ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΗ ΦΟΥΣΚΑ...

Πολύς ντόρος έγινε πριν λίγα προηγούμενα χρόνια για επενδύσεις ιδιωτών σε φωτοβολταικά συστήματα και αγορά του ηλεκτρικού ρεύματος που θα παρήγαγαν σε πολύ - πολύ συμφέρουσες για αυτούς τιμές από την ΔΕΗ.

Τώρα η κυβέρνηση προωθεί στη Βουλή το νομοσχέδιο του Υπουργείου Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, με το οποίο οι ιδιοκτήτες φωτοβολταϊκών υφίστανται μια περικοπή 35% στον περσινό τους κύκλο εργασιών, που ήδη είχε υποστεί περικοπή κατά 35% με την έκτακτη εισφορά, μετά την απαίτηση της τρόικας να κλείσει η «τρύπα», άνω των 800 εκατ. ευρώ, του Λειτουργού Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας. Η τρόικα έχει ορίσει στις διαπραγματεύσεις της με την κυβέρνηση την ψήφιση του νοσμοσχεδίου ως προαπαιτούμενο για την εκταμίευση της δόσης.

Φυσικά, οι παραγωγοί ρεύματος από φωτοβολταϊκά διαμαρτύρονται, καθώς μειώνεται σημαντικά η αναμενόμενη πρόσοδος τους...

Μια ακόμη νεοελληνική φούσκα: Πολλοί έσπευσαν να επωφεληθούν ως εξυπνότεροι όλων, κάποιοι έμποροι θησαύρισαν πουλώντας πανάκριβα εισαγώμενα (και πεπαλαιωμένα) φωτοβολταικά, οι τράπεζες έβγαλαν κι από δώ κέρδη από τα δάνεια, ένα σωρό ανθρώποι δελεασμένοι από τις αφύσικα υψηλές αποδόσεις μπήκαν στο παιχνίδι, το επιδοτούμενο αγροτικό εισόδημα αντικαταστάθηκε από επιδοτούμενο εισόδημα από πώληση ενέργειας και όταν έσκασε η φούσκα, καθώς το πολλάκις αναξιόπιστο και χρεοκοπημένο κράτος δεν μπορεί να στηρίξει αυτές τις αποδόσεις και η ΔΕΗ να αγοράζει σε αυτές τις προσυμφωνημένες τιμές όλοι αναρρωτιόμαστε τι φταίει..

Ήδη από το 2008 ο πρόεδρος της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας είχε προειδοποιήσει την τότε κυβέρνηση Καραμανλή ότι οι αποζημιώσεις στα φωτοβολταϊκά ήταν έξω από την οικονομική λογική (η ΕΕ θεωρεί μια απόδοση 7,5% λογική, έναντι 40+ των Ελληνικών συμβολαίων). Η κυβέρνηση Παπανδρέου αντί να εξορθολογίσει αυτές τις αποδόσεις, πολλαπλασίασε τα φωτοβολταϊκά, σε μια φάση που η ζήτηση της ενέργειας έπεφτε λόγω του πρώτου στριμώγματος με το μνημόνιο.

Τελικά η πράσινη ανάπτυξη ήταν πράσινα άλογα...

Ήταν αναπόφευκτο.

Και ποιοι βγήκαν ωφελημένοι τελικά από αυτή την Ελληνική παραδοξότητα;

Οι κατασκευαστικές εταιρείες, οι οποίες βλέποντας τις τρελές αποδόσεις που θα είχε ο κάτοχος, πουλούσαν τα πάνελ στην Ελλάδα στη διπλή τιμή απ' ό,τι στις άλλες χώρες.

Το Ελληνικό κράτος έχασε για ακόμη μια φορά την αξιοπιστία του και ο ανύποπτος κόσμος πλήρωσε το μάρμαρο...

Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ...

Στη Νέα Υόρκη άρχισε η υποβάθμιση ολόκληρων περιοχών με την μετακίνηση σε αυτές μαύρων, Ισπανόφωνων εμπόρων ναρκωτικών, συμμοριών κλπ.

Το αποτέλεσμα ήταν οι κάτοικοι να φύγουν άρον άρον πουλώντας τα σπίτια τους σε εξευτελιστικές τιμές. Όταν τα φιλέτα είχαν αλλάξει χέρια, ο δήμαρχος Τζουλιάνι καθάρισε γρήγορα την περιθωριακή σκατομάζα και όλα επέστρεψαν στο φυσιολογικό.

Κάποια χρόνια αργότερα ένα loft στη Ν.Υ πουλιόταν από 700.000 έως 1.200.000 δολλάρια.

Δεν ξέρω αν βλέπετε κάποια ομοιότητα με γνωστή μας χώρα...

Περπατούσα προ καιρού στο κέντρο της Αθήνας, εκεί κοντά στο παλιό χρηματιστήριο και τους γύρω δρόμους, σε μέρη που είχαν πριν λίγα χρόνια στις αρχές του 2000 τα γραφεία τους μερικοί γνωστοί και συνεργάτες μου τότε.

Παντού τώρα σιχαμένο πλήθος Ασιάτες και Αφρικάνοι ανακατεμένοι με Βαλκάνιους και άστεγους ντόπιους να μαγαρίζουν και να υποβαθμίζουν πλατείες και στενά με την αχρείαστη παρουσία τους, νέοι και δυνατοί που μένουν άπραγοι κι απλά προσπαθούν να βγούν από τα σκατά του τρίτου κόσμου και νομίζουν ότι εδώ θα βρούν τον παράδεισο που τους έταξαν.

Δεν καταλάβαινα τι αξία μπορούσαν να είχαν αυτά τα παλαιά πολυόρωφα κτίρια, με τα στενά δωμάτια με τους σοβάδες που έπεφταν σε κάθε ευκαιρία και τα φθαρμένα κουφώματα, χτισμένα σε στενά δρομάκια που ο ήλιος τα φώτιζε μόνο το καταμεσήμερο κι έψαχνα δικαιολογία να φύγω νωρίτερα και να βρεθώ στο Φάληρο, στην Γλυφάδα ή αλλού παραλιακά με ανοιχτό ορίζοντα...

Μέχρι που ένας απο αυτούς μ' έβγαλε κάποτε στην ταράτσα ενός 8όροφου τέτοιου κτιρίου να δω την παλιά Αθήνα από ψηλά.

Και την είδα, όπου έφτανε το μάτι γύρω - γύρω. Με κτίρια, στέγες, λόφους, εδώ η Ακρόπολη, το πεδίο του Άρεος, εκεί πέρα ο Λυκαβητός, ο Αρδητός, το Σύνταγμα, οι άλλες πλατείες, από κάτω στο βάθος οι αναδειγμένοι αρχαιολογικοί χώροι...

Που αν γινόταν το θαύμα να εξαφανιστεί η τριτοκοσμική σκατομάζα και οι κάτοικοι του κέντρου, πολλοί και ιδιοκτήτες των κτιρίων και μεγάλης ηλικίας, με λίγες καίριες πολεοδομικές παρεμβάσεις και μια καλή απολύμανση μπορεί να γίνει παράδεισος το ιστορικό κέντρο και οι πλατείες από την Βουλή μέχρι και κοντά στο τέρμα της Πατησίων και στα τετράγωνα τριγύρω από αυτόν τον άξονα.

Τουλάχιστον οι κεντρικότεροι δρόμοι αφού εξαφανιστούν αρκετά από τα πάμπολα σοκάκια να πάρει αέρα ο τόπος κι αξία οι ιδιοκτησίες, ιδίως οι ψηλοί όροφοι που ανακαινισμένοι θα γίνονταν ανάρπαστα οροφοδιαμερίσματα, μοντέρνα loft ή μικρά εκλεκτά ξενοδοχεία με θέα και χρέωση για λίγους. Με απεριόριστη θέα στα μνημεία του κέντρου και άφθονο οργανωμένο χώρο στάθμευσης όπου ήταν τα πρώην σοκάκια, με καινούριες ταβέρνες, μαγαζιά, κλπ ανάπτυξη.

Γειτονιές που αξίζει να μένει κανείς, με εικόνες και γεύση από τα παλιά, που η Εκάλη με μοναδική θέα το κομμένο βουνό ποτέ δεν θα δώσει..

Που κάποιοι θέλουν να πετύχουν αργότερα, αφού πρώτα φύγουν οι κάτοικοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και πουλήσουν φτηνά τις ιδιοκτησίες τους, όντως παλιές.
Συν την τριτοκοσμική κόλαση συνεχούς υποβάθμισης κι εγκληματικότητας, που σε συνεργασία με υψηλά ιστάμενου συνενόχους τους αναγκάζουν τώρα και καιρό να ζούν μέρα - νύχτα στις γειτονιές τους και στο όνομα μιας αχρείαστης δήθεν "πολυπολιτισμικότητας". Που την πληρώνουν και με τις ζωές τους ακόμη, πέρα από όσα θα χάσουν με την αρπαγή των περιουσιών τους από real estate συμφέροντα...

Άτιμο σχέδιο να καρπωθούν φτηνά κάποιοι λίγοι την αξία του ιστορικού κέντρου. Που προχωρεί απόδεκατίζοντας τους ανθρώπους που γεννήθηκαν ή έτυχε να νοικιάζουν στα μέρη που λιμπίζονται.

Και πριν ξεφορτωθούν οριστικά τη σκατομάζα σαν ανεπιθύμητη πια, θα χρησιμοποιήσουν τα εργατικά της χέρια για να χτίσουν φτηνά τον καινούριο κερδοσκοπικό τους παράδεισο...

ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ ΜΕ ΤΑ ΣΙΤΗΡΑ...

Δεν μας έφταναν όλα τα άλλα στενάχωρα οικονομικά, φαίνεται ότι οι εγχώριοι κερδοσκόποι βάλανε στο μάτι το ψωμί που θα πληρώνουμε ακριβότερα αν περάσουν τα σχέδια τους...

Για ακόμη μία φορά φαίνεται η οικονομία να πέφτει θύμα στις κερδοσκοπικές ορέξεις ορισμένων επαγγελματικών ομάδων, καθώς δεν πρόλαβε να ξεκινήσει η απαγόρευση των ρωσικών εξαγωγών σιτηρών (μόλις την Κυριακή ξεκίνησε), και ήδη οι αλευροβιομηχανίες αποφάσισαν να αυξήσουν τις τιμές των αλεύρων. Ακόμη και οι σχετιζόμενοι κλάδοι, όπως αυτοί της αρτοποιίας, δήλωσαν έκπληξη με την αστραπιαία αυτή αντίδραση των αλευροβιομηχανιών, αφού από χτες κιόλας οι αρτοποιοί έλαβαν τιμολόγια με ανατιμήσεις από τους προμηθευτές τους.

Το πρόβλημα αναμένεται να επεκταθεί και σε άλλα προϊόντα, δεκάδες που σχετίζονται με τα δημητριακά και την αύξηση των τιμών. Τα νέα είναι εξαιρετικά δυσάρεστα, όχι μόνο από τη Ρωσία αλλά και από Καναδά και ΗΠΑ όπου οι παραγωγές θα είναι περιορισμένες.

Ωστόσο για ακόμη μια φορά το πρόβλημα το διογκώνουν οι κερδοσκόποι οι οποίοι φιλοδοξούν να αποκομίσουν τεράστια κέρδη από την ευκαιρία που δημιουργείται. Ηδη οι αλευροβιομήχανοι προαναγγέλλουν αυξήσεις έως 30% ενώ μεγάλες ανατιμήσεις εκτιμάται ότι θα υπάρξουν σε ψωμί, δημητριακά, είδη ζαχαροπλαστικής, κλπ.

Πρώτη φορά είναι ή η τελευταία που συμβαίνει αυτό με τους κερδοσκόπους;

Μετά την ανακοίνωση για αυξηση στην τιμη του αλευριού, βγήκε κανείς "αρμοδιος" να τους την πεί και άσχημα μάλιστα απειλώντας τους με βαριά πρόστιμα, γιατί ενώ ακόμη δεν σβήσανε οι φωτιές καλά καλά στα ρώσικα στάρια, πότε πρόλαβε και τελείωσε το απόθεμα αλεύρων που αυτοί έχουν στις αποθηκες τους από προηγούμενες παραγωγές;

Ακόμη από τους βιομηχάνους δε μας λέει πόσο οι εταιρείες εξαρτώνται από τα σιτηρά άλλων χωρών. Διότι απ' ότι μαθαίνουμε η παραγωγή στην Ελλάδα είναι αρκετά μεγάλη και καλή και μπορεί να καλύψει μεγάλο μέρος των αναγκών χωρίς απαραίτητα να υπάρξουν υψηλές αυξήσεις.

Όμως κανείς δε μπορεί να βάλει χαλινάρι στους κερδοσκόπους, ειδικά όταν οι αρμόδιοι φορείς είναι απόντες από αυτό το τόσο μεγάλο πρόβλημα.

Το θέμα είναι ότι από τις ανατιμήσεις θα πάρει φωτιά εκ νέου και ο πληθωρισμός ο οποίος δεν αποκλείεται να κλείσει υψηλότερα απ' ότι αναμενόταν, ροκανίζοντας τα ισχνά εισοδήματα των Ελλήνων...

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΕΤΙΕΤΑΙ...

Καλοκαίρι στην Ελλάδα, διακοπές, πολλοί τουρίστες κι επισκέπτες, πολλή δουλειά και για τις ταβέρνες κι εστιατόρια όλων των κατηγοριών που καλούνται να ταίσουν αυτόν τον κόσμο μεσημέρι βράδι...

Πολύς κόσμος και πελατεία σημαίνει και πολλά κέρδη για τους επιχειρηματίες των καταστημάτων αυτών. Με τη βοήθεια βεβαίως και κάποιων κόλπων, πασίγνωστων μεταξύ των επιτήδειων, μα άγνωστα στον πολύ κόσμο. Κοινό μυστικό: τίποτα δεν πετιέται, από τα εναπομείναντα φαγητά...

Πρώτη εφαρμογή το βραστό κρέας, που υπάρχει άφθονο σε γάμους και βαφτίσεις που γίνονται σε ταβέρνες. Ποτέ δεν καταναλώνεται από τους καλεσμένους όλη η ποσότητα, που την επαύριο γίνεται τσιγαριαστό ή κοκκκινιστό και σερβίρεται σαν πιάτο ημέρας...

Μπριζόλες κάποιων ημερών μαρινάρονται στη φορμόλη (φαρμακευτικό υλικό) για να (ξανα)γίνουν μαλακές και σερβίρονται ζεστές, καμιά διαφορά από "της ώρας" για τους μη γνωρίζοντες βλαχοτουρίστες...

Κρέας κρητικού αγριμιού παράνομα κυνηγημένο και πανάκριβα χρεωμένο σαν τέτοιο, σερβίρεται σε εκλεκτούς πελάτες κρητικών κι αθηναϊκών εστιατορίων με γνωστούς από τη τηλεόραση ιδιοκτήτες. Ελλέιψει δε αυτού αντικαθίσταται με φουριάρικο, καμμιά διαφορά στο κρέας, αφού στα ίδια μέρη βόσκουν κι αυτά, με την ίδια αρωματική χλωρίδα...

Σε παραλιακές ταβέρνες ψάρια κατεψυγμένα αποψύχονται τη νύχτα κι αφού εμβολιστούν με ειδικό ορό να φουσκώσουν και ν' αποκολιέται η ραχοκοκκαλιά εύκολα όπως των φρέσκων, δείχνονται και πωλούνται στον πελάτη ως τέτοια, άρτι ψαρεμένα...

Τα πολύ μεγάλα ζυγίζονται μπροστά στο πελάτη, μα έχοντας όμως στα μεγάλα τους βράγχια κρυμμένα μερικά από κείνα τα παλιά μεταλλικά ζύγια, όσα χωράνε για να δείχνουν μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες γραμμάρια βαρύτερα...

Ταψιά με μουσακάδες, παστίτσια, μπουρέκια, πηγαινοέρχονται μεταξύ ψυγείου και φούρνου για (ξανα)ζέσταμα όσες φορές χρειαστεί μέχρι να αδειάσουν, αν δεν προσελκύσουν το ενδιαφέρον και την όρεξη των πελατών όσο είναι φρεσκοψημένα.

Κεφτέδες παρασκευάζονται από αλεσμένο εναπομείναν κρέας και λοιπά υλικά που ταιριάζουν, αν δεν πειστεί ο πελάτης να τους φάει έτσι σκέτους τηγανητούς, καμουφλάρονται σε σουντζουκάκια με σάλτσα ή σε γιουβαρλάκια και τρώγονται ανυποψίαστα.

Το φτηνό χύμα κρασί (νερό και μπογιά αγορασμένο από τον απατεώνα μπακάλη), με μια ψεκασιά ξύδι στην καράφα κι ένα φευγάτο "συγνώμη" του γκαρσονιού, αντικαθίσταται αμέσως με άλλο εμφιαλωμένο, φτηνό μεν μα πλασαρισμένο σαν επώνυμης ετικέτας στον αμύητο...

Μερικά μόνο κόλπα και κατεργαριές ταβερνιάρηδων και λοιπών της μαζικής εστίασης...

Και πριν ν' αρχίσουν οι συντεχνίες τους τα τετριμένα "δεν είναι έτσι, δεν είμαστε όλοι τέτοιοι, δεν τα κάνουμε αυτά εμείς, κλπ...

Σύμφωνοι. Καμιά ταβέρνα ή εστιατόριο δεν κάνει τα παραπάνω όλα μαζεμένα, ή κάθε μέρα, υπάρχουν μέρες που τα φαγητά ταψιού είναι φρέσκα αφού τότε ψήθηκαν, υπάρχουν πελάτες - φίλοι που τρώνε και φεύγουν ικανοποιημένοι αφού τους προσέχει ο ιδιοκτήτης προσωπικά, κάποιοι ευσυνείδητοι σέβονται τους πελάτες και το όνομα τους, μα υπάρχουνε κι αυτά που περιέγραψα.

Δεν περιορίζονται μόνο στην τουριστική καλοκαιρινή περίοδο, αν και παρουσιάζουν έξαρση σε περιοχές και περιόδους με κοσμοσυρροή. Ούτε μόνο σε αλλοδαπούς "κουτόφραγκους" πελάτες.

Δεν υπάρχει χώρος εστίασης να μην εφαρμόζει κάποια απ' αυτά, συστηματικά ή περιστασιακά ευκαιρίας δοθείσης κι εν γνώση του προσωπικού του, που ξέρει απέξω ποιές μέρες και σε ποιούς τα εφαρμόζουν...

Και κομπάζουν περήφανα μερικοί για το "τι τρώει ο κόσμος εν αγνοία του"!

Πως νομίζετε πως τα έμαθα και τα έγραψα, αφού από πεποίθηση ποτέ δεν έχω κάνει τέτοια δουλειά;

ΦΩΤΙΕΣ, ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ ΚΙ ΕΚΛΟΓΕΣ...

Από την έκτακτη ειδησεογραφία του Σ.Κ:

[....Ανυπολόγιστη είναι η καταστροφή από τη μεγάλη φωτιά που μαίνεται σε Γραμματικό, Βαρνάβα, Διονυσο, Μαραθώνα και Σταμάτα, η οποία μάλιστα συνεχώς αναζωπυρώνεται. Καίγονται σπίτια, στάνες και δασικές εκτάσεις. Την ίδια στιγμή, εκκενώνεται η κατασκήνωση Αθητάκη στο Γραμματικό...

Κάτοικοι καταγγέλλουν ότι η φωτιά στην Ανατολική Αττική εκδηλώθηκε στην περιοχή όπου θα κατασκευαζόταν ο ΧΥΤΑ και κάνουν λόγο για εμπρησμό...

Η Πυροσβεστική καταβάλλει προσπάθειες οι φλόγες να μην περάσουν την Πεντέλη. Ωστόσο, νέα μέτωπα ξέσπασαν στις παρυφές της Πεντέλης...]

Η οικιστική πίεση είναι ασφυκτική στην Αττική. Η βασικότερη αφορμή που οδηγεί στην οικοπεδοποίηση μέσω καψίματος, όποιες κι αν είναι τελικά οι αιτίες της πυρκαγιάς.

Μπορεί και να είναι ανθρώπινη αμέλεια ή βλακεία. Αλλά αυτό ακριβώς σημαίνει οικιστική πίεση. Η συγκέντρωση εκατομμυρίων ανθρώπων που δημιουργεί τις αυξημένες πιθανότητες να συμβεί αμέλεια ή βλακεία.

Η φωτιά ακούγεται πως ξεκίνησε από χαράδρα σε σημείο που φτάνουν μόνο πεζοί, μετά από μιάμιση ώρα πεζοπορία στις 19.30μμ. Λογικό από τα δεδομένα αυτά είναι ότι δεν πρόκειται για τυχαία φωτιά.

Η περιοχή κοντά στην Αθήνα με καλό οδικό άξονα, είχε αρχίσει να αναπτύσεται ραγδαίως. Ο σχεδιαζόμενος ΧΥΤΑ θα μετέβαλλε τα φιλέτα σε κατιμάδες. Επ΄ ευκαιρία των φημολογουμένων εκλογών, όλο και κάποια υπόσχεση θα λάμβαναν για "τακτοποίηση" των καμμένων από κάποιον λιγούρη της εξουσίας που θα μάζευε τα ψηφαλάκια των πυροπαθών (αυθαίρετων) ιδιοκτητών.

Όλη η Αττική θα γίνει ένα φαιό, τσιμεντωμένο λεκανοπέδιο με μεγάλους οδικούς άξονες με ΣΔΙΤ και διόδια για εργολάβους, που θα οδηγούν σε εξοχικά κατασκευασμένα όπου «βλέπει θάλασσα», τα οποία θα αγοράζουν οι κάτοικοι του κεντρικού τομέα για να δραπετεύουν τα Σ/Κ.

Από τα δημοσιογραφικά αρχεία ένα παράδειγμα από τα πολλά παρόμοια: Πρίν 10-12 χρόνια πάλι Αύγουστο στην ίδια περιοχή του Βαρνάβα είχε ξεσπάσει πάλι μεγάλη πυρκαια που είχε έλθει από τον Κάλαμο, και έφτασε μέχρι το Σέσσι και τον Μαραθώνα. Ο καρβουνιασμένος τόπος μετά 2 χρόνια γέμισε κτίσματα. Όπου δεν χτίστηκαν εξοχικά, η φύση με τα χρόνια είχε αποκαταστήσει τις ζημιές. Και τώρα η ίδια περιοχή ξανακάηκε οριστικά πια.

Η καταπάτηση είναι μπροστά μας κάθε μέρα και μόνο σε κάθε φωτιά ακούμε τις ίδιες αερολογίες για καταπάτηση, περιορισμό δασών, οικοπεδοφάγους κλπ κλπ. Όσοι χτίσανε μέσα στο δάσος είναι οι ίδιοι που βγαίνουν τώρα στα κανάλια και κλαίνε για τις περιουσίες τους...

Η Ελληνική οικονομία έφτασε να είναι είναι μόνο οικοδομή, παροχή υπηρεσιών και κατανάλωση.

Και κυρίως κερδοσκοπία πάνω στην αξία της γης, με κάθε τρόπο.

Ε, τότε με κάθε ευκαιρία εμπρηστές θα καίνε, οικοπεδοφάγοι θα πουλάνε, μηχανικοί θα σχεδιάζουν, μιλιούνια εργολάβοι θα κατασκευάζουν βιαστικά και πρόχειρα, πρόθυμοι πολιτικοί θα νομιμοποιούν...

Όταν υπάρχει οργανωμένο και καλά σχεδιασμένο σχέδιο εμπρησμού με στόχο τα φιλέτα της γης και όταν υπάρχει και θεσμοθετημένο πλαίσιο που επιτρέπει την κερδοσκοπία γης, δεν μπορεί να υπάρξει ένα υψηλού επιπέδου σχέδιο πολιτικής προστασίας του περιαστικού περιβάλλοντος.

Και συνήθως τα τελευταία χρόνια οι μεγάλες φωτιές εκδηλώνονται λίγο πριν την προκήρυξη εκλογών, που την ακριβή ημερομηνία τους οι έχοντες συμφέροντα διαπλεκόμενοι γνωρίζουν από πολύ νωρίς...

ΓΡΙΠΗ, ΠΑΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΚΕΡΔΗ...

Η σοβαρή υπόθεση της γρίπης των χοίρων, έφερε για μια ακόμη φορά στην επιφάνεια το πρόβλημα της ενημέρωσης του κόσμου, των τρόπων και των μεθόδων που το κράτος χρησιμοποιεί προκειμένου να διαφυλαχθεί ο πληθυσμός από την οποιαδήποτε απειλή ασθένειας.

Από την άλλη πλευρά, παρελαύνουν στα κανάλια ένα σωρό ειδικοί που αναγάγουν σε μείζονος σημασίας θέμα την εν λόγω γρίπη, την ίδια στιγμή που είναι αμβίβολο αν από τον Σεπτέμβριο τα νοσοκομεία θα είναι έτοιμα να υποδεχθούν τους χιλιάδες υποψιασμένους και φοβικούς πολίτες.

Το βασικότερο όμως είναι με ποιο τρόπο θα αντιμετωπισθούν οι αναρίθμητες όπως αναμένεται κρίσεις πανικού.

Ο κόσμος, μη δείχνοντας εμπιστοσύνη στο κράτος (όπως το ίδιο τον έχει μάθει με τις σπασμωδικές του ενέργειες), προβαίνει σε κάθε είδους ενέργεια, ακόμη και στην παραγγελία εμβολίων από το εξωτερικό.

Την ίδια στιγμή, τα κόμματα διασταυρώνουν τα ξίφη τους για το θέμα της ετοιμότητας σε περίπτωση ξεσπάσματος πανδημίας ή μετάλλαξη της ασθένειας. Μια ακόμη πολιτική κοκορομαχία με αφορμή αυτή την φορά την νέα γρίπη; Ήταν δυνατό οι εκπρόσωποι των κομμάτων να βάλουν στην άκρη τις αψιμαχίες γύρω από το ποιο κόμμα θα αντιμετώπιζε πιο ορθά την νέα αυτή επιδημία...

Βλέπουμε άλλη μια φορά πως σε τούτη τη χώρα αυτό που προέχει είναι η αποκομιδή πόντων ακόμη και σε βάρος της υγείας του ίδιου του λαού που θα κληθεί αύριο-μεθαύριο να τους ψηφίσει. Αντί να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι να βρουν λύσεις έστω και για τα μάτια του κόσμου προτιμούν την συνήθη αντιπαράθεση, προκειμένου να αποκαλύψει ο ένας τη γύμνια του άλλου.

Αυτό βέβαια ισχύει για όλα τα κόμματα, καθώς κανένα δεν μίλησε πραγματικά για κοινό συντονισμό και εγρήγορση, πέρα από τις όποιες πολιτικές αντιπαραθέσεις. Την ίδια στιγμή, οι φαρμακοβιομηχανίες αναμένεται να αποκομίσουν πολλά δισ. δολάρια από την διάθεση του πολυπόθητου εμβολίου.

Στο γεγονός ότι κάποιοι όμιλοι θα κερδοσκοπήσουν από την ανάγκη εκατομμυρίων ανθρώπων να θωρακιστούν απέναντι σε αυτή την νέα απειλή. Στα 10 δισ. δολάρια αναμένεται να φτάσει ο παγκόσμιος τζίρος από την προμήθεια του αντιγριπικού εμβολίου. από τις παραγγελίες που έχουν κάνει οι κυβερνήσεις στις τρεις ως τέσσερις πολυεθνικές που έχουν τη δυνατότητα να παρασκευάσουν το αντιγριπικό εμβόλιο σε μεγάλες ποσότητες. Αξίζει να σημειωθεί ότι έχουν παραγγελθεί το λιγότερο 600 εκατομμύρια δόσεις. Κάθε δόση εμβολίου δεν θα στοιχίζει πάνω από 10 ευρώ, σημαντικά κέρδη είναι ωστόσο εξασφαλισμένα λόγω των τεραστίων ποσοτήτων που θα χρειαστούν για να αντιμετωπιστεί η νέα γρίπη.

Τις χρυσές δουλειές που προκύπτουν από τη νέα γρίπη και την απειλή της πανδημίας, τις μοιράζονται ολίγοι εκλεκτοί γίγαντες της φαρμακοβιομηχανίας· τα ονόματά τους: GlaxoSmithΚline, Sanofi Αventis, Νovartis, Αstra Ζeneca.

Ποιος θα τους ελέγξει; Ποια μέτρα θα ληφθούν προκειμένου να μην επωφεληθούν τα μεγάλα τραστ από την γρίπη των χοίρων; Κανείς δεν θα εμποδίσει τις φαρμακοβιομηχανίες να "κάνουν παιχνίδι" στις πλάτες των απελπισμένων από την έκταση της νέας γρίπης.

Ήδη το παιχνίδι της πρωτοκαθεδρίας στην παρασκευή και διάθεση του εμβολίου μεταξύ των εταιριών έχει αρχίσει. Μαζί με αυτό έχει ξεσπάσει και ένας απίστευτος πανικός για την πορεία της ασθένειας.

Θα διαδραματιστούν σκηνές απείρου κάλλους στα φαρμακεία και νοσοκομεία για τα εμβόλια, και το κράτος όπως πάντα θα απουσιάζει...

ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ Ι...

Μάθημα 1ο: Ενδιαφέρει πρωτίστως ιδιοκτήτες μικρών ξενοδοχειακών μονάδων, με περιορισμένη δυναμικότητα και υποβαθμισμένη πελατεία...

Ιδιοκτήτης τέτοιας μονάδας σε περιοχή με λίγη κίνηση, για ν' αυξήσει το έσοδα του σκέφτηκε να νοικιάσει το μπάρ - καφετέρια που λειτουργεί ανεξάρτητα στην αυλή του ξενοδοχείου του, στον χώρο δίπλα στην μικρή πισίνα, που τα προηγούμενα χρόνια το δούλευε ο γιός του.

Σε απορία του νέου γιατί έτσι φέτος, ο ξεπονηρεμένος μικροξενοδόχος εξήγησε:

- Το μπαρ - καφετέρια μας έβγαζε περίπου 5.000 ευρώ πέρυσι για όλη την τουριστική σαιζόν, έτσι; Και δούλευες από το πρωί μέχρι το βράδυ για πολλές ώρες....
Ε, λοιπόν φέτος γιέ μου θα γίνεις μισθωτός...Τώρα που είσαι ακόμη νέος κι εμφανίσιμος, θα πας να δουλέψεις μπάρμαν εδώ παραπέρα με μισθό...Θα παίρνεις σίγουρα 1.000 ευρώ/μήνα και θάχεις και κάποιο ρεπό κάθε μερικές μέρες...

Και συνεχίζει το σχέδιο του:

- Θα βρούμε έναν μεγαλύτερο σε ηλικία σαβούρη, που δεν έχει καμμιά πιθανότητα να τον προσλάβουνε με μισθό πουθενά φέτος και θα του νοικιάσουμε το μπαρ για όλη την περίοδο έναντι 6.000 ευρώ, να το δουλέψει όπως θέλει αυτός, όσες ώρες θέλει κάθε μέρα. Για πες μου τι θα κερδίσουμε;

Κάνει τον λογαριασμό με το μολύβι ο νέος και βγάνει το αποτέλεσμα:

- Μπαμπά θα πάρουμε 6.000 σίγουρα με το συμφωνητικό που θα του κάνουμε και θα πληρώσει προκαταβολικά. Θα παίρνω κι εγώ 1.000 ευρώ/μήνα επί 5 - 6 μήνες, θάχουμε άλλα 6.000. Το αφεντικό θα μ' έχει ασφαλισμένο και γλιτώνουμε τα λεφτά του ΙΚΑ εμείς, θάχω και κάποια φιλοδωρήματα εξτρά....Συνολικά 12.000 ευρώ τουλάχιστον σ' ένα καλοκαίρι, μόνο από τον χώρο του μπαρ...

- Και σε σχέση με τα 5.000 που θάβγαζες εσύ εδώ, μας κάνουν 7.000 ευρώ παραπάνω από πέρυσι, ένα ποσό που θα το έχουμε άσχετα αν δουλέψει το ξενοδοχείο με τα γραφεία που μας στέλνουν κόσμο...

Έτσι κι έγινε. Βρέθηκε το θύμα να παριστάνει τον επιχειρηματία/μπάρμαν λόγω αναγκαστικού αποκλεισμού από την αγορά εργασίας εξαιτίας ώριμης ηλικίας και (θλιβερής) εμφάνισης, να περνά όλη τη μέρα στο τάχα "δικό του" μπαρ - καφετέρια, δουλεύοντας μόνο και μόνο για τα λεφτά του ιδιοκτήτη κάθε μήνα και κάποια περισευόμενα ψίχουλα δικά του, με πελάτες μετρημένους στα δάκτυλα από τα ΚΑΠΗ της Γερμανίας και της Ολλανδίας με ανάλογο προυπολογισμό "διακοπών" κοινωνικού τουρισμού και να επιβιώνει χάρη στους φίλους του που τον στηρίζουν πίνοντας εκεί τον καφέ, το ποτό τους ή κάνοντας κάποιο ψευτοπάρτυ να τραβήξουν κόσμο...

Ο νέος στο άλλο μπαρ το κεντρικότερο και με καλύτερο και νεώτερο κόσμο, εισπράττει τον μισθό στα σίγουρα, δουλεύει λιγότερες ώρες κι όλο και κάτι εξτρά του αφήνει κάποιος μεθύστακας πότε- πότε, γιατί σε περίοδο κρίσης περισεύουν για φιλοδωρήματα οι παράδες κανενούς, ανεξαρτήτως εθνικότητας...

Ο δε γέρος επαναπαύεται στα εξασφαλισμένα κέρδη του...

Μαθήματα και τρόποι επιβίωσης σε καιρό οικονομικής κρίσης, που η ίδια η ζωή παραδίδει κι εγώ καταγράφω...


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΜΠΟΡΩΝ...

Κλειστά σήμερα τα εμπορικά καταστήματα και οι ΜΜΕ, ύστερα από απόφαση της Γ.Σ.Ε.Β..Ε.Ε.

Μια δίκαιη κινητοποίηση - διαμαρτυρία στην πολιτική της κυβέρνησης που στηρίζει τα συμφέροντα των λίγων και ισχυρών και μόνο...

Με αποτέλεσμα τον πλήρη έλεγχο και ολιγοπώληση της αγοράς, την κυριαρχία του παραεμπορίου με αφορολόγητα κι άχρηστα - ευτελή προιόντα, την συρρίκνωση των μικρών επιχειρήσεων, που δημιουργούν όμως περίπου το 56% της απασχόλησης στην Ελλάδα, στον ιδιωτικό τομέα, τα ελλείματα στο ταμείο ασφάλισης Ο.Α.Ε.Ε. λόγω ελάχιστης χρηματοδότησης (τώρα πια και δικό μου ταμείο αναγκαστικά, από την ίδρυση της "Acanthus Productions")...

Κλειστά όλα λοιπόν; Όχι βέβαια!

Κάποιοι νομίζουν πως ανήκουν τάχα στους λίγους κι ισχυρούς, λόγω κερδοσκοπίας και φοροδιαφυγής. Για αυτούς δεν τρέχει τίποτα, τα καταστήματα τους άνοιξαν κανονικά, μη χάσουν τα κέρδη μιας μέρας, με πρώτα και καλύτερα τα καλλυντικά, τις καφετέριες και τους περιπτεράδες.

Αυτοί οι τελευταίοι, επιδεικτικά ευνοημένοι του (δημοτικού) ρουσφετιού τείνουν να πάρουν διαστάσεις mini - market, με ανεξέλεγκτες όμως τιμές και συνθήκες έκθεσης των προϊόντων τους, γίνονται κυρίαρχοι στις γειτονιές και πλουτίζουν πραγματικά κι αισχρά, σε βάρος όσων δεν μπορούν ή βαριούνται να μετακινηθούν παραπέρα...

Ο ανεκδιήγητος υπουργός οικονομίας που κατάργησε το αφορολόγητο όριο των αυτοαπασχολούμενων, αν είχε επαφή με την πραγματικότητα, με μια βόλτα πεζός θα μπορούσε να διαπιστώσει με μια ματιά ποιοί πλήτονται κι αγωνίζονται και ποιοί τον γράφουν κανονικά, αφού έχουν και πληρώνουν τις μαλακίες του.

Που τις ονόμασε "Επιχείρηση και μέτρα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής"...