SENTOUKI BANK...

Ο νέος τραπεζικός κολοσσός είναι γεγονός και αναμένεται να κυριαρχήσει με το άνοιγμα των τραπεζών αλλά και των υποκαταστημάτων αυτών της Κύπρου.

Πρόκειται για τη νέα υπερτράπεζα, τη Sentouki Bank Corporation και κατά συντομία SENT BANK.
Η Sentouki Bank από το γνωστό μας σεντούκι, μπήκε δυναμικά στην αγορά από το καλοκαίρι του 2011 κατακτώντας ένα σημαντικό τμήμα του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Μετά όμως τις τελευταίες εξελίξεις στην Κύπρο αλλά και τους ψίθυρους που πλέον έχουν αρχίσει έντονα να κυκλοφορούν για πιθανό κούρεμα των καταθέσεων και στη χώρα μας σε περίπτωση που τα δημοσιονομικά εκτροχιαστούν, η SENT αναμένεται να κυριαρχήσει.

Αιτία; Τα πολλά της πλεονεκτήματα, όπως:

- το μεγαλύτερο ίσως δίκτυο καταστημάτων από οποιαδήποτε άλλη τράπεζα παγκοσμίως. Πραγματικά ένα υποκατάστημα σε κάθε σπίτι!
- δυνατότητα άμεσης πρόσβασης στα κεφαλαία όλο το 24ωρο δίχως περιορισμούς συναλλαγών...
- δυνατότητα τήρησης πολλών και διαφορετικών νομισματικών λογαριασμών γρήγορα και εύκολα δίχως γραφειοκρατικές διαδικασίες...
- στενή σχέση ανάμεσα στον πελάτη και την τράπεζα με καθημερινή πολλές φορές συνεργασία...
- εγγύηση κεφαλαίου με αποκλεισμό οποιασδήποτε πιθανότητας κουρέματος ή επιβολής εισφοράς...
- δυνατότητα προθεσμιακών καταθέσεων σε διάφορα επενδυτικά πακέτα όπως το "τσιμέντο επ'άπειρο", όπου τσιμεντάρεις ότι ποσό επιθυμείς για όσο θες. Το "σπάσιμο" του λογαριασμού μολονότι δύσκολο, είναι εφικτό δίχως penalty...
- ύπαρξη πολλών διαθέσιμων κεφαλαίων και μεγάλη ρευστότητα για τη χρηματοδότηση προγραμμάτων όταν χρειαστεί...

Τα μειονεκτήματα:

- ο πελάτης είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την ασφάλεια της τράπεζας αν και με όσα συμβαίνουν τελευταία μπορεί άλλα να αφήσεις μεσημέρι Παρασκευής και άλλα να βρεις τη Δευτέρα το πρωί...
- δεν υπάρχει απόδοση αλλά αν μια χώρα κοιμηθεί με ευρώ και ξυπνήσει με καπίκι, δραχμή ή οτιδήποτε άλλο, οι λογαριασμοί σε ευρώ, δολάρια, στερλίνες κτλ στη SENT BANK είναι διασφαλισμένοι με ότι αυτό συνεπάγεται για τον καταθέτη!

ΚΥΠΡΟΣ: THE SUM OF ALL FUBAR...

Υπό τον τίτλο: "Cyprus: The Sum of ALL FUBAR", όπου FUBAR είναι τα αρχικά των λέξεων "Fucked up beyond all recognition" ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν προσπαθεί μέσα από τη στήλη του στους ΝΥΤ, να δώσει μια εξήγηση για ό,τι συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες στην Κύπρο:

Η κατάσταση στην Κύπρο είναι πλέον ξεκάθαρη και αυτό δεν είναι καθόλου καθησυχαστικό.

Στον αντίποδα, φαίνεται ότι η Κύπρος έχει καταφέρει να συνδυάσει όλα όσα πήγαν στραβά σε άλλες χώρες. 1. Τράπεζες εκτός πραγματικότητας. Τεράστιο τραπεζικό σύστημα με στοιχεία ενεργητικού 8 φορές το ΑΕΠ, βασισμένο σε ένα μοντέλο προσέλκυσης offshore κεφαλαίων με υψηλά επιτόκια και μεγάλες ευκαιρίες για φοροαποφυγή/φοροδιαφυγή.

Επίσημα μόνο το 40% των καταθέσεων στις Κυπριακές τράπεζες δεν ανήκουν σε μόνιμους κατοίκους, κάτι που σημαίνει ότι οι καταθέσεις των μόνιμων κατοίκων ανέρχονται στο 500% του ΑΕΠ, το οποίο είναι τελείως τρελό.

Αλλά η λέξη «κάτοικος» δεν σημαίνει αυτό που φαντάζεστε ότι σημαίνει. Ορισμένα από τα χρήματα προέρχονται από πλούσιους ξένους που ζουν στην Κύπρο. Ένα μεγάλο μέρος προέρχεται από πλούσιους ανθρώπους που έχουν αποκτήσει μόνιμη άδεια παραμονής, χωρίς στην πραγματικότητα να ζουν στο νησί. Οπότε πρέπει να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι οι Κυπριακές καταθέσεις προέρχονται από μη Κύπριους, που τους προσέλκυσε αυτό το επιχειρηματικό μοντέλο.

Και αυτό το επιχειρηματικό μοντέλο σταμάτησε να λειτουργεί όταν υπήρξαν μεγάλες απώλειες κάπου αλλού. Από τη στιγμή που οι κυπριακές τράπεζες πραγματοποιούσαν επενδύσεις στην Ελλάδα και στην εγχώρια φούσκα του real estate, η καταστροφή ήταν αναπόφευκτη.
Το οποίο με οδηγεί στο εξής:

2. Μεγάλη εγχώρια αγορά real estate, του μεγέθους της Ισπανίας ή της Ιρλανδίας. Δεν έχει ακόμη ξεφουσκώσει πλήρως, που σημαίνει ότι θα έρθουν πολλές ακόμη απώλειες. Και ο συνδυασμός της φούσκας των ακινήτων με το εισόδημα από περίεργες τραπεζικές συναλλαγές, οδήγησε επίσης σε:

3. Μαζική υπερτίμηση, με το κόστος και τις τιμές στην Κύπρο να έχουν αυξηθεί πολύ περισσότερο απ' όσο στην υπόλοιπη ευρωζώνη. Το 2008 το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών ήταν πάνω από 15% του ΑΕΠ! Τι μπορεί να γίνει; Πρώτα απ' όλα οι κυπριακές τράπεζες δεν μπορούν να τιμήσουν τα χρέη τους, τα οποία δυστυχώς έχουν σε συντριπτικό ποσοστό την μορφή καταθέσεων. Οπότε και είναι αναπόφευκτη κάποια στάση πληρωμών στις καταθέσεις. Όπως το αντιλαμβάνομαι τώρα, το αρχικό ...γ@%$#%, ήταν ένα κοινό σφάλμα των Ευρωπαίων και των Κυπρίων. Η Ευρώπη δεν ήθελε μια ανοιχτή τραπεζική εκκαθάριση, η οποία μεταξύ άλλων θα έδινε καθαρή προτεραιότητα (seniority) στους μικρούς, εξασφαλισμένους, καταθέτες.

Αντίθετα ήθελε αυτό το ουσιαστικά πλασματικό σχέδιο κουρέματος. Την ίδια ώρα η Κυπριακή κυβέρνηση εξακολουθεί να έχει την ψευδαίσθηση ότι το τραπεζικό της μοντέλο μπορεί να επιβιώσει και ήθελε να περιορίσει το πλήγμα στους μεγάλους καταθέτες του εξωτερικού. Εξ ου και η διαμάχη για το κούρεμα των μικρών καταθέσεων.

Στο τέλος θα γίνει πιθανότατα αυτό που επρόκειτο να γίνει εξ αρχής, ίσως σε διαφορετική εκδοχή ένα μεγάλο κούρεμα στις καταθέσεις άνω των 100.000. Αλλά ούτε η τότε η κατάσταση θα έχει τεθεί υπό έλεγχο σε καμία περίπτωση.

Πρέπει ακόμη να σκάσει η φούσκα των ακινήτων και υπάρχει ακόμη τεράστιο πρόβλημα ανταγωνιστικότητας (που χειροτερεύει επειδή μια μεγάλη εξαγωγική βιομηχανία, οι τράπεζες, έχει ήδη αποδημήσει εις τον δημιουργό της), και η διάσωση θα αφήσει την Κύπρο με κρατικό χρέος Ελληνικών διαστάσεων.

Οπότε τι γίνεται τελικά;

Όπως έχουν τονίσει αρκετοί παρατηρητές, Η Κύπρος είναι κατά κοινή ομολογία σε καλύτερη θέση από την Ισλανδία για να το κάνει όπως η Ισλανδία, γιατί η υποτίμηση και η επαναφορά της Κυπριακής λίρας θα φέρει πολύ τουρισμό.

Οι Κύπριοι που δεν έχουν ακόμη συμφιλιωθεί με την λήξη αυτής της ιδιώτυπης μεσολαβητικής επιχείρησης τους, θα είναι όμως σε θέση να το κάνουν;

Είναι πράγματι τρομαχτικά τα πράγματα...

Από το Euro2day.gr

ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ...

Οχι μόνο θα λάβουμε μέτρα 13.5 δις για να πάρουμε την δόση των 31...

Όχι μόνο θα δώσουμε σχεδόν όλη την αναμενόμενη δόση (26 δις) στις τράπεζες...

Αλλά απο του χρόνου θα τους επιτρέψουνε να μας παίρνουνε και τα σπίτια, όχι τα εξοχικά ή επενδύσεις, αλλά και την πρώτη κατοικία του καθενός που τους χρωστά...

Αν υλοποιηθεί αυτό που σχεδιάζουν αυτοί που εμείς ψηφίσαμε, και τώρα πορεύονται υπακούοντας ξένες εντολές, έχοντας μας για χαχόλους...

Δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο για την προστασία του δανειολήπτη και οι πλειστηριασμοί είναι μια διαδικασία που εμπλέκονται πολλά "κοράκια" ως και ο υπόκοσμος, ενώ δεν εξασφαλίζει οτι ο δανειολήπτης μετά από αυτόν απαλλάσεται του δανείου.

Παντού προστατεύεται η πρώτη κατοικία. Ο νόμος προστατεύει μόνο την 1η κατοικία και παλι προβλέπει κριτήρια.

Η κάθε περίπτωση δανειολήπτη είναι ξεχωριστή και πρέπει να εξετάζεται ξεχωριστά. Ως προς το θέμα να εκμεταλλεύονται τον παρών νόμο κάποιοι απατεώνες που μπορούν να πληρώσουν ή στο ακέραιο, ή έστω μειωμένη δόση και δεν τη πληρώνουν γιατί καλύπτονται πίσω από το νόμο, ελάχιστοι είναι αυτοί που μπορούν πράγματι να πληρώσουν και δεν πληρώνουν, ας τους βρούνε με τα λοιπά περιουσιακά τους στοιχεία...

Το μόνο σίγουρο είναι ότι πρέπει να σπάσει η φούσκα των τιμών των ακινήτων, αλλά όχι με μαζικούς πλειστηριασμούς.

Η οικοδομή δε θα "ανοίξει" με τους πλειστηριασμούς. Οι πλειστηριασμοί θα εξυπηρετήσουν μόνο τους "μαυραγορήτες". Ούτε οι τράπεζες θα ευνοηθούν ούτε οι πολίτες.

Και γιατί η πρώτη λύση να ειναι ο πλειστηριασμός κ να μην ειναι το κούρεμα ενός δανείου, αναλόγως με το τι έχει πληρώσει ο δανειολήπτης και την κατασταση που βρισκεται τωρα; Εννοείται ότι θα πρέπει να υπάρχουν κριτήρια..

Οι τράπεζες στα δύσκολα έχουν το κράτος και την Ε.Ε και τους βοηθαει. Αυτην τη βοήθεια την πληρώνει ο δανειολήπτης. Δηλαδη ο δανειολήπτης πέρα από το όποιο δάνειο έχει λάβει πληρώνει και τη συνεχόμενη ροή χρήματος προς τις τράπεζες. Ε δεν ειναι πολύ;

Το μοντέλο ιδιωτικοποίησης των κερδών και κοινωνικοποίησης της χασούρας εκτός από άδικο είναι και επικίνδυνο. Αναδιάρθρωση με 26δις και έξτρα δωράκι άρση πλειστειριασμών. Είναι ικανοί για τέτοια "πατάτα" στην κυβέρνηση; Η κρίση είναι για όλους και πρέπει να πληρώνεται ανάλογα.

Εάν ένας νοικοκύρης πρέπει να χάσει το σπίτι του γιατί έπεσε έξω στις οικονομικές του προβλέψεις, γιατί τότε και η Eurobank, η Alpha, η Εθνική , η Πειραιώς και άλλες δεν πρέπει να χρεοκοπήσουν και αυτές αφού είναι χρεωκοπημένες;

Οι Έλληνες πρέπει να πληρώσουμε τα χρέη των τραπεζών με την προσωπική μας περιουσία; Αν ζουμε σε καπιταλισμο ας αναλαβει η τραπεζα τα ρισκα της, αν οχι άμεση εθνικοποιηση των τραπεζων που λαμβάνουν κρατική βοήθεια!

Ο δανειολήπτης αλήθεια από που αλλού εχει βοήθεια;

Ο κάθε υπουργός θα μάθει ότι μνημόσυνα δεν γίνονται με ξένα κόλυβα και οτι σε λίγο ο λαός θα αποδώσει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και θα λάβει και αυτός ότι του αναλογεί. Ξυπνήσαμε και δεν μπορείτε πλέον να μας εκβιάσετε.

Μια έξυπνη ιδέα που βρήκα απο το φόρουμ του Κάπιταλ:

Το σωστό θα ήταν να πάρει ο καθένας το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί.

Δανειστικά εγώ 300 χιλιάρικα για διαμέρισμα 95 τμ στην Κηφισιά, ενώ στις καλές εποχές είχα μισθό 1200 ευρώ. Και η Τράπεζα μου τα έδωσε! Έχω αποπληρώσει τα 50 χιλιάρικα από κεφάλαιο, χρωστάω 250 και το εισόδημα μου δεν βγαίνει πλέον.

Πολύ καλά. Η τράπεζα λοιπόν να αγοράσει ένα σπίτι των 60 τμ για 30 χιλιάρικα στον Αγ. Παντελεήμονα και να προχωρήσει σε αναγκαστική ανταλλαγή (αφού βέβαια αλλάξει πρώτα ο νόμος) με το διαμέρισμα μου στην Κηφισιά.

Είναι πολύπλοκη λύση μεν, ιδανική δε γιατί:

1. Εγώ θα πάω στο σπίτι που πάντα μπορούσα να πληρώσω.
2. Η Τράπεζα θα πάρει την ζημιά που της αναλογεί αφού το διαμέρισμα στην Κηφισιά δεν θα της δώσει πίσω τα λεφτά της μεν, αλλά το να δανείζεις αναξιόχρεους θα πρέπει να έχει συνέπειες. Ας αναζητήσει τις ευθύνες στους υπαλλήλους της που πήραν τα μπόνους και ας ζητήσει από αυτούς τις διαφορές.
3. Δεν θα επιβαρυνθεί υπερβολικά η σχέση προσφοράς ζήτησης, αφού για κάθε ακίνητο που βγαίνει προς πώληση, θα έχει αγοραστεί ένα άλλο προηγουμένως.
4. Θα εξομαλυνθούν οι διαφορές τιμών μέσα στην ίδια πόλη και δεν θα απαξιωθούν οι περιουσίες των χαμηλότερων εισοδηματικών στρωμάτων.
5. Ψώνια των ΒΠ καθώς και ψώνια από τα ΒΠ θα προσγειωθούν στην πραγματικότητα. Είτε λόγω της μετακόμισης, σε άλλο προάστιο, είτε λόγω της προσγείωσης της περιούσιας τους εκεί που θα έπρεπε να είναι.
6. Δεν μένει κανείς στο δρόμο, και δεν δημιουργούνται σοβαρά κοινωνικά προβλήματα.

ΣΤΑ ΑΖΗΤΗΤΑ...

"Πήγαινε να βάλεις χρήματα στην Τράπεζα, αλλιώς θα βρεθείς στα αζήτητα"...

Με αυτή τη φράση προσπαθούσε θηλυκή υπάλληλος τράπεζας να πείσει ηλικιωμένη ωφειλέτρια να πληρώσει.

Με την απειλή να "βρεθεί στα αζήτητα". Τια παραπάνω δηλαδή να πάθει από ότι τραβά τώρα;

Γιατί τώρα που είναι λόγω έλλειψης χρημάτων, που θα της επέτρεπαν να ζει όπως θέλει και ν' απολαμβάνει την ζωή της, τακτοποιώντας και τους λογαριασμούς της με την όποια τράπεζα;

Όταν το τηλέφωνο χτυπά μόνο για να ζητούνε λεφτά, ξεχασμένη από γνωστούς και συγγενείς, είναι ήδη στα αζήτητα.

Όταν βγαίνει στην αγορά και δεν μπορεί να ψωνίσει ελλείψει παρά, νοιώθει να είναι στα αζήτητα...

Όταν πάει μια βόλτα στο λιμάνι για λίγη δροσιά και δεν μπορεί να κάτσει κάπου να πάρει έναν καφέ ή αναψυκτικό ή να φάει σε ταβέρνα λόγω ακρίβειας ούτε μια φορά τον χρόνο, νοιώθει έντονα να είναι στα αζήτητα.

Όταν βλέπει τα παιδια της και τα εγγόνια της να είναι άνεργα και οι γνώσεις τους ν' απαξιώνονται, καταλαβαίνει πως τους έχουν πετάξει όλους στα αζήτητα.

Όταν δεν μπορεί να ξεκλέψει ούτε μια βδομάδα ν' αλλάξει περιβάλλον κάνοντας διακοπές καλοκαιριάτικα, ξέρει πως η ζωή της είναι στα αζήτητα.

Όταν βλέπει άλλους πολλούς τριγύρω της να κάνουν και να ζούν τα παραπάνω κάθε μέρα χωρίς να δείχνουν να τους επηρεάζει η κρίση, είναι σίγουρη πως επιλεκτικά την έριξαν στα αζήτητα για να σωθούν τα λαμόγια και οι κολλητοί τους...

Και η ίδια η τράπεζα μή βάζοντας στα ταμεία της χωρίς ικανό αριθμό από χρωματιστά χαρτάκια, θα βρεθεί στα αζήτητα αυτοδικαίως, τι νομίζει;

ΖΩΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΗ 34...

Μην έχοντας λεφτά να ξεπληρώσει τα χρέη του από τις πιστωτικές κάρτες, ο Κάκος έζησε για καιρό σε ένα ιδιότυπο καθεστώς ομηρίας από τις τράπεζες...

Από την μια έστελναν εξώδικα κι απαιτούσαν τα χρωματιστά χαρτάκια που του δάνεισαν κάποτε κι από την άλλη με δική τους πρωτοβουλία έψαξαν όλα τα περιουσιακά στοιχεία που μπορεί να διέθετε, ακόμη και στο υποθηκοφυλάκιο της περιοχής του...

Το μόνο που είχε πέρα από τα ρούχα του και τα αντικείμενα του σπιτιού του, ήταν ένα διαμερισματάκι 50 τμ λίγων χρόνων χτισμένο, που το είχε μαζί με την μάνα του. Στη ουσία το πατρικό του σπίτι ήταν (χτισμένο επί τουρκοκρατίας) που το γκρεμίσανε το 2000 και το χτίσανε ξανά καινούριο, ο λόγος που ξοδέψανε όλα τα λεφτά και τις οικονομίες της οικογένειας κι έφτασε ο Κάκος να μην έχει τίποτα στην μπάντα να φτιάξει την ζωή του μα αναγκάστηκε να ζήσει αυτή την "ζωή με πίστωση" που ξέρετε από τα προηγούμενα επεισόδια...

Όσο ήταν εν ζωή η γριά δεν μπορούσαν να το πάρουν, να το βγάλουν σε πλειστηριασμό, άσε που και η αξία του ήταν περιορισμένη και μικρότερη από τα συνολικά χρέη που είχε συσσωρεύσει.Έτσι το παρακολουθούσαν στο υποθηκοφυλάκιο για τυχόν αλλαγή ιδιοκτησίας και περίμεναν...

Ταυτόχρονα όμως ο Κάκος δεν μπορούσε να κάνει καμμιά συναλλαγή αξίας, χωρίς κίνδυνο να κατασχέσουν ότι έπαιρνε.

Οποιαδήποτε συναλλαγή έπρεπε να δηλωθεί στην εφορία, ήταν απαγορευμένη για αυτόν. Δεν μπορούσε να έχει ούτε αυτοκίνητο ούτε μηχανή να μετακινείται.

Κι όχι ν' αγοράσει αφού δεν είχε λεφτά. Μα ένας φίλος του που είχε για χρόνια ένα τζίπ παλαιό τώρα αλλά μουράτο και καλοδιατηρημένο θα του το χάριζε, αφού δεν ήθελε να αποσύρει το αγαπημενο του αυτοκίνητο που κάνανε μαζί χιλιάδες χιλιόμετρα για 2.000 ευρώ όπως του λέγανε. Ήθελε να το έβλεπε να κυκλοφορεί στα χέρια του Κάκου που δεν έκανε μεγάλες αποστάσεις, να πηγαίνει στο χωριό ή καμιά ημερήσια βόλτα όλη κι όλη, να το καμαρώνει μερικά χρόνια ακόμη...

Όμως θα κατασχέτανε το όμορφο τζίπ αν περνούσε στην κατοχή του Κάκου έστω και δωρεάν, επ' ωφελεία μιας τράπεζας που θα το πετούσε με όλον τον εξοπλισμό του και θα πήγαινε άδικα χαμένο, ενώ θα μείωνε ελάχιστα το χρέος του.

Έτσι ο Κάκος θα συνέχιζε να πηγαίνει όπου ήθελε με τα πόδια ή το λεωφορείο.Τα μόνα του έξοδα θα ήταν κάποιο καλό ρούχο - παπούτσι στις εκπτώσεις, τα εισιτήρια του που κι αυτά τον τελευταίο χρόνο ακρίβηναν πολύ, κι οτιδήποτε άλλο μικρής αξίας χρειαζόταν, με λεφτά που περίσσευαν από τη σύνταξη της μάνας του. Που φρόντιζε και για την διατροφή τους, ντροπής πράματα...


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

ΖΩΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΗ 33...

Φτάνοντας το πιστωτικό όριο της κάθε κάρτας, ο Κάκος απλά την έβγαζε στην άκρη και πορευόταν με τις υπόλοιπες.

Μικρό το πρόβλημα με τις πρώτες 1 - 2 - 3 κάρτες, δεν μπορούσε να τις χρησιμοποιήσει για συναλλαγές, μα πέρα από κάποιες ειδοποιήσεις για "τακτοποίηση του λογαριασμού" του που λάμβανε, καμιά άλλη επίπτωση δεν είχε...

Με τον καιρό κι όσο αργούσε από μέρους του αυτή η τακτοποίηση, έδωσαν οι τράπεζες τα στοιχεία του σε κάποιες από τις "εισπρακτικές εταιρείες" που άρχισαν να τον ενοχλούν συστηματικά σε σταθερό και κινητό τηλέφωνο που είχαν στην διάθεση τους.

Στην αρχή απαντούσε τα τηλεφωνήματα, ήταν κι αυτοί ευγενικοί, κάτι νεαρά παιδιά που βρίσκονταν στην άλλη άκρη της γραμμής, με απόκρυψη αριθμού. Πιο ύστερα άρχισαν να τον παίρνουν γλωσσοκοπάνες, να ζητούν επιτακτικά να πληρώσει τα χρωστούμενα, να φωνάζουν και να βρίζουν κιόλας...

Τότε και ο Κάκος αντιδρούσε με τον ίδιο τρόπο. Αν του γαύγιζε καμιά μεσήλικη (συνήθως) γλωσσοκοπάνα για λογαριασμό μιας τράπεζας, την άρχιζε κι αυτός στα μπινελίκια. Απαξίωνε τη δουλειά της και την σιχτίριζε εντέλει, κλείνοντας της το τηλέφωνο.

Αν επέμενε και ξανακαλούσε άκουγε χειρότερα, εκνευριζόταν με την συμπεριφορά τους κι αν δεν είχαν απόκρυψη του αριθμού τους να ξέρει διεύθυνση και ήταν και κοντά του θα τους έριχνε μερικούς πάσπαλους ξεγυρισμένους να δούνε πόσα απίδια έβανε ο ντορβάς.

Εργαζόμενοι της πλάκας, με μισό μεροκάματο αμοιβή που είχανε μοναδικό σκοπό να φορτώνονται και να ενοχλούν τον κόσμο με ένα κρυφό τηλέφωνο και περίσσιο θράσος, με τι κίνητρο, την ελπίδα κάποιου bonus ίσως που κάποιος χαρτογιακάς τους είχε υποσχεθεί αν γίνονταν φορτικοί και λύγιζαν τους "πελάτες" τους.

Όταν ήθελε την ησυχία του έβγαζε το σταθερό τηλέφωνο από την πρίζα τις εργάσιμες ώρες και μέρες των παραπάνω, του το άνοιγε όποτε ήθελε κι αφού εκείνο διέθετε αναγνώριση καλούντος, το άφηνε να χτυπά για ώρα πολλή, να ξαναδοκιμάζουν αργότερα πάλι μάταια να τον βρουν και να τρώνε τα μούτρα τους στο τηλέφωνο χωρίς απάντηση για μέρες. Κάποτε το έπαιρναν απόφαση και τα παρατούσαν για λίγες βδομάδες, μετά ξανάρχιζε το ίδιο βιολί πάλι...

Αυτό του έλλειπε να τον ενοχλούν αρκετές φορές τη μέρα για κάτι που δεν μπορούσε ν' ανταποκριθεί. Γιατί αν είχε διαθέσιμα τα χρήματα που του λείπανε θα έκανε μια βόλτα από τις τράπεζες, θα πλήρωνε κάθε μια ξεχωριστά όσα του είχε δανείσει τα προηγούμενα χρόνια και θα κρατούσε και τις κάρτες που του είχε δώσει άδειες κι ανάλαφρες πια, για μελλοντικά χρήση.

Σε μερικές μέρες θα είχε ξεμπερδέψει μαζί τους, θα συνέχιζε να είναι ένας καλός τους πελάτης και ουδέν το μεμπτόν.

Μα για αυτά τα ρημάδια τα λεφτά αγωνιζόταν και ο Κάκος όπως όλοι οι μη έχοντες, αυτά τα χρωματιστά χαρτάκια με την ιδιότητα να ικανοποιούν τις ανθρώπινες ανάγκες και που καλύτερα να μην γεννιέται κανείς χωρίς αυτά, αυτά που η έλλειψη τους τον οδήγησε στο να ζει ζωή με πίστωση τα προηγούμενα χρόνια, όπως καταγράφηκε στα προηγούμενα επεισόδια...


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

ΖΩΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΗ 32...

Στην ουσία για 9 ολόκληρα χρόνια ζούσε ο Κάκος με χρήματα που έβγαζε από τις πιστωτικές του κάρτες, χρήματα που κάλυπταν μόνο τις στοιχειώδεις προσωπικές του ανάγκες να ζει υποτυπωδώς και να τα ανακυκλώνει πληρώνοντας τις ελάχιστες καταβολές που απαιτούσαν οι τράπεζες κάθε μήνα.

Κανονικά αρχικά, μήνα παρά μήνα τα 2 τελευταία χρόνια της "ζωής με πίστωση", αρκετό διάστημα να μην προλαβαίνουν να διαμαρτύρονται οι τράπεζες, αφού ένα μήνα δεν έπαιρναν δεκάρα μα έπαιρναν τον άλλο κι ησύχαζαν...

Και συνέχιζαν να του δίνουν, αφού του αύξαναν το πιστωτικό όριο τουλάχιστον μια φορά ετησίως, δίνοντας του έτσι λίγη παράταση στην ζωή που αναγκαστικά ζούσε...

Μια μάλιστα του πρόσφερε κι ένα καταναλωτικό δάνειο, έτσι απλά επειδή είχε και χρησιμοποιούσε τις κάρτες τους για χρόνια!

Κανένα πρόβλημα όταν υπάρχουνε λεφτά, έστω και λίγα και φαίνεται πως κινείται κανείς για να τακτοποιεί τους λογαριασμούς του, έστω κι αν αφήνει υπόλοιπο...

Υπόλοιπο που κάποτε γίνεται σημαντικό ποσόν, δεν μπορεί κανείς να καλύψει ούτε αυτήν την ελάχιστη καταβολή που απαιτεί και τότε αρχίζουν τα προβλήματα...

Προβλήματα που για τον Κάκο άρχισαν λίγο νωρίτερα από ότι υπολόγιζε, όταν μια Αθηναϊκή εταιρεία απατεώνων του χρέωσε μια κάρτα που είχε με σημαντικό ποσόν, υποσχόμενη να του εκδώσει άλλη μια σούπερ-κάρτα ανάληψης μετρητών ως 20.000 ευρώ, αν είχε πίστη κι αγόραζε αυτό που του πρότειναν, κάποια προϊόντα για το σπίτι ευτελούς ποιότητας μα υπερτιμημένα.

Κόλπο που εφάρμοζαν πανελλαδικά σε πελάτες τραπεζών με ενεργές κάρτες, αφού οι ίδιες οι τράπεζες τους είχαν δώσει τα στοιχεία τους.

Σε αντίθεση με άλλες εταιρείες ή γνωστά πολυκαταστήματα που πουλούσαν μεν προϊόντα τηλεφωνικά, μεσολαβώντας ταυτόχρονα σε τράπεζες (1 - 2 μόνο το καθένα αποκλειστικά) για να εκδώσουν πιστωτικές κάρτες με μικρό όριο σε πελάτες που δεν είχαν πριν, αυτοί εδώ απατηλά χρέωναν υπάρχουσες κάρτες υποσχόμενοι την σούπερ-κάρτα παραπάνω σε χρεωμένους, που ποτέ κανείς τους δεν είδε ούτε απόκτησε...

Αυτή η τελευταία και μοιραία όπως αποδείχτηκε αγορά του, έγινε το σημείο καμπής για τον Κάκο, αφού του κατάστρεψε την πιο παλιά του κάρτα που είχε και το μεγαλύτερο πιστωτικό όριο.

Από τότε και μετά άρχισε ο ραγδαίος κατήφορος του προς την απενταρία, όπως ήταν και πριν...


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

ΖΩΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΗ 31...

Με τους 10 λογαριασμούς που έπρεπε να τακτοποιήσει ο Κάκος κάθε μήνα, όσο προσεκτικός και να ήταν δεν μπορούσε να τους προλαβαίνει όλους...

Είτε δεν είχε τα λεφτά να τους τακτοποεί όλους εγκαίρως, ή χρησιμοποιούσε αυτά τα ίδια περιορισμένα του λεφτά για μια άλλη ανάγκη ή επιθυμία, που στο μυαλό του ήταν ισχυρότερη εκείνες τις μέρες. Πχ ένα ολιγοήμερο ταξιδάκι ώς την Θεσσαλονίκη, που του καρφώθηκε να πάει μια φορά έναν Απρίλη.

- Τι θα πας να κάνεις εκεί, χωρίς ιδαίτερο λόγο; τον ρώτησε ένας γνωστός του, όταν του έκανε γνωστή αυτή του την επιθυμία, σε κάλεσαν και πας;

Άκου λογική ανθρώπου, να περιμένεις να σε καλέσει ο Ψωμιάδης ο γραφικός, ή όποιος άλλος αλλού, να επισκεφτείς την πόλη του!

Ο Κάκος θα πήγαινε έτσι, σε μια πόλη που δεν είχε πάει μέχρι τώρα, θα κάθιζε μερικές μέρες σε ένα ξενοδοχείο της επιλογής του, θα έκανε τις βόλτες του στους δρόμους της και την γύρω περιοχή, ακόμη και σε κοντινές της πόλεις, θα δοκίμαζε τα φαγητά και τις αυθεντικές μπουγάτσες της, θα τραβούσε τις φωτογραφίες του, θα πήγαινε σε κάποια εκδήλωση ή έκθεση αν συνέπιπτε με τις μέρες της παρουσίας του εκεί, όπως ήταν μόνος χωρίς ταίρι μπορεί να νοίκιαζε μια συνοδό για παρέα ώρες - ώρες και θα γύριζε όποτε προγραμμάτιζε στο σπίτι του, με κάποιες αναμνήσεις παραπάνω...

Με τα μετρημένα λεφτά που οικονόμησε και ξόδεψε βέβαια κείνο τον μήνα άφησε απλήρωτους κάποιους από τους λογαριασμούς που βρήκε να τον περιμένουν με την επιστροφή του, ε, και τι έγινε;

Αλλίμονο αν ήταν πρώτη του προτεραιότητα να ικανοποιεί αδιαλλείπτως τις τράπεζες, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα την ζωή του από μόνος του, όπως έβλεπε να κάνουν οι "φοβισμένοι νοικοκυραίοι", τα προβατάκια γύρω του, σαν αυτόν που τον κατάκρινε γιατί πήγε σε μια ξένη πόλη ξεκάρφωτα, που έκανε το πρώτο του ταξίδι όταν τον κάλεσαν να παρουσιαστεί στην Χίο στα νιάτα του και οι μόνες του εξορμήσεις ήταν λίγες μέρες διακοπές στο χωριό του, όπου έμενε στο πατρικό του κι έτρωγε τζάμπα καθε μέρα και σε άλλον συγγενή του για να έχει να πληρώσει το δάνειο του αυτοκινήτου την άλλη βδομάδα που θα στεκόταν από τους πρώτους πρωί - πρωί στην ουρά της τράπεζας...

Δεν επρόκειτο εξάλλου να πτωχεύσουν τα πιστωτικά ιδρύματα αν δεν έμπαιναν μερικά χρωματιστά χαρτάκια μια φορά στα ταμεία τους, που ήταν γεμάτα και μοίραζαν αφειδώς στον καθένα τότε, με δική τους πρωτοβουλία και με δώρα κιόλας σε όποιον τ' αποδεχόταν...

Στην επόμενη ευκαιρία ο Κάκος τακτοποιούσε πρώτα τους λογαριασμούς εκείνους που άφηνε παραπονεμένους, αν δεν έφταναν πάλι τα λεφτά άφηνε έναν άλλο εκκρεμή, τον πλήρωνε τον άλλο μήνα και δεν έσταζε η ουρά του Μέντιου...

Με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να γυρίσει τις κυριότερες πόλεις της Ελλάδας, παρά την σταθερή φτώχεια του και τις αναποδιές της ζωής που δεν του εξασφάλιζαν εισόδημα σταθερά αυξανόμενο όπως του υποσχότανε οι ευκαιρίες που ανακάλυπτε κατά καιρούς και ασχολιόταν...

Κάνοντας τον να ζει ζωή με πίστωση και να κερδίζει λίγο χρόνο διαχειριζόμενος με τέτοιον τρόπο τα δανεικά...

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

ΖΩΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΗ 29...

Κυριακή πρωί συνήθως τακτοποιούσε ο Κάκος τους λογαριασμούς του με τις πιστωτικές κάρτες που διέθετε...

Αρχίζοντας από αυτήν που έληγε νωρίτερα, κατέθετε τα λεφτά που απαιτούσε η δόση του ή η ελάχιστη καταβολή αν ήταν μεγάλη η πρώτη, στα ΑΤΜ των τραπεζών, τότε που δεν υπήρχε πολύς κόσμος στους δρόμους.

Λεφτά που μάζευε από τα λίγα έσοδα του και συμπλήρωνε μετά με αναλήψεις από τις υπόλοιπες κάρτες του, λίγα ποσά από αυτές που είχανε πολύ περιθώριο, να συμπληρωθεί το ποσόν που απαιτούνταν.

Το ίδιο επαναλαμβανόταν και με τις υπόλοιπες κάρτες, με την σειρά που έπρεπε να πληρωθούνε και αλληλοκαλύπτοντας την μια με την άλλη, με βάση έναν ιδιότυπο αλγόρυθμο που έτρεχε αποκλειστικά στο μυαλό του κι εύρισκε λύσεις και λεφτά όποτε χρειαζόταν...

Όταν τελείωνε πάντως ένας μήνας, ο κύκλος πληρωμών είχε ολοκληρωθεί άψογα, όλες οι κάρτες εμφανιζόταν τυπικά πληρωμένες στην ώρα τους και καμιά τράπεζα δεν παραπονέθηκε κι αυτό το σύστημα του Κάκου κράτησε για χρόνια...

Αυτό θα πει "Ζωή με Πίστωση", να ζεις με τα λεφτά των τραπεζών, καλύπτοντας βέβαια μόνο βασικές ανάγκες σου, να τις ξεπληρώνεις με δόσεις σε βάθος χρόνου και κυρίως να το κάνεις με δικά τους λεφτά πάλι!

Δεν ήταν κάτι που ευχαριστούσε τον Κάκο, ήταν όμως αυτό που μπόρεσε να κάνει σε δύσκολα χρόνια, να δώσει παράταση στην ζωή του όταν οι επαγγελματικές του αναζητήσεις είτε απέβαιναν άκαρπες, είτε δεν είχαν μεγάλη διάρκεια, είτε του έδιναν λιγοστά κέρδη και αυτά όχι σε σταθερή βάση...

Ο δικός του τρόπος να δανείζεται από το τραπεζικό σύστημα, που με άλλους όρους δεν θα του ενέκρινε ποτέ ένα καλό δάνειο να κάνει κι αυτός όπως τόσοι άλλοι ένα άλλο συμβατικό επαγγελματικό ξεκίνημα.

Το θλιβερό είναι πως με αυτά που είχε στα χέρια του, τις διεθνείς online επιχειρηματικές ευκαιρίες από τη μια και τη διάθεση προϊόντων της FLP μέσω δικτύου από τη άλλη, θα μπορούσε να είχε πολύ καλά κέρδη, να ξεπλήρωνε τις κάρτες του άμεσα και οριστικά και να ζούσε μια άνετη ζωή χωρίς οικονομικές δυσκολίες, αν είχε την συμπαράσταση των ανθρώπων...

Άνθρωποι όλων των ειδών και κοινωνικών στρωμάτων, με ενδιαφέρον για το χρήμα και πως αυτό αποκτιέται έξυπνα, από πολλά μέρη του κόσμου, που κατέφερνε να προσελκύσει αρχικά, να τους κάνει να ενδιαφερθούνε για ότι τους πρότεινε, μα δεν κατάφερνε να τους κρατήσει για πολύ στα δίκτυα που δημιουργούσε, έτσι είτε δεν αναπτύσσονταν όπως ήθελε, είτε κατέρρεαν σε λίγο χρόνο, αφήνοντας τον μόνο του...

Με μερικούς μόνο ικανούς ανθρώπους - συνεργάτες με καλή χημεία κι επικοινωνία μεταξύ τους θα πετύχαινε πολλά, με σημαντικότερο τη δυνατότητα επαναλαμβανόμενου εισοδήματος συνεχώς αυξανόμενου, και τότε ούτε ο Κάκος ούτε κανείς άλλος θα είχε ανάγκη τις τράπεζες και τις κάρτες τους ή τις όποιες άλλες "διευκολύνσεις" πρόσφεραν αφειδώς κείνα τα χρόνια.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

ΔΡΑΜΑΤΑ...

Όλη η Ελλάδα παρακολουθεί το δράμα που παίζεται με το ασφαλιστικό, με τις εργασιακές σχέσεις , με τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, με την χρεωκοπία που έρχεται και με τους ανεγκέφαλους της Κυβέρνησης να μην έχουν σχέδιο για τίποτα.

Δεν μου λέτε όσοι παίρνετε τις αποφάσεις που ανακοινώνονται, έχετε σκεφτεί πώς ο Ελληνικός λαός θα πληρώσει για τους ημιυπαίθριους τα πρόστιμα, πώς θα πληρώσει για τα πράσινα τέλη, πώς θα συνεχίσει να πληρώνει την ΔΕΗ + τελωνειακούς, πώς θα εξοφλήσει αυτά που χρωστάει στην εφορία ή τα ασφαλιστικά ταμεία αφού δεν θα μπορεί ούτε να φάει μετά την περικοπή των μισθών και των συντάξεων που έχει γίνει;

΄Ενας απελπισμένος άνθρωπος αυτοπυρπολήθηκε στην Θεσσαλονίκη γιατί του έπαιρνε το σπίτι η Τράπεζα, κρούσματα αυτοκτονιών μαθαίνονται κάθε μέρα, δράματα με κύριο υπαίτιο τα χρωματιστά χαρτάκια που ΟΛΟΙ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ, σ' ένα φαύλο οικονομικό κύκλο...

Αλήθεια για να ξεκινήσετε από κάπου, γιατί δεν σταματάτε για λίγα χρόνια τους πλειστηριασμούς να αναπνεύσει ο κόσμος;

Τόσα λεφτά δώσατε στις Τράπεζες οι οποίες έτσι κι αλλιώς δεν είναι χαμένες αφού μόνο από τους τόκους των δανείων που έχουν εισπράξει, έχουν ήδη πάρει τα λεφτά τους. Τα κοράκια των πλειστηριασμών από 1.7.2010 θα κάνουν πάρτυ πάνω στα πτώματα των δανειοληπτών. Αν αφεθούν ελεύθεροι να δράσουν όπως ξέρουν...

Αν δεν κάνετε κάτι να είστε σίγουρος ότι θα κάνει ο λαός. Τώρα που φτάνει στο όριο, θα απαιτήσει αυτά τα ελάχιστα αξιοπρεπή που του αναλογούν για να ζήσει όπως - όπως, με μαζική και δυναμική αντίδραση (οι φωνές και οι διαδηλώσεις δεν κάνουν τίποτα σε πορωμένους με τον παρά, ρίξτε μια καλή μαχαιριά μ' ένα κυνηγετικό μαχαίρι στα νεφρά ή το συκώτι ενός τέτοιου κορακιού ή του συνενόχου τραπεζίτη να περνά την ζωή του σε μηχάνημα, να δει που του χρησιμεύουν τα υπερκέρδη 300% που περήφανος δηλώνει κάθε εξάμηνο)...

Έτσι αντιδρούνε σε όσους ζητούν το αίμα σας και τις ζωές σας και πάψτε να χοροπηδάτε στις πλατείες και να κυνηγιέστε με τα ΜΑΤ με τα συχνά υστερόβουλα κελεύσματα "αγώνων" για ξε-βολεμένες συντεχνίες...

ΖΩΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΗ 28...

Δεν ήταν μόνο οι προσπάθειες δουλειάς και εισοδήματος που κυριαρχούσαν στην ζωή του Κάκου.

Σαν ολοκληρωμένος κι ενδιαφέρον άνθρωπος καλλιεργούσε και την παραπάνω γνώση που μπορούσε ν' αποκτήσει όπου την εύρισκε, καθώς και τα χόμπι του του, που έδιναν δημιουργική διέξοδο στην ζωή του...

Αφού προηγουμένως είχε αγοράσει και διαβάσει πολλά βιβλία εφαρμοσμένης ψυχολογίας, πωλήσεων, ανθρώπινων σχέσεων, νευρογλωσσικού προγραμματισμού κλπ βελτίωσης συμπεριφοράς και είχε παρακολουθήσει μερικά σχετικά σεμινάρια, είχε φτάσει η ώρα να ασχοληθεί με αξιώσεις και με το χόμπι του που υπόβοσκε πολλά χρόνια τώρα λόγω έλλειψης εξοπλισμού: την Φωτογραφία.

Παρακολούθησε μαθήματα για αρχάριους αρχικά, για πιο προχωρημένους ύστερα, άρχισε να τραβά δικές του φωτογραφίες...

Με εξοπλισμό που δεν δυσκολεύτηκε ν' αποκτήσει με πολλές δόσεις, πιστώνοντας τις κάρτες που είχε στα χέρια του εδώ και καιρό.

Δεν είχε διαδοθεί ευρέως ακόμη η ψηφιακή φωτογραφία, δούλευε με αναλογικές μηχανές κορυφαίας μάρκας και κατανάλωνε πολλά - πολλά φιλμ που έπρεπε μετά να εμφανίσει για να δει τ' αποτελέσματα που έδιναν τα "κλίκ" του σε κάθε ευκαιρία.

Επέκτεινε τον εξοπλισμό του με μερικούς ακριβούς φακούς από macro μέχρι tele και zoom, ένα δυνατό φλας, ένα βαρύ τρίποδο να μην πέφτει με τον αέρα και μια μεγάλη τσάντα να τα χωρά όλα μέσα και να τα κουβαλεί με την ασφάλεια που απαιτούν τα προηγμένα οπτικά συστήματα...

Τα φιλμ που τραβούσε τα έδινε έξω σε επαγγελματίες φωτογράφους να τα εμφανίζουν και να τα τυπώνουν, δεν του άρεσε να κλείνεται στον σκοτεινό θάλαμο με τις ώρες για να πειραματίζεται με τις καλλιτεχνικές του ευαισθησίες κι αναζητήσεις, αν ήθελε κάτι συγκεκριμένο απλά παράγγελνε και του το κάνανε αυτοί που ξέρανε, έτσι γλίτωσε τα επιπλέον έξοδα για να στήσει το δικό του εργαστήριο.

'Οσο πλήθαινε η συλλογή του από εκατοντάδες πρωτότυπες φωτογραφίες, τόσο δυσκολεύονταν πια να βρει καινούρια θέματα, γινόταν εκλεκτικός με δαύτα, είχε τον χρόνο ν' ασχοληθεί και με κάτι άλλο που του άρεσε επίσης: να παρατηρεί τον ουρανό, σαν ερασιτέχνης αστρονόμος, μ' ένα καλό ζευγάρι κιάλια κι έναν χάρτη της ουράνιας σφαίρας που αγόρασε, ή πότε - πότε με τα φορητά τηλεσκόπια του συλλόγου ερασιτεχνών αστρονόμων που ακολουθούσε όποτε μπορούσε σε εκδρομές - παρατηρήσεις, όπως αυτή στο αστεροσκοπείο του Σκίνακα στον Ψηλορείτη, όπου είχε μια μοναδική εμπειρία να δει πλανήτες και γαλαξίες σε μεγέθυνση από πραγματικά τηλεσκόπια σε μεγάλο ύψος με καθαρό ορίζοντα, καθοδηγούμενος από καθηγητές αστροφυσικής...

Καμιά τράπεζα δεν στενοχωριόταν που χρηματοδοτούσε εμμέσως αυτές τις ανησυχίες και τις εξορμήσεις του Κάκου, λάμβαναν κυκλικά τη ελάχιστη δόση που απαιτούσαν μηνιαίως και τον επιβράβευαν κιόλας...

Σε λίγο καιρό ο Κάκος διπλασίασε τις κάρτες του, αφού ως καλού πελάτη του πρόσφεραν αυτές που είχε την visa και την mastercard τους κι αντιστρόφως όσες είχε mastercard του χορήγησαν και την visa χωρίς πολλές διαδικασίες, με δική τους πρωτοβουλία...

Μπουνταλάς είναι να μην τις πάρει να έχει πρόσβαση σε λεφτά όποτε χρειαζόταν, να κερδίζει χρόνο και ζωή με δόσεις επί πιστώσει και να ελπίζει πως πετυχαίνοντας επαγγελματικά θα κονομούσε και θα τα ξεπλήρωνε όλα μια μέρα;

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

ΖΩΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΗ 27...

Μάζευε τακτικά τους νέους του συνεργάτες ο Κάκος στον ιδιόκτητο χώρο της FLP στην Αθήνα και τους μάθαινε την νέα τους δουλειά.

Είτε παρακολουθώντας τα εκπαιδευτικά σεμινάρια της εταιρείας με τα υπόλοιπα μέλη, είτε με δικά του λόγια σε μεταξύ τους συναντήσεις, αφού φρόντισε να μάθει καλά πως λειτουργούσε το σύστημα διανομής και αμοιβών που εφάρμοζε...

Κάνανε κάποια κατανάλωση προϊόντων από δικές τους αγορές και πωλήσεις σε φίλους και γνωστούς, κερδίζανε κάποια χρήματα από την διαφορά των τιμών.

Μα τα πολλά λεφτά που θα πιάνονταν κι ευχάριστα, θαρχότανε μόνο αν καταφέρνανε να δημιουργήσουνε εκτεταμένα δίκτυα με πολλούς συνεργάτες που θα δούλευαν συντονισμένα προωθώντας τα καλής ποιότητας προϊόντα σε χιλιάδες τακτικούς πελάτες και θα κάνανε κι αυτοί τις προσωπικές τους αγορές για τις οικογένειες τους.

Τότε θ' αμοίβονταν για την συνολική κίνηση του δικτύου τους, καθένας με το επίπεδο του σ' αυτό βέβαια, μα όταν οι αριθμοί είναι μεγάλοι, τα λεφτά από τα κέρδη είναι αρκετά για όλους, όπως και τα δώρα με κάποιες προϋποθέσεις που είχαν να λαμβάνουν.

Ξέρανε όλοι τι έπρεπε να κάνουνε, μα για διαφορετικούς λόγους ο καθένας/μια, δυσκολεύονταν να αναπτύξουν σε βάθος τα δίκτυα τους. Ευκαιριακά πείθανε άλλα άτομα που βρίσκανε να συμμετέχουν, μπαίνανε με όρεξη και φιλοδοξίες στην αρχή, προσπαθούσανε μα κάπου στη πορεία στραβώνανε τα πράγματα και είτε τα παρατούσανε όλα μια κι όξω, είτε μένανε ανενεργοί μέχρι νεωτέρας, είτε περιορίζονταν σε πελάτες μόνο για δική τους χρήση κι εγκαταλείπανε τα επιχειρηματικά πλάνα με τα κέρδη που μπορούσανε ν' αλλάξουνε την ζωή τους...

Ανθρώπινες αδυναμίες και πείσματα, δύσκολο πράμα η αυτο-παρακίνηση και αυτο-οργάνωση κι ακόμη δυσκολότερη η αυτο-απασχόληση με τέτοιον τρόπο σε ένα αναχρονιστικό κράτος που κάποιους/ες δικτυωτές που πετύχαιναν υψηλές επιδόσεις και κέρδη, τους κατέτασσε στην κατηγορία "Πλανόδιοι Πωλητές", όταν έφτανε η ώρα να δηλώσουν τι έκαναν στην εφορία...

Πέρασε αρκετό καιρό με την FLP ο Κάκος, έμαθε πολλά για την δύναμη της δικτύωσης, την ευελιξία της εργασίας που χρησιμοποιεί με ήδη υπάρχουσα υποδομή χωρίς περιττά έξοδα, και προπαντός για την ανθρώ πινη αντίδραση και συμπεριφορά σε κάτι διαφορετικό, κάτι που τελικά καταλήγει στην στασιμότητα...

Μόνιμη στασιμότητα παντού, που γίνεται νοοτροπία και μόνιμη συνήθεια, σε έναν λαό με διαχρονικό όνειρο μια μόνιμη θέση σε δημόσιο πόστο, έστω κι αν αυτή είναι θέση κλητήρα ή υποδεκανέα...

Έτσι παλλινδρομούσαν οι προσπάθειες του να δημιουργήσει ένα μεγάλο δίκτυο πωλήσεων και να διαπρέψει σαν manager της FLP με συνολικές αμοιβές και προνόμια μεγαλύτερα από έναν αντίστοιχο σε μια άλλη συμβατική πολυεθνική εταιρεία και την ευχέρια να κανονίζει αυτός αβίαστα πότε, πού, με ποιούς και πόσο θα δουλεύει, καθώς και πως θα περνά τον ελεύθερο χρόνο του...

Κάτι που είναι πολύ σημαντικό κι αποτελεί φιλοσοφία ζωής για κάποιους άλλους που γνώρισε εκεί, για αυτό ποτέ δεν εγκατάλειψε οριστικά την εταιρεία αυτήν όταν εκ των πραγμάτων περιέπεσε σε αδράνεια, μα συνέχισε να αγοράζει προϊόντα της χρησιμοποιώντας τις πιστωτικές του κάρτες όποτε ήθελε και να παρακολουθεί κάποιες εκδηλώσεις της, έτσι για να μην αποκοπεί τελείως, σε άλλους καιρούς και συνθήκες θα ξαναβάλει μπροστά το σχέδιο του να πετύχει οικονομική ανεξαρτησία κι αυτοτέλεια ζωής...


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

MONEY AS DEPT (DOCUMENTARY)...

Money As Debt (Greek Subs v2) from Nick Mouratidis on Vimeo.

Το τραπεζικό σύστημα για αρχάριους. Που οφείλεται η παγκόσμια οικονομική κρίση. Δείτε ένα πολύ κατατοπιστικό video για το τραπεζικό σύστημα και για το πως δημιουργείται πλασματικό χρήμα μέσα από τα δάνεια...

ΖΩΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΗ 25...

Συχνά έβλεπε ο Κάκος γύρω του να αναφέρεται το Networking Marketing - Multi Level Marketing - MLM - Πωλήσεις μέσω Δικτύου, σαν τρόπος προώθησης κάποιων ξεχωριστών προϊόντων από μια εταιρεία στους καταναλωτές, μέσω ανεξάρτητων συνεργατών και χωρίς εμπλοκή άλλων μεσαζόντων του εμπορίου, με αποτέλεσμα καλύτερες τιμές στους πελάτες για αυτήν την ποιότητα των προϊόντων...

Κι όχι μια μόνο συγκεκριμένη εταιρεία, υπήρχαν κάμποσες και με ποικιλία προϊόντων στον χώρο αυτόν και στον τόπο που ζούσε, άλλες καλές κι άλλες όχι και τόσο.

Είχε τη ευκαιρία να γνωρίσει 4 από αυτές σε ενημερωτικές συναντήσεις που οι ίδιες και τα μέλη τους οργάνωναν τακτικά κι έμαθε κάποια πράγματα για το πως δουλεύουνε.

Είχε τον τρόπο της η καθεμιά, άλλη πρόβαλλε το μέγεθος και τα χρόνια λειτουργίας της στην διεθνή αγορά, άλλη τις αμοιβές που κέρδιζαν όσοι πετύχαιναν στα πλάνα της, άλλη τα δώρα που πρόσφερε τακτικά στους συνεργάτες που διακρίνονταν...

Θέλοντας να το δοκιμάσει κι αυτό σαν τρόπο Money Making, έχοντας μάθει καλά από την ενασχόληση του με τις ευκαιρίες του Internet να ξεχωρίζει μια εταιρεία με προϊόντα και πωλήσεις μέσω δικτύου από ένα σχήμα εύκολου πλουτισμού που κάποιοι χρησιμοποιούσαν να μαζέψουν χρήματα από κορόιδα, συνδέθηκε σαν συνεργάτης με μια εταιρεία που επέλεξε...

Δεν επέλεξε αυτήν που έκανε τον περισσότερο θόρυβο και τα χαρτάκια της βρίσκονταν σε κάθε τοίχο ή κολόνα ή συχνά στα παρμπρίζ των αυτοκινήτων εκνευρίζοντας τον αδαή κόσμο, μα μια άλλη που αν και μεγαλύτερη, αρχαιότερη και καλύτερη, είχε σοβαρούς ανθρώπους - συνεργάτες που την δούλευαν αθόρυβα με τον τρόπο τους, βασισμένοι στην ποιότητα των προϊόντων της και το πλάνο Marketing που ικανοποιούσε κι αποζημίωνε καλά εκείνα τα άτομα που αφιέρωναν χρόνο για αυτά...

Έτσι ο Κάκος με κάποιο ακριβούτσικο τίμημα (είπαμε, εδώ ασχολιούνταν μόνο όσοι πιστεύανε πως θα τα καταφέρουν και ήταν σοβαροί και συνεπείς, δεν ήταν για περίεργους προς δοκιμή και μόνο, γιαυτό ήταν η ακριβότερη από τις άλλες εταιρείες) ποσόν σε μετρητά που έβγαλε από τις κάρτες του, αγόρασε το πακέτο συνεργασίας κι έγινε μέλος της FLP, της κορυφαίας εταιρείας με προϊόντα διατροφής και περιποίησης βασισμένα στην aloe - vera. Όπως τα είδε από κοντά σε μια παρουσίαση γνωριμίας της εταιρείας και τα εκτίμησε, σαν γνώστης διατροφής κι ευεξίας που πάντα ήταν.

Με λίγες εκατοντάδες ευρώ από τις κάρτες του, όταν μόλις είχε καθιερωθεί σαν νόμισμα συναλλαγής, είχε την ευκαιρία να δημιουργήσει μια δική του επιχείρηση διανομής των παραπάνω προϊόντων βασισμένη στην υποδομή της εταιρείας.

Αν ήθελε τώρα να κάνει μια άλλη μικρή συμβατική επιχείρηση πχ ένα μικρό μπακάλικο στην γειτονιά του να πουλά ντομάτες και κρομμύδια, δεν τον έφταναν όλα τα λεφτά που μπορούσε να τραβήξει από όλες τις κάρτες του μαζί, κι αυτό με αβέβαια αποτελέσματα...

Έτσι όμως με μια ελάχιστη αρχική επένδυση είχε δυνατότητα είτε κάποιου πρόσθετου εισοδήματος πουλώντας προϊόντα σε πελάτες σε τιμές λιανικής, είτε σημαντικών κερδών σε βάθος χρόνου αν "έχτιζε" ένα δίκτυο διανομής με πολλούς συνεργάτες που θα έκαναν ότι κι αυτός, που δεν θα εκτεινόταν μόνο στην χώρα του αφού υπήρχαν γραφεία κι αποθήκες της FLP σε πάνω από 100 χώρες τότε...

Δεν είχε παρά να βάλει τα προϊόντα της στην ζωή του, όπως κι έκανε ο Κάκος και να αρχίσει να μιλά για αυτά σε άλλους ανθρώπους για να ξεκινήσει...


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

ΖΩΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΗ 24...

Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν, βγάζοντας μερικά λεφτά από την μια πιστωτική κάρτα για να πληρώνει την άλλη και τούμπαλιν, πέρασε αρκετό καιρό ο Κάκος...

Καμιά τράπεζα δεν παραπονέθηκε ποτέ, αφού οι λογαριασμοί πληρώνονταν στην ώρα τους και παρουσίαζαν και κίνηση, που καμιά φορά επιβραβεύονταν και με δώρα σαν bonus, όπως μια φορά το καινούριο κινητό του τηλέφωνο.

Και αύξηση του πιστωτικού ορίου, μερικές εκατοντάδες ευρώ δυο φορές τον χρόνο...

Αν και οι δουλειές που έκανε, μετά τον πρώτο τους καιρό δεν πήγαιναν καλά, δεν έφερναν έσοδα και αναγκάστηκε να τις εγκαταλείψει σταδιακά, αφού ήταν πια χάσιμο χρόνου να προσπαθεί να προσελκύσει νέους πελάτες σε εταιρείες που ήταν ξεπερασμένες και δεν ενδιέφεραν κανέναν. Άλλες ευκαιρίες είχαν πάρει την θέση τους στο διαδίκτυο τώρα, είχε σκάσει και η φούσκα των dot.com εταιρειών του '90, οι άνθρωποι σε όλον τον κόσμο ήταν επιφυλακτικοί...

Για τα εντελώς απαραίτητα καταναλωτικά αγαθά, είχε στην διάθεση του τις 2 του πιστωτικές κάρτες, που πάντα χρησιμοποιούσε με φειδώ, ξέροντας πως έπρεπε να πληρώνει τον λογαριασμό, ή τουλάχιστον να φαίνεται έτσι στο εκκαθαριστικό που του έστελνε η κάθε τράπεζα κάθε μήνα...

Εκτός όμως από τις τράπεζες, υπήρχαν κι άλλοι που ήθελαν ν' αποκτήσει πιστωτικές κάρτες, είτε για να πουλήσουν μέσω αυτών δικά τους προϊόντα, είτε έτσι...χωρίς αντάλλαγμα. Όπως η εταιρεία telemarketing που όταν του τηλεφώνησε κάποια από το τμήμα πωλήσεων κι έμαθε πως είχε κάρτα από μια συγκεκριμένη τράπεζα, του πρότεινε ν' αποκτήσει άλλες δυο διαφορετικές κάρτες της ίδιας τράπεζας, έτσι απλά και χωρίς να χρειαστεί ν' αγοράσει τίποτα. Όπως κι έγινε πράγματι, σε λίγο καιρό ο Κάκος παρέλαβε τις 2 καινούριες του κάρτες, που παρέμειναν αχρησιμοποίητες στην κατοχή του για πέντε μήνες, πριν αναγκαστεί από τις συνθήκες να αρχίσει να τις χρησιμοποιεί κι αυτές.

Έπρεπε κάτι να βρει να κάνει ως επάγγελμα, για να έχει κάποια έσοδα τώρα που οι online πωλήσεις δεν πήγαιναν καλά. Κάτι πάλι στο ίδιο πνεύμα της αυτοαπασχόλησης, μιας και ο Κάκος το είχε βάλει πείσμα να πετύχει μόνος του, αφού κανένα αφεντικό δεν τον έπαιρνε με μισθό, κάτι που επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά ακόμη όταν ανταποκρίθηκε σε μια αγγελία που εμφανιζόταν συχνά κατά τακτά διαστήματα στις στήλες της τοπικής εφημερίδας, έστειλε τις πανεπιστημιακές του περγαμηνές υπόψιν τους και τον απέρριψαν πανηγυρικά ως "μη διαθέτοντας τα προσόντα που απαιτούμε".

Το έγκλημα του: ήταν πτυχιούχος κι εκείνοι θέλανε κάποιον απόφοιτο λυκείου με δίπλωμα οδήγησης μόνο, ως περιοδεύοντα πωλητή από βενζινάδικο σε βενζινάδικο ή συνεργεία αυτοκινήτων, να πλασάρει εισαγόμενα φτηνιάρικα προϊόντα καθαρισμού και σχετικά μπινελίκια, δεκάωρη και βάλε ανιαρή απασχόληση με παρεχόμενο αυτοκίνητο, που κανείς δεν άντεχε να κάνει για πολύ καιρό κι όλοι οι "προσοντούχοι" που επιλέγονταν τα παρατούσαν σε μερικές εβδομάδες...

Αυτό ήταν με μισθό + bonus με προυποθέσεις, μα υπήρχαν καλύτερες ευκαιρίες να δοκιμάσει κάποιος που είχε συνηθίσει πια την αυτοαπασχόληση και την ευελιξία που προσφέρει. Έτσι έκανε για άλλη μια φορά ο Κάκος...

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

ΖΩΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΗ 23...

Έχοντας βολευτεί προσωρινά στο οικονομικό με τις 2 του πιστωτικές κάρτες, ο Κάκος ζούσε μια ζωή όπως μπορούσε.

Γιατί οι money making δραστηριότητες που ασχολήθηκε και είδατε αναλυτικά σε προηγούμενα επεισόδια, μετά από μερικούς μήνες δεν του απέφεραν τίποτα. Όσο ελκυστικές και πολλά υποσχόμενες ήταν, δεν τραβούσαν κόσμο, δεν πουλούσε τις υπηρεσίες του σε άλλους και δεν έπεφτε ο πολύτιμος παράς τους να του έρχεται κάθε μήνα η προμήθεια του με μια διεθνής επιταγή με ποσόν τέτοιο που δεν θα ντρέπεται να πάει στην τράπεζα να την εξαργυρώσει...

Σε όλες τις (δικτυωμένες online τουλάχιστον) χώρες του κόσμου που τις διαφήμιζε έξυπνα δεν είχε την ανταπόκριση που περίμενε από τον κόσμο, όσο πλούσιος ή φτωχός, εργαζόμενος ή άνεργος, μορφωμένος ή αγράμματος ήταν ο αποδέκτης. Η αλήθεια είναι μια και μόνο, κοινή για όλους τους ανθρώπους: Για να μπει και να πετύχει κανείς υψηλές επιδόσεις σε τέτοιες δραστηριότητες, έπρεπε να δουλέψει όπως ποτέ άλλοτε στην ζωή του, να προσελκύσει τον σωστό κόσμο και να τον κρατήσει και να πάρει απόφαση πως θα δουλεύει σκληρά μόνος και θα αμοίβεται όσα αξίζει και μόνο όταν φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα...

Ε, δεν πάει κανείς να βάλει την κεφαλή του στον ντορβά της αυτο-απασχόλησης ξέροντας πως το έργο που μπορεί να πετύχει αξίζει 30 ευρώ και μόνο τόσα θα πάρει στο τέλος του μήνα, όταν μπορεί να παίρνει 800 - 1000 ευρώ τον μήνα και με τον νόμο σαν μισθωτός υπάλληλος αλλουνού, χώρια και δεδομένη η ασφάλιση, η συνταξιοδότηση του και τα διάφορα επιδόματα που τάχα "δικαιούται" και λαμβάνει.

Άντε να ζήσει ο κάθε ανίκανος ή μέτριος με τα 30 ευρώ που αξίζει πραγματικά το παρόν του και να φροντίσει και το μέλλον του είτε αποταμιεύοντας το περίσσευμα, είτε ασφαλίζοντας την όποια ικανότητα του να παράγει εισόδημα. Ο Κάκος το δοκίμασε επειδή δεν είχε άλλες επιλογές εκείνη την περίοδο της ζωής του, αφού του κλείνανε τις πόρτες και δεν κατάφερε να φορτώσει την ζωή του σε κάποιο αφεντικό ή στο δημόσιο, όπως τόσοι και τόσοι μέτριοι ή άχρηστοι που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μπόρεσαν τελικά και χώθηκαν κάπου και ησύχασαν μια για πάντα, λύνοντας το οικονομικό τους πρόβλημα και φτιάχνοντας την ζωή τους και οικογένειες ολόκληρες...

Με τον μισθό εκείνο που κατορθώνουν και παίρνουν, που όλο γκρινιάζουν πως δεν τους φτάνει κι όμως όλοι ζουν καλά μ' αυτόν και δεν κάνουν τίποτα άλλο να τον συμπληρώσουν με όσες ευκαιρίες τους παρουσιάζονται σε όλη την διάρκεια της ζωής τους...

Τι να του κάνουν του Κάκου οι γνώσεις, αυτές που είχε από το πανεπιστήμιο, αυτές που απόκτησε από τις εταιρείες που συνεργάστηκε με τόσες ελπίδες κι εκείνες που βρήκε γραμμένες στα περίπου 50 βιβλία εφαρμοσμένης ψυχολογίας, πωλήσεων, marketing, αυτοβελτίωσης και πληροφορικής που αγόρασε με τις πιστωτικές κάρτες του και μελέτησε προσεκτικά σε δυο - τρία χρόνια, διαβάζοντας τον ελεύθερο χρόνο του για μια ώρα κάθε μέρα...

Αυτός βελτιώνεται και γίνεται το πολύξερο άτομο μαθαίνοντας από την γνώση άλλων ότι δεν διδάσκεται σε σχολεία, και λοιπόν;

Μόνο για τον εαυτό του τα μαθαίνει τελικά όπως η ζωή αποδεικνύει, αφού όσο κι αν βελτιωθεί ο ένας και μένουν κουτσούρια οι πολλοί, στην επικοινωνία μεταξύ τους το αποτέλεσμα μηδέν! Χάσμα πεποιθήσεων κι αντιλήψεων και γίνεται και γραφικός κι ακατανόητος ο ένας στα μάτια των πολλών, που δύναμη τους είναι το πλήθος τους και θωράκιση τους η μακαριότητα που προσφέρει η άγνοια...

Αυτή τη δύναμη είναι που προτιμούν οι έμποροι, οι εταιρείες, οι πολιτικοί, οι διαφημιστές, οι επιτήδειοι παντού, όχι την πολύπλευρη κατάρτιση κι οξεία αντίληψη των λίγων που τελικά μένουν απαξιωμένοι στη γωνία, ν' αγωνίζονται μόνοι για ΤΙ αλήθεια;

Μαζί με τις γνώσεις του μείνανε και οι λογαριασμοί από τις 2 πιστωτικές κάρτες, που έρχονταν ανελλιπώς προς το τέλος κάθε μήνα κι έπρεπε να πληρωθούν, μα πάντα ως τώρα τακτοποιούνταν με ένα κόλπο που εφάρμοσε: έβγαζε μερικά λεφτά από την μια κάρτα και πλήρωνε την άλλη κι αντιστρόφως...


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

ΖΩΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΗ 22...

Μια επιλογή που είχε ο Κάκος ήταν να αγοράσει/εξασφαλίσει ένα πρόγραμμα υγείας από μια ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία.

Έτσι, για να έχει κάποια κάλυψη σε περίπτωση τουλάχιστον κάποιου ατυχήματος, που απαιτεί νοσηλεία κι έξοδα που δεν μπορεί κανείς να καλύψει μόνος του, από υγεία ή χρόνιες παθήσεις δεν είχε πρόβλημα ποτέ στην ζωή του ως τώρα.

Εδώ και τώρα επέλεξε μόνος του μια "μεγάλη και σίγουρη" και πήγε ένα απόγευμα στα γραφεία της. Βρήκε τον πρώτο διαθέσιμο ασφαλιστικό σύμβουλο και του εξήγησε την κατάσταση του. Συζήτησε με τον άνθρωπο τις ανάγκες του, του αποκάλυψε πως δεν είχε καμιά ασφαλιστική κάλυψη ως τώρα και πως έπρεπε κάπως να ασφαλιστεί κι ας ήταν αχρείαστο για πολύ καιρό...

Δεν του καλάρεσε του ασφαλιστή η δουλειά που δήλωσε πως έκανε τώρα ο Κάκος, εξαναγκασμένος από τις συνθήκες που έχετε διαβάσει στα παλαιότερα επεισόδια. Δεν καταλάβαινε ο ανθρωπάκος πως υπήρχαν κι άλλες μορφές εργασίας κι εισοδήματος πέρα από το υπαλληλίκι ή το άνοιγμα ενός μικρού μαγαζιού. Στο τέλος του τα έκανε λιανά με μια φράση που σίγουρα θα του έμεινε:

- Σαν κι εσένα αναζητώ πελάτες, μα εγώ το κάνω με υψηλού επιπέδου υπηρεσίες σε διεθνή κλίμακα κι ανάλογο ανταγωνισμό, δεν χρειάζεται να δουλεύω ντε και καλά στην πόλη που μένω, να ενοχλώ φίλους και συγγενείς ή γείτονες και γνωστούς με την παρουσία μου και τα προγράμματα της εταιρείας μου, όπως κάνεις εσύ και οι όμοιοι σου, καταλήγοντας στο τέλος να ασφαλίζετε κάποιο αυτοκίνητο για να σας ξεφορτωθούν, που το μεταφέρει ο πελάτης από ασφαλιστική σε ασφαλιστική για μερικά ευρώ λιγότερα τον χρόνο και τρέχετε από πίσω του για τα ψίχουλα της δικής σας αμοιβής...

Γιατί και σένα δεν σε προσέλαβε μόνιμα η ασφαλιστική εταιρεία, σαν εξωτερικό συνεργάτη με ελεγχόμενο ποσοστό σε "απασχολεί" και σε ανάγκασε κιόλας να ασφαλιστείς μόνος σου στο (τότε ΤΕΒΕ τώρα ΟΑΕΕ) κι αν δεν αποδίδεις τα αναμενόμενα από τις προσδοκίες τους σε αλλάζει με άλλους, μια αγγελία αρκεί και σε 6 μήνες πάλι άλλη μια, κλπ για να σας κάνει να τρέχετε με τα φτηνιάρικα κουστουμάκια που βρήκατε στις εκπτώσεις για να εμφανίζεστε "ευπρεπώς ενδεδυμένοι" στους υποψήφιους πελάτες. Και απαγορεύεται να αυτοσχεδιάζεις, πρέπει να εφαρμόζετε όλοι αυτά που σας μαθαίνουν μπουλουκηδόν στα συνέδρια και τα σεμινάρια κι άντε μετά να ξεχωρίσεις και να διαπρέψεις ΕΣΥ, εξόν κι άν έχεις μεγάλο σόι ή πολλούς φίλους να θυσιαστούν για σένα...

Αφού πήρε το μάθημα του ο ασφαλιστής, κάθισε να συντάξουν το συμβόλαιο του Κάκου. Πέταξε από την χαρά του όταν έμαθε πως θα ήταν αορίστου διάρκειας (εξασφαλισμένη προμήθεια για χρόνια), θα πληρωνόταν μέσω πιστωτικής κάρτας μεγάλης τράπεζας με πάγια εντολή (να μην τρέχει να εισπράττει) και ο πελάτης ήταν νέος και δεν είχε προβλήματα υγείας (να μην απασχολεί συχνά την εταιρεία)...

Χάρηκε ακόμη περισσότερο όταν ο Κάκος έδειξε να ενδιαφέρεται και για ένα επενδυτικό - συνταξιοδοτικό πρόγραμμα που είδε σε ένα προσπέκτους, επιμελώς αφημένο σε κεντρικό στάντ στην αίθουσα, ρώτησε έμαθε κάποια πράγματα για δαύτο και αποφάσισε επιτόπου να το ξεκινήσει τώρα που ήταν νωρίς και είχε χρόνια μπροστά του (όσο πιο νέος, τόσο πιο φτηνό κατ' έτος), είχε κάποια λεφτά διαθέσιμα με την άδεια του κάρτα και θα το συνέχιζε με κάθε τρόπο και θυσία αργότερα...

Αυτή έπρεπε να ήταν η πιο τυχερή μέρα στην όποια καριέρα εκείνου του ασφαλιστή, που χωρίς να σηκωθεί από την καρέκλα ή να πιάσει τα τηλεφωνήματα για άγρα πελατών, έκλεισε επιτυχώς 2 σημαντικά συμβόλαια μακράς διάρκειας με αποφασισμένο πελάτη, που ήρθε ο ίδιος να τον βρει.

Μα και ο Κάκος τώρα είχε μια κάποια εξασφάλιση κι έναν αποταμιευτικό - επενδυτικό πρόγραμμα, για να έχει ένα κεφάλαιο στο τέλος, όταν πια θα έπιανε τα 65 του χρόνια, να μην αισθάνεται πεταμένος στην ζωή...Αφού είχε πρόσβαση σε λεφτά μέσω κάρτας, την εξασφάλιζε ακόμη και με πίστωση...


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ + ΕΦΟΡΙΑΚΟΣ + ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΣ + ΑΠΟΡΟΣ =...

Φίλοι ήτανε ένας δικηγόρος με έναν εφοριακό κι έναν διευθυντή επαρχιακού παραρτήματος γνωστής τράπεζας, που θέλοντας να βγάλουν κάποια λεφτά στα μουλωχτά και γρήγορα, σκεφτήκανε μια κομπίνα εις βάρος της τράπεζας που δούλευε ο ένας.

Βρήκαν έναν άπορο που κοιμόταν σε ένα υπόγειο κι έτρωγε από ελεημοσύνες γειτόνων, έχοντας απολυθεί από την δουλειά του σαν εργάτης και μην έχοντας ούτε τα προσόντα, ούτε την ηλικία πια να γυρέψει άλλη...

Του τάξανε να του βγάλουνε ένα δάνειο εύκολα, να έχει να περνά...

Ο δικηγόρος με τον εφοριακό του πήραν την ταυτότητα και με πλαστά χαρτιά κι ΑΦΜ τον κατέστησαν εν μια νυκτί "εργολάβο οικοδομών" με μεγάλο κύκλο εργασιών που του απέφερε ετήσιο εισόδημα 40.000 ευρώ, καλό ποσόν για ελεύθερο επαγγελματία.

Του πήρανε δώρο κι ένα κουστούμι από το outlet, για να εμφανίζεται αξιοπρεπώς...

Με αυτά τα χαρτιά ανά χείρας, παρουσιάστηκε μια μέρα όπως τον δασκάλεψαν στον διευθυντή του υποκαταστήματος της τράπεζας, ο οποίος αφού τον πήρε αυτοπροσώπως στο γραφείο του και κλείσανε την πόρτα, τον καθοδήγησε να συμπληρώσει σωστά μια αίτηση για δάνειο...

Η οποία προωθήθηκε τάχιστα αρμοδίως και τελικά του εγκρίθηκε το ποσόν των 30.000 ευρώ, να κάνει την δουλειά του...

Ποσόν που κράτησε για λίγες ώρες ατόφιο μόλις το εκταμίευσε και το ίδιο βράδυ στο υπόγειο του μοιράστηκαν οι παραπάνω, αφήνοντας του αυτουνού 10.000 και φεύγοντας με 6.500 ευρώ στην τσέπη ο καθένας τους, που δεν φαίνονται πουθενά...

Όπως δεν φαίνεται πουθενά στα κιτάπια της τράπεζας και η δανειοδότηση του άπορου φουκαρά και ποτέ δεν θα του έρθει λογαριασμός να πληρώνει τις δόσεις του...

Κι αν κάποτε αποκαλυφτεί η κομπίνα, ο μόνος εμφανιζόμενος ονομαστικώς είναι αυτός ο απένταρος, με μόνη περιουσία του το κουστούμι των 60 ευρώ, αν το έχει μέχρι τότε και δεν το "σκοτώσει" στην λαϊκή για λίγα ευρώ, όταν σωθούν τα λεφτά από το μερίδιο του, ξοδευόμενα αφειδώς σε μεθύσια με ρετσίνα, η μόνη απόλαυση που του απόμεινε στην μιζέρια του...

Τι να πάρει πίσω η τράπεζα; που και το τομάρι του άπορου ξοφλημένου της ζωής να πουλήσει δεν πιάνει μερικές δεκάρες...

Πάντως οι φίλοι φάγανε τα λεφτά με την παραπάνω κομπίνα, που οι κακές μαρτυριάρες γλώσσες λένε πως εφαρμόζεται ουκ ολίγες φορές, όχι πάντα με τους ίδιους πρωταγωνιστές...

ΖΩΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΗ 21...

Ένα μικρό πρόβλημα υγείας αντιμετώπισε τότε ο Κάκος και χρειάστηκε να επισκεφτεί γιατρό...

Πήγε στο ιατρείο που ήθελε κι έκανε την δουλειά του, πληρώνοντας με μετρητά την επίσκεψη στον γιατρό κι επιπλέον τα φάρμακα εκείνα που του είπε να πάρει για τον επόμενο μήνα για την αποκατάσταση της υγείας του...

Εργαζόμενος ήταν κι ο Κάκος, με τον δικό του τρόπο. Σαν συνεργάτης διεθνών επιχειρηματικών σχηματισμών που πρόσφεραν δυνατότητα συνεργασίας σε άτομα από πολλές χώρες, που κέρδιζαν αμοιβή αν έκαναν σωστά κι επιτυχώς αυτά που τους ζητούσαν να κάνουν και μόνο τότε. Μόνο το επιτυχές αποτέλεσμα μετρούσε, ούτε η προσπάθεια, ούτε η πρωτοβουλία και το ρίσκο ούτε η αναγκαία κι απαραίτητη αυτο-εκπαίδευση σε τέτοιους τρόπους δουλειάς που επέβαλε στον εαυτό του, πόσο μάλλον η αποτυχία ή η καθυστέρηση στο κλείσιμο μιας πώλησης.

Γιατί πάντα η ουσία είναι η πώληση κι αν δεν πάρεις τα λεφτά του πελάτη και δεν κερδίσει η εταιρεία σου, δεν παίρνεις κι εσύ δεκάρα, όπως συνέβαινε και με τον Κάκο, που επιταγή πληρωμής ερχόταν μόνο όταν όλα είχαν καλώς με τα πεπραγμένα του και από πάνω υπερέβαινε τον ανταγωνισμό από άτομα όμοια με αυτόν που για δικούς τους λόγους έκαναν τα ίδια και σκέφτονταν όπως αυτός!

Η σχέση του δε με τις εταιρείες ήταν ελεύθερη συνεργασία, χωρίς καμιά άλλη υποχρέωση από μέρους τους, ούτε για ασφάλιση, ούτε για άλλες παροχές, επιδόματα ή δώρα...Πράγματα που θεωρούσε αυτονόητα κι έπαιρνε αυτοδίκαια ο τελευταίος ανειδίκευτος εργάτης σε οικοδομή ή εργοστάσιο και το πιο χαζό πουτανάκι που προσλαμβάνανε ταμία σε μπακάλικο ή πωλήτρια σε παπουτσάδικο...

Με την μέθοδο της αυτο-απασχόλησης και το δόλωμα της "δικής του" επιχείρησης χωρίς αφεντικά, ωράρια, επενδύσεις, ήταν ολομόναχος σε κάθε του προσπάθεια κι ενώ ξόδευε χρήμα σε διαφημιστικό χρόνο, έμπνευση και κόπο να ετοιμάζει δικές του καταχωρήσεις, newsletters, business mails, κλπ προωθητικές ενέργειες για τις υπηρεσίες του...

Χρόνο και κόπο που θα πληρωνόταν μόνο αν είχε επιτυχή αποτελέσματα, χωρίς παλινωδίες και υπαναχώρηση του πελάτη, χρόνος που αντιστοιχούσε σε 10 - 12 ώρες ετοιμασίας πριν καταχωρήσει κάτι στο internet...

Για όλα έπρεπε να φροντίζει μόνος του, από το πως θα συντηρηθεί εν ζωή μέχρι να έλθει η επιταγή του από το εξωτερικό που μπορεί να ήταν και ψίχουλα ή μηδενική κάποιον μήνα, να καλύψει αν γινότανε τις υπόλοιπες ανθρώπινες ανάγκες του, να πιέζει τον εαυτό του να έχει θετική άποψη και στάση παρόλα αυτά για να συνεχίζει και να παραμένει εντελώς ανασφάλιστος κι έρμαιο σε ένα ατύχημα ή κάτι χειρότερο που θα προκαλούσε ανικανότητα για εργασία...

Κανένα ταμείο δεν δεχόταν να τον ασφαλίσει, αφού ούτε εργάτης ή υπάλληλος ήταν γραμμένος κάπου, ούτε συμβατικός ελεύθερος επαγγελματίας λογαριαζόταν με τέτοιες δραστηριότητες σε πολλές χώρες...

Ούτε κανείς συνδικαλιστής θα τον υποστήριζε με αγωνιστικές "κινητοποιήσεις" και πορείες για χάρη του, είναι γνωστό πως τέτοιοι περιστασιακοί κι αφορμής δεδομένης "αγώνες" γίνονται μόνο για τα ρουσφετο-κεκτημένα των δημοσίων υπαλήλων μόνο, αυτών που είναι ήδη μέσα έχοντας εργασία μόνιμη, ποτέ δεν θα νοιαστούν για άνεργους, ευέλικτα απασχολούμενους, αναζητούντες ματαίως εργασία, έχοντες ανυπόληπτες (για αυτούς) εργασίες, ή ακόμη κι εργασίες που δεν έχουν ξανακούσει για αυτές, όπως του Κάκου...

Ασφάλιση υγείας να διέθετε τουλάχιστον, ούτε λόγος ακόμη για μελλοντικά συνταξιοδοτικά δικαιώματα, αν ποτέ έφτανε να πάρει σύνταξη έτσι...

Σε τέτοιες καταστάσεις έπρεπε να καταφύγει πάλι στην πιστωτική του κάρτα (τώρα είχε και δεύτερη εντελώς άδεια) για να κερδίσει λίγη ζωή με πίστωση ακόμη...


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

ΖΩΗ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΗ 20...

Με την πρώτη πιστωτική κάρτα που είχε στα χέρια του ο Κάκος, σε σύντομο χρονικό διάστημα είχε δημιουργήσει μια ροή χρηματικής ενέργειας...

Είτε για καταναλωτικούς άμεσους σκοπούς, είτε για κάποιες μικρές επενδύσεις σε επιχειρήσεις που του πρόσφεραν αυτή τη δυνατότητα μέσω του internet, αφού με χρήματα που διέθετε δεν μπορούσε να έχει μια άλλη "συμβατική" επιχείρηση...

Χρέωνε τον λογαριασμό του κατά καιρούς για να έχει αυτά που ήθελε επί πιστώσει, μα με κάποια κέρδη που είχε από τις δραστηριότητες του κατάφερνε τελικά να μειώνει το υπόλοιπο της κάρτας. Στην χειρότερη περίπτωση πλήρωνε την ελάχιστη καταβολή που όριζε η τράπεζα κάθε μήνα, κέρδιζε χρόνο και δεν τον ενοχλούσε κανείς...

Η τράπεζα εισέπραττε μικρά ή μεγάλα ποσά από τον Κάκο, δεν έβγαινε χαμένη από την κίνηση της εκείνη να του εκδώσει πιστωτική κάρτα όταν αγόρασε με δόσεις τον πρώτο του Η/Υ. Από ένα μηχάνημα ξεκίνησε και με τη πάροδο του χρόνου είδε πως χρειαζόταν κι εκτυπωτή και scanner και fax και σύνδεση στο internet, και αγορά κάποιου διαφημιστικού χρόνου για τη προβολή του...

Όλα χρεωμένα στην πρώτη του αυτή κάρτα και εξοφλούμενα με δόσεις, που τα ίδια τα μηχανήματα με την χρήση τους και την ευφυϊα του Κάκου παρήγαγαν, με υπέρτατο αρωγό το πείσμα του για επιτυχία και οικονομική ανεξαρτησία.

Μια τράπεζα επωφελούνταν, οι άλλες τι έκαναν;

Προσπάθησαν κι εκείνες να κάνουν τον Κάκο πελάτη!

Η αρχή έγινε με μια μικρή επιχείρηση που συνεργαζόμενη με γνωστή μεγάλη τράπεζα, προωθούσε τα προϊόντα της σε καταναλωτές με την υπόσχεση έκδοσης μιας καινούριας πιστωτικής κάρτας με κάμποσο υπόλοιπο, όπου θα χρεώνονταν και (αρκετές) μικρές δόσεις ως την αξία των προϊόντων που αγόραζε κάποιος.

Εδώ μιλάμε για πραγματική υπόσχεση που τηρούνταν, καμιά σχέση με τις πρακτικές επώνυμης Αθηναϊκής "επιχείρησης" του είδους που κάνει θραύση τα τελευταία χρόνια με χιλιάδες θύματα ανά τη χώρα, στα οποία χρεώνει τις κάρτες που ήδη έχουν με αγορές άθλιων προϊόντων, ακόμη κι ανύπαρκτες...

Ευτυχώς για τον Κάκο, αυτή η πρώτη επιχείρηση που επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικά και του πρότεινε μια συναλλαγή όπως παραπάνω, ήταν τίμια κι έτσι αποκτώντας μερικά είδη σπιτιού (καλής ποιότητας πάντως), βρέθηκε σε λίγο καιρό με μια ακόμη πιστωτική κάρτα στα χέρια του, από μεγάλη τράπεζα - ανταγωνιστή της πρώτης που του είχε εκδώσει τη υπάρχουσα κάρτα του.

Που αν πήγαινε στα γκισέ της να σταθεί στην ουρά για να ζητήσει ο ίδιος την έκδοση της, θα τον ταλαιπωρούσε με αιτήσεις κάποιος υπαλληλάκος και πιθανότερα θα τον απόρριπτε στο τέλος, ενώ έτσι την κρατούσε κιόλας στα χέρια του και υπέγραφε ήδη στην πίσω πλευρά της όπως του υποδείκνυε το συνοδευτικό της σημείωμα, στον συστημένο φάκελο που την παρέλαβε...

Στην οποία άρχισαν από τον επόμενο μήνα να χρεώνονται οι προσυμφωνημένες δόσεις για τη παραγγελία που παρέλαβε εγκαίρως, εντός λίγων ημερών ο Κάκος, συνοδευόμενη με πραγματικά παραστατικά κι αποδείξεις αγοράς.

Και είχε κι αρκετό υπόλοιπο η καινούρια άδεια του κάρτα, αν χρειαζόταν...



ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...