ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ...

Εκοιμήθη χθες Μ. Τρίτη στις 7.30 το πρωί ο γέροντας πρώην Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος Γαλανάκης.

Ο Ειρηναίος εκδήμησε πλήρης ημερών σε ηλικία 102 έτων. Η σορός του θα τεθεί σε προσκύνημα στον Ι. Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Καστελλίου Κισάμου.
Η ζωή του:

Ο αείμνηστος Μητροπολίτης πρώην Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος Γαλανάκης γεννήθηκε στο Νεροχώρι Αποκορώνου το 1911 από ευσεβείς γονείς, τον Γεώργιο και τη Σοφία, και έλαβε το όνομα Μιχαήλ.

Παρακολούθησε το Δημοτικό Σχολείο στη γενέτειρά του, φοίτησε στο Ιεροδιδασκαλείο της Αγίας Τριάδας Ακρωτηρίου Χανίων και κατόπιν στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Διορίζεται στη συνέχεια καθηγητής σε διάφορα γυμνάσια του Νομού Χανίων, ενώ συγχρόνως αναπτύσσει αξιόλογη θρησκευτική και κοινωνική δράση στην τότε επισκοπή Κυδωνίας και Αποκορώνου.

Το 1940 λαμβάνει υποτροφία για τη Γερμανία, την οποία όμως δεν αποδέχεται λόγω του εν τω μεταξύ εκραγέντος ελληνοϊταλικού πολέμου. Το 1943 εξ αφορμής επαναστατικού κηρύγματός του στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Χανίων συλλαμβάνεται από τις γερμανικές αρχές κατοχής και οδηγείται στις φυλακές της Αγιάς.

Διασώζεται από εκτέλεση χάρη στη δυναμική επέμβαση του Επισκόπου Κυδωνίας και Αποκορώνου Αγαθαγγέλου Ξηρουχάκη, αλλά και εξαιτίας πολλών αντιδράσεων θρησκευτικών και φιλανθρωπικών σωματείων των Χανίων.

Το 1946 χειροτονείται Διάκονος και λαμβάνει το όνομα Ειρηναίος, ενώ πολύ σύντομα γίνεται πρεσβύτερος και τοποθετείται στην υποδιεύθυνση της Εκκλησιαστικής Σχολής Κρήτης, όπου διδάσκει θεολογικά μαθήματα έως το 1957. Ενδιάμεσα, κατά τα έτη 1950 έως 1952, λαμβάνει υποτροφία από το Πανεπιστήμιο της Λίλλης των Παρισίων, όπου πραγματοποιεί μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα της Πρακτικής Θεολογίας.

Μετά την επιστροφή του συνεχίζει τη διακονία του ως διδάσκαλος στην Εκκλησιαστική Σχολή Κρήτης μέχρι και το 1957, οπότε εκλέγεται Επίσκοπος Κισάμου και Σελίνου και εγκαθίσταται στην έδρα της Επισκοπής του στο Καστέλλι.

Μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα κατάφερε να ανυψώσει την Επισκοπή του, ιδρύοντας κοινωφελή και πνευματικά ιδρύματα, που μπορούσαν να καλύψουν όλες τις κοινωνικές ανάγκες της εποχής.
Με την παρουσία του συνέβαλε καθοριστικά στην ίδρυση και λειτουργία της Ορθόδοξης Ακαδημίας Κρήτης.

Γνωστή είναι η συμβολή του στην ίδρυση της ναυτιλιακής εταιρείας ΑΝΕΚ αλλά και άλλων πολλών εταιρειών λαϊκής βάσης, οι οποίες έδωσαν πραγματικά ζωή σε πολλές οικογένειες, ενώ διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο για την οικονομία και την πρόοδο της Κρήτης αλλά και της Ελλάδος ολόκληρης. Παράλληλα από το 1960 ιδρύει τη μηνιαία περιοδική έκδοση Χριστός και Κόσμος, η οποία διανέμεται σε όλα τα σπίτια των πιστών της Μητροπόλεώς του καθώς και στους απόδημους Κισαμίτες και Σελινιώτες ανά την οικουμένη.

 Ενδεικτική αναφορά κάποιων έργων του Σεβασμιωτάτου: Οικοτροφείο Θηλέων Κισάμου, Οικοτροφείο Αρρένων Κισάμου, Οικοτροφεία: Βουκολιών, Καντάνου, Παλαιοχώρας, Κολυμπαρίου, Στέγη απόρων φοιτητών των επαρχιών Κισάμου και Σελίνου (Αθήνα), Οικοκυρική Σχολή Ι.Μ.Κ.Σ., Ιδιωτική Τεχνική Σχολή Μηχανο/Ηλεκτροτεχνιτών, πού αργότερα έγινε Δημόσια Τεχνική Σχολή Κισάμου, Κέντρο Αγροτικής Ανάπτυξης, Σχολή Αγγειοπλαστικής, Σχολή Ξυλογλυπτικής, Σχολή Βυζ. Μουσικής καί Αγιογραφίας, Σχολείο Κωφαλάλων, Αννουσάκειο Θεραπευτήριο - Γηροκομείο, Γυναικείο Πνευματικό καί Κοινωνικό Κίνημα Ι.Μ.Κ.Σ., Ιδρυμα Αγ. Σοφίας Αποκορώνου, Ιδρυμα Κισαμικών Μελετών, Εθνικόν "Ιδρυμα Ερευνών καί Μελετών Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος", Μεγάλες Εταιρείες Λαϊκής Βάσης (με καθοριστική συμβολή): ΑΝΕΚ, ΕΤΑΝΑΠ, ΕΓΡΩΚΡΕΤΑ, ΣΕΛΙΝΟ κ.ά., Φυσικο-λαογραφικό και Ιστορικό Μουσείο Όμαλού.
Υψίστης σημασίας και προσφοράς: η Όρθόδοξος Ακαδημία Κρήτης στο Κολυμπάρι Χανίων κ.ά.π., ώστε ή Ακαδημία Αθηνών, κατά τήν πανηγυρική της συνεδρία τής 28ης Δεκεμβρίου 2000, βράβευσε το Μητροπολίτη Κισάμου καί Σελίνου Είρηναίο Γ. Γαλανάκη, διότι «επί μακρόν θεοφιλώς τε και αόκνως δρών, εύκλεα και φιλάνθρωπα έργα εν τη Ιερά Αυτού Μητροπόλει εποίησεν».

Το 1972 η δυναμική αρχιερατεία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίου διακόπτεται με την αναπάντεχη εκλογή του από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου σε Μητροπολίτη Γερμανίας. Αποχαιρετά κατασυγκινημένος την επαρχία του και φτάνει στη Βόννη της Γερμανίας, όπου πραγματοποιεί αξιόλογη εκκλησιαστική, κοινωνική και αντιστασιακή δράση για τα δεδομένα της εποχής.

Διπλασιάζει τις ενορίες της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας. Ενεργεί και επιτυγχάνει ασφάλιση και μισθοδοσία του κλήρου. Δημιουργεί ενοριακά κέντρα. Εγκαινιάζει το Ιερό Μητροπολιτικό Κέντρο της Βόννης. Ομιλεί κάθε Σάββατο από το γερμανικό ραδιόφωνο στους ομογενείς.

Εκδίδει μηνιαίο περιοδικό με τον τίτλο Ορθόδοξος Μετανάστης. Επιτυγχάνει να διδάσκεται η Ορθόδοξη Θεολογία σε Γερμανικά πανεπιστήμια. Καταφέρνει να αναγνωριστεί επίσημα η Ι. Μ. Γερμανίας ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου.

Οργανώνει τους Έλληνες μετανάστες σε συλλόγους και ομοσπονδίες και προωθεί την ίδρυση εταιρειών λαϊκής βάσης για την αξιοποίηση των εσόδων των μεταναστών. Υπερασπίζεται δυναμικά τον Έλληνα εργάτη και αγωνίζεται για την διατήρηση της ανόθευτης ταυτότητάς του, ενώ προωθεί πολιτιστικές σχέσεις μεταξύ των δύο λαών. Για τη σημαντική του προσφορά στην ομογένεια τιμάται με το ανώτατο παράσημο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

Η επιστροφή του Σεβασμιωτάτου Ειρηναίου στη Μητρόπολή του ύστερα από πρωτοφανέρωτους αγώνες του ποιμνίου του πραγματοποιήθηκε το 1981, οπότε επανερχόμενος αρχίζει τη δεύτερη περίοδο της αρχιερατείας του, η οποία αποτέλεσε φυσική συνέχεια της πρώτης.

Το 2005 σε ηλικία 94 ετών υποβάλλει την παραίτησή του λόγω του προκεχωρημένου της ηλικίας του. Στις 23 Αυγούστου 2005 ημέρα των ονομαστηρίων του, αποχαιρετά κατασυγκινημένος τον κλήρο και το λαό της αγαπημένης του Μητρόπολης και μέσα σε συγκλονιστικές εκδηλώσεις αγάπης και βαθυτάτου σεβασμού του ποιμνίου του αποσύρεται για περισυλλογή και μελέτη κοντά στη θαλπωρή των οικείων του.

Για πολλούς ήταν ο "παπούλης", έτσι αποκαλούσαν τον αγαπημένο τους ποιμένα κλείνοντας σε μια λέξη τρυφερά συναισθήματα αγάπης για ένα άνθρωπο του οποίου η ζωή αποτέλεσε παράδειγμα και οδηγό.

Είχε συγγράψει δεκάδες βιβλία ενώ στην περιοχή της Κισσάμου έχει ιδρυθεί και λειτουργεί το μουσείο Ειρηναίος Γαλανάκης στο οποίο εκτίθενται τα προσωπικά του αντικείμενα.

ΕΝΑΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΕΡΓΟ ΚΑΙ ΒΑΡΙΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ...ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ...ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ....

Συνέντευξη που δόθηκε από τον Σεβ. Μητροπολίτη πρώην Κισάμου & Σελίνου Ειρηναίο στον Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο το 1989.

ΣΩΣΤΗ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ...

Ήταν γύρω  στο 1960.

Τότε που γύρισε ένας Καστελιανός, ο Γ. Αννουσάκης από την Αμερική όπου είχε πετύχει να πλουτίσει, πήγε στον επίσκοπο Ειρηναίο και του λέει:

- Θεοφιλέστατε, ο άγιος Σπυρίδωνας με βοήθησε πολύ στην ζωή μου και θέλω να επιχρυσώσω την εικόνα του...

Ο Ειρηναίος του απάντησε:

- Μα οι άγιοι ήταν φτωχικά ντυμένοι γιατί βοηθούσαν τους φτωχούς, ούτε ο Θεός ούτε οι άγιοι θέλουν χρυσάφια, οι άνθρωποι έχουν τις ανάγκες. Να βάλεις τα χρήματα που θέλεις λοιπόν, να βάλω κι εγώ μερικά να κάνουμε ένα γηροκομείο...

Κι έτσι χτίστηκε κι εξοπλίστηκε τελικά μετά από χρόνια το "Αννουσάκειο" θεραπευτήριο στο Καστέλι Κισσάμου, που ως σήμερα παρέχει στέγη, τροφή και περίθαλψη σε ηλικιωμένους μα και αναξιοπαθούντες από όλα τα χωριά της περιοχής..

Παρομοίως, με δικές του ιδέες, πρωτοβουλίες και προσπάθειες έγιναν πράξη οικοτροφεία μαθητών σε ορεινά σχολεία που κόντευαν να ερημώσουν, η Ορδόδοξη Ακαδημία Κρήτης, το Κοινωφελές Ιδρυμα «Αγία Σοφία», η ΑΝΕΚ, η ΕΤΑΝΑΠ, κ.α. που συνέβαλλαν στην υλική και πνευματική ανάπτυξη της Κρήτης...

Στο Καστέλι Κισάμου δημιούργησε Κατώτερες Τεχνικές Σχολές με δωρεάν ή συμβολικό τίμημα για τα άπορα παιδιά. Τις Σχολές αυτές αργότερα τις παρεχώρησε στο Κράτος και λειτουργούν σήμερα.

Παράλληλα προς εξοικονόμηση των αναγκαίων πόρων συντήρησης Οικοτροφείων και Σχολών, δημιούργησε στο Κολυμπάρι - περιοχής του πτηνοτροφεία και βουστάσια, χοιροτροφεία και μεγάλες καλλιέργειες και έτσι έδωσε συν τοις άλλοις εργασία στους ανέργους της περιοχής του, προς δε τόνωση των περιοχών αυτών.

Έχοντας στο εξωτερικό τεράστιες γνωριμίες προκάλεσε το ενδιαφέρον οργανώσεων, ώστε προσπορίστηκε και άλλους πόρους (του δώρισαν μοσχάρια για αναπαραγωγή από τον Καναδά και την Αμερική, στόλο φορτηγών αυτοκινήτων και ανάλογα χρηματικά ποσά σε έμβασμα).

Πολλές φορές με φορτηγά μετέφερε στους ορεινούς πληθυσμούς της Επαρχίας Σελίνου ρουχισμό και υπόδηση των πτωχών οικογενειών (Ομαλό, Αγία Ειρήνη, Επανωχώρι, Τεμένια, Κουστογέρακο κ.λπ.)

Με το ναυάγιο του επιβατικού πλοίου ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ (8-12-1965) που θύματα υπήρξαν και από τις δύο Επαρχίες, ο Ειρηναίος ανέλαβε σταυροφορία στις Επαρχίες του, αλλά και στον Νομό Χανίων γενικότερα για να συγκεντρωθεί χρηματικό ποσό ίδρυσης Εταιρείας Λαϊκής βάσεως, λέγοντας χαρακτηριστικά:
- Γιατί ο Ευθυμιάδης (ιδιώτης πλοιοκτήτης της εποχής) να έχει τόσα καράβια και εμείς ολόκληρο νησί κανένα; Γιατί να μην εργάζονται σε αυτά τα παιδιά μας και να καταναλώνονται τα δικά μας προϊόντα;

Με την κίνηση αυτή κατατέθηκαν 90.000.000 δραχμές στη Τράπεζα ως μετοχές. Επακολούθησε η στρατιωτική επέμβαση 21-4-1967, αλλά ο Ιεράρχης αυτός κατόρθωσε να αποδεσμεύσει τα χρήματα αυτά και περιφερόμενος στα Ναυπηγεία Ιαπωνίας - Σουηδίας κ.λπ. επικεφαλής Επιτροπής αγόρασε τελικά το πρώτο καράβι το 'ΚΥΔΩΝ', ιδρύοντας την ΑΝΕΚ.

Πέρα απ' αυτό, για να συγκρατήσει τον πληθυσμό στις εστίες του διακήρυσσε σε συγκεντρώσεις των χωριών προς τη νεολαία:

- Παιδιά μου μείνατε στο χωριό σας για να θάψετε τους γονείς σας, που σημαίνει οριστική παραμονή στο χωριό.

Αφιερωμένο στον  μεγάλο Παππού της Κρήτης Ειρηναίο, που σήμερα του αγίου Ειρηναίου επισκόπου Λουγδούνων, γιορτάζει  κι αυτός το καλογερικό του όνομα, που πήρε στα 36 του χρόνια όταν πραγματοποίησε το παιδικό τάξιμο του κι εκάρη μοναχός της μονής Τσαγκαρόλων, αφού πέρασε μερικά χρόνια ως θεολόγος - εκπαιδευτικός.

Ο ίδιος απλός και καλοκάγαθος δίνει την εντύπωση ότι πρόκειται για έναν επαρχιώτη φτωχό ιερέα, αλλά οι γνωρίζοντες την ευστροφία του πνεύματος και τη δημιουργική του πνοή, τον περιβάλλουν με αφάνταστη αγάπη, σεβασμό και κατανόηση στα λεγόμενα του.

Και οι ευχές δεν είναι να τα εκατοστίσει, αφού ήδη διάγει ευρισκόμενος μεταξύ ουρανού και γης όπως λέει ο ανιψιός του ο Μιχάλης, το 102ο έτος της ηλικίας του, αλλά να τα εκατοπενηνταρίσει!

ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ...

Πήγε κάποτε την δεκαετία του '60 στον μητροπολίτη της επαρχίας του, ένας άνθρωπος στενοχωρημένος, που βρισκότανε σε ανάγκη και λέγοντας του τα προβλήματα που αντιμετώπιζε, του ζήτησε αν μπορεί να τον βοηθήσει..

Ο μητροπολίτης που και σήμερα βρίσκεται εν ζωή αν και σε πολύ προχωρημένη ηλικία, γνωστός και σεβαστός από όλους για το σημαντικό κοινωνικό έργο που έχει επιτελέσει στην διάρκεια της μακρόχρονης πορείας του, κάθισε και τον άκουσε προσεκτικά, ψάχνοντας τρόπο να τον βοηθήσει.

Τα προβλήματα και τότε και τώρα ίδια είναι, όλα σχεδόν λύνονται με λεφτά...
Περιουσία δική του δεν είχε ποτέ ο συγκεκριμένος δεσπότης, καμιά σχέση με σημερινούς μοναχούς που βρίσκονται στην επικαιρότητα, μα με την υποστήριξη του απλού κόσμου όλο και κάποιο ποσόν είχε σε μια άκρη για τις ανάγκες που παρουσιάζονταν, σαν κι αυτή τώρα.

Λέει του ανθρώπου:

- Παιδί μου έχω κάποια χρήματα που θα σε βοηθήσουν να ξεπεράσεις το πρόβλημα σου, μα δεν είναι δικά μου, είναι της μητρόπολης και πρέπει να τα επιστρέψεις το γρηγορότερο που θα μπορέσεις, αν συμφωνείς σου τα δανείζω...

Συμφώνησε ο άνθρωπος. Πάει ο δεσπότης προς στον τοίχο και τραβώντας ένα ορισμένο τούβλο, αποκάλυψε μια κρύπτη, σαν μικρό χρηματοκιβώτιο σημερινό, από την οποία έβγαλε ένα μάτσο λεφτά που μέτρησε και ήταν 40.000 δραχμές, ποσόν πολύ σημαντικό για κείνη την εποχή.

Τα πήρε α άνθρωπος κι έφυγε ευχαριστημένος που κατάφερε κι έκανε την δουλειά του...

Ο καιρός περνούσε, κόντευαν μερικοί μήνες από τότε μα δεν γύριζε ο άνθρωπος να επιστρέψει τα χρήματα που είχε δανειστεί.

Φάνηκε μια μέρα επιτέλους. Είπε στον δεσπότη πως ξεπέρασε το πρόβλημα του τότε, πήγαν καλά οι δουλειές του κι αποφάσισε ν' ανοιχτεί ακόμη περισσότερο, έτσι είχε επενδύσει τα χρήματα και δεν τα επέστρεψε εγκαίρως ενώ μπορούσε.

Στο τέλος κατέληξε πως χρειαζόταν κι άλλη μια μικρή βοήθεια, συγκεκριμένα 5.000 δραχμές ακόμη να ξεπληρώσει μια υποθήκη που είχε βάλει, να μην χάσει το ποσόν που επένδυσε και θα επέστρεφε σύντομα.

Σε μια στιγμή κάλεσαν τον δεσπότη στο άλλο δωμάτιο που τον ζητούσε κάποιος. Πριν βγει, λέει του ανθρώπου που είχε μπροστά του:

- Έχεις ξανάρθει, ξέρεις πού βάζω τα λεφτά, άνοιξε να πάρεις όσα σου χρειάζονται...

Γυρίζει ο δεσπότης μετά από ένα δεκάλεπτο περίπου. Τον περίμενε ο άνθρωπος αδημονώντας.

- Τράβηξα το τούβλο, μα η κρύπτη ήταν άδεια, δεν υπήρχαν λεφτά μέσα, του λέει μόλις τον βλέπει...

- Φυσικά παιδί μου είναι άδεια, όσα χρήματα είχα τότε σου τα είχα δώσει να σε βοηθήσω και μου είχες πει πως θα τα επέστρεφες...Αν το είχες κάνει, τώρα θα είχα να σε βοηθήσω ξανά, ή κάποιον άλλο που θα μου ζητούσε. Τώρα τα έχεις ακόμη εσύ...

Κατάλαβε ο άνθρωπος, επιχειρηματίας ήταν, ούτε ηλίθιος ούτε απατεώνας ήταν. Έφυγε από το σπίτι του δεσπότη, βρήκε με άλλο τρόπο το ποσόν που ζητούσε, τακτοποίησε τους λογαριασμούς του κι επέστρεψε μόλις μπόρεσε το συνολικό αρχικό ποσόν στον άνθρωπο που τον βοήθησε τότε που χρειαζότανε.

Στεκόταν μάλιστα κι αρωγός σε εκκλήσεις βοήθειας που απηύθυνε όταν υπήρχε ανάγκη ο σοφός ιεράρχης κι ενίσχυε με δωρεές το έργο του. Πολλά παιδιά μεγάλωσαν στα οικοτροφεία που ίδρυσε, σπούδασαν με την συμβολή του και αρκετά απ' αυτά βρήκαν δουλειά σε αναπτυξιακές επιχειρήσεις που εμπνεύστηκε ο εν λόγω δεσπότης ή βοήθησε με την παρουσία και το κύρος του να δημιουργηθούν και να γιγαντωθούν...

Μαζί με πολλούς άλλους ανθρώπους που εργάζονται σε αυτές, ή εκείνους που βοηθήθηκαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να σταθούν στα πόδια τους όταν έπρεπε...
Σεμνά μαθήματα αρωγής κι ευδοκίμησης, που δεν διατυμπανίστηκαν ποτέ, μα είναι στις καρδιές τους...