ΝΤΟΥ ΣΤΟ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ...

Σε ποια σοβαρή χώρα του κόσμου μπουκάρει όποιος θέλει στο Υπουργείο Άμυνας; Όσο δίκιο κι αν έχει;
 

Οι εργαζόμενοι των Ναυπηγείων δεν ευθύνονται για την κατάσταση τους που προήλθε κακοδιαχείριση της επιχείρησης από ιδιώτες ή το κράτος, όμως δεν έπρεπε να εισβάλλουν στο στρατόπεδο.

Να πάνε να τα διεκδικήσουν στο υπουργείο οικονομικών, στου Μαξίμου, στην Βουλή ή οπουδήποτε αλλού και με οποιονδήποτε τρόπο νομίζουν εκτός από το να κάνουν ντου στο ΓΕΕΘΑ.
 

Ο Στρατός είναι υπεύθυνος για τη φύλαξη του στρατοπέδου και εν προκειμένω της έδρας του ΥΠΕΘΑ. Η Αστυνομία είναι υπεύθυνη για το χώρο εξω από το στρατόπεδο.

Υπάρχουν η δεν υπάρχουν σχέδια όταν ενα στρατόπεδο δέχετε επίθεση; Στην προκειμένη περίπτωση εφαρμόστηκαν αυτά τα σχέδια; Υπάρχει η δεν υπάρχει Ο.Μ.Α.Ε. ? (Ομάδα Αμεσης Επέμβασης); 

Σημασία έχει ότι σε ένα στρατόπεδο των Ελληνικών ενόπλων δυνάμεων την σήμερον ημέραν μπορεί να μπουκάρει ο οποιοσδήποτε αν και όποτε το κάνει κέφι. Αν το κορυφαίο στρατόπεδο της χώρας δεν είναι σε θέση να προστατευτεί αρμοδίως, τότε και πάλι η ευθύνη είναι εκεί και όχι αλλού. Ξέρανε ότι θα γίνει διαδήλωση.

Εικόνες ντροπής οι σημερινές, το ντου του καθοδηγούμενου πλήθους, να τρέχουν όλοι χωρίς σχέδιο δράσης, υψηλόβαθμα πηλίκια να πέφτουν από σπρωξιές , ύστερα ο Αρχηγός στα σκαλιά να παρακαλάει με πλάκα τα γαλόνια και τις διεμβολές κι ύστερα ήρθαν κι οι κομματαρχαίοι να σουλατσάρουν στο προαύλιο προς άγρα ψηφοφόρων. 

Πιο θλιβερή εικόνα από αυτή του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ να παρακαλάει  με ντουντούκα  να βγουν από το στρατόπεδο του οι βαλτοί διαδηλωτές υπάρχει; Και γιατί κανείς από τους υπεύθυνους δεν προστάτεψε τον χώρο του, όπως και την προηγούμενη φορά με τους αποστράτους; Πως θα το άκουγες αναγνώστη αν διάβαζες ότι διαδηλωτές μπούκαραν (εισήλθον έστω) στο Αμερικανικό πεντάγωνο και ο αρχηγός βγήκε και τους παρακαλούσε; Ή στο αντίστοιχο Γερμανικό, Γαλλικό, Ρωσικό, Τουρκικό;

Κι η Στρατονομία και η ΑΜ έχουν γκλοπ. Φαντάζομαι κάποιοι στρατονόμοι κι η φρουρά θα φτάνανε να τους απωθήσουν χωρίς να χρειαστεί να λογχιστεί ή πυροβοληθεί κανένας κατά λάθος για μην μπει το πλήθος, ώσπου η Αστυνομία να μπορέσει να παρέμβει εκτός στρατοπέδου.

Στην κατρακύλα μας κάποιοι θα αποπειρώνται πάντα να κάνουν διάφορα. Άλλοι κρεμάνε τα κουρέλια τους στην Ακρόπολη, άλλοι καταλαμβάνουν και καταστρέφουν δημόσια κτίρια, άλλοι ορμάνε στους ευζώνους και καίνε τη σκοπιά.

Τώρα μπουκάρανε και στο Πεντάγωνο, την έδρα του ΥΠΕΘΑ. Το Υπουργείο Άμυνας σε όλες τις χώρες είναι εκ των πλέον καλά φυλασσόμενων χώρων, σε καμιά δεν δεν είναι κοντά στα σύνορα και σήμερα στην χώρα μας δέχθηκε ως σύμβολο ένα βαρύτατο πλήγμα εξαιτίας αβελτηρίας.

Αφού γνώριζαν οι αρμόδιοι, έπρεπε να υπήρχε σήμερα ικανή αστυνομική δύναμη απέξω και από μέσα η στρατονομία και σύμπασα η φρουρά του στρατοπέδου και δεν χρειαζόταν κανείς να ρίξει ούτε ντουφεκιά. Δεν έγινε και να τα χαΐρια μας και το διεθνές ρεζίλεμα πάλι σαν χώρα.

Είναι τόσο σάπιο το πολιτικό σύστημα πλέον, που δεν υπάρχει ίαση παρά μόνο ξερίζωμα και όλα απο την αρχή.

Το απίστευτο είναι οτι ακόμη και σήμερα οι κυβερνώντες δεν έχουν πάρει χαμπάρι τι γίνεται και εξακολουθούν να κάνουν τα ίδια και τα ίδια νομίζοντας οτι όλος ο κόσμος τρώει κουτόχορτο...

Δεν ξέρανε από χτες ότι θα γίνει συγκέντρωση;

Ε, λοιπόν ένας λόχος στρατονομίας αρκούσε και η φρουρά πως φαντάζομαι βγάζει κάθε μέρα το τάγμα ΓΕΕΘΑ ή ΓΕΣ. Αν ήταν η φρουρά και οι στρατονόμοι στην πύλη δεν θα πέρναγε ρουθούνι, χωρίς να χρειαστεί να χρησιμοποιηθούν όπλα.

 Θα συζητάμε στα σοβαρά για το αν ο Στρατός θα πρέπει να εμποδίζει την βίαιη εισβολή σε στρατόπεδα του; Καταλάβατε τι έγινε σήμερα και σε ποιόν αντανακλούν όλα αυτά; 

ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΝ ΝΑ ΜΠΟΥΝ. 

Κι ας έλεγαν ότι ήθελαν τα αριστερά παπαγαλάκια, φυλλάδες και γνωστοί εργατοπατέρες και βουλευτές με ασυλία που θεάθηκαν πάλι να κόβουν βόλτες απέξω, ελπίζοντας σε επεισόδια εκμεταλλευόμενοι άλλη μια φορά εργαζόμενους σε δύσκολη οικονομική κατάσταση.  Το είχαν στήσει απο πρίν , για προβοκάτσια. Το ψωμί, η δουλειά, είναι ιερά πράγματα. Αλλά δεν μπουκάρεις σε στρατόπεδο, δεν χρησιμοποιείς την Ακρόπολη για να διαμαρτυρηθείς, δεν κάνεις τσαμπουκάδες πάνω στον Άγνωστο Στρατιώτη. 

Κανείς δεν μπορεί να εξευτελίζει έτσι θεσμούς και σύμβολα.

Υπάρχουν άλλα μέρη, άλλοι τρόποι...

ΛΟΥΦΑ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΗ Ι4 (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική ταινία κωμωδία από το 2008.

Μια παρέα νεοσυλλέκτων που ο καθένας για τους δικούς του λόγους, θέλει να πάρει απαλλαγή από την στρατιωτική του θητεία, αναγκάζεται εντέλει να υπηρετήσει ως Ι4.

Η παρέα θα βρεθεί σε ένα ακριτικό νησί με διατεταγμένη υπηρεσία: θα πρέπει να παίξουν τους "λαγούς" και να συνυπάρξουν με τους λοκατζήδες που ετοιμάζονται για μία μεγάλη άσκηση.

Οι δυσκολίες και τα καψόνια θα δυναμώσουν την παρέα και το χιούμορ και η εφευρετικότητα των "λαγών" θα υπερνικήσουν τους στρατοκράτες...

ΣΤΡΑΤΟΙ ΟΜΑΔΩΝ...

Στην Ελλάδα τα σοβαρά επεισόδια που έγιναν πριν και μετά τον τελικό κυπέλλου, είναι απλά ένα συνηθισμένο φαινόμενο. Εδώ και πολλά χρόνια ο χουλιγκανισμός είναι μάστιγα για τον Ελληνικό αθλητισμό αλλά κανείς δεν έχει τολμήσει ή δεν είναι ικανός να το αντιμετωπίσει.

Οταν όλοι οι μεγαλοπαράγοντες των ομάδων, που συντηρούν τον στρατό από χαπακωμένα ανεγκέφαλα και τους δίνουν λεφτά για να έχουν τη δόση τους, είναι κολλητοί με πολιτικούς...

Κανείς δεν έχει τολμήσει να βάλει το μαχαίρι στο κόκαλο. Ποιός τόλμησε να διακόψει επ' αορίστω το γελοίο "πρωτάθλημα" στο ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ στα οποία γίνονται και τα περισσότερα επεισόδια;

Ποιος τόλμησε να τιμωρήσει σκληρά ομάδα όπου φίλαθλοί της διέλυσαν τα πάντα; Ακόμη και να υποβιβάσει σε άλλη κατηγορία ομάδες όσο μεγάλες κι αν είναι;

Ποιος τόλμησε να βάλει για τα καλά στη φυλακή χούλιγκανς που συλλαμβάνονται να σπάνε τα γήπεδα, να καταστρέφουν ότι βρουν μπροστά τους απέξω, να απειλούν ανθρώπινες ζωές που θα βρεθούν στον δρόμο τους;

Οι στρατοί των ομάδων ταϊζονται με πρέζα και συντηρούνται οικονομικά από τους παράγοντες των ομάδων για να κάνουν τη δουλειά που κάνουν.

Οι μετακινούμενοι οπαδοί ακόμα και για παιχνίδια στο εξωτερικό μετακινούνται με αεροπλάνα που έχουν κλείσει παράγοντες των ομάδων και καταναλώνουν ελεύθερα ναρκωτικά, κάθε είδους, την ώρα της πτήσης, με μαρτυρίες παρόντων.

Αυτά είναι γνωστά πράγματα και φυσικά τα ξέρουν όλοι οι μεγαλοπαράγοντες. Ξέρουν ότι οι οπαδοί τους οι οργανωμένοι είναι πρεζόνια, ξέρουν ότι αυτοί οι άνθρωποι εξαρτώνται οικονομικά από αυτούς για να επιβιώνουν (γιατί τί δουλειά να κάνουν;) και για να έχουν τη δόση τους, αλλά τους χρησιμοποιούν.

Όλη η κάστα αποτελείται απο ανθρωπάκια ανήμπορα που κοιτούν μόνο το συμφέρον τους. Η έννοια του δημοσίου συμφέροντος είναι άγνωστη αλλά και αντικειται στα ατομικά συμφέροντα τους.

Γιατί στα ευρωπαϊκά παιχνίδια όλοι αυτοί οι "μάγκες" είναι "γατούληδες" Την απάντηση την ξέρουμε όλοι μας. Κάποιοι εκεί έξω έχουν το κουσούρι να εφαρμόζουν τους νόμους!

Mήπως κάποιοι βολεύονται με αυτή τη κατάσταση για να εκτονώνεται το πόπολο και να βγαίνουν μετά οι εκσυχρονιστάδες και να λένε αυτή είναι η Ελλάδα των διεφθαρμένων και των υποανάπτυκτων;

Πολλά χρόνια δεν κράτησε αυτή η ξεπεσμένη πια συνταγή του δώσε τσόντα στο λαό, μπάλα με ξύλο και χαζοχαρούμενη τηλεόραση;

Νόμοι υπάρχουν αλλά δεν εφαρμόζονται. Δικαστές υπάρχουν, όπως και θεσμοί αλλά δεν τολμούν. Το σύστημα είναι σαθρό και σ' αυτό συμβάλλουν και οι ίδιοι οι πολίτες, μέρος των οπόιων μετατρέπεται σε χούλιγκανς σε κάθε μάτς, ή όταν κινδυνεύουν τα συμφέροντα της ομάδας...

Αρκετούς τέτοιους ξεπεσμένους πολίτες χωρίς δική τους ζωή, μάλλον τους ενδιαφέρει περισσότερο η ομάδα τους, παρά ο εαυτός τους και η πατρίδα τους. Είναι πρόθυμοι να αιματοκυλιστούν και να αιματοκυλίσουν για ένα άχρηστο κύπελλο ή για ένα πρωτάθλημα που έξω σε άλλα μεγάλα γήπεδα εκμηδενίζεται, παρά για μια αξιοπρεπή ζωή και ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους.

Δεν είναι αυτή η Ελλάδα που θέλουμε, αυτή είναι η Ελλάδα που τη κατάντησαν έτσι τα παράσιτα της διαπλοκής και οι διάφορες παράγκες "παραγόντων" του τίποτα.

"ΑΝΤΙΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΙ" ΣΩΤΗΡΕΣ...

Εδώ και δύο εικοσιτετράωρα βρίσκεται σε εξέλιξη μια επιχείρηση των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, να απεγκλωβίσουν εκατοντάδες Έλληνες υπηκόους και χιλιάδες άλλους ξένους, από την καιόμενη Λιβύη.

Τρία C-130 Hercules της Πολεμικής μας Αεροπορίας, συνεπικουρούνται από μια Φρεγάτα του Στόλου μας, με ισχυρό κλιμάκιο της Μ.Υ.Κ. με αποστολή τους την προστασία των λοιπών εμπορικών μας πλοίων που για άλλη μια φορά, αποτελούν το μόνο αξιόπιστο μέσο διαφυγής για χιλιάδες πολίτες άλλων χωρών που συνωστίζονται στα λιμάνια της χώρας, Δεκέπέντε χιλίαδες Κινέζοι υπήκοοι και εκατοντάδες άλλοι ξένοι αναμένεται να επιβιβαστούν στα πλοία αυτά, με προορισμό τα ασφαλή ελληνικά λιμάνια.

Αυτοί που ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης είχε προ μηνών αποκαλέσει αντιπαραγωγικούς, σχεδιάζουν, οργανώνουν, και υλοποιούν μια επιχείρηση εξαιρετικά δύσκολη, όχι μόνο από άποψης απαιτήσεων τεχνικών μέσων, αλλά κυρίως επειδή συνεπάγεται δράση υπό αντίξοες περιβαλλοντικές συνθήκες (έρημος, άγνωστο περιβάλλον) και σε περιοχή με πρακτικά καμία στοιχειώδη κρατική ή πολιτειακή οργάνωση, καθώς όλες οι κρατικές δομές της Λιβυής και οι οργανωμένες υπηρεσίες της, φέρεται να έχουν καταρρεύσει από τον αλληλοσπαραγμό με τον τρελό καραβανά της που είχε την εξουσία 40 χρόνια τώρα.

Τώρα οι ίδιοι που τους χλεύαζαν και τους αποκαλούσαν αντιπαραγωγικούς θα τρέξουν πάλι να τους δώσουν συγχαρητήρια.

Ίσως σύντομα διοργανωθούν και φιέστες για βράβευση τους, με πρωταγωνιστές τους χαμογελαστούς πολιτικούς να μπουρδολογούν περί "καθήκοντος" και ψυχής του Έλληνα σε δύσκολες στιγμές. Αυτή η ψυχή που βγάζει, είναι που γονιμοποίησε ό,τι υψηλό και ωραίο σ'αυτόν τον τόπο, που ποτέ δεν ευτύχησε να έχει πολιτικούς που του έπρεπαν...

ΟΥΔΕΝ ΜΟΝΙΜΟΤΕΡΟ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΥ...

Ένας ταγματάρχης αναλαμβάνει διοικητής ενός στρατοπέδου. Ο απερχόμενος διοικητής τον ξεναγεί στο στρατόπεδο. Του δείχνει π.χ το διοικητήριο, τους θαλάμους οπλιτών, τις τουαλέτες, τα λουτρά, τα μαγειρεία, τις αποθήκες οπλισμού, τον όρχο, κοκ.

Στο τέλος του δείχνει και το σύστημα ασφαλείας. Τη σκοπιά της πύλης, τη σκοπιά στα πυρομαχικά, τη σκοπιά στον όρχο και στο τέλος τη σκοπιά στο παγκάκι. Νέος διοικητής:

- Σκοπιά στο παγκάκι;

Παλαιός διοικητής:

- Ναι, σκοπιά στο παγκάκι...

Νέος διοικητής:
- Δηλαδή, τι ακριβώς φυλάει εδώ ο σκοπός;

Παλαιός διοικητής:
- Το παγκάκι...

Νέος διοικητής:
- Και τι έχει δηλαδή το τόσο πολύτιμο αυτό παγκάκι και χρειάζεται σκοπός για να το φυλάει;

Παλαιός διοικητής:
- Δεν έχω την παραμικρή ιδέα αγαπητέ συνάδελφε. Έτσι τα βρήκα από τον προηγούμενο διοικητή κι έτσι σου τα παραδίδω...

Νέος διοικητής:
- Εγώ όμως θέλω να μάθω. Δε μπορεί να έχει τοποθετηθεί μια σκοπιά έτσι γιατί του κάπνισε κάποιου διοικητή. Πού είναι τώρα ο προηγούμενος διοικητής;

Παλαιός διοικητής:
- Είναι αντισυνταγματάρχης και βρίσκεται στο λόχο του στρατηγείου...

Νέος διοικητής:
- Ωραία. Θα τον πάρω αμέσως τηλέφωνο να τον ρωτήσω...

Παίρνει τηλέφωνο.

Νέος διοικητής:
- Λόχος στρατηγείου; Καλημέρα σας θα ήθελα να μιλήσω στον Αντισυνταγματάρχη κύριο τάδε...

Τηλεφωνητής:
- Μισό λεπτό παρακαλώ...

Αντισυνταγματάρχης:
- Ορίστε. Νέος διοικητής:
- Καλημέρα σας κύριε αντισυνταγματάρχα. Είμαι ο νέος διοικητής του στρατοπέδου τάδε και θέλω μια πληροφορία επειδή έμαθα ότι έχετε διατελέσει κι εσείς διοικητής στο εν λόγω στρατόπεδο...

Αντισυνταγματάρχης:
- Παρακαλώ κύριε ταγματάρχα...

Νέος διοικητής:
- Ξέρετε, ο απερχόμενος διοικητής μου έδειξε τα μέτρα ασφαλείας. Θα τα θυμάστε κι εσείς φαντάζομαι...

Αντισυνταγματάρχης:
- Βεβαίως...

Νέος διοικητής:
- Θα θυμάστε ασφαλώς και τη σκοπιά στο παγκάκι...

Αντισυνταγματάρχης:
- Βεβαίως. Ν

έος διοικητής:
- Ήθελα να μάθω σε τι ακριβώς εξυπηρετεί αυτή η σκοπιά...

Αντισυνταγματάρχης:
- Δεν γνωρίζω δυστυχώς. Δεν υπηρέτησα πολύ σε αυτό το στρατόπεδο. Έτσι τα βρήκα από τον προηγούμενο διοικητή κι έτσι τ' άφησα...

Νέος διοικητής:
- Μήπως γνωρίζετε ποιος ήταν ο προηγούμενο διοικητής; Αντισυνταγματάρχης:
- βεβαίως. Είναι Συνταγματάρχης τώρα αλλά είναι εξαίρετος άνθρωπος. Είμαι σίγουρος πώς θα γνωρίζει. Μισό λεπτό να βρω το τηλέφωνό του...

Παίρνει τον Συνταγματάρχη στο τηλέφωνο o Νέος διοικητής:
- Καλημέρα σας κύριε Συνταγματάρχα. Είμαι ο νέος διοικητής του στρατοπέδου τάδε, όπου είχατε υπηρετήσει κι εσείς πριν μερικά χρόνια...

Συνταγματάρχης:
- Ναι θυμάμαι. Ωραίοι καιροί τότε...

Νέος διοικητής:
- Ηθελα να σας κάνω μια ερώτηση. Υποθέτω ότι θα θυμάστε τα μέτρα ασφαλείας και φυσικά τη σκοπιά στο παγκάκι...

Συνταγματάρχης:
- Κατάλαβα. Θέλετε να με ρωτήσετε για τη σκοπιά στο παγκάκι. Ξέρετε κι εγώ αναρωτήθηκα τότε, αλλά δεν βρήκα εξήγηση...

Νέος διοικητής:
- Και γιατί δεν την καταργήσατε;

Συνταγματάρχης:
- Ξέρετε τώρα, δεν καταργείται έτσι μια σκοπιά. Για να αλλάξεις τα μέτρα ασφαλείας χρειάζεται να κάνεις αίτηση στη μεραρχία, αυτή να τη μεταβιβάσει στο ΓΕΕΘΑ, αυτό να τη στείλει στο ΓΕΣ, να φτάσει μέχρι το υπουργείο αμύνης, να γίνει μελέτη να την εγκρίνει ο Ταξίαρχος, να τη στείλει στο Στρατηγό, να την εγκρίνει ο Στρατηγός, να έλθει να επιθεωρήσει ο Στρατηγός κι εδώ που τα λέμε έχουμε που έχουμε τουλάχιστον μια στρατηγική επιθεώρηση τον χρόνο, άλλη όρεξη δεν είχαμε να προσθέσουμε μια ακόμα και να τρέχουμε.

Νέος διοικητής:
- Μήπως ξέρετε πού μπορώ να βρω τον προηγούμενο διοικητή; Συνταγματάρχης:
- Έχει πεθάνει. Δεν ήξερε ούτε αυτός όμως, τον είχα ρωτήσει κι εγώ. Όμως ο προπροηγούμενος διοικητής είναι τώρα απόστρατος βέβαια και θα'ναι καμιά 90αριά χρονών, ζει. Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του αντιστράτηγου πριν κάμποσα χρόνια και κάθε Κυριακή πηγαίνει στον εθνικό κήπο και κάνει τη βολτίτσα του, συζητάει με άλλους απόστρατους, παίζουν τάβλι, χαρτιά κοκ. Είμαι σίγουρος ότι αυτός θα ξέρει. Και του αρέσει πολύ να μιλάει για τις αναμνήσεις του από το Στρατό...

Να μη σας τα πολυλογώ, πάει ο διοικητής και βρίσκει στον κήπο τον παππού.

Νέος διοικητής:
- Καλημέρα σας Στρατηγέ...

Στρατηγός:
- Καλημέρα...

Νέος διοικητής:
- Ξέρετε είμαι Ταγματάρχης και μόλις ανέλαβα τη διοίκηση του τάδε στρατοπέδου...

Στρατηγός:
- Α, είχα υπηρετήσει κι εγώ εκεί. Ωραία χρόνια. Καταπληκτικά στελέχη και τέλειοι στρατιώτες. Μας βρήκε άψογους τότε ο Στρατηγός κι έδωσε 10 μέρες τιμητική σε όλους τους φαντάρους και λίγο αργότερο πήρα βαθμό και ανέβηκα στην ιεραρχία.

Νέος διοικητής:
- Θα θυμάστε βέβαια ότι στο στρατόπεδο υπάρχει μια σκοπιά δίπλα σ' ένα παγκάκι. Μήπως ξέρετε γιατί την έχουν βάλει αυτή τη σκοπιά;

Στρατηγός:
- Τι; Ακόμη δεν έχει στεγνώσει ο μπογιάς από κείνο το παγκάκι;

ΑΛΛΑΓΗ ΗΓΕΣΙΑΣ ΣΕ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ - ΕΥΠ...

Οι αλλαγές της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων κατακαλόκαιρο (ένα εξάμηνο μόνο μετά τις κρίσεις του Μαρτίου), δείχνουν ή ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει ή ότι έγιναν υπό το πρίσμα συμμαχικών συγκυριών, για να προσαρμοστεί η Ελλάδα στις προσταγές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Η κυβέρνηση φαίνεται, πως ρυμουλκείται στην πολιτική της από αστάθμητους παράγοντες και οι επιλογές της δεν μπορεί να αιτιολογηθούν με την κοινή λογική και μάλιστα την ώρα που η αντιμετώπιση των εθνικών θεμάτων και των προκλήσεων στο Αιγαίο απαιτεί συγκροτημένη και αποτελεσματική εξωτερική πολιτική και πολιτική άμυνας...

Ο πολιτικός κόσμος αλλά και ο κάθε σώφρονας πολίτης αιφνιδιάζεται με τέτοιες απρόοπτες αλλαγές. Ανησυχεί, γιατί σκέφτεται, ότι στο βάθος κάποιο πρόβλημα θα υπάρχει. Πρόβλημα σοβαρό, που περνάει στο ντούκου. Χωρίς να γίνεται μια στοιχειώδης και αληθοφανής ενημέρωση από επίσημη πηγή.

Ο Ελληνικός λαός βέβαια εμπιστεύεται τις Ε.Δ. παρά του ότι δείχνει την δυστροπία του προς τους πολιτικούς, που τις κατευθύνουν χρησιμοποιώντας τες. Δεν είναι ανεξάρτητοι οι πολιτικοί από τους στρατιωτικούς. Σε πολέμους αλλά και σε περιόδους κρίσεων όπως συμβαίνει τώρα με την Τουρκία, πρέπει να λειτουργούν παράλληλα σαν ενιαίο σύνολο, όπου οι αποφάσεις αναλαμβάνονται ομού και ο επιμερισμός των ευθυνών γίνεται από κοινού.

Η Τουρκία ακολουθεί μια πολιτική όπου είναι διαλλακτική ως προς τη στάση που τηρεί με τους προς ανατολάς μουσουλμάνους γείτονες της, ενώ στο Αιγαίο γίνεται επικίνδυνα προκλητική τον τελευταίο καιρό, σκοπεύουσα ν' αλλάξει το status quo και δεν το 'χει σε τίποτα να χρησιμοποιήσει βία εναντίον της χώρας μας.

Οι σπασμωδικές κινήσεις σε ανώτατο επίπεδο των Ε.Δ. μάλλον σύγχυση προκαλούν. Σε μια (σπάνια για τους συνήθεις ράθυμους ρυθμούς της) επίδειξη αποφασιστικότητας, η κυβέρνηση άλλαξε αιφνιδιαστικά μέσα σε ένα μήνα τον αρχηγό της ΕΥΠ και τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων.

Η συγκυρία και κυρίως ο αυτονόητος ρόλος που παίζουν οι Ένοπλες Δυνάμεις και οι Υπηρεσίες Πληροφοριών στην αντιπαράθεση με την Τουρκία στο Αιγαίο, δημιουργεί εύλογους συνειρμούς για το ουσιαστικά ταυτόχρονο των δυο σημαντικών αλλαγών...
Το κοινό σημείο λοιπόν των δυο αλλαγών είναι ότι η κυβέρνηση θεωρεί διάτρητους του δυο σημαντικότερους πυλώνες της ασφάλειας της χώρας και επειδή φοβάται κλιμάκωση της αντιπαράθεσης και ενδεχομένως ένα θερμό επεισόδιο και σπεύδει να ενισχύσει τον έλεγχό της.

Δική τους η επιλογή προσώπων για τις νέες ηγεσίες.

Φτάνει να μην αποδειχτεί άλλη μια φορά πάλι οτι ήταν μικροκομματικό παιχνίδι κι ότι δεν υπάρχει προγραμματισμός ούτε επιχειρησιακός σχεδιασμός για ν' αντιμετωπιστούν με αποτελεσματικότητα πιθανά θερμά επεισόδια με τους (ανήσυχους) γείτονες...

MEDITERRANEO (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Μερικοί Ιταλοί στρατιώτες φθάνουν σ΄ ένα απομονωμένο νησί του Αιγαίου.

Η αποστολή τους: Να φυλάξουν το νησί στο όνομα του Μουσουλίνι και του Φασισμού. Κι ενώ νομίζουν πως ο τόπος είναι γεμάτος εχθρούς δεν βρίσκουν παρά μια χούφτα γυναίκες και τα παιδιά τους.

Η απλή, χαρούμενη ζωή των κατοίκων, τα παραδεισένια τοπία, ο λαμπερός ήλιος και η όμορφη πόρνη Βασιλίσσα κάνουν τους Ιταλούς να ξεχάσουν τα πάντα.

Κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας το 1991.

Δείτε τη σε πλήρη οθόνη:

http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-8726473964940293126&hl=el&fs=true

Η ΕΠΙΛΕΚΤΗ...

Από την σειρά "ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΑ":

Στον στρατό ήθελε να πάει η Τόνια. Όχι όμως να υπηρετήσει θητεία όπως θάπρεπε κανονικά και για τις γυναίκες για να κερδίσουν ισότητα σε καθαρά αντρικό "προνόμιο", μα να γίνει μόνιμο στέλεχος.

Όχι τόσο για την πατρίδα και τα ιδανικά της όσο για να έχει σίγουρο μισθό από νωρίς για τα λούσα της, να βάφει τα μαλλιά και τα νύχια κάθε τρείς μέρες, να πάρει μοδάτο αυτοκινητάκι και να καλύπτει τα έξοδα για φούμαρα και ποτά κάθε βράδυ, όπως κάνανε και τόσες άλλες που λόγω εμφάνισης γίνανε υπάλληλοι σε καφετέριες και μαγαζιά.

Τέτοια θηλυκή εμφάνιση κι εμφανή προσόντα η Τόνια ποτέ δεν είχε...

Μην έχοντας καμμιά ελπίδα να εισαχθεί στην σχολή Ευελπίδων, ούτε και στην ΣΜΥ, τράβηξε αναγκαστικά τον άλλο δρόμο που έμενε, εκείνον του επαγγελματία οπλίτη, που φαινότανε κι απλούστερος...

Τώρα πως να την πάρουνε στο στράτευμα αφού ήτανε σαν κωλοκουβάρα, με ύψος που δεν ξεπερνούσε κατά πολύ ένα G3 με ξιφολόγχη και χοντρή, γελοίο θέαμα στην παράταξη του λόχου κι ακόμα χειρότερο και τραγικό σε συνθήκες μάχης.

Ο στρατός απαιτεί προσωπικό ικανό ν' ανταπεξέλθει στην αποστολή του, δεν είναι άσυλο για μαλθακούς χοντροκώληδες, αδύναμους κοκκαλιάρηδες ή κάθε είδους παράουρο που δεν έχει που αλλού να τρυπώσει για να επιβιώσει.

Το ξέρανε καλά οι καραβανάδες που την απορρίψανε αρχικά, γι' αυτό βάλανε και κανόνες με τα ελάχιστα σωματικά προσόντα όσων θέλουν να καταταγούν σαν μόνιμα στελέχη...

Κανόνες που δεν ισχύουν για όλους, ιδίως για αυτούς που διαθέτουν χαρτί από τον άγιο Μαλακογιάννη και αυτός τέτοια χαρτιά που δεν του κοστίζουν τίποτα, μοιράζει απλόχερα σε όσους/ες προστρέχουν στη χάρη του. Το ίδιο έκανε και η οικογένεια της Τόνιας, όσο πιο πολλοί παρουσιαστούνε να κάνουνε τάμα και να βοηθηθούν τόσο ευκολότερα ευνοούνται, έναντι μελλοντικών ψήφων εννοείται από το πολύτεκνο σόι...

Έτσι βρέθηκε με την στολή του υποδεκανέα η Τόνια. Μεγάλο άλμα για το σόι της, από βοσκαρούδα καραβανού, στα μάτια τους ίδια η στολή με αυτή του στρατηγού, κάτι στους ώμους είχε παραπάνω μα δεν ήξεραν τι συμβόλιζαν στο χωριό τους...

Δεν ξέρω πως τα κατέφερε στην εκπαίδευση, ήθελα όμως να την έβλεπα να περνά στίβο μάχης φορτωμένη εξοπλισμό. Η υπόλοιπη παραμονή της στον στρατό δεν έχει ενδιαφέρον για κανέναν, δεν διαφέρει από τόσες άλλες θλιβερές ιστορίες των ΕΠΟΠ:

Προδομένα όνειρα, αγγαρείες, κούφιες προσδοκίες για υψηλής τεχνολογίας εξοπλισμό, σκοπιές, καψώνι από τους "γνήσιους" στολισμένους των παραγωγικών σχολών...

Στις μεταθέσεις όμως δεν μπόρεσε να την συνδράμει ο άγιος Μαλακογιάννης όπου κατέφυγε σύντομα για δεύτερο τάμα, η χάρη του ευτυχώς δεν φτάνει μέχρι τον Βαγγέλη του ΥΠΕΘΑ, έτσι ακολουθούσε τους άλλους σε συνοριακές μονάδες και νησιά, αντί να τη βγάλει κάπου κοντά να βλέπει τους δικούς της κάθε μέρα, θέλει δεν θέλει συμμορφώθηκε με τις διαταγές...

Μόνο για τον τακτικό μισθό, την ασφάλιση του δημοσίου και τη στολή να καμαρώνει στο χωριό...

Αμάξι όμως ολοκαίνουριο πήρε η Τόνια αμέσως με τα πρώτα της λεφτά. Βρέθηκε κι ένας σαβουρογάμης να της κάνει τον εραστή, αφού είχε βολευτεί τάχα η μέλλουσα γυναίκα του στο ελληνικό στράτευμα και θάπαιρνε γαλόνια μέχρι τον καταληκτικό βαθμό του αρχιλοχία...

ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 1940 - ΠΙΝΔΟΣ...

Φωτογραφικό υλικό μετά μουσικής, από την εποποιία του Ελληνικού Στρατού στην Πίνδο, κατά τον Ελληνο - Ιταλικό πόλεμο του 1940...