TECHNOLOGICAL EFFECTS...

DID WE CHANGE THE TECHNOLOGY OR IT CHANGED US;

INTRA - FAMILY EFFECTS!

ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ ΚΑΙ ΗΓΕΤΕΣ...

Εδώ και δεκαετίες στην ελληνική πολιτική σκηνή έχουμε δυστυχώς, μόνο αρχηγούς παρατάξεων: απλούς δηλαδή διαχειριστές (καλούς ή κακούς) των δημόσιων πραγμάτων και της οικονομίας μας.

Δεν έχουμε πραγματικούς ηγέτες.

Επειδή, άλλο αρχηγός και άλλο ηγέτης...

Οι ηγέτες έχουν όραμα που επιδιώκουν την πραγμάτωσή του με τη βοήθεια των λαών τους. Είναι άνθρωποι που σμιλεύουν την πρόοδο και την ευτυχία του λαού τους.

Γι αυτό και πραγματοποιούν ουσιαστικές αλλαγές στην κοινωνία. Ηγούνται του λαού τους με στόχο την υλοποίηση του οράματος τους, λαό που τον τον παιδεύουν και τον καθοδηγούν. Δεν ακολουθούν τυχαίες δημοσκοπήσεις και επικοινωνιακά τεχνάσματα!

Τα μέλη των κομμάτων επιλέγουν τον αρχηγό της παράταξης τους, μα μόνο η άσκηση της εξουσίας σε κυβερνήσεις αποδεικνύει, αν ο εκλεκτός της (οποιασδήποτε) παράταξης, μπορεί να μετατραπεί και σε ηγέτη όλου του λαού του...

Γιατί ο αρχηγός μιας παράταξης παραμένει δέσμιος των τάσεων που επικρατούν σ΄ αυτήν.

Για αυτό συνήθως δεν τολμάει βαθιές τομές, αφού η κύρια έγνοια του είναι η διατήρηση των εσωκομματικών ισορροπιών καθώς και η επόμενη εκλογή του όταν λήξει η θητεία του.

Είναι έρμαιο των βουλευτών του και παραμένει πολιτικάντης...

Αντίθετα ο ηγέτης δεν σκέφτεται το πολιτικό κόστος, αλλάζει τα δεδομένα της εποχής του και πάει το λαό ένα βήμα μπροστά...

Η πραγματική ηγεσία είναι μια επίπονη διεργασία της ιστορίας, με πολλές θυσίες και τολμηρές αποφάσεις.

Ο ηγέτης ακολουθεί μια μοναχική πορεία, για να είναι αμερόληπτος "στεγνώνει την ψυχή" του αν χρειαστεί και και προτάσσει μόνο το συμφέρον του λαού του.
Έστω και με τίμημα της ζωής του όπως ιστορικά παραδείγματα έχουν δείξει...

Πράγματα που οι πολιτικοί στην εποχή μας είναι αμφίβολο αν θα το έπρατταν...

ΑΛΛΑΓΗ ΗΓΕΣΙΑΣ ΣΕ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ - ΕΥΠ...

Οι αλλαγές της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων κατακαλόκαιρο (ένα εξάμηνο μόνο μετά τις κρίσεις του Μαρτίου), δείχνουν ή ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει ή ότι έγιναν υπό το πρίσμα συμμαχικών συγκυριών, για να προσαρμοστεί η Ελλάδα στις προσταγές των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.

Η κυβέρνηση φαίνεται, πως ρυμουλκείται στην πολιτική της από αστάθμητους παράγοντες και οι επιλογές της δεν μπορεί να αιτιολογηθούν με την κοινή λογική και μάλιστα την ώρα που η αντιμετώπιση των εθνικών θεμάτων και των προκλήσεων στο Αιγαίο απαιτεί συγκροτημένη και αποτελεσματική εξωτερική πολιτική και πολιτική άμυνας...

Ο πολιτικός κόσμος αλλά και ο κάθε σώφρονας πολίτης αιφνιδιάζεται με τέτοιες απρόοπτες αλλαγές. Ανησυχεί, γιατί σκέφτεται, ότι στο βάθος κάποιο πρόβλημα θα υπάρχει. Πρόβλημα σοβαρό, που περνάει στο ντούκου. Χωρίς να γίνεται μια στοιχειώδης και αληθοφανής ενημέρωση από επίσημη πηγή.

Ο Ελληνικός λαός βέβαια εμπιστεύεται τις Ε.Δ. παρά του ότι δείχνει την δυστροπία του προς τους πολιτικούς, που τις κατευθύνουν χρησιμοποιώντας τες. Δεν είναι ανεξάρτητοι οι πολιτικοί από τους στρατιωτικούς. Σε πολέμους αλλά και σε περιόδους κρίσεων όπως συμβαίνει τώρα με την Τουρκία, πρέπει να λειτουργούν παράλληλα σαν ενιαίο σύνολο, όπου οι αποφάσεις αναλαμβάνονται ομού και ο επιμερισμός των ευθυνών γίνεται από κοινού.

Η Τουρκία ακολουθεί μια πολιτική όπου είναι διαλλακτική ως προς τη στάση που τηρεί με τους προς ανατολάς μουσουλμάνους γείτονες της, ενώ στο Αιγαίο γίνεται επικίνδυνα προκλητική τον τελευταίο καιρό, σκοπεύουσα ν' αλλάξει το status quo και δεν το 'χει σε τίποτα να χρησιμοποιήσει βία εναντίον της χώρας μας.

Οι σπασμωδικές κινήσεις σε ανώτατο επίπεδο των Ε.Δ. μάλλον σύγχυση προκαλούν. Σε μια (σπάνια για τους συνήθεις ράθυμους ρυθμούς της) επίδειξη αποφασιστικότητας, η κυβέρνηση άλλαξε αιφνιδιαστικά μέσα σε ένα μήνα τον αρχηγό της ΕΥΠ και τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων.

Η συγκυρία και κυρίως ο αυτονόητος ρόλος που παίζουν οι Ένοπλες Δυνάμεις και οι Υπηρεσίες Πληροφοριών στην αντιπαράθεση με την Τουρκία στο Αιγαίο, δημιουργεί εύλογους συνειρμούς για το ουσιαστικά ταυτόχρονο των δυο σημαντικών αλλαγών...
Το κοινό σημείο λοιπόν των δυο αλλαγών είναι ότι η κυβέρνηση θεωρεί διάτρητους του δυο σημαντικότερους πυλώνες της ασφάλειας της χώρας και επειδή φοβάται κλιμάκωση της αντιπαράθεσης και ενδεχομένως ένα θερμό επεισόδιο και σπεύδει να ενισχύσει τον έλεγχό της.

Δική τους η επιλογή προσώπων για τις νέες ηγεσίες.

Φτάνει να μην αποδειχτεί άλλη μια φορά πάλι οτι ήταν μικροκομματικό παιχνίδι κι ότι δεν υπάρχει προγραμματισμός ούτε επιχειρησιακός σχεδιασμός για ν' αντιμετωπιστούν με αποτελεσματικότητα πιθανά θερμά επεισόδια με τους (ανήσυχους) γείτονες...