ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΑ ΚΟΥΛΟΥΚΙΑ;

Είσαι αγρότης και ζεις στο χωριό σου.

Καλλιεργείς τη γη σου και βόσκεις τα λίγα ζώα σου στο κοντινό βουνό.

Έχεις κι ένα περιφραγμένο κτηματάκι δίπλα στον δρόμο που το έχεις φυτέψει, έχεις μέσα δυο κουλούκια να το φυλάνε να μην μπαίνει να σου πάιρνει την σοδειά ο ένας κι ο άλλος.

Μια μέρα περνά ένας χαζοτουρίστης Γερμαναράς που κάνει ανέμελος την βόλτα του στα ορεινά, αφού του προσφέρονται πάμφθηνα τα πάντα από λιμασμένους ξενοδόχους, ταβερνιάρηδες και καφετζήδες. Τυχαίνει να περάσει από το κτηματάκι σου, σταματά, βλέπει τα δυο κουλούκια σου και ξαφνικά πηδά την περίφραξη, μπαίνει μέσα στον χώρο σου απρόσκλητος, για να δει λέει σε τι κατάσταση είναι τα κουλούκια σου, που δεν τον γνωρίζουν και του γαυγίζουν.

Δεν τον ικανοποιεί λέει η εικόνα τους τον αυτόκλητο ρουφιάνο που δεν ξέρει καν Ελληνικά, φωτογραφίζει τα πάντα γύρω και σπεύδει να σε "καταγγείλει" σε ένα τοπικό σύλλογο που εμφανίστηκε από το πουθενά τα 2-3 τελευταία χρόνια, μέσω που οποίου κάποιες αγαμίες στην εμμηνόπαυση βγάζουν τα απωθημένα τους να προεδρεύσουν κάπου και δείχνουν ξεκάθαρα το μίσος τους για τους ανθρώπους της υπαίθρου ιδίως, με πρόσχημα την προστασία των σκύλων και μόνο, από όλα τα υπόλοιπα ζωντανά...

Εκείνες σπεύδουν αστραπιαία στον τόπο σου παρόλη την μεγάλη απόσταση που πρέπει να κάνουν οδικώς, σαν να μη έχουν τίποτα άλλο να ασχοληθούνε. Σε βρίσκουνε στο χωράφι να δουλεύεις, πέφτουνε σα λυσσασμένες πάνω σου με κραυγές και σε απειλούνε γιατί έτσι θέλουν με φυλακή και πρόστιμο για χάρη των κουλουκιών που νετάσεις για τη δουλειά σου. Σου φέρνουνε και τους μπάτσους να συνδράμουν μην ξεφύγεις. Από κοντά και ο Γερμαναράς, που δεν έχει καμιά σχέση με τον τόπο σου.

Όλοι τους θα χαίρονταν να σε δούνε φυλακισμένο για αρκετά χρόνια, να γερνάς μόνος πίσω από κάγγελα, να διαλύεται η οικογένεια σου, να ρημάζει αφρόντιστη η περιουσία σου, να πληρώσεις ότι έχεις σε πρόστιμα που θα φροντίσουνε οι αγαμίες να εισπράξουν οι ίδιες αργότερα, δήθεν για την ενίσχυση του "ζωόφιλου συλλόγου" με κάποια ρουσφετολογική ρύθμιση που θα προωθήσουν παραμονές εκλογών μέσω φαφλατάδων βουλευτών για μερικές παραπάνω ψήφους. Για να βοηθήσουν τάχα τα κουλούκια σου, που εσύ δεν ξέρεις τα δικαιώματα τους.

Αύριο θα πάνε αλλού, σε άλλο μέρος να καταστρέψουν την ζωή αλουνού ανθρώπου με τον ίδιο πάντα τρόπο, να βγάλουν το μίσος τους σε νέο θύμα, με πρόσχημα τα κουλούκια που θα έχει στο σπίτι του, το χωράφι του, τη στάνη του. Θα επιλέξουν στην τύχη και θα μπούνε μέσα να ελέγξουν, ή θα πάνε κατευθυνόμενες από ρουφιάνους.

Χωρίς καμιά συνέπεια για αυτές, μόνο για σένα...

Δεν έχει κανείς δικαίωμα σε σπίτι - άσυλο, σε περιουσία, σε οικογενειακή γαλήνη, γιατί πάνω από όλους & όλα μπήκανε ξαφνικά τα κουλούκια και οι όψιμοι "προστάτες" τους.

Που ήταν όλες αυτές τα προηγούμενα χρόνια;

Πως ζούσανε μέχρι να εμφανιστούνε αυτές τα κουλούκια αρμονικά με τα αφεντικά τους, εκατοντάδες χρόνια σε αυλές σπιτιών, στάνες, χωράφια, εξοχικά, μάντρες, κλπ

Ο κάθε χαζοτουρίστης που θα έρθει για μερικές μέρες να φάει, να πιεί και να πλύνει τα πόδια του στη θάλασσα, τι δουλειά έχει να επεμβαίνει ατην αυλή και το σπίτι του ντόπιου;

Θέλει να πάρει το σπίτι ή το χωράφι για εξοχικό φτηνά, καταστρέφοντας τους ανθρώπους που μένουν και δουλεύουν εκεί;

Θέλει αλήθεια να πιάσουνε τσι κατσούνες οι μουστακαλήδες ορεινοί και τα κοπέλια τους. Να κάνουνε μερικούς ρουφιάνους οχτακόσες οκάδες, να μην ξαναπατήσει ποτέ κανείς άλλος στα μέρη τους;

Θέλουν το ίδιο σωμάρι οι αγαμίες, μέχρι να αλλάξουν χόμπι;

Την λόξα της καθεμιανής παλαβιάρας δεν θα την κάνουμε εμεί οι υπόλοιποι ιδεολογία.

Αυτές έχουνε τα κουλούκια για χάδια κι αγκαλιές, οι άλλοι για δουλειές.

Το κουλούκι χρησιμεύει όταν είναι μικρό, γερό, θαρραλέο κι όχι δειλό, γνήσιο από ράτσα και μπορεί να εκπαιδευτεί. Κάθε ράτσα κάνει για μια δουλειά μόνο, άλλη για κυνήγι, άλλη για φύλαξη, άλλη να βόσκει πρόβατα στα βουνά, άλλη να κρατά αγκαλιά όλη μέρα μια αργόσχολη μπουμπού κι άλλη να παίρνει στο κρεβάτι της αφού δεν κάνει χαίρι με ανθρώπους...

Τα μπασταρδεμένα των κυνοκομείων δεν έχουνε καμιά αξία, αφού δεν έχουν τις ικανότητες των αλλονών κουλουκιών των γνήσιων, γιαυτό δεν τα θέλει κανείς.Μόνο να τρώνε και να χέζουνε είναι, ούτε να γαυγίσουνε περήφανα μπορούνε καν. Πάει και τελείωσε!

Άμα θέλει καθεμιά ξεχωριστά, ας ανοίξει το πορτοφόλι της ή να διαθέσει την περιουσία της και τα ρούχα της ακόμη, να νετάσει και να ταίζει κάθε μέρα  αδέσποτα, μισερά, γέρικα, κοπρόσκυλα στις πλατείες και να της ρίχνουνε ζάρπες τα παιδιά και οι τεμπελχανάδες από τις γεμάτες καφετέριες.΄Όπως είναι σίγουρο πως θα γίνει αργά ή γρήγορα.

Πέρα αυτού καμιά κουβέντα ή παρατήρηση στους άλλους, δεν μας αφορά η λόξα τους είπαμε..

Έχουμε τις δικές μας ζωές να κοιτάξουμε.

ΑΝΕΡΓΟΙ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ...

Αν ήσουν άνεργος χωρίς ιδιαίτερα προσόντα (υπάρχουν πολλοί τέτοιοι, δεν είναι όλοι κάτοχοι πτυχίων και λοιπών χαρτιών επιστημοσύνης) και ζούσες σε επαρχία σαν γιος αγρότη, θα καθόσουν όλη μέρα στο καφενείο και δεν θα πήγαινες στη γη να δουλέψεις;

Μόνο και μόνο επειδή ο τοπικός βουλευτής σου "έχει τάξει"από παλιά, τότε που που μπορούσε κι εσύ είσαι φτιαγμένος για άλλα και περιμένεις, μα η άτιμη κενωνία σε έκανε να μένεις στο χωριό ελπίζοντας πως οι κομματικοί στρατοί πάντα βολεύονται...

Στο χωριό που ζούνε οι συγγενείς μου δίνουν 35 ευρώ + φαγητό για 6 - 7:30 ώρες δουλειάς στις ελιές κάθε χειμώνα που τις μαζεύουν. Και δεν μπορεί να δουλέψει υπερωρία κανείς με τα ίδια λεφτά παραπάνω γιατί η συγκομιδή δεν γίνεται νύχτα, ούτε "υπό κακές καιρικές συνθήκες" αφού δεν μαζεύονται όταν βρέχει ή το καλοκαίρι με τους καύσωνες. Πολλές φορές, όταν έχει πάχνη ή έχει βρέξει τη νύχτα περιμένουνε να βγει ο ήλιος, γιατί αλλιώς γίνονται μούσκεμα.

Κάθε χρόνο οι δικοί μου και οι άλλοι κάτοικοι δεν βρίσκουν Έλληνες να δουλέψουν ούτε για 2 μήνες που διαρκεί το λιομάζεμα. Ανθρώπους κάτοικους από την περιοχή ψάχνουν πρώτα για εργατικά χέρια και δεν βρίσκουν, παρά μόνο Αλβανούς, Πακιστανούς, ακόμη κι αραπάδες Αφρικανούς τελευταία.

Τους ταΐζουν ότι τρώμε κι εμείς, μαζί τους τρώνε και τους πληρώνουν αμέσως μετρητά. 100 ευρώ μεροκάματο για μια οικογένεια Αλβανών, πατέρας, μάνα, μεγάλος γιός και τα άλλα 2 μικρά να πηγαίνουν κανονικά στο σχολείο...

Το ίδιο συμβαίνει και τον (ίδιο σχεδόν) καιρό των πορτοκαλιών, των σταφυλιών, των κηπευτικών, των πεπονιών και καρπουζών. Των ροδάκινων, των φράουλων και του καπνού αλλού...

Είναι γεγονός πως για χιλιάδες ανθρώπους στην περιφέρεια υπάρχουν διαδοχικές εποχιακές δουλειές, από τις οποίες θα μπορούσαν να βγάλουν ένα αξιοπρεπές μεροκάματο και δεν αξιώνουνε να πάνε.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ...

Επανερχόμαστε σε προηγούμενες δεκαετίες.

Οι δείκτες της ιστορίας πάνε πίσω, αφού μισθοί και συντάξεις σήμερα με τις άγριες περικοπές δεν επαρκούν. Καλές είναι λοιπόν, και οι δουλειές "αλλού", εδώ γύρω στα χωράφια που οι ίδιοι είχαν παρατήσει τα προηγούμενα χρόνια.

Ντόπιοι είναι πια οι περισσότεροι εργάτες της γης, με έδρα όμως τις πόλεις που ζούσαν ως τώρα. Καλλιεργούν οι ίδιοι ότι θέλουν να τρώνε σε μικρές ποσότητες, μερικοί μάλιστα εμπορεύονται τα περισσεύματα της συγκομιδής τους σε γνωστούς και φίλους, αν και όχι "κατά κύριο επάγγελμα αγρότες". Μοιράζουν τον χρόνο τους σε δουλειά (αν έχουν ακόμη) και αγροτικά.

Η επιστροφή λοιπόν στα πατρώα εδάφη, στη μάνα γη, είναι καθημερινό φαινόμενο και στο νομό μας όπως διαπίστωσα σε πρόσφατη εξόρμηση στην ύπαιθρο.
Υπάλληλοι και συνταξιούχοι ξαναθυμούνται τα χωράφια τους. Επίσης οι ίδιοι οι επαγγελματίες αγρότες που μέχρι τώρα έβαζαν αλλοδαπούς να κάνουν την ελαιοσυλλογή ή το μάζεμα των πορτοκαλιών επιστρέφουν στο μεροκάματο.

Αποφάσισαν να κάνουν πράξη το λεχθέν υπό (σοφού) μαντιναδολόγου:

Όποιος στην κρίση πού 'χουμε
δεν θέλει να πεινάσει,
τα χωράφια των προγόνων του
ας πάει να ξερημάσει...

ΜΠΛΟΚΑ...

Ούτε η κυβέρνηση ούτε και ο ελληνικός λαός αμφισβητεί τις αντιξοότητες που αντιμετωπίζει ο αγροτικός κόσμος. Παρά ταύτα βλέπουμε, ότι οι περισσότερες κινητοποιήσεις των αγροτών λαμβάνουν χώρα χειμωνιάτικα, εξεγειρόμενοι κατά της κυβερνήσεως, όταν μάλιστα αυτή συμβαίνει να διάγει τους πρώτους μετεκλογικούς μήνες της θητείας της, βγάζοντας τα τρακτέρ και κλείνοντας τους δρόμους. Ο,τι έγινε τον Ιανουάριο 2005 με τα μπλόκα στην κυβέρνηση Καραμανλή το ίδιο και τώρα, να πλήξουν την κυβέρνηση Παπανδρέου. Τον υπόλοιπο καιρό οι κινητοποιήσεις τους έχουν επικοινωνιακό χαρακτήρα.

Είναι αλήθεια, ότι δεν υπήρξε συντεταγμένη και αποτελεσματική αγροτική πολιτική τα περασμένα χρόνια. Λύσεις δινόντουσαν περιστασιακά. Κι έρχονται τώρα οι αγρότες να διεκδικήσουν σειρά αιτημάτων σε περίοδο ισχνών αγελάδων. Δεν συμμερίζονται τις προθέσεις της κυβερνήσεως, που σκοπεύει να τους λύσει σταδιακά και θεσμικά τα προβλήματα της αναδιάρθρωσης της παραγωγής, την υποστήριξη της αγροτικής βιομηχανίας για την ανάπτυξη της γεωργίας, όχι στρεβλά και περιστασιακά. Θέλουν να λυθούν όλα τώρα, όσο κρατούν σε ομηρεία, τις συγκοινωνίες, οδικές, σιδηροδρομικές και θαλάσσιες, το εμπόριο και τους συμπολίτες τους, που δοκιμάζονται και αγανακτούν για τις μετακινήσεις τους.

Είναι αλήθεια ότι την αναδιάρθρωση της αγροτικής πολιτικής, που θα 'φερνε πλούτο στη χώρα, έπρεπε να την έχουν ξεκινήσει οι αρμόδιοι εδώ και χρόνια. Θα άλλαζαν ριζικά οι συνθήκες καλλιεργειών, θα βελτιωνόταν το εισόδημά των και θα καταλάβαιναν, ότι δεν μπορεί να στηρίζονται στις επιδοτήσεις, που επέτρεπαν μικρές ή μεγάλες κομπίνες στους "αετονύχηδες". Τα γνώριζε αυτά η πολιτεία, αλλά δεν τολμούσαν τις διαδικασίες, να κάνουν αγροτική εκστρατεία και να συνειδητοποιήσουν οι αγρότες, ότι πρέπει ν' αλλάξουν πολλά και πιο πολύ η νοοτροπία τους.

Είναι αλήθεια, ότι η γεωργική πολιτική ζει και κινείται επί δεκαετίες στο "θερμοκήπιο" και ήταν θέμα των κυβερνώντων, ν' ανοίξει την όρεξη των αγροτών να πάνε πάρα πέρα και ν' αναπτύξουν βιολογικές καλλιέργειες που αποδίδουν υψηλής ποιότητας προϊόντα, λόγω κλίματος στη χώρα μας, περιζήτητων στις πλούσιες χώρες της Ευρώπης. Και δεν το 'καναν οι πολιτικοί, διότι αυτή η πρακτική αποδίδει αποτελέσματα μακροπρόθεσμα χωρίς να παράγει πολιτική και διότι οι πολιτικοί μας είχαν κοντόφθαλμη προοπτική μιας τετραετίας.

Είναι αλήθεια, ότι στερούμεθα εθνικής αγροτικής πολιτικής. Γιατί; Διότι υποβάθμισαν τα ελληνικά προϊόντα. Εισάγουν π.χ. ελιές κατωτέρας ποιότητος από μια χώρα με 0,5 ευρώ το κιλό, τις ελληνοποιούν και τις πωλούν πάνω από 5 ευρώ. Ετσι "σκαρτεύει" το ελληνικό προϊόν και γίνεται μη ανταγωνιστικό. Ποιος φταίει; Ρωτήστε αυτούς, που διέλυσαν τους αγροτοσυνεταιρισμούς και τους μεγαλοεισαγωγείς.

Είναι, τέλος, αλήθεια, ότι δεν υπάρχει ενιαία εκπροσώπηση, ότι οι αγροτοσυνδικαλιστές συγκρούονται, άλλοι με αγώνες πραγματικούς και άλλοι με υπόβαθρο "σφραγίδες", υπερασπιζόμενοι πρώτα οικονομικές διεκδικήσεις και κατόπιν διαρθρωτικές αλλαγές που επιδιώκει να πετύχει η κατά γενικήν ομολογίανγνωρίζουσα τα προβλήματα των αγροτών κ. Μπατζελή καλύτερα, όσο λίγοι άλλοι στο κόμμα της.

Έτσι φαίνεται ότι υπάρχει αδιέξοδο εν όψει. Η κυβέρνηση αιφνιδιάστηκε αφ' ενός, διότι δεν περίμενε τέτοια κλιμάκωση τουλάχιστον ως προς τις οικονομικές απαιτήσεις, αφού δεν είχε να δώσει, και αφ' ετέρου απ' την επιμονή των αγροτών, να μην κάνουν πίσω. Παρά το γεγονός, ότι το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ ήταν κοντά στις προσδοκίες τους προσαρμοσμένο στα όρια της ΕΕ ο αγροτικός κόσμος αντιμετωπίζει με δυστροπία τις εξαγγελίες της κυβέρνησης, λόγω της συσσώρευσης δυσπιστίας από μη εκπλήρωση υποσχέσεων προηγουμένων κυβερνήσεων και δεν πείθονται, ότι και οι τωρινές υποσχέσεις θα 'χουν άμεση αποτελεσματικότητα.

Πάντως η κυβέρνηση αποκλείει δυναμική παρέμβαση θάταν καταστροφικό, γι' αυτό πρέπει να βρεθεί ένας κοινός παρανομαστής και να γίνει αλλαγή πλεύσεως, ώστε να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των αγροτών με το πνεύμα της λογικής και ν ' απαλλαγεί η χώρα απ' το βραχνά των μπλόκων.

ΑΓΡΟΤΙΚΑ...

Κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια...

Φτάσαμε να έχουμε καταντήσει "Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Θεοφάνεια, Μπλόκα, Απόκριες, Πάσχα"...

Επίσης θυμάμαι τα Χριστούγεννα που μιλούσα σε ένα κοπέλι 19 χρονών από αγροτική περιοχή ο οποίος θεωρούσε αυτονόητο το ότι παράτησε το Γυμνάσιο για να ασχοληθεί με τα "χωράφια".

Για να μην τα πολυλογώ:

Η νοοτροπία που έχουν περάσει στην πλειονότητα των αγροτών, αυτή του αμόρφωτου τζάμπα μάγκα με τις εξασφαλισμένες ετήσιες επιδοτήσεις κι αποζημιώσεις, δε θα βγει σε καλό.

Πότε ακούσατε έναν αγρότη να μιλάει για καινούριες σπορές; Τεχνοτροπίες; Εφαρμοσμένες τεχνολογίες και μάνατζμεντ της δουλειάς του;

Ποιος "ειδικός" θα σταθεί κοντά τους να τους καθοδηγήσει στην παραγωγή, ποιος ικανός μάνατζερ θα κλείσει πρώτος (για ν' ακολουθήσουν κι άλλοι, αφού τολμήσει και τα καταφέρει ο πρώτος) συμφωνίες για την απορρόφηση των προϊόντων που απαξιώνονται, σαπίζουν στα δέντρα, πετιούνται κι αντικαθίστανται από εισαγόμενα τριτοκοσμικά;

Εδώ πήγανε να αλλάξουν θέση στις καρέκλες των υπαλλήλων της τοπικής Διεύθυνσης Γεωργία και ξεσηκωθήκανε οι πτυχιούχοι κοπρίτες να φάνε τον Νομάρχη που θα τους απομάκρυνε από τα καφενεία (και τα κομμωτήρια για τις σαβουροχαμούρες) από το κέντρο της πόλης και ζητάμε να σταθούνε κοντά στον αγρότη, βγαίνοντας από τα γραφεία;

Μόνο επιδοτήσεις, επιδοτήσεις, επιδοτήσεις που καταλήγουν στις αλλοδαπές πουτάνες, σε λαθραία κουμπούρια και φυσέκια και ενδιάμεσα για κανά 4θυρο αγροτικό με 2 αστέρια στο NCAP και παράνομη αναλογία καρότσας/καμπίνας, που έχουν γίνει οι Μερτσεντέ του χωριού κι όνειρο κάθε νεαρού χωριάτη...

Συζητάω καμιά φορά με έναν γνωστό μου γεωπόνο για καινούριες τεχνολογίες πάνω στην καλλιέργεια (πάντα με ενδιαφέρουν οι πάσης φύσεως τεχνολογικές εξελίξεις) και είναι να γελά κανείς με το επίπεδο των αγροτών στην Ελλάδα.

Κάποτε πρέπει να καταλάβουν ότι είναι επιχειρηματίες και αυτοί...Και μάλιστα με υψηλό ρίσκο!

Για να μην παρεξηγηθώ μένω σε κυρίως αγροτική και δευτερευόντως τουριστική περιοχή, ότι λέω δεν το λέω αφοριστικά για τους "κακούς" αγρότες, αλλά επιτέλους πρέπει κάποιος να τους μιλήσει έξω από τα δόντια.

Κάποιος πέρα από τους δημοκόπους - άεργους - αφισοκολλητές που πρωτοστατούν σε "κινητοποιήσεις" και τους λοιπούς απατεώνες που φάγανε τα λεφτά των συνεταιρισμών και των απανω-γραψιμάτων, γιατί οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια στο μαρασμό. Και μαζί με αυτούς κοινότητες και τοπικές οικονομίες ολόκληρες...

Ίσως οι διοικούντες δεν έχουν αντιληφθεί το γεγονός ότι οι νέοι άνθρωποι και όχι μόνο, εγκαταλείπουν τις αγροτικές περιοχές σαν αποτέλεσμα της έλλειψης υποδομών στην ύπαιθρο, έλλειψη πληροφόρησης-ενημέρωσης, δυσλειτουργία θεσμικών παραγόντων, έλλειψη σχεδιασμού-προγραμματισμού, υποβαθμισμένες παρεχόμενες υπηρεσίες (υγεία, παιδεία, τηλ/νιες-συγκοινωνίες κλπ), γεγονός με σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις και στην αγροτική δραστηριότητα.

Οι κοινωνίες στην Ελληνική ύπαιθρο χαρακτηρίζονται σήμερα από υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, με έντονο το φαινόμενο της υψηλής ανεργίας.

Οι σημερινές τοπικές αγροτικές κοινωνίες , στην μεγάλη τους πλειοψηφία , δεν έχουν κανένα μέλλον εάν δεν υπάρξει μια στρατηγική για την ανασυγκρότηση των κοινωνιών της υπαίθρου που θα περιλαμβάνει το περιβάλλον, την αγροτική δραστηριότητα, τις ΑΠΕ, τον αγροτουρισμό και μια σειρά από υπηρεσίες όπως υγεία, εκπαίδευση, πολιτισμού και αναψυχής, συγκοινωνίες και τέλος έναν καταστατικό χάρτη για την ύπαιθρο.