ΕΠΙΔΟΤΟΥΜΕΝΟΙ 50.000 ΑΝΕΡΓΟΙ...

Κάπου 50.000 άνεργοι θα προσληφτούνε λέει, σε επιδοτούμενο από το ΕΣΠΑ πρόγραμμα που εξαγγέλθηκε από ομάδα υπουργών, με τις συνήθεις κενές μπούρδες που δεν λένε πια τίποτα σε κανέναν, πέρα ίσως από αυτούς που θα επωφεληθούν για λίγο.

Οι ωφελούμενοι θα απασχοληθούν για πέντε μήνες σε δήμους, περιφέρειες, σχολεία, δικαστήρια, ΚΕΠ, Ασφαλιστικά Ταμεία και άλλες δημόσιες υπηρεσίες.

Δυστυχώς αυτή η άθλια νοοτροπία δεν αλλάζει με τίποτα ανεξάρτητα με το ποιος κυβερνάει.
Αντί να χρησιμοποιηθούν αυτά τα χρήματα προς την επιδότηση της πραγματικής οικονομίας (κυρίως σε επιχειρήσεις με εξαγωγικό χαρακτήρα) θα παρκάρουν τώρα 50.000 (οι περισσότεροι άχρηστοι που θα "επιλεγούν" όπως συνήθως) σε δήμους για τα πολύτιμα(;) ψηφαλάκια λίγους μήνες πριν τις τοπικές εκλογές.

Τι νόημα έχει να απασχοληθεί κάποιος για λίγους μήνες και μετά ξανά στο κενό;

Πάμε στοίχημα πως με τη λήξη θα έχουμε πάλι διαμαρτυρίες, πορείες, συμπαράσταση από όμοιους, κλπ γραφικά συνηθισμένα, που θα θέλουν να παρατείνουν την "απασχόληση" τους, προβάλλοντας με τον χειρότερο τρόπο την δήθεν χρησιμότητα τους, όπως κατάντησε να γίνεται με τέτοια προγράμματα - ασπιρίνες...

Σημασία έχει να υπάρξουν σταθερές νέες θέσεις εργασίας, ή καλύτερα να επιδοτηθεί η έμπνευση και το ρίσκο μιας καινοτόμου επιχιερηματικής ιδέας, που θα έπρεπε να είχαν βάλει τον εγκέφαλο τους να σκεφτεί όλοι όσοι θέλουν να δουλέψουν.

Σε παραγωγικές δουλειές μάλιστα κι όχι ακόμη περισσότεροι υπάλληλοι γραφείου.

Mόνο έτσι μπορεί κανείς να προγραμματίσει ένας πραγματικά εργαζόμενος τη ζωή του.

H επιδοτούμενη εργασία με ημερομηνία λήξης, δε λύνει το πρόβλημα...

ΦΡΑΟΥΛΕΣ ΕΔΩ ΚΙ ΑΛΛΟΥ...

Επειδή δηλαδή στη Μανωλάδα είναι δυο τρεις παραγωγοί τυχοδιώχτες και ανεγκέφαλοι, πρέπει να καταστραφούν και οι υπόλοιποι; Αυτοί οι δυο - τρεις μεγαλοπαραγωγοί ανταγωνίζονταν επί σειρά ετών αθέμιτα τους άλλους παραγωγούς έχοντας παρανόμως μικρότερο κόστος.

Είναι άδικο να πάρουν αυτοί οι ελάχιστοι στο λαιμό τους τους άλλους που όχι απλά δε φταίνε, αλλά στην ουσία είναι και τα θύματα των παράνομων πράξεων των ελάχιστων κακών παραγωγών...

Οι επιλεκτικές συνήθως εκστρατείες κατά ορισμένων προσώπων, εταιρειών ή χωρών για ρατσιστική ή εκμετάλευση κινούνται πιό πολύ επικοινωνιακά, εξαντλούν το επίκαιρο συναίσθημα της κοινωνίας και απλά ωφελούν κάποιους άλλους ανταγωνιστές να χωθούν στην αγορά καλύπτοντας το πρόσκαιρο κενό.

Γιατί μπορεί να βγούν απο την Ευρώπη πχ οι Ελληνικές φράουλες με το μποϊκοτάζ που πολυ εντέχνως μερικοί προώθησαν αμέσως, αλλά οι φράουλες Τουρκίας ή Μαρόκου ή Ινδίας πχ παράγονται τηρώντας την Γερμανική εργατική νομοθεσία;

Το να πληρώνει κανείς παραγωγός 20 ευρώ τον εργάτη και άλλα 20 το ΙΚΑ για να είναι νόμιμα όλα, και αυτό δεν είναι λύση για τους αγρότες, ούτε για αστείο δεν μπορείς να πείς σε έναν αγρότη ότι θα του κοστίσει 40 ευρώ την ημέρα μέσες άκρες ο εργαζόμενος.

Το να δώσει απο τα 20 ευρώ που πέρνει ο εργαζόμενος τα μισά στο ΙΚΑ για να ασφαλιστεί είναι ακόμη πιό δύσκολο,άσε που δεν γίνεται τυπικά και νόμιμα.

Είναι μια δύσκολη εξίσωση αυτή της εποχικής αγροτικής ασχολίας, η ένταση και η μαζικότητα των αναγκών σε χέρια για συγκομιδή ή φύτευση διαρκεί πολύ λίγο. Δεν ξέρω αν για όλες τις καλλιέργειες μπορεί να εφαρμοστεί επιτυχώς η πλήρης μηχανοποίηση, όμως όπως δείχνει και η παγκόσμια εμπειρία πάντα θα υπάρχουν φάσεις και προϊόντα που απαιτούν χειρονακτική δουλειά...

Επι της ουσίας δεν υπάρχει παραγωγική διαδικασία στην Κίνα, Ινδία, Μπαγκλαντές, Πακιστάν κι αλλού όπου έχουν μεταφερθεί όλες σχεδόν οι βιομηχανικές αλλά και αγροτικές μονάδες της δύσης, που θα μπορούσε να σταθεί μιά μέρα σε λειτουργία εφαρμόζοντας την "δυτική" ή Ευρωπαική νομοθεσία.

Οι εκεί εργαζόμενοι που δουλεύουν σαν τα σκυλιά 15 ώρες και αμείβονται 1 ευρώ την ημέρα, το να έρθουν στη ελλάδα και να δουλεύουν πάλι 15 ώρες αλλά να παίρνουν 20-25 ευρώ είναι σαν φεύγεις απο την κόλαση και να είσαι στον παράδεισο και γιαυτό μαζεύονται τόσοι πολλοί και εργάζονται και ζουν σε άθλιες συνθήκες.

Όσους φράχτες και αν βάλουμε, όσες συμφωνίες και αν κάνουμε αυτοί θα προσπαθήσουν να έρθουν και πολλοί θα τα καταφέρνουν...

Το ότι είμαστε εντελώς μπάχαλο διευκολύνει όσους έρχονται, αλλά και όλους όσους έχουν ανάγκη απο εργατικό προσωπικό για δύσκολες ή αγροτικές εργασίες, αφού η δική μας νεολαία δεν πρόκειται ποτέ να πάει να μαζέψει φράουλες για 20 ευρώ την ημέρα...

Όσο το βρίσκει με άλλους τρόπους και φαίνεται ότι οι δομές της κοινωνίας μας κρατάνε ακόμη, έτσι πάντα θα υπάρχει ανάγκη κάποιος να δουλέψει στα χωράφια για λίγες μέρες που υπάρχει ανάγκη.

Όποιος έχει λύση για το δύσκολο πρόβλημα της διαφορετικής αμοιβής των εργαζομένων που παράγουν το ίδιο προιόν θα πρέπει να γίνει παγκόσμιος ήρωας της απανταχου εργατιάς.

Παλαιότερα λύνονταν το πρόβλημα μέσα των δασμών και φόρων στα φτηνά εισαγόμενα. Πιθανως να αναγκαστούμε να ξαναγυρίσουμε πάλι πίσω αν φανεί ότι δεν μπορεί να υπάρξει λύση.

Εκτός και αρχίσουν οι πολίτες της Κίνας, της Ινδίας και άλλων "χάρτινων" τίγρεων να ζητούν δικαιώματα όπως αυτά των δυτικών, γιατί το να επαναφέρουν στην δύση καθεστώς βιετνάμ και μπαγκλαντές δεν φαίνεται να είναι υλοποιήσιμο.

Θα δείξει η ιστορία του μέλλοντος πιά πορεία θα ακολουθηθεί..

ΚΑΤΩΤΑΤΟΣ ΜΙΣΘΟΣ...

Ο κατώτατος μισθός είναι η μεγαλύτερη υποκρισία του πολιτικού συστήματος και των συνδικαλιστών.

Επειδή για όσους ξέρουν την πραγματικότητα, ουδέποτε υπήρξε. Είναι μόνο η θεωρητική έννοια που τραβάει τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην οικονομία και την παραοικονομία.

Σε μια αγορά υπάρχουν όλες οι αμοιβές. Απλώς κάτω από τον κατώτατο είναι αδήλωτες...

Ένας εργάτης πχ που δεν έχει να ταΐσει τα παιδιά του είναι διατεθειμένος να δουλέψει για 300 ευρώ τον μήνα, μπορεί και για λιγότερο. Ένας άλλος που έχει μαγαζί θέλει βοηθό αλλά δεν βγαίνει με ΙΚΑ, δώρα, κ.λ.π. Αν συναντηθούν αυτοί οι δύο νομίζετε ότι δεν θα τα βρουν; Δεν θα ανακαλύψουν κάποιον τρόπο, με «μαύρα» ή με κάποια νομιμοφανή φόρμουλα για να σώσει ο ένας τον άλλον;

Μια εταιρεία που πάει καλά και έχει π.χ. 3 ικανούς πωλητές που φέρνουν όλη τη δουλειά, θα τους αφήσει μόνο με τον κατώτατο ή θα έχουν και το παχυλό bonus τους σαν ανταμοιβή απόδωσης;

Νομίζει κανένας ότι η τεράστια παραοικονομία που υπολογίζεται πια όσο και η επίσημη οικονομία στη χώρα μας, τραβάει κανένα ζόρι για το επίπεδο του κατώτατου μισθού ή για τις συλλογικές συμβάσεις;

Ο κατώτατος μισθός, από μόνος του δεν έχει καμμιά σημασία για την ανταγωνιστικότητα, όταν όλες οι άλλες παράμετροι είναι εφιαλτικές:

Δεν θα ξέρεις όταν ξεκινήσεις την όποια επένδυσή σου πότε θα πάρεις άδεια. Αν θα σου χρειαστούν 5 μήνες ή 5 χρόνια. Δεν ξέρεις πόσα πρέπει να δώσεις σε λάδωμα των υπεύθυνων για να ξεκινήσεις και πόσα θα χρειάζεται να δίνεις κάθε χρόνο για να λειτουργείς.

Δεν ξέρεις πόσο φόρο θα πληρώνεις, γιατί κάθε τόσο αλλάζει ο φορολογικός νόμος και σου ζητάνε όσα τους λείπουν.

Δεν ξέρεις αν θα μπορείς να διακινείς τα προϊόντα σου γιατί όποιος (σκανδαλωδώς αμοιβόμενος ή επιδοτούμενος) θέλει μπορεί να κλείνει τους δρόμους, να απαγορεύει στα πλοία να αποπλεύσουν, να νεκρώνει τις συγκοινωνίες. Δεν ξέρεις καν αν θα μπορείς να πηγαίνεις στη δουλειά σου, γιατί κάτι άπλυτοι τύποι με σημαίες και λάβαρα που πιστεύουν ακόμα στις μαλακίες του Στάλιν μπορεί να έρθουν να σου βάλουν αλυσίδες γύρω - γύρω ή να μπουν στο γραφείο σου και να το κάνουν λαμπόγιαλο.

Οι ίδιοι εδώ νομίζουν πως έχουν το αυτοδίκαιο δικαίωμα να συν-διοικούν την επένδυση σου και να καθορίζουν ποιούς θα πάρεις να δουλέψουν και πόσο θέλουν αυτοί να πληρώνονται, συν τις λοιπές παροχές που θεωρούν πάλι αυτοί ως "κεκτημένα" τους.

Δεν ξέρεις αν η επένδυσή σου που κάποια στιγμή νόμισες ότι το κράτος την χαρακτήρισε νόμιμη, θα συνεχίσει να είναι, καθώς υπάρχει πάντα το πολύ πιθανό ενδεχόμενο να ενοχλεί τον γείτονα, τον ανταγωνιστή, τον "οικολόγο" της γειτονιάς και να προσφύγει στο ΣτΕ που θα σου τη βγάλει παράνομη, κι ας έχεις ρίξει έναν σκασμό λεφτά και ατελείωτα απαιτούμενα δικαιολογητικά από δεκάδες υπηρεσίες, μπαλάκι από τον Άννα στον Καϊάφα για να τη στήσεις. Δεν ξέρεις αν σε περίπτωση που χρειαστεί να καταφύγεις στη Δικαιοσύνη, πως θα βγει απόφαση και σε πόσα χρόνια

Θα είχε σημασία αν το κράτος λειτουργούσε. Αν είχαμε κράτος ο επενδυτής θα προσέθετε το μισθολογικό στο υπόλοιπο κόστος της επένδυσης, διότι τότε θα μπορούσε να φτιάξει ένα φυσιολογικό business plan. Και θα έβλεπε αν τον συμφέρει ή όχι. Ρωτήστε όσους προσπάθησαν να φτιάξουν ένα business plan για κάποια σοβαρή επένδυση στην Ελλάδα, πόσο έξω έπεσαν!

Μήπως όμως έχει σημασία ο κατώτατος μισθός σε όσους ήδη έχουν δουλειά, ως δίχτυ ασφαλείας; Καμμία απολύτως. Διότι κανένας νόμος, καμμία υπουργική απόφαση δεν μπορεί να καταργήσει τον θεμελιώδη κανόνα για τη λειτουργία οποιασδήποτε επιχείρησης: αν δεν βγάζει κέρδος θα κλείσει.

Όπως έκλεισαν πάνω από 500.000 επιχειρήσεις από το 2009 μέχρι σήμερα και οδήγησαν 1.500.000 ανθρώπους στην ανεργία. Όλοι όσοι έμειναν άνεργοι, πριν κλείσει η εταιρεία τους, έπαιρναν από τον κατώτατο μισθό και πάνω! Πόσο τους προστάτεψε; Αν ακούγοντας τα κελεύσματα των λαϊκιστών, ο κάθε υπουργός όριζε τον κατώτατο μισθό στα 1.800 ευρώ, αυτό σημαίνει αυτομάτως ότι αυτά τα λεφτά θα τα είχε κάποιος επιχειρηματίας για να τα πληρώσει;

Εφόσον δεν έχει νόημα για τους ανέργους και δεν προστατεύει τους εργαζόμενους στην ιδιωτική οικονομία, ποιους αφορά τελικά ο κατώτατος μισθός;

Τους δημόσιους υπαλλήλους; Ούτε αυτούς. Είναι θέμα μηνών να διαλυθεί η μεταπολιτευτική φενάκη που θέλει το Δημόσιο να πληρώνει στα σίγουρα τους υπαλλήλους του. Ήδη μετά τις γενναίες περικοπές  έχουν καταλάβει όλοι, ότι οι μισθοί του Δημοσίου δεν είναι εξασφαλισμένοι τουλάχιστον όσον αφορά στο ύψος τους. Πολύ σύντομα θα καταλάβουν ότι δεν είναι εξασφαλισμένοι ούτε ως προς την ίδια την ύπαρξη τους...

Ο κατώτατος μισθός είναι η μεγαλύτερη υποκρισία του πολιτικού συστήματος και των συνδικαλιστών. Κάθε αναφορά σε αυτόν γίνεται μόνο για να μπουρδολογούν οι λαϊκιστές των καναλιών. Για να κάνουν τον καμπόσο οι πολιτικάντηδες στους ψηφοφόρους τους. Ίσως οι μόνοι που θα βολευτούν με τέτοιο μισθό να είναι οι άχρηστοι που κατάφεραν να "τρυπώσουν" κάπου και δεν ελπίζουν τίποτα παραπάνω στη μίζερη ζωή τους...

Καμιά επίδραση δεν έχει σε όσους ξέρουν καλά ότι το μοναδικό δίχτυ ασφάλειας και για τον ιδιωτικό και για τον δημόσιο τομέα είναι η παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών που να έχουν ζήτηση...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ...

Πολλά έχουν γραφεί και ειπωθεί κατά καιρούς για την Τούρκικη προπαγάνδα μέσα από τηλεοπτικά σήριαλ.

Είναι γνωστό ότι η κυβέρνηση τους δεν αφήνει τίποτα να περάσει προς τα έξω χωρίς εξονυχιστικό έλεγχο: τόσο από τα σύγχρονα σήριαλ που δείχνουν την εξευρωπαϊσμένη και χλιδάτη Τουρκία, όσο και από τα ιστορικά που υπενθυμίζουν την ιστορία της.

Είναι η πρώτη φορά όμως που κυβερνητικό στέλεχος παραδέχεται δημόσια και απερίφραστα τον ρόλο της κυβέρνησης στην όλη ιστορία. Και του λόγου το αληθές, ο υφυπουργός Πολιτισμού της Τουρκίας ανακοίνωσε ότι το υπουργείο θα δώσει τις ευλογίες του για την προβολή τέτοιων σήριαλ στο εξωτερικό, προσφέροντάς τα σε τηλεοπτικούς σταθμούς δωρεάν...

Δυστυχώς υπάρχει μεγάλο θέμα με τους Έλληνες παραγωγούς (γενικά με όλο τον τηλεοπτικό χώρο) το οποίο δεν σταματά μόνο στην πρόχειρη και συνήθως ανίκανη Ελληνική επιχειρηματικότητα στον τομέα αυτό.

Αναρρωτιέται κανείς αν η Ελληνική παραγωγή μπορεί να παρουσιάσει κάτι σοβαρό και ανταγωνιστικό, απλά δείτε τα Ελληνικά σήριαλ που παίζουν στην τηλεόραση τα τελευταία χρόνια.

H Acanthus Productions έχει κάποιες δημιουργικές προτάσεις για ποιοτικές παραγωγές Ελληνικού προγράμματος σε μορφή είτε τηλεταινιών είτε αυτοτελών επεισοδίων μικρής διάρκειας ήδη από το 2008.

Αγνοήθηκε επειδεικτικά στην πρώτη της επαφή με τα κανάλια, όταν ακόμη κυριαρχούσαν τα εγχώρια σκουπίδια που σήμερα έχουν αντικατασταθεί από τα τουρκοσήριαλ στην προτίμηση του κόσμου...
Εδώ όμως είναι ακόμη, τώρα που ξεκαθαρίζει το τηλεοπτικό τοπίο, ανοιχτή σε συνεργασία με τα media εκείνα που θα θελήσουν να συνδράμουν την προσπάθεια της για διαφορετική, καλύτερη, ποιοτικότερη, πιο ενδιαφέρουσα τηλεόραση.

Σίγουρα για να ξεχωρίσουν θα χρειαστούν πρωτότυπο και ποιοτικό πρόγραμμα, που μπορούμε να δημιουργήσουμε μαζί. Να ξεφύγουν από τα καθιερωμένα και να δώσουν νέα δυναμική στο ισχυρότατο μέσον της τηλεόρασης (κάθε μορφής και τεχνολογίας)...

Που συνεπάγεται και άλλου επιπέδου τηλεθέαση και κερδοφορία...

ΤΟΥΡΚΟΣΗΡΙΑΛ...

Οι τηλεοπτικές τους σειρές έχουν βρει τον καλύτερο πελάτη στο Ελληνικό κοινό πλασάροντας την εικόνα που θέλουν στους αποχαυνωμένους Ρωμιούς, ενώ στην Τουρκία προβάλλονται καθημερινά σειρές με έντονο ανθελληνικό περιεχόμενο.

Είτε Ελληνικό είναι το χαζοσήριαλ είτε Τουρκικό θα το δεί αυτός/ή που το απόγευμα δεν έχει τί άλλο να κάνει και έχει προδιάθεση στα χαζοσήριαλ. Όταν αυτό συμβαίνει πέρα από γιαγιάδες και με νέους υπάρχει πρόβλημα. Εκτός του γεγονότος ότι δεν έχουν να περάσουν δημιουργικά το απόγευμά τους έχουν και προδιάθεση στα χαζοσήριαλ. Βέβαια αυτό είναι το αποτέλεσμα της κουλτούρας της τριακονταετίας αλλά για αυτό δεν γίνεται λόγος. Το πραγματικά μεγάλο πρόβλημα είναι κοινωνικό, ηθικό και αξιακό...

Σενάρια πολλά και ποικίλα μας σερβίρουν απλόχερα οι γείτονες μας εξ ανατολών.

Η σύζυγος του πατέρα διατηρεί σχέση με τον ανιψιό του συζύγου της. Ο γόνος πλούσιας και επώνυμης οικογένειας έχει αφήσει έγκυο τη γυναίκα του αδερφού του την ώρα που ετοιμάζεται να παντρευτεί την αδερφή της ερωμένης του. Ο νεαρός αγάς προσπαθεί να είναι δίκαιος, αλλά αυτή του η επιθυμία «σκοντάφτει» στην τήρηση ενός πατροπαράδοτου εθίμου. Η πεθερά καλύπτει την κόρη της γνωρίζοντας τη σχέση της και παράλληλα ψάχνει για έναν πλούσιο ώριμο γαμπρό για να εξασφαλίσει την ευζωία της.

Ενα μείγμα πρωτόγονης και ανελαστικής παράδοσης παντρεύεται με έναν άγαρμπο κοσμοπολιτισμό σε μια κοινωνία όπου οι πολλοί δουλεύουν για τους λίγους και η ζωή εκάστου υπηκόου βρίσκεται στα χέρια του αφέντη. Μια παράξενη ποικιλία εξωτικών παραδείσων που μέσα τους κρύβουν ανθρώπινα δράματα, τρωικούς έρωτες, απύθμενα μίση και έντονα πάθη. Μια πολιτιστική βεντέτα που εκτυλίσσεται με φόντο πύργους, επαύλεις και αρχοντικά μέσα στην έρημο μεταξύ Τουρκίας και Συρίας...

Δεν θα δείτε τις αχανείς γειτονιές της φτώχειας, τα χιλιάδες καμμένα χωριά του αποικιοκρατούμενου Κουρδιστάν. Δεν θα δείτε τα ερείπια των αρμένικων και ελληνικών χωριών. Δεν θα σας δείξουν την φυλακή, όπου λέγεται πως έκαψαν με φλογοβόλο Έλληνες αγνοούμενους της Κύπρου. Ούτε τα λευκά κελιά, όπου έσβησαν στρατιές Κούρδων πατριωτών και άλλων αμφισβητιών του τουρκικού παραδείσου. Δεν θα σας δείξουν τον πατέρα κτήνος που σκότωσε την δεκαεξάχρονη κόρη του, με την συνέργια των αδερφών της και την γνώση της μάνας και την έθαψε στο κοτέτσι, γιατί μιλούσε, μόνο μιλούσε, σε άντρες και τόλμησε να προσφύγει στην Αστυνομία γιατί την χτυπούσε. Και φυσικά δεν θα δείτε πως μεγάλο τμήμα της τουρκικής κοινής γνώμης ενέκρινε το έγκλημα...

Παθιασμένοι έρωτες, ίντριγγες, χλιδή, ωραίες γκόμενες, μοιραίοι αρρενωποί εραστές, διάλογοι που κάνουν τον Ξανθόπουλο να μοιάζει με Βισκόντι. Οι φάτσες συχνά μοιάζουν εκπληκτικά μ' εμάς. Μην απορείτε. Το μεγάλο μυστικό που κάνει το καθεστώς τους να χάνει τον ύπνο του, είναι πως δεν υπάρχει Τουρκικό έθνος. Οι «Τούρκοι» ξέρουν πολύ καλά πως ήρθαν κατά τη θάλασσα και τι δεν είναι.
Οι φάτσες τους είναι συχνά ίδιες με τις δικές μας, για έναν απλό λόγο. Οι «Τούρκοι» είναι ο κακός μας εαυτός. Είναι εξισλαμισμένοι Έλληνες, Αρμένιοι, Σλάβοι, Αλβανοί κλπ. Οι μεγάλες μάζες του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας δεν εξαερώθηκαν. Προσκύνησε η ελίτ για να διατηρήσει την περιουσία και τα προνόμια της, προσκύνησε κι ο λαός. Κι όταν με το σπαθί και το ντουφέκι τους σπρώξαμε πίσω στην Ασία, πήραν μαζί τους και τους τουρκεμένους Βαλκάνιους...

Ενα απελπισμένο κι ανάδελφο έθνος  που πιάνεται από τα μαλλιά του για να σωθεί σε μια χώρα που καθημερινά βουλιάζει στα χρέη της.

Έτσι στην Ελλάδα του μνημονίου πολλοί συμπατριώτες(:) μας εδώ και έναν χρόνο ταξιδεύουν μέσα από τις τηλεοράσεις τους σε κόσμους ίσως όχι τόσο διαφορετικούς από τον δικό μας. Οι ίντριγκες, τα πάθη, οι απιστίες, οι παραδόσεις και τα έθιμα της γειτονικής μας χώρας, αλώνουν καθημερινά τους Ελληνες σε σημείο να μιλάνε ως δεύτερη γλώσσα τα τουρκικά.

Πολυπολιτισμική κοινωνία είμαστε θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος από τους μαλάκες που το πιστεύουν. Ναι, αλλά όλα έχουν ένα μέτρο. Κάποτε ο πρόεδρος της Τουρκίας Turgut Ozal είχε πει ότι: "δεν θα χρειαστεί πόλεμος για να κατακτήσουμε την Ελλάδα, αλλά αυτή θα πέσει σαν ώριμο φρούτο στις αγκαλιές μας". Είκοσι σχεδόν χρόνια μετά τη δολοφονία του (17.4.1993) επιβεβαιώνεται. Η μεγάλη Τουρκική τηλεοπτική επέλαση έχει καθηλώσει τους Ελληνες μπροστά στις οθόνες τους καθώς τα ιδιωτικά Ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια δίνουν την εντύπωση ότι βρισκόμαστε κάπου μεταξύ Κωνσταντινούπολης, Αγκυρας και Σμύρνης και όχι σε κάποια Ελληνόφωνη επικράτεια.

Η συνεχής δράση, οι εικόνες απίστευτης χλιδής, η επιλεγμένη ανατολίτικη μουσική και το κέρατο που αποτελεί το "αλατοπίπερο" κάθε τουρκικής παραγωγής, πέτυχαν να υπνωτίσουν ένα ελληνικό κοινό που είχε κουραστεί να παρακολουθεί χαμηλής ποιότητας Ελληνικά τηλεοπτικά σκουπίδια με συγκεκριμένες φάτσες ατάλαντων γυναικωτών σούργελων. Επιπλέον με ανελέητο καταιγιασμό επαναλήψεων, για να τις εμπεδώσουν στα καρακατσουλιά που τις παρακολουθούν αδιαμαρτύρητα και δίνουν και καλά ποσοστά θεαματικότητας από πάνω...

Tα τουρκοσίριαλ εντάσσονται στο ίδιο σχέδιο με την «δημιουργική» ιστοριογραφία τύπου Ρεπούση και αποβλέπουν στο να φέρουν πιο κοντά τους δύο λαούς ώστε να καταστεί ευκολότερη η δορυφοροποίηση μας στην Τουρκία.

Όπου αυτό τον καιρό προβάλλεται η σειρά Kirik Kanatlar. Τα Σπασμένα Φτερ» της τουρκικής τηλεόρασης δίνουν μια άλλη διάσταση στον «συνωστισμό της Σμύρνης» προς δικαίωση της νεοεκλεγείσης βουλευτού Ρεπούση.

Στην προκυμαία όπου αναχωρούν οι πρόσφυγες μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, ο Τουρκικός στρατός όχι μόνο συνοδεύει ευγενικά και κουβαλά τα υπάρχοντα των προσφύγων, αλλά έχει στήσει κι έναν μεγάλο πάγκο όπου τους προσφέρει τρόφιμα και ποτά για να γίνει ευχάριστο το ταξίδι τους. Την ώρα που φτάνουν τα πλοία, οι Τούρκοι φαντάροι κλαίγοντας αποχαιρετούν τους πρόσφυγες κουνώντας τα μαντήλια τους...

Εμείς όμως τι κάνουμε; Τι κάνει η πολιτεία; Τα κανάλια δεν επενδύουν σε καλές ελληνικές παραγωγές, όπου θα δουλέψουν Έλληνες. Προτιμούν ν' αγοράζουν φτηνά τα σκουπίδια της Τουρκικής προπαγάνδας, τα οποία λόγω εντυπωσιασμού κι επειδή είναι εύληπτα θυμίζοντας τις παλιές Ελληνικές ταινίες, έχουν μεγάλη θεαματικότητα στα καρακατσουλιά φυσικά.

Νισάφι πια απατεώνες των τηλεοπτικών σταθμών της χώρας. Η αποκλεστικά σας αδυναμία να γυρίσετε μια σωστή τηλεοπτική σειρά (αφού απορρίπτετε όλες τις καλές ιδέες που σας έχουν προταθεί κατά καιρούς) ας μην υποκαθίσταται από τα τουρκοσήριαλ.

Στην Ελληνική τηλεόραση εδώ και χρόνια επικράτησε το καρακιτσαριό σε όλο του το μεγαλείο. Τα εγχώρια ΜΜΕ σέρβιραν και σερβίρουν κάθε λογής τηλεοπτικό σκουπίδι, προβάλλοντας μια διεφθαρμένη ελληνική κοινωνία γεμάτη από γκέι, ψυχασθενής, προβληματικούς, κτλ.  Είναι γεγονός ότι στις Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές με ελάχιστες εξαιρέσεις, βασικός πρωταγωνιστής είναι η ηλιθιότητα, η διάσπαρτη χυδαιότητα, το τσίριγμα και η κοροϊδία του θεατή χωρίς αισθητική...

Όπως είναι λογικό, ο γνωστικός θεατής ποτέ δεν αποδέχτηκε όλα αυτά τα τηλεοπτικά σκουπίδια, αφού ήταν αδύνατο να αναγνωρίσει σημεία ταύτισης με τον εαυτό του.

Αντίθετα τα τούρκικα σήριαλ προβάλουν σχετικά υγιή πρότυπα ζωής, με φυσιολογικούς έως παραδοσιακούς χαρακτήρες και παλαιομοδίτικες για τα Ελληνικά ΜΜΕ αξίες, όπως η οικογένεια, η φιλία. Δεν προβάλλονται στα τουρκοσήριαλ ούτε γκέι κομμωτές να ξεσαλώνουν, ούτε ημίγυμνες παρουσίες να προκαλούν, ούτε ψυχάκηδες. Δηλαδή σαν αξίες και προβαλλόμενα κοινωνικά πρότυπα εκφράζουν τον απλό Έλληνα τηλεθεατή, ο οποίος μπορεί ως ένα βαθμό να ταυτιστεί με κάποιους από τους ήρωες. Ακόμη και να νοσταλγήσει μπορεί, ειδικά αν πρόκειται για προσφυγικής καταγωγής υπερήλικες.

Άρα δεν μιλάμε απλά για εξωραϊσμό, αλλά για εξιδανίκευση του Τουρκικού στοιχείου και του Τουρκικού τρόπου ζωής, με ταυτόχρονη απόρριψη και απαξίωση του Ελληνικού στοιχείου. Το τελευταίο έχει τη βάση του, όχι μόνο στα τηλεοπτικά σκουπίδια των ελληνικών ΜΜΕ, αλλά και στη συνολική αδιέξοδη πραγματικότητα στη χώρα.

Υπάρχουν δείγματα ανθρώπων που ξεκίνησαν να μαθαίνουν την Τουρκική γλώσσα γιατί τους φάνηκε ελκυστικός ο Τουρκικός τρόπος ζωής. Μην παραξενευτείτε πάλι και "πέσετε από τα σύννεφα" άλλη μια φορά, αν οι φανατικοί τηλεθεατές των Τουρκικών σειρών σύντομα θα φτάσουν όχι απλώς να αποδέχονται την Τουρκία, αλλά θα είναι ένα βήμα πριν το «σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω».

Ακόμη περιμένω να δω την κατάληξη μιας ιδέας μου για μια ενδιαφέρουσα σειρά αυτοτελών επεισοδίων που μην έχοντας τον απαιτούμενο εξοπλισμό να γυρίσω μόνος μου με την "Acanthus productions" ζήτησα συνεργασία με αθηναϊκό κανάλι του οποίου ένα μεγαλοστέλεχος με πλήρωσε μαύρα να του την πουλήσω να την παρουσιάσει ως δική του στο διαπλεκόμενο αφεντικό του, μετά εξαφανίστηκε, χαθήκαμε και νεώτερον ουδέν...

Ναι, ελεύθερη αγορά υποτίθεται πως έχουμε αλλά υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να έρθουν στα ίσα τους αυτοί που πρέπει...

Πχ, οι συχνότητες που χωρίς άδεια (ακόμη) χρησιμοποιούν για τους σκοπούς τους, είναι ή δεν είναι δημόσιο αγαθό, κτήμα του Ελληνικού λαού, ποιός έλεγξε ποτέ τους χρεωκοπημένους καταχραστές τους; καιρός δεν είναι με τη νέα κυβέρνηση να δούμε επιτέλους και τέτοιες πράξεις;

ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑ...

Ποτέ δεν είχε δική της δουλειά ως τώρα η γυναίκα, με τα οικιακά και τα παιδιά της ασχολούνταν όλα τα χρόνια από τα νιάτα της.

Όταν τα παιδιά μεγάλωσαν κι έφυγαν από το σπίτι να σπουδάσουν, εκείνη βαριόταν να βλέπει τηλεόραση όλη μέρα, όπου χαζογελούσανε και χαριεντίζονταν μερικοί πούστηδες και ξανθοπουτάνες, κουτσoμπολεύοντας το τίποτα που δεν ενδιέφερε και κανέναν γνωστικό άνθρωπο.

Ήθελε και κάποια λεφτά παραπάνω να τους στέλνει εκεί που βρίσκονταν και συνεχώς ζητούσαν...

Άρχισε να δέχεται παραγγελίες στο σπίτι της για καλιτσούνια και ξεροτήγανα, αυγοκαλάμαρα, κλπ από άλλες γυναίκες που είχαν γάμους, βαφτίσεις, καλεσμένους και είτε δεν προλάβαιναν, είτε δεν ήξεραν, είτε δεν ήθελαν να κάτσουν ώρες στην κουζίνα να τα φτιάξουν μόνες τους.

Τις συνταγές τις ήξερε, τόσα χρόνια τα έφτιαχνε στο ίδιο σπίτι για τους δικούς της...

Γρήγορα έγινε γνωστή για αυτή της την τέχνη και κάποιοι που δοκίμαζαν τις δημιουργίες της σε κάποιο τραπέζι κάπου κάποτε και είχαν μαγαζιά, παράγγελναν κάποιες ποσότητες να τις εμπορευτούν, μέχρι και από την Αθήνα έφταναν να της ζητούν από Κρητικά μαγαζιά και εστιατόρια.

Χωρίς καμιά δική της προσπάθεια, με διαφήμιση από στόμα σε στόμα την ώρα που έτρωγαν, με τα μούτρα έπεφταν στις πιατέλες της ιδίως οι απανωμερίτες που τα πρωτόβλεπαν.

Για να τους προλαβαίνει έδινε δουλειά και σε άλλες γυναίκες που ήξεραν όσα κι εκείνη, έφτασε ν' απασχολεί 20 άλλες που είχαν τον απαραίτητο χρόνο να διαθέσουν, ο άντρας δε μιας από αυτές που είχε κλειστό φορτηγάκι ανέλαβε τις μεταφορές των προιόντων, να φτάνουν πάντα φρέσκα και στην ώρα τους για κατανάλωση.

Κατανάλωση που όταν τα γνωρίσανε στην Κηφισιά και στη Γλυφάδα οι κάτοικοι απογειώθηκε και δεν τους προλαβαίνουν, με σειρά προτεραιότητας τους εξυπηρετούν πια και είναι μόνο 2 χρόνια που δουλεύει έτσι η γυναίκα, που τώρα δεν προλαβαίνει να μετρά τα κέρδη που προέκυψαν...

Τι θα γινόταν αν η γυναίκα ήταν αρκετά χρόνια νεώτερη και καταρτισμένη ώστε να φτιάξει μια δική της επιχείρηση τέτοιων παραδοσιακών εδεσμάτων του χωριού της, που γίνονται περιζήτητα και αλλού όταν τα γνωρίσουν;

Και να έπαιρνε ειδικούς με πτυχία και διπλώματα να οργανώσουν καλύτερα την παραγωγή, την διανομή και ν΄ανοίξουν νέους ορίζοντες με διαφήμιση, προώθηση κι εξαγωγές ακόμη;

Και είδη εκτός από καλιτσούνια και ξεροτήγανα υπάρχουν πολλά, αν βάλουμε πίτες, μαρμελάδες και σπιτικά γλυκά που πάντα υπήρχαν στα σπίτια και τράταραν παιδιά κι επισκέπτες...

Έτσι φτιάχνονται οι δουλειές και ξεπερνιέται η κρίση, που όπως φαίνεται δεν ισχύει για όλο τον πληθυσμό που εξακολουθεί να καταναλώνει, όχι με ταμεία ανεργίας κι επιδόματα σε άχρηστους που τους ξερνά η αγορά εργασίας...

ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Δ.Ε.Η. ΜΕ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ...

Βάλτε Φωτοβολταϊκά συστήματα στον ιδιόκτητο χώρο σας ή στη στέγη σας. με την αξιόπιστη προσφορά της INTRON.

Εξασφαλίστε ένα ΕΓΓΥΗΜΕΝΟ εισόδημα 500 - 600 ευρώ/μήνα για 25 χρόνια.

Αυτά που σας πληρώνει η ΔΕΗ για την αγορά του ηλεκτρικού ρεύματος που παράγετε και της πωλείτε.

ΟΛΟ το Πακέτο από εμάς: ΔΩΡΕΑΝ Προμελέτη, Δάνειο, Ασφάλιση, ΔΕΗ, Πολεοδομία, Εγκατάσταση, Συντήρηση.

Πολύ ανταγωνιστικές τιμές. Ζητήστε Προσφορά σήμερα.

Δείτε το ενημερωτικό βίντεο που ακολουθεί


...Κι αν ενδιαφερθείτε σοβαρά να επενδύσετε σε φωτοβολταϊκά συστήματα με την ΔΕΗ (η μόνη επένδυση που "τρέχει" σήμερα), επικοινωνήστε μαζί μου στο e-mail: kmas01@pathfinder.gr
να σας φέρω σε επαφή με την INTRON, για περισσότερες λεπτομέρειες από ειδικούς και την μοναδική προσφορά της.

ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ ΜΕ ΤΑ ΣΙΤΗΡΑ...

Δεν μας έφταναν όλα τα άλλα στενάχωρα οικονομικά, φαίνεται ότι οι εγχώριοι κερδοσκόποι βάλανε στο μάτι το ψωμί που θα πληρώνουμε ακριβότερα αν περάσουν τα σχέδια τους...

Για ακόμη μία φορά φαίνεται η οικονομία να πέφτει θύμα στις κερδοσκοπικές ορέξεις ορισμένων επαγγελματικών ομάδων, καθώς δεν πρόλαβε να ξεκινήσει η απαγόρευση των ρωσικών εξαγωγών σιτηρών (μόλις την Κυριακή ξεκίνησε), και ήδη οι αλευροβιομηχανίες αποφάσισαν να αυξήσουν τις τιμές των αλεύρων. Ακόμη και οι σχετιζόμενοι κλάδοι, όπως αυτοί της αρτοποιίας, δήλωσαν έκπληξη με την αστραπιαία αυτή αντίδραση των αλευροβιομηχανιών, αφού από χτες κιόλας οι αρτοποιοί έλαβαν τιμολόγια με ανατιμήσεις από τους προμηθευτές τους.

Το πρόβλημα αναμένεται να επεκταθεί και σε άλλα προϊόντα, δεκάδες που σχετίζονται με τα δημητριακά και την αύξηση των τιμών. Τα νέα είναι εξαιρετικά δυσάρεστα, όχι μόνο από τη Ρωσία αλλά και από Καναδά και ΗΠΑ όπου οι παραγωγές θα είναι περιορισμένες.

Ωστόσο για ακόμη μια φορά το πρόβλημα το διογκώνουν οι κερδοσκόποι οι οποίοι φιλοδοξούν να αποκομίσουν τεράστια κέρδη από την ευκαιρία που δημιουργείται. Ηδη οι αλευροβιομήχανοι προαναγγέλλουν αυξήσεις έως 30% ενώ μεγάλες ανατιμήσεις εκτιμάται ότι θα υπάρξουν σε ψωμί, δημητριακά, είδη ζαχαροπλαστικής, κλπ.

Πρώτη φορά είναι ή η τελευταία που συμβαίνει αυτό με τους κερδοσκόπους;

Μετά την ανακοίνωση για αυξηση στην τιμη του αλευριού, βγήκε κανείς "αρμοδιος" να τους την πεί και άσχημα μάλιστα απειλώντας τους με βαριά πρόστιμα, γιατί ενώ ακόμη δεν σβήσανε οι φωτιές καλά καλά στα ρώσικα στάρια, πότε πρόλαβε και τελείωσε το απόθεμα αλεύρων που αυτοί έχουν στις αποθηκες τους από προηγούμενες παραγωγές;

Ακόμη από τους βιομηχάνους δε μας λέει πόσο οι εταιρείες εξαρτώνται από τα σιτηρά άλλων χωρών. Διότι απ' ότι μαθαίνουμε η παραγωγή στην Ελλάδα είναι αρκετά μεγάλη και καλή και μπορεί να καλύψει μεγάλο μέρος των αναγκών χωρίς απαραίτητα να υπάρξουν υψηλές αυξήσεις.

Όμως κανείς δε μπορεί να βάλει χαλινάρι στους κερδοσκόπους, ειδικά όταν οι αρμόδιοι φορείς είναι απόντες από αυτό το τόσο μεγάλο πρόβλημα.

Το θέμα είναι ότι από τις ανατιμήσεις θα πάρει φωτιά εκ νέου και ο πληθωρισμός ο οποίος δεν αποκλείεται να κλείσει υψηλότερα απ' ότι αναμενόταν, ροκανίζοντας τα ισχνά εισοδήματα των Ελλήνων...

ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ ΚΙ ΑΝΤΙΔΟΤΟ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ...

Η σημερινή κρίση μπορεί να προκαλέσει μεγάλα ρήγματα τα οποία σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα μπορούν να οδηγήσουν στην αναθεώρηση της πολιτικής εξουσίας και του κρατισμού στην Ελλάδα...

Η χώρα μας όπως πορεύτηκε τα τελευταία 30 χρόνια, αργά ή γρήγορα θα ερχόταν στο σημείο να ακριβοπληρώσει την ανοργανωσιά της.

Στην Ελλάδα υπάρχει η λέξη κρατισμός, όπου το κράτος κυριαρχεί στην οικονομία, παραγωγή και τη διανομή των εισοδημάτων πολύ περισσότερο από ότι σε άλλες χώρες της Ε.Ε.

Το κοινωνικό σύστημα που είμαστε όλοι εμείς οι απλοί πολίτες με τη συμπεριφορά μας και κυρίως τη νοοτροπία μας έχουμε οδηγηθεί σε καταναλωτικές συνήθειες που δεν τις έχουν πολίτες κρατών με βαριά βιομηχανία και ΑΕΠ πολύ μεγαλύτερο από το δικό μας.

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι το ΑΕΠ της χώρας μας στηρίζεται σε ποσοστό 70% στην κατανάλωση και όχι στην παραγωγή προιόντων και υπηρεσιών.

Το κράτος και η πολιτική εξουσία του τόπου μας, έχουν κάνει τα πράματα έτσι ώστε να θεωρείται αντικειμενικά γνωστό σε όλους ότι οι πολιτικοί μας (κυβέρνηση, αντιπολίτευση, βουλευτές) διαδραματίζουν ένα σημαντικό ρόλο στην κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας μας. Αυτό μεταφράζεται με διάφορες τοποθετήσεις και διορισμούς σε δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς ατόμων, ασχέτως αν αυτοί έχουν τα προσόντα ή όχι...

Η ηθική, η κοινωνική συμπεριφορά, ο ανταγωνισμός και η άμιλλα, η ανάγκη εργασίας, η παρακολούθηση της τεχνολογίας κ.λπ., τα πάντα έρχονται σε άνιση σύγκρουση με πρότερες αξίες κι όσοι εξακολουθούν να πορεύονται μ' αυτές σύντομα σκοντάφτουν σε τείχη απροσπέλαστα...

Πολλές ελληνικές οικογένειες από νωρίς χτίζουν φιλικές σχέσεις με πολιτικούς ώστε όταν το κόμμα τους έρθει στην εξουσία, να επωφεληθούν και οι πολιτικοί να ξεπληρώσουν το χρέος τους με ένα διορισμό. Χιλιάδες νέοι με προσόντα, πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικό, αντί να προσλαμβάνονται με αξιοκρατικά κριτήρια, στοιβάζονται στα γραφεία των πολιτικών για μια θέση σίτισης στον δημόσιο κορβανά.

Με τις σημερινές συνθήκες, η αναθεώρηση του επιπέδου της ζωής μας πρέπει να μας οδηγήσει σε ποιοτικές επιλογές με οδηγό την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας και την παιδεία μας.

Η παιδεία είναι το βασικό εργαλείο για να βγει η χώρα από την κρίση. Η δημόσια εκπαίδευση (Στοιχειώδης-Μέση-Ανώτερη) είναι τόσο φτωχή και ρηχή που είναι ανάξια λόγου, αν δεν συνοδεύεται από πιστοποίηση μεταπτυχιακού ή διδακτορικού στο εξωτερικό.

Όμως η εκπαίδευση όταν χρηματοδοτηθεί επαρκώς και ορθολογικά είναι ικανή να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες ανάπτυξης του διανοητικού κεφαλαίου το οποίο στη συνέχεια μπορεί να διοχετευτεί σε επιχειρήσεις και οργανισμούς οι οποίοι με τη χρηστή διοίκηση ανθρωπίνων και οικονομικών πόρων θα δημιουργήσουν αναπτυξιακούς στόχους, περισσότερες θέσεις εργασίας, κέρδη αλλά και υψηλό ανταγωνιστικό επίπεδο...

Το εθνικό σύστημα υγείας το οποίο από πολλούς θεωρείται ο μεγάλος ασθενής της χώρας μας είναι και αυτό σε δύσκολη κατάσταση. Τα δημόσια νοσοκομεία με πολλά δις ευρώ χρέη, με κακό σύστημα διαχείρισης προμηθειών, με άνιση κατανομή ιατρικού προσωπικού μεταξύ του κέντρου και της περιφέρειας, με έλλειψη πρωτοβάθμιας ιατρικής φροντίδας αλλά και με το καθιερωμένο πια φακελάκι, προσπαθούν να προσφέρουν δωρεάν υγειονομική φροντίδα και περίθαλψη σε Έλληνες πολίτες.

Τα νοσοκομεία μας ως δημόσιες μονάδες παροχής ιατρικής φροντίδας και περίθαλψης, πρέπει να διοικηθούν από γνώστες του μάνατζμεντ υπηρεσιών υγείας με ορθολογική διαχείριση πόρων, ιατρικού εξοπλισμού αλλά και κοινωνική ευαισθησία. Η κρίση παρουσιάζεται εδώ ως μοναδική ευκαιρία για την πραγματοποίηση των παραπάνω στόχων...

Δεδομένου οτι η χώρα μας διαθέτει μακραίωνη ιστορία, λαμπρό πολιτισμό και το φιλότιμο που διακρίνει τον κάθε Έλληνα, κάνοντας τον να μεγαλουργεί όταν τον στριμώχνουν αρκεί να μην τον κοροϊδεύουν, είναι δυνατόν η σημερινή οικονομική (κυρίως χρηματοπιστωτική) κρίση, που μαστίζει όλη την υφήλιο και τον τελευταίο καιρό τη χώρα μας. να μας οδηγήσει σε πιο ποιοτικούς στόχους και σε ένα μέλλον πιο αισιόδοξο και ασφαλές...

2 ΧΡΟΝΙΑ ACANTHUS PRODUCTIONS...

Σήμερα συμπληρώνονται 2 χρόνια από τη μέρα που ίδρυσα την ACANTHUS PRODUCTIONS, την δική μου επιχείρηση παραγωγής τηλεοπτικού κυρίως, ποιοτικού θεάματος.

Από το μηδέν κυριολεκτικά, χωρίς αρχικά κεφάλαια μα με ότι εξοπλισμό διέθετα σαν προηγούμενο χόμπυ, σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης που έφερε την χώρα στα πρόθυρα χρεωκοπίας...

Αν περίμενα να πλουτίσω για να την ιδρύσω με αξιώσεις, δεν θα γινόταν ποτέ ή κάποτε που θα ήταν πολύ αργά. Ξεκίνησα με αυτά που είχα λοιπόν.

Βάζοντας κάτω όσα (πολλά και σημαντικά σημειωτέον) ξέρω από Τεχνολογία κι Επιχειρηματικότητα και πριμοδοτώντας τα με αυτά που έμφυτα διαθέτω: Έμπνευση, Δύναμη Χαρακτήρα και ισχυρή Άποψη...

Για να περάσω κάποια πράγματα που θέλω στον κόσμο, να τον ενημερώσω, να τον ψυχαγωγήσω, να τον διδάξω.

Και να τον ελέγξω κιόλας, γιατί όχι; ...Όσους/ες είναι επιρρεπείς σε επιδράσεις...

Νομίζετε πως είναι πιο αποτελεσματικοί ή καπάτσοι κάποιοι "επικοινωνιολόγοι" που ανακυκλώνουν μπούρδες και ακριβοπληρώνονται από κόμματα και εταιρείες, από μένα που με την ελάχιστη παρουσία μου ως τώρα έχω μια ξεχωριστή επαφή με τον κόσμο; Μην στοιχηματίζετε υπέρ τους, δεν με έχετε δει σε πλήρη δράση...

Τον άγνωστο μου πολυφυλετικό και πολύχρωμο κόσμο από 105 χώρες μέχρι σήμερα, που με την δυνατότητα μετάφρασης που προσφέρω από καιρό, με παρακολουθεί τακτικά από το blog αυτό, και τον γνωστό και κοντινότερο που συναντώ στον δρόμο και σε εκδηλώσεις που παρίσταμαι...

Με τις no budget ολιγόλεπτες παραγωγές έχω μια αρχική παρουσία, λίγη για τα μέτρα μου μα έχοντας αδράξει πολλές φορές ατάκα κι επιτόπου την ευκαιρία να εκφράσω σε κάποιες στιγμές τους κάποιους ανθρώπους που δεν είχαν το μέσο να το κάνουν αλλιώς, όπως επίσης και κάποιες δικές μου μικρές επιθυμίες.

Αφήνοντας για τη κατάλληλη στιγμή μελλοντικά τις σειρές αυτοτελών επεισοδίων "Μικρές Ιστορίες Μικρών Ανθρώπων", "Ψηφοφόρων Αιτήματα", "Κάτοικος Παράλληλης Ελλάδας", το σήριαλ "Ζωή με Πίστωση", το δημιουργικό reality "Ραντεβού για Τρεις", την ενημερωτική εκπομπή "Καταναλωτών Απορίες", ένα ξεχωριστό ολιγόλεπτο μα περιεκτικό σε ουσία δελτίο ειδήσεων όπως ζήτησαν κάποιοι μεγαλόσχημοι και πολυάσχολοι Κρητικοί, και το τηλεπαιχνίδι "4Χ4", σκέψεις και ιδέες που δεν μπόρεσα να υλοποιήσω ακόμη με δικά μου μέσα...

Με μόνη προβολή ως τώρα αυτό εδώ το blog, το youtube, το tweeter, το διαδικτυακό intron tv που το στηρίζω με περιεχόμενο από την αρχή της δημιουργίας του χωρίς να έχω να λαμβάνειν τίποτα ακόμη εις μετρητά λόγω αδυναμίας κι αυτουνού, καθώς και κάποια μικρά επαρχιακά κανάλια που κατά καιρούς κάποια θέματα τράβηξαν την προσοχή των ιδιοκτητών και τα ζήτησαν για προβολή (δωρεάν φυσικά)...

Με χαμένες όμως ευκαιρίες για πολλούς διαφημιζόμενους, για τα ίδια τα κανάλια και για μένα εντέλει, λόγω ανεπαρκούς συννενόησης μας ή ιδεολογίας (δικής τους, εγώ δεν τρώω τέτοιον σανό, από πεποίθηση εδώ και πολλά χρόνια).

Τι να κάνω αλήθεια για να επικοινωνήσω και να συννενοηθώ με έναν μαλάκα ρουσφετοθρεμμένο επαρχιώτη καναλάρχη που επέμενε να του μιλώ στον πληθυντικό, έναν γνωστό μεγαλοκαναλάρχη ( κι όχι μόνο αφού με τις υπερχρεωμένες επιχειρήσεις του το παίζει και εθνικός νταβατζής στους πολιτικούς που έχουμε) που στην μοναδική μας συνάντηση μ' έβαλε να κάτσω σε χαμηλό καναπέ για να αντισταθμίζει τη δική του έλλειψη ύψους και περίσσεια κόμπλεξ, τον άλλο που υποτίθεται πως συνεργαζόμαστε μα έλα που δεν απαντά σε όσα e-mails του στέλνω ή χάνεται όταν είμαι στα μέρη του και του ζητώ να βρεθούμε, ή εκείνον τον ανεκδιήγητο κουνιστό μουσικό παραγωγό που ήθελε να ικανοποιήσω πρώτα τον κώλο του που προκλητικά μου έδειχνε για ώρα και κατόπιν αν...ταιριάζαμε θα συνεργαζόμασταν στην μελοποίηση των στίχων για τραγούδια που του πρότεινα.

Και γιατί να κάνω οτιδήποτε που δεν θέλω και δεν μπορώ φυσιολογικά, αφού δεν είμαι υπάλληλος κανενός, δεν οφείλω πράμα ούτε χάρες σε κανέναν - ιδίως αποτυχημένους στον τομέα τους, δεν θα ανεχτώ να βγαίνει κάποιος από το πουθενά να με καθοδηγεί όταν δεν μας συνδέει τίποτα, είμαι στην ελεύθερη αγορά κι έχω πολλά να δώσω, (άλλο αν τώρα λόγω έλλειψης χρήματος και μόνο δεν μπορώ να τα κάνω πράξη ολομόναχος και αναγκάζομαι κάπου - κάπου να ζητώ συνεργασίες που πριν ευοδώσουν διαλύονται), έχω φορτωθεί να πληρώνω τον ΟΑΕΕ και την Εφορία σαν ελεύθερος επαγγελματίας και διαθέτω κανονικά τιμολόγια κι όχι μπλοκάκια με αποδείξεις (άλλο ένα πράμα που δεν τους αρέσει σε μένα)...

Τους σιχτιρίζω λοιπόν όπως τους γνώρισα ως τώρα, δεν παίρνω προσωπικά όσα διαδραματίστηκαν στις ατυχείς συναντήσεις μας, αφού σε άλλους καιρούς και συνθήκες μπορούμε να συνεργαστούμε επωφελώς για όλους, είμαι ανοιχτός προς το παρών σε συνεργασίες με αλληλοεκτίμηση και ειλικρίνεια, απώτερος στόχος μου είναι οι αυτοτελείς παραγωγές χωρίς συμβιβασμούς για να περάσω την άποψη μου στο κοινό, συνεχίζοντας με θέληση κι επιμονή παρά τις όποιες πρώιμες δυσκολίες όπως κάθε καινούριας επιχείρησης να αναδειχτεί και να ξεχωρίσει, κάτι πανεύκολο αν το κάνω εγώ με τον τρόπο μου απερίσπαστα...

Καλύτερα χρόνια λοιπόν ως γενέθλια ευχή και προσδοκία για τα επόμενα της ACANTHUS PRODUCTIONS, για ένα καλύτερο τηλεοπτικό γίγνεσθαι για όλους!