ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ...

Πολιτικοί και κοινωνικοί φορείς με ανακοινώσεις τους καλούν σε συγκέντρωση και πορεία σήμερα...

Άντε πάλι, άλλη μια φορά τα ίδια...

Τούτη τη φορά αφορμή είναι σύμφωνα με τους οργανωτές μια "βάρβαρη επίθεση εναντίον πέντε ατόμων έξω από την κατάληψη της παλιάς Μεραρχίας Rosa Nera, τη μέρα που γινόταν το αντιρατσιστικό φεστιβάλ..."

Θα ξαναπαιχτεί άλλη μια φορά το ίδιο έργο: Συγκέντρωση, κραυγές - συνθήματα και πορεία στο πουθενά, με κλείσιμο των κεντρικών δρόμων της πόλης για αρκετή ώρα...Θα πανηγυρίσουν οι οργανωτές για το μέγα πλήθος κόσμου και τον παλμό της πορείας τους...

Να δικαιολογήσουν τον κόπο που κατέβαλλαν μερικές μέρες τώρα με "αγωνιστικά καλέσματα"...

Η πραγματικότητα αλήθεια;

- Μια συγκέντρωση 100 - 150 ατόμων, πάντα τα ίδια που δίνουν το παρόν σε τέτοιες, άπλυτοι κι ακούρευτοι κουρελιάρηδες και κάποιοι από κόμματα κι αποκόμματα της περιθωριακής αριστεράς για άγρα μερικών (δεκάδων μόνο) ψήφων...

- Την ίδια στιγμή ισάριθμα άτομα θα πίνουν τον καφέ και το ποτό τους πέριξ του τόπου συγκέντρωσης, ανέμελοι κι αδιάφοροι καθόσον το θέμα και ο λόγος της μάζωξης δεν ενδιαφέρει ούτε αφορά κανέναν...

- Στην πορεία θα περάσουν απέξω από τα εκλογικά κέντρα των μεγάλων κομμάτων, όπου κυρίως γέροι αφοσιωμένοι οπαδοί κάθονται για ώρες ολόκληρες να τους βλέπουν οι υποψήφιοι βουλευτές, υπέρ εκπλήρωσης του ρουσφετιού για μια επιπλέον σύνταξη, για διορισμό της δασκαλίτσας κόρης ή εγγονής και για ν' αποφύγει τη δύσκολη στρατιωτική θητεία ο φοβιτσιάρης κανακάρης της κυρά-Μερόπης που δεν έχει να φάει καλά - καλά και ψηφίζει ότι και ο εθνικός εργολάβος μας, τούτη εδώ όμως "πάππου προς πάππου" όπως υπερηφανεύεται κιόλας στον υποψήφιο της αρεσκείας της...

Κανείς του όμως δεν θα ρίξει ματιά στους διαμαρτυρόμενους πορευόμενους...

- Θα γεμίσουν οι δρόμοι και τα μαγαζιά στους δρόμους της πορείας, μπάτσους και ρουφιάνους, πολλαπλάσιους από τους "αγωνιστές". Μιας και δαύτοι είναι λίγοι, γνωστοί και φακελωμένοι, πολλά κακόβουλα μάτια θα παρατηρούν ωστόσο τους πολίτες, τι ώρα περνούν από τον δρόμο, τι φορούν, τι κρατούν, που κοιτούν...

Πάλι στο μαγαζί απέναντι από το γραφείο του αναπληρωτή υπουργού, συνήθης στόχος και προορισμός διαδηλωτών, θα τη στήσουν από νωρίς οι 3 γνωστοί ρουφιάνοι που εύκολα ξεχωρίζουν από μακριά όσο κι αν κρύβονται σε τρίχες, εξυπηρέτηση που ο πονηρός έμπορος ρούχων εξαργυρώνει με ρουσφέτια και προκύπτουν μετά δήθεν "παρενοχλήσεις" αγαπητικών του.

- Οι οδηγοί αυτοκινήτων στο κέντρο θα ψάχνουν δρόμους να περάσουν, να μη συμπέσουν με κείνους της πορείας, αφήνοντας πίσω θόρυβο και καυσαέρια...

Μετά το δίωρο συνήθως μπάχαλο και χωρίς κανένα αποτέλεσμα ως προς τις επιδιώξεις τους, όπως πάντα γίνεται, οι "αγωνιστές" θ' αποχωρήσουν ικανοποιημένοι που δώσανε το παρόν σε άλλη μια μέρα αγώνα, ο αρχιμπάτσος θα δώσει εντολή για αποδέσμευση στους δικούς του ένστολους και μη και θ' ανανεώσουν το ραντεβού τους στον ίδιο τόπο και ώρα μα με διαφορετική αιτία πάλι και πάντα εργάσιμη ημέρα απόγευμα, ελπίζοντας οι πρώτοι την άλλη φορά σε μεγαλύτερη "συμπαράσταση" από την κοινωνία.

Μάταια περιμένετε ρέ mlks ιδεολόγοι, αυτή που μόλις διαβάσατε είναι η κοινωνία της πόλης, είτε σας αρέσει είτε όχι:

Καφές, ρεμπελιό, γλύψιμο - ρουσφέτι, ρουφιάνοι παντού και το sexy νινί για πάρτη μας και μην τολμήσει να το κοιτάξει άλλος...Τι αγώνα να κάνεις ρέ για τέτοιους;

ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ...

Τα χρόνια που είχαν επαναστατήσει μερικοί συνταγματάρχες και προσπαθούσανε ματαίως να επιβάλουν τάξη και πειθαρχεία στον λαό, δεν καλάρεσε σε κανέναν...

Με όποιο τρόπο έβρισκαν παρέβαιναν "τας υποδείξεις" που έβγαιναν πληθώρα με την μορφή "αποφασίζομεν και διατάσσομεν" ακόμη και για τα πιο απλά θέματα τάξεως και συμπεριφοράς. Έτσι πολλοί ανύποπτοι πολίτες ιδίως της υπαίθρου βρίσκονταν ξαφνικά παραβάτες κάποιας διαταγής που δεν ήξεραν πως "απεφασίσθη" και ως εκ τούτου κυνηγημένοι από τους μπάτσους...

Ένας τέτοιος που ξαφνικά βρέθηκε παρανομούντας και διωκόμενος, ήρθε ένα βράδυ στο σπίτι, όταν πρέπει νάμουνα 4 χρονών. Κοιμόμασταν νωρίς οικογενειακώς αφού ο γέρος μου ήταν εργάτης και σηκωνόταν κάθε μέρα πολύ νωρίς. Ο φυγάς θάπρεπε νάφτασε στην αυλή μας γύρω στις 10.30μμ, δεν γνώριζα την ώρα τότε...Μην βλέποντας φώτα και ξέροντας πως δεν πηγαίναμε πουθενά, κατάλαβε πως κοιμόμασταν. Μ' ένα μακρύ ξύλο από τα ντεμπλιά που χρησιμοποιούσαν όταν μάζευαν ελιές και υπήρχανε μερικά έξω ακουμπισμένα στην γωνία του τοίχου, χαρχάλεψε μερικές φορές το ξύλινο παράθυρο στο δωμάτιο των γονιών, στο παλιό διώροφο σπίτι μας...

Ξύπνησε ο γέρος μου με τον επαναλαμβανόμενο τσάλαχο, αναγνώρισε τον παλιό του γνωστό που του εξήγησε τον λόγο που ήρθε από το χωριό του νυχτιάτικα, κατέβηκε και τον έβαλε μέσα...Ξύπνησε όμως και ο γείτονας που νοίκιαζε το απέναντι σπίτι, κλασσικός μπάτσος του παλιού καιρού, από κείνους που τους παίρνανε στην Χωροφυλακή για να φάνε ένα κομμάτι ψωμί, σαν ολότελα αγράμματος κι ανίκανος να το βγάλει από κάπου αλλού. Κοίταζε να κάνει "το καθήκον του" για να τα έχει καλά με τη υπηρεσία του, μην τον διώξουν όπως φοβότανε...

Θεώρησε καλό να προβάλλει πάραυτα στο παράθυρο του και να μας βάλει πόστα:

- Τι κάνεις εκεί; Θα κρύψεις φυγάδα; Ετούτος εδώ είναι εχθρός του λαού! Θέλεις τώρα να ειδοποιήσω την υπηρεσία να έρθουν να σας συλλάβουν και τους δυό; Τόξερα πως εσείς οι εργάτες είσαστε κουμούνια, ταραξίες, τώρα θα σας δείξω εγώ τι θα πάθετε...

Κι έκανε να μπεί μέσα από το παράθυρο να κάνει το καθήκον του όπως του είχανε πεί από την υπηρεσία, να παρακολουθεί τους πάντες παντού και ν' αναφέρει αν πέσουν στην αντίληψη του ύποπτες κινήσεις...

Ο γέρος μου πρέπει να θύμωσε και να οργίστηκε πολύ με τον κόπανο μπάτσο που παρέμβηκε ακάλεστος, πιο πολύ νομίζω πειράχτηκε πως τους είπε "κουμούνια" αφού το μόνο καλό στην φτώχεια τους ήταν πως δεν έπεσαν ποτέ στον κομμουνισμό, όπου πληρωμένοι "καθοδηγητές" θα τους έβαζαν να κολλούν αφίσες και να κάνουν ταραχές στους δρόμους για δικά τους σχέδια, χωρίς όμως ν' αλλάζει τίποτα στην φτώχεια τους και την ζωή τους. Αγωνίζονταν να ζήσουν όπως - όπως με σκληρό 10ωρο μεροκάματο 60 δραχμών/μέρα, όταν η κρέμα μου Nutricia έκανε 20 δραχμές/κουτί, δεν ήταν διαθέσιμοι και για άλλον αγώνα για να αλλάξουν οι "αποφασίζοντες" χρώμα απο μαύρο (χακί τότε) σε κόκκινο. Δεν εξαρτώτανε ποτέ από κόμματα, ιδίως εκείνο, που ήταν και παράνομο τότε...

Άρπαξε από την ίδια γωνιά της αυλής μας με τα πράγματα ένα αρκετά χοντρό σίδερο από αυτά που βάζανε στις ταράτσες των οικοδομών για οπλισμό και το λύγισε με τα χέρια του κάνοντας το φουρκέτα στην αρχή και συνέχισε κάνοντας άλλες 2 στροφές. Πέταξε κάτω το στραπατσαρισμένο σίδερο που ποτέ πια δεν θα ξαναγινόταν ίσιο και είπε στον αποσβολωμένο μπάτσο που παρακολουθούσε τη σκηνή, την μοναδική φράση που αξίζει να θυμάμαι από αυτόν:

- Γιάε, αν γενείς αιτία να έχω προβλήματα εγώ, η οικογένεια μου κι ο φίλος μου, θα σου σπάσω τον λαιμό σαν το ξερό καλάμι. Θα ψοφήσεις επιτόπου χωρίς να βγάλεις άχνα κι ούτε θα σε βρούνε ποτέ. Θα σε βάλω σ' ένα μεγάλο τσουβάλι, θα το δέσω από τον μπόρο - μπόρο και θα σε βαστώ να σε πετάξω το πρωί που θα πάω στη δουλειά!

Τότε η δουλειά του ήταν να σπάζει πέτρες με τη βαριά σ' ένα νταμάρι στο Ακρωτήρι μαζί με άλλους εργάτες, που στην καρότσα του φορτηγού που τους ανέβαζαν και τους μετέφεραν στη δουλειά, κανείς τους δεν θα ρωτούσε για το τσουβάλι, ούτε νομίζω πως θα στενοχωριούνταν ιδιαίτερα αν μαθαίνανε το περιεχόμενο του. Μετά που θα το πετούσε οι κοράκοι και οι αρκάλοι δεν θ' άφηναν ίχνος από το κουφάρι σε 2 μέρες το πολύ, ακόμη και το τσουβάλι που είχε πάρει την μυρωδιά...

Αυτό ήταν! Η μαγική φράση που μας έδωσε την ησυχία μας. Ποτέ δεν ειδοποίησε την "υπηρεσία του" ο μπουνταλάς και δειλός μπάτσος. Ούτε χρειάστηκε να σύρει το κρητικό μαχαίρι του ο άλλος ο "εχθρός του λαού", μιας και κανείς τους δεν διέθετε πυροβόλα όπλα. Αποσύρθηκε μέσα και κοιμήθηκε ο μπάτσος, που τα υπόλοιπα χρόνια που έμεινε στην γειτονιά, ούτε μας ξαναμίλησε ούτε μας πείραξε...

Κοιμήθηκε στο πάτωμα και ο νυχτερινός επισκέπτης μας, στο δωμάτιο μου που είχε χώρο όπου του έστρωσε η μάνα μου. Το πρωί αφού ήπιε το γάλα του μαζί μας έφυγε, άγνωστο για πού...

Υπήρχε πάντως τότε τάξη αν και κουτσούρια όρθια οι μπάτσοι ίδiα ως σήμερα, που πήγαιναν φτωχοί να καταταγούν και χαλούσαν στην "υπηρεσία" κάνοντας τους διώκτες και τους τιμητές. Θυμάμαι έναν ακόμη , που περνούσε πεζός από τη γειτονιά χωρίς οπλισμό, απλά με τα ρούχα του και το πηλίκιο μα η παρουσία του μόνο επέβαλλε τάξη και σιωπή σε μικρούς και μεγάλους, πόσο μάλλον σε όσους σκέφτονταν να μικρο-παρανομήσουν, διαρρήξουν, κλέψουν, κλπ.

Μια χαρακτηριστική του φράση που μια μέρα είπε φωναχτά στους δρόμους, δεν ξέρω με την ευκαιρία ποιάς εκδήλωσης τότε, απευθυνόμενος γενικά σε όλους τους ανθρώπους που τον άκουγαν, ήταν:

- Σηκωθείτε από τις καρέκλες σας και πηγαίνετε στο γήπεδο, θα έχουνε γιορτή και θα ρίξουν και κανονιές, αφήστε ανοιχτά τα τζάμια των παραθύρων μην σπάσουνε, μην σας νοιάζει εγώ θα είμαι εδώ να βλέπω τα σπίτια σας...Και μετά να πάτε στην αγορά όπου θα χορέψουνε οι βρακοφόροι, θα είναι και ο Παττακός μαζί να σπάσετε πλάκα!

Φεύγανε οι γειτόνοι τότε βάζοντας τις καρέκλες τους μέσα και κλείνοντας βιαστικά πόρτες μα όχι παράθυρα, άντρες και γυναίκες υποχρεωτικά, μα έβρισκαν τα σπίτια τους άθικτα όταν επέστρεφαν, μιας και διαρρήκτες απλά δεν υπήρχαν ή δεν τολμούσαν, δεν έχει καμμιά σημασία...

Στο γήπεδο όταν καθίσαμε στην τσιμεντένια κερκίδα γινότανε κάποιο νταλαβέρι με στρατιώτες, μουσικές, δάδες με φωτιές, ασκήσεις και φορτηγά με κανόνια, θεατές αρκετοί έστω και με το ζόρι, ξεπουλούσε και κείνος ο ρουφιάνος ο Ηρακλής τα σάμαλι και τις πορτοκαλάδες του, μα δεν μου είπανε ποτέ οι γέροι μου τι είδους γιορτή ήταν αυτή, που αχνά μόνο θυμάμαι πως κρυβόμουν όταν ακούγονταν κανονιές αφού ήμουν μόνο 4 χρονών...

Ούτε ακόμη μου εξήγησαν γιατί ο γέρος μου με σήκωνε ψηλά έπειτα στην πλατεία της αγοράς, να δώ έναν κοντό φαλακρό να χοροπηδά πρώτος - πρώτος σε μια σειρά από γίγαντες ντυμένους με κρητικές φορεσιές και γύρω οι άνθρωποι να κουνάνε σημαιάκια υπό την βλοσυρή επίβλεψη πολλών μπάτσων...

ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΣ...

Αχρείοι τύποι που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα, και που σε άλλη περίπτωση δεν θα μπορούσαν να εργαστούν πουθενά πάνω από μια εβδομάδα λόγω ανικανότητας, έχουν προσληφθεί με μέσον στην ΕΛΑΣ έχοντας φιλήσει κατουρημένες ποδιές σε συγκεκριμένα πολιτικά γραφεία οι γέροι τους.

Στην διάθεση τους έχουν μια υποτιθέμενη εξουσία που απορρέει από την στολή που φορούν και από την ιδιότυπη ασυλία που απολαμβάνουν από την εκάστοτε πολιτική εξουσία. Εν ολίγοις, αυτοί είναι οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν ορκιστεί να μας προστατεύουν, πέρα από κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις, οι πλειοψηφία τους ανταποκρίνεται στα παραπάνω ότι κι αν λένε οι συνδικαλιστάδες τους που πλακώνονται στις μπουνιές μεταξύ τους με κάθε ευκαιρία ...

Η εδραιωμένη αντίληψη του πολύ κόσμου, δυστυχώς για άλλη μια φορά δικαιώνεται από τις δολοφονικές πράξεις των ίδιων των αστυνομικών, κι επιβεβαιώνει το γνωστότατο σύνθημα που ακούγεται στις πορείες και τις διαδηλώσεις...

Άνθρωποι οι περισσότεροι των οποίων δεν μπορούν να μοιράσουν σε δυο γαϊδάρους άχυρα κρατούν όπλο, και το χρησιμοποιούν σε πολίτες...

Πότε θα καταλάβουν ότι υπάρχει μια κοινωνία η οποία βοά για την αστυνομική βία, μια κοινωνία που αρνείται να αποδεχτεί τους στολισμένους "ρίγκο" που αδυνατούν να συλλάβουν έναν εμπρηστή το καλοκαίρι, που απαξιούν να σεβαστούν τον οποιοδήποτε πολίτη καθημερινά, που δεν έχουν ακόμη καταλάβει ότι η αστυνομία είναι για να εξυπηρετεί την ευνομούμενη πολιτεία και να προσέχει, να σέβεται και να βοηθά τους πολίτες...

Δεν είναι δυνατόν αυτοί που πρέπει να διαφυλάσσουν την τάξη να πυροβολούν ανεξέλεγκτα στο ψαχνό, και μετά ν' "αδυνατούν" να επιβάλλουν την τάξη στο μπουλούκι των γνωστών - αγνώστων που για άλλη μια φορά λεηλάτησαν άσχετα μέρη...
Θλίψη και οδύνη για αυτό το παλικαράκι που χάθηκε άδικα χθές, θυμός και οργή για τους εκπροσώπους της αστυνομικής μα και "αναρχικής" βίας...

ΣΤΟΛΙΣΜΕΝΑ ΤΣΟΓΛΑΝΙΑ...

Αστυνομικός ληστής βούτηξε αυθαίρετα τον μισθό ενός οικονομικού μετανάστη από το Μπαγκλαντές.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που απασχόλησε την υπηρεσία του. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ. προ μηνός είχε αράξει το περιπολικό εν ώρα υπηρεσίας έξω από το τμήμα Κυψέλης, με αφημένα πάνω στο καπό του περιπολικού κύπελα με καφέδες.

Στον διοικητή που ζήτησε εξηγήσεις πως η εικόνα περιπολικού με καφέδες επάνω προσβάλει το κύρος της αστυνομίας.είπε αναιδέστατα ενώπιον πολιτών που περίμεναν στην σειρά να εξυπηρετηθούν "έλα μωρέ, δεν ήταν φαγητά, καφές ήταν" και πάρε τα στοιχεία μου μόνος σου από τις επωμίδες μου", τελικά την έβγαλε με ένα μικρό πρόστιμο για πειθαρχικό παράπτωμα και μόνο.

Γιατί είχε μέσον, κοινώς μπάρμπα στην Κορώνη, ή όπως συνηθίζεται στους δημόσιους μαζικούς ρουσφετοδιορισμούς "βύσμα"...

Χάρη στο οποίο κατόρθωσε να τοποθετηθεί στην Άμεση Δράση αμέσως μετά την αποφοίτηση του από την μπατσοσχολή, όπου μπήκε με "σπρώξιμο" και μην έχοντας τίποτα καλύτερο να κάνει στην ζωή του και σίγουρα στερα από πολύμηνα οικογενειακά τάματα στον άγιο Μαλακογιάννη της εκλογικής του περιφέρειας.

Για να βγεί στολισμένος στα 22 του χρόνια και να επιδεικνύει τη στολή που του φόρεσαν όπου μπορεί και τον παίρνει να προκαλεί:

Σε καφενεία που αράζει σε ώρες που τον στέλνουν για περιπολία, σε μπάρ που μοστράρει σε αλλοδαπές για νέος προστάτης, σε κλήσεις κι επιπλήξεις σε αγνώστους, ενώ ταυτόχρονα χασκογελά με τους κολλητούς του στη μέση του δρόμου, σε κατόχους αγροτικών αυτοκινήτων που αποκαλεί "κατσικοκλέφτες" αδιακρίτως, σε περιθωριακούς και λαθρομετανάστες και γενικά όπου νομίζει πως δεν έχουν αντίστοιχο "βύσμα", σε κείνους που έχουν τον τρόπο τους κάνει την πάπια και τον πρόθυμο γλύφτη όπως έμαθε...

Ούτε οι συνάδελφοι του δεν γλιτώνουν, ακόμη κι αρχαιότεροι στην υπηρεσία που τους καπελώνει συχνά πυκνά, αναγκάζοντας κάποιους τολμηρούς να γράψουν στον πίνακα ανακοινώσεων της υπηρεσίας το:

"Όποιος δουλεύει κινδυνεύει να κάνει λάθη και να τιμωρηθεί, ενώ εκείνος που κάθεται προάγεται".

Έτσι θα φτάσει να γίνει ανώτερος αξιωματικός σύντομα, μπορεί κι αρχηγός, να έχει περισσότερες δυνατότητες κι ευκαιρίες για γκάφες...

ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΣ ΚΙ ΕΠΙΠΟΛΑΙΟΣ ΗΡΩΙΣΜΟΣ...

Αληθινό γεγονός:

Γίνεται προ ημερών ληστεία σε υποκατάστημα τράπεζας στο κέντρο της πόλης. Οι ληστές παίρνουν ότι βρίσκουν και φεύγουν ανενόχλητοι ή σχεδόν: τους κυνηγά μόνος του ο διευθυντής του καταστήματος, πεζός κι άοπλος όπως ΔΕΝ έπρεπε να ήταν.

Παρόλα αυτά τους προλαβαίνει σε κοντινή απόσταση, οι 2 νεαροί ληστές γυρίζουν και τον πυροβολούν στα πόδια με ξεπερασμένο πια πολεμικό όπλο που κρατούσαν, μπροστά στα μάτια ενός αστυνομικού με περιπολικό που κατέφθασε κι απλώς παρακολουθούσε από ασφαλή απόσταση, τελικά οι ληστές διαφεύγουν...

Ο διευθυντής καταλήγει στο νοσοκομείο μέχρι προχθές, δεν τον επισκέφτηκε κανείς ένστολος να δει έστω υπηρεσιακώς τι απόγινε, άργησαν χαρακτηριστικά να του πάρουν κατάθεση για την υπόθεση...

Αντί για αυτά ο διευθυντής διάβασε στον τοπικό τύπο με έκπληξη κι αγανάκτηση μια ανακοίνωση που δημοσιεύσανε οι μπάτσοι και οι συνδικαλιστές τους, όπου τον κατηγορούσαν με απύθμενο θράσος μεταξύ άλλων για "θανατηφόρο κι επιπόλαιο ηρωισμό" που επέδειξε κάνοντας την παραπάνω ενέργεια και προφανώς αποκάλυψε για άλλη μια φορά την ανικανότητα, την ανεπάρκεια και την δειλία τους, που κατέληξαν στον τραυματισμό του...

Η ανακοίνωση κατέληξε πάλι στα συνηθισμένα και μόνιμα αιτήματα τους για λεφτά και διορισμούς (τι θ' αλλάξει αν διοριστούν και 5.000 ακόμη σαν κι αυτούς;)

Ο διευθυντής μπορεί να διακινδύνευσε για να μη χάσει κέρδη και φτωχύνει ελάχιστα το πλούσιο αφεντικό του, που έγινε τραπεζίτης ξεκινώντας από αφισοκολλητής του Αντρέα, ή μη ανεχόμενος να του ληστέψουν το μαγαζί 20χρονα - 25χρονα μαυροντυμένα τσογλάνια μόνο και μόνο για να πάρουν αύριο το φετίχ τους - τετράπορτο αγροτικό και να τα σπούνε στα μπαρ και τα λυράδικα τα ξημερώματα, δεν έχει σημασία τι σκεφτόταν όταν τους καταδίωκε μόνος...

Μα όταν κάνει το επιβεβλημένο κι αυτονόητο, να χαρακτηρίζεται κι επιπόλαιος!...

Από μπάτσους επειδή δεν άφησε τους κακοποιούς να δρουν ανενόχλητοι...

Καθημερινά πια αδέσποτοι νεαροί ακόμη κι ανήλικοι, αρπάζουν τσάντες από γριές.

Όποιος έχει ποδήλατο ή μικρό μηχανάκι και το αφήσει για λίγο αφύλαχτο, το χάνει οριστικά.

Σπίτια, μαγαζιά και περίπτερα διαρρήκτονται τακτικά.

Γύφτοι κλέβουν οτιδήποτε μεταλλικό αξίζει και το πουλούν σε πρόθυμους κλεπταποδόχους.

Τις μέρες της απεργίας των βυτιοφορέων κάποιοι θρασείς έκλεβαν βενζίνη παραβιάζοντας τάπες ρεζερβουάρ.

Προχθές πάλι σκοτώθηκε αναίτια κάπου αλλού ένας νέος από καταδικασμένο (στα 20 του) ισοβίτη που όμως κάποιος ....γιάννης φρόντισε να πέσει στα μαλακά και τελικά ν' αποφυλακιστεί πρόωρα, για να κάνει ακριβώς τα ίδια που καταδικάστηκε τότε...

Σε τέτοιο κόσμο οι μπάτσοι (κρατικοί και δημοτικοί) βλέπουν σαν ρόλο τους να περιφέρονται και ν' αντιδικούν με τους πολίτες μόνο για τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα...

Κι όποτε βρεθούν στα δύσκολα να μην ξέρουν ν' αντιδράσουν, λόγω ανεπάρκειας στην εκπαίδευση και δική τους...

Τι απόγινε εκείνος ο μπάτσος ο μουστακαλής που περιπολούσε κάποτε μοναχός του κι άοπλος, μα δεν τον κοίταζε στα ίσια κανείς και οι κακοποιοί όταν τον έβλεπαν έστριβαν αλλού να μη βρεθούνε στον δρόμο του;

Αυτός που περνούσε από τη γειτονιά κι έλεγε "πηγαίνετε στο γήπεδο που έχουν γιορτή και θα παίξουν και κανονιές στο τέλος, αφήστε ανοιχτά τα παράθυρα μη σπάσουν τα τζάμια, μα εδώ θα είμαι εγώ..Και ήταν όλη την ώρα εκεί. Αυτός κι όχι οι διαρρήκτες...

Τον έφαγαν οι σημερινοί συνάδελφοι - αφισοκολλητές των κομμάτων!