ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΕ ΤΗ ΛΟΞΑ ΤΟΥ. ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ;

Αναστάτωση επικρατεί το τελευταίο διάστημα στο κέντρο της πόλης των Χανίων έξω από το υπεραστικό ΚΤΕΛ σε δρόμο με πολύ κίνηση, μαγαζιά κι ένα φροντιστήριο από ένα ναρκομανή γνωστό στις αστυνομικές αρχές, ο οποίος κυκλοφορεί ισχυριζόμενος ότι κρατάει όπλο και απειλεί όποιον βρεθεί στο διάβα του.

Οι αρχές τον αναζητούν ενώ είναι προφανές ότι δεν πρόκειται για εγκληματία αλλά για ασθενή που χρειάζεται βοήθεια....

Άστε τέτοιες μαλακίες και μαζέψτε τον για απόσυρση, πριν τον συναντήσω εγώ που περνώ συχνά από κει να μου κάνει νούμερα και του δείξω πόσα απίδια βάνει ο ντορβάς...

Μετά θα μου ζητούνε τα ρέστα οι αρχές...

Υποχρεωμένος είναι ο καθένας να ανέχεται το κάθε νεαρό ρεμάλι που ξέπεσε από δικά του λάθη;
Ή περιμένουν να πληρώσω εγώ για την "βοήθεια" του, δηλαδή να τον συντηρώ τζάμπα εφ όρου ζωής και να βρούνε και 1 - 2 θεσούλες κάποιοι παλαβογιατροί.

Αν συμμεριζόμουνα τη λόξα του κάθε ψευδο-ευαίσθητου που εμφανίζεται στην πόλη τελευταία, θάπρεπε μόνο να φροντίζω να ταίζω, να κοιμίζω και να ντύνω όλους τους λαθρο-εισβολείς που συνεχώς έρχονται ακάλεστοι κι αχρείαστοι, όλους τους ξεπεσμένους δικούς μας και ξένους χασικλήδες και μέθυσους, τους κατά φαντασία "κακοπαθημένους" οικόσιτους κι αδέσποτους σκύλους και τα ορφανά γατάκια, που τέτοια πλάσματα τετράποδα και δίποδα υπάρχουνε σε αφθονία εδώ, χωρίς να φταίω εγώ για την παρουσία τους και την κατάντια τους...

Ας φροντίσει ο καθείς μοναχός του το αντικείμενο της λόξας του, με δικά του μέσα χωρίς να απαιτεί τίποτα από τους άλλους (ιδίως τους φτωχούς στη λαϊκή που φορτώνεται τακτικά, αφού οι κονομημένοι τον έχουνε γραμμένο όπως πρέπει). Εξάλλου εντελώς δική του ήταν και η πρωτοβουλία να ασχοληθεί με αυτά, χωρίς να ρωτήσει κανένα πέρα από μερικούς όμοιους του, που δεν βάζουνε δεκάρα δική τους. Ας αξιοποιήσει την περιουσία του, τα λεφτά του και τα ρούχα του για τέτοια, χωρίς να απαιτεί των άλλων να πάνε για τον δικό του σκοπό.

Προσωπικά τα δικά μου παλιά ρούχα κι άλλη βοήθεια αλληλεγγύης θα πάνε (όπως έχουνε πάει πολλές φορές) σε δικούς μου που δουλεύουν σκληρά στα χωράφια, να πάρω όποτε έχει και μπορεί έναν τενεκέ φρέσκο λάδι, ένα βάζο γνήσιο μέλι, ένα κομμάτι καθαρό κρέας και λίγα χωριάτικα αυγά, αντί να τα χαραμίσω σε κανένα μέθυσο χασικλή να τα φορεί να κυλιέται στο παγκάκι όλη μέρα, όσο δεν παραπατεί με το μπουκάλι την μπύρα στο χέρι, σιχαμένο θέαμα και παρουσία χωρίς ελπίδα γιατρειάς, αφού πάντα ίδιος θάναι όσο ζήσει ακόμη.

Αυτή είναι η πραγματικότητα και σε όποιον αρέσει!

Ψευδο-ευαισθησίες δεν χωράνε σε καιρό κρίσης...

ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ...

Οχι μόνο θα λάβουμε μέτρα 13.5 δις για να πάρουμε την δόση των 31...

Όχι μόνο θα δώσουμε σχεδόν όλη την αναμενόμενη δόση (26 δις) στις τράπεζες...

Αλλά απο του χρόνου θα τους επιτρέψουνε να μας παίρνουνε και τα σπίτια, όχι τα εξοχικά ή επενδύσεις, αλλά και την πρώτη κατοικία του καθενός που τους χρωστά...

Αν υλοποιηθεί αυτό που σχεδιάζουν αυτοί που εμείς ψηφίσαμε, και τώρα πορεύονται υπακούοντας ξένες εντολές, έχοντας μας για χαχόλους...

Δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο για την προστασία του δανειολήπτη και οι πλειστηριασμοί είναι μια διαδικασία που εμπλέκονται πολλά "κοράκια" ως και ο υπόκοσμος, ενώ δεν εξασφαλίζει οτι ο δανειολήπτης μετά από αυτόν απαλλάσεται του δανείου.

Παντού προστατεύεται η πρώτη κατοικία. Ο νόμος προστατεύει μόνο την 1η κατοικία και παλι προβλέπει κριτήρια.

Η κάθε περίπτωση δανειολήπτη είναι ξεχωριστή και πρέπει να εξετάζεται ξεχωριστά. Ως προς το θέμα να εκμεταλλεύονται τον παρών νόμο κάποιοι απατεώνες που μπορούν να πληρώσουν ή στο ακέραιο, ή έστω μειωμένη δόση και δεν τη πληρώνουν γιατί καλύπτονται πίσω από το νόμο, ελάχιστοι είναι αυτοί που μπορούν πράγματι να πληρώσουν και δεν πληρώνουν, ας τους βρούνε με τα λοιπά περιουσιακά τους στοιχεία...

Το μόνο σίγουρο είναι ότι πρέπει να σπάσει η φούσκα των τιμών των ακινήτων, αλλά όχι με μαζικούς πλειστηριασμούς.

Η οικοδομή δε θα "ανοίξει" με τους πλειστηριασμούς. Οι πλειστηριασμοί θα εξυπηρετήσουν μόνο τους "μαυραγορήτες". Ούτε οι τράπεζες θα ευνοηθούν ούτε οι πολίτες.

Και γιατί η πρώτη λύση να ειναι ο πλειστηριασμός κ να μην ειναι το κούρεμα ενός δανείου, αναλόγως με το τι έχει πληρώσει ο δανειολήπτης και την κατασταση που βρισκεται τωρα; Εννοείται ότι θα πρέπει να υπάρχουν κριτήρια..

Οι τράπεζες στα δύσκολα έχουν το κράτος και την Ε.Ε και τους βοηθαει. Αυτην τη βοήθεια την πληρώνει ο δανειολήπτης. Δηλαδη ο δανειολήπτης πέρα από το όποιο δάνειο έχει λάβει πληρώνει και τη συνεχόμενη ροή χρήματος προς τις τράπεζες. Ε δεν ειναι πολύ;

Το μοντέλο ιδιωτικοποίησης των κερδών και κοινωνικοποίησης της χασούρας εκτός από άδικο είναι και επικίνδυνο. Αναδιάρθρωση με 26δις και έξτρα δωράκι άρση πλειστειριασμών. Είναι ικανοί για τέτοια "πατάτα" στην κυβέρνηση; Η κρίση είναι για όλους και πρέπει να πληρώνεται ανάλογα.

Εάν ένας νοικοκύρης πρέπει να χάσει το σπίτι του γιατί έπεσε έξω στις οικονομικές του προβλέψεις, γιατί τότε και η Eurobank, η Alpha, η Εθνική , η Πειραιώς και άλλες δεν πρέπει να χρεοκοπήσουν και αυτές αφού είναι χρεωκοπημένες;

Οι Έλληνες πρέπει να πληρώσουμε τα χρέη των τραπεζών με την προσωπική μας περιουσία; Αν ζουμε σε καπιταλισμο ας αναλαβει η τραπεζα τα ρισκα της, αν οχι άμεση εθνικοποιηση των τραπεζων που λαμβάνουν κρατική βοήθεια!

Ο δανειολήπτης αλήθεια από που αλλού εχει βοήθεια;

Ο κάθε υπουργός θα μάθει ότι μνημόσυνα δεν γίνονται με ξένα κόλυβα και οτι σε λίγο ο λαός θα αποδώσει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και θα λάβει και αυτός ότι του αναλογεί. Ξυπνήσαμε και δεν μπορείτε πλέον να μας εκβιάσετε.

Μια έξυπνη ιδέα που βρήκα απο το φόρουμ του Κάπιταλ:

Το σωστό θα ήταν να πάρει ο καθένας το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί.

Δανειστικά εγώ 300 χιλιάρικα για διαμέρισμα 95 τμ στην Κηφισιά, ενώ στις καλές εποχές είχα μισθό 1200 ευρώ. Και η Τράπεζα μου τα έδωσε! Έχω αποπληρώσει τα 50 χιλιάρικα από κεφάλαιο, χρωστάω 250 και το εισόδημα μου δεν βγαίνει πλέον.

Πολύ καλά. Η τράπεζα λοιπόν να αγοράσει ένα σπίτι των 60 τμ για 30 χιλιάρικα στον Αγ. Παντελεήμονα και να προχωρήσει σε αναγκαστική ανταλλαγή (αφού βέβαια αλλάξει πρώτα ο νόμος) με το διαμέρισμα μου στην Κηφισιά.

Είναι πολύπλοκη λύση μεν, ιδανική δε γιατί:

1. Εγώ θα πάω στο σπίτι που πάντα μπορούσα να πληρώσω.
2. Η Τράπεζα θα πάρει την ζημιά που της αναλογεί αφού το διαμέρισμα στην Κηφισιά δεν θα της δώσει πίσω τα λεφτά της μεν, αλλά το να δανείζεις αναξιόχρεους θα πρέπει να έχει συνέπειες. Ας αναζητήσει τις ευθύνες στους υπαλλήλους της που πήραν τα μπόνους και ας ζητήσει από αυτούς τις διαφορές.
3. Δεν θα επιβαρυνθεί υπερβολικά η σχέση προσφοράς ζήτησης, αφού για κάθε ακίνητο που βγαίνει προς πώληση, θα έχει αγοραστεί ένα άλλο προηγουμένως.
4. Θα εξομαλυνθούν οι διαφορές τιμών μέσα στην ίδια πόλη και δεν θα απαξιωθούν οι περιουσίες των χαμηλότερων εισοδηματικών στρωμάτων.
5. Ψώνια των ΒΠ καθώς και ψώνια από τα ΒΠ θα προσγειωθούν στην πραγματικότητα. Είτε λόγω της μετακόμισης, σε άλλο προάστιο, είτε λόγω της προσγείωσης της περιούσιας τους εκεί που θα έπρεπε να είναι.
6. Δεν μένει κανείς στο δρόμο, και δεν δημιουργούνται σοβαρά κοινωνικά προβλήματα.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΣΤΕΓΗ...

"Παντρεμένο ζευγάρι ζητάει άστεγη κυρία μη καπνίζουσα ως οικιακή βοηθό και εκτελώντας χρέη baby-sitter σε βρέφος.Αντί ενοικίου θα εκτελεί τα άνωθεν προαναφερθέντα και διατίθεται δικό της δωμάτιο".

Τα παραπάνω αναφέρονται σε αγγελία που δημοσιεύτηκε σε τοπική εφημερίδα των Χανίων, στη στήλη εύρεσης εργασίας...

Και αποκαλύπτει την ιστορία μιας ακόμη οικογένειας που αγωνίζεται καθημερινά να επιβιώσει.

Μια 22χρονη κοπέλα που σε λίγες ημέρες θα φέρει στον κόσμο το μωρό της και ο 30χρονος σύζυγός της σκέφτηκαν αυτόν τον τρόπο για να μπορέσουν να βρουν δωρεάν μπέιμπι σίτερ για το μωρό τους, καθώς δεν έχουν χρήματα για να πληρώσουν ούτε για τα στοιχειώδη για το νέο μέλος της οικογένειάς τους, αφού η δουλειά του άντρα δεν επαρκεί για να καλύψουν τα έξοδά τους και ότι λόγω οικονομικής κρίσης δεν αισιοδοξούν ότι κάτι θα αλλάξει στο μέλλον.

Οι διαστάσεις που έχει πάρει το φαινόμενο των αστέγων και η προβολή του από τις ειδήσεις, τους οδήγησε όπως αναφέρουν στο να σκεφτούν να καλέσουν στο σπίτι τους έναν/μια άστεγο με αντάλλαγμα να προσέχει το βρέφος για να μπορεί και η μητέρα αφενός να βοηθηθεί και αφετέρου να έχει χρόνο ώστε να ψάξει για δουλειά.

Μέσα σε 3 μέρες που έχει δημοσιευτεί η αγγελία 8 άτομα πήραν τηλέφωνο, ντόπιοι και αλλοδαποί που τώρα μένουν σε σπίτι αλλά αντιμετωπίζουν το φόβο του να μείνουν άμεσα άστεγοι καθώς αδυνατούν να πληρώσουν το ενοίκιο τους, ενώ επιθυμούν να μετακομίσουν με τις οικογένειές τους στο δωμάτιο που προσφέρεται...

Που όμως είναι μικρό και ακατάλληλο για να φιλοξενήσει μια ακόμη οικογένεια...

ΦΑΤΑΟΥΛΑΣ...

Ήταν κάπου κάποτε ένας τσιγκούνης και φαταούλας που βούλιαζε σε ένα βάλτο.

Εκεί μαζεύτηκαν πολλοί άνθρωποι και του πρόσφεραν χείρα βοηθείας για να τον σώσουν και φώναζαν:

- Δώσε μας το χέρι σου να σε βγάλουμε.

Αλλά ο φαταούλας με τίποτα δεν το άπλωνε...

Μέχρι που κάποιος περαστικός που τον ήξερε καλά, τους είπε ν' αλλάξουν τρόπο προσέγγισης και να του πουν:

- Πάρε το χέρι μου!

Κι ως εκ θαύματος τότε μόνο ο άπληστος φαταούλας άπλωσε το χέρι να τον τραβήξουν και σώθηκε...

Τώρα γιατί κάνανε τόσο κόπο για χάρη του, αν τους δείτε ρωτήστε τους.

ΓΟΥΡΟΥΝΙ ΓΙΑ ΒΙΒΛΙΑ...

Με λαχειοφόρο αγορά και με κύριο έπαθλο ένα γουρούνι προσφορά από τοπικό κρεοπωλείο, προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το αυξημένο κόστος για τις φωτοτυπίες των παιδιών τους οι γονείς του δημοτικού σχολείου Αγίας Βαρβάρας στο Ηράκλειο...

Ιδιαίτερα μετά την καθυστέρηση της εκτύπωσης των σχολικών βιβλίων από το κράτος, τα έξοδα πρόκειται να εκτιναχθούν καθώς στο σχολείο θα γίνει η εκτύπωση των φωτοτυπιών για τα παιδιά όλων των τάξεων του δημοτικού, αφού η πρώτη μέρα των μαθημάτων βρήκε το συγκεκριμένο σχολείο καθώς κι άλλα της περιοχής με λιγότερα από τα μισά βιβλία.

Στην έκκληση του διευθυντή ανταποκρίθηκε άμεσα ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων του σχολείου, διοργανώνοντας λαχειοφόρο αγορά προκειμένου μέσω των λαχνών να συγκεντρωθούν χρήματα για την κάλυψη των εξόδων του σχολείου.

Μεταξύ των δώρων της λαχειοφόρου βρίσκεται και ένα ολόκληρο γουρούνι το οποίο προσέφερε ο ιδιοκτήτης τοπικού κρεοπωλείου, ο οποίος επίσης έχει παιδιά στο συγκεκριμένο σχολείο.

Τα δώρα της λαχειοφόρου αγοράς και το γουρούνι, αλλά κυρίως το φιλότιμο των χωριανών αποτελούν την τελευταία ελπίδα του σχολείου για να αρχίσει ομαλά έστω και με φωτοτυπίες, η σχολική χρονιά για τους μικρούς μαθητές της περιοχής...

ΕΛΛΑΔΑ: ΕΧΘΡΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ...

Η Ελλάδα γίνεται η αφορμή για να ξεκινήσουν κάποια μεγαλύτερα παιχνίδια και ανακατατάξεις στην Ευρώπη και όχι μόνο. Και στα παιχνίδια αυτά συμμετέχουν όλοι, ανατολή και δύση χωρίς να αφήνουν εκτός παιχνιδιού κανέναν. Τα μέσα που χρησιμοποιούνται είναι πολιτικά και οικονομικά.

Σκάνδαλα, σπατάλες του δημοσίου πλούτου, κακοδιαχείριση, μας έφεραν στην τελευταία θέση της Ευρωζώνης. Έχουμε γίνει το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης. Έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη, την αξιοπρέπειά μας. Και όλα αυτά γιατί αντιμετωπίζονται σοβαρά και σημαντικά θέματα με μια μακάρια απάθεια...

Τα ψεύτικα δικαιολογητικά, οι επιορκίες, τα καταχρηστικά δάνεια κι ο χορός των εκατομμυρίων για παράνομες αναπηρικές συντάξεις πάσης φύσεως επιδοτήσεις και υπερτιμολογήσεις στα επιδοτούμενα έργα, οι εργαζόμενοι άνεργοι, τα αυτοκίνητα με τις κόκκινες πινακίδες, η δικαίωση των μη φερέγγυων κακοπληρωτών και τόσα άλλα που συμβαίνουν γύρω μας, είναι ο κανόνας στη κοινωνία μας.

Η ουσία του θέματος και της σημερινής κατάστασης της χώρας μας είναι ότι έχουμε ανάγκη εσόδων για να ξεπεράσουμε τα οικονομικά προβλήματα και για να αποκτήσουμε την δύναμη να λέμε όχι σε ασύμφορες προτάσεις μεγάλων. Ποιός όμως θα κάνει επενδύσεις στην Ελλάδα όταν τα εργατικά στην Κίνα είναι της τάξης των 100 ευρώ το μήνα, και σε γειτονικές χώρες είναι 200 - 300 ευρώ; Ποιος επιχειρηματίας σε ποιόν τομέα και γιατί θα επενδύσει στην Ελλάδα;

Φανερός λόγος δεν υπάρχει πέρα από το να αποκομίσει οφέλη από παραχώρηση εκμετάλλευσης του υπεδάφους μας ή παραχώρησης άλλων στρατιωτικής φύσεων παραχωρήσεων.

Οι Κινέζοι έχουν λόγους να μας βοηθήσουν, τη στιγμή μάλιστα που θέλουμε να τους διώξουμε και από τον Πειραιά;

Οι Ρώσοι έχουν λόγους να μας συμπαρασταθούν όταν αθετήσαμε τις υπογραφές μας για τις μεταξύ μας συμφωνίες;

Και ο νυν πρωθυπουργός θα αποδειχθεί αξιώτερος αυτού που δείχνει, για να διαχειριστεί σκληρά και προς το συμφέρον της χώρας αυτά τα σκληρά θέματα, αυτές τις δύσκολες στιγμές;

Ο νοήμων λαός κρατά στάση αναβράζουσας υπομονής. Θέλει όμως μεγαλύτερη κατά το δυνατόν ενημέρωση στις εξελίξεις που τον αφορούν. Και ταυτόχρονα έχει υποχρέωση ο λαός πέρα πολιτικές πεποιθήσεις, να βοηθήσει την τωρινή κυβέρνηση με κάθε τρόπο στην προσπάθειά της.

Μας εκμεταλλεύονται και μας σαμποτάρουν με κάθε τρόπο κυρίως οι Βρετανοί και οι Γερμανοί. Και εμείς σαν λαός, που πρέπει να συμπαρασταθεί στα συμφέροντά του και στην προσπάθεια ανάκαμψης, έχουμε υποχρέωση να αντισταθούμε στις κακόβουλες κινήσεις Βρετανών και Γερμανών. Η αντίσταση μπορεί να γίνει με μποϋκοτάζ των προϊόντων των δύο αυτών χωρών.

Γιατί να τους δίνουμε δουλειά όταν αυτοί μας στερούν θέσεις εργασίας και αυξάνουν το χρέος μας; Μποϋκοτάζ λοιπόν των προϊόντων τους (αν αντέχουμε χωρίς αυτά, εμείς τα ζητάμε), στο οποίο θα πρέπει να κινητοποιηθεί το Ινστιτούτο Καταναλωτών και κάθε κοινωνικός φορέας.

Ταυτόχρονα πρέπει να ενισχύσουμε τα δικά μας τοπικά προϊόντα καθώς και όλα τα ελληνικά. Τα χρήματα που θα μένουν στην Ελλάδα είναι άκρως υπολογίσιμα και είναι τεράστια ανάσα στις δύσκολες αυτές στιγμές.

Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά να βοηθήσουμε, να ξεπεράσει η χώρα μας αυτή τη δύσκολη κατάσταση που βιώνει τελευταία.

Δεν είναι τιμητικό για μας τους Έλληνες, που δώσαμε τόσα πολλά στην ανθρωπότητα σ' όλους τους τομείς, να μας αντιμετωπίζουν τόσο απαξιωτικά οι δήθεν "εταίροι" μας. Ας αντισταθούμε για να βοηθήσουμε και την κυβέρνησή που χειρίζεται τώρα τα πράγματα πέρα και πάνω από πολιτικές ιδεολογίες. Χωρίς εθνικό ή κοινοβουλευτικό αλληλοσπαραγμό.

Το έχει ανάγκη ο τόπος, για να έχουμε αύριο.

ΑΓΡΟΤΙΚΑ...

Κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια...

Φτάσαμε να έχουμε καταντήσει "Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Θεοφάνεια, Μπλόκα, Απόκριες, Πάσχα"...

Επίσης θυμάμαι τα Χριστούγεννα που μιλούσα σε ένα κοπέλι 19 χρονών από αγροτική περιοχή ο οποίος θεωρούσε αυτονόητο το ότι παράτησε το Γυμνάσιο για να ασχοληθεί με τα "χωράφια".

Για να μην τα πολυλογώ:

Η νοοτροπία που έχουν περάσει στην πλειονότητα των αγροτών, αυτή του αμόρφωτου τζάμπα μάγκα με τις εξασφαλισμένες ετήσιες επιδοτήσεις κι αποζημιώσεις, δε θα βγει σε καλό.

Πότε ακούσατε έναν αγρότη να μιλάει για καινούριες σπορές; Τεχνοτροπίες; Εφαρμοσμένες τεχνολογίες και μάνατζμεντ της δουλειάς του;

Ποιος "ειδικός" θα σταθεί κοντά τους να τους καθοδηγήσει στην παραγωγή, ποιος ικανός μάνατζερ θα κλείσει πρώτος (για ν' ακολουθήσουν κι άλλοι, αφού τολμήσει και τα καταφέρει ο πρώτος) συμφωνίες για την απορρόφηση των προϊόντων που απαξιώνονται, σαπίζουν στα δέντρα, πετιούνται κι αντικαθίστανται από εισαγόμενα τριτοκοσμικά;

Εδώ πήγανε να αλλάξουν θέση στις καρέκλες των υπαλλήλων της τοπικής Διεύθυνσης Γεωργία και ξεσηκωθήκανε οι πτυχιούχοι κοπρίτες να φάνε τον Νομάρχη που θα τους απομάκρυνε από τα καφενεία (και τα κομμωτήρια για τις σαβουροχαμούρες) από το κέντρο της πόλης και ζητάμε να σταθούνε κοντά στον αγρότη, βγαίνοντας από τα γραφεία;

Μόνο επιδοτήσεις, επιδοτήσεις, επιδοτήσεις που καταλήγουν στις αλλοδαπές πουτάνες, σε λαθραία κουμπούρια και φυσέκια και ενδιάμεσα για κανά 4θυρο αγροτικό με 2 αστέρια στο NCAP και παράνομη αναλογία καρότσας/καμπίνας, που έχουν γίνει οι Μερτσεντέ του χωριού κι όνειρο κάθε νεαρού χωριάτη...

Συζητάω καμιά φορά με έναν γνωστό μου γεωπόνο για καινούριες τεχνολογίες πάνω στην καλλιέργεια (πάντα με ενδιαφέρουν οι πάσης φύσεως τεχνολογικές εξελίξεις) και είναι να γελά κανείς με το επίπεδο των αγροτών στην Ελλάδα.

Κάποτε πρέπει να καταλάβουν ότι είναι επιχειρηματίες και αυτοί...Και μάλιστα με υψηλό ρίσκο!

Για να μην παρεξηγηθώ μένω σε κυρίως αγροτική και δευτερευόντως τουριστική περιοχή, ότι λέω δεν το λέω αφοριστικά για τους "κακούς" αγρότες, αλλά επιτέλους πρέπει κάποιος να τους μιλήσει έξω από τα δόντια.

Κάποιος πέρα από τους δημοκόπους - άεργους - αφισοκολλητές που πρωτοστατούν σε "κινητοποιήσεις" και τους λοιπούς απατεώνες που φάγανε τα λεφτά των συνεταιρισμών και των απανω-γραψιμάτων, γιατί οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια στο μαρασμό. Και μαζί με αυτούς κοινότητες και τοπικές οικονομίες ολόκληρες...

Ίσως οι διοικούντες δεν έχουν αντιληφθεί το γεγονός ότι οι νέοι άνθρωποι και όχι μόνο, εγκαταλείπουν τις αγροτικές περιοχές σαν αποτέλεσμα της έλλειψης υποδομών στην ύπαιθρο, έλλειψη πληροφόρησης-ενημέρωσης, δυσλειτουργία θεσμικών παραγόντων, έλλειψη σχεδιασμού-προγραμματισμού, υποβαθμισμένες παρεχόμενες υπηρεσίες (υγεία, παιδεία, τηλ/νιες-συγκοινωνίες κλπ), γεγονός με σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις και στην αγροτική δραστηριότητα.

Οι κοινωνίες στην Ελληνική ύπαιθρο χαρακτηρίζονται σήμερα από υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, με έντονο το φαινόμενο της υψηλής ανεργίας.

Οι σημερινές τοπικές αγροτικές κοινωνίες , στην μεγάλη τους πλειοψηφία , δεν έχουν κανένα μέλλον εάν δεν υπάρξει μια στρατηγική για την ανασυγκρότηση των κοινωνιών της υπαίθρου που θα περιλαμβάνει το περιβάλλον, την αγροτική δραστηριότητα, τις ΑΠΕ, τον αγροτουρισμό και μια σειρά από υπηρεσίες όπως υγεία, εκπαίδευση, πολιτισμού και αναψυχής, συγκοινωνίες και τέλος έναν καταστατικό χάρτη για την ύπαιθρο.

ΒΟΗΘΗΜΑ...

Ένας άνθρωπος που έκανε τον γενναίο ενώ όλοι τον ήξεραν για δειλό, έλεγε κάποτε σε μια συντροφιά στο καφενείο:

- Σκέφτομαι αγαπητοί μου, τι φοβερό θα ήταν να συναντηθώ καμμιά φορά με μια αρκούδα στο δάσος και να μην έχω πάνω μου μαχαίρι...

Κάποιος που τον ήξερε καλά, γύρισε μια στιγμή και του είπε:

- Γιατί θα ήταν φοβερό να μην έχεις μαχαίρι...Μήπως θα έτρεχες λιγότερο γρήγορα;

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ...

Από το Καλό Χωριό έφτασε πολύ μακριά στα Χανιά για να διοριστεί το Αγγελικό, η μικρότερη κόρη της οικογένειας και η μόνη που ξετέλεψε το 6τάξιο γυμνάσιο κείνα τα χρόνια.

Τα υπόλοιπα αδέρφια της ο Μανώλης, ο Γιώργης, ο Κωστής, ο Πέτρος, ο Σήφης και η αδερφή της το Ρηνιώ απομείνανε στο χωριό με τους γέρους τους και δουλεύανε στα δημόσια έργα, όπου ο Γιώργης έσκαβε με την μπουλντόζα τα χαράκια και οι άλλοι ισιώνανε τον τόπο με κασμάδες και τσάπες, για να κάνουνε αγροτικούς δρόμους.

Είχανε και τα χωράφια τους, να μην τους λείπει η δουλειά όλο τον χρόνο...

Ήταν έτοιμοι όμως να παρατήσουν τα πάντα και να τρέξουν, όταν ένα μέλος της οικογένειας χρειαζότανε βοήθεια, όπως χρειάστηκε να κάνουν μια φορά με τη μικρή τους αδερφή...

Δεσμό κι αρραβώνα είχε το νέο κι όμορφο τότε Αγγελικό μ' έναν, που με το πολύ γλύψιμο κατάφερε εντέλει τον Ψηλό τον Κρητικό που ήταν υπουργός, να του βγάλει μια άδεια ταξί και νόμισε πως του χαρίσανε την πόλη δική του. Θεώρησε καλό δε, να διαλύσει τον δεσμό με το Αγγελικό, αφού πρώτα έσπασε την πόρτα της και την έδειρε άγρια για να τον αφήσει.

Αυτή απευθύνθηκε στην οικογένεια της για βοήθεια, τηλεφωνώντας αμέσως τη ίδια νύχτα στη μάνα της. Η γριά Χριστίναινα σήμανε συναγερμό, ειδοποιώντας τα παιδιά της που τα είχε μεγαλώσει με οικογενειακές αρχές και παραδόσεις.

- Γλακάτε ντελόγω να προκάνετε οι αρσενικοί ίντα έπαθε η αδερφή σας και εγώ με το Ρηνιό θαρθούμε αύριο με το λεωφορείο, αφού μαζώξουμε τα ρούχα σας!

Φύγανε αμέσως αφού πήρανε τ' άρματα τους ο Μανώλης, ο Γιώργης, ο Κωστής, ο Πέτρος, ο Σήφης, ο άντρας του Ρηνιού και ο γέρο Χριστίνης. Η αθάνατη πια εκείνη αερόψυκτη κλούβα VW του Πέτρου που τη είχε φέρει από την Γερμανία όταν έπαψε να κάνει εκεί τον εργάτη, δεν είχε πρόβλημα να διανύσει 300 περίπου χιλιόμετρα ασταμάτητα σε 3 συνεχόμενες ώρες.

Μπήκανε τρείς μπροστά και οι υπόλοιποι πίσω στις 2.00πμ από το Καλό Χωριό και προσπερνώντας τον Άγιο Νικόλαο, το Ηράκλειο, το Ρέθυμνο φτάσανε στα Χανιά μέχρι τις 5.00πμ, όπου πήγανε κατευθείαν στου παλιού Νοσοκομείου τον αποπάνω παράλληλο δρόμο, όπου ήταν το σπίτι της αδερφής τους, που τους είπε τι συνέβη...

- Αφού είχετε δεσμό θα ξέρεις και που μένει, της είπανε. Έτσι όταν το πρωί ο αρραβωνιαστικός άνοιξε την πόρτα του να πάει στη δουλειά, είδε απέξω να τον περιμένουν τον Μανώλη, τον Γιώργη, τον Κωστή, τον Πέτρο, τον Σήφη, τον άντρα του Ρηνιού και τον γέρο Χριστίνη, που έδωσε την εντολή "καταστέστε τον όπως πρέπει" κι αφού τον είχανε κάνει οχτακόσες οκάδες και συνεχίζανε, ο ίδιος έδωσε πάλι νέα εντολή στους άντρες να μην τον τελειώσουνε εδώ και τώρα, για να μπορεί να παντρευτεί...

- Αφού είμαστε εδώ, την άλλη Κυριακή ο γάμος, είπε του αρραβωνιαστικού, που έμαθε πως δεν ήταν καλό για κείνον που τους έκανε να έρθουν νύχτα από το Καλό Χωριό στα Χανιά για πάρτη του και πως η μοναδική του ελπίδα να γλιτώσει ήταν αυτό ακριβώς.

Το ίδιο συμφώνησε και η Χριστίναινα, όταν έφτασε αργά το απόγευμα με το Ρηνιώ, ταλαιπωρημένες αφού χρειάστηκε να πάρουν το παλιό λεωφορείο από το χωριό μέχρι τον Άγιο, μετά άλλο μέχρι το Ηράκλειο, από κει άλλο αργότερα για Ρέθυμνο κι άλλο ένα ακόμη κατόπιν για τα Χανιά, όπου έπρεπε να πάνε με τα πόδια από τον σταθμό στου παλιού νοσοκομείου τον αποπάνω ανηφορικό παράλληλο δρόμο στο σπίτι του Αγγελικού, κουβαλώντας και 2 μεγάλες βαλίτσες με τα ρούχα των αντρών, τα σώβρακα, τα ποκάμισα και τα κουστούμια τους για τον γάμο. Και το παλιό κρητικό μαχαίρι της που έφερε η γριά για να κόψει τα τέτοια του αρραβωνιαστικού και να τα ρίξει να τα φάνε οι σκύλοι, αν έκανε νούμερα και δεν ήθελε να παντρευτεί το Αγγελικό...

Κοιμότανε για μερικές μέρες στο πάτωμα του σπιτιού σε πατανίες όλη η οικογένεια κι ετοιμάζανε το γάμο. Τους παντρέψανε στο Κολυμπάρι στη Γωνιά που ήταν μοναστήρι και οι λίγοι καλόγεροι δεν θα ρωτούσαν γιατί ήταν έτσι ο γαμπρός και γιατί δεν ήταν χαρούμενος την μέρα του γάμου του...

Αυτός μπροστά με τη νύφη και πίσω ακριβώς ο Μανώλης, ο Γιώργης, ο Κωστής, ο Πέτρος, ο Σήφης, το Ρηνιώ με τον άντρα της και παραπίσω οι γέροι Χριστίνηδες. Ακόμη μερικά άτομα παρόντες, η μάνα και λίγοι συγγενείς του γαμπρού καθώς και ο αδερφός της Χριστίναινας με την οικογένεια του που έμενε στα Χανιά και τον είχαν ενημερώσει "έτσε κι έτσε γίνηκε και για αυτό είμαστε όλοι επαέ, μόνο να ρθείτε κι εσείς στο γάμο την Κυριακή"...

Μετά το αίσιο τέλος του γάμου, φύγανε όλοι μαζί τώρα με την κλούβα της VW την αερόψυκτη και γυρίσανε στο Καλό Χωριό και τις δουλειές τους που αφήσανε στη μέση όταν τους πρόστεξε το οικογενειακό καθήκον και οι αξίες ζωής που είχανε. Αφού προειδοποιήσανε τον γαμπρό να μην τους κάνει να ξανάρθουν νύχτα στα Χανιά, γιατί τούτη τη φορά θα τον έπαιρναν μαζί τους και μπορούσε εύκολα να χαθεί στον δρόμο, που ήταν μεγάλη και δύσκολη διαδρομή, με αρκετούς γκρεμούς κατά μήκος της...

Δεν χρειάστηκε να ξαναρθούνε τα μονιασμένα αδέρφια προς τα δώ. Αφού παντρευτήκανε κάτσανε μαζί το ζευγάρι, δεν ξέρω αν ευτυχήσανε μα δεν προκόψανε και πολύ παραπάνω, αφού στο μοναδικό παιδί που κάνανε αφήσανε εκτός από ένα σπιτάκι μόνο εκείνη την άδεια του ταξί που τους έβγαλε κάποτε ο Ψηλός ο Κρητικός με πολύ γλύψιμο...

Ο ΔΡΑΠΕΤΗΣ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Το πιο επίκαιρο θέμα των ημερών, που ακόμη δεν έγινε σενάριο ταινίας (δράσης ή φαρσοκωμωδία), όποια πλευρά διαλέξει ο συγγραφέας, του ίδιου σκηνικού όμως...

Εδώ ένας πολιτικός κρατούμενος δραπετεύει κατά τη διάρκεια της μεταγωγής του στις φυλακές της Αίγινας και βρίσκει καταφύγιο στον αχυρώνα ενός μεγαλοτσιφλικά με τη βοήθεια της γυναίκας του. Αυτά το 1967...

Σε πλήρη οθόνη:

http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-8246202046551074330&hl=el&fs=true

Η ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΑΓΕΛΑΔΑ...

Ένας αγρότης είχε τρεις γιούς και μαζί βόσκανε αγελάδες...

Όταν ο γέρος πέθανε, άφησε διαθήκη που όριζε πως η μόνη περιουσία του, το κοπάδι με τις αγελάδες, έπρεπε να μοιραστεί στα τρία, μα όχι σε ίσα μέρη αλλά:

Ο μεγαλύτερος γιός του θάπαιρνε τα μισά ζώα, ο δεύτερος γιός το ένα τέταρτο και ο τρίτος και μικρότερος μόνο το ένα έκτο. Έθεσε δε όρο να μοιράσουν το κοπάδι χωρίς να σφάξουν καμμιά αγελάδα...

Υπήρχε ένα πρόβλημα: Οι αγελάδες ήταν 11 όλες κι όλες και δεν μπορούσαν να διαιρεθούνε δια δυο, τέσσερα κι έξι χωρίς να περισεύει καμμιά...Μπέρδεμα!

Ο εκτελεστής της διαθήκης του αγρότη ξαφνικά είχε μια ιδέα: Να δανειστεί μια βοηθητική αγελάδα από την φαντασία του, που θα την πρόσθετε στις υπόλοιπες και θα μοίραζε 12 συνολικά...

Έτσι τώρα οι μισές θα ήταν 6, το ένα τρίτο του κοπαδιού θα ήταν 3 (6+3=9) και το ένα έκτο θα ήταν 2 (9+2=11). Έτσι μοιράστηκαν οι 11 υπαρκτές αγελάδες στους γιούς που δεν παραπονέθηκε κανείς τους κι επέστρεψε η φανταστική αγελάδα στη θέση της αφού επιτέλεσε τον σκοπό της!

Αυτό για όποτε χρειαστείτε βοήθεια από την άλλη σας πλευρά, αυτήν που δεν ξέρετε πως έχετε...

Μα είναι εκεί κι αν μπορέσετε ν' ανοίξετε την πόρτα επικοινωνίας μαζί της, θα μπορείτε να κινηθείτε νοητικά στη νοηματική διάσταση της και να πάρετε βοήθεια και λύσεις τη στιγμή που φαίνονται να τελειώνουν στον κόσμο της φυσικής διάστασης και της λογικής.
Έτσι δεν είναι Παναγή;

ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙΣ: ΜΙΑ ΛΥΣΗ...

Δεν είναι ένα απλό τέστ εξυπνάδας που προορίζεται για εβδομαδιαία σχετικά περιοδικά. Είναι καλυμμένος γρίφος που δείχνει τι είδους άνθρωπος είσαι στην ζωή και πως σκέφτεσαι συνδυάζοντας δεδομένα.

Πολλοί άνθρωποι επιλέγουν μια από τις τρείς ξεχωριστές περιπτώσεις, ή την ετοιμοθάνατη γριά από ανθρωπιά, ή τον φίλο και σωτήρα γιατρό για ανταπόδοση ή το ταίρι των ονείρων τους από εγωϊσμό.

Το βάλανε σε υποψήφιους για πρόσληψη από μεγάλη πολυεθνική εταιρεία και το άτομο που τελικά προσελήφθη απάντησε:

- Θα δώσω το κλειδί του αυτοκινήτου στον φίλο γιατρό να πάει την γριά στο νοσοκομείο σαν πιο κατάλληλος κι εγώ θα περιμένω στην στάση για το λεωφορείο μαζί με το ταίρι των ονείρων μου, να γνωριστούμε ωστόσο. Έτσι βολεύονται όλοι και δεν δυσαρεστείται κανείς, συνδυάζοντας "το τερπνόν μετά του ωφελίμου"...

Εγώ προσωπικά όμως έχω μια απορία: Αν και για το ταίρι σου αποτελείς κι εσύ τον άνθρωπο που ονειρευόταν έχει καλώς, αν όχι τι γίνεται που σε ανέχεται στη στάση, μένει ευχαριστημένο από τη επιλογή;

Δεν ξέρω αν το πρόβλεψαν αυτό οι δημιουργοί του...

ΠΡΟΒΛΗΜΑ: ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙΣ...

Είναι μια κρύα, χειμωνιάτικη νύχτα, φυσάει και έχει καταιγίδα...

Καθώς οδηγείς το διθέσιο αυτοκίνητο σου κάπου στην ερημιά περνάς μπροστά από μια στάση.
Περιμένουν το λεωφορείο 3 άνθρωποι:
Μια ηλικιωμένη γυναίκα που φαίνεται να είναι ετοιμοθάνατη και χρειάζεται επειγόντως νοσοκομείο, ένας γιατρός που σου είχε σώσει τη ζωή παλιά και τώρα είστε φίλοι, και ο/η άντρας/γυναίκα των ονείρων σου.
Το αυτοκίνητο σου είναι διθέσιο και πρέπει να επιλέξεις ποιόν θα πάρεις.
Μόνο ένα άτομο φυσικά...

Τι θα κάνεις, να μην δυσαρεστηθεί κανείς;

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΥΡΙΟ ΜΙΑ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΛΥΣΗ...

ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ...

Πήγε κάποτε την δεκαετία του '60 στον μητροπολίτη της επαρχίας του, ένας άνθρωπος στενοχωρημένος, που βρισκότανε σε ανάγκη και λέγοντας του τα προβλήματα που αντιμετώπιζε, του ζήτησε αν μπορεί να τον βοηθήσει..

Ο μητροπολίτης που και σήμερα βρίσκεται εν ζωή αν και σε πολύ προχωρημένη ηλικία, γνωστός και σεβαστός από όλους για το σημαντικό κοινωνικό έργο που έχει επιτελέσει στην διάρκεια της μακρόχρονης πορείας του, κάθισε και τον άκουσε προσεκτικά, ψάχνοντας τρόπο να τον βοηθήσει.

Τα προβλήματα και τότε και τώρα ίδια είναι, όλα σχεδόν λύνονται με λεφτά...
Περιουσία δική του δεν είχε ποτέ ο συγκεκριμένος δεσπότης, καμιά σχέση με σημερινούς μοναχούς που βρίσκονται στην επικαιρότητα, μα με την υποστήριξη του απλού κόσμου όλο και κάποιο ποσόν είχε σε μια άκρη για τις ανάγκες που παρουσιάζονταν, σαν κι αυτή τώρα.

Λέει του ανθρώπου:

- Παιδί μου έχω κάποια χρήματα που θα σε βοηθήσουν να ξεπεράσεις το πρόβλημα σου, μα δεν είναι δικά μου, είναι της μητρόπολης και πρέπει να τα επιστρέψεις το γρηγορότερο που θα μπορέσεις, αν συμφωνείς σου τα δανείζω...

Συμφώνησε ο άνθρωπος. Πάει ο δεσπότης προς στον τοίχο και τραβώντας ένα ορισμένο τούβλο, αποκάλυψε μια κρύπτη, σαν μικρό χρηματοκιβώτιο σημερινό, από την οποία έβγαλε ένα μάτσο λεφτά που μέτρησε και ήταν 40.000 δραχμές, ποσόν πολύ σημαντικό για κείνη την εποχή.

Τα πήρε α άνθρωπος κι έφυγε ευχαριστημένος που κατάφερε κι έκανε την δουλειά του...

Ο καιρός περνούσε, κόντευαν μερικοί μήνες από τότε μα δεν γύριζε ο άνθρωπος να επιστρέψει τα χρήματα που είχε δανειστεί.

Φάνηκε μια μέρα επιτέλους. Είπε στον δεσπότη πως ξεπέρασε το πρόβλημα του τότε, πήγαν καλά οι δουλειές του κι αποφάσισε ν' ανοιχτεί ακόμη περισσότερο, έτσι είχε επενδύσει τα χρήματα και δεν τα επέστρεψε εγκαίρως ενώ μπορούσε.

Στο τέλος κατέληξε πως χρειαζόταν κι άλλη μια μικρή βοήθεια, συγκεκριμένα 5.000 δραχμές ακόμη να ξεπληρώσει μια υποθήκη που είχε βάλει, να μην χάσει το ποσόν που επένδυσε και θα επέστρεφε σύντομα.

Σε μια στιγμή κάλεσαν τον δεσπότη στο άλλο δωμάτιο που τον ζητούσε κάποιος. Πριν βγει, λέει του ανθρώπου που είχε μπροστά του:

- Έχεις ξανάρθει, ξέρεις πού βάζω τα λεφτά, άνοιξε να πάρεις όσα σου χρειάζονται...

Γυρίζει ο δεσπότης μετά από ένα δεκάλεπτο περίπου. Τον περίμενε ο άνθρωπος αδημονώντας.

- Τράβηξα το τούβλο, μα η κρύπτη ήταν άδεια, δεν υπήρχαν λεφτά μέσα, του λέει μόλις τον βλέπει...

- Φυσικά παιδί μου είναι άδεια, όσα χρήματα είχα τότε σου τα είχα δώσει να σε βοηθήσω και μου είχες πει πως θα τα επέστρεφες...Αν το είχες κάνει, τώρα θα είχα να σε βοηθήσω ξανά, ή κάποιον άλλο που θα μου ζητούσε. Τώρα τα έχεις ακόμη εσύ...

Κατάλαβε ο άνθρωπος, επιχειρηματίας ήταν, ούτε ηλίθιος ούτε απατεώνας ήταν. Έφυγε από το σπίτι του δεσπότη, βρήκε με άλλο τρόπο το ποσόν που ζητούσε, τακτοποίησε τους λογαριασμούς του κι επέστρεψε μόλις μπόρεσε το συνολικό αρχικό ποσόν στον άνθρωπο που τον βοήθησε τότε που χρειαζότανε.

Στεκόταν μάλιστα κι αρωγός σε εκκλήσεις βοήθειας που απηύθυνε όταν υπήρχε ανάγκη ο σοφός ιεράρχης κι ενίσχυε με δωρεές το έργο του. Πολλά παιδιά μεγάλωσαν στα οικοτροφεία που ίδρυσε, σπούδασαν με την συμβολή του και αρκετά απ' αυτά βρήκαν δουλειά σε αναπτυξιακές επιχειρήσεις που εμπνεύστηκε ο εν λόγω δεσπότης ή βοήθησε με την παρουσία και το κύρος του να δημιουργηθούν και να γιγαντωθούν...

Μαζί με πολλούς άλλους ανθρώπους που εργάζονται σε αυτές, ή εκείνους που βοηθήθηκαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να σταθούν στα πόδια τους όταν έπρεπε...
Σεμνά μαθήματα αρωγής κι ευδοκίμησης, που δεν διατυμπανίστηκαν ποτέ, μα είναι στις καρδιές τους...