ΣΤΗΝ ΠΡΙΖΑ...

Πραγματικό σημερινό περιστατικό:
 
Πρωί - πρωί χαλασε ένας server, που συνέδεε τους υπολογιστές μιας Δημόσιας υπηρεσίας της πόλης.
 
Τρέχει άμεσα μετά από ειδοποίηση ο τεχνικός της επιχείρησης που έχει το service και τι βλεπει;
 
Έβγαλαν από την πρίζα το καλώδιο του server και στην θέση του έβαλαν μια καινούρια καφετιέρα!
 
Μπροστά στην απόλαυση ενός ξένοιαστου δημοσιο-υπαλληλικού γαλλικού καφέ, ας γίνουν μαντάρα όλα τα data της υπηρεσίας, χώρια ο ελεύθερος χρόνος μέχρι να φτάσει και να διαπιστώσει ο τεχνικός το "πρόβλημα".

Μη ρωτάτε ποιά υπηρεσία ήταν.
Δεν καρφώνει καλούς πελάτες ο επιχειρηματίας, στο facebook όμως το έβγαλε  όπου και το είδα...

ΧΑΜΕΝΟΙ ΦΟΡΟΙ...

Όταν οι πολίτες βλέπουν τα λεφτά από τους φόρους να πηγαίνουν χαμένα και οι υπηρεσίες υγείας - παιδείας - ασφάλισης να είναι τέτοιες που τους οδηγούν να ξοδεύουν ένα κάρο λεφτά σε ιδιωτική παιδεία - υγεία - ασφάλιση, πώς να πειστούν οι έρημοι να πληρώνουν όλους τους φόρους και τις εισφορές χωρίς να χρεωκοπήσουν;

Φαύλος κύκλος. Όταν μάλιστα αυτοί οι φόροι αυξάνονται αλόγιστα κατακόρυφα σε περίοδο παρατεταμένης ύφεσης, τότε το θέμα δεν αφορά οικονομολόγους αλλά ψυχιάτρους.

Όταν δε βάζει κι έκτακτες εισφορές, τότε είναι που ο πολίτης φοροδιαφεύγει για να προστατευθεί. Όποιος δηλώνει πολλά, πληρώνει και πολλά και αυτό είναι άδικο κι εντελώς αψυχολόγητο.

Για να πάψουν οι Έλληνες να φοροδιαφεύγουν, πρέπει και το κράτος να πάψει να τους αντιμετωπίζει ως κλέφτες εκ προοιμίου, κάτι που κάνει από ιδρύσεώς του.

Κοντολογίς η φορομπηχτική πολιτική δεν έφερε ποτέ και πουθενά θετικά αποτελέσματα. Δυστυχώς οι αναρμόδιοι που κυβερνούν δεν το καταλαβαίνουν και δεν κάνουν καν τον κόπο να σκεφτούν...

"ΚΙΝΗΜΑ" ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ΚΑΙ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ...

Δεν είναι σπάνιο να χρωστά κανείς (στον γείτονα, στην τράπεζα, στο κράτος, οπουδήποτε τέλος πάντων) και να αδυνατεί να πληρώσει, λόγω της οικονομικής συγκυρίας ή άλλων προτεραιοτήτων που έχει.

Λέγεται τότε οφειλέτης, ιδιότητα που τον τελευταίο καιρό αποκτούν με εντεινόμενους ρυθμούς όλο και περισσότεροι πολίτες για τους οποίους όμως κανείς άλλος δεν θα κληθεί να πληρώσει το χρέος τους παρά μόνο οι ίδιοι και μάλιστα φουσκωμένο με τόκους.

Αντίθετα οι τσαμπατζήδες του "δεν πληρώνω" δεν αναγνωρίζουν κανένα χρέος και προσπαθούν να παρουσιάσουν τις δημόσιες υποδομές, νοσοκομεία, δρόμους, διόδια, Μέσα Μαζικής Μεταφοράς ως υποχρεώσεις του κράτους που πρέπει να τους παρασχεθούν δωρεάν.

Οχυρούμενοι πίσω από δήθεν ανιδιοτελή και απολιτικά τάχα κινήματα (που ούτε ανιδιοτελή είναι ούτε όπως αποδεικνύεται απολιτικά) ανήκουν κατά πλειοψηφία σε μια κατηγορία ευτελών επιτήδειων που εξαπατούν το πόπολο, υπηρετώντας αλλότρια από τα δηλούμενα συμφέροντα, κάνοντας περιστασιακά πως υποστηρίζουν τους αφελείς πολίτες- χρήστες των υπηρεσιών αυτών, που έχουν κάθε δικαίωμα να διαμαρτύρονται για τιμές κι αυξήσεις (λόγω δικής τους φτώχειας κι ανεπάρκειας μόνο).

Καλλιεργούν την ψευδαίσθηση ότι υπάρχουν άλλοι τρόποι για να χρηματοδοτηθούν αυτές οι υπηρεσίες, χωρίς να πληρώσει κανείς από τους συνήθεις χρήστες, που δεν είναι ούτε το Κεφάλαιο ούτε η Ολιγαρχία. Ο πολύς λάος στριμώχνεται σε τέτοιες ουρές πάντα, ποτέ όποιος έχει εναλλακτικούς και καλύτερους τρόπους να έχει τις υπηρεσίες αυτές...

Οι επικεφαλής της ανυπακοής αποκρύπτουν ότι τα ελλείμματα που δημιουργεί η διόγκωση του κινήματος τους, θα κληθούν να πληρώσουν οι συνήθεις χρήστες που δεν μπορούν να κάνουν κι αλλιώς, μέσω της φορολογίας του ισχνού τους εισοδήματος και δεν εξηγούν από πού θα προκύψει αύξηση του ΑΕΠ κατά 3 - 4% που απαιτείται για την δωρεάν χρήση από όλους αυτών των υπηρεσιών.

Nα προσθέσω εδώ από ένα άρθρο του οικονομολόγου Αρίστου Δοξιάδη στο Βήμα ότι "Υπάρχει γνήσια και δίκαιη οργή σε πολλές πράξεις ανυπακοής. Οι μισθωτοί και μεροκαματιάρηδες του ιδιωτικού τομέα και οι άνεργοι έχουν κάθε δίκιο να διαμαρτύρονται. Αλλά η οργή χωρίς στρατηγική δεν φέρνει δικαιοσύνη, φέρνει φασισμό"...

Ειδικά στις συγκοινωνίες ξηράς, θαλάσσης κι αέρος, οι μόνοι που πραγμαιτκά δικαιούνται δωρεάν μετακίνηση είναι οι στρατευμένοι που υπηρετούν τη θητεία τους κι αυτό για ορισμένες δικαιολογημένες μετακινήσεις τους λόγω υπηρεσίας.

Οι υπόλοιποι ωφείλουν να καταβάλλουν ένα ορισμένο αντίτιμο που θ' αναλογεί στο κόστος μεταφοράς και την απόσταση, που θα είναι τόσο μικρότερο όσο συντομότερα καταργηθούν οι αδικαιολόγητες "κρατήσεις υπέρ τρίτων" σε όλα τα εισιτήρια και αφετέρου οι "νόμιμες" στρατιές των τζαμπατζήδων.

Ποτέ δεν είδα να πληρώνει εισιτήριο η κολλητή του οδηγού λεωφορείου, ο κουμπάρος του καπετάνιου του πλοίου της γραμμής, οι χορηγούμενοι "καλλιτέχνες" που τα έργα τους δεν τα ξέρει κανείς, όλοι οι συγγενείς ακόμη και των κλητήρων μιας ναυτιλιακής εταιρείας, ο καραβανάς που έχει μισθό κι επιδόματα (ως και μετακίνησης!), ο φοιτητής κάθε ηλικίας που μετακινείται άσκοπα λόγω "πάσου", ο κάθε παζαβός περιθωριακός με τρελόχαρτο, ο κάθε μαιμού ανάπηρος με πλήρη σύνταξη στα 40 του, κάποιοι άλλοι πονηροί που κι εδώ επωφελούνται από ευτελές ρουσφέτι, κλπ πραγματικά περιστατικά που συμβαίνουν και πληρώνουμε οι υπόλοιποι το κόστος ΤΟΥΣ...

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ...

Φουντώνει το κίνημα του "δεν πληρώνω" που ξεκίνησε από τα διόδια, περνά από τα εισιτήρια των αστικών ΜΜΜ και δεν ξέρω που θα φτάσει.

Και ενώ όλα αυτά που συμβαίνουν είναι μια οδυνηρή πραγματικότητα πέραν του μνημονίου, της ανεργίας και της γενικευμένης φτώχειας, οι πολίτες κατηγορούνται ως ανεύθυνοι από καλοπληρωμένα τσουτσέκια με μόνιμη θέση σε κάποια κανάλια συγκεκριμένων συμφερόντων (ποιόν νταβατζή θα βρείτε πίσω από κάθε μεγάλη ''επενδυση'', που συνήθως εξοργίζει τις τοπικές κοινωνίες);

Είναι τόσο κακό να απαιτείς τα χρήματα που δίνεις και που κερδίζεις με σκληρή δουλειά, να ανταποκρίνονται σε ένα καλό επίπεδο υπηρεσιών;Τα χρήματα που δίνουμε μέσω τελών - άμεσων - έμμεσων φόρων εξυπηρετούν κάποιους σκοπούς. Εαν αυτά τα χρήματα δεν πάνε για τους σκοπούς αυτούς, ποιο το νόημα να πληρώνουμε;

Οι φορολογούμενοι πολίτες δεν είμαστε μια ανεξάντλητη πηγή χρηματοδότησης. Θέλουμε και πρέπει να ξέρουμε που πηγαίνουν τα χρήματα που δίνουμε.

Δεν είναι κακό να απαιτείς καλές υπηρεσίες για τα λεφτά που δίνεις. Κακό είναι να καλείσαι να προπληρώνεις κάποιες υπηρεσίες, που κάποιοι θα παρέχουν αφού τις φτιάξουν με τα λεφτά σου κι εντελώς ανέξοδα τώρα για κείνους...

Το βρίσκω επίσης πολύ υγιές να αρνείσαι να πληρώσεις για κάτι που το έχεις ήδη πληρώσει στο παρελθόν, αλλά τα χρήματα αυτά δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους λόγω "κακοδιαχείρισης" ( ο Ελληνικός ευφημισμός της κλοπής) και τώρα όχι μόνο σου ζητάνε να το ξαναπληρώσεις, αλλά πληρώνεις και επιπλέον για να αναπληρώσεις τις προηγούμενες απώλειες.

Τα χρήματά μας δεν φυτρώνουν στα δέντρα και για αυτό δεν θα πληρώνουμε έτσι το τίποτα που μας προσφέρουν ως αντάλλαγμα για να μας τα πάρουν...

Γι αυτό πρέπει να έχουμε συνείδηση του τι και γιατί πληρώνουμε και απαίτηση αυτά να ανταποκρίνονται σε καλές υπηρεσίες, είτε ως καταναλωτές είτε ως πολίτες.

Εκτός και αν εσείς δίνετε λεφτά στον αέρα ως καταναλωτής και φορολογούμενος. Διότι τότε μόνο ώς κορόιδο θα χαρακτηριστείτε...

Π. Π. ΣΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ...

Πολιτικό προσωπικό σημαίνει στα επίσημα χαρτιά της υπηρεσίας, μα κάλλιστα μεταφράζεται και περιφρονημένο παράσιτο.

Που δεν μπόρεσε να βρει δουλειά της προκοπής στον έξω κόσμο και κατέληξε να προσληφθεί σε στρατιωτική υπηρεσία (συνήθως επικουρικό τεχνικό προσωπικό) βιώνοντας τον ρόλο του παρείσακτου σε χώρους που κυκλοφορούν κι υπερτερούν αριθμητικά στολισμένοι καραβανάδες, κατώτερου βαθμού και στάθμης τεχνίτες "παραγωγικών σχολών", μην περιμένετε να δείτε αξιόμαχους πολεμιστές σε συνεργεία επισκευών.

Σύμφωνα με τον Τάσο τον Πρίφτη που πέρασε 25 χρόνια από τη ζωή του σαν πολίτης - τεχνικός σε στρατιωτική υπηρεσία που ανήκε στο Νάτο.
Πέρασε τη ζωή του δεχόμενος προσβολές και συστάσεις από δεκάδες χοντροκέφαλους αγράμματους κατσαβιδάδες που με την πάροδο των χρόνων και της επετηρίδας τους, έφταναν ελλείψει άλλων να γίνουν προϊστάμενοι του συνεργείου "συντήρησης κι επισκευών" που μέλος του ήταν κι αυτός.

Δεν ήταν τυχαίος τεχνικός - κατσαβιδάς ο Τάσος. Απόφοιτος Γερμανικού πολυτεχνείου ήταν, με ειδικότητα "Ηλεκτρολόγος Υψηλών Τάσεων" κι εμπειρία στην μεταφορά ενέργειας σε μεγάλες αποστάσεις. Δούλεψε αρκετά χρόνια στα νιάτα του σε Γερμανικές εταιρίες που αναλάμβαναν έργα εξηλεκτρισμού Αραβικών χωρών κι επέβλεπε αρκετές εγκαταστάσεις μετετροπής και μεταφοράς υψηλής τάσεως (για όσους/ες δεν ξέρουν, έτσι μόνο μεταφέρεται με λιγότερες απώλειες η ηλεκτρική ενέργεια σε μεγάλες χιλιομετρικές αποστάσεις, μέσω των ειδικών καλωδίων που στηρίζονται στους πυλώνες που διατρέχουν την ύπαιθρο).

Μεγαλώνοντας σε ηλικία θέλησε να γυρίσει στον τόπο του να παντρευτεί να κάνει οικογένεια και μη θέλοντας να καταντήσει να περνά κοινά καλώδια και πρίζες σε οικοδομές μιας κι άξιζε πολύ περισσότερα από αυτό, αναζητούσε να προσφέρει τις σημαντικές του γνώσεις κάπου εξειδικευμένα.

Κείνη τη χρονιά έτυχε να ολοκληρωθεί η κατασκευή της Νατοϊκής εγκατάστασης για την εκπαίδευση των πυροβολητών της Συμμαχίας και μεσούσης της επανάστασης των συνταγματαρχών προσπαθούσαν να την στελεχώσουν με το απαραίτητο προσωπικό να λειτουργήσει επιχειρησιακά.

Δυσκολεύονταν να βρούν κατάλληλους για το τμήμα Radar, που απαιτούσε γνώσεις που κείνα τα χρόνια λίγοι διέθεταν, συνήθως λίγες και σκόρπιες που αποκτούσαν από την στρατιωτική τους θητεία. Όπου έβρισκαν τέτοιους τους προσλάμβαναν με το ζόρι σχεδόν, έναν μάλιστα κλείνοντας του το μαγαζί Ηλεκτρονικών που είχε ανοίξει κι απειλώντας τον με φυλάκιση αν αρνιόταν να πάει να δουλέψει στην υπηρεσία.

Ο Τάσος ήταν ο μόνος που αναζητούσε δουλειά με αξιώσεις, ήταν απόφοιτος πολυτεχνείου με εμπειρία στο εξωτερικό και μιλώντας άψογα Γερμανικά κι Αγγλικά, προσλήφτηκε απόλυτα αξιοκρατικά και με τιμές.

Τον πήρανε για να φροντίζει την τροφοδοσία με υπερ- υψηλή τάση του κυκλώματος παλμών της magnetron, απαραίτητη για την λειτουργία των παλιών radar, μα έκανε κι ένα σωρό άλλες δουλειές σχετικές με τα μηχανήματα ραδιοεντοπισμού.

Μαζί με τους άλλους γρήγορα κατάλαβαν πως η ολοκαίνουρια Νατοϊκή εγκατάσταση δεν ήταν το ιδανικό περιβάλλον να διαπρέψουν αυτοί σαν απλοί τεχνικοί που τους έβλεπαν όλοι.

Σε μια στρατιωτική μονάδα έστω κι αν ανήκει στο ΝΑΤΟ (που τη χρηματοδοτούσε και τη στήριζε μέχρι που άλλαξαν οι γεωπολιτικές συνθήκες και υπολειτουργεί), κυριαρχούν οι ένστολοι. Δικός τους χώρος είναι και κάθε άλλλος που κινείται εκεί θεωρείται υποδεέστερος κι ωφείλει σεβασμό.

Σε στολές και γαλόνια κι ας είναι κατώτερα, κουβαλούν κι αυτά αρκετά απωθημένα. Έπρεπε να προσαρμοστούν κι ο Τάσος κι οι άλλοι σε τέτοιο πειθαρχημένο περιβάλλον.

Να σηκώνονται στις 5.30πμ κάθε εργάσιμη μέρα, να ετοιμάζονται ευπρεπώς και να βγαίνουν στο δρόμο να προλάβουν το στρατιωτικό λεωφορείο που τους πήγαινε στη δουλειά. Να καθίζουν μόνο στα πίσω καθίσματα αν ήταν άδεια, τα μπροστινά προορίζονταν μόνο για αξιωματικούς. Να δείχνουν πάσο στον φρουρό στην πύλη υποχρεωτικά. Να ξέρουν απέξω τον κανονισμό (υποχρεώσεις μόνο) του πολιτικού προσωπικού. Να ενημερώνουν για τις κινήσεις τους μέσα στη μονάδα.

Να υπακούουν σε εντολές προϊσταμένων και να δίνουν τακτικά αναφορά για τις ενέργειες τους. Να υποβαθμίζεται η προσωπικότητα τους συχνά με επιπλήξεις. Να μην έχουν ελπίδες για προαγωγή κι εξέλιξη. Να καταπνίξουν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες, τη δημιουργικότητα, τις ιδέες τους...

Να παρακαλούν να τους υπογράψει ο διοικητής μια ολιγόωρη έξοδο αν έχουν κάποια δουλειά, αφού προηγουμένως του εξηγήσουν πειστικά και με λεπτομέρειες για τι πρόκειται και γιατί δεν μπορούσε να γίνει σε άλλες ώρες εκτός μονάδας.
Να δουλεύουν σε δύσκολες κι ανθυγιεινές συνθήκες, συχνά κάτω από επικίνδυνες ακτινοβολίες κεραιών. Να είναι πρόθυμοι να τρέξουν σε βουνοκορφές όποτε παρουσιαζόταν πρόβλημα στη λειτουργία του radar που συνήθως ο δεκανέας - χειριστής ή ο λοχίας - "μηχανικός" δεν μπορούσαν να διορθώσουν.
Να μη νοιάζονται για υπερωρίες ή αργίες αφού υπεράνω όλων η υπηρεσία.

Να στέκονται σε παράταξη όποτε ο διοικητής (ξοφλημένος υποστράτηγος συνήθως με λιγότερες εξουσίες από τους Νατοϊκούς εταίρους της μονάδας, μα το κάνει γαργάρα για να πάρει τελικά σύνταξη στρατηγού) ήθελε να ανακοινώσει κάτι στο προσωπικό, να αναγνώσει την ημερήσια διαταγή της μονάδας ή απλά για εκκλησιασμό αν η ημερομηνία το απαιτούσε. Να περιμένουν τον Στρατηγό σε τακτική επιθεώρηση, στεκόμενοι πίσω - πίσω στην παράταξη, αφού προηγούνταν το στρατιωτικό προσωπικό. Να ακούνε μετά για δεύτερη φορά την κατσάδα που έψαλνε ο διοικητής στους ένστολους προϊσταμένους τους επειδή "η σκάλα είχε χυμένα λάδια και παραλίγο να πέσει γλιστρώντας"...

Έτσι περνούσαν τα χρόνια του Τάσου και των άλλων μαζί, σαν επιστράτευση διαρκείας δηλαδή. Όσο για τον μισθό που αντιστοιχούσε στα προσόντα του, είδα με τα μάτια μου σε μια μέρα πληρωμής να παίρνει έναν φάκελο από το λογιστήριο που περιείχε 170.000 δραχμές (500 ευρώ σήμερα), μετά από 20 χρόνια υπηρεσίας μαζί με τα επιδόματα που δικαιούνταν για τα 2 παιδιά που είχε στο μεταξύ...

Χρήματα από τα οποία ξεχώριζε ένα πεντοχίλιαρο για τον εαυτό του και τα υπόλοιπα τα παράδιδε στην συμβία του το ίδιο μεσημέρι, που φρόντιζε για τα πάντα στο σπίτι.

Αυτά ήταν τα προσωπικά έξοδα του για τον επόμενο μήνα, από τον καφέ του στην καντίνα, τα μπισκότα που κλείδωνε στο συρτάρι του κι έτρωγε ένα τη μέρα! μαζί με τον καφέ, τα τσιγάρα που κάπνιζε συνεχώς, τη σαράβαλη Lancia Fulvia που κατάφερε με οικονομίες ν' αγοράσει, μέχρι την λεμονάδα με τα 2 καλαμάκια στο ίδιο μπουκάλι που τον πάντηξα να μοιράζεται με την γυναίκα σε ένα λούνα παρκ μια φορά... Το μόνο του extra από την υπηρεσία ήταν μερικά κουτιά συμπυκνωμένο γάλα και μια σακούλα ζάχαρη μηνιαίως, για να προλαμβάνει βλάβες του οργανισμού.

Αφιερωμένο ειδικά σε όσους μην ξέροντας επέμεναν να βρεθώ στην θέση του Τάσου κι οικειοθελώς μάλιστα, συμμετέχοντας στον διαγωνισμό του Υπουργείου Άμυνας που σήμερα είναι η καταληκτική ημερομηνία για κατάθεση δικαιολογητικών.

Εγώ που μπορώ να ξέρω πολλά, αφού έζησα για λίγο την κατάσταση σαν ασκούμενος πριν πολλά χρόνια, τότε που μ' ενδιέφερε η υψηλή στρατιωτική τεχνολογία και οι εφαρμογές της, τώρα τα πράγματα είναι και χειρότερα λόγω των άχρηστων "επαγγελματιών οπλιτών" που αναζητούν ένα οποιοδήποτε βόλεμα μην γνωρίζοντας, αφήνω την προθεσμία να παρέλθει, όποιος θέλει ή δεν έχει άλλη επιλογή δυστυχώς ας δοκιμάσει να πετύχει και να συγκαταλέγεται από μεθαύριο στο πολιτικό προσωπικό ΥΕΘΑ αφού διαβάσει το παραπάνω προσεκτικά...

Αν με θέλατε ας με προσλαμβάνατε τότε που δεν είχα και τόσο ανοιχτούς ορίζοντες. Τώρα έχω τον προορισμό μου αλλού...

1.000.000 ΚΟΠΡΟΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ...

Κάποιοι κάθισαν και μέτρησαν τους "εργαζόμενους" στον δημόσιο τομέα και τους έβγαλαν πως είναι ούτε λίγο ούτε πολύ 1.000.000.
Αναλογεί ένας ανά 10 Έλληνες δηλαδή, μέχρι τώρα. Σύμφωνα με δημοσιευμένα στον τύπο στοιχεία και νούμερα...

Πολλοί περισσότεροι από όσοι δουλεύουν για κράτη με πολλαπλάσιο πληθυσμό της Ελλάδας, κράτη που παρέχουν και ουσιαστικές υπηρεσίες στο πολίτη, αντί να τον ταλαιπωρούν με γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και υπεκφυγές.

Κι αναρρωτιέται ο σώφρων πολίτης: Που είναι κρυμμένοι όλοι αυτοί οι κόπροι, αφού σε κάθε επαφή του με τις δημόσιες υπηρεσίες, διαπιστώνει πως υπάρχει έλλειψη από ειδικευμένο προσωπικό, εξ ου και οι καθυστερήσεις στις διεκπαιρεώσεις υποθέσεων.

Και οι ίδιοι οι συνδικαλιστές τους ζητούν συνέχεια νέες προσλήψεις για τους τπαραπάνω λόγους, για κάποιους τομείς έχουν και δίκιο, μα η απορία δεν παύει να υπάρχει...

Σε ποιές υπηρεσίες απασχολούνται όλοι αυτοί, ικανός αριθμός να επανδρώσει κατακτητική στρατιά ολόκληρη, ποιά τα καθήκοντα τους και τα απαιτούμενα προσόντα τους, να μην πούμε για τον τρόπο επιλογής και διορισμού τους και προπαντός ΤΙ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ στους υπόλοιπους που με τους φόρους τους πληρώνονται και ζούν.

Καιρός δεν είναι να γίνει ένα γενικό ξεκαθάρισμα του δημόσιου τομέα, να αναδιαρθρωθούν προς το αποτελεσματικότερο οι υπηρεσίες, να γίνουν ευέλικτες και ταχείς, ή θα στενοχωρήσουμε τους βουλευτές που με δικά τους "χαρτιά" βολεύτηκαν οι κόπροι;

Στον διάολο επιτέλους το πολιτικό κόστος που επικαλούνται, να απολυθούν άμεσα όσοι περισεύουν ...

Να βγούν να χοροπηδούνε στο δρόμο οι άχρηστοι υπεράριθμοι, μπροστά στον φόβο να καταποντιστούν λόγω προσόντων σε αναζήτηση εργασίας αλλού, να δούμε και ποιοί είναι οι εκλεκτοί του κάθε βουλευτή χωριστά, που θα σπεύσει πρόθυμα να τους υποστηρίξει και τι ευθύνες φέρει αυτός για την υπερχρέωση του κράτους.

Αν θέλει να φανεί συνεπής στις υποσχέσεις του για βόλεμα τους, ας τους φορτωθεί αυτός πληρώνοντας τους με τη προσωπική του περιουσία, μόνο αυτός εξάλλου επωφελήθηκε από τις όποιες "υπηρεσίες" μπόρεσαν και του πρόσφεραν.

Την μέρα των εκλογών κυριώς...

Εγώ δεν είδα βελτίωση στη ζωή μου ή στα κοινά από τον διορισμό τους, γιατί να πληρώνω τα παράσιτα; Γιατί ν' ανησυχώ τι θα απογίνουνε, τι θα αλλάξει για μένα ο παραμερισμός τους;
Στο κάτω κάτω μόνο καλό θα φέρει...