ΞΑΝΑ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ;

Ίσως η σημερινή ημέρα να είναι από αυτές που θα μείνουν στην ιστορία για τη χώρα.

Η έξοδος στις αγορές σηματοδοτεί την έξοδο και από τη χειρότερη περίοδο που πέρασε μεταπολεμικά και μια από τις χειρότερες στη σύγχρονη ιστορία του Ελληνικού λαού.

Μπορεί πολλοί να διαφωνούν με αυτό,άλλοι θα μιλήσουν για το υψηλό τίμημα που πληρώσαμε για να το επιτύχουμε αυτό. Θα έχουν ενδεχομένως δίκιο. Είναι τραγικό και ταυτόχρονα αστείο να βλέπεις αυτούς που φώναζαν μέχρι χθες γιατί δεν μπορούσαμε να δανειστούμε και γίναμε υποχείριο της Μέρκελ και του ΔΝΤ σήμερα να φωνάζουν και πάλι γιατί καταφέρνουμε σιγά σιγά να στεκόμαστε μόνοι μας στα πόδια μας. προφανώς τους αρέσει τελικά να μας δανείζει μόνο η Μέρκελ;

Από σήμερα όμως η Ελλάδα κάνει το πρώτο δειλό βήμα για να μπορέσει να ξανασταθεί στα πόδια της. Χωρίς αυτό το βήμα επιστροφή στην ανάπτυξη και την ευημερία δεν μπορεί να έρθει. Θαύματα και χάρες δε γίνονται σε μία παγκόσμια οικονομία σκληρή και χωρίς κοινωνικούς ή άλλους συναισθηματισμούς.

Το μείζον θέμα όμως δεν είναι αν θα πάρει η χώρα ξανά δανεικά. Το ζητούμενο είναι που θα χρησιμοποιηθούν. Η χώρα -5 χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης: Δεν έχει ακόμη σχέδιο αναδιάρθρωσης. Δεν έχει διαμορφώσει ακόμη ένα παραγωγικό μοντέλο και οι κρατικές δυσλειτουργίες και η γραφειοκρατία είναι ακόμη ασφυκτικός βρόγχος στις όποιες επιχειρηματικές δραστηριότητες.

Μήπως πριν αρχίσει η χώρα να φορτώνεται πρόσθετα χρέη, θα πρέπει από τώρα οι κυβερνώντες σημερινοί και αυριανοί, να παρουσιάζουν αναλυτικά τι θα κάνουν τα νέα δανεικά;

Και αν αυτά που θα έρθουν, αν βέβαια έρθουν, διατεθούν για τοκοχρεολύσια, πρέπει να παρουσιάσουν πως θα αξιοποιείται παραγωγικά το όποιο πλεόνασμα από τώρα και στο εξής; Αν η χώρα πείσει ότι στο εξής θα αξιοποιούνται παραγωγικά και όχι πελατειακά τα δανεικά ή το πλεόνασμα, αυτό θα είναι το πιο ισχυρό θετικό μήνυμα στους ξένους επενδυτές και όχι τόσο το γεγονός ότι βγήκαμε στις αγορές.
 
Εξακολουθώ να έχω την άποψη ότι η συντριπτική πλειονότητα των πολιτικών στο ''πάνελ'' του σημερινού πολιτικού συστήματος δεν ξέρουν, δεν έμαθαν ποτέ πώς να λειτουργήσουν αλλιώς, κατά πως χρειάζεται σήμερα τη χώρα προς την ανάπτυξη, μέσα στην Ευρώπη.

Αν βγουν και συζητήσουν εκπρόσωποι των κομμάτων χωρίς τις κομματικές παρωπίδες σαν φίλοι, θα δείτε ότι υπάρχουν πολλά θέματα κοινού ενδιαφέροντος που τους ενώνουν.

Γιατί όμως σπαράσσονται από τα τηλεοπτικά παράθυρα; Διότι κυριαρχεί το κομματικό μαγαζάκι και το κομματικό και προσωπικό συμφέρον. Ο κομματισμός διέλυσε και έφερε στην θέση της πτώχευσης και στην διεθνή επαιτεία την χώρα. Ανήκουν σε άλλες εποχές!

ΦΤΩΧΟΙ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΚΑ...

Αλί σ' όσους φτωχαίνουνε
και δανεικά γυρεύουν,
αυτοί που τους τα δίνουνε
το τι τους μαγειρεύουν...

Ελλάδα ποιοί σε φέρανε
σε τούτονε το χάλι,
τους ξέρεις κι όμως άφησες
να τη γλιτώσουν πάλι...

Δυστυχώς η ιστορία θα το γράψει σαν γεγονός, όμως εγώ και εσύ είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε τα αποτελέσματα της φτώχιας της ανέχειας και της χρεωκοπίας, την ώρα που οι κύριοι υπαίτιοι της κατάστασης θα συνεχίζουν να απολαμβάνουν ότι στερούν από εμάς.

Εκτός κι αν τους το βγάλουμε ξινό...

ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ...

Πήγε κάποτε την δεκαετία του '60 στον μητροπολίτη της επαρχίας του, ένας άνθρωπος στενοχωρημένος, που βρισκότανε σε ανάγκη και λέγοντας του τα προβλήματα που αντιμετώπιζε, του ζήτησε αν μπορεί να τον βοηθήσει..

Ο μητροπολίτης που και σήμερα βρίσκεται εν ζωή αν και σε πολύ προχωρημένη ηλικία, γνωστός και σεβαστός από όλους για το σημαντικό κοινωνικό έργο που έχει επιτελέσει στην διάρκεια της μακρόχρονης πορείας του, κάθισε και τον άκουσε προσεκτικά, ψάχνοντας τρόπο να τον βοηθήσει.

Τα προβλήματα και τότε και τώρα ίδια είναι, όλα σχεδόν λύνονται με λεφτά...
Περιουσία δική του δεν είχε ποτέ ο συγκεκριμένος δεσπότης, καμιά σχέση με σημερινούς μοναχούς που βρίσκονται στην επικαιρότητα, μα με την υποστήριξη του απλού κόσμου όλο και κάποιο ποσόν είχε σε μια άκρη για τις ανάγκες που παρουσιάζονταν, σαν κι αυτή τώρα.

Λέει του ανθρώπου:

- Παιδί μου έχω κάποια χρήματα που θα σε βοηθήσουν να ξεπεράσεις το πρόβλημα σου, μα δεν είναι δικά μου, είναι της μητρόπολης και πρέπει να τα επιστρέψεις το γρηγορότερο που θα μπορέσεις, αν συμφωνείς σου τα δανείζω...

Συμφώνησε ο άνθρωπος. Πάει ο δεσπότης προς στον τοίχο και τραβώντας ένα ορισμένο τούβλο, αποκάλυψε μια κρύπτη, σαν μικρό χρηματοκιβώτιο σημερινό, από την οποία έβγαλε ένα μάτσο λεφτά που μέτρησε και ήταν 40.000 δραχμές, ποσόν πολύ σημαντικό για κείνη την εποχή.

Τα πήρε α άνθρωπος κι έφυγε ευχαριστημένος που κατάφερε κι έκανε την δουλειά του...

Ο καιρός περνούσε, κόντευαν μερικοί μήνες από τότε μα δεν γύριζε ο άνθρωπος να επιστρέψει τα χρήματα που είχε δανειστεί.

Φάνηκε μια μέρα επιτέλους. Είπε στον δεσπότη πως ξεπέρασε το πρόβλημα του τότε, πήγαν καλά οι δουλειές του κι αποφάσισε ν' ανοιχτεί ακόμη περισσότερο, έτσι είχε επενδύσει τα χρήματα και δεν τα επέστρεψε εγκαίρως ενώ μπορούσε.

Στο τέλος κατέληξε πως χρειαζόταν κι άλλη μια μικρή βοήθεια, συγκεκριμένα 5.000 δραχμές ακόμη να ξεπληρώσει μια υποθήκη που είχε βάλει, να μην χάσει το ποσόν που επένδυσε και θα επέστρεφε σύντομα.

Σε μια στιγμή κάλεσαν τον δεσπότη στο άλλο δωμάτιο που τον ζητούσε κάποιος. Πριν βγει, λέει του ανθρώπου που είχε μπροστά του:

- Έχεις ξανάρθει, ξέρεις πού βάζω τα λεφτά, άνοιξε να πάρεις όσα σου χρειάζονται...

Γυρίζει ο δεσπότης μετά από ένα δεκάλεπτο περίπου. Τον περίμενε ο άνθρωπος αδημονώντας.

- Τράβηξα το τούβλο, μα η κρύπτη ήταν άδεια, δεν υπήρχαν λεφτά μέσα, του λέει μόλις τον βλέπει...

- Φυσικά παιδί μου είναι άδεια, όσα χρήματα είχα τότε σου τα είχα δώσει να σε βοηθήσω και μου είχες πει πως θα τα επέστρεφες...Αν το είχες κάνει, τώρα θα είχα να σε βοηθήσω ξανά, ή κάποιον άλλο που θα μου ζητούσε. Τώρα τα έχεις ακόμη εσύ...

Κατάλαβε ο άνθρωπος, επιχειρηματίας ήταν, ούτε ηλίθιος ούτε απατεώνας ήταν. Έφυγε από το σπίτι του δεσπότη, βρήκε με άλλο τρόπο το ποσόν που ζητούσε, τακτοποίησε τους λογαριασμούς του κι επέστρεψε μόλις μπόρεσε το συνολικό αρχικό ποσόν στον άνθρωπο που τον βοήθησε τότε που χρειαζότανε.

Στεκόταν μάλιστα κι αρωγός σε εκκλήσεις βοήθειας που απηύθυνε όταν υπήρχε ανάγκη ο σοφός ιεράρχης κι ενίσχυε με δωρεές το έργο του. Πολλά παιδιά μεγάλωσαν στα οικοτροφεία που ίδρυσε, σπούδασαν με την συμβολή του και αρκετά απ' αυτά βρήκαν δουλειά σε αναπτυξιακές επιχειρήσεις που εμπνεύστηκε ο εν λόγω δεσπότης ή βοήθησε με την παρουσία και το κύρος του να δημιουργηθούν και να γιγαντωθούν...

Μαζί με πολλούς άλλους ανθρώπους που εργάζονται σε αυτές, ή εκείνους που βοηθήθηκαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να σταθούν στα πόδια τους όταν έπρεπε...
Σεμνά μαθήματα αρωγής κι ευδοκίμησης, που δεν διατυμπανίστηκαν ποτέ, μα είναι στις καρδιές τους...