ΑΠΡΟΣΜΕΝΗ ΣΩΤΗΡΙΑ...

Υπάρχουν φορές που ενώ όλα είναι «μαύρα» στη ζωή σας, κάτι συμβαίνει και ξαφνικά το σενάριο αλλάζει προς το καλύτερο; 

Αν ναι, τότε αξίζει τον κόπο να θυμάστε πως κάθε φορά που τα πράγματα δεν έρχονται έτσι όπως θέλετε, ίσως μια ανώτερη δύναμη έχει καλύτερα σχέδια για σας...

Μια φορά κι έναν καιρό ο μόνος άνθρωπος που γλίτωσε μετά από ένα ναυάγιο κατάφερε να φτάσει κολυμπώντας σ' ένα μικρό έρημο νησάκι.

Προσευχόταν θερμά στο Θεό να τον γλιτώσει και κάθε μέρα παρατηρούσε τον ορίζοντα ψάχνοντας για βοήθεια, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Εξουθενωμένος κατάφερε τελικά να φτιάξει ένα καλυβάκι από παλιόξυλα που είχε βγάλει η θάλασσα στην ακτή για να προστατευτεί απ' τα στοιχεία της φύσης και να κρύψει τα λίγα πράγματα που είχε.

Ώσπου μια μέρα που είχε πάει πιο μακριά για να βρει κάτι να φάει, γύρισε στο σπιτάκι του για να το δει παραδομένο στις φλόγες, και τον καπνό να φτάνει στον ουρανό. Αυτό ήταν και το χειρότερο που θα μπορούσε να του συμβεί Είχε πια χάσει τα πάντα!

Φούντωσε από πίκρα και θυμό και είπε κλαίγοντας:
- Θεέ μου, πως μπόρεσες να μου κάνεις κάτι τέτοιο!  

Πρωί - πρωί την άλλη μέρα ξύπνησε απ' το θόρυβο που έκανε ένα πλοίο που πλησίαζε το νησί για να τον σώσει.
- Πώς ξέρατε ότι είμαι εδώ; ρώτησε τους σωτήρες του.
- Μα είδαμε το σινιάλο σου με τον καπνό, του απάντησαν.

Είναι φυσικό να αποθαρρυνόμαστε όταν τα πράγματα μας πάνε άσχημα. Όμως δεν θα πρέπει να το βάζουμε κάτω, επειδή ο Θεός, το σύμπαν, ή αυτές οι άγνωστες μυστηριακές δυνάμεις που οι περισσότεροι από εμάς πιστεύουμε ότι πλανώνται πάνω, δίπλα ή μέσα μας, συνεχώς εργάζονται με τη ζωή μας, ακόμα και την ώρα του μεγαλύτερου πόνου και της ταλαιπωρίας...

ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ...

Η φετινή επέτειος του ΟΧΙ γιορτάσθηκε με κάποια παρατράγουδα που είχαν να κάνουν με τα πολιτικά πρόσωπα, τα οποία παρίσταντο ως επίσημοι στις παρελάσεις ανά την Ελλάδα.

Το γεγονός ότι παντού σχεδόν αποδοκιμάστηκαν από τον λαό, φαίνεται να προκάλεσε έκπληξη και οργή στα παραπάνω πρόσωπα, που δεν παρέλειψαν να την εκφράσουν με δηλώσεις τους στα μέσα ενημέρωσης.

Οι δηλώσεις αυτές επικεντρώνονταν αποκλειστικά στον ευτελισμό των θεσμών, της δημοκρατίας και της Ελλάδας και όχι σε αυτόν των ίδιων των προσώπων.

Εύλογη απορία για τους απλούς πολίτες προκύπτει όταν οι εντεταλμένοι από τον λαό να προασπίζουν τα συμφέροντα, τη ζωή και την εικόνα του, ενώ οι ίδιοι με τις πράξεις ή την απραξία, τα ψέματα, την ατιμωρησία, την αναλγησία και την ασυνέπειά των, ακόμα και όταν τα πράγματα έχουν φθάσει ή και υπερβεί τα λογικά αναμενόμενα όρια της ανθρώπινης υπόστασης, απαιτούν από τον λαό να τιμά και να προασπίζεται θεσμούς που οι ίδιοι συνολικά και με ελάχιστες εξαιρέσεις, έχουν τσαλαπατήσει και καταρρακώσει επί δεκαετίες.

Ισχυρίζονται ότι ο λαός είναι αυτός που ευτελίζει τη δημοκρατία και τις στοιχειώδεις αρχές της, όπως η ισονομία, ο σεβασμός των αδυνάτων, η ποιοτική παιδεία, η υγεία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ισχυρίζονται ότι ο λαός προβάλλει την κακή εικόνα της Ελλάδας προς τα έξω, τη στιγμή που οι ίδιοι αποτελούν και εκπροσωπούν την πιο προβαλλόμενη εικόνα της Ελλάδας.

Ισχυρίζονται ότι αυτοί θα σώσουν τη χώρα από την οικονομική κρίση, που δεν είναι τόσο οικονομική όσο κρίση θεσμών και αξιών, χωρίς να διευκρινίζουν ότι κατά πως φαίνεται εννοούν την Ελλάδα των τραπεζών, των πολυεθνικών, των μονοπωλίων και γιατί όχι και των τριακοσίων της Βουλής.

Η κοινωνία μας καταρρέι. Αυτό θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει και να μας ανησυχεί όλους, των πολιτικών πρωτίστως.

Αλλά πολύ φοβάμαι ότι δεν τους ενδιαφέρει καθόλου η σωτηρία ης κοινωνίας και η ανόρθωση της χώρας, πέρα απο την σκοπιά της διατήρησης των δικών τους προνομίων.

Για αυτό και οι δηλώσεις τους δεν πείθουν εντέλει κανέναν...

ΒΑΛΤΟΣ...

Στην Ελλάδα της τελευταίας 40ετίας καμία κυβέρνηση ποτέ δεν λειτούργησε θεωρώντας ότι έχει συγκεκριμένες υποχρεώσεις και καθήκοντα έναντι των πολιτών, όπως οι κυβερνήσεις των άλλων Ευρωπαϊκών χωρών.

Ούτε ένας Προϋπολογισμός δεν υλοποιήθηκε στην Ελλάδα όπως σχεδιάστηκε και ψηφίστηκε. Ούτε ένας δεν συντάχθηκε για να εφαρμοστεί όπως υπολογίστηκε και ψηφίστηκε.

Κάθε συντεχνία που έκλεινε ένα δρόμο, κέρδιζε κι από ένα επίδομα. Υπήρχαν δεν υπήρχαν λεφτά στο ταμείο. Κάθε φορά που πλησίαζαν εκλογές, οι κυβερνήσεις ανακάλυπταν χρήμα στον πάτο ενός σεντούκιού. Το άνοιγαν και μοίραζαν. Μετά τις εκλογές, ξεκινούσε το πρόγραμμα λιτότητας για να ξεπληρώσουμε τα προηγούμενα και όταν πλησιάζαμε πάλι στις κάλπες, τότε ξαναβρίσκαμε κάτι ξεχασμένο βαθιά στο σεντούκι για νέες παροχές έναντι ψήφων...

Ακόμη αυτοί που κυβέρνησαν την χώρα διαφώνησαν μια στιγμή για το αν μπήκαμε με αληθινά ή ψεύτικα στοιχεία στην ευρωζώνη, για το πραγματικό ύψος του ελλείμματος, ενώ ουδείς είναι σε θέση να πει πόσοι είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι, να τους αξιολογήσει και να πει αν πρέπει όσοι περισσεύουν να απολυθούν.

Το απίστευτο είναι ότι η Ελληνική κυβέρνηση εξακολουθεί να λειτουργεί με αυτό τον τρόπο ακόμη και τώρα. Μπορούμε να αποφασίσουμε τι ακριβώς θέλουμε;

Συνήθως οι δανειστές θέτουν τους κανόνες, όχι οι δανειολήπτες. Όπως και να έχει πάντως δεν ευθύνονται αυτοί για τη φοροδιαφυγή, τη διοικητική ανεπάρκεια και την πολιτική δολιότητα που επιδεικνύεται.

Από την ώρα που ζήτησε η τρόικα να πιάσει η Αθήνα συγκεκριμένους στόχους, στην κυβέρνηση άρχισαν τις εκπτώσεις και τα παζάρια. Μας ζητούσαν πέντε πράγματα, στην κυβέρνηση έλεγαν μεταξύ τους καλά είναι αν κάνουμε τα τέσσερα και στο τέλος ο αρμόδιος υπουργός κατέληγε να κάνει τρία με το ζόρι και βαρυγκομώντας κι έχοντας τις αντιδράσεις των θιγόμενων κάθε φορά.

Το κάναμε αρκετές φορές και μετά οι τροϊκανοί το πιάσανε το υπονοούμενο. Αρχισαν να διαβάζουν Ελληνικές εφημερίδες, να ρωτάνε δεξιά κι αριστερά και, πλέον, επιστρέφουν κάθε φορά πίσω τους λογαριασμούς στο υπουργείο Οικονομικών και μας επαναφέρουν στην τάξη, υπενθυμίζοντας ότι ο στόχος που συμφωνήσαμε ήταν εξαρχής το πέντε. Με τους λογαριασμούς να πηγαινοέρχονται και τον λογαριασμό να μη βγαίνει, άρχισε το άλλο τροπάρι με τα νέα μέτρα να ανακοινώνονται κάθε εβδομάδα και τον κόσμο να πανικοβάλεται.

Το ίδιο και οι επιχειρήσεις, που αδυνατούν να προγραμματίσουν ή να προβλέψουν, καθώς το φορολογικό περιβάλλον εξελίσσεται σε βάλτο.

Όσο για τη στάση επενδύσεων και την μεγάλη ύφεση φταίει η άμετρη και άγρια φορολογία και το γεγονός οτι οι επενδυτές δε βλέπουν προοπτική στην εξυπηρέτηση του χρέους. Βλέπουν πτώχευση στον ορίζοντα και μεγάλη έλλειψη ζήτησης στην αγορά λόγω περικοπών στους μισθούς και στις δημόσιες επενδύσεις, λοιπόν για πιο λόγο να επενδύσουν;

Η πολιτική που μας έχουν επιβάλλει έχει ξεπεράσει τους θεμιτούς σκοπούς του νοικοκυρέματος του κράτους και έχει γίνει θηλιά ασφυξίας για την οικονομία, οι επενδυτές θα έρθουν μετά το κούρεμα του χρέους όταν θα υπάρχει βεβαιότητα ότι υπάρχει προοπτική...

Όσο για τους κάθε λογής "αντιστασιακούς" που ξεφυτρώνουν όταν το καράβι πέσει σε τρικυμία και έχει μάλιστα αρχίσει να μπάζει νερά, όσοι εκμεταλλεύονται την ευκαιρία για να οργανώσουν ανταρσία, αντί να βάλουν ένα χέρι βοηθείας, έστω και μόνο για να διορθώσουν τις ανεπάρκειες του καπετάνιου, για να σωθούν όλοι και μετά να ζητήσουν ευθύνες για όσα έφταιξαν, είναι χειρότεροι και από τον κακό καπετάνιο, είναι αυτοί που προτιμούν να βουλιάξει το καράβι για να αποδείξουν πως είχαν δίκιο που στασίασαν, ελπίζοντας στην δική τους ανάδειξη μετά το ναυάγιο...

Για όλους αυτούς τους "αγανακτισμένους" που ουρλιάζουν για κρεμάλες και Γουδή: κι αν τους εξαφανίσουμε και τους 300 και τους προστάτες τους, μετά τί;

Αν είναι να μας κυβερνά εκ περιτροπής μια βδομάδα ο Καζάκης και μετά οι υπόλοιποι "φωστήρες" που προέκυψαν σαν έτοιμοι από καιρό, τότε είναι που τη γαμήσαμε την Καλλιρόη πραγματικά...

Βρείτε έναν εφικτό κι εφαρμόσιμο άμεσα τρόπο να λυθούν τα προβλήματα κι εγώ μαζί σας...

ΦΑΤΑΟΥΛΑΣ...

Ήταν κάπου κάποτε ένας τσιγκούνης και φαταούλας που βούλιαζε σε ένα βάλτο.

Εκεί μαζεύτηκαν πολλοί άνθρωποι και του πρόσφεραν χείρα βοηθείας για να τον σώσουν και φώναζαν:

- Δώσε μας το χέρι σου να σε βγάλουμε.

Αλλά ο φαταούλας με τίποτα δεν το άπλωνε...

Μέχρι που κάποιος περαστικός που τον ήξερε καλά, τους είπε ν' αλλάξουν τρόπο προσέγγισης και να του πουν:

- Πάρε το χέρι μου!

Κι ως εκ θαύματος τότε μόνο ο άπληστος φαταούλας άπλωσε το χέρι να τον τραβήξουν και σώθηκε...

Τώρα γιατί κάνανε τόσο κόπο για χάρη του, αν τους δείτε ρωτήστε τους.

ΣΩΤΗΡΕΣ...

Νομίζω πως όσο ψάχνουμε να βρούμε ποιο από τα δύο κόμματα (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) φταίει περισσότερο, τόσο περισσότερο συντηρούμε την εναλλαγή τους στην εξουσία και το σάπιο πολιτικό σύστημα.

Βούτυρο στο ψωμί τους είναι τέτοια σκηνικά.

Ο "Αντώνης" αρχίζει και παίρνει τη μορφή του σωτήρα που θα μας οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση και θα τιμωρήσει τους άχρηστους που κυβερνάνε. Ακριβώς δηλαδή όπως εμφανιζότανε ο "Γιωργάκης που έγινε ΓΙώργος" όταν έφτασε η σειρά του να κυβερνήσει πριν από ενάμιση χρόνο.

Πως θα ρίξει ο Σαμαράς την κυβέρνηση και θα κυβερνήσει ο ίδιος με το 21% (άντε 31%, αν κλέβουν οι δημοσκόποι) του Ελληνικού λαού να τον στηρίζει;

Όσον αφορά τις λύσεις που προτείνει για την έξοδο από την κρίση, αποτελούν ένα άλλο μεγάλο θέμα που χωράει πολλή συζήτηση.

Νομίζω ότι η μόνη λύση για να σωθεί η χώρα είναι να πεθάνει πλέον ο δικοματισμός και αυτή η εναλλαγή στην εξουσία. Το σύστημα αυτό και η πολιτική του χωρίς όρια καπιταλισμού που πρεσβεύει έχει αποτύχει ανοιχτά και ξεκάθαρα σε παγκόσμιο επίπεδο. Γιατί να έχει να δώσει κάτι περισσότερο στη χώρα μας πέρα από φτώχεια,εξαθλίωση και εθνικές προδοσίες;

Ας μην περιμένουμε λοιπόν κανένα μεσσία (Αντώνη-Γιωργάκη, Γιωργάκη-Αντώνη) να μας σώσει, γιατί απλούστατα δεν θα μας σώσει. Η κρίση ανατρέπεται, δεν θεραπεύεται. Φαντάζει πολύ καλό για να γίνει αληθινό. Γι' αυτό ο κόσμος είναι επιφυλακτικός.

Εμείς πάντως αντί για ονόματα κομματικών στελεχών, θα θέλαμε να δούμε στις λίστες, ειδικά της Επικρατείας, ονόματα επιστημόνων, διανοουμένων, εργαζόμενων, ανθρώπων που πάλεψαν για την πατρίδα και τον λαό της. Υπάρχουν πολλοί που θα δουλέψουν αρκεί να τους αφήσουν απερίσπαστους να κάνου ότι ξέρουν...

Φυσικά και δεν είναι όλοι οι πολιτικοί και δεν είναι όλοι όσοι απαρτίζουν τις κοινωνικές ομάδες που αναφέρατε υπεύθυνοι για τα χάλια μας. Είναι όμως πάρα πολλοί πολιτικοί, απ' αυτούς που μας κυβέρνησαν και κυβερνούν τόσα χρόνια, υπεύθυνοι για την πτώχευση της χώρας.

Έχει πληρώσει μέχρι τώρα κανείς; Όπως πάει το πράγμα θα πληρώσει κανείς;
Ο κόσμος απαιτεί να αποδοθεί δικαιοσύνη σε ένα αποτρόπαιο έγκλημα που έγινε εις βάρος της χώρας και των πολιτών της.

Μπορείτε να μας πείτε ποια λύση είναι στα χέρια μας, δηλαδή στα χέρια του κόσμου, όταν συνεχίζει να μας κυβερνά το ίδιο πολιτικό σύστημα;

Μήπως ξαφνικά άλλαξε κάτι και δεν το έχω καταλάβει εγώ;

Βλέπουμε πως συμπεριφέρονται τα 2 μεγάλα κόμματα που τόσες δεκαετίες μας κυβερνούν. Δουλεύουν για την πάρτη τους και όχι για το συμφέρον της χώρας...

Πάντως είναι εύκολο να βγαίνει κανείς βουλευτής όταν στηρίζεται στην εξαγορά της ψήφου με το ρουσφέτι και εδώ είναι η ευθύνη του ψηφοφόρου που παρακαλά για τον διορισμό και τη εξυπηρέτηση...

Φρέσκους ανθρώπους θέλει το πράγμα, με όρεξη για δουλειά.

Ανθρώπους της κοινωνίας θέλει, που δούλεψαν και κουράστηκαν να αποκτήσουν το βιος τους και όχι απόβλητα του κομματικού σωλήνα και χρόνιους κηφήνες!

Τώρα είναι η ευκαιρία, τώρα που ειναι πανεύκολο για εναν βουλευτή να αποφύγει τον ψηφοφόρο που τον κυνηγά για διορισμό,΄λόγω συνθηκών μνημονίου και τρόικας.

Να τους ξεφορτωθούμε τους παλιούς κι αποτυχημένους τώρα, αφού δεν τους έχουμε ανάγκη τέτοιους βουλευτές, ούτε τέτοιους ψηφοφόρους που τους ανέδειξαν...

Ο κόσμος έχει πραγματικά προβλήματα και όποιος δεν τα αφουγκράζεται θα τον πάρει το κοινωνικό τσουνάμι που ερχεται! Το μόνο που πετυχαίνουν οι υπάρχοντες είναι να προκαλούν την απέχθεια του κόσμου, που άρχισε να τους γιουχάρει ακόμη και στο δρόμο και τις ταβέρνες, όπου τους παντήξει...

"ΑΝΤΙΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΙ" ΣΩΤΗΡΕΣ...

Εδώ και δύο εικοσιτετράωρα βρίσκεται σε εξέλιξη μια επιχείρηση των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, να απεγκλωβίσουν εκατοντάδες Έλληνες υπηκόους και χιλιάδες άλλους ξένους, από την καιόμενη Λιβύη.

Τρία C-130 Hercules της Πολεμικής μας Αεροπορίας, συνεπικουρούνται από μια Φρεγάτα του Στόλου μας, με ισχυρό κλιμάκιο της Μ.Υ.Κ. με αποστολή τους την προστασία των λοιπών εμπορικών μας πλοίων που για άλλη μια φορά, αποτελούν το μόνο αξιόπιστο μέσο διαφυγής για χιλιάδες πολίτες άλλων χωρών που συνωστίζονται στα λιμάνια της χώρας, Δεκέπέντε χιλίαδες Κινέζοι υπήκοοι και εκατοντάδες άλλοι ξένοι αναμένεται να επιβιβαστούν στα πλοία αυτά, με προορισμό τα ασφαλή ελληνικά λιμάνια.

Αυτοί που ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης είχε προ μηνών αποκαλέσει αντιπαραγωγικούς, σχεδιάζουν, οργανώνουν, και υλοποιούν μια επιχείρηση εξαιρετικά δύσκολη, όχι μόνο από άποψης απαιτήσεων τεχνικών μέσων, αλλά κυρίως επειδή συνεπάγεται δράση υπό αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες (έρημος, άγνωστο περιβάλλον) και σε περιοχή με πρακτικά καμία στοιχειώδη κρατική ή πολιτειακή οργάνωση, καθώς όλες οι κρατικές δομές της Λιβυής και οι οργανωμένες υπηρεσίες της, φέρεται να έχουν καταρρεύσει από τον αλληλοσπαραγμό με τον τρελό καραβανά της που είχε την εξουσία 40 χρόνια τώρα.

Τώρα οι ίδιοι που τους χλεύαζαν και τους αποκαλούσαν αντιπαραγωγικούς θα τρέξουν πάλι να τους δώσουν συγχαρητήρια.

Ίσως σύντομα διοργανωθούν και φιέστες για βράβευση τους, με πρωταγωνιστές τους χαμογελαστούς πολιτικούς να μπουρδολογούν περί "καθήκοντος" και ψυχής του Έλληνα σε δύσκολες στιγμές. Αυτή η ψυχή που βγάζει, είναι που γονιμοποίησε ό,τι υψηλό και ωραίο σ'αυτόν τον τόπο, που ποτέ δεν ευτύχησε να έχει πολιτικούς που του έπρεπαν...

ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ...

Η ιερή μυσταγωγία της Ανάστασης σε μας τους Χριστιανούς δεν παύει να προξενεί βαθύτατη συγκίνηση.

Και τούτο διότι κατάφερε να μείνει αναλοίωτο στο διηνεκές το φαινόμενο της Ανάστασης, παρά τον πόλεμο που έγινε απ' όσους σκόπευαν στην άρνηση της υπόστασής της.

Όσοι ασχολούνται με την ύπαρξη του ανθρώπου, την αγωνία που τον διακατέχει για τον θάνατο, για το αν η ζωή έχει νόημα και κατά πόσον μπορεί να εκπληρώσει τους πόθους του με τα πάθη του και τις οδύνες του, είναι ελάχιστοι και λιγοστεύουν δραματικά.

Αυτά τα πράγματα στα όρια του ανεξήγητου, αγγίζουν μόνο αυτούς τους λίγους που έμειναν και που δεν μπόρεσαν να μας τα διδάξουν, ώστε οι έννοιες να γίνουν κατανοητές.

Ο άνθρωπος αντιμετωπίζει με αγωνία την στιγμή του θανάτου και αυτή η αγωνία τον σπρώχνει στο να προσεύχεται...

Η μορφή του θεανθρώπου είναι σωτηριακή για τον άνθρωπο. Που θέλει κι αναζητά τη σωτηρία του και τη λύτρωσή του από μια δύναμη πάνω απ' αυτόν, που την καταλαβαίνει μεν, την εννοεί, αλλά δεν μπορεί να την φτάσει, γιατί είναι περιορισμένος στις επιθυμίες του και στη μικρότητά του. Είναι ένα ξεπεσμένο ον κατ' εικόνα και ομοίωσιν, που κάποτε (σε ώρα ανάγκης) θυμάται και τους ουρανούς, γιατί έχει θεία προέλευση.

Η Ανάσταση του Χριστού είναι μια κοσμοϊστορική αντίληψη. Οι εμφανίσεις του δεν ήταν φευγαλέες, διάφανες. Είχε σάρκα και νεύρα, μιλούσε με τους μαθητές του, ήταν σώμα που χρειαζόταν φαγητό. Δεν άφησε να κυριαρχήσει η δυσπιστία στους μαθητές του, για να μην υποστούν αποκρυφιστικές επιδράσεις για το φαινόμενο της Ανάστασης.

"Ιδετε τας χείρας μου και τους πόδας μου, ότι αυτός εγώ ειμί" και φέρτε κάτι να φάγω, να πειστείτε, ότι δεν είμαι πνεύμα. Και συνέχισε τη διδασκαλία του κεκλεισμένων των θυρών "δια τον φόβον των Ιουδαίων" παρισταμένου και του άπιστου Θωμά μετά την τοποθέτηση του δακτύλου του επάνω στον τύπο των ήλων, στέλνοντας το μήνυμα στους ανθρώπους του μέλλοντος λέγοντας του ότι: "Εώρακάς με πεπίστευκας, μακάριοι οι μη ειδόντες και πιστεύσαντες"...

Παραβολικά η Ανάσταση συμπίπτει με την ανάσταση της φύσεως, που συνεχίζει να υπάρχει. Απεικονίζει την νίκη της ζωής στον αγώνα εναντίον του θανάτου.



Είναι η συγκλονιστική στιγμή της αναγέννησης αυτές οι ημέρες, γεμάτες από καμπάνες, ψαλμωδίες, θυμιάματα και μυρωδιές απ' την ανθισμένη φύση.

Είναι η ελπίδα των προσδοκιών μας για ένα καλύτερο μέλλον με ψιθύρους αγάπης και χαμόγελα χαράς. Είναι η μέρα όπου το σκοτάδι του Αδη ανεβαίνει στη γη και γίνεται χαρμόσυνο φως.

Σας εύχομαι το μήνυμα της Ανάστασης να ζεστάνει τις καρδιές και τις ψυχές σας και να σας δώσει τη δύναμη, την έμπνευση και τη σοφία να πραγματοποιήσετε κάθε αγαθή σας επιδίωξη και ευχή.

ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ...

Πλημμύριζε ο τόπος με τα χαμηλά σπιτάκια και οι κάτοικοι έφευγαν να σωθούν από τη μανία της φύσης.

Ένας όμως έχοντας υπερβολική εμπιστοσύνη στον Δημιουργό, έλπιζε στην βοήθεια του σίγουρος πως δεν θα τον άφηνε να χαθεί, μα θα τον έσωζε με κάποιο τρόπο που μόνο εκείνος ήξερε...

Όταν τα νερά ήταν στο ύψος του πεζοδρομίου, πέρασε ένα σωστικό συνεργείο και του είπε να φύγει, εκείνος αρνήθηκε περιμένοντας την άνωθεν βοήθεια. Σε μερικές ακόμη ώρες κι ενώ τα νερά έφταναν στο ύψος του πρώτου ορόφου της κατοικίας του, πέρασε άλλο ένα σωστικό συνεργείο με μια βάρκα να τον πάρει μαζί. Πάλι αρνήθηκε εκείνος να φύγει από το σπίτι του που σκεπαζόταν από τα νερά, λέγοντας τους πως ο Δημιουργός τον αγαπούσε και δεν θα τον άφηνε να πνιγεί, με κάποιο υπερφυσικό τρόπο που θα έβρισκε για χάρη του...

Τα ίδια επανέλαβε και στο πλήρωμα του ελικοπτέρου που πέρασε αργά το απόγευμα, αρνούμενος να εγκαταλείψει την θέση του και τις ελπίδες του, όταν τα νερά έφταναν πια στα κεραμίδια, όπου είχε καταφύγει κι αυτός και κρατιόταν όπως μπορούσε...

Τελικά μέχρι να νυχτώσει πνίγηκε ο ευσεβής ανθρωπάκος από τα νερά που συνέχιζαν ν' ανεβαίνουν και ξεπέρασαν το ύψος του κτιρίου που βρισκόταν, χωρίς ο Δημιουργός που στήριζε τις ελπίδες για την σωτηρία του να κάνει τίποτα το ξεχωριστό να τον σώσει...

Παρουσιάζεται μπροστά στον Δημιουργό νεκρός πια για να κριθεί και φανερά εκνευρισμένος του λέει:

- Μ' εγκατέλειψες Κύριε και πνίγηκα αβοήθητος εκεί κάτω, ενώ περίμενα να κάνεις κάτι να με σώσεις, αφού ήμουν πιστός κι άφηνα την ζωή μου και τις ελπίδες μου στα χέρια σου...

Ο Δημιουργός ατάραχος τον κοιτάζει αφ' ψηλού και του απαντά:

- Πως μπορείς και λες κάτι τέτοιο τέκνο μου πως σ' εγκατέλειψα, 3 σωστικά συνεργεία έστειλα όσο ήσουν ζωντανός να σε σώσουν, μήπως δεν τ' αντιλήφτηκες;

Το μήνυμα αυτής της ιστορίας είναι πως οι ευκαιρίες έρχονται και περνούν, πρέπει να τις αρπάζει κανείς στην ώρα τους, γιατί δεν ξανάρχονται.