ΑΕΡΟΛΟΓΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΛΥΣΕΙΣ...

Πέρα από τις λεπτομέρειες μέχρι αηδίας περί την ΧΑ που μονοπωλούν τα κανάλια της διαπλοκής μέρες τώρα, υπάρχει και η καθημερινότητα που τη βιώνουν εκατομμύρια συμπατριωτών μας, που περνά ανώνυμα κι ασχολίαστα.

Και δεν αρκεί απλά η διαπίστωση από το πολιτικό σύστημα για την ύπαρξη του προβλήματος, αλλά απαιτούνται λύσεις εδώ και τώρα. Άραγε είναι τόσο δύσκολο να το αντιληφθούν τα κυβερνητικά στελέχη;

Η φτώχεια που εξαπλώνεται, η ακάθεκτη ανεργία (φτάσαμε κοντά στα 2.000.000 άνεργους και συνεχίζουν τα λουκέτα και οι αναχωρήσεις για το εξωτερικό), η πολιτική παράλυση, οι σωσμένες τράπεζες που ξεσαλώνουν έναντι των (πρώην) πελατών τους, η κοινωνική αναστάτωση, τα συνεχιζόμενα κλειστά σχολεία και πανεπιστήμια δέσμια των συντεχνιών τους, η αυξανόμενη εγκληματική βία και αχαλίνωτη διαφθορά, διαποτισμένη με μια οξεία αίσθηση εθνικής ταπείνωσης, είναι ένα εκρηκτικό κοκτέιλ για τα θεμέλια της δημοκρατίας και θα πρέπει να γίνει κατανοητό.

 Μπορεί να αντιλαμβανόμαστε τις δυσκολίες που υπάρχουν από την τραγική οικονομική κατάσταση που οδηγηθήκαμε όμως απαιτούμε από αυτούς που σήμερα κυβερνούν να δίνουν λύσεις, απλά χρειάζεται πολιτική βούληση.

Οι δημοκρατικοί θεσμοί εξαρτώνται στους δύσκολους αυτούς καιρούς από τη συμπεριφορά του πολιτικού συστήματος το οποίο τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις οικονομικές απολαβές τους δεν έχει δείξει τις καλύτερες συμπεριφορές.

Είναι εξοργιστικό να παρακολουθούμε σε όλα τα τηλεοπτικά πάνελ βουλευτές όλων των κομμάτων να σχολιάζουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε χωρίς όμως να ακούμε ουσιαστικές απαντήσεις και προτάσεις.

Οι ίδιοι που δέχονται στη συνέχεια έκπληκτοι τις "σφαλιάρες" που έρχονταν από παντού.

Ο Ελληνικός λαός έχει ανάγκη από  ένα όραμα, από μια νέα μεγάλη ιδέα από ένα εθνικό αφήγημα για να αφυπνισθεί και να ξεκινήσει την αντίστροφη πορεία της ανάκαμψης σε όλα τα επίπεδα, τώρα που σύμφωνα με αυτούς "τσακίσαμε τον φασισμό"...

Η βία που γέννησε τη Χρυσή Αυγή έχει συγκεκριμένα αίτια, που όσο θα εξακολουθούν να υπάρχουν, θα εξακολουθεί να είναι για πολλούς συμπολίτες μας η ακραία ψήφος διαμαρτυρίας.

Αυτό ας το έχουνε πάντα στο μυαλό τους οι "καλεσμένοι" στις διάφορες εκπομπές των πραγματικών αφεντικών (τους)...

ΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΘΗΡΙΑ...

Την ώρα που την επικαιρότητα σχεδόν μονοπωλούν οι ειδήσεις σχετικά με τη Χρυσή Αυγή, υπάρχουν σειρά από άλλα θέματα που τρέχουν στην Ελλάδα και τον κόσμο και επίσης αφορούν περισσότερο την κοινωνία από τα παραπάνω. Μόνο που κοντεύουν να περάσουν απαρατήρητα από τους πολίτες, που για άλλα κυρίως νοιάζονται.

Η αγωνία όλων είναι στη νέα φοροεπιδρομή, στους απειλούμενους πληστειριασμούς και τις κατασχέσεις των καταθέσεων μισθών και συντάξεων καθώς και στα επερχόμενα νέα μέτρα και καθώς φαίνεται δεν υπάρχει κανένα κόλπο που να τους κάνει να τα ξεχάσουνε...

Άλλοι είναι εξοργισμένοι από τα κόμματα της μεταπολίτευσης, τη ρεμούλα, την ατιμωρησία, την έλλειψη δικαιοσύνης, την έλλειψη αξιοκρατίας.

Άλλοι υπέστησαν πανωλεθρία από τα μνημόνια αν και δεν έφταιγαν για την οικονομική καταστροφή της Ελλάδας. Άλλοι έχασαν τις δουλειές τους και πένονται. Εν έτει 2013 λοιπόν, μιλάμε ακόμα για ανασφάλεια στην εργασία και για πολιτικές που ενισχύουν την ανεργία.

Πρέπει να δώσουν λύσεις και διεξόδους στους Έλληνες οι οποίοι βιώνουν ακόμη μια πρωτοφανή κατάσταση που συνεχίζεται επί 5 συναπτά έτη.

Αν συνεχίσουμε στο ίδιο βιολί, με τους τροικανούς να κάνουν και να επιβάλουν ότι γουστάρουν, με νέα μέτρα να σχεδιάζονται, με ακόμη μεγαλύτερη φτωχοποίηση του Ελληνικού λαού, με νέα δάνεια και μνημόνια τότε έχει γίνει μια τρύπα στο νερό.

Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να αντιμετωπίσουμε τις γενεσιουργές αιτίες της επιλογής των άκρων.

Και κυρίως να πάψουν οι πολιτικοί να κοροϊδεύουν τον Ελληνικό λαό. Καθαρές κουβέντες και σταράτες για το πότε θα βγούμε από την κρίση, τι πρέπει να κάνουμε από εδώ και στο εξής και τι θα πρέπει να περιμένουμε.

Γιατί μπορεί η κυβέρνηση να έδειξε ότι διαθέτει πυγμή στην υπόθεση της οργάνωσης για την οποία καλείται να αποφανθεί η δικαιοσύνη, ωστόσο τα μέτρα τα οποία ταλανίζουν την κοινωνία και την απομακρύνουν από το Ευρωπαϊκό όνειρο συνεχίζονται ακάθεκτα. Εκεί δεν υπάρχει όχι μόνο πυγμή μα ούτε αυτοκριτική.

Ομως αυτά ακριβώς τα μέτρα, σε συνδυασμό με την έλλειψη νέων προταγμάτων και οριζόντων, είναι που δίνουν τροφή σε θηρία. Γιατί τι να πει ο βολεμένος αστικός κόσμος στον άνεργο, στον οικογενειάρχη που αδυνατεί να τα βγάλει πέρα, στον νέο άνθρωπο που μεγαλώνει σε ένα αβέβαιο περιβάλλον και με προβληματικό δημόσιο σύστημα Παιδείας;

Τι έχουν να πουν οι πολιτικοί μας σε όλον αυτόν τον κόσμο για τον οποίο αποφασίζουν ερήμην του οδυνηρά μέτρα;

Μάλλον δεν έχουν να πουν τίποτα. Αλλά εκεί βρίσκεται το κλειδί για την ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή και τη στήριξη της δημοκρατίας.

Είναι προφανές ότι μοναδική λύση στο πρόβλημα της χώρας είναι η πραγματική ανάπτυξη και ο εξοβελισμός των μνημονίων και των επακόλουθων πολιτικών. Αλλαγή πολιτικής και λύσεις από την Ευρώπη που το τελευταίο διάστημα δεν ακούει και δεν βλέπει. Αρκετά.

Και όσο από τα κέντρα λήψης αποφάσεων απουσιάζουν οι πολίτες, τόσο θα βλέπουμε να ανεβαίνουν επικίνδυνα φαινόμενα για το σύστημα (τους)...

ΑΠΛΕΣ ΛΥΣΕΙΣ...

1η περίπτωση:

Μια πολύ μεγάλη εταιρία καλλυντικών στην Ιαπωνία δέχθηκε παράπονα από κάποιον πελάτη που αγόρασε ένα κουτί με σαπούνι που ήταν όμως άδειο...

Αμέσως το πρόβλημα εντοπίστηκε στο αυτόματο σύστημα μεταφοράς των κουτιών από το πακετάρισμα στο τμήμα αποστολής.

Για κάποιο λόγο, ένα άδειο κουτί μπορούσε να περάσει με το υπάρχον σύστημα.

Οι υψηλά ιστάμενοι ζήτησαν από τους μηχανικούς της εταιρίας την άμεση και πιο αποτελεσματική λύση.

Λύση A :
Αμέσως έπεσαν με τα μούτρα στη δουλειά και έφτιαξαν μια πανάκριβη ανιχνευτική μηχανή ακτίνων  Χ με οθόνες υψηλής διαύγειας που τις πρόσεχαν δύο άτομα και έβλεπαν μην τύχει και περάσει κανένα κουτί άδειο.

Λύση Β:
Όταν το ίδιο πρόβλημα παρουσιάστηκε σε μια μικρή εταιρεία, η διεύθυνση δεν μπλέχτηκε με ακτίνες Χ, ρομπότ, ηλεκτρονικά κ.λπ.

Αγόρασε έναν ισχυρό ανεμιστήρα και τον τοποθέτησε έτσι ώστε τα κουτιά να περνούν από μπροστά του. Όσα από αυτά ήταν άδεια, έβγαιναν από τη γραμμή παραγωγής πετώντας!


2η περίπτωση:

Ένας ιδιοκτήτης αλυσίδας ξενοδοχείων πολυτελείας ταξίδεψε στις Ινδίες, σε μια πόλη που την είχε επισκεφθεί δύο χρόνια πριν και, επίσης, κατέλυσε στο ίδιο ξενοδοχείο, που ήταν κατώτερης κατηγορίας από τα δικά του. Η υπάλληλος υποδοχής τον καλωσόρισε χαμογελαστή, λέγοντας:

- Καλωσήρθατε και πάλι,κύριε! Τιμή κι ευχαρίστησή μας να σας ξαναδούμε στο ξενοδοχείο μας!

Τρομερά εντυπωσιασμένος από την υποδοχή αλλά και το ότι η υπάλληλος τον θυμήθηκε μετά δύο χρόνια, σκέφτηκε πως αυτό θα ήταν πολύ καλός τρόπος προβολής για τα ξενοδοχεία του.

Μόλις επέστρεψε, έβαλε τους υπαλλήλους του να δουλεύουν για να
πραγματοποιήσουν την επιθυμία του.

Λύση A :
Με ένα κόστος 2.500.000 δολαρίων κατέβασαν τα καλύτερα προγράμματα αναγνώρισης φυσιογνωμίας, χρονολογίας, ειδικές κάμερες, τμήσεως χρόνου σε μικροδευτερόλεπτα, υπολογισμού ικανότητας υπαλλήλων κ.λπ. κ.λπ

Λύση B:
Ο μεγαλοξενοδόχος ξαναταξίδεψε στο εν λόγω ξενοδοχείο και πρόσφερε ένα πολύ σεβαστό ποσό στην υπάλληλο για να του πει τι τεχνολογία χρησιμοποιούσαν. Η υπάλληλος αρνήθηκε ευγενικά τη δωροδοκία και του είπε:

- Κοιτάξτε κύριε, έχουμε κάνει μια συμφωνία με τους ταξιτζήδες να ερωτούν τους πελάτες που μας φέρνουν αν έχουν ξανάρθει στο ξενοδοχείο μας και, σε καταφατική περίπτωση, όταν ο ταξιτζής φέρνει εδώ τις βαλίτσες, μας κάνει ένα σινιάλο και κερδίζει ένα δολάριο ...


Ηθικό δίδαγμα:
Δεν χρειάζεται σώνει και καλά να περιπλέκεις τα πράγματα! Φαντάσου τις απλούστερες λύσεις ...
Μάθε να συγκεντρώνεσαι στις λύσεις, όχι στα προβλήματα...

ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ (ΚΑΙ) ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ...

Αυξάνονται ττα νούμερα των αυτοκτονιών στα Χανιά τα τρία τελευταία χρόνια και οι αριθμοί για μια ακόμη φορά είναι αμείλικτοι, καταδεικνύοντας με τον πλέον εμφατικό τρόπο τις συνέπειες τις οικονομικής κρίσης στον τομέα της ψυχικής υγείας των πολιτών που πλήττονται από αυτήν.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου δικαιοσύνης, οι αυτοκτονίες από το 2011 κι έπειτα αυξάνονται και στα Χανιά αλματωδώς. Συγκεκριμένα το 2010 αρχή της κρίσης σημειώθηκαν στα Χανιά πέντε αυτοκτονίες, ενώ τα δύο επόμενα χρόνια, τα νούμερα διπλασιάστηκαν..

Oι περισσότεροι είναι άνδρες κάτι που φαίνεται πως έχει σχέση με την οικονομική κρίση, καθώς ο άνδρας είναι στην αιχμή του δόρατος, είναι δηλαδή στην παραγωγή. Επίσης άνθρωποι μέσης ηλικίας, το οποίο σημαίνει ότι σε αυτές τις ηλικίες η απειλή ζωής - επιβίωσης είναι πιο έντονη από ότι είναι στις μικρότερες ηλικίες, όπου υπάρχει ακόμα η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.

H αύξηση των κρουσμάτων αυτοχειρίας που παρατηρείται έχει να κάνει με τις επιπτώσεις της κρίσης στην ψυχική υγεία των πολιτών που είναι σωρευτικές καθώς άλλη συσχέτιση και σκέψη έκανε ο άνθρωπος το 2011 και άλλη τα χρόνια που ακολούθησαν.

H θεραπεία θα έλθει όταν οι άνθρωποι θα αλλάξουν βλέμμα με το οποίο συναντούν τον κόσμο, δηλαδή αλλάξουν αξιακό σύστημα, και μπουν σε ένα πλαίσιο παραγωγής νοήματος για τη ζωή τους...

ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΗΣ ΒΙΑΣ...

Η βία πάλι στο προσκήνιο. Σύμφωνα με το λεξικό Μπαμπινιώτη "βία είναι η άσκηση σωματικής ή άλλης δύναμης, ή η χρησιμοποίηση απειλών με σκοπό την επιβολή της θέλησης κάποιου".

Η βία ασκείται από άλλους, αλλά και προσφεύγει κανείς σ' αυτήν όταν χρειαστεί...

Τα τελευταία κρούσματα πολιτικής βίας στη χώρα σε περίοδο μνημονίων και δυσβάστακτων φορολογικών μέτρων, προκαλούν εύλογη ανησυχία σε όλους. Αλλά ο μεγαλύτερος φόβος είναι μη τυχόν με την ανοχή της πολιτείας και της κοινωνίας, φαινόμενα που υπονομεύουν τη Δημοκρατία, καταλήξουν σε επικίνδυνη συνήθεια...

Μη τυχόν δηλαδή, κυριαρχήσει η απάθεια σε ό,τι συμβαίνει γύρω μας.

Η βία στις ανθρώπινες κοινωνίες παρουσιάζεται πολυπρόσωπη. Ενυπάρχει στον άνθρωπο από την εμφάνισή του στη γη. Από το βιβλικό οφθαλμόν αντί οφθαλμού, μέχρι τη μαρξιστική "βία ως μαμή της Ιστορίας" και από το αισχύλειο η βία γεννάει τη βία, μέχρι το περονικό "η βία στα χέρια του λαού δεν είναι βία", κύλησε πολύ μελάνι και περισσότερο αίμα...

Οι πολλοί ορισμοί της βίας δηλώνουν τη δυσκολία οριοθέτησής της. Κι αυτό επειδή κάθε εποχή την αντιλαμβάνεται διαφορετικά, ενώ σε κάθε τόπο και περιβάλλον μεταφράζεται αλλιώς. Αλλιώς την προσλαμβάνουν οι θρησκείες («ιεροί» πόλεμοι, «Ιερά Εξέταση» κ.ά.), αλλιώς ορισμένες ομάδες ανθρώπων...

Την εποχή μας  περισσότερο από ποτέ, η βία εκδηλώνεται ως μορφή επιβολής ισχύος ή βίαιης κατάκτησης, ανταπόδοσης  ή τυφλής εκδίκησης. Αλλά και ως παθολογική - αρρωστημένη αντίδραση στην κοινωνία.

Διακρίνεται στη:
- Λεκτική βία: είναι οι φραστικές απειλές ή ύβρεις ενός ισχυρού απέναντι σε ασθενέστερο κοινωνικοοικονομικά άτομο (παρενόχληση), πριν εξελιχτεί σε σωματική βία (ενδοοικογενειακή,  ενδοσχολική ή ενδοεργασιακή).

- Διαπροσωπική βία: αφορά κυρίως ατομικές ή ομαδικές συμπεριφορές κυριαρχίας ενός ή περισσοτέρων ατόμων σε κάποιο άλλο ή άλλα, με τη χρήση σωματικής, ψυχολογικής ή άλλης βίας.
Τα μέσα που χρησιμοποιούνται για την εκπλήρωση αυτού του σκοπού, αποβλέπουν στον πειθαναγκασμό του αντιπάλου, ώστε αυτό να συναινέσει στη βούληση του θύτη του. Κι αυτό επιτυγχάνεται με την πρόκληση σωματικού πόνου (βασανιστήρια), ή με τη στέρηση βασικών προσωπικών ελευθεριών. Οι συμπεριφορές αυτές που όχι σπάνια φτάνουν στο θάνατο, εφαρμόζονται ενσυνείδητα ή ασυνείδητα. Κάποτε, επιβάλλονται άνωθεν. Τέτοια βία υπάρχει στα σπίτια (κατά των γυναικών ή των παιδιών), σε μερικά σχολεία (school bulling), σε αστυνομικά κρατητήρια, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και αλλού.

- Παθολογική βία: ορισμένοι άνθρωποι έχουν μέσα τους τη βία σε αυξημένο παθολογικά βαθμό. Η οργανική αυτή πάθηση  επιβεβαιώθηκε και κλινικά στις αρχές του περασμένου αιώνα. Έτσι δεν είναι διόλου περίεργο που πράξεις παράλογης βίας (υπόθεση Μπρέιβικ, πολλαπλά επαναλαμβανόμενα αμόκ σε σχολεία των ΗΠΑ, κ.λπ.) δικαιολογούνται ως παθολογικές...

- Εγκληματική βία: τη ζούμε κάθε μέρα. Περιέχει το κοινό έγκλημα, αυθόρμητο ή εκ προμελέτης. Προκαλείται από κοινωνικές, οικονομικές ή ψυχοπαθολογικές αιτίες και είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας.

- Κρατική βία: τα κράτη εφαρμόζουν ή διεκδικούν, σύμφωνα με τον ορισμό του κοινωνιολόγου Max  Weber  το "μονοπώλιο της νόμιμης βίας", με το να εφαρμόζουν τις δικαστικές αποφάσεις ή  τη διασφάλιση της δημόσιας τάξης. Σε περίπτωση δε πολέμου το κράτος δικαιώνει τον επονομαζόμενο δίκαιο πόλεμο, με ανάλογη βία.

- Δομική ή αόρατη βία: ενυπάρχει στις δομές μιας κοινωνίας με τη μορφή άδικων νόμων, την ευνοιοκρατία, την αναξιοκρατία,  την ασυλία κ.λπ. ΑπέναντΙ της οι απλοί πολίτες είναι ανίσχυροι. Εδώ προστίθεται και η βία εναντίον των μειονοτήτων, αλλά και αυτή εναντίον των περιθωριοποιημένων κοινωνικών ομάδων (άνεργοι, άστεγοι, νεόπτωχοι κ.λπ.).

- Πολιτική βία: περιλαμβάνει τις βίαιες ενέργειες μιας πολιτείας που γίνονται με πολιτικά κριτήρια σε βάρος των πολιτών της: όπως καταστολή επανάστασης που αποβλέπει στην ανατροπή του καθεστώτος, σύλληψη για αντίσταση κατά της αρχής κ.λπ. Αντίθετα η νόμιμη εξέγερση του λαού και η βία που θα ασκήσει εναντίον σφετεριστών της εξουσίας ή ατόμων που επιδιώκουν την κατάλυση της δημοκρατικού πολιτεύματος εμπεριέχεται ως προτροπή προς τους πολίτες στο Ελληνικό Σύνταγμα.

- Οικονομική βία: τη ζούμε κι αυτή κάθε μέρα τρία χρόνια τώρα, με την κατάρρευση της εθνικής οικονομίας. Δημιουργήθηκε λόγω της αλόγιστης μεταπολιτευτικής δανεικής ζωής μας ως ατόμων και κράτους. Με τη διόγκωση των χρεών και την αδυναμία πληρωμής τους η βία, ατομική ή κρατική, βρέθηκε σε πρώτο πλάνο. Για να επιτευχθεί δε ο τελικός στόχος (η αποπληρωμή των χρεών μας), το κράτος καταστρέφει σιγά - σιγά κι ανεπανόρθωτα τον κοινωνικό ιστό, διαλύοντας για λόγους οικονομίας όλες τις βασικές συνεκτικές δομές της κοινωνίας....

- Φυσική βία: περιλαμβάνει τις καταστροφές που προκαλούν οι ανεξέλεγκτες δυνάμεις της φύσης (καταιγίδες, τρικυμίες, πλημμύρες, σεισμοί, πυρκαγιές, τσουνάμι, καύσωνες κ.λπ.) Φυσική θεωρείται και η βία των ζώων απέναντι στα άλλα, αλλά και τον άνθρωπο. Εξ ου η έκφραση κτηνώδης βία!

- Διαδικτυακή ή κυβερνο-βία (cyber-violence): φαινόμενο της τεχνολογικής προόδου του ανθρώπου. Πρόκειται για ανεξέλεγκτη βία σε λεκτική (γραπτή) ή εικονική (με βίντεο) μορφή, που αποβλέπει στην υποτίμηση ή απαξίωση, προσβολή ή γελοιοποίηση ενός ατόμου ή ομάδας στο διαδίκτυο.
Διαχωρίζεται άραγε η βία σε καλή ή κακή, υποκειμενική ή αντικειμενική, δίκαιη ή άδικη;  Είναι άραγε η βία έμφυτη ή επίκτητη;

Η "μη βία" του Γκάντι έχει αντίκρισμα στην εποχή μας; Πότε αρχίζει η βία: εκεί που σταματά ο λόγος ή μήπως όταν ο άλλος ανακαλύπτει το σημείο αδυναμίας μας; Η εκπαίδευση/παιδεία  είναι ικανές να την εξουδετερώσουν;

Πολά τα πρόσωπα της βίας, περισσότερα τα ερωτήματα γι αυτήν. Ένα είναι βέβαιο πως ποτέ η ωμή βία δεν έλυσε κι ούτε πρόκειται να λύσει κανένα πρόβλημα...

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑ...

Συναντιούνται δυο φίλοι και στην κουβέντα απάνω ο ένας αποκαλύπτει πως έχει πρόβλημα υγείας και πήγε στον γιατρό:

- Τι σου είπε ο γιατρός;

- 30 € παρακαλώ.

- Οχι ρε, τι είχες εννοώ...

- 20 €...

- Ρε βλάκα, τι πρόβλημα είχες θέλω να μάθω...

- Μου έλειπαν 10 €...

ΟΜΙΛΟΥΣΕΣ ΚΕΦΑΛΕΣ...

Ένα από τα πιο αποκρουστικά δημόσια θεάματα, είναι οι πολυπράγμονες τύποι που μιλούν το τελευταίο διάστημα για την κρίση και υποδεικνύουν λύσεις. Είναι ένας κύκλος προσώπων που κινούνται στον δημόσιο χώρο ως παρατηρητές και σχολιάζουν τα πάντα. Μιλούν με στόμφο για «μέτρα που είναι αναγκαία», για «θυσίες που πρέπει να κάνουμε όλοι», για «ευελιξία και μείωση τους κόστους παράγωγης» για «υποχρεώσεις έναντι των εταίρων που πρέπει να τηρηθούν».

Κατά κανόνα είναι οι μόνοι που δεν θα έπρεπε να ομιλούν γι αυτά τα θέματα- τουλάχιστον με το ύφος της αυθεντίας που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι. Αν όχι για κανέναν άλλο λόγο τουλάχιστον γιατί δεν έχουν ιδέα για την ουσία όσων θίγουν. Πόσο ηθικό είναι να μιλάς για τα προβλήματα των άλλων όταν εσύ σε καμιά περίπτωση δεν τα υφίστασαι; Ή ακόμη χειρότερα όταν εσύ τα έχεις προκαλέσει, ή συνέβαλες στη δημιουργία τους, αν δεν επωφελήθηκες κιόλας;

Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, οικονομικοί παράγοντες, ακόμη και ορισμένοι βολεμένοι συνδικαλιστές, μιλούν για πράγματα που δεν τους αφορούν. Οι ίδιοι δεν ζουν με τους χαμηλούς μισθούς που θα γίνουν χαμηλότεροι. Ούτε περιμένουν τις ισχνές συντάξεις που θα γίνουν ισχνότερες. Οι περισσότεροι δεν έχουν παιδιά στο δημόσιο σχολείο. Έχουν δρομολογήσει ήδη την εκπαίδευση των βλαστών τους από το καλό ιδιωτικό σχολείο στο καλό ξένο πανεπιστήμιο. Οπότε όταν μιλούν για το μέλλον τον παιδιών, δεν εννοούν το ίδιο πράγμα με τους υπόλοιπους.

Επίσης δεν καταφεύγουν στις ουρές και το συνωστισμό του δημόσιου νοσοκομείου όταν αρρωστήσουν, άλλα στην πολυτέλεια της ιδιωτικής κλινικής. Δεν περιμένουν στη λαϊκή αγορά να περάσει η ώρα για να πέσουν οι τιμές και να ψωνίσουν για την οικογένεια. Σιτίζονται μεσημέρι βράδυ σε ακριβά εστιατόρια όπου οι τιμές κατ' άτομο ξεπερνούν τα δυο ημερομίσθια του μέσου εργαζόμενου. Και φυσικά δεν κυκλοφορούν ποτέ με τα δημόσια μέσα μεταφοράς.

Μπορούν όλοι αυτοί να καταλάβουν τι σημαίνει να μειώνεται ένας μισθός κατά 50 ευρώ έστω το μήνα; Έχουν συναίσθηση της αβεβαιότητας και της αγωνίας του οικογενειάρχη που τα μετράει και δεν του βγαίνουν για να καλύψει στοιχειώδεις ανάγκες; Μπορούν να μπουν στην ψυχολογία του ανέργου που κτυπάει πόρτες και δεν του ανοίγουν; Ξέρουν τι λένε όταν πετάνε αψήφιστα ότι οι απολύσεις είναι αναγκαίες;

Κακά τα ψέματα. Όταν δεν ζεις ένα πρόβλημα δεν μπορείς και να το χειριστείς, ακόμη και αν είσαι καλοπροαίρετος. Πόσο μάλλον που οι περισσότεροι από αυτούς που αγορεύουν για τη σωτηρία της οικονομίας και την ανταγωνιστικότητα δεν είναι. Αντίθετα οι ίδιοι είτε αδιαφορούν στην πραγματικότητα, είτε ευθύνονται για πολλά από τα θέματα που σχολιάζουν σήμερα. Αν καταρρέει η χώρα είναι γιατί και οι ίδιοι έβαλαν το χέρι τους.

Είναι προτιμότερο να σιωπούν από το να παριστάνουν τους ειδήμονες και τους σωτήρες. Τουλάχιστον να δείξουν ότι συναισθάνονται ότι δεν είναι εποχή για αρλουμπολογιες εκ του ασφαλούς.

ΤΕΛΜΑ ΚΑΙ ΑΝΑΝΕΩΣΗ...

Κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να γίνει από αύριο κιόλας λόγω της οικονομικής κρίσης που εντείνεται.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε οριακή κατάσταση. Αυτό σημαίνει ότι εξελίξεις μπορούν να μας προκύψουν, ανά πάσα στιγμή, ακόμα και από ένα τυχαίο περιστατικό.

Δεκάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις που τα προηγούμενα χρόνια είχαν υπερδανειστεί για να πραγματοποιήσουν επενδύσεις καταρρέουν επειδή λόγω της πτώσης τζίρου αδυνατούν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.

Νοικοκυραίοι άνθρωποι χάνουν περιουσίες και κόπους μιας ζωής.

Εκτός από τρια μεγάλα γκρουπ κατασκευαστικών εταιρειών όλες οι άλλες η μια μετά την άλλη σφραγίζουν επιταγές λόγω αδυναμίας του δημοσίου να πληρώσει εργασίες που έχουν κάνει.

Αντίστοιχα αυτές μεταφέρουν το πρόβλημα στους προμηθευτές τους.

Οι απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα αυξάνονται και περιλαμβάνουν πλέον και ανθρώπους πάνω από τα πενήντα.

Εαν γίνουν συγχωνεύσεις στις τράπεζες σημαίνει μαζικό κλείσιμο υποκαταστημάτων.

Η χώρα με την απουσία παραγωγικών μηχανισμών και σοβαρών υποδομών είναι ένα βήμα πριν την κατάρρευση.

Κανείς δεν ξέρει πως θα αντιδράσουν οι άνθρωποι που μπαίνουν στο περιθώριο.
Στη ζωή και στα επαγγέλματα μπορεί να υπάρχουν διαβαθμίσεις, αλλά στην δημοκρατία της ανεργίας, δεν διαφέρει και πολύ όποιος συμμετέχει στην περίφημη μαύρη λίστα, είτε είναι της διανόησης, είτε της χειρωνακτικής εργασίας.

Όταν δεν έχεις δουλειά είσαι στο περιθώριο: χωρίς οικονομική βάση και χωρίς επαγγελματική ταυτότητα, το ίδιο απαξιωμένος, ανυπεράσπιστος και χρησιμοποιημένος από ένα σύστημα που περνώντας μια μεγάλη κρίση, ζητάει τα ρέστα από αυτούς κυρίως που δεν τα έχουν...

Στο μεταξύ όσοι μαλώνουν για το χάλι της οικονομίας και τις ευθύνες, δεν έχουν το παραμικρό οικονομικό πρόβλημα...

Το δικαίωμα συμμετοχής στο μέλλον το δικό μας, των δικών μας και των συναθρώπων που ζουν στην ίδια κοινωνία με εμάς, εξαρτάται από τον καθένα από εμάς. Χρειάζεται ανανέωση και μια "επανάσταση" παντού.

Χρειάζεται όραμα και προοπτική για να ξεκινήσουμε πάλι οι Ελληνες να αναστηλώνουμε την πατρίδα μας.

ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΗΘΩΣ ΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΩΝ...

Για να είμαστε ρεαλιστές, ζητάμε από τους πολιτικούς αρχηγούς να αναδείξουν σωρηδόν νέους και ικανούς ανθρώπους για ν' αναλάβουν υπεύθυνες πολιτικές θέσεις στην θέση των κομματόσκυλων, ανθρώπους που δυστυχώς δεν υπάρχουν...

Όσοι στην Ελλάδα ήταν στοιχειωδώς εργατικοί και ευφυείς ή έκαναν δικές τους δουλειές ή εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα.

Ποιός θα παρατήσει την δουλειά του που έχει φτύσει αίμα για να την στρώσει για να μπλέξει με την καμαρίλα της πολιτικής.

Τέτοια διαφθορά, διαπλοκή και παρεο-κρατία δεν αντέχεται από σοβαρούς ανθρώπους που μπορούν να προσφέρουν στα κοινά.

Ετσι με την πολιτική ασχολήθηκαν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν ελεύθερο χρόνο και η συντριπτική τους πλεοψηφία έχει διορισθεί με μη αξιοκρατικά κριτήρια. Ή κόπροι γόνοι πλούσιων οικογενειών, αναπόσπαστο μέρος του κατεστημένου που τους βόλεψε, πως να τολμήσουν να το αλλάξουν; Το βασικό είναι η παλαιολιθική νοοτροπία τους.

Τα ίδια επικρατούν και στις νεολαίες των κομμάτων, όπου μετά από παιδομάζωμα σε σχολεία και πανεπιστήμια εκθρέφονται και μπολιάζονται με τον παλαιοκομματισμό και το πελατειακό σύστημα για μελλοντικά οφίτσια...

Δυστυχώς οι ανεπαρκέστεροι της κοινωνίας έχουν μετατραπεί σε επαγγελματικά στελέχη που λύνουν και δένουν σε όλα τα κόμματα και καταλαμβάνουν και τις κρίσιμες θέσεις, που μεταβάλλουν σε απλές "καρέκλες"...

Κατά τόπους κυκλοφορούν πολλά λαμόγια που φορώντας δήθεν τον "μανδύα" μιας παράταξης, το μόνο που επιζητούν είναι να έχουν προσωπικό όφελος με το αζημίωτο σε κάθε τοπική κοινωνία όλοι λίγο πολύ τους ξέρουμε, τους συναντούμε σε εκδηλώσεις όπου κάνουν δημόσιες σχέσεις, ή μπορούμε να συμφάγουμε και μαζί εκεί όπου συνεστιάζονται μετά ομοίων τους, όλοι διψασμένοι για τίτλους και αξιώματα (που μόλις αναλάβουν γίνονται ρεζίλι στην κοινωνία, ακριβώς λόγω της ανεπάρκειας τους)..

Αν δεν καταφέρουν να γίνουν βουλευτές, γίνονται με άλλη ευκαιρία νομάρχες, δήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι, πρόεδροι οργανισμών και κρατικοδίαιτων επιχειρήσεων, κλπ.

Το πρόβλημα της χώρας είναι κατά βάση πολιτικό γιατί με την πολιτική ασχολούνται επαγγελματικά χαμηλών δυνατοτήτων άτομα.

Και τα πολιτικά προβλήματα σε ένα κόμμα τα επιλύει η ηγεσία. Οσο η ηγεσία δηλαδή ο κάθε Πρόεδρος, δεν προβαίνει στις ενδεδειγμένες ενέργειες γιά την επίλυση του προβλήματος στο δικό του κόμμα, τόσο το πρόβλημα θα σέρνεται.

Χρόνια τώρα όλοι έντοπίζουν το πρόβλημα, αλλά κανένας δεν το λύνει...

ΞΑΝΑ ΣΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ;

Ακόμη και σήμερα λίγοι αμφιβάλλουν για την αναγκαιότητα των πολύ σκληρών μέτρων που παίρνει η κυβέρνηση. Αυτό που εξοργίζει πιθανόν είναι ότι δεν εγγίζουν ακόμη όλους. Όμως η πλειονότητα κάνει υπομονή (ως πότε;) και αισιοδοξεί ότι κάτι καλό θα προκύψει στο τέλος...

Πολύς κόσμος αρχίζει και ανησυχεί πραγματικά για το τι πρόκειται να γίνει με την οικονομία μας. Οι φήμες για πτώχευση, κατάρρευση, έξοδο από την ΟΝΕ, υποτίμηση κλπ. δίνουν και παίρνουν. Το φάντασμα της φτώχιας κρέμεται απειλητικό πάνω από τα κεφάλια μας.

Πού πάμε; Ποιοι κερδοσκοπούν σε βάρος μας; Τι είναι οι περίφημοι "οίκοι αξιολόγησης" που με μια τους απόφαση καταβαραθρώνουν μια χώρα; Θα επιστρέψουμε στη δραχμή; Θα χάσουμε τις καταθέσεις μας; Θα χρεοκοπήσει το τραπεζικό σύστημα; Θα έχουμε στάση πληρωμών; Θα τιμωρηθούν οι ένοχοι;

Ως και σενάρια για επιστροφή στην παλιά μας δραχμή, μα τώρα κατά πολύ υποτιμημένη ακούγονται...

Σενάριο επιστημονικής φαντασίας είναι η επιστροφή μας στη δραχμή κι αυτό πρέπει να το γνωρίζουν όσοι το ισχυρίζονται...

Την εποχή της δραχμής στελέχη της Τράπεζας της Ελλάδας ζούσαν ένα καθημερινό δράμα. Καθήκον τους η υπεράσπιση της δραχμής με τη δημιουργία αποθεμάτων σε σκληρά νομίσματα (δολάρια, μάρκα, λίρες). Τα συναλλαγματικά μας αποθέματα ίσα που έφθαναν για να καλύψουμε εισαγωγές 1 - 3 μηνών ανάλογα με τις συγκυρίες.

Το αποτέλεσμα, η δραχμή μας να είναι ανυπεράσπιστη στις επιθέσεις των κερδοσκόπων, και να υποτιμάται. Τα συναλλαγματικά μας αποθέματα αβγάτιζαν αν τηρούσαμε με ευλάβεια την αυστηρή νομοθεσία της τότε πανίσχυρης Νομισματικής Επιτροπής. Τοποτηρητές της οι υπηρεσίες της ΤτΕ.

Η άνοδος του επιπέδου ζωής στη δεκαετία του 1980 δεν ήταν ανάλογη με το ύψος των αποθεμάτων μας. Οι απαιτήσεις για ταξίδια, εισαγωγές, σπουδές στο εξωτερικό αυξήθηκαν, έτσι οι έλεγχοι συναλλάγματος συστηματοποιήθηκαν αφού δεν μπορούσαμε να καλύψουμε τις καταναλωτικές μας δαπάνες. Πολλοί εισαγωγείς, επαγγελματίες, γονείς και φοιτητές ζούσαν στο πετσί τους την έλλειψη συναλλάγματος.

Όποιος εισήγαγε συνάλλαγμα ναυτικός, εργαζόμενος εξωτερικού, ομογενής είχε προνομιακή μεταχείριση. Απαλλαγή από τον φόρο αγοράς ακινήτων, ατέλειες κ,λπ. είχαν οι κατέχοντες νόμιμα ροζ βεβαιώσεις αγοράς συναλλάγματος, τις γνωστές Β.Α.Σ. που δινόταν μετά από αυστηρό έλεγχο.

Οι εξαγωγείς ενίσχυαν τα συναλλαγματικά μας αποθέματα κι ήταν αυτοί που λάβαιναν επιδοτήσεις. Από την Ελλάδα κάναμε εξαγωγές λαδιού, κρασιού, πορτοκαλιών, ρούχων φασόν, δερμάτινα είδη, γενικά προϊόντα μικρής αξίας. Οι επιδοτήσεις τους υπολογιζόταν από την ΤτΕ μετά από αυστηρό έλεγχο. Την ίδια περίοδο καμιά εισαγωγή δεν γινόταν χωρίς την εκ των προτέρων έγκριση της Τ.τ.Ε.

Τα ταξίδια περιορισμένα, πού να φθάσουν τα 250 δολάρια που δικαιούταν ο Έλληνας ταξιδιώτης μια φορά το χρόνο. Μεγάλα συναλλαγματοβόρα ταξίδια έκαναν οι κατέχοντες λογαριασμούς συναλλάγματος στο εξωτερικό, κι αυτοί που είχαν πρόσβαση σε λογαριασμούς ναυτιλιακών επιχειρήσεων. Αυστηροί και εξευτελιστικοί ήταν οι σωματικοί έλεγχοι στο αεροδρόμιο της Αθήνας.

Χιλιάδες πολίτες που σπούδασαν στο εξωτερικό βίωσαν τους συναλλαγματικούς περιορισμούς. Για να πάρουν το μηνιαίο δικαιούμενο ποσό συναλλάγματος αποδείκνυαν με έγγραφα ότι φοιτούν κι ότι προοδεύουν στις σπουδές τους. Οι γονείς τους γινόταν λαθρέμποροι για λίγα δολάρια. Κάποιοι έραβαν ξένα χαρτονομίσματα στις φόδρες των ρούχων τους. Αγρότες κι αστοί εκλιπαρούσαν για την έγκριση εμβάσματος 50 ή 100 δολαρίων. Έλεγχοι γινόταν στα συστημένα φάκελα προς το εξωτερικό και φυσικά η κατοχή συναλλάγματος στο σπίτι ή στην επιχείρηση ήταν παράνομη.

Συνθήκες αδιανόητες σήμερα που θεωρείται φυσιολογικό να μεταφέρονται βαλίτσες τα ευρώ στη Λευκωσία.

Η έξοδος από το Ευρώ και η υποτίμηση της δραχμής είναι μια λύση μόνο για την επόμενη μέρα χωρίς να κοιτάει τα μακροχρόνια προβλήματα που θα δημιουργήσει αυτή η επιλογή. Εάν βγούμε από το Ευρω θα γίνουμε απευθείας 30 - 40% φτωχότεροι από ότι θα είμαστε αφού τα σκληρά μέτρα κάνουν την επέλασή τους! Και άσε που το δημόσιο χρέος θα έχει αυξηθεί επίσης κατά 30-40% και θα πρέπει να επέλθουν ξανά νέα μέτρα.

Ποιος νομίζετε ότι θα ξεπληρώσει τα χρέη της Ελλάδας; Εμείς θα τα ξεπληρώσουμε κι αυτά. Άσε που βγαίνοντας βάζουμε σε κίνδυνο την ύπαρξη όλης Ευρωζώνης. Ξέχωρα τη ζημιά που θα κάνουμε στην εικόνα της χώρας μας.

Η δραχμή θα μας οδηγήσει σε πλήρη Αργεντινοποίηση, θέλει προσοχή ποιοι και για ποιους λόγους προτείνουν τέτοια σενάρια.

Αν γυρίζουμε το νόμισμα σε δραχμή απλά θα έχουμε ένα νόμισμα που αξία τους θα είναι ίση με ενός χαρτιού υγείας.

Η κρίση είναι κάτι που σε μερικά χρόνια θα ξεχαστεί. Ο συμβολισμός του να βγούμε από το Ευρώ είναι κάτι που δεν θα ξεχαστεί ποτέ.

ΠΑΜΠΤΩΧΟΙ Α.Ε. (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Σύγχρονη Ελληνική κωμωδία από το 2000 του Αντώνη Κόκκινου, που αγγίζει θέματα προς κοινό προβληματισμό, όπως η αξία και η δικαιοδοσία των απορριμάτων, επινοητικότητα για την επίλυση κοινωνικών προβλημάτων (σκουπίδια, ανεργία) και χαλάρωση της οικογενειακής συνοχής λόγω εργασιακού φορτίου.

Ο Νώντας διαθέτει την ιδιοκτησία του, ο Χλωρίδης κατασκευάζει την εγκατάσταση παραγωγής μεθανίου και ο Οδυσσέας οργανώνει και συντονίζει την επιχείρηση "ΠΑΜΠΤΩΧΟΙ Α.Ε.".

Στην προσπάθειά τους εκτός από τα μέλη της οικογένειάς τους, προσλαμβάνουν πληθώρα ανέργων, αλλοδαπών, ζητιάνων και διαφόρων περιθωριοποιημένων ατόμων, προσφέρωντάς τους την ευκαιρία να κερδίσουν τίμια τα προς το ζην.



Μέρος 1ο

Και σε πλήρη οθόνη:
http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=2533202227074701252&hl=el&fs=true





Μέρος 2ο
Και σε πλήρη οθόνη:
http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-3333490216036776175&hl=el&fs=true

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΦΕΤΕΣ...

Είμαστε και κοινωνία που εξακολουθεί να ζει στον κόσμο της. Που σημαίνει ότι τη βγάζει με δανεικά, δεν παράγει τίποτε, τσεπώνει τις επιδοτήσεις, είναι κατακερματισμένη σε συντεχνιακά συμφέροντα και δεν γνωρίζει τι πα να πει συνεννόηση.

Η καλλιέργεια του άκρατου ατομισμού έχει ως αποτέλεσμα το προσωπικό ή συντεχνιακό συμφέρον να τοποθετείται πάνω από το συλλογικό ακόμη και σε καταστάσεις σοβαρής κοινωνικής ανάγκης.

Την ίδια ώρα που στις Βρυξέλλες μας περνούν από κόσκινο, η οικονομία μας βρίσκεται υπό συνεχή επιτήρηση, ουσιαστικά αποφάσεις παίρνει η Κομισιόν, έρχονται οι αγροτικές κινητοποιήσεις να βάλουν ταφόπλακα στις όποιες προσπάθειες για ανάταση.

Η ΕΕ μας επιτηρεί με ασφυκτικό πρέσσιγκ και κάποιοι αγροτο-συνδικαλιστές απαντούν κόβοντας την Ελλάδα φέτες.

Δίκαιες εν πολλοίς οι αντιδράσεις, δίκαια τα αιτήματα, οι αγρότες είναι από τους πρώτους που κοροϊδεύει κάθε κυβέρνηση, αλλά κάποια θέματα πρέπει να έχουν και μια στοιχειωδώς σοβαρή αντιμετώπιση. Άλλωστε, τα ίδια τράβηξε η Ν. Δ. ως κυβέρνηση με τα μπλόκα και τα περυσινά επεισόδια στον Πειραιά που χάλασαν την εικόνα της. Τα ίδια θα πάθει και το ΠΑΣΟΚ, αυτό είναι σίγουρο.

Μιλάμε για έλλειμμα ανταγωνιστικότητα, η ΕΕ μας θεωρεί παρίες που δεν μπορούμε να φτιάξουμε μια οικονομία έστω υποφερτή και την ίδια ώρα το κράτος βρίσκεται υπό διάλυση. Τα Τέμπη έκλεισαν από τα φουρνέλα των εργολάβων, οι υπόλοιποι δρόμοι έκλεισαν από τους αγρότες και οι νταλίκες με τα ελληνικά προϊόντα μένουν στα πάρκινγκ. Άρχισαν λοιπόν οι ίδιοι οι παραγωγοί που βγαίνουν στους δρόμους να μιλάνε για αυξήσεις στις τιμές των προϊόντων εξαιτίας της αναστάτωσης που έχει δημιουργηθεί.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να κάνει κάτι, κάποιοι θέλουν να μην κάνει τίποτε, κάποιοι άλλοι να κάνει το δικό τους, μερικοί να συγκυβερνήσουν κι άλλοι πάλι εύχονται να μας βουλιάξει μπας και "σωθούμε" με τους ίδιους ως αυτόκλητους σωτήρες.

Και αναρωτιέται κανείς; Υπάρχει μια σοβαρή κυβέρνηση που θα λύσει μέσα σε λίγα 24ωρα τα προβλήματα που έχουν μετατρέψει τη χώρα σε τριτοκοσμική και για να κάνει κάποιος τη διαδρομή Αθήνα - Θεσσαλονίκη χρειάζεται 12 ώρες;

Υπάρχει υπουργείο Υποδομών να αναγκάσει τον εργολάβο του αυτοκινητόδρομου να πληρώσει για τη ζημιά στα Τέμπη και να αποκαταστήσει άμεσα την κυκλοφορία;

Υπάρχει υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης να κάτσει να συζητήσει σοβαρά με τους αγρότες για τα προβλήματά τους;

Και τέλος, υπάρχουν σοβαροί αγροτοσυνδικαλιστές που δεν θα άγονται και θα φέρονται από τα κόμματα που στηρίζουν;

Παρ΄όλα αυτά τα δικά μας κρίματα, τη μέγιστη ευθύνη για το χάλι στους δρόμους και την αναπαραγωγή αντιθεσμικών συμπεριφορών τη φέρουν διαχρονικά τα δύο μεγάλα κόμματα: και όταν κυβερνούν μην ελέγχοντας τις παρανομίες και όταν αντιπολιτεύονται - χαϊδεύοντας τους πρωταίτιους ή υποκινώντας τους.

Η λύση είναι απλή και καθόλου επώδυνη: δι(α)κομματική συνεννόηση για το πώς αποφεύγονται ή/και αντιμετωπίζονται τα μπλόκα. Χωρίς φιοριτούρες και με γενναία και άκρως εκπαιδευτική αυτοκριτική και από τους δύο!

Η τήρηση των νόμων είναι αυτονόητη προϋπόθεση (προφανώς για την Ελλάδα όχι και τόσο αυτονόητη) για την εφαρμογή οποιασδήποτε σοβαρής πολιτικής είτε σοσιαλιστικής είτε φιλελεύθερης. Μιλάμε όμως για σοβαρή πολιτική...

ΕΛΠΙΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ...

Τα προβλήματα της χώρας που σχεδόν όλα καταλήγουν σε αδιέξοδα, είναι πολλά και ορατά.

Τα βλέπουμε δίπλα μας στο κέντρο της κάθε πόλης, όπου δεν μπορούνε πολλοί να κυκλοφορήσουν. Στη Βουλή που έγινε η ισχυρότερη συντεχνία του τόπου.Στο Δημόσιο που βλέπει κάθε χρόνο μια διοικητική αναδιάρθρωση, αλλά προκοπή δεν βλέπει. Στην οικονομία, όπου τα ελλείμματα διογκώνονται. Στην Παιδεία. Παντού...

Η χώρα χρειάζεται μια καινούργια αρχή. Οφείλει να εξαλέιψει τις στρεβλώσεις και να διορθώσει τα σφάλματα του παρελθόντος, που μπλοκάρουν ολόκληρο το σύστημα.

Το κράτος σήμερα μεταθέτει εντός της κοινωνίας τα προβλήματα. Δεν τα λύνει. Χειρότερα: πολλές φορές τα διογκώνει...

Δεν έχει νόημα ένα συγκεντρωτικό κράτος που θα προσπαθεί να κάνει τα πάντα, αλλά τελικά δεν θα καταφέρνει τίποτε.

Η Ελλάδα χρειάζεται μια καινούργια αρχή και οι επόμενες εκλογές είναι μια καλή πρώτη ευκαιρία. Δεν θα γίνει παράδεισος· δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο και σ' ολόκληρη την ιστορία που να έγινε παράδεισος, όλες έχουν προβλήματα. Το θέμα είναι να δούμε τα προβλήματα ως ευκαιρίες για να πετύχουμε περισσότερα, να ζήσουμε καλύτερα.

Πρέπει επιτέλους να αποτινάξουμε τη μιζέρια, την μοιρολατρεία και την εύκολη ανατολίτικη μας κριτική. Η Ελλάδα όποτε μεγαλούργησε συμμάχησε με τη Δύση, είδε τι έκαναν καλά οι Δυτικοί και τα προσάρμοσε στην Ελληνική πραγματικότητα...

Η χώρα χρειάζεται ιδέες και τόλμη για να αλλάξουν τα πράγματα. Χρειάζεται την τρέλα εκείνων που έχουν άγνοια κινδύνου και επιχειρούν. Χρειάζεται εκείνους τους ανθρώπους που θα τολμούν να ονειρεύονται, που θα προτείνουν πράγματα για τα οποία λέμε "αυτά τα πράγματα δεν γίνονται στην Ελλάδα".

Χρειάζεται ριζική ανανέωση του πολιτικού δυναμικού. Οχι μόνο στην ηλικία, αλλά στις αντιλήψεις και τις γνώσεις.

Χρειαζόμαστε μια Βουλή εγγράμματων και προκομμένων πολιτών. Πρώτον, για να καταλαβαίνουν τι ψηφίζουν και, δεύτερον, να μη φοβούνται πως αν βρεθούν εκτός πολιτικής θα είναι άνεργοι.

Χρειαζόμαστε πολιτικούς με ευρείς ορίζοντες, φιλελεύθερους τολμητίες που δεν θα σύρονται πίσω από τις στιγμιαίες εκρήξεις της μάζας, που θα μας πουν τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη.

Και κυρίως, χρειαζόμαστε πολιτικούς που δεν θα σκιάζονται για το πολιτικό τους αύριο, επειδή θα έχουν μέλλον μπροστά τους και όχι παρελθόν πίσω τους.

Μόνον οι νέοι κι άφθαρτοι, που δεν έχουν αναλάβει δεσμεύσεις υπέρ της διαπλοκής, μπορούν να το κάνουν αυτό.

Αν τους δώσουμε μια ευκαιρία να βοηθήσουν και τους στείλουμε να μας εκπροσωπούν στην Βουλή, θα τολμήσουν;

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ...

Στις ημέρες μας η πατροπαράδοτη Ελληνική φιλοξενία έχει μετατραπεί σε Αχίλλειο πτέρνα του Ελληνισμού.

Η ανεξέλεγκτη σε ποσότητα και ποιότητα λαθρομετανάστευση δημιουργεί προφανείς κινδύνους για τον υπαρκτό Ελληνισμό.

Προκαλεί δημογραφική αλλοίωση και απειλεί τη συνέχεια του γένους που ήδη φθίνει λόγω της υπογεννητικότητας των Ελλήνων και τη συνεχή δυσανάλογη εισροή μεταναστών.

Διασπά την αποκλειστική σχέση των Ελλήνων με τον Ελλαδικό χώρο, που ανέκτησαν με θυσίες στην επανάσταση του 1821 και στους βαλκανικούς πολέμους.

Αυξάνει την ανεργία των Ελλήνων πολιτών και αναιρεί τις κατακτήσεις της Ελληνικής εργατικής τάξης, υποβαθμίζοντας την σε τριτοκοσμικό επίπεδο ενώ ταυτόχρονα ισχυροποιεί το κεφάλαιο.

Με τον ισχυρισμό της αποδοχής του άλλου αφελληνίζουμε την εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες. Παρά τις αναγγελίες των "προοδευτικών" οπαδών του πολυπολιτισμού αποδείχθηκε αδύνατο να αφομοιωθεί από την ελληνική κοινωνία ένας τόσο δυσανάλογος αριθμός μεταναστών.

Το αποτέλεσμα είναι η γκετοποίηση στις πόλεις και η αύξηση της εγκληματικότητας με τη δημιουργία μαφιόζικων κυκλωμάτων αλλοεθνών. Αντί για την υποσχόμενη ειρηνική πολυπολιτισμική συμβίωση, βιώνουμε ένα κλίμα σύγκρουσης πολιτισμών που αποδυναμώνει την εξουσία, η οποία αδυνατεί πλέον να εγγυηθεί την ασφάλεια και τη δημοκρατία.

Οι μετανάστες από όμορες χώρες με αλυτρωτικές βλέψεις αποτελούν εν δυνάμει κίνδυνο προς την αποσύνθεση της Ελλάδας. Με πρόσχημα την αποδοχή της ετερότητας του ξένου έχουμε αποποιηθεί την ομοιότητα του οικείου ομοεθνή μας.

Η διατήρηση της παράδοσης και η καλλιέργεια των στοιχείων που συνθέτουν την ταυτότητα του γένους και το διαφοροποιούν σαν οντότητα από τους γύρω λαούς, συκοφαντείται σαν ρατσισμός. Η φυσική αγάπη και η υπερηφάνεια για την πατρίδα, απαραίτητα στοιχεία για την επιβίωση του έθνους, συνθήκη αναγνωρισμένη και από τον ΟΗΕ, καταγγέλλεται σαν εθνικισμός.

Η μεταναστευτική πολιτική πρέπει να καθορίζει με αυστηρό τρόπο πόσους μετανάστες θα δεχθούμε, από ποιες χώρες, με τι ειδικότητες που χρειάζεται η εντόπια οικονομία, τι δικαιώματα και υποχρεώσεις θα έχουν και για ποιο χρονικό διάστημα. Οι λαθραίοι πρέπει να απελαύνονται.

Η πολιτική για τον μετανάστη καθορίζει την ισότιμη αποδοχή και ένταξη του στο κοινωνικό σύνολο, υπό την προϋπόθεση της εκ μέρους τους αποδοχής του πολιτισμού και του νομικού πλαισίου του κράτους που τον υποδέχεται και στο οποίο οφείλει να ενσωματωθεί...

Ο καλύτερος τρόπος που η διεθνής κοινότητα θα μπορούσε να ασκήσει τα φιλάνθρωπα αισθήματα της για τους μετανάστες και τους πολιτικούς πρόσφυγες είναι να δημιουργήσει συνθήκες ελευθερίας, εργασίας και δίκαιης επιβίωσης στις χώρες προέλευσης τους.

ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΣ...

Οι πολίτες είναι απογοητευμένοι από τους πολιτικούς και εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους απέχοντας από την εκλογική διαδικασία. Αρκετοί πολίτες θεωρούν ότι οι πολιτικοί είναι αναξιόπιστοι, ψεύτες και απατεώνες.

Νοοτροπία που ενισχύεται από λαϊκίζουσες δημοσιογραφικές και σατιρικές απόψεις που προβάλλονται από τα ΜΜΕ και ιδιαίτερα από την τηλεόραση. Αλλά είμαστε εμείς που στην πλειοψηφία μας χρειαζόμαστε το ψέμα, τις απόλυτες βεβαιότητες και τις σωτήριες υποσχέσεις για να τους υπερψηφίσουμε. Εμείς διαμορφώνουμε πολιτική άποψη με βάση τα παχιά λόγια και την προπαγάνδα.

Απλά οι πολιτικοί για να εκλεγούν παίζουν το δικό μας παιχνίδι μας. Σε μια κοινωνία ώριμων και καλλιεργημένων πολιτών οι πολιτικοί θα χρησιμοποιούσαν άλλη γλώσσα και άλλα μέσα για να πείσουν τον λαό και να κερδίσουν ψήφους. Αν οι πολιτικοί γνώριζαν ότι οι πολίτες δεν ανέχονται την προπαγάνδα, τα διαφημιστικά σποτάκια και τον ακραίο και απόλυτο, επιθετικό λόγο θα άλλαζαν επικοινωνιακή τακτική.

Ο μέσος πολιτικός είναι σαφώς πιο ώριμος και πιο καλλιεργημένος από τον μέσο ψηφοφόρο. Γι' αυτό και μπορεί να προσαρμόσει τον λόγο του και τη συμπεριφορά του στις απαιτήσεις και τις ανάγκες του ψηφοφόρου. Ο πολιτικός έχει αυτοέλεγχο και μπορεί να προσαρμόζει την εικόνα του στις ανάγκες του ψηφοφόρου.

Οι περισσότεροι πολιτικοί ενδιαφέρονται περισσότερο για την εικόνα τους παρά για την αλήθεια των προτάσεών τους. Γι' αυτό και αξιοποιούν όλα τα γεγονότα αλλά και τα επιχειρήματα των άλλων για να στηρίξουν και να προβάλλουν τον εαυτό τους υποθάλποντας παράλληλα όσο μπορούν τους αντιπάλους τους. Κατά βάθος γνωρίζουν ότι αυτό που λένε δεν αντιπροσωπεύει την αλήθεια.

Γνωρίζουν ότι ο ίδιοι δεν είναι σωτήρες, ότι τα μέλη του κόμματός τους δεν είναι εντιμότερα ή ικανότερα από τα μέλη του άλλου κόμματος. Γνωρίζουν ότι έχουν κάνει λάθη που προσπαθουν να αποκρύψουνκαι ότι οι πολιτικοί των άλλων παρατάξεων έχουν σημειώσει επιτυχίες τις οποίες επιδιώκουν να αμαυρώσουν. Γνωρίζουν ότι τα κοινωνικά, οικονομικά και εθνικά ζητήματα είναι πολυσύνθετα και πολυπαραγοντικά και δεν μπορούν να επιλυθούν με βάση τις έξυπνες επιλογές τους.

Αισθάνονται όμως ότι ο λαός δεν τους παρέχει το δικαίωμα να μιλήσουν με ευθύτητα και ειλικρίνεια. Αν παραδεχθούν την αδυναμία τους να επιλύσουν τα προβλήματα, ο λαός θα τους απορρίψει. Αν ομολογήσουν ότι μπορούν μόνο να προσπαθήσουν αλλά δεν μπορούν να εγγυηθούν την ποθούμενη αλλαγή, ο λαός θα απογοητευθεί. Αν αποδεχθούν δημόσια τις εγωκεντρικές φιλοδοξίες, τις αδυναμίες και τη μικρότητά τους απέναντι στο μέγεθος των προβλημάτων που καλούνται να επιλύσουν, ο λαός δεν θα τους εκλέξει.

Ο πολίτης δυσκολεύεται να παραιτηθεί από τις ανεδαφικές του προσδοκίες. Θέλει να ελπίζει στον ερχομό του Σωτήρα. Πιστεύει ότι η πηγή και η λύση των προβλημάτων βρίσκονται κάπου έξω και πέρα από αυτόν. Θεωρεί ότι κάποιος άλλος είναι υπεύθυνος για τα προβλήματά του και ότι κάποιος άλλος θα του προσφέρει τις λύσεις.

Και είναι τόσο αναγκαία αυτή η φαντασίωση ώστε αρνείται να μάθει από την ιστορία και την εμπειρία του. Όταν ο λαός ωριμάσει πολιτικά, τότε θα ωριμάσουν και οι πολιτικοί.

ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΣΔΕ ΚΙΣΣΑΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ)...

Ημερίδα με θέμα "Το πρόβλημα των ναρκωτικών και η αντιμετώπισή του: Πρόληψη, απεξάρτηση, επανένταξη" διοργάνωσε το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Κισσάμου.

Εισηγητής της ημερίδας ήταν ο Μιχάλης Φραγκομιχελάκης, επίκουρος καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πολυτεχνείου Κρήτης, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής ΕΣΥΝ.

Μέρος 3ο

http://www.youtube.com/watch?v=iGUQdsIv8-Y

Μέρος 4ο

http://www.youtube.com/watch?v=0oaLZkFnzCo

Μέρος 5ο

http://www.youtube.com/watch?v=-MloTIbkfvg

Μέρος 6ο

http://www.youtube.com/watch?v=zSqxdzAVNu4

ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΣΔΕ ΚΙΣΣΑΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ...

Ημερίδα με θέμα "Το πρόβλημα των ναρκωτικών και η αντιμετώπισή του: Πρόληψη, απεξάρτηση, επανένταξη" διοργάνωσε το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Κισσάμου.

Εισηγητής της ημερίδας θα είναι ο κ. Μιχάλης Φραγκομιχελάκης, επίκουρος καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πολυτεχνείου Κρήτης, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής ΕΣΥΝ.

Μέρος 1ο

http://www.youtube.com/watch?v=l_OHOWzyTBo

Μέρος 2ο

http://www.youtube.com/watch?v=LMQXYIHFZw8

...Αύριο η συνέχεια...

"ΦΑΣΙΣΤΟΕΙΔΗ" ΚΑΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ...

Κάθε φορά που γίνεται μια εκδήλωση από κατοίκους κατά της λαθρομετανάστευσης, μονίμως καταγγέλλονται ότι είναι από πίσω τους κάποια "φασιστοειδή".

Μά πάντα τα "φασιστοειδή" είναι από πίσω;

Δεν υπήρξε ούτε μία φορά που οι κάτοικοι αυθόρμητα οργανώθηκαν;

Σπιλώνονται όλοι όσοι συμμετείχαν στην διαμαρτυρία, επειδή κάποιοι κύκλοι έχουν καταφέρει να παρουσιάζουν την κοινή λογική ως "αυγό του φιδιού"...

Οι λαθρομετανάστες είναι πρόβλημα για όλους, εκτός από την μειοψηφία που τους εκμεταλλεύεται και η οποία φροντίζει να στιγματίζονται ως φασίστες, όσοι ζητάνε να ελεγχθεί η κατάσταση.

Ο Ελληνικός λαός έχει αγανακτήσει από την καθημερινή εγκληματικότητα που έχει φέρει ο υπερβολικά μεγάλος αριθμός τριτοκοσμικών λαθρομεταναστών.

Αυτό είναι γεγονός. Από εκεί και πέρα πρώτα αυτοί που ανησυχούνε για το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης οφείλουν να απομονώσουν τα "φασιστοειδή", στα οποία δεν πρέπει να χαρίζουμε κάθε αντίδραση κατοίκων, πολύ απλά προσπαθού να καπελώσουν αυτές τις αντιδράσεις και να οικειοποιηθούν το ρόλο του προστάτη για δικά τους οφέλη...

Όσο όμως υπάρχουν πολιτικές ομάδες που προκαλούν την υπόλοιπη κοινωνία θεωρώντας το πρόβλημα ανύπαρκτο και όσους διαμαρτύρονται φασίστες, πολύς αγανακτισμένος κόσμος θα ξεπεράσει τους ενδοιασμούς του και θα βρεθεί στην αντίπερα όχθη, αυτή του ρατσισμού και της ακροδεξιάς...

Εάν θέλετε ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ να μην γιγαντωθεί το "αυγό του φιδιου" θα πρέπει με ειλικρίνια να αναγνωρίσετε το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης και να προτείνετε ρεαλιστικές λύσεις για την αντιμετώπιση του.

Μπορεί κάποιοι από τους ξένους να καλύπτουν τις "κατώτερες" για τα καλομαθημένα κωλόπαιδα μας θέσεις στην παραγωγή, μα σε εποχή κρίσης και οικονομικής στενότητας τότε λόγω πείνας κυρίως θα μετατραπούν σε παρανομούντες και λεηλατούντες, γιατί όταν μιλάει το στομάχι, το ήθος το βουλώνει και ο στερημένος αποκτηνώνεται...

Η καλύτερη και δικαιότερη λύση είναι ότι κάνει κάθε σύννομο κράτος: περιφρούρηση των συνορων του, έλεγχος, αστυνόμευση, ένταξη στο κοινωνικό ιστό των νομίμων, τιμωρία των παραβατών, απέλαση των υπολοίπων, με άμεση όμως παροχή πολιτικού ασύλου σε όσους προέρχονται από εμπόλεμες περιοχές ή από χώρες με δικτατορικά καθεστώτα.

Αυτό όχι μόνο δε θα αυξήσει των αριθμό των μεταναστών, ο οποίος εξάλλου δε μειώθηκε με τη διατήρησή τους σε καθεστώς παρανομίας, αλλά θα τον μειώσει, καθώς πολλοί νόμιμοι κάτοχοι ασύλου θα φύγουν για χώρες της βόρειας Ευρώπης, που ήταν άλλωστε ο αρχικός τους προορισμός, το όνειρο που τους έσπρωξε προς τη Δύση...

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΤΗΣΕΩΝ...

Μετά από κάθε πτήση κάθε αεροπορικής εταιρείας, οι πιλότοι συμπληρώνουν μια φόρμα που ονομάζουν "gripe sheet" στην οποία καταγράφονται τα προβλήματα που παρατηρήθηκαν κατά την πτήση, έτσι ώστε οι μηχανικοί να τα διορθώσουν...

Οι μηχανικοί διαβάζουν αυτή την λίστα, διορθώνουν το πρόβλημα και καταγράφουν στο κάτω μισό της φόρμας ποιες ενέργειες έγιναν σχετικά με το πρόβλημα αυτό. Πριν από την επόμενη πτήση οι πιλότοι συμβουλεύονται την φόρμα για να δουν αν το πρόβλημα έχει αντιμετωπιστεί.

Το κακό είναι ότι οι μηχανικοί εδάφους όπως φάινεται διαθέτουν πολύ χιούμορ...

Ακολουθεί μια λίστα με σφάλματα που έχουν παρατηρηθεί κατά την πτήση και έχουν καταγράφει από τους πιλότους μίας αεροπορίκης εταιρείας καθώς και η λύση που έχει δοθεί από τους μηχανικούς εδάφους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η εν λόγω εταιρεία είναι η μοναδική μεγάλη αεροπορική εταιρεία που δεν έχει ατυχήματα στο ενεργητικό της! (Π: Το πρόβλημα όπως καταγράφηκε από τον πιλότο. Λ: Η λύση που δόθηκε από τον μηχανικό).

Π: Ο κυρίως αριστερός τροχός σχεδόν θέλει αντικατάσταση.
Λ: Ο κυρίως αριστερός τροχός σχεδόν αντικαταστάθηκε.

Π: Η δοκιμαστική πτήση ήταν Ο.Κ. εκτός από το σύστημα αυτόματης προσγείωσης που ήταν κάπως απότομο.
Λ: Σύστημα αυτόματης προσγείωσης δεν έχει εγκατασταθεί σε αυτό το αεροσκάφος!

Π: Κάτι χαλαρό στο πιλοτήριο.
Λ: Κάτι σφίχτηκε στο πιλοτήριο!

Π: Ψόφια έντομα στο παρμπρίζ.
Λ: Ζωντανά έντομα στην πίσω μεριά!

Π: Ο αυτόματος πιλότος σε κατάσταση διατήρησης ύψους προκαλεί κάθοδο 200 πόδων το λεπτό.
Λ: Δεν μπορούμε να αναπαράγουμε το πρόβλημα στο έδαφος...

Π: Ενδείξεις διαρροής στο δεξιό κυρίως σύστημα προσγείωσης.
Λ: Οι ενδείξεις αφαιρέθηκαν!

Π: Τα επίπεδα θορύβου του DMA είναι απίστευτα υψηλά.
Λ: Ο θόρυβος του DMA ρυθμίστηκε σε πιο πιστευτά επίπεδα.

Π: Οι ασφάλειες τριβής προκαλούν κόλλημα του λεβιέ ισχύος.
Λ: Γι' αυτό είναι εκεί!

Π: Το IFF (αναγνώριση φίλιου - εχθρικού αεροσκάφους) δεν λειτουργεί.
Λ: Το IFF ποτέ δεν λειτουργεί σε κατάσταση OFF.

Π: Υποψιάζομαι ότι υπάρχει ράγισμα στο παρμπρίζ.
Λ: Υποψιάζομαι ότι έχεις δίκιο!

Π: Η μηχανή Νο3 λείπει.
Λ: Η μηχανή βρέθηκε στο δεξί φτερό μετά από σύντομη έρευνα...

Π: Το αεροσκάφος συμπεριφέρεται κάπως αστεία.
Λ: Προειδοποιήσαμε το αεροσκάφος να σοβαρευτεί.

Π: Το ραντάρ βουίζει.
Λ: Το ραντάρ επαναπρογραμματίστηκε με μουσική!

Π: Ποντίκι στο πιλοτήριο
Λ: Εγκαταστάθηκε γάτα!

Π: Θόρυβος προερχόμενος κάτω από τον πίνακα οργάνων. Μοιάζει σαν ένας νάνος να βαράει κάτι με το σφυρί του.
Λ: Πήραμε το σφυρί από το νάνο!

Π: Η ραδιοπυξίδα αρνείται να συνεργαστεί με το GPRS.
Λ: Της έγιναν οι απαραίτητες συστάσεις!

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΙ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ...

Η Ελλάδα από χώρα που έστελνε μετανάστες έγινε αποδέκτης μεταναστών. Ενώ όμως σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. υπάρχει και εφαρμόζεται μεταναστευτική πολιτική, εδώ σε μας αν και οι μετανάστες έχουν αρχίσει να καταφθάνουν πριν από 15 χρόνια, το φαινόμενο έχει αφεθεί, να τρέχει χωρίς προοπτικές εξορθολογισμού του μεταναστευτικού προβλήματος.

Γιατί έχουν φθάσει οι ξένοι να έχουν περάσει το 10% του ελληνικού πληθυσμού, μπαίνοντας στη χώρα μπουλουκηδόν, τακτικά κι ανεξέλεγκτα και χωρίς να έχει διαμορφωθεί πρόγραμμα αν χρειαζόμαστε μετανάστες, πόσους, με τι προδιαγραφές κι από ποιες χώρες, με τι επαγγέλματα, εάν πρέπει να έρχονται με συμβόλαια προεπιλογής, για πόσο χρονικό διάστημα θα επιτρέπεται η παραμονή τους, πώς πρέπει να συμπεριφερθεί η πολιτεία σ' όσους παραμένουν μακροχρόνια με τις οικογένειές τους και αν πρέπει να τους παρασχεθούν πολιτικά δικαιώματα...

Μπορεί να ωφελήθηκε η οικονομία (στη ουσία μόνο κάποιοι μεγαλοαγρότες και εργολάβοι) στην εύρεση σκληρών εργατικών χεριών, αλλά εδημιουργήθηκαν τεράστια προβλήματα από την εκμετάλλευσή τους, την εξευτελιστική αμοιβή της εργασίας, την εισφοροδιαφυγή στα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά και την έξαρση της ξενοφοβίας, λόγω της παραβατικότητας, των κλοπών, των επιθέσεων, της βίας και των εγκλημάτων που διαπράττουν οι νεαροί κυρίως απο δαύτους...

Η Ε.Ε. έχει υψώσει φράχτες στο θέμα της υποδοχής μεταναστών, ενώ ασκούσε μια καμουφλαρισμένη προπαγάνδα περί μιας πολυπολιτισμικής κοινωνίας, την οποία εγκαταλείπει σιγά - σιγά, επειδή αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορούν να ενσωματωθούν και να λειτουργήσουν μουσουλμανικές μειονότητες πολιτισμικά κατά τρόπο που να εγγυώνται την εξέλιξη της δημοκρατίας...

Στη χώρα μας πάλι, τέτοια λογική δεν ακολουθείται, λες και δεν υπάρχει ως χώρα της Ε.Ε. και δεν γνωρίζει τι γίνεται μέσα σ' αυτήν. Είναι σαν να μην θέλει να ζήσει για λογαριασμό της στον τόπο της και να μην μπορεί να απαλλαγεί απ' τους "νταβατζήδες" που την επηρεάζουν σ' όλα τα επίπεδα ζωής και στηρίζουν ακόμη και μέσω συνδικαλιστικών οργανώσεων ανθελληνικές θέσεις, που περνούν με τα μηνύματά τους...

Ακούγονται σχόλια περί ρατσιστικής συμπεριφοράς, περί ενσωμάτωσης στην ελληνική κοινωνία των μεταναστών, περί των δικαιωμάτων των κ.ά. Από δε την Ε.Ε. μας επιδοτούν και μας επιβάλλουν να εντάσσουμε τους λαθρομετανάστες στο κοινωνικό σύνολο, να μεταστρέφουμε την κοινή γνώμη υπέρ αυτών, επειδή προέρχονται από χώρες που μαστίζονται από πείνα και καταστρατήγηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Και τι μ' αυτό; Πώς διογκώθηκε η αθρόα είσοδος στη χώρα μας απ' το 2000 κι ύστερα μεταναστών απ' την Ασία και την Αφρική; Μέχρι τότε δεν πεινούσαν; Εμείς εδώ πρέπει να πληρώσουμε το λογαριασμό για αβλεψίες των κυβερνήσεων των χωρών τους; Κάποιοι μεριμνούν, κάποιοι τους φέρνουν. Δεν έρχονται μόνοι τους. Συγκεκριμένο πρόγραμμα υπάρχει, καθώς και στόχοι που στοχεύουν:
Την αλλοίωση της εθνικής ταυτότητας.

Εκτιμάται από έκθεση του ΟΗΕ, ότι μέχρι το 2050, το βόρειο ημισφαίριο θα υποστεί μεταναστευτικό κύμα, που θα ανέρχεται σε 3,5 εκατομ. άτομα το χρόνο, από δε την Σουηδική Ακαδημία Επιστημόνων για το Μεταναστευτικό, προέρχονται οι πληροφορίες ότι το 2025 οι Έλληνες στην Ελλάδα θα έχουν μειωθεί στα 6,5 εκατομ. το 2050 θα είναι γύρω στα 3,5 εκατομ. και το 2100 θα είμαστε 2 εκατομ. εκ των οποίων οι μισοί συνταξιούχοι.

Δεν ενισχύθηκε η γεννητικότητα στην Ελλάδα με τα ημίμετρα που λαμβάνονται πότε- πότε. Η πατρίδα μας, δυστυχώς γερνά και ταυτόχρονα πουλιέται λίγο λίγο, στην λιανική μάλιστα...

Και γι' αυτό το έγκλημα κατά του τόπου, ούτε τα πολιτικά κόμματα τοποθετούνται ξεκάθαρα, ούτε ο πνευματικός κόσμος. Πριν Ασιάτες, Αφρικάνοι και λοιποί ετερόκλητοι ξένοι φτάσουν ν' αφομοιώσουν τις τοπικές κοινωνίες με τα δικά τους πρότυπα, που όμως καμμιά σχέση δεν έχουν με τον μέχρι τώρα δικό μας τρόπο ζωής.

Πριν η κατάσταση γίνει ανεξέλεγκτη, να υπάρξει μια κοινή πολιτική στην αντιμετώπιση της αθρόως συρρέουσας λαθρομετανάστευσης πριν στο όχι μακρινό μέλλον οι γενιές των Ελλήνων θα καταριούνται για την παρακμή τους και την κακοδαιμονία τους, όλους εκείνους που κυβέρνησαν τον τόπο αυτό στο τέλος του 20ου και στην αρχή του 21ου αιώνα.

Και μάλιστα θα τους καταριούνται με σπασμένα ελληνικά...