ΝΤΕΜΗΣ ΡΟΥΣΣΟΣ...

Ο Ντέμης Ρούσσος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 69 ετών, αφήνοντας την τελευταία πνοή του στο νοσοκομείο Υγεία.

Ο σημαντικός Έλληνας τραγουδιστής και συνθέτης έκανε διεθνή καριέρα και ήταν ιδιαίτερα αναγνωρισμένος στο εξωτερικό, με τη δουλειά του να αποσπά πολλές διακρίσεις.

Ο Ντέμης Ρούσσος γεννήθηκε με το όνομα Αρτέμιος Βεντούρης Ρούσσος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και μεγάλωσε στην Ελλάδα. Στα 17 του άρχισε να συμμετέχει σε διάφορα μουσικά συγκροτήματα (π.χ Idols), ενώ η αναγνώριση άρχισε να έρχεται μετά το 1968.

Το πηγαίο ταλέντο, η ανεπανάληπτη ψιλή αγγελική φωνή που έβγαινε από αυτό το ογκώδες σώμα που συνήθως το σκέπαζαν κελεμπίες, ο λυρικός ευαίσθητος τροβαδούρος...

Προσωπικά τον θυμόμουν και θα τον θυμάμαι από το ανεπανάληπτο εκείνο "Velvet mornings", από όταν το πρωτάκουσα να σιγοτραγουδιέται από αμέτρητα ενήλικα χείλη παντού, τον καιρό που ετοιμαζόμουν να πάω στη πρώτη δημοτικού...

ΓΥΝΑΙΚΕΣ...FEMALES...

Πρόκειται για την πρώτη προσπάθεια που κάναμε στο πλαίσιο των μαθημάτων "Υλοποιώντας ένα σενάριο" με τον Λεωνίδα Μανωλικάκη, που πραγματοποιήθηκαν στο Εργαστήρι Καλλιτεχνικής Επιμόρφωσης και Δημιουργίας" της ΚΕΠΠΕΔΗΧ - ΚΑΜ.

Όλοι μαζί φτιάξαμε και υλοποιήσαμε μια μικρή ιστορία. Δείτε την...

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ, CD ΚΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ...

Η μουσική βιομηχανία είναι πρακτικά τελειωμένη. Μου το επιβεβαίωσε πρόσφατα πρόσφατα και ο ιδιοκτήτης κάποιων δισκογραφικών εταιρειών πασίγνωστων άλλοτε μα τώρα τελματωμένων, όταν συζητούσαμε την πιθανότητα συνεργασίας μας για να μελοποιηθούν οι στίχοι για τραγούδια που έχω κατά καιρούς γράψει. Τόσο πολύ, που έχασα κάθε ενδιαφέρον να τα κυκλοφορήσω με τον συμβατικό τρόπο και περιμένω έμπνευση και τρόπο για να τα βγάλω κατευθείαν στο διαδίκτυο...

Άλλοι γνωστοί καλλιτέχνες βρήκανε τρόπο να κυκλοφορούνε σε προσιτή τώρα πια τιμή την δουλειά τους, ακόμη και την νεώτερη - πρώτης κυκλοφορίας σαν συνοδευτικό προς τους αναγνώστες που ήδη διαθέτουν οι δήθεν "μεγάλες" κυριακάτικες εφημερίδες...

Η εφημερίδα δίνει τη δυνατότητα στον καλλιτέχνη να κυκλοφορήσει το αυθεντικό σιντί και να το προμηθευτεί ο πελάτης με 2 ευρώ. Είναι μια προσπάθεια της μουσικής βιομηχανίας να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Και δεν είναι οι ίδιοι οι καλλιτέχνες που ευθύνονται για την ποιότητα της σημερινής δημοσιογραφικής εργασίας.

Μπορεί να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα το όποιο δημοσιογραφικό ρεπορτάζ (τα περισσότερα άθλιας ποιότητας και θεματολογίας που δεν αφορά κανέναν πέρα από τους εκδρομείς της Μυκόνου ή της Αράχωβας), μα έτσι συνεχίζουν να παίρνουν μισθό κι αυτοί και κερδίζει τόσο ο καλλιτέχνης που συνηγορεί σε αυτόν τον τρόπο κυκλοφορίας του έργου του και ο εκδότης που θέλει να διατηρήσει ή αν μπορέσει ανεβάσει την κυκλοφορία της εφημερίδας του...

Η απόκτηση της δουλειάς κάποιων "μεγάλων και καταξιωμένων καλλιτεχνών" (στην φαντασία του πόπολου και μόνο, σήμερα υπάρχουνε πολλές επιλογές και οι προωθούμενοι καλλιτέχνες δεν είναι πάντα οι καλύτεροι και οι σεμνότεροι), με την πολύ καλή τιμή που την προσφέρεται από μια εφημερίδα με το CD σχεδόν κάθε Κυριακή δεν είναι και για τόσες κατηγόριες, αφού έτσι φτάνει πιο οικονομικά το έργο του στον ενδιαφερόμενο πολίτη.

Εκείνο που θα έπρεπε να ενοχλεί, όσους προτιμούν ακόμα την έντυπη δημοσιογραφία, είναι ότι μέσω της απήχησης του όποιου καλλιτέχνη, προσπαθεί να καταξιωθεί η εφημερίδα που το κυκλοφορεί, με στόχο όχι τόσο να αυξήσει το αναγνωστικό της κοινό, αλλά τον αριθμό φύλλων στην κυκλοφορία της.

Έτσι βλέπουμε συχνά στην εβδομαδιαία πια τηλεοπτική διαφήμισή της, αντί να προβάλλεται η δημοσιογραφική της έρευνα, οι συνεργάτες της, τα άρθρα της και γενικά η θεματολογία της, να προβάλλεται μόνον το CD ή το DVD που περιέχει στη συγκεκριμένη έκδοσή της.

Ως επιβεβαίωση αυτού, βλέπουμε να αφιερώνεται αρκετός χρόνος μέχρι και σε κεντρικά δελτία ειδήσεων για την προώθηση αυτού του προϊόντος.

Φαίνεται τουλάχιστον αστείο, να φέρνει ο παρουσιαστής - εκδότης μέχρι και τον καλλιτέχνη στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του σταθμού, για να του αναλύσει πόσο ευτυχής είναι από αυτήν τη συνεργασία και στο τέλος να του εύχεται και καλή επιτυχία, για την επιτυχή κυκλοφορία του CD του την προσεχή Κυριακή...

Ας έλεγε τουλάχιστον "καλή μας επιτυχία και των δυο!" Θα ήταν πιο αληθινό!

ΣΚΥΛΑΔΙΚΟ...

Θα έρθεις να πάμε σε κείνο το ξενυχτάδικο που θα τραγουδήσει ο τάδε τραγουδιστής (και λέει το όνομα ενός σκυλά διάσημου κάποτε στο κοινό του, ξεπερασμένου και σιτεμένου πια σήμερα);

- Φυσικά όχι, τι δουλειά έχω εγώ εκεί;

- Έλεγα, επειδή αύριο είναι αργία...

- Ακριβώς για αυτό σκέφτηκε και ο σκυλάς να τιμήσει με την παρουσία του την "επαρχία", όπως αποκαλεί αυτός και το σινάφι του υποτιμητικά τα σκυλάδικα τα μακρύτερα από τα πέριξ και την παραλιακή των Αθηνών, επ' ευκαιρία της αυριανής αργίας μόνο...

Δεν μπορώ να καταλάβω τι γυρεύω εγώ σ' ένα κλειστό περιβάλλον με υπερβολικό κίτς, γεμάτο καπνούς κι ένα πλήθος μεθυσμένους κάθε ηλικίας ανακατεμένους, να τους βλέπω να κουνιούνται όπως μπορούν και νομίζουν όντας άσχετοι από χορό, να πρέπει να πιώ απροσδιόριστης προέλευσης και περιεχομένου ποτά που θα μου χρεωθούν υποχρεωτικά και να πρέπει να ακούω και ν' ανέχομαι τον εν λόγω σκυλά ν' αλυχτά για τη χαμένη του αγάπη με ψεύτικο πάθος που σπα τύμπανα, χάνοντας συνάμα τον πολύτιμο ύπνο μου, αφού δεν πρόκειται να εμφανιστεί πριν τα δεύτερα μεσάνυχτα, επειδή κάποιος ξοφλημένος της νύχτας είπε να κάνει μια αρπαχτή στην πόλη μας...

- Δεν θες μια φορά εσύ ν' ακούσεις και να δεις κάποιον γνωστό τραγουδιστή από κοντά;

- Ποσώς με κόφτει ο κάθε "καλλιτέχνης" τέτοιου είδους χειρίστης διασκέδασης και το κλαψούρισμα που αποκαλεί τραγούδια και "δουλειά" του, δεν μου λέει τίποτα αυτή η απελπισία και μοιρολατρεία που εκπέμπει με τον τρόπο του...Ύστερα κι εγώ έχω γραμμένους αρκετούς στίχους που μπορούν να γίνου τραγούδια μια μέρα, που εκφράζουν κάποιες στιγμές μου, που έχουν να πουν αυτά που θέλω εγώ στον κόσμο, που θα θελήσει να τ' ακούσει...

- Και πως δεν τα προώθησες ακόμη;

- Επειδή ενώ φόρτωσα τον εαυτό μου μ' ένα σωρό γνώσεις, δεν έμαθα ακόμη να παίζω και να γράφω μουσική, να εκφράζομαι με νότες και μελωδία, αντιθέτως από μικρός μπορούσα να γράφω αυτά που ήθελα με άνεση λόγου.

Αν και έχω δημοσιευμένα μερικά χαρακτηριστικά δείγματα, δεν κατάφερα ακόμη να συνεργαστώ με συνθέτες και τραγουδιστές που ταιριάζουμε, ώστε να γίνουν ευρύτερα γνωστά κάποια από τα δικά μου τραγούδια...

- Κι αν κάποια από αυτά φτάσουν να παίζονται σε σκυλάδικα σαν κι αυτό που δεν θέλεις να βρεθείς μέσα;

- Έχω γράψει και μερικά τέτοια σε στιγμές ευθυμίας και διασκέδασης, που αν θέλει ο κόσμος να τ' ακούσει και να διασκεδάσει, δεν έχει σημασία ο χώρος, αν του λένε κάτι θα τα ψάχνει παντού...

Βέβαια σε άλλες στιγμές μου έχω γράψει κι άλλα διαφορετικά, για άλλο κοινό κι άλλους προβληματισμούς, μα όλα είναι εμπνευσμένα από την δική μου ζωή κι εμπειρίες, δεν αρκούμαι ν' ακούω μόνο αυτές των άλλων που περνούν στα τραγούδια τους, έχω κι εγώ την άποψη μου να καταθέσω...

- Και νομίζεις πως ενδιαφέρει τους ανθρώπους να την μάθουν και να την ακούνε με το αζημίωτο για σένα;

- Γιατί όχι; Κι εγώ σε αυτόν τον κόσμο ζω και κινούμαι, κάποια πράγματα που έχω γράψει αφορούν στιγμές και συναισθήματα κι άλλων πέρα από τα δικά μου που πολύς κόσμος δεν μπορεί να τα εκφράσει μα θάθελε να τα βρει έτοιμα και στο κάτω - κάτω είναι καλύτερα και πιο ενδιαφέροντα από τα περισσότερα από εκείνα που κυκλοφορούν οι δισκογραφικές εταιρείες...

Κι επειδή είναι στίχοι για τραγούδια γραμμένοι για ν' ακούγονται κι όχι να διαβάζονται σαν τα ποιήματα, αν δεν μελοποιηθούν δεν θα θα τ' ακούσεις ποτέ και θ' αρκείσαι σε φτηνιάρικα κλαψουρίσματα σκυλάδων ή άλλων εναλλακτικών τάχα μου καλλιτεχνών της αρπαχτής, μόνο και μόνο επειδή μπορούν...

ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ: Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΚΥΡ - ΜΕΝΤΙΟΥ...

Ο Νίκος Ξυλούρης ή Ψαρονίκος γεννήθηκε το 1936 στα Ανώγεια Ρεθύμνου και είναι σίγουρα μια από τις σπουδαιότερες φωνές της σύγχρονης Ελλάδας.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό που τον κάνει τόσο σημαντικό ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο. Είναι η γενικότερη παρουσία του στα καλλιτεχνικά, κοινωνικά και πολιτικά πράγματα, σε ταραγμένες εποχές για τον τόπο μας.

Ο πατέρας του χάρη στο δάσκαλο του μικρού Νίκου που τον έπεισε, πήρε στο γιό του μια λύρα. Πολύ γρήγορα ο Νίκος Ξυλούρης έγινε γνωστός στην ευρύτερη περιοχή παίζοντας σε γλέντια και γάμους.

Το 1969 ο Νίκος Ξυλούρης ανεβαίνει στην Αθήνα και ξεκινάει μια λαμπρή καριέρα τραγουδώντας όχι μόνο κρητικά αλλά και τους περισσότερους Έλληνες έντεχνους συνθέτες.

Σταθμό για τα ελληνικά μουσικά πράγματα αποτέλεσε και ο δίσκος με τα ριζίτικα τραγούδια που βγήκε εν μέσω δικτατορίας και φλόγισε τις καρδίες όλων των Ελλήνων με τη μοναδική ερμηνεία του Ξυλούρη, όπως και η συμμετοχή του στη παράσταση "Το μεγάλο μας τσίρκο" που ανεβάσαν η Τζένη Καρέζη με το Κώστα Καζάκο στο θέατρο "Αθήναιον" το 1973.

Οι ξεχωριστές του ερμηνευτικές δυνατότητες, το πάθος αλλά και η φυσική παρουσία του απογείωσαν τη φήμη του και τον έκαναν αγαπητό σε ολόκληρη την οικουμένη.

Ο Νίκος Ξυλούρης στην ακμή της καριέρας του αντιλήφθηκε ότι έχει καρκίνο.
Μετά από μεγάλο αγώνα, πολλαπλές εγχειρήσεις και αρκετή ταλαιπωρία έχασε τη μάχη στο Νοσοκομείο Πειραιώς στις 8 Φεβρουαρίου 1980.

Σε όλα τα τραγούδια που ερμήνευσε έβαλε τη δική του ανεπανάληπτη σφραγίδα.
Με την φωνή του ακούστε "την Μπαλάντα του κυρ Μέντιου":

http://www.youtube.com/watch?v=hU4h3pMNXfA

ΚΑΙ Ο ΚΑΤΕΛΗΣ STAR;

Πέρυσι έλαβε χώρα ένα πείραμα.
Ένας συνθέτης γνωστότατων τραγουδιών που σημείωναν μεγάλη επιτυχία την εποχή τους, άσχετα αν είχαν «καλλιτεχνική» αξία, (ποιός την καθορίζει άραγε;) είχε μια απορία:
Τι θα γινόταν αν έγραφα σε ένα απλό χαρτί μερικά απλά λόγια της καθημερινής ζωής, έτσι πρόχειρα και τα έδινα να τα τραγουδήσει ένα κοινό άτομο, χωρίς ιδιαίτερα φωνητικά προσόντα, μάλιστα κάτω από τον μέσο όρο εμφάνισης κι ευφυΐας;

Η απορία του λύθηκε τάχιστα, με την βοήθεια της trash TV, που διέδωσε την έμπνευση του:
ΚΙ ΑΥΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ! Μέσα σε μια νύχτα μόνο.

Το πόπολο ξυπνούσε την άλλη μέρα το πρωί κι είχε έναν ακόμη star να αποθεώνει. Και πολλαπλασιάστηκαν σύντομα, ολόκληρη ομάδα. Ένα τσούρμο από παζαβούς, παράουρους και κακομούτσουνους απολάμβανε δόξες star του πενταγράμμου.

Ζούσαν τις καλύτερες στιγμές της μίζερης και περιθωριακής ζωής τους, αναγνωρίζονταν στο πλήθος, έκαναν πωλήσεις αφάνταστες για αυτούς, είχαν προσκλήσεις για εμφανίσεις σε μαγαζιά, άρχισαν να έχουν και απαιτήσεις...

Άθελα τους οι περισσότεροι, έδωσαν ένα σπουδαίο μάθημα στην βιομηχανία του θεάματος, που ήταν κι ο απώτερος σκοπός του στιχουργού - συνθέτη και βασικού συντελεστή της δόξας τους.

Έκανε σκόνη τον μύθο για το λούσο και το «ταλέντο» που περιέβαλλε κάποια λουστραρισμένα πουσταρέλια και καλλίγραμμες αοιδούς του κώλου.

Μπούρδες όλα! Αρκεί μια τηλεοπτική προβολή, της κακής ώρας μάλιστα στην εν λόγω εκπομπή, να μετατρέψει ένα «απόβλητο» της κοινωνίας σε αναγνωρίσιμο star.

Η αμέριστη συμβολή του φιλοθεάμονος κοινού που ψοφά για νέα πρόσωπα και καταπίνει αμάσητο ότι του σερβίρουν για διασκέδαση, θεωρείται δεδομένη.
Ούτε ιδιαίτερη νοημοσύνη απαιτείται, ούτε προσεγμένη εμφάνιση, ούτε να είναι κανείς πρόθυμος κι ανοιχτός να χωράει το ταλέντο του άλλου, να τον σπρώξει μπροστά στην επιτυχία. Μύθος τα star- ιλίκια που πλασάρουν οι εταιρείες και πληρώνετε ακριβά.

Πιο συμπαθής όλων ο Νίκος Κατέλης, ο αφελής χοντρός, ο τύπος που θα ερχόταν στο παγκάκι δίπλα μου αν μ' έβλεπε μόνο και θα αράδιαζε δεκάδες ιστορίες με τον δικό του τρόπο, όπως τα βλέπει αυτός τα πράγματα. Δεν θα ζητούσε τίποτα, μόνο λίγη προσοχή, λίγη ώρα να το ακούω επιδοκιμάζοντας τον.

Δεν γνωρίζω τον ίδιο, κάποιον σαν αυτόν ξέρω, ίδιο πράμα. Περνά ευχάριστα η ώρα, χαλαρώνοντας μαζί τους, στα παγκάκια δίπλα στην παραλία και με λίγη προσοχή εκ μέρους μου γίνονται καλοί αφηγητές, ξεναγοί στα δικά τους μονοπάτια της ζωής. Και μ' ένα φτηνό κέρασμα επιπλέον με λατρεύουν!

Από πεποίθηση δεν αγοράζω ποτέ δίσκους, κασέτες ή CD κανενός «καλλιτέχνη», δεν τρέχω στα μέρη που «εμφανίζονται» ούτε συμβάλλω με άλλο τρόπο στον πλουτισμό τους, μα εδώ διασκεδάζω την απρόσμενη (για αυτόν, όχι για τα media) επιτυχία.

Εν αγνοία σου Νίκο, έδωσες ένα γερό μάθημα σε κάθε φιλόδοξο πούστη (gay, αν πετύχει) ή πρόθυμη πουτανίτσα, που θέλουν να κλαψουρίζουν την «χαμένη τους αγάπη» στα αυτιά μας νομίζοντας πως είμαστε πρόθυμοι να πληρώσουμε τα γαμήσια που τους ρίχνανε όμοιοι τους πριν μας τους φορτώσουν για star.
Μα από μικρό κι από τρελό;;; μαθαίνεις...!