ΤΙΜΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ...

Τα εισοδήματα όσων έχουν ακόμη δουλειά, έχουν συρρικνωθεί δραματικά.

Ομως παρ' όλα αυτά οι τιμές στα ράφια όχι μόνο δεν μειώνονται, αλλά αυξάνονται κιόλας.

Η ακρίβεια συνεχίζει να θερίζει. Δεν σώζουν την κατάσταση οι διάφορες προσφορές κι εκπτώσεις που διαφημίζονται δεόντως...

Λοιπόν μετά τις τόσες περικοπές, μήπως ήρθε καιρός να περικόψουμε αναλόγως και τις τιμές σε όλα τα βασικά είδη διατροφής και διαβίωσης;

Μήπως ήρθε καιρός να βάλουμε χέρι σε μερικά ολιγοπώλια που ακολουθούν εναρμονισμένες πολιτικές και διατηρούν τις τιμές στη χώρα μας σε ασυνήθιστα για την κρίση που διανύουμε περίοδο;

Και σε αρκετούς αμετανόητους εμπόρους με εξωπραγματικές τιμές στα προϊόντα που έχουν στα άδεια από κόσμο μαγαζιά τους, που όλο ζητούν την στήριξη μας μα δεν κάνουν κάτι και οι ίδιοι γι' αυτό...

Και αν δεν το κάνουν με τη θέλησή τους (που δεν φαίνεται να το κάνουν) μήπως πρέπει να υποχρεωθούν να το κάνουν;

Απο τις ίδιες τις κοινωνίες που ζητούν την υποστήριξη τους...

Αφού η κυβέρνηση παρακολουθεί (αν παρακολουθεί) αμήχανα. Πέρα βρέχει και για αυτό, οι (εσω)κομματικές διαργασίες προηγούνται...

ΕΜΠΟΡΟΥ ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ...

Συνελήφθη προχθές μια φτωχή 23χρονη κοπέλα γιατί έκλεψε ένα κουρελόρουχο από ένα κατάστημα.

Αν και το ρούχο (που το χρειαζόταν για τον χειμώνα, δεν ήταν πολυτελές περιττό κομμάτι) δεν άξιζε πάνω από 20 ευρώ σύμφωνα με το καρτελάκι που είχε πάνω του, ο απατεώνας έμπορος με τα 2 μεγάλα καταστήματα πλήρωσε 100 ευρώ από την τσέπη του για να της κάνει μήνυση για να τιμωρηθεί παραδειγματικά όπως φώναζε, ωρυόμενος στο τμήμα στους μπάτσους πως έχασε κέρδη από ένα κουρελόρουχο που δεν του κόστισε πάνω από 5 ευρώ το πολύ και το είχε σε προσφορά να το ξεφορτωθεί...

Η φτωχή κοπέλα αυτοκτόνησε στο κρατητήριο μην μπορώντας να αντέξει την ποινή που σίγουρα θα της επέβαλαν δικαστές που δεν έχουν καμιά επαφή με την αληθινή ζωή και κοινωνία και θα περνούσε πολλούς μήνες σε φυλακή χωρίς να έχει ούτε σαπούνι να πλυθεί ούτε ένα μπισκότο να φάει όταν το φαί ήταν κακό ή λίγο, έτσι λυτρώθηκε από τη μιζέρια της που πάντα ίδια θα ήταν όσα χρόνια και να ζούσε.

Ο έμπορας αδιάφορος ξαναγύρισε στα μαγαζιά του και στα κέρδη του, που τα κάνει κάθε βράδυ πούρα κι αλκοόλ, παριστάνοντας τον μαχαραγιά με χαρέμι τις 5 - 6 υπαλλήλους του, ίδιο φύραμα με δαύτον.

Σε λίγο ενόψει Χριστουγέννων θα βγάλει φιρμάνι (μαζί με τους υπόλοιπους του εμπορικού συλλογου) να προτιμήσουμε τα δικά του εμπορεύματα και να στηρίξουμε τάχα την τοπική οικονομία, ήτοι να αγοράσουμε ακριβά για τις γιορτές όλη την κοτσιπιδιασμένη κουρελαρία που δεν κατάφερε αυτός να πουλήσει τα τελευταία χρόνια, να σώσει άλλη μια χρονιά τα μαγαζιά του και το τομάρι του.

Για να συνεχίσει αυτός να κυκλοφορεί με δανεική από τράπεζα Πόρσε καγιέν, να έχει σπίτι και εξοχικό, να βγάζει λεφτά και να έχει όνομα στην κοινωνία, να κάνει ανέμελος ταξίδια ανά τον κόσμο όπως πρώτα, μην τον αγγίζοντας καμιά κρίση τον απατεώνα και τους δικούς του, που θα κληρονομήσουν τα μαγαζιά μεθαύριο χωρίς να ξέρει κανείς τους να πουλά, μόνο να απαιτούν από όλους και πρώτα από την κοινωνία και το κράτος...

Κι εμείς να κοιτάζουμε και να πληρώνουμε τις ζωές τους...

ΜΙΚΡΟ-ΜΙΚΡΟΥ ΚΟΛΑΣΗ...

Πες πως είσαι ένας μικρο-μικρός έμπορος γυναικείων κι εποχιακών ειδών. Από τα 15 σου είσαι στον δρόμο αφού άφησες το σχολειο λόγω φτώχειας, έκανες διάφορες δουλειές και θελήματα αλλονών και τελικά μετά από χρόνια στη γύρα έφτιαξες αυτό το γωνιακό μα μικρό μαγαζάκι.

Για να το αποκτήσεις το χρυσοπληρώνεις με ενοίκιο κάθε μήνα στον απατεώνα τσιφούτη "εισοδηματία" που του ανήκει μαζί με τα υπόλοιπα ακίνητα όλο το τετράγωνο, πληρώνεις τακτικά το ταμείο σου το ΟΑΕΕ, τους προμηθευτές, τον μεταφορέα, τα τέλη του δήμου, την εφορία, κλπ υποχρεώσεις σου. Με λεφτά που πρέπει να βρεις μόνος σου για να έχεις να πληρώσεις, χωρίς καμμιά βοήθεια και προστασία...

Θέλεις ν' αφήνεις κάποιο πρόσωπο στο μαγαζί για να μένει ανοιχτό όσο τρέχεις για τα παραπάνω, έτσι πήρες μια 18χρονη που με το ζόρι τελείωσε το σχολείο και ζητούσε δουλειά, η οποία από την πρώτη στιγμή σου ζητά 700 ευρώ μηνιαίως + την ασφάλιση της στο ΙΚΑ όπως ο νόμος ορίζει, χωρίς να ξέρει την δουλειά και χωρίς να μπορείς να κοστολογήσεις το πραγματικό έργο που σου προσφέρει, μα πληρώνεται κανονικά για να κάνει τα λούσα της στα ξενυχτάδικα και θα κυκλοφορεί με δικό της ολοκαίνουριο αυτοκίνητο (με 150 δόσεις) από τον τρίτο κιόλας μήνα από τότε που τη πήρες...

Αν αυτή συνάψει σχέση με τον τεμπελχανά 25άρη μόνιμο θαμώνα κι επαγγελματία ταβλαδόρο της καφετέριας που παραγγέλνει τον καθημερινό καφέ της κι αυτός της πουλήσει έρωτες και φούμαρα και στο τέλος τη γαστρώσει, θα πληρώσεις εσύ το παιδί που περιμένει. Αν της βάλει κι ένα ψευτοστεφάνι για τα μάτια του κόσμου εσύ θα τους φορτωθείς και τους δυο σαν παντρεμένο ζευγάρι με υποχρεώσεις κι επιδόματα, αφού ο 25άρης κόπρος ούτε ικανότητες έχει, ούτε καμμιά διάθεση για δουλειά τώρα που τρώει τζερεμέ τον εύκολο κι επαυξημένο μισθό της χαζομούνας. Κι αν τολμάς απόλυσε την, να σε πάνε αμέσως στην επιθεώρηση εργασίας οι ανεπρόκοποι που ζούνε με τα λεφτά σου και θένε και τα ρέστα...

Έξω από την πόρτα σου γονατίζουνε κάθε πρωί μερικοί σκυλάραπες από τη Νιγηρία που απλώνουν την μαιμού πραμάτεια τους μπροστά τους και μπροστά σου, τους οποίους οι καρακατσούλες δυνητικές πελάτισσες σου προτιμούν, από την μια επειδή τους χουφτώνουν τον κώλο αδιάντροπα και από τη άλλη επειδή έχουν τις μαιμούδες 2 ευρώ φτηνότερα από τα δικά σου είδη...

Απέναντι στο παγκάκι κάθονται ολημερίς και σε παρακατσεύουν ο Μαροκινός και ο Αλγερινός, λαθραίοι, ξέμπαρκοι κι αδέσποτοι και οι δυο που άμα βρουν τη ευκαιρία θα μπουκάρουν στο μαγαζί να σου πάρουν από το ταμείο το 50ρικο που κατάφερες να μαζέψεις όλη μέρα, θα τρέχουν να φύγουν κι αν τους κυνηγήσεις θα σε σταματήσει ο μπάτσος που κάθεται αραχτός με τον συνεργάτη του στο καφέ με την θωρακισμένη στολή και τη χιλιάρα μηχανή για να σε παρατηρήσει επειδή τρέχεις αλαφιασμένος φωνάζοντας "κλέφτες" και διαταράσσεις την ησυχία των λοιπών πολιτών.

Αν αυτοί καταφέρουν (κατά τύχη) μετά από την καταγγελία σου να πιάσουν τους συγκεκριμένους κλέφτες κι όχι άλλους αμέτοχους, θα οργανώσει πορεία ενάντια στην αστυνομική βία και "τον ρατσισμό της κοινωνίας" το forum των επιτήδειων ανεπάγγελτων αριστεριστών που τρώνε εδώ και χρόνια λεφτά από τον ΟΗΕ και την ΕΕ για να συμπαραστέκονται "επαγγελματικά" στους δήθεν κατατρεγμένους ακάλεστους κι αχρείαστους μετανάστες...

Πάς στην εκκλησία να προσευχηθείς αν πιστεύεις ακόμη σε επουράνια βοήθεια μεγάλος άνθρωπος, αφού περάσεις ένα τείχος ξενόφερτους και ντόπιους ζήτουλες που σε παρενοχλούν, κι ακούς στο κήρυγμα τον παπά να σου λέει πως δεν βγαίνουν τα συσσίτια της ενορίας καλώντας σε να τα ενισχύσεις εσύ. Και πως να βγούνε, όταν μέχρι πρότινος τάιζαν 10 - 15 ξεπεσμένα ρεμάλια που έδιναν τη σύνταξη ή το επίδομα της πρόνοιας στο κρασί, ενώ σήμερα ταίζουν 300 μελαμψούς τριτοκοσμικούς νεαρούς με ακόρεστη όρεξη κι αύριο θα φορτωθούνε άλλους 500 που θα πλακώσουν μόλις βρούνε φαί τζάμπα. Ο δικός σου Θεός θα φροντίσει για όλους, αφού ο δικός τους δεν κάνει πράμα για δαύτους πέρα από το να τους σπέρνει εν αφθονία...

Να έχεις τις συντεχνίες των επιστημόνων της χώρα σου φόρτωμα, να θες γιατρό και να μην βρίσκεις όταν τον χρειάζεσαι, φαρμακοποιό το ίδιο, από κοντά πλήθος δικηγόροι, συμβολαιογράφοι, μηχανικοί, μανδαρίνοι, φορομπήχτες, να απαιτούν και να θέλουν να κατοχυρώσουν για πάντα αν είναι δυνατόν να τους πληρώνεις εσύ τις σπουδές, τα γραφεία, την ασφάλιση, τη σύνταξη, τα κέρδη, τα δώρα, τα τζίπ, τις πουτάνες συνοδούς στα συνέδρια, τα εξοχικά και τις διακοπές, την προίκα της μελεμενιάς και λοιπά παράλογα που οι "επιστημονικές" συντεχνίες τους πέτυχαν και κέρδισαν από την άλλη συντεχνία των βουλευτών, που όλως τυχαίως ασκούν τα ίδια επαγγέλματα, που οι περισσότεροι εξ αυτών σπουδάσανε ελέω μπαμπά και φροντιστηρίων κι έρχονται με πτυχία ως και από τη Βουλγαρία να σε βλέπουν αφ΄υψηλού από το βάθρο της επιστημοσύνης...

Δηλαδή όπου καλείσαι να πληρώσεις την άλλη μεγάλη συντεχνία των δασκάλων - καθηγητών όλων των βαθμίδων, που δεν έχουν καμμιά διάθεση να μάθουν γράμματα τα παιδιά σου, μα με κάθε τρόπο και δικαιολογία να υπεκφεύγουν του καθήκοντος πότε ζητώντας περισσότερα κτίρια, πότε λιγότερους μαθητές, λεφτά για παιδεία και παραπαιδεία εφ όρου ζωής, άχρηστα μεταπτυχιακά και διδακτορικά χαρτιά, κλειστά σχολεία και πανεπιστήμια, εκδρομές, καρναβάλια, αργίες κι απεργίες. Που πάντα θα βρούνε χρόνο και θέληση να συμπαρασταθούνε εκ του ασφαλούς σε αιτήματα λαθρομεταναστών αφού η μόνιμη θέση τους δεν κινδυνεύει ακόμη από δαύτους, καθώς και σε κάθε απόβλητο της ζωής και της κοινωνίας που θα τύχει να κυκλοφορεί στο "άσυλο" τους...

Να βγάζουν ανακοινώσεις όπου σε λένε "ρατσιστή" επειδή ζεις στην αληθινή ζωή του δρόμου και βλέπεις από πρώτο χέρι τι την χαλάει και την κάνει κόλαση, χωρίς να μπορείς να αντιδράσεις αποτελεσματικά αφού και οι πολιτικοί που ψηφίζεις σε έχουν χεσμένο. Ούτε συνδικαλισμό αξιόμαχο είχες ποτέ, όπως οι ισχυρές συντεχνίες...

Κι ασχολούνται άλλοι με τις εσωκομματικές και διακομματικές τους μικρότητες, άλλοι με την κάλυψη των μιζών που τσέπωσαν, άλλοι μη χάσουν προνόμια κι άλλοι πως να οργανώσουν καλύτερα το επόμενο μπάχαλο διαμαρτυρόμενων χαχόλων να σου σπάσουν τα τζάμια ή να σου κάψουν εντελώς το εκτεθειμένο γωνιακό μαγαζί...

Τώρα σέρνεις ή δεν σέρνεις το πιστόλι;

Και είτε το στρέφεις εναντίον σου κολλώντας το στην κεφαλή σου αν είσαι ανθρωπάκι, είτε αρχίζεις και καθαρίζεις από την άκρη έναν - έναν όσους σου τρώνε τη ζωή σιγά - σιγά, καθένας με τον τρόπο του...

ΛΑΘΡΟ-ΕΜΠΟΡΙΟ...

Το παρα-εμπόριο με τους μετριότερους υπολογισμούς φορέων, κάνει τζιρο 20 δις τον χρόνο. Οπότε από τους φόρους και τον ΦΠΑ το Ελληνικό κράτος χάνει σίγουρα 8 - 9 δις ετησίως.

Επίσης αφού τα προϊόντα αυτά διακινούνται κατά συντριπτική πλειοψηφία απο λαθρομετανάστες, τα λεφτά που περισσεύουν και δεν αφορούν το κόστος κτήσης, απλά φεύγουν εκτός χώρας εφόσον δεν είναι σε Ελληνικά χέρια, όπου τουλάχιστον θα γυρνούσαν στην ντόπια αγορά.

Φυσικά και οι λαθρομετανάστες καταναλώνουν, αλλά σε καμιά περίπτωση αυτά που καταναλώνει λόγω υποχρεώσεων ένας Έλληνας που κρατά κι επενδύει τα λεφτά εδώ. Εκτός όμως από την απώλεια χρημάτων και φόρων, το παρα-εμπόριο συμβάλλει στον μαρασμό των ντόπιων παραγωγικών και εμπορικών επιχειρήσεων που καλούνται να ανταγωνιστούν τον Πακιστανό και τον Νιγηριανό με την κουρελού, έχοντας στην πλάτη τους τόσα έξοδα, υποχρεώσεις προς το κρατος κτλ. κτλ.

Το πως γίνεται το παραεμπόριο στην βάση του είναι γνωστό σε όλους που ξέρουν να βλέπουν. Τα προϊόντα φτάνουν στο λιμάνι της Νάπολης η του Τζοια Τάουρο, πάντα σε συνεργασία με την Μαφία και απο εκεί διακινούνται σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Αφού είναι πασιφανές ότι οι Σενεγαλέζοι είναι σκλάβοι τής ιταλικής μαφίας. Τους βλέπεις χιλιάδες σε όλη την Ελλάδα, να πουλάνε ακριβώς τα ίδια πράγματα, δηλαδή τσάντες και γυαλιά ηλίου μαϊμού, ο ένας δίπλα στον άλλο σαν υπάλληλοι πολυκαταστήματος.

Άλλες εθνικότητες διακονούν άλλα "εμπορεύματα", με το ίδιο πάντα θράσος.

Δεν είναι εμφανές ότι υπάρχει οργανωμένο σχέδιο;

Έτσι ακριβώς. Από Κίνα σε Ιταλία, από Ιταλία σε Ελλάδα και αφελείς αγοραστές και τα λεφτά κατευθείαν στις τσέπες των μαφιόζων. Υπήρξε και ανακοίνωση από Luis Vuitton για διασυνδέσεις με τη μαφία.

Το ζήτημα είναι ποιοι αφήνουν τα κοντέινερ να μπαίνουν εδώ, όπως επίσης ποια είναι η σχέση τους με όσους προστατεύουν το λαθρεμπόριο μπροστά στα μάτια δημοτικής αστυνομίας και ΕΛ.ΑΣ, κατά μήκος της Ερμού, στο σύνταγμα μπροστά στην Βουλή, στον σταθμό του ΗΣΑΠ στον Πειραιά, στους καθήμενους σε καφετέριες στην Γλυφάδα κι από κοντά τα ίδια συμβαίνουν σε κάθε πόλη. Τους κοιτάνε και δεν κάνουν τίποτε.

Έχουν άνωθεν οδηγίες, λένε πλαγίως οι αστυνομικοί...

ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ, ΕΜΠΟΡΟΙ, ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ...

Στη κρίση που διανύουμε πολλοί ψάχνουν νέους ρόλους για να συνεχίσουν να έχουν παρουσία στα κοινά όπως νομίζουν...

Το μόνο που καταφέρνουν είναι να δυσκολεύουν τα πράγματα για όλους, ιδίως τους πολίτες που τους ακούνε και τους εαυτούς τους εντέλει, αφού μπερδεύουν οι ίδιοι τους ρόλους που μοιράστηκαν αυτοδικαίως...

Έτσι μετατρέπεται σε φιάσκο μια πρωτοβουλία που πήραν οι έμποροι με τους εργατοπατέρες του τοπικού εργατικού κέντρου, διαχωρίζοντας τους καταναλωτές σε "άνεργους" κι "εργαζόμενους" και προσφέροντας κάποιες εκπτώσεις σε ορισμένα προϊόντα με (πολλές) προυποθέσεις στους πρώτους...

Δώρο άδωρο για άνεργους που μην έχοντας καν εισόδημα, λίγο τους νοιάζει μια μικρή έκπτωση σε ευτελή είδη περασμένης εποχής, ενώ πρώτη τους μέριμνα είναι η απόκτηση εισοδήματος κι αν ναι, αυτό να είναι ικανό κι αρκετό για αξιοπρεπή διαβίωση χωρίς χάρες, όπως και για τους υπόλοιπους εργαζόμενους.

Ας μείνει λοιπόν ο καθένας στον ρόλο που ήδη έχει στην κοινωνία, οι εργατοπατέρες ας κάνουν κάτι να έχουν εργασία όλοι, εργαζόμενοι σήμερα κι άνεργοι αύριο, (δουλειά δεν είναι σώνει και καλά η μισθωτή σε άλλον, όσοι διαθέτουν κάποιο προσόν που τους ξεχωρίζει ας το αξιοποιήσουν για δικό τους καλό κι ας δώσουν δουλειά μετά σε όσους δεν μπορούν τίποτα πέρα από εργάτες) και μακριά από κούφια τυποποιημένα κομματικά συνθήματα που αναμασούνται σε απεργίες και συγκεντρώσεις.

Χωριστές βέβαια, αφού καθένας τους έχει το δικό του κοινό που τον ακολουθεί και διεκδικεί άλλα συμφέροντα, γιαυτό και δεν συμφωνούν σε κοινούς αγώνες ούτε για τα μάτια του κόσμου, φτάνοντας να εκπροσωπούν συνολικά μόνο κάποιες προνομιούχες συντεχνίες "εργαζόμενων" - βολεμένων κι αδιαφορώντας παντελώς για τους άνεργους...

Οι έμποροι πάλι καλά θα κάνουν να κοιτάξουν τα δικά τους πράγματα, την επιβίωση στην κρίση με υγιή ανταγωνισμό αντί να μάχονται κάθε ενέργεια φωτισμένων επιχειρηματιών που έχουν τρόπο να επεκτείνονται παρά τα προβλήματα, να δουν τι θα κάνουν με το παραεμπόριο επιτήδειων με πρώτη γραμμή τους εξαθλιωμένους αλλοδαπούς - πλανώδιους πωλητές και προπαντός με τις τιμές τους που κάπου είναι εξωφρενικές.

Δεν μπορείς να έχεις πχ ένα ποκάμισο 80 ευρώ και να κάθεσαι να το κοιτάς για βδομάδες στο άδειο σου μαγαζί, βάλτο 20 ευρώ να το πουλήσεις αμέσως και μην μου λες λέξη για το δήθεν σηματάκι που το κάνει ξεχωριστό, ένα κομμάτι πανί είναι που θα έχει αξία αν πουληθεί και φέρει χρήμα σε όλους όσους συνέβαλλαν στην ύπαρξη του...

Κάντε να κινηθεί η αγορά και το χρήμα, έστω και το λίγο, να έχει την ευκαιρία να μεταδώσει την ενέργεια του και όταν οι άνθρωποι (γιατί έτσι είναι κι όχι εργαζόμενοι κι άνεργοι) την λάβουν και την πολλαπλασιάσουν σαν καταναλωτές, υπάρχει η Ένωση Προστασίας Καταναλωτών εγκεκριμένη από το υπουργείο, να φροντίσει τα δικαιώματα τους, από άλλες δικές μπαγαποντιές πάλι...

ΠΑΡΕ ΠΡΑΜΑ, ΑΦΕΝΤΙΚΟ...

Θα το ακούσετε πολλές φορές, τουλάχιστον 5 - 6 μέσα σε μια ώρα, όσο διαρκεί ένας καφές σε καφετέρια ή ένα πρόχειρο φαγητό μερικά σουβλάκια σε κεντρικό σουβλατζίδικο, ή όπου αλλού δημοσίως βρίσκεστε...

Από ισάριθμους πλανόδιους τριτοκοσμικούς μετανάστες, που φορτωμένοι με κάποιο εμπόρευμα, περιπλανώνται ολημερίς με τα πόδια στο κέντρο και στις γειτονιές, να βγει κάποιο μεροκάματο...

Άντε να γλιτώσουμε από αυτόν με τα CD, ή από τον άλλο με τα αχρείαστα κινέζικα μπινελίκια της κακής ώρας, στο τέλος κάτι θα βρεθεί να θέλουμε, να χρησιμεύει σε κάτι για να πει πως έκανε μια πώληση ο πλανόδιος φουκαράς.

Όπως ο μελαμψός νεαρός από το Μπαγκλαντές με τις ζώνες από γνήσιο δέρμα σε καλή τιμή, που προσφέρθηκε να μου βρει μια στα δικά μου XXL μεγέθη και είχε μαζί του και το εργαλείο να προσθέσει μερικές τρύπες ακόμη.

Τις ίδιες ζώνες που έχω δει σε γνωστό outlet με δήθεν επώνυμα είδη σε 6πλάσια τιμή, με πρόσχημα του απατεώνα εμπόρου το νοίκι και τους φόρους του, μα στη πραγματικότητα τ' ακουμπά στο τατουάζ που έχει στον κώλο η υπάλληλος του, που χάρη σ' αυτό βρήκε μόνιμη δουλειά εντός καταστήματος και δεν κάνει ότι και ο πλανόδιος για να ζήσει.

- Που τα βρήκες τα πράματα που πουλάς ρε;

- Μεγάλο αφεντικό από Αθήνα εισάγει Ελλάδα και δίνει εμένα και άλλους πολλούς πουλήσει σε κάθε πόλη, ότι μπορέσει...

Έτσι ένας ημεδαπός επιτήδειος χωρίς μαγαζί, έχει δεκάδες αλλοδαπούς να του δουλεύουν σε πολλά μέρη ταυτόχρονα.

Ξεφορτώθηκα έναν εδώ με λίγα ευρώ, αφού η ζώνη δεν είναι αναλώσιμη και ή θα βγει γερή κρατώντας μερικά χρόνια ή θα βγει σκάρτη και δεν χρειάζεται να ξαναπάρω ίδια!

Μα πολλοί άλλοι με πολλά προϊόντα και σε πολλά μέρη θα συνεχίζουν να πηγαίνουν όπου βλέπουν κόσμο μαζεμένο, με τη μόνιμη τους φράση στα χείλη:

- Πάρε πράμα, αφεντικό...

ΕΠΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ...

Υπάρχει πλέον εθνική ανάγκη να ευαισθητοποιηθούμε σαν καταναλωτές και να εξετάζουμε σχολαστικά τις ετικέτες των προϊόντων που αγοράζουμε από τις αλυσίδες λιανικής. Είναι πλέον εθνική ανάγκη να προτιμάμε τα προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα έστω και αν πρέπει να τα πληρώσουμε λίγο ακριβότερα...

Η ξενομανία του Νεοέλληνα αποτελεί μοιραία κακοδαιμονία, αγκυρωμένη στην νοοτροπία και την συμπεριφορά μας από απώτερο παρελθόν. Μπορεί τα τελευταία χρόνια να συντελείται με ικανοποιητικούς ρυθμούς μια μεταστροφή όσο αφορά την επαναξιολόγηση των εθνικών αξιών και την αύξηση της γοητείας που ασκεί η Ελληνικότητα. Παρ' όλα αυτά, εθνικό ποτό της Ελλάδας παραμένει το ουίσκι για τους ενήλικες και η κόκα κόλα για τα παιδιά.

Δυστυχώς, είναι στο DNA μας να θεωρούμε οτιδήποτε εισαγόμενο προϊόν πολύ καλύτερο από τα αντίστοιχα Ελληνικά. Ακόμα κι αν αυτό το προϊόν έχει παραχτεί στην Ελλάδα και μας το πουλήσουν ως εισαγόμενο με ξένη ετικέτα! Καιρός λοιπόν αυτό να αλλάξει.

Εάν οι μισοί Έλληνες επέλεγαν για τις καθημερινές τους ανάγκες προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα όχι μόνο θα λύναμε το μεγαλύτερο μέρος των οικονομικών προβλημάτων της χώρας, αλλά θα εξασφαλίζαμε απασχόληση τόσο για τους Έλληνες όσο και για μεγάλο μέρος των ξένων εργατών που καλό θα ήταν να ξέρουν πως αγοράζοντας κι εκείνοι μόνο προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα εξασφαλίζουν μαζί με την δική μας και την δική τους απασχόληση, αντί να συνωθούνται στα ράφια των ξένων μεγαλομπακάλικων με τις τακτικές δήθεν "προσφορές"...

Το εμπορικό ισοζύγιο επηρεάζει ολόκληρη την οικονομική ανάπτυξη μίας χώρας. Όταν επιδεινώνεται, αυτό σημαίνει ότι έχει αρχίσει η σταδιακή συρρίκνωση του παραγωγικού ιστού, η αποβιομηχανοποίηση, η ανεργία, η μείωση της κατανάλωσης, η μείωση των φορολογικών εσόδων του κράτους, η ύφεση και ως εκ τούτου ανατρέπονται τα προγράμματα οποιασδήποτε κυβέρνησης.

Και επειδή η ανάγκη θα επιβάλλει νέα μέτρα για να αντισταθμιστούν οι απώλειες στα έσοδα και τα οποία τα φορτώνονται κυρίως τα συνήθη υποζύγια, οι εξαγωγές τείνουν να ελαχιστοποιηθούν αφού ο παραγωγικός ιστός αφανίζεται άρα επιδείνωση του εμπορικού ισοζυγίου και ο φαύλος κύκλος θα συνεχίζεται μέχρι να φτάσουμε στην ημέρα μηδέν...

Πρίν λοιπόν αποφασίσετε να μπείτε στο επόμενο κατάστημα λιανικής πώλησης και όχι μόνο, για οποιαδήποτε αγορά, απορρίψτε συνειδητά τις ξένες αλυσίδες, οι οποίες εισάγουν και πουλούν τα δικά τους καταναλωτικά προϊόντα στην ελληνική αγορά.

Εφόσον αποφασίσατε να μπείτε σε οποιοδήποτε άλλο κατάστημα και πρίν απλώσετε το χέρι για να αγοράσετε ένα προϊόν κοντοσταθείτε κι ελέγξτε το brand name και την χώρα παραγωγής του στην ετικέτα. Πολλές φορές πίσω από μία ελληνοποιημένη ετικέτα κρύβεται ένα εισαγόμενο ξένο προϊόν...

Με πόση επιπολαιότητα πλουτίζουμε άλλες χώρες την στιγμή που εμείς κινδυνεύουμε να χρεοκοπήσουμε και είμαστε υποχρεωμένοι να υποστούμε βαρύτατες οικονομικές συνέπειες στο εισόδημα και στην καθημερινή μας ζωή. Τα εισαγόμενα προϊόντα που επιπόλαια αγοράζουμε, ενώ θα μπορούσαμε να τα υποκαταστήσουμε με αντίστοιχα που παράγονται στην Ελλάδα και είναι χιλιάδες από τα πιο ασήμαντα και φτηνά μέχρι είδη πολυτέλειας, πολλές φορές περιττής...

Απορρίψτε με αηδία όλα εκείνα τα προϊόντα που στην ετικέτα τους αναγράφουν αόριστα "παρασκευάζεται και συσκευάζεται" στην ΕΕ ή στη τάδε χώρα για λογαριασμό της τάδε εταιρείας. Κανένας παραγωγός που σέβεται το όνομά του, την φήμη του, την ποιότητα, τους κανόνες υγιεινής και γενικότερα τις συνθήκες λειτουργίας του, δεν κρύβει τα πραγματικά και πλήρη στοιχεία του.

Αυτό το κάνουν όσοι έχουν πραγματικό λόγο για να το κάνουν. Μήπως η ελκυστική τιμή του προϊόντος υποκρύπτει ποιοτική υποβάθμιση ή δεν επιθυμεί να εκτεθεί για το που και κάτω από ποιές συνθήκες υγιεινής λειτουργεί;

Για ποια ασύδοτη βιομηχανία ανερυθρίαστους βιομήχανους και υπερκέρδη μιλάμε όταν οι αλυσίδες λιανικής πληρώνουν τους ελληνικές βιομηχανίες-προμηθευτές τους σε 8 και 9 μήνες εκβιάζοντάς τους με τα ανώνυμα και φτηνά εισαγόμενα, σπρώχνοντάς τους σε τραπεζική εξάρτηση, ενώ όλοι εμεις τους τα ακουμπάμε μετρητά στο ταμείο;

Ένας πραγματικός έλεγχος θα αποδείκνυε ότι αυτοί που θησαυρίζουν δεν είναι οι ελληνικές βιομηχανίες αλλά οι αλυσίδες λιανικής και οι εμπορο-εισαγωγικές επιχειρήσεις που οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει καθώς και οι ξένες πολυεθνικές και τα εδώ υποκαταστήματά τους...

Γι' αυτό είναι επιτακτική ανάγκη να απαλλαγούμε από χρόνιες νοοτροπίες και αντιλήψεις και να ενεργοποιηθούμε όλοι αμέσως και να διαδώσουμε το μήνυμα αυτό σε όσο το δυνατόν περισσότερους.

Ας χρησιμοποιήσουμε λοιπόν την αγοραστική δύναμη που έχει ο κάθε ένας από εμάς υπερασπίζοντας με τον δικό μας τρόπο την χώρα μας, την οικογένεια μας και τον ίδιο μας τον εαυτό!

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΨΩΝΙΑ...

Ένας βασικός κανόνας του Marketing λέει "Για να πουλήσεις σε μια γυναίκα, πρέπει να καταλαβαίνεις την γυναίκα".

Αν θέλετε να την έχετε τακτική πελάτισσα, οφείλετε να ξέρετε πράγματα όπως:

• Οι γυναίκες ξοδεύουν μεγαλύτερο ποσοστό χρόνου σκεπτόμενες τους άλλους.
• Επειδή οι γυναίκες κάνουν τα ψώνια για τις ίδιες αλλά και τους άλλους, πρέπει να εξακριβώσετε τι ακριβώς θέλει μια γυναίκα ειδικά για αυτή τη φορά που μπήκε στο μαγαζί.
• Αν είναι αγχωμένες, εκνευρισμένες με τη δουλειά ή το αφεντικό τους, απογοητευμένες από το σύντροφό τους ή απλά έχουν νεύρα, βγαίνουν μια βόλτα στα μαγαζιά. Όσο κι αν ακούγεται τρελό, αυτές οι μικρές ή και μεγάλες τσάντες με τις οποίες θα επιστρέψει αργότερα σπίτι, θα κάνουν τη γυναίκα να νιώσει καλύτερα.
• Συνήθως τις πιο πολλές φορές στις αγοραστικές τους αυτές εξορμήσεις συνοδεύονται και από κάποια φίλη, που κάθε γυναίκα προτιμά τη γνώμη της από τις δικές παραινέσεις στα ψώνια της.
• Είναι συνήθως πολύ απασχολημένες για να ανταποκριθούν σε προϊόντα που είναι υπερβολικά πολύπλοκα.
• Μην προσπαθήσετε να τις κοροϊδέψετε. Θα σας "την πουν".
• Αν όλα τα άλλα αποτύχουν, ρωτήστε μια γυναίκα! Αν θέλετε να ξέρετε πώς να κάνετε το προϊόν σας πιο ελκυστικό εμφανισιακά, ρωτήστε μια γυναίκα.

Τα ξέρατε οι έμποροι, που όλο γκρινιάζετε; Φταίνε οι πελάτες/σσες ή η δική σας ανεπάρκεια;

ΕΜΠΟΡΩΝ ΚΑΤΕΡΓΑΡΙΕΣ...

Αντιδράσεις στον εμπορικό κόσμο της πόλης έχει προκαλέσει η επικείμενη λειτουργία καταστήματος της αλυσίδας Zara, με ανδρικά και γυναικεία είδη. Και αυτό γιατί όπως υποστηρίζουν κάποιοι έμποροι, η μητρική εταιρεία αναπτύσσει σε απόσταση λιγότερη των 100 μέτρων καταστήματα (Berska, Pull and Bear και άλλα) το συνολικό εμβαδόν των οποίων ξεπερνά τα 1.500 τ.μ...

Αυτό απαγορεύεται υποστηρίζουν και η λειτουργία του συγκεκριμένου καταστήματος δεν θα είναι νόμιμη, βάσει κάποιας διάταξης που ως ρουσφέτι κάποτε πέτυχαν...

Και ο ελεύθερος ανταγωνισμός που πάει;

Επειδή κάποιοι κληρονόμησαν ex officio ένα εμπορικό μαγαζί από τον μπαμπά μα όχι και το εμπορικό δαιμόνιο του ιδρυτή και δεν τα βγάζουν πέρα μόνο και μόνο επειδή δεν ξέρουν τι να κάνουν, ούτε φρόντισαν ποτέ στη ζωή τους να εκπαιδευτούν με κάποια αληθινά σεμινάρια από ειδικούς, πέρα από τα πρόχειρα που οργανώνει ο σύλλογος τους αραιά και που, πρέπει να σταματήσει κάθε επένδυση από πραγματικούς επιχειρηματίες με όραμα, συνεχή ανάπτυξη, προγραμματισμό, ευελιξία και αποτελεσματικότητα στην αγορά, που απλώς θέλησαν να έρθουν και στην πόλη μας να προσφέρουν το κάτι παραπάνω...

Ζητούν υποκριτικά να τους συμπαρασταθεί η νομαρχία, το επιμελητήριο τους, οι λοιποί φορείς και όλοι μας εντέλει, έτοιμοι ν' αρχίσουν τα κλαψουρίσματα...

Λες και είναι δικό μας θέμα η αποκλειστικά δική τους ανεπάρκεια!

Γιατί πρέπει να ανέχομαι και να επιδοτώ πχ τον απατεώνα έμπορο που όσο ψώνιζα από το μαγαζί του έκανε τον έξυπνο μαζί μου για τη προέλευση των ρούχων του (που διάβαζα στα ταμπελάκια που ο ίδιος είχε αφήσει πάνω τους, σαν να μην ξέρω που βρίσκεται το Μιλάνο και που το Μπαγκλαντές) κι όταν έχασε τη φάση μια μέρα μου έστελνε τους μπάτσους κι απειλούσε να με μηνύσει πως τάχα παρενοχλώ την χαζή υπάλληλο - ερωμένη του, όντας νεώτερος, ωραιότερος και πιο ενδιαφέρων άντρας από δαύτον, μα χωρίς τις δικές του γνωριμίες ρουφιάνων που έκρυβε στο μαγαζί του σε κάθε πορεία "κοινωνικών αγωνιστών" και φωτογράφιζαν όσους διαδηλωτές κοιτούσαν προς το υπουργικό (τότε) γραφείο ακριβώς απέναντι του...

Γιατί πρέπει να πηγαίνω σε άλλη πόλη για να ντυθώ κάθε σεζόν, μη βρίσκοντας αυτό που θέλω εδώ, γιατί κάποιοι επιμένουν να ξεπουλήσουν όλη τη παλιά σαβούρα τους με το έτσι θέλω πριν κάνουν νέες παραγγελίες;

Γιατί να πληρώνω 60 - 80 ευρώ ένα ρούχο για να πληρώνονται οι μισθοί 3 - 4 - 5 θηλυκών υπαλλήλων (όλες όμορφες και πρόθυμες για τα αφεντικά) σε μαγαζιά που όλο λένε πως δεν βγαίνουν οικονομικά μα γεμάτα αργόσχολες νεαρές να χαχανίζουν μεταξύ τους ένα 8ωρο με τον απαραίτητο φραπέ ανά χείρας;

Πως κάποιοι Κινέζοι καταφέρνουν και ξεπουλούν τα άθλια προϊόντα τους σε πλήθη από πρόθυμους αγοραστές (κανείς δεν πάει με το ζόρι) στα πάντα γεμάτα μαγαζιά τους που συνέχεια αυγατίζουν σε αριθμό κι όλα ανθούν;

Πως κάποιοι πλανόδιοι γύφτοι καταφέρνουν να κάνουν περισσότερες πωλήσεις την ημέρα αν και στα μουλωχτά, καθότι κυνηγημένοι και φευγάτοι από κεντρικά σημεία, μα βρίσκουν τον τρόπο; Εξυπνότεροι είναι οι αγράμματοι;

Τα κέρδη θα έρθουν με δική σας βελτίωση, εκσυγχρονισμό κι εξυπηρέτηση κι όχι με κατεργαριές, ρουφιανιές, υποκρισία, κραυγές κι αβάσιμες απαιτήσεις, και προπαντός βάζοντας εμπόδια σε επιτυχημένους επιχειρηματίες...

Αν δεν τα καταφέρνετε εσείς έχετε μείνει πίσω, μα όχι να πρέπει να σκοντάφτουν οι άλλοι μπας και σηκωθείτε κάποτε...

Αει σιχτίρι πια, η μαλακία (κάποιων μελών του συλλόγου σας τουλάχιστον) έχει και όρια!

ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΙΙ...

Μάθημα 2ο: Ενδιαφέρει εμπόρους κυρίως ενδυμάτων, που σε καιρό οικονομικής κρίσης θέλουν να ξεπουλήσουν το stock τους και να καταγράψουν κέρδη...

Θα μάθουν κι ορισμένοι ίσως να ωφεληθούν κιόλας, αντιγράφοντας την τακτική συναδέλφου τους, που σε περίοδο εκπτώσεων ένα καλοκαιρινό κοστούμι στο μαγαζί του φτάνει να κοστίζει 7 ευρώ παραπάνω από την ενδεικτική τιμή του προ εκπτώσεων.

Τακτική που φαίνεται ν' αποδίδει πολλά στον συγκεκριμένο έμπορο, αφού ενώ άλλα μαγαζιά βάζουν ή κοντεύουν να βάλουν λουκέτο, αυτός διατηρεί 2 πολυτελή μαγαζιά σε κεντρικούς δρόμους της πόλης, εντατικά διαφημιζόμενα και πάντα γεμάτα...

Η μετάλλαξη των τιμών λαμβάνει χώρα κατά την μεταφορά από το ένα μαγαζί (το abovo) προς το άλλο (το outlet) όπου υποτίθεται οτι μερικά επιλεγμένα κομμάτια διατίθενται σε καλύτερες τιμές. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Πως γίνεται κοστούμι με τιμή λιανικής τους προηγούμενους μήνες 90 ευρώ, να φτάνει σε απόσταση τριακοσίων μέτρων παραπέρα να πωλείται με τιμή προ εκπτώσεων 137 ευρώ και με (τάχα) γενναία έκπτωση εκ μέρους του όπως ισχυρίζεται, να κατεβαίνει στα 97 ευρώ, τιμή κατά 7 ευρώ παραπάνω από το πρώτο του μαγαζί, όπου βαρέθηκε να το βλέπει απούλητο από το Πάσχα και μετά.

Γίνεται αν θέλει ο έμπορος, με αρκετές δικαιολογίες, μόνο δυό από αυτές παρακάτω για οικονομία χώρου και χρόνου. Προσθέστε τις δικές σας στα σχόλια.

Φαίνεται πως ήταν δαπανηρή η μεταφορά του, πρόχειρα πεταμένο στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου του, ή τα δυο κομμάτια ύφασμα παίρνουν προστιθέμενη αξία επειδή τώρα βρίσκονται έναντι του πολιτικού γραφείου αναπληρωτή υπουργού, με 24ωρη φύλαξη!

Νομίζει δε πως δεν έχουμε επισκεφτεί το άλλο μαγαζί πριν να καταλήξουμε εκεί στο δεύτερο του, για να συναντήσουμε το ίδιο κοστούμι που είχαμε δει τότε, τώρα ακριβότερο και στη σειρά με άλλα, υποδεέστερα του ώστε να ξεχωρίζει στους έχοντες σχετικές γνώσεις.

Το πιο καλό είναι πως στο χαρτί που έχει ραμμένο πάνω του και υπάρχουνε τα στοιχεία του (υλικό, χρώμα, μέγεθος, barcode, τρόπος σιδερώματος, χώρα κατασκευής), υπάρχει και η αρχική ενδεικτική τιμή του, αυτή των 90 ευρώ, τυπωμένη με το ίδιο μελάνι. Πράγμα που δεν ξεφεύγει της προσοχής ενός προσεκτικού παρατηρητή όταν το προβάρει μόνος του στο δοκιμαστήριο.

Πράγμα που δεν είδε η υπάλληλος του εν λόγω εμπόρου (με μοναδικό προσόν τον υπέροχο κώλο που κοιτάζει αυτός όλη μέρα), που ξέχασε ή παράλειψε να σκίσει, όταν έφτιαχνε με τόση επιμέλεια εκείνο το καρτελάκι "Από 137, τώρα μόνο 97" που κοτσάρανε στο ταλαίπωρο κοστούμι με την είσοδο του στο μαγαζί...

Μα με τέτοιο βασικό προσόν άξιος ο μισθός της, που προέρχεται ολόκληρος από τέτοιες μεθοδεύσεις σε βάρος μας του πονηρού αφεντικού. Έξτρα και με δική μας πάλι ακούσια χρηματοδότηση και η πρόσφατη ριζική ανακαίνιση του χώρου που περνά τις μέρες του και (μας) δουλεύει...

Αφού την ίδια τακτική εφαρμόζει και στα υπόλοιπα (κινέζικα ως επί το πλείστον) ρούχα που εμπορεύεται, αντρικά και γυναικεία.

Μαθήματα και τρόποι επιβίωσης σε καιρό οικονομικής κρίσης, που η ίδια η ζωή παραδίδει κι εγώ καταγράφω...

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΜΠΟΡΩΝ...

Κλειστά σήμερα τα εμπορικά καταστήματα και οι ΜΜΕ, ύστερα από απόφαση της Γ.Σ.Ε.Β..Ε.Ε.

Μια δίκαιη κινητοποίηση - διαμαρτυρία στην πολιτική της κυβέρνησης που στηρίζει τα συμφέροντα των λίγων και ισχυρών και μόνο...

Με αποτέλεσμα τον πλήρη έλεγχο και ολιγοπώληση της αγοράς, την κυριαρχία του παραεμπορίου με αφορολόγητα κι άχρηστα - ευτελή προιόντα, την συρρίκνωση των μικρών επιχειρήσεων, που δημιουργούν όμως περίπου το 56% της απασχόλησης στην Ελλάδα, στον ιδιωτικό τομέα, τα ελλείματα στο ταμείο ασφάλισης Ο.Α.Ε.Ε. λόγω ελάχιστης χρηματοδότησης (τώρα πια και δικό μου ταμείο αναγκαστικά, από την ίδρυση της "Acanthus Productions")...

Κλειστά όλα λοιπόν; Όχι βέβαια!

Κάποιοι νομίζουν πως ανήκουν τάχα στους λίγους κι ισχυρούς, λόγω κερδοσκοπίας και φοροδιαφυγής. Για αυτούς δεν τρέχει τίποτα, τα καταστήματα τους άνοιξαν κανονικά, μη χάσουν τα κέρδη μιας μέρας, με πρώτα και καλύτερα τα καλλυντικά, τις καφετέριες και τους περιπτεράδες.

Αυτοί οι τελευταίοι, επιδεικτικά ευνοημένοι του (δημοτικού) ρουσφετιού τείνουν να πάρουν διαστάσεις mini - market, με ανεξέλεγκτες όμως τιμές και συνθήκες έκθεσης των προϊόντων τους, γίνονται κυρίαρχοι στις γειτονιές και πλουτίζουν πραγματικά κι αισχρά, σε βάρος όσων δεν μπορούν ή βαριούνται να μετακινηθούν παραπέρα...

Ο ανεκδιήγητος υπουργός οικονομίας που κατάργησε το αφορολόγητο όριο των αυτοαπασχολούμενων, αν είχε επαφή με την πραγματικότητα, με μια βόλτα πεζός θα μπορούσε να διαπιστώσει με μια ματιά ποιοί πλήτονται κι αγωνίζονται και ποιοί τον γράφουν κανονικά, αφού έχουν και πληρώνουν τις μαλακίες του.

Που τις ονόμασε "Επιχείρηση και μέτρα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής"...

ΕΜΠΟΡΩΝ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ...

Ο εμπορικός κόσμος συνεχίζει να πονοκεφαλιάζει από τη συνεχιζόμενη έλευση πολυεθνικών επώνυμων αλυσίδων στα ηλεκτρικά - ηλεκτρονικά, στα τρόφιμα και τα ρούχα - υποδήματα, που οδηγεί στη δραστική περικοπή της δικής τους πίτας στην κάθε μια τοπική αγορά, κάνοντας ακόμα δυσκολότερη την επιβίωσή τους.

Σύμφωνα με τους προέδρους των κατά τόπων εμπορικών συλλόγων είναι αμφίβολο αν θα καταφέρουν τελικά και πόσο σε χρόνο, οι ντόπιοι έμποροι ν' αντέξουν τον ανταγωνισμό αυτό.

Τα πράγματα έχουν γίνει πάρα πολύ δύσκολα και για εμπόρους αλλά και για τους καταναλωτές, που λόγω έλλειψης χρημάτων συνωστίζονται στα ξενόφερτα εκπτωτικά σούπερ - μάρκετ με προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας, ή στα φτηνά είδη ρουχισμού κινέζικης προέλευσης για να τα βγάλουν πέρα.

Μα τι κάνουν όμως για να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό;

Αν προσλάμβαναν υπαλλήλους με άλλα κριτήρια πέρα από τους πιο ηλίθιους και φτηνούς (για τους αρσενικούς) και τις πιο ωραίες και πρόθυμες (για θηλυκούς) κι αν και οι ίδιοι ήταν πιο ικανοί με το οικογενειακό μαγαζί που συνήθως κληρονόμησαν...

Αν ανακαίνιζαν λιγάκι τα καταστήματα, αν πρόσεχαν την ποιότητα του εμπορεύματος, αν εξειδικεύονταν να καλύψουν μια έλλειψη κι ανάγκη της αγοράς, αν μπορούσαν ν' ανοίξουν τα μάτια από το ξενύχτι (μόνο για γλέντι άσκοπο μετά των τσουλακιών τους, που γιαυτό με χρεώνουν μετά 60 ευρώ ένα πουκάμισο) κι έβλεπαν ολοκάθαρα αυτήν τη έλλειψη, θα διαπίστωναν πως ο δήθεν "ανταγωνισμός" δεν είναι και τόσο φοβερός όσο διαλαλούν...

Απλώς ήρθε η ώρα να δοκιμαστεί το τοπικό μονοπώλιο που είχανε καλομάθει και φαίνεται η ανεπάρκεια και η ιδιοτέλεια τους σαν μικροί σατράπηδες. Μα τώρα πια έχουμε πολλές επιλογές...