ΤΙΜΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ...

Τα εισοδήματα όσων έχουν ακόμη δουλειά, έχουν συρρικνωθεί δραματικά.

Ομως παρ' όλα αυτά οι τιμές στα ράφια όχι μόνο δεν μειώνονται, αλλά αυξάνονται κιόλας.

Η ακρίβεια συνεχίζει να θερίζει. Δεν σώζουν την κατάσταση οι διάφορες προσφορές κι εκπτώσεις που διαφημίζονται δεόντως...

Λοιπόν μετά τις τόσες περικοπές, μήπως ήρθε καιρός να περικόψουμε αναλόγως και τις τιμές σε όλα τα βασικά είδη διατροφής και διαβίωσης;

Μήπως ήρθε καιρός να βάλουμε χέρι σε μερικά ολιγοπώλια που ακολουθούν εναρμονισμένες πολιτικές και διατηρούν τις τιμές στη χώρα μας σε ασυνήθιστα για την κρίση που διανύουμε περίοδο;

Και σε αρκετούς αμετανόητους εμπόρους με εξωπραγματικές τιμές στα προϊόντα που έχουν στα άδεια από κόσμο μαγαζιά τους, που όλο ζητούν την στήριξη μας μα δεν κάνουν κάτι και οι ίδιοι γι' αυτό...

Και αν δεν το κάνουν με τη θέλησή τους (που δεν φαίνεται να το κάνουν) μήπως πρέπει να υποχρεωθούν να το κάνουν;

Απο τις ίδιες τις κοινωνίες που ζητούν την υποστήριξη τους...

Αφού η κυβέρνηση παρακολουθεί (αν παρακολουθεί) αμήχανα. Πέρα βρέχει και για αυτό, οι (εσω)κομματικές διαργασίες προηγούνται...

ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ Ή ΚΑΛΕΣ ΤΙΜΕΣ;

Περίοδος εκπτώσεων στα μαγαζιά και παρά την συνηθισμένη γκρίνια των εμπόρων γιατί έτσι φαίνεται να τους βολεύει, τα περισσότερα είναι γεμάτα κόσμο που ψωνίζει.

Γυναίκες πελάτισσες κυρίως βγαίνουν κρατώντας 3 - 4 - 5 τσάντες με τη φίρμα του μαγαζιού. Γεμάτες πολύχρωμη κουρελαρία που αγόρασαν σε τιμή ευκαιρίας ως 70% έκπτωση, αρεστή στα καρακατσουλιά.

Που παρά την μεγάλη έκπτωση εξακολουθεί να έχει κέρδη πάο τα υπερ-εκτιμημένα προιόντα του...

Όλη την περυσινή και προπέρσυνη κοτσιπιδιασμένη σαβούρα του έμπορα με τα φτηνιάρικα προϊόντα που του είχανε απομείνει στο στόκ και τα ξεφορτώνεται...

Από την άλλη υπάρχει και ο έμπορας που κάνει μια μικρή έκπτωση 10 - 15% σε ποιοτικότερα είδη, μα δεν αποτελεί αγοραστικό κίνητρο ένα ποκάμισο που από τα 85 ευρώ κατεβαίνει στα 75 κι έτσι συνεχίζει να το κοιτά μόνος στα άδειο κατάστημα του...

Το ίδιο και κείνο το λινό καλοκαιρινό σακκάκι που δεν κατεβαίνει παρακάτω από τα 200 ευρώ, πολλά λεφτά για ένα κομμάτι πανί ραμένο...

Δεν θα ήταν καλύτερα αντί για μεγάλες ή μικρότερες εκπτώσεις μια δυο περιορισμένες περίοδους του χρόνου με τις επαναλαμβανόμενες μπούρδες για "ανάσα στην αγορά", να είχανε καλύτερες τιμές όλο τον χρόνο, να κινούνται τα είδη που πουλούνε την εποχή τους και πριν περάσει η μόδα τους; Αν το ήθελαν μπορούσαν..

Ή τους αρέσει τόσο να κοιτούνε άπραγοι 2 χρόνια το ραμένο πανί πριν το πουλήσουν...

Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑΣ...

Ο Γενικός Διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος-Καν βρίσκεται υπό κράτηση και ανακρίνεται για περιστατικό σεξουαλικής επίθεσης σε καμαριέρα ξενοδοχείου.

Αναμένεται ότι πρόκειται να συλληφθεί επίσημα και να του απαγγελθούν κατηγορίες μέσα στην επόμενη ώρα για σεξουαλικό κακούργημα, απόπειρα βιασμού και ομηρία...

Ούτε αυτός την γλίτωσε τελικά.

Το κάθε πουτανάκι που βολευτεί σε μια οποιαδήποτε θεσούλα και πάρει ένα μισθό τάχα πως είναι εργαζόμενη, ανεβάζει αμέσως τουπέ και θεωρεί πως έχει τον κόσμο όλο ανάμεσα στα πόδια της.

Και ότι κάθε επαφή μαζί της πρέπει να χρεωθεί αναλόγως.

Πόσο αξίζει αλήθεια το νινί της καμαριέρας;

Που μια απλή πρόσκληση του τύπου "να γνωριστούμε καλύτερα" μεταφράζεται από μέρους της σε "βιασμό"...

Στο αφεντικό καθίζει πρόθυμα αρκεί να πέφτει ο μισθός κάθε μήνα για τα λούσα, τα βαψίματα, το καινούριο κουκλίστικο αμαξάκι και τον λογαριασμό από το μόνιμο κινητό στο αυτί ολημερίς για κους κους και κανόνισμα σαχλοπαρέας για το βράδυ...

Μήπως τη γαμά και την ικανοποιεί καλύτερα ο άνεργος αληταράς που της κάνει τον νταβατζή να της τρώει τον εύκολο μισθό για να της δίνει μια ψεύτικη αγάπη και τα σάλια του;

Όπως η πωλήτρια στο μαγαζί με τα ρούχα που δείχνει τον κώλο της από τη βιτρίνα και μετά παριστάνει τη παρθενόπη και καταγγέλει, η γκαρσόνα του σκυλάδικου που μπαίνει μόνο σε BMW, η πριγκίπισσα του fast food που χαριεντίζεται με 2000 άτομα τη μέρα, η χοντρή αλλοδαπή στο φτηνό μπορντελλοκαφενείο που τρώει τη σύνταξη του παππού, η άλλη στο μαγαζί με τα καλλυντικά του μουντράρη κωλόγερου, η γραμματέας του γιατρού ή του δικηγόρου που μετά την πρόσληψη της θέλει μόνο "επιστήμονες" ακόμη και η σαβούρα ξεπεσμένη αλήτισσα του δρόμου που θέλει γενναιόδωρους για το ψειριασμένο νινί της...

Πόσο κάνει αλήθεια το ρημάδι και γα ποιον το φυλάνε εντέλει;

Όποιος δεν είναι στο περιβάλλον τους και φαίνεται καλοβαλμένος στα μάτια τους, πρέπει να πληρώσει μονόπετρο δακτυλίδι για να χουφτώσει έναν κώλο που σε άλλους χαρίζουν τζάμπα;

Αν περιμένατε να χαρώ που βρέθηκε ο άνθρωπος στη φυλακή για μια δήθεν ανήθικη πρόταση, διαβάστε αλλού τα γλυκανάλατα κλαψουρητά για την θιγμένη τιμή της καμαριέρας.

Τέτοιο θύμα πουτάνας έχω πέσει κι εγώ. Και δεν έχω εκδικηθεί ακόμη την καρακατέ της κακής ώρας (σε 3 χρόνια εγώ είμαι ίδιος και καλύτερος, αυτή έχει σπάσει, παχύνει κι ασχημήνει τόσο που δεν θα την πρόσεχα καθόλου αν την έβλεπα πρώτη φορά τώρα) που μου την έφερε σε συνεργασία με τον ρουφιάνο κι απατεώνα αφεντικό της. Και θέλουνε και τα ρέστα...

Θέμα χρημάτων είναι, αρκεί να συμφωνήσουνε στην (λογική κι όχι υπερτιμημένη) τιμή εξαρχής κι ούτε κάτης ούτε ζημιά!

ΛΕΧΘΕΝΤΑ ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ...

Πάλι θ' ακουστούν πολλά λόγια που χαϊδεύουν τα αφτιά και θα δοθούν βαρυσήμαντες υποσχέσεις για σένα γυναίκα που αύριο θα ξεχαστούν όπως πάντα...

Γυναίκα του πόνου και του μόχθου, γυναίκα της ομορφιάς και της λατρείας, γυναίκα αγνοημένη, γυναίκα καταπιεσμένη, γυναίκα λατρεμένη, γυναίκα της επανάστασης και του αγώνα, της αγάπης και της αγωνίας, της χαράς και της λύπης, του έρωτα και της μητρότητας, γυναίκα της επαρχίας και των αστικών κέντρων.

Ανεξάντλητο το θέμα «γυναίκα» και ανεξερεύνητο, παρά τα όσα έχουν ειπωθεί και κάτω από συνθήκες, ισχύουν όλα:

«Ο άντρας πρέπει να έχει νου και γυναίκα»
Ισίοδος

«Πιστεύω στις γυναίκες. Οι άνδρες είναι απλώς ανεπιβεβαίωτες φήμες»
Erika Rittner, συγγραφέας και παρουσιάστρια τηλεοπτικής εκπομπής

«Οι γυναίκες αποτελούν το 50% του κόσμου. Και όμως! Είναι πάντα ένας νεοτερισμός» Christofer Morley, συγγραφέας

«Η γλώσσα μιας γυναίκας έχει μόλις λίγα εκατοστά μήκος αλλά μπορεί να σκοτώσει ένα πανύψηλο άνδρα» Ιαπωνική παροιμία

«Οι γυναίκες παραπονιούνται για το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο, αλλά εγώ νομίζω ότι είναι μόνη περίοδος του μήνα που μπορούμε να είμαστε ο εαυτός μας» Roseanne Barr, κωμική ηθοποιός

«Υπάρχουν τρία πράγματα που μπορείς να κάνεις για μια γυναίκα. Μπορείς να την αγαπάς, μπορείς να υποφέρεις εξαιτίας της και μπορείς να την κάνεις μυθιστόρημα» Lawrence Durrell, συγγραφέας

«Η γυναίκα είναι σαν το φακελλάκι του τσαγιού, μόνο σε καυτό νερό καταλαβαίνεις πόσο δυνατή είναι» Nancy Reagan, πρώην Πρώτη Κυρία του Λευκού Οίκου

«Μπορείτε να φανταστείτε ένα κόσμο χωρίς άνδρες; Καθόλου εγκλήματα και ένα σωρό ευτυχισμένες χοντρές γυναίκες» Nicole Hollander, σχεδιάστρια κόμικς

«Εάν δεν υπήρχαν οι γυναίκες, όλα τα λεφτά του κόσμου δεν θα είχαν καμία αξία.» Αριστοτέλης Ωνάσης

«Οι γυναίκες έχουν δύο όπλα, τα καλλυντικά και τα δάκρυα» Ναπολέων Βοναπάρτης, αυτοκράτορας

«Οι γυναίκες είναι ίσως το μόνο γκρουπ που γίνεται ριζοσπαστικότερο με το πέρασμα των χρόνων» Gloria Steinem, φεμινίστρια και συγγραφέας

«Το να είσαι γυναίκα αποτελεί μια φοβερά δύσκολη δοσοληψία, γιατί αφορά κυρίως συναλλαγές με άνδρες» Joseph Conrad, συγγραφέας

«Οι καιροί είναι πολύ μπερδεμένοι. Για πρώτη φορά στην Ιστορία η γυναίκα καλείται να συνδυάσει: εξυπνάδα με στυλάτη κόμμωση, αναπτυγμένη συνείδηση με ψηλά τακούνια, και μια ανοιχτή, διόλου σεξιστική σχέση με έναν ηλιοκαμμένο τύπο που έχει καλογυμνασμένο σώμα» Lynda Barry, θεατρική συγγραφέας

«Οι γυναίκες είναι περισσότερο γοητευτικές όταν είναι 35-40 ετών, έχοντας κερδίσει κάποιους αγώνες και γνωρίζοντας πώς να πορεύονται. Επειδή λίγες γυναίκες περνούν τα 40, η γοητεία τους συνεχίζεται στο διηνεκές» Christian Dior, σχεδιαστής μόδας

«Οι γυναίκες κατηγορούνται διαρκώς ότι παίρνουν τα πράγματα προσωπικά. Δεν μπορώ να δω πιο έντιμο τρόπο να τα παίρνουν» Marya Mannes, συγγραφέας και συντάκτρια της Vogue και του New Yorker

«Γιατί να υπάρχουν τόσες πολλές γυναίκες με ψεύτικα νύχια, ψεύτικες βλεφαρίδες και ψεύτικα στήθη που παραπονιούνται ότι δεν υπάρχουν αληθινοί άντρες;» (Ανώνυμος)

«Ολη η ύπαρξη μιας γυναίκας είναι ένα μυστικό που πρέπει να μείνει κρυφό» Karen Blixen, συγγραφέας του «Πέρα από την Αφρική»

«Πάντα λέω ότι η γυναίκα πρέπει να είναι σαν μια καλή ταινία με σασπένς: όσο περισσότερο σου αφήνει τη φαντασία ελεύθερη, τόσο μεγαλύτερη διέγερση προκαλεί. Αυτό θα έπρεπε να είναι ο σκοπός της να δημιουργεί την ένταση της προσμονής, να αφήνει τον άνδρα να την ανακαλύψει χωρίς να χρειάζεται να του πει» Alfred Hitchcock, σκηνοθέτης

«Συχνά θέλω να κλάψω. Είναι το μόνο προνόμιο που έχουν οι γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες, μπορούμε τουλάχιστον να κλαίμε» Jean Rhys, συγγραφέας

«Οι γυναίκες παρατηρούν χιλιάδες μικρές λεπτομέρειες, χωρίς να ξέρουν ότι το κάνουν. Υποσυνείδητα βάζουν στο μυαλό τους όλα αυτά τα πράγματα μαζί και ονομάζουν το αποτέλεσμα διαίσθηση» Agatha Christie, συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων

«Οι γυναίκες πρέπει να αστειεύονται με τον εαυτό τους και να γελούν με τον εαυτό τους, γιατί δεν έχουν τίποτα να χάσουν» Agnes Varda, σκηνοθέτης

Δίχως γυναίκα η ζωή καμιά χαρά δεν έχει
πρέπει ο άνδρας σαν το χρυσό πολύ να την προσέχει.

Το πιο πολύτιμο αγαθό στον κόσμο είναι η γυναίκα
σ' αυτόν απού την έπλασε όλοι του βάνουν δέκα.
Αντρέας Γ. Αρολιθιανάκης μέλος στιχουργών του Νομού Χανίων


Με αυτά και με αυτά...
Σ' αγαπώ και σε τιμώ γυναίκα!
Acanthus Productions

ΜΕΙΩΣΤΕ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ...

Η κρίση σημαδεύει τον κάθε μας. Σήμερα η δυσπραγία κτυπά ιδιαίτερα τους αδύναμους, πιθανό αυριανό θύμα η κοινωνική συνοχή.

Οι καταναλωτές στέλνουν ένα μοναδικό μήνυμα σε επαγγελματίες, επιστήμονες, και εμπόρους της χώρας: "Μειώστε τις τιμές και τις αμοιβές σας". Οι μειώσεις βοηθούν τους αδύναμους να επιβιώσουν, την κίνηση της αγοράς τη διατήρηση των θέσεων εργασίας και την κοινωνική μας συνοχή και ειρήνη.

Η πρόταση δεν είναι πρωτότυπη, αλλά είναι η μόνη άμεσα υλοποιήσιμη και εφικτή.

Να μειώσουμε τις (πολύ τσιμπημένες για χρόνια) τιμές σε όλα τα προϊόντα και υπηρεσίες στην Ελληνική επικράτεια!

Ακόμη και σε αυτές που παρέχονται ανταποδοτικά από τους ΟΤΑ.

Το αίτημα των καταναλωτών ανάγκασε τη δραστηριοποίηση του Υπουργείου και ήδη ξεκίνησε μια Πανελλήνια εκστρατεία για αυτό τον σκοπό. Η μείωση των τιμών και των αμοιβών θα διατηρήσει τη αγορά ζωντανή. Το σύνθημα των μειώσεων πρέπει να δοθεί από όλους μας - ατομικά και συλλογικά.

Αν προχωρήσουμε σε μειώσεις σήμερα οι επισκέπτες μας τουρίστες θα είναι οι καλοί πρεσβευτές της περιοχής μας στην δύσκολη καλοκαιρινή σαιζόν. Διαφορετικά όσοι έλθουν δεν θα ξοδεύουν ούτε 1 ευρώ έξω από τα ξενοδοχεία τους. Δυστυχώς κάποιοι συνεχίζουν να τιμολογούν υπερβολικά σαν να μη ζουν σε κρίση, προφανώς για να χρηματοδοτούν δαπανηρές κοινωνικές εκδηλώσεις.

Αρκετοί επιχειρηματίες όχι μόνο μείωσαν τις τιμές τους. Ο ανταγωνισμός υποχρέωσε τις αλυσίδες του λιανεμπορίου τροφίμων και τις ναυτιλιακές εταιρείες να ακολουθήσουν πολιτική προσφορών και μειώσεων. Αντίθετα όσοι επιμένουν στις περυσινές τιμές όπως κάποια καταστήματα εστίασης και μικρά μπακάλικα βλέπουν την πελατεία τους να αραιώνει ή να χάνεται. Χαμηλότερες τιμές υπάρχουν σε καφετέριες που είναι σε πολυσύχναστες πιάτσες, εστιατόρια, πολυεθνικές αλυσίδες μα και εμπορικά καταστήματα που πιάνουν τον παλμό της εποχής.

Μειωμένες τιμές διανυκτέρευσης προσφέρουν μικρά ξενοδοχεία σε όλη τη χώρα. Καθημερινή καμπάνια για μειώσεις τιμών στη βιομηχανία τουρισμού κάνει δημοφιλής εκπομπή της ΝΕΤ. Αρκετοί τοπικοί σύλλογοι ανταποκρίνονται και διαφημίζουν τα μειωμένα τους τιμολόγια μέσω της συγκεκριμένης εκπομπής. Μειωμένες τιμές θα έχουν μετά από 1 - 2 εβδομάδες πολλά φάρμακα.

Kάποια στιγμή πρέπει να ανοίξει και αυτή η συζήτηση με τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες που έστησαν κολοσσούς με κρατικές επιδοτήσεις. Που τόσα χρόνια ζητούσαν την προστασία της πολιτικής εξουσίας, για να ασκούν εναρμονισμένες πολιτικές.

Να στήνουν καρτέλ και μονοπώλια.

Να αυξάνουν ανεξέλεγκτα τις τιμές.

Πως γίνεται και εν μέσω κρίσης έχουμε πληθωρισμό 4.8%; Τι κάνανε για να μειώσουν τις τιμές και να περιορίσουν τα υπερκέρδη τους;

Γιατί δεν κάνετε μια γενναία μείωση των τιμών σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης;

Η βίαιη μείωση των μισθών κι οι απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα προκαλούν αλλαγές στις πρόσφατα αποκτηθείσες καταναλωτικές συνήθειες. Τα οικογενειακά επιτελεία κάνουν περικοπές από παντού. Περικοπές ορατές σε όλες τις κοινωνικές δραστηριότητες.

Για παράδειγμα πολλοί σταμάτησαν να αγοράζουν καθημερινές αθηναϊκές εφημερίδες, κάποιοι έκοψαν το τσιγάρο μαχαίρι (κι άλλοι οδύρονται για τη τιμή του πακέτου), όλο και περισσότερα ποδήλατα βγαίνουν στους δρόμους και συνειδητοποιημένοι καταναλωτές δεν αγοράζουν προϊόντα με τσιμπημένες τιμές. Επίσης αναβάλλουν αγορές, δεν επενδύουν, ούτε κτίζουν.

Οι καπάτσοι της πιάτσας ανταποκρίθηκαν άμεσα. Οι λαϊκές αγορές προσφέρουν μεγαλύτερη γκάμα ειδών. Τα νοικοκυριά εφαρμόζουν άμεσα και αποτελεσματικά τη μόνη λύση που έχουν για να επιβιώσουν, ελαχιστοποιούν τις δαπάνες τους.

Οφείλουν να τα συνδράμουν οι έμποροι, επαγγελματίες και επιστήμονες μειώνοντας τις αμοιβές τους. Ποιοι φορείς θα μπουν μπροστάρηδες σε αυτή την πρωτοβουλία;

Θα κάνουν κάτι οι πολιτικοί για αυτό; Εκείνοι που τα τελευταία 30 χρόνια ρήμαξαν την Ελληνική οικονομία, το δημόσιο χρήμα και οδήγησαν τη χώρα σε αυτό το χάλι, τρώγοντας τα χρήματα του λαού...

Αλλιώς ας σκάσουν μπροστά στο δράμα των ανέργων, των συνταξιούχων, των πολυτέκνων, των χαμηλόμισθων, της μεσαίας τάξης που διαλύουν...

Δεν έχει βρεθεί ούτε ένας να υποβάλλει την παραίτησή του για λόγους ευθιξίας, αποδεχόμενος ότι τόσα χρόνια υπηρετούσε ένα σύστημα που απέτυχε παταγωδώς και ότι πλέον είναι καιρός να πάει σπίτι του. Αντιθέτως, νέες προτάσεις προς την ίδια πάντα κατεύθυνση: να ηρεμήσουν προσωρινά τα πράγματα, να ικανοποιηθεί ο κόσμος και από αύριο θα δούμε...

Ας κάνουμε για αρχή μαζικό μποϋκοτάζ στις εφημερίδες εκείνες των νταβατζήδων (καθημερινές- κυριακάτικες- εβδομαδιαίες) που στηρίζουν το λόμπι του ΔΝΤ και της νέας Κατοχής. Στη φόρα τα περιουσιακά τους στοιχεία και τη σχέση τους με το δημόσιο χρήμα.

Δεν είναι μόνο η Siemens αλλά και το Χρηματιστήριο, τα χαμένα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, που επενδύθηκαν οι επιδοτήσεις που λάβαιναν κάποιοι, πως πήραν τα δημόσια έργα οι εργολάβοι των ΜΜΕ κλπ, πως έπαιρναν τους διαγωνισμούς και ποιος φταίει για τα μαύρα χάλια των ελληνικών δρόμων, καιρός να αποκαλυφθούν και ν' αποδοθούν ευθύνες...

Μαύρο σε αυτούς που μας έχουν μαυρίσει τη ψυχή.

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΑΞΙΑ...

Κάποτε παραπονέθηκε στον βασιλιά της Γαλλίας Κάρολο Ζ' μια νεαρή υπήκοος του ότι ένας νέος τη είχε ξεγελάσει και της είχε κλέψει την τιμή.

Ο βασιλιάς διέταξε να φέρουν τον νέο κοντά του και μετά παό σύντομη δίκη τον καταδίκασε να πληρώσει 100 χρυσά νομίσματα στο θύμα του για αποζημίωση.

Ύστερα όμως πριν φύγουν οι δυο αντίδικοι από μπροστά του, είπε μυστικά στον νέο να επιτεθεί στο θύμα του και να του αποσπάσει εκείνο το ποσόν.

Η νεαρή κοπέλα τότε αμύνθηκε γερά και καταξέσκισε με τα νύχια της το πρόσωπο του νέου.

Όταν οι στρατιώτες τους ξαναέφεραν και τους δυο μπροστά του, ο βασιλιάς είπε στη νέα:

- Αν υπερασπιζόσουν την τιμή σου, όπως υπερασπίστηκες με μανία αυτά τα χρήματα που πήρες, δεν θα την έχανες... Τώρα δώσε τα πίσω στον άνθρωπο αυτό και χάσου από μπροστά μου!

Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Μια ιστορία αγάπης μεταξύ δύο νέων από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, στην Κέρκυρα του 1900.

"Η τιμή της αγάπης", βασισμένη στο μυθιστόρημα "Η τιμή και το χρήμα" του Κωνσταντίνου Θεοτόκη είναι ένα δράμα εποχής με έντονα στοιχεία κοινωνικής κριτικής κυρίως σε σχέση με την τάξη και το φύλο.

Της Τ. Μαρκετάκη από το 1984.

Δείτε τη σε πλήρη οθόνη:
http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-8810321493552390199&hl=el&fs=true

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ 1821...

Οι μορφές του αγώνα που όλοι αναγνωρίζουμε και τιμούμε και μια επισήμανση ακόμη...

http://www.youtube.com/watch?v=S0fBPSkqe8M

ΘΑΝΑΤΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ 18/03/1936. ΤΙ ΕΙΠΑΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ...

Δύο ημέρες μετά την ανακοίνωση του θανάτου του Ελ. Βενιζέλου (ο οποίος πέθανε στις 18 Μαρτίου 1936 στο Παρίσι και θάφτηκε λίγο αργότερα στο Ακρωτήρι Χανίων) ο Έλληνας πρεσβευτής από την Αγκυρα Ραφαήλ Ραφαήλ γράφει για τον τρόπο που πέρασε στον Τύπο και στην τουρκική κοινωνία η είδηση του θανάτου του μεγάλου ανδρός:

Η τελευταία φωτογραφία του Ελευθέριου Βενιζέλου.

«Έχω την τιμήν να πληροφορήσω υμάς ότι ο θάνατος του Ελευθερίου Βενιζέλου εποίησε βαθυτάτην αίσθησιν εν Τουρκία τόσον παρά τοις επισήμοις κύκλοις όσον και τη κοινή εν γένει γνώμη. Ολαι σχεδόν αι τουρκικαί εφημερίδες έγραψαν επί τη ευκαιρία ταύτη άρθρα. Παρά το γεγονός, το οποίον δεν παραλείπουσι να σημειώσωσιν, ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήτο ο πρωτουργός της Ελληνο-τουρκικής προσέγγισης, δεν λησμονούσι συγχρόνως ότι υπήρξε και ο μεγαλύτερος της Τουρκίας εχθρός και ότι εκ της δράσεως αυτού η χώρα των διέτρεξε τον σοβαρώτερον των κινδύνων. Διά τούτο και η γλώσσα των άρθρων, αν και πλήρης κολακευτικών λέξεων, είναι πάντως επηρεασμένη από αναμνήσεις πικράς ας ο χρόνος και η μετέπειτα εξέλιξις των γεγονότων δεν έχουσιν ακόμη διασκεδάσει.

H εξαφάνισις του Ελευθερίου Βενιζέλου, αν προυκάλεσεν αίσθησιν εν Τουρκία, δεν νομίζω ότι προυκάλεσε συγχρόνως και λύπην. Διά τους Τούρκους η απερχομένη μεγάλη μορφή ήτο πάντοτε το ζωντανόν σύμβολο της Μεγάλης Ιδέας, παρά την χαραχθείσαν κατόπιν πολιτικήν προσεγγίσεως και φιλίας προς την Τουρκίαν. Χαίρουν διότι μετ' αυτού τάφεται οριστικώς το παρ' ολίγον πραγματοποιηθέν εθνικόν όνειρον. Δι' ο και μετά χαιρεκακίας τινές των τουρκικών εφημερίδων τονίζουσιν ότι η ημέρα του θανάτου του Βενιζέλου υπήρξεν ημέρα εθνικού πένθους διά τους Ελληνας της Κωνσταντινουπόλεως.

Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως απέστειλε θερμόν συλλυπητήριον τηλεγράφημα εις την κυρίαν Βενιζέλου. Μοι διετυπώθη επίσης η επιθυμία της Τουρκικής Κυβερνήσεως όπως απευθύνει τηλεγράφημα εις την Ελληνικήν Κυβέρνησιν και συγχρόνως η ερώτησις αν θα ήτο τούτο ευχάριστον εις αυτήν. Ενόμισα ότι έπρεπε να δώσω την διαβεβαίωσιν ότι η Ελληνική Κυβέρνησις θα ήτο λίαν συγκινημένη επί τη εκδηλώσει ταύτη της Τουρκικής Κυβερνήσεως και ότι οιαιδήποτε εσωτερικαί έριδες εξαφανίζονται προ ενός τάφου».



Ο τάφος του Ελευθέριου Βενιζέλου στον προφήτη Ηλία στο Ακρωτήρι Χανίων.

Εν τω μεταξύ, στις 27 Μαρτίου η «Τζούμχουριέτ» αναδημοσιεύει την είδηση της αθηναϊκής εφημερίδας Ανεξάρτητος» ότι «ο θάνατος του Βενιζέλου προήλθε δήθεν από εγκεφαλικήν συμφόρησιν ήτις συνέβη κατόπιν σφοδράς λογομαχίας με τον Τιτουλέσκου εν Παρισίοις». Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «ο Τιτουλέσκου είχε δηλώσει ότι εν περιπτώσει πολέμου μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας τα κράτη της Βαλκανικής Συνεννοήσεως θέλουν σπεύση εις βοήθειαν της Γαλλίας».

Την ίδια ημέρα, σε χρονογράφημα του Αμπεντίν Νταβέρ στην ίδια εφημερίδα με τίτλο «Και ο νεκρός του ακόμη...» (εννοούσε: διχάζει) δημοσιεύονταν τα εξής: «Μία αθηναϊκή εφημερίς που ήλθε μετά τον θάνατον του Βενιζέλου εις την Κωνσταντινούπολιν, είχε δημοσιεύσει την εικόνα της τελέσεως των έξ Υπουργών και Στρατηγών που ενήργησε και ετυφεκίσθησαν (sic) ο Βενιζέλος και έγραφε πικρά άρθρα με την έννοιαν ότι δεν πρέπει να κλαίουν τον Βενιζέλο αλλά τα θύματα αυτά που ενήργησε ο Βενιζέλος και εφόνευσαν (sic). H μεγάλη πλειοψηφία, η ολότης δυνάμεθα να είπωμεν των Ρωμηών της Κωνσταντινουπόλεως είναι οι αιώνιοι θαυμασταί του Βενιζέλου.

Ο Βενιζέλος δι' αυτούς είναι ημίθεος. Εξ αυτών δύο ωραία γαλανά μάτια που έκλαιαν διά τον θάνατον του Βενιζέλου, σχετικώς προς τους αντιθέτους που δεν ήθελον να μεταφερθή ο νεκρός του εις τας Αθήνας έλεγον: -Τι άνθρωποι, φοβούνται και τον νεκρόν του ακόμη! Ομολογουμένως ο Βενιζέλος έγινε ένας άνθρωπος του οποίου και ο νεκρός ακόμη είναι επίφοβος».

ΝΗΣΙΩΤΙΚΗ ΧΩΡΑ...

- Τι τιμές έχετε εδώ, σε ρούχα και παπούτσια...

Αναφώνησε γνωστός από την Αθήνα που βρέθηκε για Σαββατοκύριακο εδώ, χθες που περπατώντας σε μια άδεια πόλη είχαμε την ευκαιρία να σταματήσουμε μπροστά σε μερικές βιτρίνες καταστημάτων...

- Βρίσκω επώνυμα ρούχα σε τιμές 50% - 80% από αυτές που βλέπω εδώ, συνέχισε και τελικά είπε αυτό που περίμενα πως θα κατέληγε όλη την ώρα:

- Γιατί εσύ τουλάχιστον που ξέρεις, δεν έρχεσαι να αγοράζεις ρούχα από την Αθήνα, θα βρεις εύκολα τα επώνυμα stock houses και θα γλιτώνεις πολλά λεφτά...

Βέβαια ξέρω για τα επώνυμα stock houses που αν είμαι τυχερός και βρω το νούμερο μου ανάμεσα σε μερικά "σπασμένα" άλλα, αποκτώ επώνυμο κοστούμι άριστης ποιότητας σε τιμή λιγότερη από τη μισή που το αγοράζουν οι έχοντες στα κεντρικά μαγαζιά του Κολωνακίου και της Κηφισιάς.
Κλασσικό κοστούμι εύκολα βρίσκω, αφού δεν χάνουν την αξία και τη γραμμή τους, μα για άλλα ρούχα ή παπούτσια είναι δυσκολότερο κι απαιτείται λεπτομερές ψάξιμο, γιατί υπάρχουν κι ελαττωματικά επίτηδες ανάμεσα, προς κέρδος του πονηρού εμπόρου...

ΑΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΑΩ ΟΜΩΣ!

Δεν ήξερε ο άλλος πως θέλω 200 ευρώ εισιτήρια για να μεταβώ μια μόνο μέρα, να φτάσω το πρωί και να επιστρέψω το ίδιο βράδυ, με το ίδιο πλοίο. Αν θελήσω να μείνω μια ακόμη μέρα, όσο κι αν διαπραγματευτώ με έγκαιρες online κρατήσεις ή άλλα κόλπα, δεν γλιτώνω τα 50 ευρώ για ένα αξιοπρεπές ξενοδοχείο, άνευ πρωινού που χρεώνεται εξτρά.

Και με την απαραίτητη προυπόθεση να ξέρω που είναι τα μαγαζιά, να τα βρώ εύκολα και γρήγορα χωρίς να χρειάζομαι ταξί, που θα με πάει εκεί από παράδρομους και θα κάνει όσο περισσότερους κύκλους μπορεί, να χρεώσει περισσότερα ο ταρίφας. Όσο για τα εισιτήρια στις αστικές τους συγκοινωνίες, αμελητέα σε σύγκριση με αυτά που πληρώνω εδώ μέχρι να πάω προς κι από το καράβι, 15' λεπτά δρόμος εποχούμενος και με στάσεις...

Για φαγητό ή διαθέτω 30 ευρώ να φάω σε τραπέζι εστιατορίου 2 φορές στην διάρκεια της μέρας, ή αγοράζω ένα κομμάτι τυρί και μισό κιλό φρέσκο ψωμί, άντε μαζί με 30 περίπου ελιές μαύρες του αλατσού, και την βγάζω οικονομικά σ' ένα παγκάκι στο Ζάπειο ή στο άλσος της Κηφισιάς...

Αξίζουν τόσα για να πάρω μερικά ρούχα, που θα τα πληρώσω κιόλας, δεν θα μου τα δώσουν τελείως τζάμπα; 500 ερώ υπόθεση για 2 μέρες αγορές και βόλτα;

Αυτά έχει ν' αντιμετωπίσει ο κάτοικος νησιού έστω και μεγάλου, για να πετύχει καλύτερες τιμές σε όλα τα είδη που θέλει.

Να μην αναφέρω τις άλλες αναγκες για μετακινήσεις, ταξίδια, δουλειές, συναντήσεις, αρρωστάρηδες που θέλουνε ειδικούς γιατρούς, φοιτητές και στρατιώτες, μεταφορές αγροτικών ή άλλων προϊόντων κλπ, δέσμιοι των πανάκριβων ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, κυρίως από τις εισφορές υπέρ "τρίτων", κάποιων ανύπαρκτων πια λεμβούχων του περασμένου αιώνα και των φαληρημένων ταμείων του κράτους και των συντεχνιών.

Δεν πίστευε καν ο άλλος πως θέλω να πάω σε ένα σημαντικό σεμινάριο τον επόμενο μήνα και λογαριάζοντας τα συνολικά έξοδα, βρίσκω πως μόνο τα εισιτήρια περίπου ισοφαρίζουν το κόστος συμμετοχής, διήμερης διαμονής και πλήρους διατροφής σε πολυτελές παραθαλάσσιο ξενοδοχείο στο Μάτι, τις δωρεάν παροχές προς τους πελάτες του, συν κάποια βιβλία κι άλλα δώρα στους συμμετέχοντες...

Κι όμως έτσι είναι η σκληρή αλήθεια, αν τελικά συμμετέχω, θα το έχω πληρώσει διπλάσια από τους υπόλοιπους, επειδή και μόνο είμαι μόνιμος κάτοικος νησιού, έστω και μεγάλου...

ΜΑΚΡΥΚΩΣΤΑΙΟΙ ΚΑΙ ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗΔΕΣ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Επειδή η βεντέτα είναι ιερό πράμα για όποιους την ξεκινούν...

...Μέχρι να την διακωμωδήσουν κάποιοι (δειλοί;) απόγονοι...

Παρακολουθήστε το τέλος της βεντέτας των οικογενειών, προτιμότερα σε πλήρη οθόνη:

http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=8357496330978785047&hl=en

Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΓΑΡΙΔΑΣ...

Πόσο κοστίζουν φέτος οι γαρίδες, τα χταπόδια, τα καλαμάρια, τα μύδια - στρείδια και τα λοιπά θαλασσινά;

Η τιμή τους είναι γεγονός πως απασχολεί σοβαρά μοναχά εκείνους ακριβώς που δεν θα τα φάνε ποτέ, ή έστω θα τα δοκιμάζουν σπάνια.

Οι υπόλοιποι, αυτοί που τα απολαμβάνουν όλες τις εποχές του χρόνου κι όχι μόνο την Σαρακοστή, δεν ρωτούν ούτε νοιάζονται ιδιαίτερα πόσο παραπάνω θα πληρώσουν φέτος να τα γεύονται όποτε τους κάνει όρεξη.

Δεν λογαριάζουν τιμές θαλασσινών, όπως δεν λογάριασαν τιμές σε μάσκες, αποκριάτικες αμφιέσεις, χαρτοπόλεμο, ποτά, μεζέδες, πάρτυ και καρναβάλια αρκεί να "ξεφαντώσουν", τον μοναδικό πια σκοπό ζωής του πόπολου.

Μερόνυχτα ανοιχτό το μαγαζί με τα μασκαρο - είδη, όλες τις ώρες φίσκα από κόσμο όλων των κοινωνικών τάξεων, εισοδημάτων και φυλών, που αγόραζε οτιδήποτε εύρισκε μπροστά του και σχετίζονταν με το επακόλουθο "ξεφάντωμα" του.
Και ο ευτυχής ιδιοκτήτης άγρυπνος πίσω από τον πάγκο να μετρά κέρδη υπεραρκετά για ένα χρόνο αναδουλειάς μετά...

Ούτε η αυξημένη τιμή της βενζίνης στάθηκε εμπόδιο να αμοληθούν τα πλήθη όπου άκουγαν πως υπήρχε πιθανότητα για χαβαλέ και διασκέδαση.

Τέτοιο πόπολο τι το κάνεις;
Γάμα το όπως μπορείς, μα του αρέσει!

Το ξέρουν οι πάσης απόχρωσης κυβερνώντες και μεριμνούν αναλόγως.

Και οι καπάτσοι της αγοράς που προσαρμόζουν τις τιμές στα μέτρα τους.
Γιατί τα μπινελίκια που θα βγάλουν στα ράφια δεν πρόκειται να μείνουν απούλητα, ότι και να γίνει, όσο κι αν κοστίζουν...