ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΑ ΚΟΥΛΟΥΚΙΑ;

Είσαι αγρότης και ζεις στο χωριό σου.

Καλλιεργείς τη γη σου και βόσκεις τα λίγα ζώα σου στο κοντινό βουνό.

Έχεις κι ένα περιφραγμένο κτηματάκι δίπλα στον δρόμο που το έχεις φυτέψει, έχεις μέσα δυο κουλούκια να το φυλάνε να μην μπαίνει να σου πάιρνει την σοδειά ο ένας κι ο άλλος.

Μια μέρα περνά ένας χαζοτουρίστης Γερμαναράς που κάνει ανέμελος την βόλτα του στα ορεινά, αφού του προσφέρονται πάμφθηνα τα πάντα από λιμασμένους ξενοδόχους, ταβερνιάρηδες και καφετζήδες. Τυχαίνει να περάσει από το κτηματάκι σου, σταματά, βλέπει τα δυο κουλούκια σου και ξαφνικά πηδά την περίφραξη, μπαίνει μέσα στον χώρο σου απρόσκλητος, για να δει λέει σε τι κατάσταση είναι τα κουλούκια σου, που δεν τον γνωρίζουν και του γαυγίζουν.

Δεν τον ικανοποιεί λέει η εικόνα τους τον αυτόκλητο ρουφιάνο που δεν ξέρει καν Ελληνικά, φωτογραφίζει τα πάντα γύρω και σπεύδει να σε "καταγγείλει" σε ένα τοπικό σύλλογο που εμφανίστηκε από το πουθενά τα 2-3 τελευταία χρόνια, μέσω που οποίου κάποιες αγαμίες στην εμμηνόπαυση βγάζουν τα απωθημένα τους να προεδρεύσουν κάπου και δείχνουν ξεκάθαρα το μίσος τους για τους ανθρώπους της υπαίθρου ιδίως, με πρόσχημα την προστασία των σκύλων και μόνο, από όλα τα υπόλοιπα ζωντανά...

Εκείνες σπεύδουν αστραπιαία στον τόπο σου παρόλη την μεγάλη απόσταση που πρέπει να κάνουν οδικώς, σαν να μη έχουν τίποτα άλλο να ασχοληθούνε. Σε βρίσκουνε στο χωράφι να δουλεύεις, πέφτουνε σα λυσσασμένες πάνω σου με κραυγές και σε απειλούνε γιατί έτσι θέλουν με φυλακή και πρόστιμο για χάρη των κουλουκιών που νετάσεις για τη δουλειά σου. Σου φέρνουνε και τους μπάτσους να συνδράμουν μην ξεφύγεις. Από κοντά και ο Γερμαναράς, που δεν έχει καμιά σχέση με τον τόπο σου.

Όλοι τους θα χαίρονταν να σε δούνε φυλακισμένο για αρκετά χρόνια, να γερνάς μόνος πίσω από κάγγελα, να διαλύεται η οικογένεια σου, να ρημάζει αφρόντιστη η περιουσία σου, να πληρώσεις ότι έχεις σε πρόστιμα που θα φροντίσουνε οι αγαμίες να εισπράξουν οι ίδιες αργότερα, δήθεν για την ενίσχυση του "ζωόφιλου συλλόγου" με κάποια ρουσφετολογική ρύθμιση που θα προωθήσουν παραμονές εκλογών μέσω φαφλατάδων βουλευτών για μερικές παραπάνω ψήφους. Για να βοηθήσουν τάχα τα κουλούκια σου, που εσύ δεν ξέρεις τα δικαιώματα τους.

Αύριο θα πάνε αλλού, σε άλλο μέρος να καταστρέψουν την ζωή αλουνού ανθρώπου με τον ίδιο πάντα τρόπο, να βγάλουν το μίσος τους σε νέο θύμα, με πρόσχημα τα κουλούκια που θα έχει στο σπίτι του, το χωράφι του, τη στάνη του. Θα επιλέξουν στην τύχη και θα μπούνε μέσα να ελέγξουν, ή θα πάνε κατευθυνόμενες από ρουφιάνους.

Χωρίς καμιά συνέπεια για αυτές, μόνο για σένα...

Δεν έχει κανείς δικαίωμα σε σπίτι - άσυλο, σε περιουσία, σε οικογενειακή γαλήνη, γιατί πάνω από όλους & όλα μπήκανε ξαφνικά τα κουλούκια και οι όψιμοι "προστάτες" τους.

Που ήταν όλες αυτές τα προηγούμενα χρόνια;

Πως ζούσανε μέχρι να εμφανιστούνε αυτές τα κουλούκια αρμονικά με τα αφεντικά τους, εκατοντάδες χρόνια σε αυλές σπιτιών, στάνες, χωράφια, εξοχικά, μάντρες, κλπ

Ο κάθε χαζοτουρίστης που θα έρθει για μερικές μέρες να φάει, να πιεί και να πλύνει τα πόδια του στη θάλασσα, τι δουλειά έχει να επεμβαίνει ατην αυλή και το σπίτι του ντόπιου;

Θέλει να πάρει το σπίτι ή το χωράφι για εξοχικό φτηνά, καταστρέφοντας τους ανθρώπους που μένουν και δουλεύουν εκεί;

Θέλει αλήθεια να πιάσουνε τσι κατσούνες οι μουστακαλήδες ορεινοί και τα κοπέλια τους. Να κάνουνε μερικούς ρουφιάνους οχτακόσες οκάδες, να μην ξαναπατήσει ποτέ κανείς άλλος στα μέρη τους;

Θέλουν το ίδιο σωμάρι οι αγαμίες, μέχρι να αλλάξουν χόμπι;

Την λόξα της καθεμιανής παλαβιάρας δεν θα την κάνουμε εμεί οι υπόλοιποι ιδεολογία.

Αυτές έχουνε τα κουλούκια για χάδια κι αγκαλιές, οι άλλοι για δουλειές.

Το κουλούκι χρησιμεύει όταν είναι μικρό, γερό, θαρραλέο κι όχι δειλό, γνήσιο από ράτσα και μπορεί να εκπαιδευτεί. Κάθε ράτσα κάνει για μια δουλειά μόνο, άλλη για κυνήγι, άλλη για φύλαξη, άλλη να βόσκει πρόβατα στα βουνά, άλλη να κρατά αγκαλιά όλη μέρα μια αργόσχολη μπουμπού κι άλλη να παίρνει στο κρεβάτι της αφού δεν κάνει χαίρι με ανθρώπους...

Τα μπασταρδεμένα των κυνοκομείων δεν έχουνε καμιά αξία, αφού δεν έχουν τις ικανότητες των αλλονών κουλουκιών των γνήσιων, γιαυτό δεν τα θέλει κανείς.Μόνο να τρώνε και να χέζουνε είναι, ούτε να γαυγίσουνε περήφανα μπορούνε καν. Πάει και τελείωσε!

Άμα θέλει καθεμιά ξεχωριστά, ας ανοίξει το πορτοφόλι της ή να διαθέσει την περιουσία της και τα ρούχα της ακόμη, να νετάσει και να ταίζει κάθε μέρα  αδέσποτα, μισερά, γέρικα, κοπρόσκυλα στις πλατείες και να της ρίχνουνε ζάρπες τα παιδιά και οι τεμπελχανάδες από τις γεμάτες καφετέριες.΄Όπως είναι σίγουρο πως θα γίνει αργά ή γρήγορα.

Πέρα αυτού καμιά κουβέντα ή παρατήρηση στους άλλους, δεν μας αφορά η λόξα τους είπαμε..

Έχουμε τις δικές μας ζωές να κοιτάξουμε.

Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΡΟΥΦΙΑΝΙΑΣ...

Επίσκεψη από αστυνομικούς δέχτηκε τη επόμενη μέρα της γιορτής του ένας ηλικιωμένος, επειδή λέει "τρόμαξαν" οι γείτονες του με μερικές μπαλωθιές στον αέρα που ακούσρτηκαν από το σπίτι του...

Οι άνδρες της αστυνομίας ζήτησαν από τον 60χρονο να κατονομάσει εκείνους που επιδόθηκαν στις μπαλωθιές, όμως ο 60χρονος ήταν λεβέντης και στάθηκε "τάφος", δεν ρουφιάνεψε κανέναν από τους καλεσμένους του, με αποτέλεσμα να συλληφθεί ο ίδιος.

Καταρχήν να πώ ότι δε συμφωνώ με τις μπαλωθιές εν ώρα οινοποσίας και μάλιστα σε πυκνοκατοικημένες περιοχές, είναι ένα επιπόλαιο έθιμο.

Όσον αφορά την σύλληψη να πώ ότι δεν υπάρχει λόγος ούτε ο νοικοκύρης να συλληφθεί, ούτε να πάνε να παραδωθούν οι "μπαλωτάρηδες" στη θέση του, ο συλληφθείς θα ταλαιπωρηθεί λίγο με την γραφειοκρατία και η όλη ιστορία θα του στοιχίσει κάποιο ποσό σεευρώ σε δικηγόρους πρόστιμα κλπ...

Ότι γίνεται δηλαδή εσκεμμένα για να εισπράξει το κράτος από παντού κι από κοντά οι δικηγόροι που κλαίγονται για "νεο-άνεργοι" επειδή έγιναν πολλοί...

Τα ίδια έχουμε κάθε μέρα σχεδόν με συλλήψεις ανύποπτων πολιτών σε καφενεία, στο δρόμο, σε στάνες, σε γάμους/βαφτίσεις, σε σπίτια όπως παραπάνω, με αστείες αφορμές (τον απόστρατο στρατοδίκη συλλάβανε πριν καιρό, επειδή έπαιζε χαρτιά με πενταροδεκάρες σε καφενείο με άλλους γέρους), για να ταλαιπωρηθούνε λίγο και προπαντός να πληρώσουν...

Αυτός είναι ο κύριος σκοπός κι όχι η δήθεν παράβαση κάποιου νόμου σε συνδιασμό με τα απωθημένα κάποιου που έγινε διοικητής για λίγο, που οδηγούνε σε εφόδους ενώ οι αληθινοί εγκληματίες αλωνίζουν την ίδια στιγμή σε άλλες περιοχές...

Προς τιμήν τους ποτέ κανείς από τους τόσους αδίκως συλληφθέντες δε ρουφιάνεψε τους φίλους και τους συγγενείς του απο τη στιγμή που δεν έβλαψαν στην ουσία κανέναν, μόνο τρόμαξαν κάποιους φοβικούς..

Όσο κι αν θέλουν κάποιοι να περάσουν την ρουφιανιά, ιδίως στους πάντα πρόθυμους φοβισμένους "νομοταγείς οικογενειάρχες", μέχρι να έρθει η σειρά τους να την υποστούν.

Η νοοτροποία του "ρουφιάνου" έχει βαθιές ρίζες χαραγμένες στα DNA, αν είσαι ρουφιάνος ή καταστείς ρουφιάνος, θα το κάνεις και στην δουλειά σου, και στις κοινωνικές σου σχέσεις, και με την αστυνομία, και με την πατρίδα σου...

ΚΑΙ ΜΑΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΣ...

78χρονος πήγε σε μπαράκι στο κέντρο της πόλης έχοντας πάνω του 3000 ευρώ.

Όπου ον πλησίασαν τρείς νεαρές Ρουμάνες οι οποίες τον θώπευσαν και του πρότειναν συνουσία έναντι 30 ευρώ.

Στη διάρκεια των περιπτύξεων τους και ενώ βρίσκονταν ακόμη μέσα στο μπαρ οι τρεις Ρουμάνες αφαίρεσαν από τον 78χρονο το ποσό των 3000 ευρώ που είχε πάνω του.

Λίγο αργότερα αφού έκανε τη δουλειά του και όταν αντιλήφτηκε ότι τα χρήματα του είχαν κάνει φτερά, πήγε στην Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Χανίων αναφέροντας το περιστατικό.

Οι αρχές έκαναν έφοδο στο μπαρ περίπου μια ώρα μετά τα μεσάνυχτα συλλαμβάνοντας τις τρεις Ρουμάνες που βρίσκονταν μέσα σε αυτό καθώς και τρεις ακόμα γυναίκες που έκαναν ημίγυμνες πεζοδρόμιο έξω από το κατάστημα...

Έτσι κατάληξε η περιπέτεια του πορνό-γερου που ήθελε νεαρές πρόθυμες για πολλά, μα αποδείχτηκε και μαλάκας και ρουφιάνος εντέλει...

Αφού έχουνε πέσει οι τιμές κι εκεί, τι κρατούσε το δεκαπλάσιο ποσό από ότι χρειαζόταν και το επιδείκνυε μπροστά τους, πως αλλιώς ξέρανε οι Ρουμάνες πως έφερε στο μπάρ όλη τη σύνταξη ή την επιδότηση που μόλις τσέπωσε και του την "αφαίρεσαν";

Πόσες άντεχε να πάρει σ' ένα βράδυ ο 78χρονος;

Και εκτός αυτού συνέβαλλε ο ρουφιάνος να κλείσει προσωρινά το μπάρ στερώντας από μερικές εργαζόμενες το μεροκάματο τους κι από άλλους πελάτες μια ολιγόλεπτη ξεπέτα, αφού σίγουρα δεν ήταν ο μοναδικός που επισκέπτονταν τον συγκεκριμένο χώρο...

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ...

Πολιτικοί και κοινωνικοί φορείς με ανακοινώσεις τους καλούν σε συγκέντρωση και πορεία σήμερα...

Άντε πάλι, άλλη μια φορά τα ίδια...

Τούτη τη φορά αφορμή είναι σύμφωνα με τους οργανωτές μια "βάρβαρη επίθεση εναντίον πέντε ατόμων έξω από την κατάληψη της παλιάς Μεραρχίας Rosa Nera, τη μέρα που γινόταν το αντιρατσιστικό φεστιβάλ..."

Θα ξαναπαιχτεί άλλη μια φορά το ίδιο έργο: Συγκέντρωση, κραυγές - συνθήματα και πορεία στο πουθενά, με κλείσιμο των κεντρικών δρόμων της πόλης για αρκετή ώρα...Θα πανηγυρίσουν οι οργανωτές για το μέγα πλήθος κόσμου και τον παλμό της πορείας τους...

Να δικαιολογήσουν τον κόπο που κατέβαλλαν μερικές μέρες τώρα με "αγωνιστικά καλέσματα"...

Η πραγματικότητα αλήθεια;

- Μια συγκέντρωση 100 - 150 ατόμων, πάντα τα ίδια που δίνουν το παρόν σε τέτοιες, άπλυτοι κι ακούρευτοι κουρελιάρηδες και κάποιοι από κόμματα κι αποκόμματα της περιθωριακής αριστεράς για άγρα μερικών (δεκάδων μόνο) ψήφων...

- Την ίδια στιγμή ισάριθμα άτομα θα πίνουν τον καφέ και το ποτό τους πέριξ του τόπου συγκέντρωσης, ανέμελοι κι αδιάφοροι καθόσον το θέμα και ο λόγος της μάζωξης δεν ενδιαφέρει ούτε αφορά κανέναν...

- Στην πορεία θα περάσουν απέξω από τα εκλογικά κέντρα των μεγάλων κομμάτων, όπου κυρίως γέροι αφοσιωμένοι οπαδοί κάθονται για ώρες ολόκληρες να τους βλέπουν οι υποψήφιοι βουλευτές, υπέρ εκπλήρωσης του ρουσφετιού για μια επιπλέον σύνταξη, για διορισμό της δασκαλίτσας κόρης ή εγγονής και για ν' αποφύγει τη δύσκολη στρατιωτική θητεία ο φοβιτσιάρης κανακάρης της κυρά-Μερόπης που δεν έχει να φάει καλά - καλά και ψηφίζει ότι και ο εθνικός εργολάβος μας, τούτη εδώ όμως "πάππου προς πάππου" όπως υπερηφανεύεται κιόλας στον υποψήφιο της αρεσκείας της...

Κανείς του όμως δεν θα ρίξει ματιά στους διαμαρτυρόμενους πορευόμενους...

- Θα γεμίσουν οι δρόμοι και τα μαγαζιά στους δρόμους της πορείας, μπάτσους και ρουφιάνους, πολλαπλάσιους από τους "αγωνιστές". Μιας και δαύτοι είναι λίγοι, γνωστοί και φακελωμένοι, πολλά κακόβουλα μάτια θα παρατηρούν ωστόσο τους πολίτες, τι ώρα περνούν από τον δρόμο, τι φορούν, τι κρατούν, που κοιτούν...

Πάλι στο μαγαζί απέναντι από το γραφείο του αναπληρωτή υπουργού, συνήθης στόχος και προορισμός διαδηλωτών, θα τη στήσουν από νωρίς οι 3 γνωστοί ρουφιάνοι που εύκολα ξεχωρίζουν από μακριά όσο κι αν κρύβονται σε τρίχες, εξυπηρέτηση που ο πονηρός έμπορος ρούχων εξαργυρώνει με ρουσφέτια και προκύπτουν μετά δήθεν "παρενοχλήσεις" αγαπητικών του.

- Οι οδηγοί αυτοκινήτων στο κέντρο θα ψάχνουν δρόμους να περάσουν, να μη συμπέσουν με κείνους της πορείας, αφήνοντας πίσω θόρυβο και καυσαέρια...

Μετά το δίωρο συνήθως μπάχαλο και χωρίς κανένα αποτέλεσμα ως προς τις επιδιώξεις τους, όπως πάντα γίνεται, οι "αγωνιστές" θ' αποχωρήσουν ικανοποιημένοι που δώσανε το παρόν σε άλλη μια μέρα αγώνα, ο αρχιμπάτσος θα δώσει εντολή για αποδέσμευση στους δικούς του ένστολους και μη και θ' ανανεώσουν το ραντεβού τους στον ίδιο τόπο και ώρα μα με διαφορετική αιτία πάλι και πάντα εργάσιμη ημέρα απόγευμα, ελπίζοντας οι πρώτοι την άλλη φορά σε μεγαλύτερη "συμπαράσταση" από την κοινωνία.

Μάταια περιμένετε ρέ mlks ιδεολόγοι, αυτή που μόλις διαβάσατε είναι η κοινωνία της πόλης, είτε σας αρέσει είτε όχι:

Καφές, ρεμπελιό, γλύψιμο - ρουσφέτι, ρουφιάνοι παντού και το sexy νινί για πάρτη μας και μην τολμήσει να το κοιτάξει άλλος...Τι αγώνα να κάνεις ρέ για τέτοιους;

ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΥ ΑΝΤΙΔΙΚΙΕΣ...

Αδικημένοι της ζωής και οι δυο, στον ήλιο δεν είχαν μοίρα.

Με χρόνια γλύψιμο και παρακαλετό δημοτικών συμβούλων, τελικά κατάφεραν να την βολέψουν όπως - όπως. Ο πιο "τυχερός" βρέθηκε μ' ένα περίπτερο σε κεντρικό σημείο, ο λιγότερο ευνοημένος του ρουσφετιού βρέθηκε να πουλεί μικροπράγματα στην λαϊκή και να στήνει πάγκους στούς δρόμους...

Άσπονδοι φίλοι από χρόνια παλιά, κοινή μοίρα και μιζέρια, η φτώχεια δεν ενώνει μα δημιουργεί ζήλιες κι αντιδικίες, φτάνει ακόμη σε μίση και φόνους για ένα κομμάτι ψωμί, πράγμα που παραξενεύει κι απορεί τους έχοντες τα προς το ζην, απόλυτα δε φυσικό για τους φτωχοδιαβόλους ...

Στην περίπτωση μας εδώ, ο ένας φουκαράς ζηλεύει τη δουλειά του άλλου.
Ο πλανώδιος έμπορος ζηλεύει την μόνιμη θέση του περιπτερά που έρχεται με το κλειδί κάθε πρωί κι ανοίγει την "επιχείρηση" του σα νοικοκύρης, έχει την πελατεία του εξασφαλισμένη χωρίς κόπο και κονομά χωρίς να χρειαστεί να σηκωθεί από την καρέκλα...

Ο περιπτεράς από την άλλη έχει βαρεθεί ήδη το ολοήμερο καθισιό και παραμονή στο ίδιο μέρος, πράγμα που δεν του επιτρέπει να πάει πουθενά, ούτε σε προσωπικη του δουλειά ούτε σε καμιά εκδήλωση ένα βράδυ. Ακούει τους ήχους από παραστάσεις και συναυλίες σο κοντινό του ανοιχτό καλοκαιρινό θέατρο μα δε μπορεί να κλείσει να πάει, ποιός θα πουλεί νερό και τσιγάρα στους θεατές;

Και τον επιτάφιο από το παραθυράκι τον βλέπει να περνά μπροστά του κάθε Μεγάλη Παρασκευή, ελπίζοντας να σταματήσει κάποιος πιστός να κερδίσει ένα δίφραγκο παραπάνω. Θεωρεί δε προνομιούχο τον πλανώδιο που έχοντας μαζέψει τον πάγκο του κάθε βράδυ, είναι με την οικογένεια του κι επιπλέον ελεύθερος να πάει όπου θελήσει...

Με κάθε ευκαιρία αντιδικούν μεταξύ τους, θεωρώντας ο ένας τον άλλο σαν περισσότερο ευνοημένο από το ρουσφέτι του δικού του δημοτικού συμβούλου και συνοψίζουν πάντα με τις φράσεις "αν εγώ είχα το περίπτερο..." και "αν μπορούσα να πάω να πουλήσω στο πανηγύρι εκείνο...", φυσικά για την δουλειά του άλλου κι όχι την δική του ο καθείς...

Το μόνο κοινό τους χαρακτηριστικό είναι πως τους αρέσει να κάνουν τους ρουφιάνους για ότι πέσει στην αντίληψη τους, σε μια ακατανόητη προσπάθεια να ευχαριστήσουν τους μπάτσους, καρφώνοντας ανυποψίαστους συμπολίτες τους.

Για λίγες δεκάδες ευρώ παραπάνω προφανώς, εκτός αν είναι τόσο αφελείς να δίνουν βάση στα "μπράβο" κι "ευχαριστώ" που ακούνε όταν απομακρύνεται το συμβατικό αμάξι του μπατσαριού, μα με την τόσο χαρακτηριστική κεραία που το προδίδει...

Και η ζωή συνεχίζει να κυλά, αγνοώντας τους δυο σιχαμένους "βιοπαλαιστές" του πεζοδρομίου, τα πράγματα συνεχίζουν να συμβαίνουν, χωρίς να επηρεάζονται από τις μεταξύ τους αντιδικίες και ζήλειες...Δεν τους ρώτησε ποτέ κανείς για τίποτα, μόνο κάποιοι περαστικοί στηρίζουν με μικροαγορές την ύπαρξη τους...

Δεν θα τους πουν ποτέ όμως το:

Ρε σκατάδες, όταν βράζετε στο ίδιο καζάνι, δεν έχει σημασία σε ποιά πλευρά σας πάει το ανακάτεμα...

ΚΑΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΓΕΛΟΙΟΣ...

Κοντός, χοντρός μ' ένα σιχαμένο πρόσωπο που προδίδει και την ασχολία του: Μπάτσος, ρουφιάνος και κωλογλύφτης μέχρι αηδίας.

Μόνο επώνυμων πολιτικών όμως...

Εμφανίζεται κυρίως σε μεγάλες κοσμοσυνάξεις με την ευκαιρία εορτών, Φώτα, Ανάσταση. Θεωρεί καθήκον του να προστατεύει την είσοδο προς τον μητροπολιτικό ναό της πόλης από παρείσακτους και να υποδέχεται αυτοπροσώπως τις αρχές του τόπου, στρατιωτικές και πολιτικές.

Παρείσακτοι κατά αυτόν θεωρούνται όλοι οι πολίτες που θα σταθούν κοντά του, στενεύοντας το πέρασμα των επίσημων που με τόσο κόπο προσπαθεί να διατηρήσει διάπλατα ανοιχτό, ιδίως από τριτοκοσμικούς βρωμομετανάστες, γύφτους ανήλικους κι ενήλικους που ζητιανεύουν ως είθισται και κάθε άλλον που θεωρεί εμπόδιο κατά την άσκηση του "καθήκοντος του" να φανεί αρεστός...

...Κοινοί θνητοί που τολμάτε να εμφανίζεστε όταν το μαντρόσκυλο ανοίγει πέρασμα για έναν επίσημο...

Αρχίζει από τους αξιωματικούς κάθε σώματος και όπλου, επιδεικτικά περιφρονεί τους κατώτερους και χαιρετά με υπόκλιση αυτούς με βαθμό από συνταγματάρχη και πάνω, που με την ελάχιστη νοημοσύνη του θεωρεί "μεγάλους"...

Συνεχίζει με Δημάρχους και Νομάρχες, παρακάμπτοντας τους πολυπληθείς συμβούλους ναμαρχιακούς και δημοτικούς, καθώς και πρώην και νυν ξεχασμένους βουλευτές ή πολιτευτές...

Όταν καταφτάνουν βουλευτές εν ενεργεία, το σιχαμένο νέπιασμα φορά το πιο γελοίο χαμόγελο που μπορεί να ταιριάξει στη φάτσα του και αρχίζει τις διαχύσεις ενώπιον ολονών των παρευρισκομένων, που τον ξέρουν τόσα χρόνια και περιμένουν την μίνι - παράσταση που δίνει:
Αρχίζει με χαιρετούρες διάρκειας λεπτών, συνεχίζει με αγκαλιές κι ασπασμούς, ισιώνει και ξεσκονίζει τα σακάκια τους και ενίοτε συνοδεύει τους εκλεκτούς του ως τα μισά της διαδρομής προς τον ναό, παρατείνοντας όσο μπορεί τον χρόνο που τους αφιερώνει σε συνεχές γλύψιμο...

Η στιγμή που τα δίνει όλα είναι όταν καταφτάνει ο Επίτιμος με την κόρη - υπουργό και μιά πραγματικά πολυπληθή οικογένεια συνοδευόμενοι από μια κουστωδία άλλων γλυφτών, πιο "στενών" από το υποκείμενο..

Τότε είναι που η καρικατούρα μπάτσου αρχίζει έναν αγώνα δρόμου να προλάβει ν' ανοίξει πόρτες αρκετών πολυτελών αυτοκινήτων, να υποκλιθεί στον πρώην πρωθυπουργό, την νυν υπουργό, στον σύζυγο που δείχνει ν' απορεί με τα καμώματα του κοντόχοντρου κι αρκετών άλλων που νομίζει πως έχουν την εύνοια τους...

Περιφέρεται στο πλήθος από παιδιά, εγγόνια και λοιπούς συγγενείς, σφίγγει χέρια στριφογυρίζοντας ανάμεσα τους σε μια προσπάθεια να μην παραλείψει κανένα, εκφράζοντας τις ευχές του και την υπακοή του στην πολυμελή οικογένεια...

Κάτω από την ματιά του 90χρονου πια αρχηγού που κοιτάζει αφ' υψηλού τον γελοίο υποτακτικό του εν δράση, με εκείνο το βλέμμα που δείχνει μισο - ικανοποίηση και μισο - αποστροφή για το γέρικο κι αυτό κοπρο - σκυλάκι που κουνά την ουρά του πιστό πάντα σ' αυτόν και τους απογόνους του.

Αυτός πρέπει να είναι και ο υπαίτιος του διορισμού του στο μπατσαριό, πριν αμέτρητα χρόνια πια...

Με το τέλος της τελετής και της λειτουργίας αποσύρεται ο σιχαμένος γλύφτης στα κύρια καθήκοντα του, αυτά του αυτόκλητου ρουφιάνου, μέχρι να εμφανιστεί την επόμενη επίσημη κοσμοσύναξη πάλι.

Και μια ερώτηση - απορία προς τους φίλα προσκείμενους σε μένα νέους βουλευτές:

- Τον χρειάζεστε ΑΚΟΜΗ τον κόπρο και δεν τον ξεφορτώνεστε;