ΝΕΟ-ΕΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ...

Φωνάζουν οι (κυβερνώντες τώρα πια) Συριζαίοι κατά του Σόιμπλε και της Γερμανίας για να τους ακούνε όλοι όσοι λατρεύουν να μισούν τους Γερμανούς.

Αναπτερώνεται το ηθικό των Ελλήνων που δεν αποκλείεται να βγάλουν και τις σημαίες στα μπαλκόνια, τις ίδιες που έχουν καταχωνιάσει εδώ και χρόνια. Ειδικά την εποχή με το μεγάλο φαγοπότι, όπου όλη η Ελλάδα έτρωγε με χρυσά κουτάλια τις επιδοτήσεις και τα ροκάνιζε τα δάνεια από το εξωτερικό φεσώνοντας τις μελλοντικές γενιές.

Ομοίως, και ο Σόιμπλε με την παρέα του φωνάζουν και βρίζουν γιατί έχουν κι αυτοί ένα κοινό να θρέψουν. Πώς θα ικανοποιήσουν τους Γερμανούς ψηφοφόρους τους οι οποίοι σε ποσοστό πάνω από 70% λέει «αι σιχτίρ επιτέλους με τους Έλληνες. Να μην τους ξαναδώσουμε ούτε ευρώ να πάνε στα κομμάτια».

Αλλά πρέπει να δούμε πιο ψύχραιμα όλο αυτό το ψυχροπολεμικό κλίμα που έχει δημιουργήσει η κυβέρνηση. Απειλεί τη χώρα ή να τους πούμε μπράβο;

Τώρα είναι πολύ αργά για αποζημιώσεις όταν δεν παραδεχόμαστε τα λάθη μας και πως μπήκαμε σε αυτήν την περιπέτεια.

1. Ο Παπάγος, ο Γ. Παπανδρέου, ο Κ.Καραμανλής, ο Αβέρωφ,γιατί δεν τα ζήτησαν τότε που οι πληγές ήταν ακόμα ανοιχτές;

2. Για όσους γνωρίζουν, οι Άγγλοι κάνουν πάρτι με αυτήν την κατάσταση. Χωρίς να παράγουν πολιτική, βρήκαν τρόπο να αποδυναμώσουν την ΕΕ για να επιβιώσουν. Και όχι μόνο αυτοί...

3. Κανένας δεν σκέπτεται ότι κάθε χρόνο πολλά εκατομμύρια Γερμανών επισκέπτονται την Ελλάδα. Τι θα γίνει αν αυτοί στραφούν αλλού; Τι θα γίνει αν χρεοκοπήσουν κι άλλες επιχειρήσεις σε τουριστικά μέρη και βρεθούν στον δρόμο ακόμα κάποιες χιλιάδες ιδιωτικοί υπάλληλοι που πληρώνουν φόρους και εισφορές;

4. Οι νέες γενιές των Γερμανών είναι ανάγκη να μισησουν τους Έλληνες; Αυτό γίνεται σήμερα. Οι καθόλου διπλωματικές ανακοινώσεις της κυβέρνησης προσβάλλουν ανοιχτά όλους τους Γερμανούς και όχι μόνο τους πολιτικούς τους.

5. Κατηγορούμε τους Γερμανούς για τα σκάνδαλα ιδιωτικών εταιρειών. Αυτοί έστειλαν κάποιους στην φυλακή. Εμείς ακόμη κανέναν;

6. Τι θα γίνει με τις εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων που ζουν στην Γερμανία; Μήπως οι αδέξιες κινήσεις τους δημιουργήσουν πρόβλημα;

7. Για δανεικά βγήκαμε και ψευτομαγκιά πουλάμε. Δε μπορεί να πηγαίνεις και να ζητάς δανεικά από αυτούς που τους βρίζεις ασύστολα. Θα το ανεχθούν μια, δύο αλλά κάποια στιγμή θα μας στείλουν στον αγύριστο. Οι Γερμανοί μπορεί να κερδίζουν από τα δάνεια που μας δίνουν, όμως εμείς κερδίζουμε πολλαπλά.

Δεν μπορεί λοιπόν η κυβέρνηση να ζητά διαπραγματεύσεις, παράταση, νέα δάνεια και οικονομική στήριξη από τους Ευρωπαίους, και βεβαίως από τους Γερμανούς, και ταυτόχρονα να παίζει το παιχνίδι του τσαμπουκά της γειτονιάς.Ας συμβάλλει πρώτα και οι ίδιοι στο να φτιαχτεί ένα κράτος που δεν θα έχει ανάγκη τον κάθε Γερμανό και μετά όταν θα είμαστε ανεξάρτητοι οικονομικά, ας φωνάζουν όσο θέλουν.

Την ίδια ώρα μάλιστα που ίσα - ίσα πληρώνονται συντάξεις και μσθοί ανακοινώνουμε 40 χιλιάδες προσλήψεις ακόμη στο Δημόσιο και την επαναλειτουργία της ΕΡΤ με τους πρώην της υπαλλήλους. Δηλαδη δυο πραγματα που έχουν βασικη ευθυνη για την κριση.

Και όποιοι ζούνε στην Αθήνα ξαναβλέπουνε την παλαιότερη γνώριμη κατάσταση της παρακμής και υποβάθμισης του ιστορικού κέντρου, με χιλιάδες σιχαμένους μαυριδερούς μουσουλμάνους να περιφέρονται αδέσποτοι και νομικά ανεξέλεγκτοι...

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΑΞΕΣΟΥΑΡ...

Εργοστασιακό αξεσουάρ για μεγάλα και μικρά αυτοκίνητα. Από το κοντινό μέλλον, ύστερα από απαίτηση των εναπομείναντων γνήσιων αντρών..

Άκρως απαραίτητο όπως γίνονται τα πράγματα...

Αρκεί να ρίχνει αθόρυβα, μην τρομάζουν οι ρουφιάνοι να πιάνουν τα τηλέφωνα...

ΧΡΥΣΟΨΑΡΑ...

Πολύτεκνος ήταν ο άνθρωπος και από το πρωί ως το βράδυ έτρεχε για την οικογένεια του.

Κουβαλούσε όλα όσα ικανοποιούσαν τις απαιτήσεις της συζύγου και των πολλών παιδιών του.

Μα η περίσσεια του φροντίδα ήταν προς μερικά χρυσόψαρα σε ένα μικρό ενυδρείο, που τα πρόσεσε ιδιαίτερα και στα οποία κουβαλούσε ακόμη και στα κρυφά ότι καλύτερο υπήρχε στα μαγαζιά και ήξερε πως θα τους αρέσει...

Όταν τον ρώτησαν γιατί, εκείνος απάντησε με καημό:

- Τα χρυσόψαρα που βλέπεις είναι τα μόνα πλάσματα στο σπίτι που ανοίγουν το στόμα τους χωρίς να ζητούνε κάτι!

ΕΜΠΟΡΩΝ ΚΑΤΕΡΓΑΡΙΕΣ...

Αντιδράσεις στον εμπορικό κόσμο της πόλης έχει προκαλέσει η επικείμενη λειτουργία καταστήματος της αλυσίδας Zara, με ανδρικά και γυναικεία είδη. Και αυτό γιατί όπως υποστηρίζουν κάποιοι έμποροι, η μητρική εταιρεία αναπτύσσει σε απόσταση λιγότερη των 100 μέτρων καταστήματα (Berska, Pull and Bear και άλλα) το συνολικό εμβαδόν των οποίων ξεπερνά τα 1.500 τ.μ...

Αυτό απαγορεύεται υποστηρίζουν και η λειτουργία του συγκεκριμένου καταστήματος δεν θα είναι νόμιμη, βάσει κάποιας διάταξης που ως ρουσφέτι κάποτε πέτυχαν...

Και ο ελεύθερος ανταγωνισμός που πάει;

Επειδή κάποιοι κληρονόμησαν ex officio ένα εμπορικό μαγαζί από τον μπαμπά μα όχι και το εμπορικό δαιμόνιο του ιδρυτή και δεν τα βγάζουν πέρα μόνο και μόνο επειδή δεν ξέρουν τι να κάνουν, ούτε φρόντισαν ποτέ στη ζωή τους να εκπαιδευτούν με κάποια αληθινά σεμινάρια από ειδικούς, πέρα από τα πρόχειρα που οργανώνει ο σύλλογος τους αραιά και που, πρέπει να σταματήσει κάθε επένδυση από πραγματικούς επιχειρηματίες με όραμα, συνεχή ανάπτυξη, προγραμματισμό, ευελιξία και αποτελεσματικότητα στην αγορά, που απλώς θέλησαν να έρθουν και στην πόλη μας να προσφέρουν το κάτι παραπάνω...

Ζητούν υποκριτικά να τους συμπαρασταθεί η νομαρχία, το επιμελητήριο τους, οι λοιποί φορείς και όλοι μας εντέλει, έτοιμοι ν' αρχίσουν τα κλαψουρίσματα...

Λες και είναι δικό μας θέμα η αποκλειστικά δική τους ανεπάρκεια!

Γιατί πρέπει να ανέχομαι και να επιδοτώ πχ τον απατεώνα έμπορο που όσο ψώνιζα από το μαγαζί του έκανε τον έξυπνο μαζί μου για τη προέλευση των ρούχων του (που διάβαζα στα ταμπελάκια που ο ίδιος είχε αφήσει πάνω τους, σαν να μην ξέρω που βρίσκεται το Μιλάνο και που το Μπαγκλαντές) κι όταν έχασε τη φάση μια μέρα μου έστελνε τους μπάτσους κι απειλούσε να με μηνύσει πως τάχα παρενοχλώ την χαζή υπάλληλο - ερωμένη του, όντας νεώτερος, ωραιότερος και πιο ενδιαφέρων άντρας από δαύτον, μα χωρίς τις δικές του γνωριμίες ρουφιάνων που έκρυβε στο μαγαζί του σε κάθε πορεία "κοινωνικών αγωνιστών" και φωτογράφιζαν όσους διαδηλωτές κοιτούσαν προς το υπουργικό (τότε) γραφείο ακριβώς απέναντι του...

Γιατί πρέπει να πηγαίνω σε άλλη πόλη για να ντυθώ κάθε σεζόν, μη βρίσκοντας αυτό που θέλω εδώ, γιατί κάποιοι επιμένουν να ξεπουλήσουν όλη τη παλιά σαβούρα τους με το έτσι θέλω πριν κάνουν νέες παραγγελίες;

Γιατί να πληρώνω 60 - 80 ευρώ ένα ρούχο για να πληρώνονται οι μισθοί 3 - 4 - 5 θηλυκών υπαλλήλων (όλες όμορφες και πρόθυμες για τα αφεντικά) σε μαγαζιά που όλο λένε πως δεν βγαίνουν οικονομικά μα γεμάτα αργόσχολες νεαρές να χαχανίζουν μεταξύ τους ένα 8ωρο με τον απαραίτητο φραπέ ανά χείρας;

Πως κάποιοι Κινέζοι καταφέρνουν και ξεπουλούν τα άθλια προϊόντα τους σε πλήθη από πρόθυμους αγοραστές (κανείς δεν πάει με το ζόρι) στα πάντα γεμάτα μαγαζιά τους που συνέχεια αυγατίζουν σε αριθμό κι όλα ανθούν;

Πως κάποιοι πλανόδιοι γύφτοι καταφέρνουν να κάνουν περισσότερες πωλήσεις την ημέρα αν και στα μουλωχτά, καθότι κυνηγημένοι και φευγάτοι από κεντρικά σημεία, μα βρίσκουν τον τρόπο; Εξυπνότεροι είναι οι αγράμματοι;

Τα κέρδη θα έρθουν με δική σας βελτίωση, εκσυγχρονισμό κι εξυπηρέτηση κι όχι με κατεργαριές, ρουφιανιές, υποκρισία, κραυγές κι αβάσιμες απαιτήσεις, και προπαντός βάζοντας εμπόδια σε επιτυχημένους επιχειρηματίες...

Αν δεν τα καταφέρνετε εσείς έχετε μείνει πίσω, μα όχι να πρέπει να σκοντάφτουν οι άλλοι μπας και σηκωθείτε κάποτε...

Αει σιχτίρι πια, η μαλακία (κάποιων μελών του συλλόγου σας τουλάχιστον) έχει και όρια!

DOUBLE CLAIM...

Απαιτεί, υπόσχεται, πραγματοποιεί, προσφέρει, ικανοποιεί... Διπλά!

ΑΝΕΠΑΓΓΕΛΤΗ ΕΞΟΥΣΙΑ...

Κάθε μέρα σχεδόν κι ένα καινούριο σκάνδαλο προστίθεται στα ήδη υπάρχοντα.

Στόχος σε όλα είναι ο πλουτισμός κάποιων παράσιτων, που με κάποιο τρόπο άμεσο ή έμμεσο έχουν πρόσβαση στην εξουσία και το κόμμα που την ασκεί σήμερα.

Κοινό χαρακτηριστικό των συμμετεχόντων: Όλοι είναι πρώην ανεπάγγελτοι και τωρινοί επαγγελματίες της πολιτικής που θεωρούν πως κάνουν μεγάλη χάρη στο πόπολο που ασχολούνται με την διακυβέρνηση του.

Επειδή κάποιες από τις 5 - 6 τρανές οικογένειες που κυβερνούν τον τόπο τους επέτρεψαν να τους γλύψουν (δείτε το παρελθόν τους, ΟΛΟΙ απο κει ξεκίνησαν) νόμισαν πως κι αυτοί ανήκουν σε ανώτερη ράτσα ισάξια με τ' αφεντικά τους και δικαιούνται αυτοβούλως να διάγουν παρόμοιο βίο με κότερα, ακριβά εστιατόρια, μπουζούκια, πούρα, σπίτια, προκλητικά εξοχικά, off shore "επενδύσεις", σουλάτσα σε Κολωνάκια και Μυκόνους κλπ life style ασωτιές.

Ακόμη θεωρούν δικαίωμα τους να βολεύουν με δημόσιο χρήμα φίλους, γνωστούς, κολλητούς, κουμπάρους, λαμόγια και παπαδοκαλογέρους σε βάρος του πόπολου που άβουλα μόνο πληρώνει το λογαριασμό στο τέλος.

Πόπολο που το επίπεδο και η ποιότητα ζωής του συνεχώς πέφτει, δημιουργώντας αγεφύρωτο λίαν συντόμως χάσμα με τους παραπάνω ρουσφετοβολεμένους, που αδυνατούν ήδη να καταλάβουν τι σημαίνει σύνταξη 350 ευρώ, ανεργία σε νέους ανθρώπους με προσόντα, εγκλωβισμένοι συνταξιοδοτικά πενηνταπεντάρηδες που αδυνατούν να βρουν δουλειά να συμπληρώσουν τα συντάξιμα χρόνια τους, έλλειψη ασφάλειας σε συνεχώς αυξανόμενη εγκληματικότητα, τριτοκοσμικά γκέτο με χιλιάδες αχρείαστους αλλοδαπούς εργάτες, έλλειψη περίθαλψης με ράντζα και φακελάκια, καταπνιγμένα όνειρα λόγω φτώχειας, θηλιά δανείων, κλπ ζητήματα που γεμίζουν την καθημερινότητα των μη βολεμένων ή προνομιούχων...

Που ασχολούμενοι με δαύτα ολημερίς και αναπαυόμενοι αποχαυνωμένοι με τη μπάλα στην TV, έχουν ξεχάσει ή αγνοούν εντελώς πως έχουν τη δύναμη να τους στείλουν από κεί που ήρθανε μεμιάς.

Αρκεί να ψηφίσουν μια φορά σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα ύστερα από ώριμη σκέψη κι όχι όπως τους καθοδηγούν εντέχνως τα χρυσοπληρωμένα παπαγαλάκια των ίδιων αφεντικών, άλλη παρασιτική μορφή σύγχρονης ζωής, που τους έχει κάνει star το ίδιο το άβουλο πόπολο και το ελέγχουν με φόβο και υστερία.

Και δεν έχω καμιά αυταπάτη όταν μαντεύω σωστά την απάντηση στο ερώτημα:

Θα ξυπνήσει (και θα ψηφίσει) ποτέ;

ΦΑΕ ΞΥΛΟ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΑΠΑΙΤΕΙΣ...

Έγινε πριν λίγες μέρες μεταξύ αλλοδαπών.
Συμπλοκή Βαλκάνιων και Αφρικανών λαθρομεταναστών, με άγριο ξυλοκόπημα των δεύτερων.

Ο λόγος: Οι Αφρικανοί σαν πιο εξαθλιωμένοι και νεόφερτοι ήταν πρόθυμοι να δουλέψουν με χαμηλότερα μεροκάματα με αποτέλεσμα να ρίχνουν τον μέσο όρο των αμοιβών των ξένων εργατών.
Έχει ξεσπάσει ένας ιδιότυπος πόλεμος με βάση τις χώρες προέλευσης των μεταναστών με αφορμή τις αμοιβές που ζητούν ως εργάτες, αυτοί που ρίχνουν τις τιμές ξυλοκοπούνται και βρίζονται σχεδόν καθημερινά από παλιότερους που απαιτούν υψηλότερες αμοιβές.
Και δεν ξέρουν επακριβώς και τον λόγο που γίνονται στόχος.

Για ένα μεροκάματο πήγαιναν και για είναι προτιμητέοι ζήτησαν λιγότερα για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, έτσι κι αλλιώς άθλιες κι ανειδίκευτες ήταν, μα έπρεπε να φάνε κι αυτοί...

Μιά κεντρική πλατεία, μιά αλλόκοτη καθημερινή σύναξη των ταλαίπωρων αλλοεθνών πάσης φυλής, χρώματος, γλώσσας, κουλτούρας, θρησκείας, που αφημένοι στην μοίρα τους περιμένουν έξω, με όλους τους καιρούς να πετύχουν ένα οποιοδήποτε μεροκάματο, να περάσει και σήμερα, αύριο θα δούμε...

Τι γυρεύουν τόσοι και τι περιμένουν από μιά χώρα που δεν έχει βιομηχανική παραγωγή να απορροφά πολύ κόσμο σε εργοστάσια συνεχούς λειτουργίας, με μοναδική παροχή εργασίας από κάποιους απατεώνες "εργολάβους" που τους εκμεταλλεύονται ή κάποιους φτωχούς αγρότες που περιστασιακά ψάχνουν εργάτες να μαζέψουν την λίγη παραγωγή τους με τις πενιχρές τιμές στην αγορά;

Πού θα εκτονωθεί όλη αυτή η ενέργεια που διαθέτουν, νέοι και με δίψα για δουλειά και ζωή άνθρωποι, που ξέπεσαν εδώ από κάθε περιοχή του πλανήτη, κάτω από τραγικές συνθήκες οι περισσότεροι;

Όλα αυτά κάτω από τα βλέμματα των περαστικών, των κατοίκων της πόλης που πολλοί τους θεωρούν παρείσακτους, ξένους, ακάλεστους, αιτία πολλών δικών τους προβλημάτων, αρκετοί δικαιώνονται κιόλας για αυτές τους τις απόψεις, έχουν τις εμπειρίες τους...

Παραβλέπουν πως είναι κι αυτοί άνθρωποι, το ίδιο με κείνους κι αν υφίσταται αυτό που λένε Θεός, θ' αγαπούσε το ίδιο κι αυτούς και τους ''άλλους" σαν δημιουργήματα του.

Ας σκεφτεί ο καθένας μια στιγμή πως ήταν αυτός ή το παιδί του σε παρόμοια κατάσταση: ξενιτεμένοι, πεινασμένοι, δαρμένοι από όμοιους τους κι όχι "εχθρούς", να είναι στόχος επειδή ζητά ένα μεροκάματο παραπάνω με την παρουσία του, ή μερικά ευρώ λιγότερα για να προτιμηθεί έναντι ενός αλλουνού.

Χωρίς προστασία από πουθενά, σε μιά χώρα που ούτε τους γεννημένους εδώ κατοίκους της δεν φροντίζει επαρκώς, με τα δικά της διαρθρωτικά προβλήματα.

Κι υπάρχουν και οι δήθεν κοινωνικά ευαίσθητοι που απλώς συμπαραστέκονται γενικώς, χωρίς να είναι σε θέση να προτείνουν υπεύθυνα κάτι εφικτό κι εφαρμόσιμο άμεσα.

Μιά επιπλεόν κοροϊδία και μάταιες ελπίδες στους πεινασμένους...