ΜΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΑΣ...

Όποιος δεν παραδέχεται ότι το φετινό Πάσχα δεν είναι το χειρότερο, το πιο «μαύρο» των τελευταίων ετών απλά είναι εκτός πραγματικότητας.

Προσπαθούν οι Έλληνες να ζήσουν λίγη από τη μαγεία του ιερού μυστηρίου, μα έλα που ο νους τους όλο πάει στις εξελίξεις.

Στο ποια θα είναι η επόμενη ημέρα. Θα χρεοκοπήσει η χώρα; Θα υπάρχουνε δουλειές; Θα μειωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις; Θα διαλυθεί η κοινωνία από το προσφυγικό;

Τώρα Μέγα Σάββατο και στα πηγαδάκια συζητούν για εκλογές, κλείσιμο της αξιολόγησης, τη στάση των σκληρών του Δ.Ν.Τ.

Το αναστάσιμο το φως τον κόσμο να φωτίσει
μ' ειρήνη, αγάπη, πρόοδο και με χαρά να ζήσει!

Καλή Ανάσταση σ' όλον τον κόσμο.

Μια Ανάσταση και για μας, τους Έλληνες, απ' τον παρατεταμένο θάνατό τους!!!

ΑΝΑΣΤΑΣΗ: ΤΟ ΚΡΥΜΕΝΟ ΝΟΗΜΑ...

Η Ανάσταση έχει διαφορετικό νόημα για κάθε λαό και κάθε άνθρωπο ξεχωριστά.

Δεν έχει μόνο θρησκευτική, συμβολική ή ιστορική σημασία αλλά και ουσιαστική!

Και το νόημά της δεν απευθύνεται μόνο σε Χριστιανούς αλλά στον οποιονδήποτε τιμά, εμπιστεύεται και πιστεύει στη δύναμη της αλλαγής, στην απελευθέρωση από το παλιό, στο θαύμα της δημιουργίας φωτός μέσα από το σκοτάδι!

Ανάσταση σημαίνει να έχεις τη δύναμη να βγεις έξω από το κουκούλι. Όποιο κι αν είναι αυτό. Όπως η κάμπια που γίνεται πεταλούδα και πανέμορφη πετά απελευθερωμένη στο ανοιξιάτικο τοπίο.

Ποιες είναι λοιπόν, για τον καθένα και καθεμιά από όλους εσάς φίλες και φίλοι, οι σκέψεις και οι πράξεις που θα κάνετε από εδώ και στο εξής, ώστε η ζωή να σας συμπεριφέρεται "αναστάσιμα";

Αναστάσιμα σημαίνει δημιουργικά, ανταποδοτικά στην αφθονία, συναισθηματικά όμορφα, με ευγένεια και τρυφερότητα στις ανθρώπινες σχέσεις, με φυσική ευημερία στην υγεία και γενναιοδωρία στα υλικά.

Επανάσταση στο παλιό, το γνώριμο, το οικείο και πολλές φορές, φοβικό. Επανάσταση και αλλαγή.

Η ικανότητα του ανθρώπου να βρίσκει το κουράγιο να πιστεύει στο απίστευτο. Γιατί η πίστη στο απίστευτο δίνει στον άνθρωπο τη δύναμη να προχωράει μπροστά με τη ζωή του. Να κάνει αλλαγές που μέχρι πρότινος δεν τολμούσε καν να διανοηθεί. Να γίνει γεννήτορας υπερβάσεων, δημιουργός νέων καταστάσεων και δεδομένων προς το ανώτερο...

Κι αυτό για να συμβεί απαιτεί πίστη, τόλμη, δράση και γενναιότητα.

Όλα όσα θέλει, αναζητά και ονειρεύεται ο άνθρωπος βρίσκονται "έξω από το κουκούλι" της άρνησης, του φόβου, της δυσπιστίας και της αναβλητικότητας.

Κι αυτό είναι το μεγάλο νόημα της Ανάστασης.

Μακάρι η Ανάσταση να πλημμυρίζει τη ζωή, την καρδιά και την ψυχή & τις πράξεις μας!

ΑΝΑΣΤΑΣΗ 2012...

Χρόνια πολλά, καλή Aνάσταση απ' όλα τα δεινά του τόπου καί πολλές ευχές...

Η Λαμπρή να φωτίσει την καρδιά και τον νού μας!

***********************************************************

Τα Ελληνικά έθιμα του Πάσχα, ανακατεμένα λόγω εποχής με τις μυρωδιές της άνοιξης, είναι όμορφα.

Με τον μυστικισμό του Θείου Πάθους, εμπλουτισμένα στο διάβα των αιώνων με λατρεία και μεράκι, μπολιασμένα με την αγνότητα της πίστης και της λαϊκής παράδοσης, προσαρμοσμένα ανά τόπο και κοινότητα.

Ωστόσο δεν ανήκει σε αυτά η πρόσφατη νεοπλουτίστικη εμβόλιμη συνήθεια να έρχεται με τιμές αρχηγού κράτους το Άγιο Φως από την Ιερουσαλήμ, με κρατικό αεροσκάφος συνοδεία κουστωδίας επισήμων, όπου θα πάει  πρώτα στο Μετόχι του Παναγίου Τάφου στην Πλάκα, και θα διαμοιραστεί στην επικράτεια ακόμη και με ειδικές πτήσεις, να το παραλάβουν εγκαίρως οι απανταχού Έλληνες πιστοί.

Δεν έχει σημασία αν το κερί  - φαναράκι που θα μεταφερθεί είναι για κάποιους πιστούς Άγιο φως.
Αν δηλαδή με την παρέμβαση του Δημιουργού συμβαίνει ένα υπερφυσικό γεγονός με ετήσια περιοδικότητα και ωρολογιακή ακρίβεια.

Από τη Βικιπαίδεια: "Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί πριν από την τελετή του Αγίου Φωτός γίνεται πρώτα ένας σχολαστικός έλεγχος του Παναγίου Τάφου και αμέσως μετά τον σφραγίζουν με το μελισσοκέρι που είχε ετοιμαστεί το πρωί. Ο έλεγχος γίνεται για να διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε μέσα στον Πανάγιο Τάφο το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει φωτιά. Αφού σφραγιστεί ο Πανάγιος Τάφος με το μελισσοκέρι, οι αρχές τοποθετούν πάνω στο κερί τις σφραγίδες τους.

Μεγάλο ενδιαφέρον για τον έλεγχο δείχνουν και τα άλλα δόγματα τα οποία έχουν από παλιά αποκτήσει δικαιώματα στον Πανάγιο Τάφο. Το ενδιαφέρον αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Αν τύχει κάποια χρονιά να μη βγάλει το Άγιο Φως ο Ορθόδοξος Πατριάρχης τότε θα αναλάβουν το προβάδισμα της τελετής του Αγίου Φωτός άλλοι Χριστιανοί...

Ο έλεγχος αρχίζει στις 10 το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου και τελειώνει στις 11. Όσο γίνεται ο έλεγχος Ορθόδοξοι Άραβες νέοι διαδηλώνουν μέσα στον Ιερό Ναό υπέρ των ορθοδόξων δικαιωμάτων. Πρέπει να σημειωθεί ότι τον έλεγχο του Παναγίου Τάφου παρακολουθούν εκπρόσωποι των Αρμενίων και άλλων δογμάτων"...

Αυτά τα θαυμαστά συμβαίνουν κάθε τέτοια μέρα στα Ιεροσόλυμα, περιπεπλεγμένα με εθνοτικές ασκήσεις γεωπολιτικής επιρροής, που δεν είναι του παρόντος.

Όμως αυτό που ένα τμήμα των πιστών θεωρεί ως εκ Θεού σταλθέν, το κράτος με την παρέμβασή του αίρει την μυσταγωγία και την κατάνυξη που υποβάλλει, το εκκοσμικεύει, το μεταβάλλει σε κρατική γραφειοκρατική υποχρέωση. Αυτό το εν πολλοίς παγανιστικό γεγονός (καθώς η λατρεία της φωτιάς, έρχεται από την προϊστορία του ανθρώπου), χάνει την ιερότητα και θρησκευτικότητά ερχόμενο στη χώρα ως αρχηγός κράτους, με ταρατατζούμ και παράτες.

Και για να κάνουμε και λίγο χιούμορ: αφού ο Δημιουργός δίνει το Άγιο Φως μόνο σε μας από όλο τον πλανήτη, δεν μπορούμε να το αξιοποιήσουμε κάπως, τώρα που οι περιστάσεις είναι δύσκολες; Με αποκλειστικά δικαιώματα, κ.λ.π.

ΠΕΡΥΣΙΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ...

Άνοιξη, πάσχα, τριήμερο και οι περυσινές κια προπέρσυνες ειδήσεις επαναλαμβάνονται...

Ξανακούς με τα ίδια λόγια ακριβώς ότι φεύγουν με κάθε μέσο οι κάτοικοι της Αθήνας να εκδράμουν για να βοσκηθούνε στην "επαρχία", σου πασάρουν για είδηση το πόσα αυτοκίνητα πέρασαν από τα διόδια, συο δίνουν άχρηστα στατιστικά σχετικά με προηγούμενα χρόνια, το πασχαλινό τραπέζι και η αγορά των κρεάτων ξανά πρώτη είδηση...

Ανάσταση και ο Κύριος αναστήθηκε πάλι τη ώρα του, μεσάνυχτα ακριβώς όπως πάντα για να μην κρυώσει το πρώτο πασχαλινό τραπέζι που περιμένει τον λαό, ο οποίος λίγο πριν είχε υποδεχτεί με τιμές αρχηγού κράτους μια λαμπάδα από τους "Αγίους τόπους" και στριμώχτηκε ν' ανάψει το κερί του...

Τα συνηθισμένα βεγγαλικά στα συνήθη "παραδοσιακά" μέρη όπως πάντα και οι απαραίτητοι νεκροί από δαύτα, θύματα σκέτης βλακείας...Φέτος δεν αποτέλεσαν είδηση οι νεκροί του τριήμερου, ο μικρός αριθμός τους ανάξιος ν' αποτελέσει θέμα είδησης, έχουνε δει και καλύτερα νούμερα τα κανάλια...

Όλοι βοσκηθήκανε καλά και φέτος, από τους άστεγους στα συσσίτια μέχρι τις σούβλες στις γειτονιές παρά την οικονομική στενότητα, τους δεκάδες χιλιάδες εκδρομείς και τους βουλευτές όπου πανηγύρι και γιορτή, με κούφιες κενές ευχές ανάμεσα στις μπουκιές στο στόμα και το μισογεμάτο ποτήρι στο χέρι, όποτε δουν κάμερα...

Πάει πέρασε κι αυτό.

Η καθημερινότητα θα είναι στη θέση της και αύριο...

Φέτος εκτάκτως τα καρακατσουλιά θα τ' απασχολήσει ένας βασιλικός γάμος πολλώς εκατομμυρίων, που τα τροφοδοτεί κάθε μέρα με άχρηστες πληροφορίες για την εξέλιξη του, χωρίς να τους στέλνει και μια πρόσκληση να παραβρεθούν οι απανταχού ενδιαφερόμενοι πλην τους γαλαζοαίματους κι όμως οι μετρήσεις θέασης τη φέρνουν πρώτη είδηση διεθνώς!

ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΑΙ ΠΑΣΧΑΛΙΑ...

Κυριακή και Πασχαλιά να 'μαστε όλοι καλά κι ας τα τσουγκρίσουμε και πάλι τα κόκκινα αυγά!

Σαν του κεριού το Αγιο Φώς τσ' Ανάστασης το βράδυ,
να 'ναι η ζωή σου φωτεινή χωρίς σταλιά σκοτάδι.

Ως αναστήθηκε ο Χριστός από τον Κάτω Κόσμο,
έτσα να αναστηθεί η καρδιά, να διώξει κάθε πόνο

Το φως το Αναστάσιμο ας ήταν να φωτίσει
του Κόσμου όλου τις καρδιές, σ' Ανατολή και Δύση...

...Λέει η μαντινάδα που έρχεται να συνοδεύσει το φιλί της Ανάστασης και τα γλέντια που ακολουθούν τις επόμενες ώρες. Μαζώξεις, συντροφιές, χοροί, η παράδοση της Ελλάδας σε όλο τους το μεγαλείο αμέσως μετά την Ανάσταση.

Μα πάνω από όλα η ελπίδα πως όλα θα πάνε πιο καλά, τουλάχιστον μέχρι την επόμενη γιορτή που θ' ανανεώσουμε τις ευχές μας...

Η Δύναμη της Ανάστασης να εμπνεύσει, να αφυπνίσει και δυναμώσει κάθε Έλληνα - Ελληνίδα για να αντιμετώπισει αισιόδοξα και δημιουργικά το μέλλον για χρόνια καλύτερα και να κλείσει την πόρτα σε κάθε επίδοξο "σταυρωτή" μας!

ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ...

Η ιερή μυσταγωγία της Ανάστασης σε μας τους Χριστιανούς δεν παύει να προξενεί βαθύτατη συγκίνηση.

Και τούτο διότι κατάφερε να μείνει αναλοίωτο στο διηνεκές το φαινόμενο της Ανάστασης, παρά τον πόλεμο που έγινε απ' όσους σκόπευαν στην άρνηση της υπόστασής της.

Όσοι ασχολούνται με την ύπαρξη του ανθρώπου, την αγωνία που τον διακατέχει για τον θάνατο, για το αν η ζωή έχει νόημα και κατά πόσον μπορεί να εκπληρώσει τους πόθους του με τα πάθη του και τις οδύνες του, είναι ελάχιστοι και λιγοστεύουν δραματικά.

Αυτά τα πράγματα στα όρια του ανεξήγητου, αγγίζουν μόνο αυτούς τους λίγους που έμειναν και που δεν μπόρεσαν να μας τα διδάξουν, ώστε οι έννοιες να γίνουν κατανοητές.

Ο άνθρωπος αντιμετωπίζει με αγωνία την στιγμή του θανάτου και αυτή η αγωνία τον σπρώχνει στο να προσεύχεται...

Η μορφή του θεανθρώπου είναι σωτηριακή για τον άνθρωπο. Που θέλει κι αναζητά τη σωτηρία του και τη λύτρωσή του από μια δύναμη πάνω απ' αυτόν, που την καταλαβαίνει μεν, την εννοεί, αλλά δεν μπορεί να την φτάσει, γιατί είναι περιορισμένος στις επιθυμίες του και στη μικρότητά του. Είναι ένα ξεπεσμένο ον κατ' εικόνα και ομοίωσιν, που κάποτε (σε ώρα ανάγκης) θυμάται και τους ουρανούς, γιατί έχει θεία προέλευση.

Η Ανάσταση του Χριστού είναι μια κοσμοϊστορική αντίληψη. Οι εμφανίσεις του δεν ήταν φευγαλέες, διάφανες. Είχε σάρκα και νεύρα, μιλούσε με τους μαθητές του, ήταν σώμα που χρειαζόταν φαγητό. Δεν άφησε να κυριαρχήσει η δυσπιστία στους μαθητές του, για να μην υποστούν αποκρυφιστικές επιδράσεις για το φαινόμενο της Ανάστασης.

"Ιδετε τας χείρας μου και τους πόδας μου, ότι αυτός εγώ ειμί" και φέρτε κάτι να φάγω, να πειστείτε, ότι δεν είμαι πνεύμα. Και συνέχισε τη διδασκαλία του κεκλεισμένων των θυρών "δια τον φόβον των Ιουδαίων" παρισταμένου και του άπιστου Θωμά μετά την τοποθέτηση του δακτύλου του επάνω στον τύπο των ήλων, στέλνοντας το μήνυμα στους ανθρώπους του μέλλοντος λέγοντας του ότι: "Εώρακάς με πεπίστευκας, μακάριοι οι μη ειδόντες και πιστεύσαντες"...

Παραβολικά η Ανάσταση συμπίπτει με την ανάσταση της φύσεως, που συνεχίζει να υπάρχει. Απεικονίζει την νίκη της ζωής στον αγώνα εναντίον του θανάτου.



Είναι η συγκλονιστική στιγμή της αναγέννησης αυτές οι ημέρες, γεμάτες από καμπάνες, ψαλμωδίες, θυμιάματα και μυρωδιές απ' την ανθισμένη φύση.

Είναι η ελπίδα των προσδοκιών μας για ένα καλύτερο μέλλον με ψιθύρους αγάπης και χαμόγελα χαράς. Είναι η μέρα όπου το σκοτάδι του Αδη ανεβαίνει στη γη και γίνεται χαρμόσυνο φως.

Σας εύχομαι το μήνυμα της Ανάστασης να ζεστάνει τις καρδιές και τις ψυχές σας και να σας δώσει τη δύναμη, την έμπνευση και τη σοφία να πραγματοποιήσετε κάθε αγαθή σας επιδίωξη και ευχή.

ΣΑΡΑΚΟΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΒΔΟΜΑΔΙΑΤΙΚΟΙ ΕΣΠΕΡΙΝΟΙ...

Ήρθανε πάλι τα σπερνά του Μάρτη και τ' Απρίλη
ήρθε η σεμνή Σαρακοστή ντυμένη σαν παρθένα.
Ηρθε ξανά της άνοιξης το μαγικό το δείλι.
Κι όλα καλούνε την ψυχή νάρθη Χριστέ σε Σένα
να Σου μιλήση ταπεινά και να σε ικετέψη
να της πραΰνη τους καημούς και τη σκληρή τη σκέψη.

Ήρθανε πάλι τα σπερνά και καθ' αργά σημαίνουν
στις εκκλησιές τα σήμαντρα κι ανάβουν τα καντήλια.
Οι μάνες παίρνουν τα παιδιά κι αργά - αργά πηγαίνουν
να κάνουν τις μετάνοιές των δεμένες στα μαντήλια.
Από τα πλάγια του βουνού φτάνουνε κουρασμένοι
οι ζευγολάτες κι οι βοσκοί στα χώματα τριμμένοι.

Ηρθανε πάλι τα σπερνά κι οι ψάλτες σιγολένε:
"Κύριε των δυνάμεων" "ψυχή, ψυχή μου ανάστα"
το "Υπερμάχω" ψάλλουνε κι οι πονεμένοι κλαίνε.
Φρέσκα λουλούδια και ανθοί κομμέν' από τη γλάστρα
στολίζουνε την Παναγιά και ο παπάς μπροστά της
αρχίζει τους χαιρετισμούς: "Αγγελος Πρωτοστάτης".

Ήρθανε πάλι τα σπερνά και τα θλιμμένα βράδυα
τα βράδυα των Νυμφίων Σου Χριστέ και των Παθών Σου
που θα κινήσουν οι πιστοί νάρθουν πυκνά κοπάδια
τα ματωμένα πόδια σου στον πένθιμο σταυρό σου
να τ' αγκαλιάσουνε σεμνά να τα γλυκοφιλήσουν
κι οι πονεμένες των ψυχές να σε μοιρολογήσουν.

Ήρθανε πάλι τα σπερνά τα μαγεμένα βράδυα
ξυπνούν αγάπες στις καρδιές και στις ψυχές λαχτάρες.
Ξύπνα ψυχή ξεκίνησε κι άφησε τα σκοτάδια.
Μη σε βαραίνουν λογισμοί και πάθη και αντάρες.
Ελα και σύ να σταυρωθής μαζί μ' Αυτόν που δίνει
τη νίκη την Ανάσταση και τη βαθειά γαλήνη.

Ο Κισσάμου και Σελίνου
Ειρηναίος

Το παρόν ποίημα δημοσιεύθηκε πρώτη φορά το 1968 στο παγκρήτιο ιστορικό και λογοτεχνικό περιοδικό Κρητική Εστία (τεύχος Απριλίου).

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΛΥΤΡΩΣΗ ΚΙ ΕΛΠΙΔΑ...

Περίοδος μικρής ανάπαυλας από την καθημερινότητα, οι μέρες του Πάσχα...

Ταξίδι στο ύπαιθρο, στο χωριό, στους γονείς, στους φίλους και συγγενείς.
Λησμονούμε για λίγο την ειδησεογραφία. Πρώτο θέμα το Πάθος του Κυρίου με το τελετουργικό του: υποβλητικές λειτουργίες, εξαίσιοι ύμνοι, ευαγγέλια, τα ανυπέρβλητα εγκώμια, χαρμολύπη...

Οι Μεγάλες Στιγμές με τα Πάθη, την ατιμωτική Σταύρωση και την λυτρωτική Ανάσταση ξανά μπροστά μας...

Οι εκκλησίες κεντρικές ή απόμερες κάτι τέτοιες μέρες γεμίζουν από πιστούς αλλά και μη πιστούς, από ντόπιους αλλά και ξένους. Αναζητάνε όλοι κι αυτοί κι εμείς για λίγο τη μαγεία, το δέος και το μυστήριο που μας προσφέρει πάντα κάθε τι που υπερβαίνει τα σύνορα της σκέψης μας.

Δεν υπάρχει λαός ούτε ανθρώπινη ύπαρξη που να μην έχει στο γονίδιό της την πίστη σε μια ανώτερη δύναμη. Τα ανθρώπινα όντα έχουν μια φυσική κλίση προς τη θρησκευτική πίστη, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν δύσκολες εποχές, όπως αυτή που τώρα περνούμε, ο εγκέφαλός μας συνθέτει αυθόρμητα έναν φανταστικό κόσμο εναρμονισμένο με αυτό το άγνωστο και υπερφυσικό Θείο...

Το ανέλπιστο, το απροσδόκητο, το απραγματοποίητο, είναι η μόνη ελπίδα του ανθρώπινου γένους να ζήσει σ' αυτό το πεδίο των απεριόριστων δυνατοτήτων που του προσφέρονται. Η πίστη σ' αυτό θα το σώσει από τους περιορισμούς των αισθήσεων και την παγίδα της λογικής που μόνο τρου έστησε και μπήκε μέσα...

Και όσο περισσότερο ανασφαλείς αισθάνεται το ανθρώπινο γένος, τόσο δυσκολότερο είναι να αντισταθεί στην έλξη του υπερφυσικού, για να κρατά ζωντανή την Ελπίδα...

Για αυτό και φέτος όπως κάθε χρόνο: ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!