της μοναδικής ναυτιλιακής εταιρείας που έχουμε εδώ, για τα ταξίδια μου εκτός Κρήτης. Εταιρεία που ιδρύθηκε κάτω από τραγικές συνθήκες μα κατάφερε και γιγαντώθηκε...

Συνήθως η αναχώρηση γίνεται βραδυνές ώρες και είναι απαραίτητο να έχω κλείσει καμπίνα, όπου θα κοιμηθώ τις μικρές ώρες της νύχτας κι αφού σηκωθώ το πρωί και φτιαχτώ, μπορώ να βγώ έξω γύρω στις 6.00 - 6.30πμ και φρέσκος - φρέσκος να δω την ανατολή της καινούριας μέρας την ώρα που το πλοίο φτάνει στο λιμάνι. Αυτή η καμπίνα έφτασε τώρα να κοστίζει δυο εκατοντάδες ευρώ μετ' επιστροφής, πράγμα που όπως φαίνεται μου εξασφάλιζε τον σεβασμό του πληρώματος κατά την υποδοχή μου στο πλοίο τις φορές που είχα φροντίσει να την κλείσω εγκαίρως...

Όπως φαίνεται εκ των πραγμάτων έτσι ήταν, το ποσό που κατέβαλλα και μόνο αυτό μου εξασφάλιζε κάποιο σεβασμό, αφού όποτε θέλησα να εκμεταλλευτώ τα πρωινά τους δρομολόγια που η μετάβαση κι επιστροφή γίνονται μέρα και δεν χρειάζεται καμπίνα κι ακόμη μια μοναδική φορά που δεν είχα λεφτά κι έμεινα ξάγρυπνος όλη νύχτα, η συμπεριφορά των ίδιων προσώπων αλλάζει ριζικά...

Από το

- "Καλώς ήρθατε στο πλοίο, ο κύριος θα πάρει τα πράγματα σας και θα σας οδηγήσει στην καμπίνα σας και μετά μπορείτε να πάρετε τον καφέ ή το ποτό σας σε κάποιο από τα σαλόνια μας και το φαγητό σας στα εστιατόρια μας που είναι στην διάθεση σας, αν θέλετε να ψωνίσετε κάτι θα βρείτε ότι φανταστείτε στο κατάστημα κι αν θέλετε χορό ή Internet ή..."

μεταπίπτουν αυτομάτως με την επίδειξη του απλού εισιτηρίου στο:

- "Δεν έχεις καμπίνα σήμερα; τι θες τότε εδώ στη reception; πήγαινε κάτω (με τους γύφτους και τους βρωμομετανάστες) ή τουλάχιστον ανέβα στο τελευταίο κατάστρωμα και παρέμεινε εκεί, μην τριγυρίζεις στο πλοίο και μη σε δούμε να μπαίνεις στα σαλόνια που είναι για την διακεκριμένη θέση, απαγορεύεται να ξαπλώσεις στους καναπέδες μέσα, κράτα τα πράγματα σου μαζί σου όπου πας κι αν πεινάσεις μπορείς να φας κάτι μόνο στο self-service, αν κοιμηθείς στο πάτωμα φρόντισε να μην εμποδίζεις τον κόσμο που περνά..."

Έτσι λοιπόν, η συμπεριφορά του κατώτερου κυρίως πληρώματος (αφού αυτό έρχεται σε άμεση επαφή με τους επιβάτες) εξαρτάται από το αντίτιμο του ναύλου που καταβάλλει ο κάθε επιβάτης σε κάθε διαδρομή...Όσο περισσότερα πληρώνει αναλογικά, τόσο πολυτιμότερος κι αξιοσέβαστος θεωρείται. Ναύλα που για επιβάτη με οικογένεια, αντίστοιχη καμπίνα κι αυτοκίνητο σε ταξίδι μ' επιστροφή, ισοδυναμούν με ισόποσο πενθήμερης κρουαζιέρας...

Για μια και μόνο διαδρομή για έναν και μόνο επιβάτη, η διαφορά που προκύπτει από την τιμή καμπίνας lux - απλού εισιτηρίου είναι αρκετή να του εξασφαλίσει τριήμερη διαμονή μετά πρωινού σε αρκετά καλό ξενοδοχείο με όλες τις απαραίτητες ευκολίες...
Πολύ ακριβά πληρώνουμε 4 - 5 ώρες ύπνου και μια βρύση μ' έναν καθρέπτη ίσα - ίσα για πλύσιμο, ξύρισμα και χτένισμα. Επειδή θεωρούνται τάχα ναυτικοί - θαλασσοπόροι οι πολυάριθμοι μούτσοι και τα γκαρσόνια που κάνουν ψευδο-οκτάωρο στα σαλόνια και απαιτούν λέει ν' αμοίβονται όπως οι ποντοπόροι που διασχίζουν ωκεανούς με σαπιοκάραβα...Και τους πληρώνουμε εμείς...

Εισιτήρια αδίκως επιβαρυμένα ακόμη από το κράτος με φόρους για υπηρεσίες που έχουν εδώ και δεκαετίες καταργηθεί πια, (πχ ποιός βγαίνει σήμερα έξω από το πλοίο με βαρκάρη όπως το 1913-38 που δεν υπήρχανε καν προβλήτες);

Δεν λέω τίποτα για το φαγητό εν πλώ, δεν υποχρεώνει κανείς κανέναν να πληρώσει συνηθισμένα φαγητά μαζικής παραγωγής σε τιμές gourmet, μα επιμένουν να κοιτάνε σαν με οίκτο κι αηδία ανάμεικτα, όποιον φροντίζει για το φαγητό και νερό της μιας βραδιάς ταξιδιού, κρατώντας κάτι από το σπίτι.

Και δεν υπάρχει σε όλο το τόσο μεγάλο πλοίο ούτε ένας ψύκτης να πιεί ένας επιβάτης λίγο νερό χωρίς να πληρώσει ολόκληρο μπουκάλι τζερεμέ...

Κάτι που δεν περιμέναμε από την δική μας ναυτιλιακή εταιρεία που ξεκίνησε σαν "λαικής βάσης".

Αντίτιμο που αναγκαστικά καταβάλλουμε όλοι, όποτε θέλουμε να πάμε παραπέρα από το μεγάλο νησί μας αφού η θαλάσσια μεταφορά μας είναι μονοπώλιο συγκεκριμένων συμφερόντων.

Που δεν αφήνουν άλλα πλοία να πιάσουν στο εδώ λιμάνι, με όποιο τρόπο μπορούνε και τους παίρνει.

Γιατί τότε θα είχαμε επιλογές, που θα βελτίωναν τη συμπεριφορά τους ταυτόχρονα με τις υπηρεσίες και τα πλοία τους...

ΝΗΣΙΩΤΙΚΗ ΧΩΡΑ...

- Τι τιμές έχετε εδώ, σε ρούχα και παπούτσια...

Αναφώνησε γνωστός από την Αθήνα που βρέθηκε για Σαββατοκύριακο εδώ, χθες που περπατώντας σε μια άδεια πόλη είχαμε την ευκαιρία να σταματήσουμε μπροστά σε μερικές βιτρίνες καταστημάτων...

- Βρίσκω επώνυμα ρούχα σε τιμές 50% - 80% από αυτές που βλέπω εδώ, συνέχισε και τελικά είπε αυτό που περίμενα πως θα κατέληγε όλη την ώρα:

- Γιατί εσύ τουλάχιστον που ξέρεις, δεν έρχεσαι να αγοράζεις ρούχα από την Αθήνα, θα βρεις εύκολα τα επώνυμα stock houses και θα γλιτώνεις πολλά λεφτά...

Βέβαια ξέρω για τα επώνυμα stock houses που αν είμαι τυχερός και βρω το νούμερο μου ανάμεσα σε μερικά "σπασμένα" άλλα, αποκτώ επώνυμο κοστούμι άριστης ποιότητας σε τιμή λιγότερη από τη μισή που το αγοράζουν οι έχοντες στα κεντρικά μαγαζιά του Κολωνακίου και της Κηφισιάς.
Κλασσικό κοστούμι εύκολα βρίσκω, αφού δεν χάνουν την αξία και τη γραμμή τους, μα για άλλα ρούχα ή παπούτσια είναι δυσκολότερο κι απαιτείται λεπτομερές ψάξιμο, γιατί υπάρχουν κι ελαττωματικά επίτηδες ανάμεσα, προς κέρδος του πονηρού εμπόρου...

ΑΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΑΩ ΟΜΩΣ!

Δεν ήξερε ο άλλος πως θέλω 200 ευρώ εισιτήρια για να μεταβώ μια μόνο μέρα, να φτάσω το πρωί και να επιστρέψω το ίδιο βράδυ, με το ίδιο πλοίο. Αν θελήσω να μείνω μια ακόμη μέρα, όσο κι αν διαπραγματευτώ με έγκαιρες online κρατήσεις ή άλλα κόλπα, δεν γλιτώνω τα 50 ευρώ για ένα αξιοπρεπές ξενοδοχείο, άνευ πρωινού που χρεώνεται εξτρά.

Και με την απαραίτητη προυπόθεση να ξέρω που είναι τα μαγαζιά, να τα βρώ εύκολα και γρήγορα χωρίς να χρειάζομαι ταξί, που θα με πάει εκεί από παράδρομους και θα κάνει όσο περισσότερους κύκλους μπορεί, να χρεώσει περισσότερα ο ταρίφας. Όσο για τα εισιτήρια στις αστικές τους συγκοινωνίες, αμελητέα σε σύγκριση με αυτά που πληρώνω εδώ μέχρι να πάω προς κι από το καράβι, 15' λεπτά δρόμος εποχούμενος και με στάσεις...

Για φαγητό ή διαθέτω 30 ευρώ να φάω σε τραπέζι εστιατορίου 2 φορές στην διάρκεια της μέρας, ή αγοράζω ένα κομμάτι τυρί και μισό κιλό φρέσκο ψωμί, άντε μαζί με 30 περίπου ελιές μαύρες του αλατσού, και την βγάζω οικονομικά σ' ένα παγκάκι στο Ζάπειο ή στο άλσος της Κηφισιάς...

Αξίζουν τόσα για να πάρω μερικά ρούχα, που θα τα πληρώσω κιόλας, δεν θα μου τα δώσουν τελείως τζάμπα; 500 ερώ υπόθεση για 2 μέρες αγορές και βόλτα;

Αυτά έχει ν' αντιμετωπίσει ο κάτοικος νησιού έστω και μεγάλου, για να πετύχει καλύτερες τιμές σε όλα τα είδη που θέλει.

Να μην αναφέρω τις άλλες αναγκες για μετακινήσεις, ταξίδια, δουλειές, συναντήσεις, αρρωστάρηδες που θέλουνε ειδικούς γιατρούς, φοιτητές και στρατιώτες, μεταφορές αγροτικών ή άλλων προϊόντων κλπ, δέσμιοι των πανάκριβων ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, κυρίως από τις εισφορές υπέρ "τρίτων", κάποιων ανύπαρκτων πια λεμβούχων του περασμένου αιώνα και των φαληρημένων ταμείων του κράτους και των συντεχνιών.

Δεν πίστευε καν ο άλλος πως θέλω να πάω σε ένα σημαντικό σεμινάριο τον επόμενο μήνα και λογαριάζοντας τα συνολικά έξοδα, βρίσκω πως μόνο τα εισιτήρια περίπου ισοφαρίζουν το κόστος συμμετοχής, διήμερης διαμονής και πλήρους διατροφής σε πολυτελές παραθαλάσσιο ξενοδοχείο στο Μάτι, τις δωρεάν παροχές προς τους πελάτες του, συν κάποια βιβλία κι άλλα δώρα στους συμμετέχοντες...

Κι όμως έτσι είναι η σκληρή αλήθεια, αν τελικά συμμετέχω, θα το έχω πληρώσει διπλάσια από τους υπόλοιπους, επειδή και μόνο είμαι μόνιμος κάτοικος νησιού, έστω και μεγάλου...